แวะคุยกันก่อนครับ

รอนานกันมั้ย ตอนนี้เป็นตอนสุดท้ายที่ได้เขียนโครงทิ้งไว้ เพราะฉะนั้นตอนนหน้าช้ากว่านี้หลายเท่า ส่วนโปรเจคที่ไปรับปากใครไว้ ไม่ได้ลืม แต่เขียนยังไม่จบ ผู้อ่านคงจะได้อ่านเรื่องแปลกๆตามใจคนขอไปอีกพักใหญ่ๆ
ไม่เข้าใจว่าโปรเจคมีเต็มหัวอยู่แล้ว ทำไมต้องไปหาเรื่องเพิ่มก็ไม่รู้

บ่นมาพอแล้ว ขอเชิฐเสพผลงานได้
ขอให้ทุกท่านมีความสุข Enjoy 

ตอนที่ 8

ตี๊ดๆๆ เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น ในเช้าวันต่อมา
ดาวขยี้ตาเบาๆก่อนจะลืมตามองแสงอ่อนๆยามเช้า เมื่อคืนเธอฝันว่าพี่อินทรีสุดที่รักย่องมาหาเธอตอนดึกๆ เธอถอนหายใจให้ความฝันแสนเสียวเมื่อคืน ยิ่งผ่านไปเธอก็ยิ่งโหยหาเขา เธอไม่อาจปฎิเสธใจตนได้อีกแล้ว

รสรัก รสสวาทอันซาบซ่านของอินทรีฝั่งแน่นในความทรงจำของเธอไปซะแล้วถึงขนาดเก็บไปฝัน
ดาวถอนหายใจสลัดความคิดไร้สาระออกไป ร่างเด็กสาวพลิกตัวลุกขึ้นคิดถึงสิ่งที่ต้องทำวันนี้ก่อนจะถอดเสื้อตัวเองเพื่ออาบน้ำ
แต่เธอพึ่งรู้สึกถึงร่างกายที่ไร้ชุดนอน

และเมื่อเธอเอื่อมมือไปข้างๆตัวก็ไปสัมผัสเจอกับกล้ามท้องเป็นมัดๆ เธอกลั้นหายใจหันไปมองชายที่นอนอยู่ข้างๆ
ดาว: "กริ๊ดดดดด เข้ามาได้ไงเนี่ย แล้วแบบนี้เมื่อคืนก็ไม่ได้ฝันอะดิ!"

เธอคว้าผ้าห่มมาพับตัวและลุกขึ้นจากเตียง แต่พอสิ้นผ้าห่มที่คลุม ร่างกำยำที่ไร้เสื้อผ้าก็ปรากฎต่อสายตาเด็กสาว เธอผวาหนีไปเกือบสุดห้อง จ้องร่างบนเตียงที่นอนข้างๆมาทั้งคืนตาไม่กระพริบ เด็กสาวหน้าแดงซ่านเมื่อเผลอมองชายที่นอนอยู่ กล้ามท้องได้รูปกล้ามแขนกำยำ ร่างงามดุจรูปปั้นใบหน้าเนียนใสวงหน้าหล่อราวเทพบุตรผิวขาวผ่องไม่เหมือนคนที่ทำงานกลางแดดกลางลม
นี่เธอไปทำบุญด้วยอะไรมาถึงได้มาเจอคนหล่อๆแบบนี้
แต่ร่างของนายอินทรีก็ยังคงนอนหลับสนิทไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ดาวได้สติรีบสำรวจเนื้อตัวและพบว่าฝันดีเมื่อคืนไม่ได้เป็นแค่ฝันแน่ๆ เพราะร่องสวาทเธอปวดหน่วงๆอยู่ตอนนี้ แต่ถ้าเทียบกับคืนแรกแค่นี้จิ๊บจ้อยมาก
ดาว: "โดนอีกทีแล้วสิเรา ไอ้ผู้ชายโรคจิตนี่"
เธอบ่นพึมพำหน้าแดงกับตัวเองหลังสำรวจร่างกายเสร็จ นี้ขนาดเธออยู่ในบ้านตัวเองแท้ๆ เธอยังไม่รอดเลย เธอมองผู้บุกรุกที่ตอนนี้เริ่มพลิกตัวหาผ้าห่มคลายหนาว ดาวหยิบผ้าสำรองจะห่มให้เขาแต่สายตาเจ้ากรรมกับไปสะดุดตากับเจ้าแท่งอสูรกายที่นอนเป็นหนอนแน่นิ่งอยู่ ดาวนึกถึงผลงานของแท่งเนื้อตรงหน้าร่างกายก็ร้อนวูบวาบขึ้นมา เธอจ้องมันตาไม่กระพริบเธอกลืนน้ำลายเอื้อก สมองคิดแผนพิเรนทร์ขึ้นมาได้ ดาวค่อยๆย่องเข้าไปดูมันใกล้ๆ

