.......คุณฟังไม่ผิดหรอก แซนดร้า กรุณาสงบจิตสงบใจนิดหนึ่ง เราต้องให้ไมเคิลทำอย่างนั้นจริงๆ "ในห้องมืดๆ ผู้ชายใส่สูตรคุยกับแซนดร้า "ไม่นะ มันอันตรายจนเกินไป ฉันไม่ยอมให้ไมเคิลต้องไปเจออะไรแบบนั้นแน่ๆ" แซนดร้าตะคอกใส่ชายคนนั้น "แซนดร้า จอมปีศาจมันไม่ทำอะไรไมเคิลแน่ เพราะมันถูกเหล่าเทพสาปให้ออกจากแดนรัตติกาลไม่ได้ ไม่ว่าจะกลางวันหรือกลางคืน ดังนั้นมันต้องการที่จะให้ไมเคิลไปแก้คำสาปให้มัน ในขณะเดียวกันพลังนี้มันก็สามารถที่จะทำลายมันได้เช่นเดียวกัน สายเลือดของเหล่าเทพ สืบทอดผ่านสามีของคุณต้องแต่บรรพบุรุษสายเลือดเหล่านั้นทรงพลัง แต่ไม่มีใครปลุกมันขึ้นมาใช้ ถ้าเราไม่ปลุกพลังนั้นขึ้นมา ในอนาคต ไมเคิลอาจเป็นเหมือนสามีคุณก็ได้...."ไม่ทันที่ชายคนนั้นจะพูดจบ แซนดร้าก็ขัดขึ้น "พอเถอะ คุณรู้มั๊ยว่าการเดินทางไปดินแดนของปีศาจน่ะมันอันตรายแค่ไหน" แซนดร้าพูดกับชายคนนั้น "แซนดร้าฟังผมนะ จอมปีศาจ หรือชื่อของมัน กีรัสมองเฟลอร์ มันล่อลวงสามีของคุณให้มอบวิญญาณให้มัน เพื่อที่จะแลกกับพลังให้คุณเอาตัวรอด เพราะทนเห็นคุณถูกพวกก่อการร้ายนั้นย่ำยีไม่ได้ คุณไม่รู้สึกแปลกๆ บ้างเหรอ กีอัสมองเฟลอร์ มันวางแผนไว้แล้ว มันต้องการวิญญาณของอเล็กซ์ สามีคุณ แต่มันคิดผิด ตอนนี้อเล็กซ์อยู่ในแดนของพวกมัน มันบังคับให้เขาแก้คำสาป แต่เขาไม่ยอมตอนนี้เขาถูกทรมาณอยู่ เขาไม่มีพลังที่จะต่อสู้กับมัน แต่ไมเคิลถ้าเราฝึกเขาตอนนี้ พลังเขาจะตื่นขึ้น และไปที่นั่นต่อสู้กับมัน และถ้าชนะ พวกคุณจะได้กลับมาอยู่ด้วยกัน แซนดร้า ตอนนี้คุณรู้รึเปล่าว่าในหลุมศพของอเล็กซ์ ไม่มีร่างเขาอยู่ เขาไม่ได้อยู่ในมิตินี้" แซนดร้าได้ฟังชายคนนั้นพูดก็ถึงกับอึ้ง ทุกสิ่งทุกอย่างที่จอมปีศาจพูดมามันเป็นเรื่องโกหกทั้งหมด  และความหวังสุดท้ายที่จะช่วยสามีเธอได้คือลูกชายของเธอเท่านั้น "แม่ครับ ให้ผมสู้เถอะครับ" เสียงของไมเคิลดังมาจากด้านหลังของแซนดร้า แซนดร้าได้แต่มองลูกชายของตัวเอง เธอภูมิใจในความกล้าหาญของเขา แต่การที่จะส่งลูกไปเจออันตรายนั้นไม่มีแม่คนไหนรับได้หรอก "ผมอยากช่วยพ่อ" แซนดร้ามองดูลูกชายของตัวเอง แล้วหันไปคุยกับชายชุดดำ "ฉันไม่อยากจะทำแบบนี้ แต่ถ้าเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้เราได้อยู่พร้อมหน้ากัน ฉันก็จะทำ แต่ไม่ว่าลูกฉันจะไปไหนฉันจะไปด้วย ฉันจะตามไปคุ้มครองเขา" แซนดร้าเดินเข้าไปกอดไมเคิลไว้แน่น  "แซนดร้าคุณคงเข้าใจแล้วสิน่ะ" เอาล่ะพวกคุณไปพักผ่อนเถอะ จากพรุ่งนี้เป็นต้นไป เราจะเริ่มการฝึกกัน "  ชายในชุดสูทบอกพวกแซนดร้า แซนดร้ากำลังจะเดินออกไป "แซนดร้าผมมีเรื่องส่วนตัวจะคุยกับคุณนิดหนึ่ง" แซนดร้าหันกลับมาหาชายคนนั้นแล้วก็เข้าไปคุยอะไรบางอย่างกับเขา

