ตำนานเทพวายุ : ตอนที่ 9 เธอเป็นผู้หญิงของชั้น

[ΜoNoTΩИ∑ ★★★]

สวัสดีครับวันตรุษจีนครับ
มีตอนใหม่ มาเสิร์ฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
ขอบคุณทุกกำลังใจครับ อ่านแล้วมีกำลังจายขึ้นมาก ตอนนี้ตัวอักษรเยอะนิดหน่อยนะครับ หวังง่าจะไม่เบื่อกัน  ตอนนี้มีการซ่อนข้อความเหมือนเดิม คอมเมนต์ก่อนนะครับ ถึงอ่านได้

ขอเสียง Fc พี่อั้ม และ ขอเสียง Fc คิราระ

หน่อยค๊าบบบบบบบบบ  เซอร์วิสให้เลย


มาร่วมสนุกกัน คอมเมนต์กันครับ


1.จะคอมเมนต์อะไรก็ได้เพื่อขออ่าน

2. คอมเมนต์ความคิดเห็นเกี่ยวกับตอนนี้หลังอ่านจบ

3. ตอนนี้ชอบตัวละครตัวไหนเป็นพิเศษครับเพราะอะไร

เลือกได้นะครับว่าจะคอมเมนต์ ขอ 2 หรือ 3 ผมไม่อยากให้ reader ทุกท่านโดนแบนเลย อยากให้อยู่อ่าน อยู่ให้กำลังใจนานๆ นะครับบบ

เหมือนเดิมครับตอนนี้
บทสนทนาระหว่างประโยค
ผู้ชายขอใช้สีฟ้า
ผู้หญิงขอใช้สีชมพู


Rep  ที่ 2 มีตอบคำถามกับแนะนำตัวละครใหม่ๆครับ


_ _ _ _ _ _ _

ความเดิมตอนที่แล้ว


ริวกับมิไรนั้น บรรเลงเพลงรักกันไปหลายครั้ง มิไรที่ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับบทรักของริวนั้น จึงสารภาพกับริวว่ารักเขามาเนิ่นนาน ในขณะเดียวกัน ภัยร้ายใหม่ก็คลืบคลานเข้ามาหารุ้งพลอยไม่จบไม่สิ้น พลอยจะทำยังไงนะ



_ _ _ _ _ _ _


กริ๊งงงงงงงงงงงง  06.15 น.

[ อั้ม ]  :  นี่คิราระ ไปปลุกนายริวได้แล้ว

[ คิราระ ]  :  ขอโทษค่ะ คุณอั้ม

[ อั้ม ]  :  เอ๊ะ เธอนี่บอกว่ายังไง

[ คิราระ ]  :  พะ พี่อั้มก็ได้ค่ะ ตอนนี้วางมือไม่ได้เลยค่ะ กำลังทำเทมปุระกุ้งอยู่ค่ะ

[ อั้ม ]  :  เหรอ ไม่เป็นไรของพี่เสร็จพอดี เดี๋ยวไปปลุกเอง


วันนี้อั้มลงมือทำอาหารไทยสูตรพิเศษให้ริวได้กิน เพราะหวังว่าอาหารที่เธอทำนั้นจะทำให้นายริวได้กินอย่างเอร็ดอร่อย คิราระก็เช่นกันเธอทำอาหารญี่ปุ่นง่ายๆให้นายน้อยสุดที่รักของเธอเช่นกัน


ก๊อก ๆ ๆ  นายริวนี่ตื่น ๆ ๆ ๆ สายแล้วนะ อั้มที่อาสามาปลุกริวนั้น ก็ยังหวั่นๆเช่นกันเพราะเธอไม่เคยมาปลุกริวเลย เพราะทุกครั้งคิราระจะทำหน้าที่นี้แทน อั้มกลัวจะเผลอทำอะไรแปลกๆไปเพราะที่มหาวิทยาลัยริวที่เปลือยท่อนบนนั้น ก็ทำให้จิตใจของสาวสุดฮอตอย่างเธอ ปั่นป่วนได้เช่นกัน เคาะประตูไม่ตื่น คงต้องเข้าไปปลุกสิ่นะ พ่อแก้วแม่แก้วช่วยอั้มด้วยนะ


แอ๊ดดดดดด นี่ตื่นได้แล้ว

[ ริว ]  :  งืมมม ขอนอนอีกแปปนะคิราระ ยังง่วงอยู่เลย

[ อั้ม ]  :  นี่ตื่นนน ได้แล้ว ริวววว ว๊ายยยยยย

[ ริว ]  :  อืออ งื้มๆ เรียกชื่อเดิมๆดีแล้ว เวลาอยู่บ้านอย่าเรียกนายน้อยเลย มาๆให้รางวัล ม่วฟ

ตอนนี้อั้มอยู่ในสถานณ์คับขัน ริวคิดว่าเธอคือคิราระ จึงดึงเธอลงมากอดบนเตียงแถมยังจุบเข้าที่หน้าผากเธอเต็มฟอด เพราะหน้าที่ปลุกริวในทุกวันนั้นคือหน้าที่ของคิราระ งือออ ขอกอดหน่อยนะยังง่วงอยู่เลย ตอนนี้อั้มตัวเกร็งไปหมด เพราะไม่เคยโดนจู่โจมแบบนี้ ริวกอดอั้มอย่างแน่นจนดิ้นไม่ออก ด้วยส่วนสูงที่มากกว่าของริวทำให้อั้ม ถูกกอดอยู่ในอ้อมอกของเขา ♂ งือออ หัวหอมจัง ริวพูดพร้อมหอมเข้าไปฟอดใหญ่ จนตอนนี้อั้มขวยเขิลจนทำอะไรไม่ถูก มารู้ตัวอีกทีก็มีอะไรแข็งๆมาทิ่มที่ห้องซะแล้ว ควย ควยของริวแข็งโด่ตามธรรมชาติในยามเช้าตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติเพราะมันดันมาโด่จนทิ่มกับท้องของอั้มนั่นเอง