ดาว: "หึ๊ยยย นี่เหรอไอ้แท่งปีศาจบ้าๆ ทำไมมันเล็กกว่าเดิมละ หรือว่า..."
เธอแทบจะไม่เชื่อว่าไอ้แท่งตรงหน้ามันขยายร่างได้น่าเกรงขามอะไรขนาดนี้ เด็กสาวแสนซนตอนนี้ปีนขึ้นเตียงมาจ้องมันใกล้ๆอย่างสนอกสนใจ มีคำถามเป็นสิบๆในหัวเกี่ยวกับไอ้แท่งอสูรกายอันนี้ ดาวจำได้จากหนังโป๊ว่ามันจะโตเมื่อเธอปลุกมัน เธอค่อยเอื้อมมือไปสะกิดมันเบาๆเมื่อมันยังแน่นิ่งเธอก็ค่อยๆขยับเข้าไปใกล้ๆก่อนจะติดสินใจกำและรูดมันด้วยมือน้อยช้าๆตามที่เคยดูจากหนังมา

เธอตาโตเมื่อมันเริ่มมีอาการบ้างแล้ว เจ้าแท่งเนื้อค่อยขยับขยายร่างช้าๆ ดาวลองรูดมันแรงขึ้นมันก็ยิ่งตอบสนอง เธอกระถอกมันไปเรื่อยๆท่อนเอ็นก็ค่อยๆกลับสู่สถานะพร้อมรบอีกครั้งพร้อมกับความตื่นเต้นของเด็กสาว เธอรูดมันยิกๆจนมันพองตัวจนมือเธอกำไม่รอบ หัวบานสีแดงชูคอผงกหงึกๆเม็ดมุกขรุขระน่าเกรงขามพร้อมทำศึก เธอเลื่อนหน้าเข้าไปพินิจมันชัดๆ ดาวกลืนน้ำลายขนลุกขนพองเมื่อจ้องมันใกล้ๆ นี้มันใส่เข้าในตัวเธอได้จริงเหรอ นี้มันใหญ่มากเลยนะ เธอมองขนาดแล้วอดสงสารตัวเองไม่ได้ มิน่าละกระทุ้งมาแต่ละทีหน้าแทบเบี้ยว แล้วไอ้เม็ดกลมๆขนาดพอๆกับเหรียญบาทแต่ทั้งนู้นทั้งแข็ง ไอ้นี่ก็ร้ายกาจ
ดาว: "1 2 3 โห! 6 เลยเหรอมิน่าละครูดมันทุกมุมเลย แล้วนี่เรายังไม่ตายได้ยังไงเนี่ย"

อินทรีที่แกล้งหลับแอบมองดูเด็กสาวที่กำลังตื่นเต้นกับอาวุธคู่กายของตนอยู่ เขาตื่นตั้งแต่ดาวลุกออกจากเตียง
เห็นทีจะได้เวลาเปิดตัวแล้วละมั้ง วันนี้เขาจะเย็ดให้เธอติดใจเขาให้ได้ เขาจะค่อยเริ่มฝึกเด็กสาวสุดเรียบร้อยให้กลายเป็นสาวร่านควยไวๆด้วย
เขาทนรอวันนั้นแทบไม่ไหวแล้ว วันที่เธอจะร่านระริกๆพร้อมจะบำเรอกามแบบครบเครื่อง