                          ...........คืนนั้นสองแม่ลูกนอนกอดกัน อย่างอบอุ่นเพราะหลังจากพรุ่งนี้ไปไม่รู้กี่วันถึงจะได้เจอกันอีก "ลูกยังโกรธแม่อยู่รึเปล่าน่ะ" แซนดร้าพูดกับไมเคิลในขณะที่เธอกอดลูกชายอยู่ "แม่อย่าทำให้ผมนึกถึงมันได้มั๊ยผมพยายามลืมอยู่ อยากให้ผมเกลียดแม่เหรอ ?" ไมเคิลพูดกับแม่ของเขา "นี่แม่มีพลังขนาดนี้แล้วยังต้องฝึกอีกเหรอ" ไมเคิลถามแซนดร้า "จ๊ะ เราต้องมีพลังมากขึ้นเพื่อใช้ต่อกรพวกมัน" แซนดร้าพูดกับไมเคิลความจริงแล้วเธอก็กังวลเล็กน้อย
                      วันรุ่งขึ้น ไมเคิลได้เริ่มทำการฝึก โดยสิ่งแรกที่เขาต้องทำคือ การนั่งสมาธิแล้วพยายามดึงพลังออกมา ซึ่งมันก็ยากพอดูสำหรับเขา ส่วนแซนดร้าถูกพามาอีกที่หนึ่งตามคำนัดหมายของชายคนนั้น ด้วยวิธีการใช้อักขระเวทย์แบบที่อลิเซียใช้ และที่นั่นแซนดร้าก็ดีใจอย่างสุดขีดเมื่อพบว่าอลิเซีย ปลอดภัยดีอยู่ "เอาล่ะสิ่งที่พวกคุณต้องทำก็คือ การยกเลิกพันธะสัญญากับปีศาจ แล้วสร้างพันธะสัญญาใหม่ สระเล็กๆข้างล่างนั้นเป็นที่อยู่ของเหล่าภูตที่จะมอบพลังให้กับพวกคุณ จงทำตามที่เขาเรียกร้อง นี่แหวนของคุณแซนดร้าทันทีที่พันธุสัญญาสำเร็จ แหวนนี้จะสลายไป ส่วนแหวนของคุณอลิเซีย พวกมันเอาไปใช่หรือไม่ มันจะสลายเมื่อคุณได้พลัง ก่อนอื่นพวกคุณถอดเสื้อผ้าก่อน" ทั้งสองทำตามที่ชายชุดสูทบอกแล้วค่อยๆเดินลงสระน้ำไป ทันใดนั้นก็เกิดระลอกคลื่นรอบๆตัวของทั้งสองพร้อมกับร่างคล้ายมนุษย์ จำนวนสองร่าง โผล่ขึ้นมาจากน้ำ  ร่างเปลือยเปล่าเหล่านั้นช่างดูสง่างามกำยำ ดวงตาสีฟ้า ผมสีขาว พวกเขาไม่พูดอะไร ร่างเหล่านั้นเข้ามาล้อมรอบอลิเซียและแซนดร้าเอาไว้ "นี่เหรอพวกภูติน่ะ หล่อเร้าใจจังนะ แซนดร้า"  อลิเซียพูดหยอกล้อกับแซนดร้า แต่แซนดร้าไม่ได้สนใจอะไรแล้ว เธอคว้าควยของหนึ่งในพวกภูติมาดูดอย่างเมามันส์ หน้าที่ของพวกเธอคือการปรนเปรอพวกเขาเพื่อนให้ได้มาซึ่งพลังพิเศษ
                       ..............."มีสมาธิหน่อยซิไมเคิล" อาจารย์ผู้ฝึกสอนสมาธิให้ไมเคิล ติไมเคิลเมื่อเห็นเขาวอกแว่กไร้สมาธิ ตอนนี้ไมเคิลเริ่มใช้กระแสจิตยกของให้ลอยกลางอากาศได้แล้ว แต่เมื่อจิตเขาไม่นิ่งมันก็ทำให้สิ่งนั้นตกลงบนพื้น "ฉันรู้ไมเคิลว่าเธอเป็นห่วงแม่ แต่ถ้าเธอไม่มีสมาธิแบบนี้ การฝึกก็จะล่าช้า ตั้งใจหน่อยซิ คิดถึงสิ่งที่เธอต้องทำเอาไว้ แม่เธอน่ะไม่ต้องห่วงหรอก เขาไม่เป็นไร" อาจารย์คนนั้นพูดกับไมเคิล ไมเคิลยิ้มและตอบรับคำอาจารย์ก่อนที่จะตั้งใจฝึกสมาธิต่อไป
