ตัวละครและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้ เป็นเรื่องสมมติที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น




NO SEX SCENE





คุยกันก่อนอ่าน


ก่อนอื่นเลยไรต์ขอขอบคุณรีดที่ติดตามมินิซีรี่ย์เรื่องนี้  ก็เป็นไปตามคาดว่า คนติดตามน้อยกว่าเรื่องหลักแน่นอน   แต่อยากจะบอกว่า พวกท่านคือแฟนคลับพันธุ์แท้ของจักรวาลนิยายของไรต์  ขอบคุณจริงๆครับ


รีดกลุ่มนี้ไม่ได้เน้นแค่เนื้อหาด้านเพศ  แต่ติดตามความเป็นไปของเนื้อเรื่องที่อาจจะไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องเยๆด้วยเช่นกัน


สำหรับรีดที่ติดตามเรื่องนี้  ท่านจะได้รายละเอียดบางอย่างในเรื่องหลักเพิ่มขึ้น ดังนี้ (ใครไม่ได้ตามก็อ่านเรื่องหลักงงๆกันไป)


- หินวิเศษที่ขวัญให้ปันเอามาช่วยรักษาเจในเรื่องหลัก  เรื่องนี้จะลงรายละเอียดมากขึ้น ทั้งรูปลักษณ์หน้าตา พลัง บางทีรวมถึงเทพผู้เป็นตัวแทนหินนี้คือองค์ไหน อาจจะได้รู้กัน  (ยังจะต้องบอกอีกมั้ยว่า นังเพทายสีเลือดคืออีก้อนนี้แหละ)


- รู้จักความรู้สึกนึกคิด การเติบโตของนายเจ กว่าจะมาเป็นอาทมาต   ว่า ทำไมคนที่ไม่มีพลังวิเศษใดๆ แต่เจอศัตรูมีพลังต่างๆเค้ากลับเยือกเย็นไม่กลัวเกรง


- รู้จักน้องขวัญมากขึ้น   ไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอกที่มินิซีรี่ย์นี้ถูกปล่อยออกมา พร้อมกับในช่วงที่เรื่องหลักพูดถึงขวัญว่าเป็นผู้หญิงคนแรกของปันที่ท้อง   ไรต์ตั้งใจปล่อยออกมาแบบนี้ ทั้งๆที่ไรต์มีมินิซีรี่ย์ที่เสร็จแล้วอีกเรื่องคือ "The Crow Rises อีกาผงาดฟ้า"    แต่ไรต์ขอปล่อยเรื่องนี้ก่อนละกัน ทุกท่านจะได้รู้จักนิสัยใจคอน้องขวัญมากขึ้น   


-  อ้อ ท่านภูวถามหาน้องขวัญ   น้องขวัญจะเริ่มโผล่มาในช่วงครึ่งหลังของซีรี่ย์นะครับ (ซีรี่ย์นี้มีทั้งหมด 8 ตอนจ้า)


- ท่านจะได้รู้ถึงความสัมพันธ์ของเจและขวัญ ว่าสรุปสองคนนี้เค้าเกี่ยวข้องกันยังไง เป็นพี่น้อง? เป็นเพื่อน? เป็นคนรัก?  แล้วถ้าเป็นคนรัก ทำไมขวัญถึงยังซิง?  คำตอบมีอยู่ในซีรี่ย์เรื่องนี้จ้าาา


- ขอตอบคำถามอีกประเด็นนึงครับ  เรื่องของโจน ออฟ อาร์ค   มีรีดที่อยากเห็นฉากติดเรทของเธอ   แต่ไรต์จะขอบอกว่า   โจน ออฟ อาร์ค ถูกยกเป็นนักบุญคนหนึ่งของศาสนาคริสต์   ดังนั้นมันคงเป็นการลบหลู่ทางด้านศาสนา  ผิดกฎบอร์ดครับ   ดังนั้นจะไม่มีอะไรแบบนั้นแน่นอนครับ







ความเดิมตอนที่แล้ว




สปาร์ตาคัส และโจนเผยตัวออกมาจับเจ.  ระหว่างกำลังชุลมุนกันอยู่นั้น. เสี่ยไปรก็ถูกลูกหลงจนตาย.   เจพยายามหนีจากการไล่ล่าของนินจาชุดดำ.  แต่เค้าก็พ่ายแพ้ให้แก่ยอดนินจา...