[ อั้ม ]  :  งะงั้นนอนต่อไปนะ เดี๋ยวมาปลุกใหม่

อั้มฉวยโอกาสพลิกตัวจะลุกขึ้น จังหวะนั้นริวก็ยังมือปลาหมึกคว้ากอดไว้ได้อีกทั้งที่ยังหลับตา ทำให้ตอนนี้อั้มโดนกอดจากด้านหลังจนควยของริวเบียดบี้กับก้นเธอโดบที่มีแค่ชุดนอนบางๆกั้นไว้

♂ ซื๊ดดด อาาา ตูดนิ่มดีจัง ริวนั้นทั้งที่หลับตาแต่ก็ยังหื่น เขาสอดมือเลาะขอบกางเกงชุดนอนลูบลงไปที่แก้มก้นของอั้มและบีบคลึงอยู่อย่างนั้น ♀ อ๊ะ ซื๊ดดด อย่านะ อื้ออออ  อั้มนั้นถึงกับเสียวสยิวไม่น้อยกับลีลาการคลึงของริว จนบางอย่างไหลออกมาจากหว่างขา ♀ งื๊อออ พอก่อนนน ปล่อยก่อนนะ แต่มีเหรอที่เขาจะปล่อย


       ด้วยประสบการณ์ของริวทำให้เขารู้ว่าตอนนี้ หว่างขาของคนตรงหน้านั้นต้องแฉะแน่นอน  แจ๊ะ แจ๊ะ ริวเลื่อนมือจากแก้มก้นมาตรงร่องหีแล้วจัดการทั้งคลึงบี้ขยี้บด จุดเสียว ทั้ง G spot C Spot และ คริสตอริส ♀ งื๊ออ อ๊ะ อร๊างง เสียงเสียวดังออกมาจากปากเธอ เธอทำอะไรไม่ได้นอกจาก นอนรับความเสียวนั้น จนร่างนั้นกระตุกอย่างรุนแรงเพราะน้ำแตกด้วยปลายนิ้ว อั้มน้ำแตกอย่างรวดเร็วเพราะนิ้วปลาหมึกของริว


       ♀ อื๊อออ ซื๊ดดดด ♂ ต่อมั๊ยคิราระ อั้มที่เกือบสติหลุดเพราะความเสียว ได้สติอีกครั้งเพราะริวนั้นกระซิบข้างหูทำให้เธอนั้นได้สติมาก่อนที่จะโดนกระหน่ำเย็ด ♀ พะพอแล้วต้องทำกับข้าว เธอพูดแค่นั้นจึงสะบัดตัวรีบลุกขึ้นท่ามกลางความมืดแล้วรีบเดินออกไป ก่อนที่จะโดนริวนั้นจับเย็ดเสียก่อน




[ อั้ม ]  :  แฮ่กๆๆๆๆ

[ คิราระ ]  :  พี่อั้มมีอะไรคะ

[ อั้ม ]  :  นะนายริวน่ะสิ่ ไม่ยอมตื่น คิราระเธอไปปลุกที

[ คิราระ ]  :  ได้ค่ะ เทมปูระ เสร็จพอดี แล้วกางเกงเลอะอะไรคะ

[ อั้ม ]  :  กะ ก็ที่ทำกับข้าวไง พึ่งสังเกตุว่ามันเลอะ เลยเอาน้ำลูบออกกลัวมันซักยาก พะพี่ไปอาบน้ำก่อนน่ะ 

[ คิราระ ]  :  อ่อ ค่ะค่ะ


คิราระมองอั้มที่เดินไปยังห้องตัวเองโดยไม่ถามอะไรมากมายนักเกี่ยวกับอาการของอั้ม อีกทั้งเรื่องคราบที่เปียกแฉะบนกางเกงคิราระก็เชื่อว่าเลอะแกงตามที่อั้มบอก เมื่อมาถึงห้องอั้มถึงกับเขิลหน้าแดงกับสิ่งที่ริวทำให้ อั้มนั้นไม่เคยผ่านมือชายใดเลย ( อั้มยังซิง นะครับ เหล่าFC พี่อั้ม ) เพราะเธอมีเรื่องฝังใจ เคยคบกับแฟนตอนปี 1 จนเกือบจะได้เสียกันแต่ก็มาจับได้ว่า แฟนนั้น เป็นพวกชอบโชว์ จะพาอั้มไปออกงานเย็ดโชว์ ทำให้อั้มบอกเลิกและตีตัวออกห่างในที่สุด จะมีบ้างถ้ามีอารมณ์ก็ใช้นิ้วบิ๊วอารมณ์เอา

         แต่เมื่อกี้เธอโดนนายริวทำให้แตกเสียวจนแทบสติหลุดและเกือบโดนจับเย็ดเสียอีก ยิ่งคิดก็ยิ่งเขิลอีกทั้งคำที่จิ้งจอกเก้าหางแนะนำนั้นยิ่งทำให้เธอเขิลเข้าไปใหญ่ แค่โดนนิ้วยังขนาดนี้ ถ้าโดนควยอันนัันแทงเข้ามา จะเสียวขนาดไหนนะ อั้มคิดไปก็เขิลไปโดยที่เธอไม่รู้เลยว่า พี่มิไรของเธอนั้นพึ่งจะโดนนายริวเย็ดไปเมื่อวานเอง ♀ พอได้แล้วยัยอั้ม คิดอะไรของเธอเนี่ย ยี๊ยัยบ้า อั้มบ่นกับตัวเองด้วยความเคอะเขิล ก่อนที่จะไปอาบน้ำ