                                  .............ตอนนี้ในสระน้ำได้เกิดระลอกคลื่นสั่นสะท้านกระจายไปทั่วทั้งสระ หยดน้ำกระเซ็นกระฉอก ขึ้นจากแรงกระแทกกระทั้นที่รุนแรงจากเหล่าภูติที่ กระแทกใส่แซนดร้าและอลิเซีย แซนดร้าและอลิเซียเกาะของสระเอาไว้ ในขณะที่ทั้งสอง เด้งสวนรับควยของเหล่าภูติ "อ๊า อลิเซีย เป็นไงบ้าง" แซนดร้าถามอลิเซีย "เสียว เสียวสุดๆไปเลย อ๊าท่านภูติขากระแทกเข้ามาลึกๆ หน่อยซิค่ะ อ๊า" อลิเซียเรียกร้องให้ภูติหนุ่มทำกับเธอ " ส่วนแซนดร้าตอนนี้เธอถูกภูติหนุ่มคู่ขาของเธอยกขาขึ้นข้างหนึ่ง เธอฟุบหน้าลงกับขอบสระ  "อ๊า จะเสร็จอีกแล้วค่ะ ท่านภูติ" แซนดร้าครวญครางด้วยความเสียวซ่านมือเธอจับขอบสระไว้แน่น ภูติเหล่านั้นทั้งกำยำและแข็งแรงมาก ควยของพวกเขาส่งแซนดร้าขึ้นสวรรค์ไปหลายครั้งในขณะที่พวกเขายังไม่หลั่งเลย "อลิเซียฉันเสร็จอีกแล้ว อ่า" แซนดร้าพูดกับอลิเซียเสียงสั่น "ฉันก็เหมือนกันแซนดร้า อ่า" เหล่าพูดไม่ปล่อยให้ทั้งสองได้พัก พวกเขากระแทกกระทั้นพวกเธอต่อไป  ความเย็นของน้ำในสระ มันยังไม่เทียบเท่ากับความร้อนแรงจากควยอุ่นๆ ของเหล่าภูติที่ทิ่มแทงร่างของเธอในตอนนี้  แรงกระแทกเหล่านั้นแรงขึ้น จนเกิดคลื่นระรอกใหญ่ ภูติหนุ่มฉีดน้ำกามเข้าร่างของอลิเซียและแซนดร้าพร้อมกัน ทั้งสองรับรู้ถึงของเหลวที่ฉีดเข้าไปในร่างของพวกเธอ "อลิเซียพวกเขาเสร็จแล้ว เสร็จในตัวฉันเลย ฉันรู้สึกได้" แซนดร้าบอกอลิเซีย "ใช่น้ำของพวกเขามันอุ่นมากเลย อ่า แต่เอ๊ะ พวกเขาหายไปแล้ว" อลิเซียเพิ่งรู้สึกตัวว่าเหล่าภูติได้หายไป ทั้งสองสังเกตุที่นิ้วของตัวเอง มีแหวนสองวงที่ประดับด้วย อัญญมณีสีฟ้า และสีชมพูสวมอยู่ และ ที่แปลกไปกว่านั้นคือจากที่พวกเธอกำลังเปลือยเปล่าล่อนจ้อนอยู่กลับมีชุด คล้ายบิกินี่สีเงินสวมยู่ แซนดร้าอยู่ในชุด จีสตริงตัวจิ๋ว มีบราเล็กๆ สีเงินปิดเต้าเธออยู่ครึ่งหนึ่ง พร้อมด้วยปลอกแขนและรองเท้าบูทที่ประดับอัญญมณีสีฟ้าแบบเดียวกับแหวน "ว้าวแซนดร้าเธอเซ็กซี่มากเลย" อลิเซียบอกกับแซนดร้า ตอนนี้อลิเซียเองก็อยู่ในชุดแบบเดียวกัน เพียงแต่สีของอัญญมณีที่ประดับนั้นเป็นสีชมพู "เอาล่ะ พวกคุณได้พลังใหม่มาแล้วซินะ แซนดร้าอลิเซีย คราวนี้สิ่งที่พวกคุณต้องทำคือไปเก็บกวาดพวกปีศาจที่อยู่ข้างนอกนั่น สัญญาของจอมปีศาจได้ถูกเหล่าภูติชะล้างไปหมดแล้ว"