........................................................................................................

ค.ศ.1459
ประเทศจีน






ชายชราในชุดนักพรตลัทธิเต๋า.  ผม หนวดและเคราของเค้า เป็นสีขาวบริสุทธิ์ราวกับไข่มุก.  ใบหน้าอิ่มเอิบ ผ่องใส.   โดยมีนักพรตหนุ่มคนหนึ่งยืนคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าในอารามบนยอดเขาสูง




นักพรตชรา.       :      ยูเน่ยจิว.   นับจากนี้ เจ้าคือ เจ้าสำนักบู๊ตึงรุ่นที่ 2





นักพรตหนุ่มแววตาทรนงองอาจ แต่มีริ้วรอยบ่งบอกถึงการตรากตรำผ่านศึกมาไม่น้อย ก้มลงคำนับนักพรตชรา





ยู่เน่ยจิว.    :      ศิษย์จะไม่ทำให้อาจารย์ผิดหวังครับ
นักพรตชรา.      :       นับจากนี้ข้าจะปลีกตัว บำเพ็ญพรต ตัดขาดกับเรื่องทางโลก.  เรื่องในสำนักต้องไหว้วานเจ้าล่ะนะ
ยู่เน่ยจิว.       :      อาจารย์โปรดถนอมตัว รักษาสุขภาพ





และนั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่มีคนพบเห็นนักพรตชรา.   นักพรตชราขึ้นเขาหลีกเร้นแฝงกาย ไม่มีผู้ใดพบเห็นเค้าอีกเลย.  บ้างว่าเค้ามีอายุยืนสองร้อยปี.  บ้างว่าเค้าสำเร็จพรตกลายเป็นเซียนไปอยู่บนสวรรค์.....

........................................................................................................

ปัจจุบัน





เสือเขี้ยวดาบ. .      :        เพทายสีเลือด....อยู่ที่ไหน
เจ.       :     มึง..........................................................มึงรู้เรื่องเพทาย......


เสือเขี้ยวดาบ. .     :       แน่นอนสิ.    เพทายสีเลือด....อัญมณีในตำนาน.  เค้าว่ากันว่าบรรจุพลังของเทพนพเคราะห์เอาไว้.  ผู้ที่ได้ครอบครองจะมีพลังสยบได้ทั้งแผ่นดิน.   ตระกูลของเจ้ารับหน้าที่ให้พิทักษ์อัญมณีนี้มาตั้งแต่สมัยอยุธยา

เจ.       :       กูไม่รู้หรอก.  ว่า เพทายที่มึงตามหาอยู่ที่ไหน.............................    ถึงรู้................กูก็ไม่บอก!!!!
เสือเขี้ยวดาบ.                :       ตระกูลนี้ดื้อเหมือนกันทั้งบ้านจริงๆ.   งั้นข้าจะให้เจ้าดูสิ่งนี้




เสือเขี้ยวดาบพูดพลางล้วงของบางอย่างออกมาจากผ้าคลุม.  ก่อนที่เค้าจะนำมาชูตรงหน้าเจ.  เป็นกางเกงในผ้าแพรของผู้หญิงสีฟ้า!!




เจทำหน้างุนงง. ไม่เข้าใจว่า กางเกงในผู้หญิงนั้น มันต้องการจะสื่ออะไร.  เจ้าเสือเขี้ยวดาบค่อยๆคลุมกางเกงในจิ๋วนั้นลงบนหัวของเจที่พยายามด่าทอไม่ยินยอมพร้อมใจ  โดยให้บริเวณที่เป็นส่วนที่ต้องโดนหีนั้นแนบกับจมูกของเจ



เสือเขี้ยวดาบ    :      สูด. สูดเข้าไป.  สูดกลิ่นเข้าไปลึกๆ.   เป็นไง. กลิ่นหีของเพื่อนสาวของแก





เจตกตะลึงพรึงเพริศ.  หรือนี่คือ. กางเกงในของขวัญ. เพื่อนสมัยเด็กของเค้าที่หายตัวไป.   ด้วยความตื่นตระหนก.    ทำให้เจเผลอสูดกลิ่นเข้าไปจนชุ่มปอด.  แล้วเค้าก็พบว่า. นี่ไม่ใช่กลิ่นกางเกงใน.  แต่เป็นกลิ่นคาวบางอย่างที่เค้าแสนคุ้นเคย................  กลิ่นน้ำควยผู้ชาย





เจ.         :       ขวัญ!!!!     แกทำอะไรขวัญ!!!!