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

คิราระ  :  นายน้อย นายน้อยเจ้าคะ ตื่นเถอะเจ้าค่ะ

อุ๊ย คิราระถึงกับอุทานเมื่อเห็นควยของนายน้อยของเธอนั้นตั้งตรงราวกับเตรียมเคารพธงชาติ เธอถึงกับยืนบิดขาไปมาจนมันต้นขาด้านในบีบจนหีเธอบี้ไปมา นายน้อยคะ ตื่นเถอะค่ะ ไม่งั้น....


      ริวที่กำลังกึ่งหลับกึ่งตื่นเพราะถูกปลุกมาก่อนหน้านั้น รู้สึกเย็นๆที่ปลายหัวหยักและลำควย ♂ อะไรหว่า ซื๊ดดด โอ๊ะ ริวเสียวแปล๊บขึ้นมาทันที เมื่อหัวหยักโดนจู่โจมด้วยการบีบ ♂ ซื๊ดดดดดด   ริวถึงกับต้องลืมตาตื่น เมื่อมีบางอย่าง เคลื่อนไหวใต้ผ้าห่มตรงหว่างขาของเขา เมื่อดึงผ้าห่มออกจึงเห็นเป็นคิราระนั่นเอง


      ♀ อุ้ก อุ้กๆๆ ซรู๊ดดด อรุณอะหวัดค่ะ อายอ๊อย คิราระนั่นกล่าวทักทายนายของเธออย่างไม่ค่อยชัดเจนนัก เพราะควยของเขานั้นยังคาปากเธออยู่ จนน้ำลายเปรอะแก้มไปหมด  ♂ ซื๊ดดดด ยัยบ๊อง ทำไรเนี่ย   ♀ ปลุกไงเจ้าคะอึ้กๆๆ หล่อนถอนปากออกจากลำควยก่อนขึ้นมาตอบแค่นั้นก่อนที่จะก้มลงไปบรรเลงเพลงโม๊คกับไมค์รสเนื้อลำเขื่องของนายน้อยของเธอ


       ริวก็ไม่ได้ห้ามอะไร เพราะเมื่อกี้เขาก็เริ่มอยากเหมือนกัน ♂ เอ๊ะ เมื่อกี้ ชุดนอนนี่หว่า  ริวเริ่มเอะใจบางอย่าง เพราะเมื่อกี้นอนที่เขาใช้นิ้วบิ๊วให้เธอ เขาสัมผัสถึงชุดเนื้อผ้าลื่นบางๆ มันต้องเป็นชุดนอนสิ่ แต่นี่ทำไมเป็นชุดเมดละล่ะ  ♂ ซรื๊ดดดดด โอ๊ยยยย ความคิดสิ้นสุดลง เพราะความเสียวที่คิราระใช้ปากมอบให้ หล่อนผงกหัวรัวๆที่ปลายหัวควยของริวจนริวถึงกับครางออกมา


       หล่อนรัวลิ้นและริมฝีปากที่ปลายหัวพร้อมใช้มือนึงชักที่ลำควย มืออีกข้างนึงคลึงถุงกระโป๊ก ♂ โอ๊ยย จะแตก ซื๊ดดดดด ♀ อุ๊ก อุ๊กกกก คิราระไม่ตอบยังคงทำต่อไปจน นายริวน้ำแตก  ♂ โอ๊ะ ซื๊ดดด อื้มมม  คายก็ได้นะ  ♀ อึ้ก อึ้ก  ซรู๊ดดดด ดิฉันชอบน้ำของนายน้อยเจ้าค่ะ  ซรู๊ดดดดด เธอดูดกินน้ำเงี่ยนของริวจนหมด ก่อนขึ้นมาพูดกับนายน้อยของเธอ


ริวที่แตกไปแล้วแค่ 1 น้ำมีเหรอจะพอใจ มาา ♂ ตาชั้นทำให้บ้าง ♀ ว๊ายยยยยยยย คิราระ กรี๊ดตกใจเพราะโดนนายน้อยของเธอจับพลิกมานอนหงายและกำลังจะเลียหีให้เธอ ♀ เดี๋ยวก่อนค่ะนายน้อย ริวที่กำลังจะลงลิ้นนั้นถึงกับชะงักเพราะคิราระเอามือมาปิดร่องหีไว้


[ คิราระ ]  :  นายน้อยไม่ต้องทำให้ก็ได้เจ้าค่ะ บ่าวทำเพราะเต็มใจและการที่มอบความสุขให้มันคือหน้าที่เจ้าค่ะ


[ ริว ]  :  .....


[ คิราระ ]  :  ถ้านายน้อยอนุญาต ต่อจากวันนี้จะมาปลุกให้แบบนี้ทุกเช้าเลยเจ้าค่ะ ตอนนี้อาหารเช้าพร้อมแล้วนายน้อยอาบน้ำก่อนนะเจ้าคะ ดิฉันจะเตรียมข้าวหอมมะลิร้อนๆไว้รอเจ้าค่ะ


คิราระเดินออกไปทันทีหลังพูดจบ ทิ้งให้ริวที่นั่งควยแข็งอยู่ถึงกับหงุดหงิด 
♂ ยัยบ้าเอ๊ย ยึดติดกับหน้าที่เกินไปแล้วนะ ริวบ่นๆก่อนที่จะไปอาบน้ำ



......