แซนดร้ามองดูอลิเซียก่อนที่จะใช้อำนาจของแหวน เคลื่อนย้ายตัวเองไปจากตรงนั้น พลังใหม่นี้สามารถทำให้พวกเธอตรวจจับรัศมีพลังของปีศาจในรัศมี หนึ่งกิโลเมตรได้ แล้วพวกเธอก็เจอมันหนึ่งตัว พวกเธอเหาะมาถึงที่ๆ มันอยู่มันกำลังจะใช้ กำลังเพื่อข่มขืนผู้หญิงคนหนึ่ง "ให้ตายสินะทำไมปีศาจพวกนี้ถึงได้หื่นกามชะมัด" แซนดร้าพูดกับอลิเซีย รูปร่างคล้ายคนผสมกระทิงที่อยู่ตรงหน้าเธอนั้น "เฮ้ แกถ้าหื่นนักละก็มาเย็ดฉันซิรับรองว่ามันส์กว่าเธอคนนั้นแน่" แซนดร้าร้องบอกมัน เจ้ามนุษย์กระทิงสนใจส่วนสัดอันเย้ายวนของแซนดร้ามากกว่า มันทั้งผู้หญิงคนนั้นแล้ววิ่งไปหาแซนดร้า แซนดร้าวิ่งพุ่งเข้าไปหามันเหมือนกัน เธอใช้แหวนต่อยไปที่มัน มันกระเด็นไปไกลแล้วก็หงายหลังลง แซนดร้าก้มลงไปคว้าควยมันมาดูด มันคำรามด้วยความเสียวซ่าน "ฉันบอกแล้วว่ามาเอากับฉันดีกว่ารับรองแกจะมีความสุขยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์อีก " แซนดร้าเงยหน้ามองมันแล้วก้มหน้าก้มตาดูดควยของมันต่อไป "เอาแบบนี้เลยเหรอ ควยมันใหญ่มากเลยนะ" อลิเซียบอกแซนดร้า เจ้ามนุษย์วัวตัวมันใหญ่เป็นสองเท่าของชายกำยำปกติและแน่นอนควยของมันก็เช่นกัน เจ้ามนุษย์วัวเอามือมาลูบหัวของแซนดร้า แซนดร้า เมื่อควยของมันแข็งเต็มที่แล้ว แซนดร้าก็ขึ้นคร่อมขย่มควยมันทันที "โอ๊วว นี่มันสุดยอดไปเลย อ๊า อ๊า" แซนดร้าร้องลั่นเธอขยับเอวขึ้นลงให้ควยมันเข้าออกร่างของเธอ เธอนึกถึงตอนที่สามีของเธอยังอยู่กับเธอ ชีวิตของพวกเธอมีแต่เซ็กซ์ "คุณคะหวังว่าคงจะเข้าใจนะ ที่ฉันทำแบบนี้เพื่อคุณ นะ ถ้าฉันได้คุณกลับมาแล้ว ฉันจะทำแบบนี้ให้คุณนะ" แซนดร้านึกในใจแล้วก็ขย่มเจ้ามนุษย์วัวอย่างรุนแรงขึ้น
                   ......."ผมทำได้แล้วอาจารย์" ไมเคิลมองดูถ้วยสีเงินที่ลอยอยู่ตรงหน้าของเขาเขาสามารถควบคุมให้มันลอยไปไหนต่อไหนก็ได้ตามต้องการ เขาทำสำเร็จการฝึกขั้นแรกผ่านไป "อย่าได้ใจไปเจ้าหนูการฝึกขั้นต่อไปพร้อมอยู่ เธอพร้อมรึเปล่า" ไมเคิลดึงถ้วยสีเงินมาถือไว้ในมือ แล้วพยักหน้า "พร้อมครับ" เขาตอบอาจารย์ของเขา
                     ...."