เขาแอ่นตัวสู้มือดาวเบาๆ เธอสะดุ้งเล็กน้อยก่อนค่อยขยับข้อมือสาวเอ็นให้ตนต่อไป อินทรีแกล้งครางออกมาเบาๆ เด็กสาวก็ยิ่งตื่นเต้น เธอเริ่มกล้าจะสาวมือยิกๆรูดมันอย่างสนุกมือ

ดาวมองท่อนเอ็นที่มือกำลังรูดขึ้นรูดลงอย่างสนอกสนใจ เธอได้ยินพี่อินทรีครางเบาๆ เขาต้องกำลังเสียวมากแน่ๆ เธอได้เอาคืนเขาบ้างแล้ว เธอกระหยิ่มยิ้มที่ได้ทำให้ชายคนนี้เสียวซ่านขึ้นมาบ้าง
โดยที่ไม่รู้เลยว่าชายที่คิดว่าเป็นเหยื่อคือนักล่า ที่กำลังจะเอาคืน
ดาวสะดุ้งเมื่อมือหยาบของอินทรีคว้าหมับที่ข้อมือน้อยๆที่กำลังชักควยตัวเองอยู่
อินทรี: "ทำแบบนี้ เป็นเด็กนิสัยไม่ดีไปแล้วเหรอ"
ดาว: "ว๊ายยยย ดะๆ...ดาวเปล่าทำไรนะ"

ดาวรีบถอยออกมาแต่อินทรีจับมือเธอให้รูดควยตนต่อไป ดาวพยายามสู้แรงพยายามปล่อยมือแต่ก็จนใจเพราะสู้แรงอินทรีไม่ไหว จำใจกระถอกดุ้นเนื้อในมือต่อ ในที่สุดสาวน้อยก็สารภาพเสียงอ่อย
ดาว: "ดาวขอโทษ ดาวแค่.... แค่...."
อินทรี: "แค่จะแกล้งเอาคืนพี่ พี่เห็นนะว่าเราทำอะไรไปบ้าง พี่ไม่ได้หลับ"
ดาวจึงรู้ว่าเธอโดนหลอกอีกแล้ว
ดาว: "ขี้โกง นิสัยไม่ดีโกหกปล่อยดาวนะ ดาวจะไปอาบน้ำแล้ว"
เด็กสาวรีบหาทางเผ่นทันทีเมื่อรู้ว่าพลาดท่า
อินทรี: "หลอกอะไรพี่นอนเฉยๆ นิสัยไม่ดีแอบมาจับของพี่ก่อนนะ"
ดาวเจอย้อนเข้าไปก็อึ้ง เถียงไม่ได้ อินทรีได้จังหวะดึงเธอมาใกล้ๆตัว

อินทรี: "เด็กนิสัยแบบนี้พี่ต้องดัดนิสัย นอนนิ่งๆ! ห้ามปล่อยมือชักต่อไป"
ดาวทำแก้มป่องอย่างงอนๆ แต่มือชักท่อนเอ็นอวบตามคำสั่ง อินทรีดันเธอให้นอนลงข้างๆก่อนจะปลุกอารมณ์เธอบ้าง เริ่มจากซอกคอขาวลงมาที่ปลายยอดเขาสีชมพูมือสากบีบคลึงหน้าอกไซส์มินิเต็มแรง เสียงจ็วบจ๊าบดังไม่กี่นาทีแค่นี้เด็กสาวก็นอนตัวเกร็งบิดตัวไปมาปากสวยกลั้นความเสียวไม่อยู่ครางโอดโอยได้ยินชัดเจน
ดาว: "โอยยย อืออออ เสียววว พี่อินทรีอย่าแกล้งดาวแบบนี้สิ ไม่เอาาา โอยยย ซื้ดดดด"

อินทรี: "พี่แกล้งอะไรดาว ถ้าพี่จะแกล้งพี่จะทำแบบนี้"
พูดจบหนุ่มหล่อก็ตะปบมือไปที่ถ้ำสวาทน้อยๆ ดาวสะดุ้งและรู้ชะตากรรม เธอรีบหุบขาแน่นแต่ทว่ามันช้าเกินไป นิ้วยาวถูไถตามร่องแยกและกระทุ้งเข้ามาซะแล้ว นิ้วโป้งก็บดขยี้ติ่งเสียวหน้าถ้ำอีกแรง มุกนี้เขาใช้มานานแล้ว ส่วนใหญ่ก็ทนได้ไม่นานก็มีอันต้องเสียน้ำให้เขา ดาวก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