เสือเขี้ยวดาบค่อยๆชูบางอย่างในมือให้เจดู.  เป็นอักษรที่ทำจากไม้เป็นภาษาอังกฤษรูปตัว J.  ซึ่งเค้าจำไม่ผิดแน่นอน.  เพราะก่อนที่เค้าจะให้กับขวัญนั้น.  เค้าได้บากบริเวณปลายหางตัวอักษรเอาไว้





เจ.        :        มึงงงงงงงง.  ขวัญอยู่ที่ไหน. 
เสือเขี้ยวดาบ. .     :       แกต้องขอบคุณข้านะ.    ถ้าไปอยู่กับแก.  แม่เด็กนั่นคงต้องอดอยากปากแห้ง.   แต่นี่อยู่กับข้ามีแต่คนคอยดูแล มาป้อนน้ำ ป้อนไส้กรอกเอ็นทุกวัน.  เผลอๆจะป้อนลูกเข้าท้องให้ด้วย...



เจ.      :       ไอ้ชาติหมา. ปล่อยกู.  ปล่อยขวัญนะ!!!
เสือเขี้ยวดาบ.      :     ถ้าอยากได้เพื่อนของแกคืน......ก็ส่งเพทายสีเลือดมา!!!





ผลึ่บบบบบบบบบบบบบบบบบบ





ร่างสูงโปร่งร่างหนึ่งพุ่งฝ่าผ้าม่านด้านหลังทะลุหน้าต่างบ้านเข้ามาที่ด้านหลังของเจ เจมิอาจมองเห็นว่าเป็นใครที่โผล่เข้ามา  เจมองเห็นเพียง ยอดฝีมือทั้งสามของเสือเขี้ยวดาบ.  ประกอบด้วย โจน, สปาร์ตาคัส และฮัตโตริ.   ตั้งใจพุ่งเข้าใส่ผู้มาเยือนคนใหม่ที่อยู่ด้านหลังของเจ. 




ควับบบบบบ






เจรู้สึกถึงลมกรรโชกวูบหนึ่งจากด้านหลัง.  ลมนั้นพัดเอายอดฝีมือทั้งสามปลิวกระเด็นถอยหลังออกไป.   และก่อนที่เจจะรู้ตัว. เก้าอี้ของเค้าก็โดนยกขึ้น แล้วลอยออกมาจากในห้องนั้นอย่างรวดเร็ว





มือที่แสนนุ่มนวลปลดเชือกให้เจกลางอากาศ. ก่อนที่จะดึงกางเกงในที่คลุมหัวของเค้าออก   เจจึงค่อยมีโอกาสหันไปมองผู้มาช่วยชีวิต.







  ผู้ที่มาช่วยเค้า กลับเป็นชายชราขอทานที่เค้าพบหน้าโรงแรม!!!





เจ.       :       ปู่!!!
ชายชรา.     :      เดี๋ยวค่อยคุยกัน





ชายชราหนีบเจเข้ากับรักแร้ ก่อนจะวิ่งไปบนหลังคากันสาด.  โดยมีนินจาฮัตโตริวิ่งกวดตามมาอย่างกระชั้นชิด






ฮัตโตริซัดดาวกระจายออกไปถึงห้าดอกด้วยกัน.  ชายชราเพียงหันมามองด้วยหางตา. เค้าเพียงตวัดยกชายเสื้อ. ชายเสื้อนั้นก็มีอานุภาพดั่งเกลียวคลื่นมหาสมุทรม้วนเอาดาวกระจายหายวับไปสิ้น