โอ๊ว โอ๊ว โอ๊ว แรงๆ ลึกๆกว่านี้ซิ แกทำได้แค่นี้หรือ " แซนดร้ากรีดร้องให้เจ้ามนุษย์วัวทำให้ถึงใจเธอมากกว่านี้ อลิเซียมองดูแซนดร้า แล้วก็รู้สึกเงี่ยนขึ้นมาจนหีแฉะหมดแล้ว เจ้าปีศาจกดหัวแซนดร้าลงกับพื้นแล้วกระแทกแซนดร้าอย่างรุนแรง "อ๊ากก" เจ้ามนุษย์วัวคำรามเสียงดัง แซนดร้าเด้งหีรับควยมัน "กระแทกเข้ามาอีก เอาให้แตกข้างในตัวฉันนี่แหละแรง ๆๆ หยังไม่หนำใจ โอ๊ววว" ยิ่งแซนดร้าเรียกร้องมันเท่าไหร่ มันยิ่งกระแทกแซนดร้ารุนแรงขึ้น "อ๊า จะเสร็จแล้ว โอ๊ว" แซนดร้าร้องลั่น แล้วเจ้ามนุษย์วัวก็รวบรวมพลังกระแทกใส่แซนดร้าไม่ยังจนมันแตกในใส่แซนดร้า แซนดร้ารู้ว่ามันเสร็จแล้วจากความรู้สึกอบอุ่นของน้ำว่าวที่ไหลไปในตัวเธอ "แกติดกับฉันแล้วจากนี้ไปและตลอดกาล แกจะเป็นทาสรับใช้ของฉัน" แซนดร้าพูดกับมัน ก่อนที่แหวนจะเรืองแสงขึ้นใช่แล้วพลังใหม่ของแซนดร้า นั่นก็คือการเปลี่ยนปีศาจมาเป็นทาสไม่ว่ามันจะแข็งแกร่งแค่ไหนขอให้มันได้สมสู่กับเธอ มันจะกลายเป็นทาสรับใช้ของเธอตลอดกาล
                   ........ จอมปีศาจกีอัสมองเฟลอร์ รู้ถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้น  "พวกแกคิดจะทรยศฉันเหรอ ครอบครัวของแกนี่มันตัวยุ่งจริงๆ เลยนะ อเล็กซ์"  จอมปีศาจมองเข้าไปในกรง ร่างหนึ่งถูกคุมขังอยู่ "แกฆ่าข้าสิไอ้ตัวประหลาดข้าไม่อยากจะทำให้ลูกเมียของข้าเดือดร้อน" อเล็กซ์บอกกับมัน "แกนี่ทั้งจิตใจแล้วก็พลังแข็งแกร่งสู้ลูกแกไม่ได้เลยนะ แกแค่ยอมถอนคำสาปให้ข้า แค่นี้ทุกอย่างก็จบแล้ว" มันพูดกับอเล็กซ์
"ไม่มีทางหรอก ถ้าแกออกจากที่นี่ไปได้ ทุกคนจะตายกันหมดปีศาจอย่างแกไว้ใจไม่ได้" อเล็กซ์พูดกับมัน มันหัวเราะก่อนที่จะเดินจากไป
                         ........แซนดร้าและอลิเซียได้เจ้ามนุษย์วัวมาเป็นทาสมันพาพวกเธอขึ้นไหล่เดินทางออกไป และแล้วอลิเซียก็จับสัญญาณพลังปีศาจที่อยู่ใกล้ๆ ได้ "รู้สึกว่าจะเป็นมัน" อลิเซียคุยกับแซนดร้า "ใช่มันอยู่ด้วยกันสองตัว เราไปกันเถอะไปหามัน" แซนดร้าบงการมนุษย์ให้พาเธอไปหาพวกมัน ปีศาจสองตัวที่เคยทำให้เธอต้องเพลี่ยงพล้ำมาแล้ว
                   

พวกแซนดราเริ่มโต้กลับแล้ว แต่ไม่รู้ว่าชายชุดสูทจะมีแผนอะไรอีกหรือเปล่า งานดี มีบริการทางเพศแบบนี้ มนุษย์วัวท่าจะชอบนะครับ
สนุกจัง ขอบคุณ​ครับ​

เพิ่งจะ 13 แล้วไง ความจรืงผู้ชายจะเริ่มผลิตอสุจิตั้งแต่อายุประมาณ 11-12 ปี กรณีที่เก็บสะสมมากๆก็อาจจะถูกปล่อยออกมาตอนนอนเป็นคราบแห้งๆหรือที่เรียกกันว่าฝันเปียก เนื้อเรื่องเริ่มเข้มข้นน่าติดตาม เป็นกำลังใจให้ผู้แต่งและแซนดร้าให้ช่วยสามีเธอให้ได้แล้วกัน ไม่แน่นะพอสามีแซนดร้ากลับมาอาจจะได้ลูก(ที่เกิดจากลูกชายตัวเอง)เพิ่มแบบงงๆก็ได้ ได้สมาชิกเพิ่ม Happy Ending ดีออก 

แซนดร้ามีพลังเพิ่มขึ้นแล้ว จากโดนจับขย่มมาเป็นเป็นจับปีศาจขย่มแทน สนุกล่ะ

ได้รับพลังเพิ่มเติมต่อไปคงสนุกมาก