07.00 น.

[ ริว ]  :  ฮัลโหล เออไอ้เวย์เหรอ

[ เวย์ ]  :  เอ้า ไอฟราย ชื่อก็เมมไว้ว่าเป็นชื่อกูยังจะเสือกถาม โอ๊ะ กระผมขออภัยขอรับ นายน้อยริวกะ อย่าเอาตัดสายฟ้ากระซวกพุงผมนะขอรับ ไม่อยากขี้แตกแบบไอ้นพ


[ ริว ]  :  นายน้อยพ่อง กวนตีนแต่เช้ามีไร


[ เวย์ ]  :  เออ วันนี้คาบเช้า แคนเซิลนะ แล้วมึงหายดียัง


[ ริว ]  :  เออ เช้าว่างใช่ป่ะจะได้ไปหาพลอย


[ เวย์ ]  :  แหมๆๆ ไอสาดหายปั๊ปคิดถึงเขาเลยนะมึง มึงมาก็ดี มึงมาสารภาพบาปกับกูซะดีๆ เรื่องบ้านของมึง เออถ้าจะหาพลอย ไปตึก9 นะ เห็นเด็กๆบอกเรียนเช้าที่นั่น


[ ริว ]  :  เออๆ ที่โรงอาหารตึก 9 ละกัน



      ริววางสายเพื่อนรักก่อนที่จะเดินมากินข้าว แต่ระหว่างทางนั้น ♀ จุ๊ป ♂ อื๋ออ  พี่มิไร  ♀ ฮิฮิ ตื่นแล้วเหรอนายริว เป็นมิไรนั่นเองเธอเดินออกมาจากห้องและเห็นนายริวเผลอพอดี จึงถือโอกาสขโมยจูบเสียเลย ♂ อ้อนแต่เช้าเลยนะครับ ไม่พอเหรอเมื่อวาน หืม


      มิไรหน้าแดงเพราะคำพูดริวนั้น ทำให้นึกถึงบทรักที่แสนเร่าร้อนเมื่อวาน ♀ บ้าาาาาา มิไรเขิลจนทำอะไรไม่ถูก หน้าแดงแจ๋ ♂ จุ๊ปปป จากที่เขิลก็เขิลไปอีก เพราะเธอโดนขโมยจูบคืนบ้าง นายริวยิ้มๆให้เธอ ก่อนจะจูงมือเธอไปกินข้าวด้วยกัน


_ _ _ _ _ _ _ _ _


หลังจากริวจัดหนักกับมิไรไปหลายดอกนั้น ทั้ง 2 ก็ยังไม่ได้บอกใครทั้งนั้น มันคงจะน่าตกใจจนแทบช็อคที่คนที่ทั้งกลัวทั้งเกรงมิไร อย่างริวจะกล้าทำแบบนี้และยิ่งมิไรที่วางตัวกับริวอย่างชัดเจน กลับเผลอใจยอมให้ริวกระหน่ำเย็ดแบบนั้น



[ ริว ]  :  งั่มๆ อร่อยยยยย


[ อั้ม ]  :  อ่ะ อ่อๆ อื้ม อร่อยก็กินเยอะๆ นะ


อั้มตอนนี้ไม่กล้ามองหน้าริวตรงๆเลย เพราะเมื่อเช้าเธอนั้นเกือบเผลอตัวปล่อยให้ริวจัดการเสียแล้ว


[ ริว ]  :  แน่นอนอยู่แล้ววว ฝีมือพี่ทำอาหารไทยอร่อยจะตาย เนอะๆพี่มิไร


[ มิไร ]  :  อั้มรสมือดีขึ้นอีกแล้วนะ เยี่ยมเลย นี่คิราระมานั่งทานด้วยกันสิ่ จะยืนทำไม


[ คิราระ ]  :  คือ... มันไม่เหมาะค่ะท่านมิไร ดิฉันเป็นแค่บ่าวรับใช้ ให้ร่วมโต๊ะกับผู้เป็นนายมันไม่ควร


[ อั้ม ]  :  ชั้นบอกเธอแล้วนะ ว่าที่นี่คือบ้านของเธอเหมือนกัน ถ้าอยู่ข้างนอก เธออยากจะวางตัวยังไงก็ตามใจ แต่ในบ้านนี้ห้องนี้เธอคือน้องสาวของชั้น เธอไม่ได้เป็นคนรับใช้เธอแค่ช่วยดูแลบ้านดูแลความสะอาดเท่านั้น มีพี่สาวที่ไหนปล่อยให้น้องสาวตัวเองยืนหิวล่ะ มานี่มากินข้าวเร็วๆ ทำแบบเผ็ดๆจี๊ดๆเผื่อให้เธอไว้ด้วย


[ มิไร ]  :  แบบที่อั้มพูดแหละ ถ้าเธอคิดว่าตัวเองเป็นคนนอก ทั้งชั้นและอั้มก็คนนอกเหมือนเธอ มีแค่นายริวเท่านั้นที่เป็นคนของอิซานางิจริงๆ เพราะคุณพ่อเมตตารับชั้นกับอั้มมาเลี้ยงถึงได้มาอยู่ตรงนี้ได้


พอพูดมาถึงตรงนี้ สาวๆทั้งสามคนต่างพากันเงียบหมด เพราะถ้านับจริงๆแล้วพวกเธอสามคนก็เป็นคนนอกตระกูลจริงๆ ถ้ารินไม่เมตตาพวกเธอป่านนี้พวกเธอจะมีชะตากรรมยังไงบ้าง ก็ไม่อาจคาดเดาได้เลย