ฮัตโตริแตกตื่น และแอบชื่นชมในพลังฝีมือของชายชราคนนี้ไม่น้อย.  เค้าเปลี่ยนวิธีการเป็นเร่งฝีเท้าขึ้น. อย่างไรก็ตามฝีเท้าของชายชราที่แบกคนๆหนึ่งอยู่ ไม่มีทางเร็วกว่ายอดนินจาเช่นเค้าไปได้






เค้าชักดาบออกมาพร้อมจู่โจมราวกับสายฟ้าแลบ.   แต่ทว่าจู่ๆชายชรากลับหยุดฝีเท้า. แล้วหันกลับมาอย่างกะทันหัน





ชายชราเพียงยกเท้าเตะเบาๆ.  หลังคากันสาดก็ยกปลิวกระเด้งขึ้นเข้าใส่ฮัตโตริราวกับโดนพายุไซโคลนยังไงยังงั้น





ฮัตโตริแตะเท้ากับพื้นเบาๆ. เค้าค่อยๆตีลังกาถอยหลังเพื่อหลบกันสาดนั้น. เค้าพริ้วลอยตัวลงบนพื้นดินอย่างนุ่มนวล. แต่ทว่าชายชราพาชายหนุ่มหนีไปบนหลังคาไปไกลลิบซะแล้ว







เสือเขี้ยวดาบเองก็ติดตามมาติดๆ  เค้าพลิ้วกายลงมาข้างๆยอดนินจาแห่งแดนอาทิตย์อุทัย








เสือเขี้ยวดาบ. :     พอ....ไม่ต้องตามหรอก ฮัตโตริ....หึหึ

........................................................................................................

ขอทานชราพาเจหนีมาจนพ้นจากพวกของเสือเขี้ยวดาบ. .    เค้าจึงปล่อยชายหนุ่มลง






เจ.      :       ขอบคุณปู่มากครับ.   ปู่เป็นใครกันแน่






เจยืนมองสำรวจชายชราตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างละเอียดอีกครั้ง.    แม้ชายชราจะอยู่ในชุดโทรมๆมอซอ.   แต่ผิวพรรณของเค้านั้นกลับเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวล ราวกับได้รับการดูแลอย่างดี ผิดแผกจากขอทานทั่วไป





ชายชรา.        :       ข้าเป็นใคร. เจ้าไม่ต้องสนใจหรอก.    เรียกข้าว่า ปู่จาง ก็ได้
เจ.        :      คะ. ครับ.  ปู่จาง......

ปู่จาง

ปู่จาง      :       แล้วเจ้าจะทำยังไงต่อไป
เจ.       :       ผมจะเอาเพทายไปช่วยเพื่อนของผม


ปู่จาง     :      เจ้าคิดว่า.  มันจะยอมปล่อยเพื่อนกับเจ้าง่ายๆจริงหรอ
เจ.        :        ไม่ครับ.....   ยังไงผมจะก็จะแลกชีวิตกับพวกมัน


ปู่จาง.     :       เจ้าคนเดียวนี่นะ.  ฮ่ะ. ฮ่ะ. ฮ่ะ.   เห็นทีเราผู้เฒ่าคงไม่มีทางเลือก นอกจากเดินลงนรกไปพร้อมเจ้าล่ะสิ
เจ.       :        ปู่จะช่วยผมหรอ.   


ปู่จาง.     :       อืมมม
เจ.        :      ขอบคุณครับ

........................................................................................................

เจ พาปู่จางขึ้นรถเดินทางยังอ่างทอง.    บ้านเกิดของเค้า




ตอนนี้ทั้งสองกำลังยืนอยู่ในบริเวณหน้าบ้านร้างแห่งหนึ่ง.  กำแพงบ้านที่โดนปล่อยทรุดโทรม  ภายในสวน ภายในบ้านก็มีแต่ซากพังๆของสิ่งของต่างๆ   สภาพบ้านโดนเผาวอดทั้งหลังและถูกปล่อยทิ้งร้างมานานปี.   เจยืนเหม่อมองเศษซากบ้านหลังนั้นอย่างซึมเซา





ก่อนที่เจจะตัดสินใจเดินเข้าไปในซากบ้านหลังนั้นอย่างแช่มช้า. โดยมีขอทานเฒ่าเดินตามหลังมาอยู่ห่างๆ