สะโพกเธอพยามบิดหนีความเสียวซ่านที่กำลังโถมใส่ แต่สุดท้ายเธอก็รู้ว่ามันช่วยอะไรไม่ได้ เด็กสาวนอนหลับตาปี๋รับชะตากามที่แอบพึ่งใจอยู่ลึกๆ
ดาว: "พี่อินทรี ดาวเสียววววว ซื้ดดดด ดาวจะขาดใจแล้ววววว ไม่ไหวแล้ว ดาวตะแตก ดาวจะไม่ไหวแล้วววววว!  อ๊าาาาาาา อ๊ายยยยย"
อินทรี: "อ้าว จะถึงซะแล้วเหรอ ไหนดูสิ น้ำแฉะเลอะไปหมดแล้ว มาพี่จะเลียทำความสะอาดให้ละกัน"

ดาวที่นอนระทวยใกล้จะเสร็จถึงกับตาโตรีบกระเถิบตัวหนี แค่นี้เธอก็เสียวจะแย่แล้ว เธอรู้ดีว่าลิ้นของอินทรีมันร้ายกาจเพียงใด โดนทีเธอต้องดิ้นพล่านเสียน้ำอีกแน่ๆ แต่เหยื่อตัวเล็กๆอย่างเธอจะมีปัญญาขัดขืนอะไร ดาวถูกอินทรีจับแหกขาออกกว้างและลิ้นสากของเขาก็กำลังลากระรัวไปตามร่องสวาทสีชมพูของเธอไม่ยั้ง มือน้อยๆพยายามดันหัวเขาออกไปแต่เมื่ออินทรีรัวลิ้นใส่ติ่งสวาทรัวๆ มือน้อยๆที่ผลักไสก็กลายเป็นจิกทิ้งผมเขาแทน ปากน้อยๆร้องไม่เป็นภาษา

ดาว: "อย่าาาาา ดาวบ้าตายแล้วววว อูววววว อื้ออออ อย่าเลียตรงนั้น! เสียววววว พี่อินทรีดาวยอมแพ้แล้ววว หยุดดดดด"
เด็กสาวอ้าปากครางส่ายหัวกระดกแอ่นเอวหาปากชายหนุ่ม เอวบางๆน้อยเด้งได้ไม่นานน้ำสวาททะลักออกมาพร้อมเสียงหวีดร้องราวคนบ้าของเธอ มือทั้งสองข้างกดหัวเขาให้แนบกับร่องสวาท ดาวน้ำแตกนอนตาลอย ร่องสวาทถูกดูดดังซูดซ๊าดดด น้ำสวาททะลักใส่ปากอินทรีจนเขาดูดกินไม่ทันทะลักเปียกเลอะหน้าชายหนุ่ม

เด็กสาวกระตุกตัวเอือกๆ นอนหมดสภาพอยู่บนเตียงนอนตัวเอง มือจิกผ้าปูที่นอนแทบขาด เธอสูญเสียความต้านทานอีกครั้ง ร่างกายเธอมันร่ำร้องต้องการความรักจากชายตรงหน้าอีกครั้งแล้ว

อินทรี: "ชอบใช่มั้ย ดาวแตกอกมาเยอะแบบนี้เสียวมากละสิ แม้อยากจะโทรไปบอกดนัยจริงๆว่าน้องสาวมันเด็ดขนาดไหน"
ดาว: "ไม่เอา อย่าบอกใคร ดาวอาย"
อินทรี: "ไม่น่าอายมั้งตะกี้ยังร้องลั่นห้องอยู่เลย แบบนี้เขารู้กันทั้งซอยแล้ว"
ดาว: "บ้าาา! คนทะลึ่ง เมื่อกี้ดาวไม่ทันตั้งตัวหรอก ถ้าดาวตั้งสติดีพี่อินทรีทำอะไรหนูไม่ได้หรอก"