ริวที่สนใจกินแต่อาหารฝีมืออั้มที่อยู่ตรงหน้า เขากินเหมือนไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน และ พูดขึ้นว่า

[ ริว ]  :  งั่มๆๆๆ คิดมากน่าก็แค่ชื่อตระกูล ถ้าไม่มีพี่อั้มผมก็ไม่ได้กินมื้อเช้าอร่อยๆแบบนี้ ถ้าไม่มีพี่มิไรผมก็อาจจะกังวลเรื่องงานพ่อก็ได้  ถ้าไม่มีคิราระบ้านนี้ก็คงรกมากมาย ตอนนี้ไม่มีใครเป็นคนนอกหรอก ผมก็รักทั้ง 3 คนเหมือนเป็นคนในตระกูลแหละ ยัยตัวแสบตักข้าวให้จานนึงสิ่


ทั้งสามสาวถึงกับสะดุ้ง หน้าแดง เพราะคำว่ารักทั้ง 3 คน คิราระเดินไปตักข้าวด้วยท่าทีที่ขวยเขิลจนออกอาการมาก อีกทั้งอั้มและมิไรที่อมยิ้ม จนออกอาการ



[ คิราระ ]  :  นายน้อยเจ้าคะข้าวสวยได้แล้วค่ะ


[ ริว ]  :  อื้ม ขอบใจเอาจานนั้นมานั่งกินด้วยกัน


[ คิราระ ]  : ตะ แต่ว่า


[ ริว ]  :  ถ้าช้าหมดนะบอกจะบอกให้


[ คิราระ ]  :  แต่ มันไม่เหมาะ


[ ริว ]  :  คำขอร้องของชั้นในฐานะนายน้อยของเธอนขอร้องให้เธอมาร่วมโต๊ะอาหารด้วยกันทุกมื้อบนโต๊ะอาหารจะไม่มีนายหรือบ่าว เข้าใจนะยัยตัวแสบ


คิราระได้ฟังแบบนั้น น้ำตาก็ซึมมาโดยไม่รู้ตัว จริงอยู่ที่เธอนั้นหลงรักนายน้อย ร่างกายนี้ก็เป็นของนายน้อย แต่เธอไม่คิดจะตีตนเสมอเจ้านายเลย แต่เธอกลับได้ความเมตตาจากทั้งนายน้อย ความรักจากอั้มที่เรียกเธอว่าน้องสาว ความเท่าเทียมที่มิไรมอบให้โดยไม่มีคำว่านายบ่าว  ความสุขนี้ทำให้กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่จริงๆ



[ อั้ม ]  :  มากินข้าวเลย คิราระ เดี๋ยวพี่กับนายริวไปสายนะ


คิราระยิ้มทั้งน้ำตาก่อนจะเดินเข้ามาร่วมโต๊ะอาหารกับทุกคน อย่างมีความสุข อาหารมื้อนี้มันอร่อยที่สุดสำหรับคิราระเลย ในขณะที่อั้มนั้นกำลังโอ๋คิราระอยู่นั้น มิไรก็ได้เอื้อมมือไปจับมือของริว เธอดีใจที่ริวเป็นจิตใจดีขนาดนี้  แต่ความโรแมนติกนั้นก็เบรคดังเอี๊ยด เมื่อริวนั้นจับมือมิไร ย้ายมาตรงหว่างขาตนและยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ จนมิไรตกใจ แต่เธอนั้นก็ไม่ได้เอามือออกและคลึงลำควยแท่งโต ที่เมื่อวานพึ่งเข้าไปอาละวาดในตัวเธอจนเสร็จสมไปหลายครั้ง ทำให้ริวนั้นแปลกใจอย่างมาก ที่มิไรกล้าทำแบบนี้หรือเป็นเพราะเขาปลดปล่อยด้านมืดของมิไรออกมากันนะ


[ อั้ม ]  :  พี่มิไรคะ วันนี้มีตารางงานไปไหนไม่คะ


มิไรถึงกับสะดุ้งเมื่ออั้มทักมา เธอค่อยๆชักมือกลับเพื่อไม่ให้ผิดสังเกตุ แล้วค่อยตอบน้องสาวเธอ


[ มิไร ]  :  มะ ไม่มีจ๊ะ วันนี้พี่ขอนอนพักดีกว่า มีคิราระอยู่ด้วย สบายบาก


[ อั้ม ]  :  ค่ะพี่มิไร


มิไรตอบกลับน้องสาวเธอ พร้อมหันมามองริวที่แอบตื่นเต้นไม่แพ้เธอ ก่อนจะกลับญี่ปุ่นท่าทางว่าสังเวียนรักของเธอกับนายริวต้องมีการรีแมทช์อีกหลายครั้งแน่นอน


_ _ _ _ _ _ _ _ _ _


ณ. มหาวิทยาลัย

ฮ๊าววววววว  ริวหาว วอดๆ เกาหัวแกรกๆ ขณะเดินผ่านอาคารกีฬาหลังมหาวิทยาลัย เขาขอให้อั้ม วนรถไปส่งที่หลังมหาวิทยาลัยก่อน เนื่องจากวันนี้เป็นวันพระเข้าจึงมีบางอย่างต้องทำ หนุ่มหล่อเดินผ่านไปเรื่อยๆโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง เพราะตอนนี้มีแต่สาวๆนักกีฬาที่มองเขาตาเป็นมัน ตอนนี้เขาคิดถึงแต่เรื่องรุ้งพลอยมากกว่า หลังจากที่เขาเย็ดกับมิไรเสร็จเขาจึงโทรสอบถามกับเวย์เรื่องรุ้งพลอย ก็ได้ความว่า