เจหยุดยืนอยู่ที่กลางบ้าน. เค้าค่อยๆคุกเข่าลง. เจใช้สองมือปัดฝุ่นคราบเขม่าที่เต็มพื้นบ้านออก. ก่อนที่จะค่อยๆงัดไม้บนพื้นออก. ที่พื้นบ้านเก่าๆที่ถูกทิ้งร้างนี้กลับมีช่องลับอยู่





เจหยิบซองเล็กๆที่ห่อของบางอย่างเก็บไว้ในอกของตัวเอง.  ก่อนที่สายตาของเค้าจะหยุดอยู่ที่ดาบเก่าๆสองเล่ม   เจค่อยๆเอื้อมมือที่สั่นเทิ้มไปหยิบดาบเก่าๆที่ยังอยู่ในฝักทั้งสองเล่มนั้นขึ้นมา





เจลูบคลำดาบอย่างแผ่วเบา. ดวงตาของเค้าทอแววประกายในแบบที่ปู่จางไม่เคยเห็นมาก่อน.  มือของเค้าค่อยๆปัดฝุ่นบนฝักดาบอย่างนุ่มนวลทนุถนอมราวกับชายหนุ่มกำลังปัดแมลงออกจากผิวกายของหญิงคนรัก.   รอยยิ้มบนใบหน้าของเจฉายขึ้นราวกับเค้าได้พบเจอคนรักที่พรากจากกันไปนานแสนนาน





ปู่จาง.      :       เจ้าเจอของที่ต้องการหรือไม่...





เจหลุดออกมาจากในภวังค์ เพราะเสียงของขอทานเฒ่า.   เจสูดลมหายใจ กระชับด้ามดาบไว้อย่างแน่นหนา.  เจลุกขึ้นยืนหันหน้าไปหาปู่จางที่ยืนอยู่ห่างจากเค้าสามสี่วา




เจ.     :     วันนี้....ผมได้พบคนแปลกๆมากมาย.....เรื่องแปลกๆที่ผมไม่เข้าใจ.....
ปู่จาง.      :      ......



เจ.      :       ทำไมพวกองค์กรอาทมาตถึงปล่อยให้ปู่ช่วยผมมาง่ายๆ โดยไม่ไล่ติดตามมาเลย.   ทำไมพวกมันถึงรู้การเคลื่อนไหวของผม.....................  ถ้าไม่ใช่เพราะคนที่เจอผมทุกครั้งที่ไปโรงแรมคอยรายงานความเคลื่อนไหวให้พวกมันรู้





ผู้เฒ่าในชุดมอซอยังไม่กล่าวว่าอะไร. เค้ายังยืนด้วยท่าทางอันปลอดโปร่ง






เจ.   :       ทำไมมันถึงปล่อยผมมาอย่างง่ายดายขนาดนี้.  ถ้าไม่ใช่ว่าเพราะมีคนของพวกมันคอยติดตามผมอยู่แล้ว?       ปู่จาง!!!     ปู่นั่นแหละ!!!    ปู่คือ หนึ่งในองค์กรอาทมาต!!
ปู่จาง.     :         หึหึ.     ชักดาบของเจ้าออกมาสิ....



เจ           :         ผะ  ผะ  ผม  ผม





เจก้มลงมองดูดาบสองเล่มในมือด้วยแววตาที่วิตกกังวลอะไรบางอย่าง





ปู่จาง         :             ข้าเป็นเพียงขอทานชรา   เจ้าไม่กล้าแม้กระทั่งชักดาบออกมาสู้กับข้ารึ





ปู่จางตะโกนก้อง  เจค่อยๆหลับตา มือทั้งสองกำด้ามดาบแน่น





ฝึ่บบบบบบบบบบ






ดาบสองเล่มถูกชักออกจากฝัก.   แม้ด้ามดาบจะดูเก่ามอซอ. แต่คมดาบยังคงแวววาวและคมกริบ.  ความอบอุ่นของด้ามดาบที่แผ่ซ่านไปทั้งมือเจ.   แตกต่างจากความเย็นชืดจากด้ามปืน. ความรู้สึกคุ้นเคยที่เค้าถวิลหามาตลอดกลับคืนสู่มือของเค้าอีกครั้ง