อินทรีกระตุกยิ้มที่มุมปาก เจ้าหนูน้อยยังมีปากกล้า ทำอะไรไม่ได้เหรอ!
อินทรี: "งั้นมาลองกันดีกว่า แข่งกันไปเลย"
เขาพลิกตัวลงไปหาถ้ำสวาท และจ่อจรวดลำโตไปที่ใบหน้าเธอ ใช่แล้วมันคือท่า69
ดาวรีบเบือนหน้าหลบหลับตาปี๋เมื่อไอ้หนอนที่เธไปปลุกมันขึ้นมาอยู่ใกล้ๆใบหน้า กลิ่นคาวของมันช่างกระตุ้นให้เธอตื่นตัวและก็ตื่นกลัวด้วย

อินทรี: "ใจจริงพี่กะจะเย็ดเราทำโทษที่ปลุกเจ้านกน้อยของพี่ แต่เราบอกว่าพี่ทำอะไรไม่ได้งั้นเราแข่งกันเลย"
ดาว: "แข่งอะไร ดาวไม่แข่งนะ"
เธอส่ายหน้ามองหัวบานตรงหน้าอย่างหวาดๆ

อินทรี: "ไม่มีสิทธิเลือก แต่ถ้าดาวทำให้พี่เสร็จก่อน ดาวจะขออะไรพี่ก็ได้ แต่ถ้าดาวเสร็จก่อนพี่ขออะไรดาวก็ได้แฟร์ๆ เอ้าเริ่มเลยละกัร"
อินทรีจับข้อพับเข่าแหวกขาเธอก่อนจะตวัดลิ้นราวกับแส้หวดไปที่ร่องสวาทดาวแบบไม่ปราณี
เขากดเอวเธอไม่ให้ส่ายหนีไปไหนและดื่มกินเมือกสาวเลิศรสโดยที่อีกฝ่ายนอนดิ้นเร่าๆไม่อาจตอบโต้

อินทรี: "ไม่สู้แบบนี้พี่จะเลียเราให้แตกและจะสั่งให้ดาวยอ ให้พี่เย็ดเมื่อไหร่ก็ได้ หรือจะเอาเป็นห้ามใส่เสื้อในกางเกงในไปทำงานดีปะ?"
ดาว: "ไม่เอานะ ดาวไม่อยากแก้ผ้าไปทำงาน"
เธอร้องอ้อนวอนขณะที่ถูกนิ้วสากกำลังทะลวงรูน้อยยิกๆ มือเธอจับข้อมือเขาแน่นพยายามห้ามปราม
อินทรี: "ดาวก็ทำให้พี่แตกสิ ดาวจะได้สั่งให้พี่หยุดไง แต่ถ้าช้าพี่จะสั่งให้ดาวต้องยอมให้พี่เย็ดจนท้องไปเลยดีกว่า"
ดาว: "ไม่เอาาา อย่าดาวยังเรียนไม่จบเลย โอยยย เสียวววว พี่อินทรีอย่าทำดาว"

เธออ้อนวอนเขาไปพักใหญ่มืออ่อนแรงพยายามชักท่อนเอ็นที่แข็งแน่นมือไปเรื่อยๆ ดาวยังไม่กล้าใช้ปากกับแท่งยาวตรงหน้า รอบที่แล้วเธอกล้าอมมันเข้าไปได้ยังไงเนี่ย
ซึ่งแค่มือนิ่มๆมันก็เบาบางกว่าจะทำอะไรอินทรี
ร่องสวาทถูกแหวกออกแคมเนื้อสีชมพูเยิ้มยืดด้วยน้ำเสียวแล้ว เด็กร่านชัดๆหีแฉะขนาดนี้
อินทรียื่นหน้าไปลากลิ้นช้าๆขึ้นลงก่อนจะเริ่มงานด้วยการประกบดูดเสียงซูดซ๊าดดังไม่หยุด
ดาว: "หยุดเถอะ โอยยยย ดาวจะตายแล้วว"
แต่ริมฝีปากก่อนยังดูดลิ้นก็ยังตวัดผ่านช้าๆแถมยังค่อยแยงเข้ามาลึกขึ้นเรื่อยๆ