• ย้อนไปเมื่อ 2 วันก่อน •

หลังจากที่ คาราสึเทนงู กลับไปนั้น

[ ริน ]  :  เอาล่ะ ริวกะไม่เป็นอะไรแล้วนะ ทุกคนสบายใจได้

ทุกคนต่างโล่งอกโล่งใจ ที่ริวปลอดภัย  ฝน พลอย เวย์ ต่างโล่งใจที่ไม่เกิดเหตุการณ์ร้ายแรงขึ้น ไปมากกว่านี้

[ ริน ]  :  หนูพลอย ลุงอยากให้หนูย้ายมาอยู่ด้วยกันที่บ้าน กับ ริวและอั้ม ให้ลุงได้ตอบแทนหนูบ้าง


[ พลอย ]  :  หนูขอคิดดูก่อนได้ไหมคะคุณลุง หนูเกรงใจอีกทั้งหนูยังเป็นคนนอกอีก จะไปรบกวนก็ยังไงอยู่ค่ะ


[ อั้ม ]  :  ไม่มีคำว่าคนนอกสำหรับลูกสาวของคนที่ช่วยชีวิตนายริวนะ ถ้าพ่อแม่น้องพลอยไม่สละชีวิตในวันนั้น นายริวอาจจะไม่รอดก็ได้


[ มิไร ] :  มาอยู่กับพวกเราเถอะพลอย ให้พวกเราดูแลเธอบ้าง ถึงมันจะไม่สามารถชดใช้ได้เมื่อเทียบเท่ากับสิ่งที่พลอยเสียไป แต่จากนี้ไปให้พวกเราดูแลพลอยบ้าง


สรุปว่าวันนั้นพลอยตอบตกลงจะไปอยู่ด้วย แต่ขอเวลาในการเตรียมตัวสัก 2 วันก่อนที่พลอยจะขอตัวกลับพร้อมกับฝนที่พักหอเดียวกัน


[ ริว ]  :  เฮ้ออออ สรุปว่าวันนี้หรือพรุ่งนี้สิ่เนี่ย เฮ้อออออ


ริวบ่นอุปกับตัวเองที่พลอยนั้น ไม่ยอมไปอยู่ด้วยกันซะตั้งแต่สองวันก่อน เรื่องที่อยู่ไม่ใช่ปัญหาเพราะ คอนโดที่ริวอยู่นั้น พ่อของริวได้ซื้อเหมาไว้ทั้งชั้น รวม 5 ห้องหลัก แล้วแต่ละห้องก็มีห้องย่อยมากมาย เรียกได้ว่าเป็นรีสอร์ทกลางเมืองดีๆนี่เอง


หือใครเอามาตั้งไว้หว่า ริวเดินมาถึงยังทะเลสาปหลังมหาวิทยาลัย ( เป็นทะเลสาปขนาดกลางตั้งอยู่หลังมหาวิทยาลย ล้อมรอบไปด้วยต้นไม้มากมายจนดูร่มรื่น แต่พอตกดึกไม่มีใครกล้าเดินผ่านมาแถวนี้เลย ) เขาก็สังเกตุเห็นพวงมาลัยพร้อมกับของเซ่นไหว้ 1-2 อย่างวางไว้ก่อนหน้าเขาไม่ได้วุ่นวายกับของที่ตั้งไว้ตรงนั้น แต่กลับหยิบของบางอย่างออกมาจากถุงกระดาษ เป็นเครื่องเซ่นไหว้นั่นเอง ประกอบไปด้วย อาหาร คาวหวาน 4 อย่าง น้ำเปล่า ของหวาน ขนมเปี๊ยะ หมาก กานพลู บุหรี่มวน รวมถึงอาหารไทยและญี่ปุ่น ซึ่งเขาวานให้อั้มกับคิราระ ทำแล้วแยกไว้ให้


ริวพนมมือ สวดมนต์อะไรบางอย่าง
♂ ลุงผมเอาเครื่องเซ่นมาให้ มารับเครื่องเซ่นด้วยนะลุงเจ้าที่ ริวพูดกับใครบางคน  วู่บบบบบ ร่างๆหนึ่งปรากฎกายขึ้นตรงหน้าริว เป็นชายแก่สวมชุดโบราณสีขาวทั้งตัว มีใบหน้าที่ยิ้มแย้มดูอบอุ่นและใจดี


[ เจ้าที่ ]  :  ขอบใจไอ้หนุ่ม

[ ริว ]  :  ผมต้องขอบคุณลุงมากกว่าครับ ที่อนุญาตให้ภูติของผม เข้ามาในพื้นที่อาณาเขตนี้ ลุงเจ้าที่

[ เจ้าที่ ]  :   5555 ไม่เป็นไร ภูติของเอ็งก็ไม่ได้ระรานอะไร แถมยังรู้จักเคารพข้าอีก โอ้ มีอาหารญี่ปุ่นด้วย


[ ริว ]  :  ฝีมือเด็ดดวงเลยนะลุง คิราระทำอาหารญี่ปุ่นเก่ง ส่วนอาหารไทยพี่อั้มก็สุดยอดดด แล้วก็มากินด้วยล่ะพี่สาว  อาหารฝีมือพี่สาวผมอร่อยจริงๆนะ