ผลึ่บบบบ






เจพุ่งเข้าหาชายชราด้วยความรวดเร็วปานสายฟ้า. ดาบในมือทั้งสองจู่โจมออกอย่างดุดันปานอัสนิบาต





แต่ทว่าชายชราเพียงบิดตัวบิดเอว ก็สามารถหลบรอดพ้นจากคมดาบได้อย่างง่ายดาย. ท่วงท่าของชายชราดูเหมือนเชื่องช้า.   แต่ก็จนปัญญาที่เจจะจู่โจมให้โดนได้





ท่วงท่าของชายชราที่ดูเหมือนเนิบๆเชื่องช้า. แต่กลับแผ่วพลิ้ว ราวกับกำลังล่องลอยอยู่กลางอากาศ.  ราวกับแผ่นฟ้าที่กว้างสุดลูกหูลูกตา






ถ้ากระบวนท่าการโจมตีของเจ คือ อัสนีบาต.    ท่วงท่าของปู่จางก็คือ แผ่นฟ้านภาที่ครอบคลุมอัสนิบาตเอาไว้





เจถีบทะยานตีลังกาพุ่งตัวขึ้นหมายจะโจมตีชายชราจากด้านบน.  ใบดาบคมกริบพุ่งฝ่าอากาศฟาดใส่ หมายจามศีรษะขอทานเฒ่าให้ขาดออกเป็นสองซีก




ชายชรามิได้หลบหลีกเหมือนอย่างเคย.  เค้าเพียงสะบัดนิ้วหนึ่งนิ้วขึ้นต้านทาน. หนึ่งนิ้ว!!!!   เค้าใช้เพียงนิ้วชี้ขวานิ้วเดียวรับคมดาบแรกของเจที่จู่โจมมาจากด้านบน






เพียงปลายดาบอันคมกริบแตะเข้ากับปลายนิ้วย่นๆ.   ปลายดาบควรที่จะฟันนิ้วของขอทานผู้นี้ให้กุดริบเรือนไปทันตา.   





แต่ทว่ามันกลับไม่เป็นเช่นนั้น.  ดาบในมือเจพลันสั่นระริก.  แรงกดดันบางอย่างถาโถมตีกลับใส่เค้าอย่างรุนแรงจนมิอาจควบคุมดาบและท่าร่างเอาไว้ได้






ฟุบบบบบบ





ชายชราวาดแขนสะบัดใส่เจหนึ่งที.  ไม่มีส่วนใดของชายชราที่บรรลุโดนตัวเจเลย. แต่ทว่าท่าวาดแขนของเค้านั้นก่อให้เกิดลมอุ่นสายหนึ่ง. พัดพาร่างของเจปลิวกระเด็นออกไป






ตุบบบบ




ร่างของเจลอยกระเด็นออกไปหลายเมตร.   ดาบเล่มหนึ่งก็หลุดออกจากมือตกอยู่ใกล้กับชายชรา.  แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้น คือ.  ห่อที่บรรจุวัตถุบางอย่างขนาดเท่าฝ่ามือ ก็ตกอยู่เบื้องหน้าชายชรา!!!!





เจมองดูชายชรา...........มองดูคู่ต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัว.  คู่ต่อสู้ที่เค้าไม่มีปัญญาที่จะหาทางเอาชนะได้. ชายชรายังอยู่ในท่ายืนปลอดโปร่งราวกับกำลังมาเดินเล่นอยู่ที่สวนหลังบ้าน.   ไม่มีเหงื่อ หรือสัญญาณความเหน็ดเหนื่อยใดๆ





ปู่จางค่อยๆก้มลงหยิบห่อที่บรรจุวัตถุอันนั้นขึ้นมา.  ส่วนอีกมือหนึ่งก็หยิบดาบของเจที่ตกเอาไว้. และก้าวย่างเข้ามาหาเจที่หลับตานอนรับสภาพแต่โดยดี





ปู่จางเดินมาหยุดยืนเหนือร่างของเจ   ดาบของเจเล่มนึงอยู่ในมือย่นๆของขอทานชรา  ปลายดาบที่คมกริบถูกชี้มายังที่หน้าอกของชายหนุ่มที่นอนรับสภาพยินยอมพร้อมตาย

 

........................................................................................................