อินทรีค่อยๆทรมานเธอจนเด็กสาวเสียวจนหมดแรงสะโพกอรชรพยายามยกหนีชิวหาพาเพลินตลอดเวลา เห็นทีเขาจะต้องปิดเกมซักที
มือทั้งสองแหวกแคมเธออินทรีส่งลิ้นยาวๆเข้าไปแต่คราวนี้ไม่ใช่แค่การแหย่เบาๆมันทั้งรัวทั้งแรงลิ้นยาวกวาดตวัดควงจนจนเด็กสาวกระดุ้งเกร็งไปทั้งตัว
เด็กสาวได้แต่กรีดร้องเธอควบคุมร่างกายตนเองไม่ได้แล้วเธอผวาขึ้นมาอินทรีเลยเปลี่ยนท่าให้เธอขึ้นมานั่งคล่อมปากเขาเอง ส่วนดาวก็เสียวจนพูดไม่ออกได้แค่อ้าปากค้างก่อนจะกระตุกตัวดิ้นเร่าๆราวถูกไฟซ็อตจนหมดแรงลงไปนอนหงายสิ้นท่า

อินทรีปล่อยให้เธอนอนพักผ่อนครู่ใหญ่ก่อนจะจับเธอมานั่งและลุกขึ้นเอาควยจ่อที่ปาก
ได้เวลาของเขาซักทีสมใจอยากแล้ววันนี้ ทุกอย่างเป็นไปตามแผน
ในที่สุดการแข่งขันก็จบลงที่เธอโดนรังแกอยู่ฝ่ายเดียว

อินทรี: "ผู้ชนะสั่งให้ดาวต้องยอมดูดควยพี่ทุกครั้งที่พี่สั่ง ไม่ว่าจะตอนไหนที่ไหน อ้าปากสิ"
ดาว: "ไม่เอ๊าาา ไม่ยอมดาวยังไม่ตกลงแข่งเลยนะ จะมาบังคับดาวได้ไง"
อินทรี: "ไม่ดื้อสิครับ เร็วๆเข้าไม่ใช่ครั้งแรกซะหน่อยอย่าทำให้หมดสนุกสิ"
ดาว: "ไม่รู้ละ ดาวไม่ยอมหรอก"
ดาวอิดออดด้วยความกระดากอายปนกับความขยาดที่โดนแท่งเอ็นกระแทกจนเดินแทบไม่ได้ ขืนให้ใส่ปากคอหอยเธอคงพังยับ
แต่อินทรีก็ตื้อด้วยการเอาหัวบานถูไถไปตามริมฝีปากสีชมพูอ่อนๆ แต่นั้นทำให้ดาวที่ยังตื่นกลัวาะบัดหน้าและผลักอินทรีถอยไป ซึ่งนั้นทำให้อินทรีเริ่มไม่พอใจ
อินทรี: "ดาว ไม่เอาน่า พี่เคยสอนวิธีแล้วนิไม่ต้องกลัวหรอก"
อินทรีพยายามกอบกู้บรรยายกาศแต่ดูเหมือนสาวน้อยจะไม่สนใจ เธอหันหลังและลุกขึ้นเดินหนีไปทันที

อินทรีจับแขนเธอแต่ดาวกลับสะบัดมันออก
ดาว: "ไม่!! ดาวไม่อยากทำ ดาวก็จะไม่ทำ พี่อินทรีจะทำไมละ พี่บังคับหนูไม่ได้หรอก แบร่ๆ"
พูดจบก็ลุกขึ้นเดินหนีไปหน้าตาเฉย ทำไมเธอต้องทำสิ่งที่เธอไม่อยากทำด้วยละ

นิสัยชอบอวดดีอยากเอาชนะของเธอเอาแต่ใจมันช่างน่ารำคาญจริงๆ เธอควรจะรู้ได้แล้วว่าเธอไม่มีสิทธิปฎิเสธเขา ร่างกายเธอตอนนี้มันมีไว้แค่บำเรอเขาเท่านั้น
เขากระชากแขนดาวอย่างแรงลากเธอมานั่งตรงหน้าเขา และก็สั่งสอนเธอด้วยการบีบปากน้อยๆและจ่อควยลำเขื่องและกระทุ้งมันเข้าไปแทน