วิ๊ววววววว เสียงหวีดเบาๆมากับลมและปรากฏร่าง ร่างนึงขึ้นมา เป็นผู้หญิงสาวสวยในชุดขาวโปร่งแสง ถ้าให้เดาอายุตอนยังมีชีวิตอยู่ คงรุ่นราวคราวเดียวกับริวหรือแก่กว่าไม่เกิน 2-3 ปี


[ วิญญาณสาว ]  :  ขอบใจนะริว

[ ริว ]  :  เอ้ย ดีใจจำชื่อผมได้แล้ว แล้วก็นี่ ผมมีของขวัญมาให้ นี่ก็ครบปีนึงละที่ผมรู้จักพี่สาว ผมมั่นใจว่าพี่เป็นดวงวิญญาณที่ดีเลยจะเอาของขวัญมาให้


ทั้งดวงวิญญาณสาวและเจ้าที่ ต่างสนใจในสิ่งที่ริวกำลังทำ ริวหยิบอะไรบางอย่างออกมา ออกมาจากถุงกระดาษแบรนด์ดัง มันเป็นเสื้อผ้าสีสรรค์สดใสชุดนึงพับอยู่ พลันสายตาของวิญญาณผู้หญิงตนนั้นก็ตาโตด้วยความตื่นเต้น ♂ ฮ่าาา ผมเดาถูกจริงๆด้วย ผู้หญิงต้องมีเสื้อผ้าสวยๆใส่ ดวงวิญญาณสาวนั้นได้ยิ้มๆ เขาจะทำไรได้ถึงทำบุญมา ดวงวิญญาณบาปอย่างเธอ ก็คงแค่ได้สวมใส่เท่านั้~ เอ๋


[ ดวงวิญญาณสาว ]  :  ระ ริว ทำไม ทำไมริวแตะตัวพี่ได้ อุ อุ่น มือริวอุ่น ฮึ๊กกกก พะ พี่จับมือริวได้


ดวงวิญญาณสาวนั้นตกใจอย่างมากที่ริวนั้นสามารถสัมผัสเธอได้ น้ำตาที่ไหลมาจากตานั้นเป็นหลักฐาน ว่าวิญญาณของเธอยังมีความรู้สึก ส่วนริวนั้นก็ยังจับมือดวงวิญญาณสาวนั้นอยู่ และยังก้มหน้าทำอะไรบางอย่าง


ริวกำลังใช้อะไรบางอย่างวาดตาราง อะไรบางอย่างเป็นภาษาแปลกๆ เหมือนจะเป็นคันจิ ภาษาญี่ปุ่น





ริวนำเสื้อผ้าชุดนั้นวางไว้บนภาพตารางคล้ายยันต์นั้นและหยิบอะไรออกมา  ริวหยิบกระบอกไม่ไผ้ขนาดกลางๆทลักษณะเหมือนขวดน้ำออกมาจากถุงกระดาษใบเดียวกัน


       ริวใช้มือขวา หยิบกระบอกไม้ไผ่ที่เตรียมมาเปิดฝาเทน้ำล้างมือซ้ายแล้วทำสลับกันใช้มือซ้ายเทน้ำล้างมือข้างขวา คราวนี้เขาใช้มือขวาเทน้ำใส่ที่มือซ้ายและนำมาบ้วน กลั้วปาก และ บ้วนออกข้างๆ ก่อนจะเก็บกระบอกไม้ไผ่นั้นทันที



[ ริว ]  :  พี่สาว พี่ชื่อจริงนามสกุลจริงอะไรครับ พอจะจำได้มั๊ย


[ ดวงวิญญาณสาว ]  : ปะ ปิ่น ปิ่นนภาร์  เนตรทราย


[ ริว ]  :  โอเคครับ พี่ปิ่นยื่นแขนมาข้างหน้าเหมือนจะรับของหน่อยครับ

ปิ่น วิญญาณสาว แม้จะยังงงๆแต่ก็ยื่นแขนมาตามที่ริวบอก ริววางมันลงกับพื้นและทำอะไรบางอย่าง ริวประสานนิ้วด้วยท่าประสานดาบ



แล้วใช้นิ้วเปล่านั้นเขียนอะไรบางอย่างลงบนเสื้อผ้า วิญญาณสาวที่มองอยู่นั้น ก็มองด้วยความสนใจ เพราะที่ริวเขียนลงไปนั้น เป็นชื่อ ของเธอที่ ริวพึ่งถามเมื่อกี้นี้เอง ริวใช้นิ้วเขียนเสร็จแล้วจึงหลับตาทำสมาธิ ครู่นึงมือทั้งสองยกขึ้นมาเสมอใบหน้า

ริน เบียว โท

ฉะ ไค จิน

เรสสึ ไซ เซ็น


 



........ Ep. 9 เธอเป็นผู้หญิงของชั้น......



อ่านย้อนหลัง Click !!!!!!



ตอนที่ 1 :  พายุเริ่มพัด <<<


ตอนที่ 2 :  อิซานางิ ริวกะ <<<


ตอนที่ 3 : อย่าแหย่มังกร <<<


ตอนที่ 4 : น้องฝนกับห้องแห่งความลับ <<<


ตอนที่ 5 : การอาละวาด ของมังกรเพลิง <<<


ตอนที่ 6 : Ryuka Awaken <<<


ตอนที่ 7 : วิชาต้องห้าม <<<


ตอนที่ 8 : กันและกัน <<<


คุณกำลังอ่านตอนนี้ครับ # ตอนที่ 9 : เธอเป็นผู้หญิงของชั้น <<<


_ _ _ _ _ _ _ _

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

[ΜoNoTΩИ∑ ★★★]