สารบัญ



เรียงลำดับตาม Timeline (Earth-1) นะครับ








































                       
                               
                       
                       
                       
                       
              
                      
                          
        
                 
                         
                      
                                          
                       
           
              
                   
           
                
     








Earth-2









เรื่องสั้นฟันแล้ว(ไม่ค่อย)จบ    (ไม่ได้อยู่ในจักรวาล Vector)

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

ปู่จางออกตามหาคนที่จะมาเป็นศิษย์คนสุดท้ายหรือเปล่าเนี่ย




ขอฝากคำเตือน  ก่อนคอมเม้นต์ จากเจ้แว่น
................................................
ใครจะอ่านผลงานทุกตอนในห้องนี้ ถ้าทำตามกติกา-เงื่อนไขนี้ไม่ได้ แล้วรีพลายมักง่ายผ่านไปที หรือ รีพลาย ขอบคุณครับ,ขอบคุณ,ขอบคุณค่ะ,ติดตามครับ,สนุกมากครับ,ติดตามต่อ. อะไรประมาณนี้ จะแบนเลยนะ ขอบคุณมากๆครับ ก็ไม่ต้อง thank,thank you,thx ขี้หมาหลายแหล เหล่านี้ก็อย่าให้เห็น จัดรูดแบนไปยาวๆถ้าเจอ นี่เป็นข้อตกลงไว่ก่อนอ่านระหว่างเจ้าของงาน กับสมาชิก ถ้า รีพลายผิดเงื่อนไขมาหรือ โชว์พาล์วอยู่มานาน โชว์เก๋า โชว์สด โชว์เกรียน ทำมึนลองมาจะแบนเลย เพื่อสมาชิกอีกส่วนที่พร้อมทำตามกติกา เพราะไม่เช่นนั้น รีพลายคุณอาจทำให้ สมาชิกที่ปฏิบัติตามพลอยอดอ่านไปด้วย ฉะนั้นไม่แน่ใจ อย่าพิมพ์เอามักง่ายมั่วๆ..ถ้าคิดว่า กฏนี้มันยากก็ไปหาที่อื่นเสพนะ อย่าเข้ามาใช้มาอ่านงานที่ห้องนี้ อ๋อ ใครโดน pm เตือนถ้ายังมึนจะแบนจาก 6 เดือนเป็น 1ปี. .

กฎที่วางนี่ไม่ได้เขียนเอา ฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉันแบนจริงหรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆลอง เดี๋ยวจะเสียความรู้สึกด้วยรีพลายคุณเอง ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,ขอความร่วมมือ แล้วเมื่อไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไปใช้เวปอื่น. .
................................................................................................................

ผมล่ะนึกถึง จางซานฟง เลยครับ ถ้าไม่อยู่ข้างนายเจนี่ แย่แน่ๆ

เจ จะต้องรับชะตากรรมอย่างไรต่อไปเรามาลุ้นกัร

[retirenavy]

เจจะตายใหมนะ

มีทั้งยอดนักดาบ กระบี่เลย แถมมีทั้งฝรั่ง ญี่ปุ่น จีน หลากหลายดีแท้...

จั่วหัวมาเเบบ หนังจีนกำลังภายใน เเล้วมาทำให้ลุ้นช่วงท้าย ร้ายกาจฮะร้ายกาจ หวังว่าท้ายเรื่องเจ จะได้ perfect skill มาใช้ในเนื้อเรื่องหลักนะครับ
ทรงเนื้อเรื่องปูมาเหมือนจะได้เป็นหัวหน้าทีมต่อ ไม่อยากให้พี่เเกรับช่วงต่อฉายา ของ คิงกีโดล่า 

เข้าใจละ ว่าทำไม เจ. มนุษย์ธรรมดาที่ไม่มีพลังวิเศษ ใดๆ แต่สามารถต่อกรกับเหล่าร้าย ทั้งหลายได้. จุดสำคัญมันอยู่ ที่ใจ นี่เอง ชีวิตเขาผ่าน ความเจ็บปวดมามากเลยทำให้เขานั้นแกร่ง บวกกับเป็นทายาท ตะกูลเพลงดาบอาทมาต. ด้วย วิชาติดตัวก็สุดล้ำ แบบนี้นี่เอง