ดาว: "โอย...นี่จะทำอา....อ็อค! อุ๊บบ อั่กๆ"
ดาวตาเหลือกเมื่อท่อนเอ็นคับปากถูกแทงเข้ามาในปาก อินทรีจับทายท้อยจิกผมและกระแทกมันให้เข้าไปลึกสุดคอ เธอพยายามดันมันออกแต่ท่อนเอ็นก็ทะลวงเจ้าออกลำคอไม่หยุดรสสัมผัสที่ไม่คุ้นชินก็ทำเธอสำลักแต่ควยที่อัดในลำคอก็ทำให้เธอได้แค่ส่งเสียงไอเท่านั้น
ดาวรีบใช้มือยันหัวตัวเองเอาไว้สลับกับทุบข่วนไปที่ต้นขารัวๆเพื่อประท้วงอีกฝ่าย แต่นั้นยิ่งสร้างความขุ่นมัวให้เขามากขึ้นๆ และอินทรีก็หมดความอดทนในที่สุด

ยังไม่เลิกดีดดิ้นอีกนังเด็กร่าน! นี่สงสัยต้องเจอหนักๆ

อินทรียึดแขนสองข้างเธอชูขึ้นตรึงเหนือหัวส่วนมืออีกข้างจิกผมกดหัวเธอให้รูดเข้ารูดออกตามจังหวะ เธอโดนกระเด้าปากไม่ยั้ง อินทรีมองใบหน้าที่แดงก่ำที่กำลังอมควยเขารูดไปมาอย่างสะใจ
ปากเก่งนักเหรอมึง เล่นตัวนักเหรอมึงเจอกูแน่ๆ ให้มันรู้บ้างว่าใครเป็นคนคุมเกมส์!
 

อินทรีหมุนใบหน้าที่บิดเบี้ยวให้เขาเห็นชัดๆก่อนกระเด้าไม่ยั้งจนดาวเสียวจนขาสั่นพับๆไม่มีแรงจะพยุงตัวแต่อินทรีที่ยึดเอวกระเด้าอยู่ทำให้เธอยังไม่ลงไปกองกับพื้น ท่อนเอ็นที่ชุ่มน้ำของทั้งสองนั้นจมลึกเข้าไปร่างที่สั่นระริกอย่างต่อเนื่อง
ดาวร้องจนแทบจะหมดเสียงแต่การกระเด้าส่งควยกระแทกมดลูกก็ไม่มีหยุดเสียที
ไม่นานร่องรักเธอตอดรัดอย่างรุนแรงอีกครั้ง
ดาว: "อ๊าาาาาาาาา อืออออออ"

ขณะที่หนุ่มสาวคู่หนึ่งกำลังกระเด้ายัดเยียดความเป็นผัวเมียกันอยู่นั้น อีกมุมที่ชานเมืองรถติดฟิมล์ดำหลายคันวิ่งเรียงกันก่อนจะเลี้ยวไปที่เขตก่อสร้างตึกแห่งหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆแยกย้ายเลี้ยวเข้าตามทางเข้าออกทั้งหมด
"เรียกศูนย์ จากทีมยักษ์เราประจำที่แล้ว รอคำสั่งครับ"
เข้มรายงานจบก็คว้าปืนที่จ่าชัยส่งมาให้ M4คู่มือและเครื่องยิงลูกระเบิดใต้ลำกล้อง กระชากลูกเลื่อนส่งกระสุนเข้ารังเพลิงให้ใส่เซฟก่อนหันไปมองลูกน้องที่ทยอยกระชากลูกเลื่อนพร้อมรบกันทุกคน

"จากวังยักษ์ รอจนกว่าจะเจอเป้าหมายจากนั้นก็ลงมือได้เลย"
เสียงวิทยุสั่งคำสั่งมาแล้วทีนี้พวกเขาก็ได้แค่รอ วันนี้เขาคือคนนำทีมมาซุ่มจับแก๊งค์อาชญากรตัวเบิ้มในพื้นที่ ที่มีข่าวว่าคนมีสีหนุนหลัง และไอ้พวกคนมีสีกับผู้มีอิทธิผลรายนี้ก็ดันมีชื่ออยู่ในบัญชีผู้ต้องสงสัยว่าคือคนขององค์กรณ์