มุมตอบคำถามมมมม

จากตอนที่ 7

รินนั้นเก่งกว่าริง รึเปล่า

เรียกว่า เก๋า ประสบการณ์ครับ การอ่านเกมส์ การเลือกรูปแบบต่อสู้ วาทะ การยั่วยุศัตรู ฝีมือการต่อสู้
ริวเทียบไม่ติดครับ


ที่ริวสลบเพราะอะไร

ตอบ หลายคนเดาถูกครับว่าเพราะใช้งานหนักมาก
ริวอายุพึ่งจะ 20 แต่ความสามารถและความเก่งนั้นไปไกลมาก พี่แกเล่นใช้พลังสายฟ้ามาแบบนั้นร่างกายยังรับไม่ไหวครับ



แนะนำตัวละคร ตอนนี้ครับ



 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

[Aochayaporn]

ิอยากให้ริวจัดรุ้งพลอยบ้างจัง


ชอบตระกูลนี้จังทั้ง ริว อั้ม มิไร ไม่มีใครดูถูกคิราระเรยให้ความสนิทสนมกันดีรักกันเหมือนพี่น้องมากกว่าความเป็นนายเป็นบ่าว

ตอนนี้ชอบคิราระนอกจากเปนบ่าวที่ซื่อสัตย์แล้ว เรื่องบนเตียงยังถึงไหนถึงกันอีก

ขอฝากคำเตือน  ก่อนคอมเม้นต์ จากเจ้แว่น
................................................
ใครจะอ่านผลงานทุกตอนในห้องนี้ ถ้าทำตามกติกา-เงื่อนไขนี้ไม่ได้ แล้วรีพลายมักง่ายผ่านไปที หรือ รีพลาย ขอบคุณครับ,ขอบคุณ,ขอบคุณค่ะ,ติดตามครับ,สนุกมากครับ,ติดตามต่อ. อะไรประมาณนี้ จะแบนเลยนะ ขอบคุณมากๆครับ ก็ไม่ต้อง thank,thank you,thx ขี้หมาหลายแหล เหล่านี้ก็อย่าให้เห็น จัดรูดแบนไปยาวๆถ้าเจอ นี่เป็นข้อตกลงไว่ก่อนอ่านระหว่างเจ้าของงาน กับสมาชิก ถ้า รีพลายผิดเงื่อนไขมาหรือ โชว์พาล์วอยู่มานาน โชว์เก๋า โชว์สด โชว์เกรียน ทำมึนลองมาจะแบนเลย เพื่อสมาชิกอีกส่วนที่พร้อมทำตามกติกา เพราะไม่เช่นนั้น รีพลายคุณอาจทำให้ สมาชิกที่ปฏิบัติตามพลอยอดอ่านไปด้วย ฉะนั้นไม่แน่ใจ อย่าพิมพ์เอามักง่ายมั่วๆ..ถ้าคิดว่า กฏนี้มันยากก็ไปหาที่อื่นเสพนะ อย่าเข้ามาใช้มาอ่านงานที่ห้องนี้ อ๋อ ใครโดน pm เตือนถ้ายังมึนจะแบนจาก 6 เดือนเป็น 1ปี. .

กฎที่วางนี่ไม่ได้เขียนเอา ฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉันแบนจริงหรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆลอง เดี๋ยวจะเสียความรู้สึกด้วยรีพลายคุณเอง ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,ขอความร่วมมือ แล้วเมื่อไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไปใช้เวปอื่น. .
................................................................................................................

[Wanchai Sintuwong]

บระ วิญญาณก้อไม่เว้นนะ ยายริว

[toy5599]

แนวจัด วิญญาณ ได้งัย

[1a:bcd]

วิญญาณสาวโดนแน่ๆ

[Naythamanoon Chutham]

สงสัยวิญญานสาวคงเสร็จนายริว

[Aphiwat Korsrilabutr]

อุ๊ย​ นายริวเรามองเห็นวิญญาณอื่นได้ด้วย​ รวมทั้งเป็นหมอผีอีกต่างหาก​ สุดยอดมาก

[tip251226]

อั้มเกือบโดนริวจัดหนักเสียแล้ว

[อะไรวะ งงมาก]

ขอบคุณครับ นึกว่าริวจะจัดอั้มไปแล้วนะนี้รอดไปครับอั้มแต่ถ้ามีครั้งต่อไปคงรอดยากมิไรคงโดนอีกแน่ริวจะจัดใครเป็นคนต่อไปนะ
#ตอนนี้คิราระมีบทเยอะมากแต่ก็ยังfcมิไรอยู่ครับ เพราะมีพี่ที่ทำงาน(แอบชอบอยู่)เหมือนพี่มิไรมากบุคลิกการวางตัวดีมากถึงหน้าตาจะไม่สวยเท่าพี่มิไร

[ัuffa555]

บทกำลังไหลลื่นไปได้ดีเลยครับ  เป็นห่วงก็แต่พลอยที่ไม่รู้ว่าจะเจออะไรอีกบ้าง

[ryg123456]

นายริวเก่งทุกอย่างเลยนะทั้งบู๊ทั้งบุ๋นทั้งลีลาทั้งอึดอีกต่างหาก
รายต่อไปน่าจะเป็นพี่อั้มนะจ๊ะ เริ่มจุดเชื้อไฟไว้แล้ว

[ballzae]

ไปจัดรุ้งพลอยเลย แล้วเอามาอยู่ด้วย จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง

[sadman]

จัดน้องพลอนก่อน หรือจะจัดผีสาว

[poster007]

ตกลงได้ผีมาเป้นเมียหรือป่าวนะริวหรือพลอยจะเป้นเมียหลวง