ขอบคุณมากครับ ได้บรรยากาศหนังจีนยุคเก่าๆ ดี ผมชอบการบรรยายความเคลื่อนไหวในเรื่องมากๆครับ

ลุ้นให้ปู่จางไม่ได้เป็นพวกของเสือเขี้ยวดาบ แล้วมาสอนวิชาให้เจเก่งขึ้น

 ถึงไม่มีฉากเสียวก็ไม่เป็นครับ​ยังสนุกเหมือนเดิม​  ทำให้ได้รู้ที่มาที่ไปของตัวละครจากภาคหลักลุ้นไปว่านายเจจะเป็นยังไงต่อ​ ขอบคุณ​ผู้แต่งสำหรับผลงานดีๆที่มีให้ติดตามครับ

หนังจีน หนังจีนชัดๆเลยตอนนี้

จางซานฟง คนก่อนตั้งสำนักบู๊ตึ้ง วิชาที่ใช้คือหมัดไทเก๊ก เจจะได้วิชาในการหลบหลีกเเละการใช้ประโยชน์จากพื้นที่รอบตัวเพื่ออับสกิลเเน่นอน 

ตอนนี้ยิ่งเซอร์ไพรส์ผมใหญ่เลย ผมลืมเพลงกระบี่ไทเก๊ก ของปรมาจารย์ จางซันฟง ไปได้ยังไงเนี่ย ไม่คิดว่าจะเอามาอยู่ในเรื่องนี้ด้วย

ก่อนอื่นต้องยอมรับตรงๆ ว่าอ่านแล้วไม่ได้ตอบทันทีในแต่ละตอน อาจจะทำให้ท่านผู้แต่งเสียอารมณ์ไปบ้าง แต่ข้อดีอย่างหนึ่งก็คือได้ตอบแบบมีสาระและความเข้าใจในเนื้อเรื่องมากขึ้น

ประการแรก เรื่องนี้จับฉ่ายได้มันเหรอเกิน มีทั้งนักบุญโจน นักรบสปาร์ตาคัส นินจาฮาโตริ แล้วนี่มีจางซันฟงโผล่มาอีก

ประการที่สอง ยอมรับเลยว่าไรต์เตอร์ผูกเรื่องผูกจักรวาลไว้ซับซ้อนใหญ่โตมากๆ ยังคงยืนยันกว่ากังวลว่ามันจะใหญ่จนไรต์ควบคุมไม่ได้ (หึ หึ เสียงเหมือนปันจะควบคุมของร้อนที่ได้มาไม่ไหว) แต่ก็ยอมรับอีกนะครับว่าไรต์ผูกเรื่องได้เก่งมากๆ และใส่รายละเอียดความเกี่ยวข้องไว้ละเอียดมากๆ

ประการที่สาม ขอชื่นชมการสร้างจักรวาลของไรต์มากๆ นะครับ ตัวละครแต่ละตัว (ไม่นับสาวๆ) มีที่มาที่ไป และมีปม มีคาแรคเตอร์ที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนน่าสนใจ แต่ละตัวมีตั้งแต่ขาวสะอาด ไปยันดำมืด ตลอดจนพวกกลางๆ เทาๆ ทั้งเทาน้อย เทามาก

ขอขอบคุณนะครับ (ขอบคุณจะโดนแบนมั๊ย 555) ที่แต่งเรื่องมาให้อ่านกัน จักรวาลของท่านสนุก และผมเชื่อว่ายิ่งแต่งจะยิ่งยาก เพราะตัวละครและเหตุการณ์ต่างๆ มันผูกกัน ตัวละครก็เยอะ นอกจากเดินหน้า แล้วก็ต้องคอยระวังด้วยไม่ให้เรื่องราวมันไปขัดกับเหตุการณ์ที่ผ่านมา ไหนจะต้องระวังผลกระทบจากเหตุการณ์หนึ่งไปอีกเหตุการณ์หนึ่ง และตัวละครหนึ่งไปยังอีกตัวละครหนึ่ง

ขอบคุณด้วยจิตคารวะครับ