จ่าดำ: "ผู้กอง ปัญหามาอีกแล้ว"
จ่าดำที่เป็นคนขับชี้นิ้วไปที่ด้านหลังที่มีวินมอไซค์ขับมาและคนซ้อนก็ลงและวิ่งดุกๆมาทางพื้นที่ภารกิจทันที ผู้มาใหม่ไม่มีอาวุธเพียงแต่ถือกล้อง และทุกคนในรถก็รู้จักเธอดี
เข้ม: "ชิบหาย ตามมาถูกได้ไงวะ"
เข้มรีบถอดเกราะวางปืนและวิ่งจากรถไปหาผู้ที่พึ่งมาทันที


แต่พอผู้หาใหม่เห็นเข้มก็ฉีกยิ้มกว้างๆให้ทันที
เข้ม: "ไม่ต้องมายิ้ม กลับไปเดี๋ยวนี้เลย"
เข้มกระโจนรวบเอวยกอีกฝ่ายเดินออกไปทันที

เลนส์: "ว๊าย! ไอ้บ้าปล่อยนะ อย่าขวางสื่อจะทำงานสิย่ะ ตามมาต้องไกลขนาดนี้ไม่กลับว้อยยย"
เข้ม: "ขวางไม่ให้ตายต่างหากนี้ยายแสบ ห่วงชีวิตบ้างมั้ย"
เลนส์: "ไม่ห่วงเพราะทุกงานฉันตามนายมา และถึงยังไงเข้มก็ไม่ให้ชั้นเป็นอะไรอยู่แล้ว"
แต่มันขวางงานกูไงโว๊ย ยัยแสบบบ....นี่เป็นครั้งที่ เอาเถอะขี้เกียจนับละ

แต่เขาก็ฉุกนึกอะไรออก
เข้ม: "แล้วทำไมตามแค่งานที่ชั้นไป แอบเล่นลูกไม้อะไรห๊ะ"
เลนส์ตาโตเพราะรู้ว่าพลาดหลุดปากออกไปแล้ว
เข้มรู้แล้วว่าเธอไม่ได้ตามมาเฉพาะงานที่มีเข้มเพราะห่วงชีวิต แต่เพราะเธอตามได้เฉพาะงานที่เขาร่วมตลอดต่างหาก
เลนส์: "ไม่ได้ทำอะไร ไม่มี๊ ใครจะไปทำอะไรกับมือถือนายได้ละ"
เข้ม: "อ้อ มือถือชั้นสินะ"
เลนส์รีบเอามืออุดปากเพราะหลุดปากอีกแล้ว โวยย เวลาโดนเข้มจ้องหน้าแล้วโกหกไม่ออกเลยวุ้ย นี้คิดผิดคิดถูกที่ยอมเป็นแฟนกับตำรวจเนี่ย
เข้มฉุดข้อมือลากนักข่าวไปที่ข้างรถก่อนจะเคาะกระจก ส่งมือเธอให้หมู่แสงเช็คทันที

เข้ม: "แสง ตรวจให้หน่อยว่ามีโปรแกรมติดตามอะไรในเครื่องผมมั้ย"
เลนส์: "ไม่ต้องตรวจหรอก ไม่มีแน่ๆเนอะหมู่"
เธอพยายามขยิบตาให้หมู่แสงที่จับสายต่อมือกับโน๊ตบุ๊ค
หมู่แสง: "เจอแล้วครับ แต่นี่มัน ฮะๆ"
หมู่แสงรีบเอามือถือที่โชว์แอปคิดตามให้เพื่อนร่วมทีมในรถดู ทุกคนต่างก็กลั้นขำกันสุดฤทธิ์
เข้ม: "อะไรของพวกแกกันวะ มีอะไรน่าขำ"

หมู่แสงแหล่ตามองสาวสวยแฟนหัวหน้าที่ยืนหน้าแดงก่อนจะส่งให้ผู้กองดูผลงานแฟนตัวเอง
เข้ม: "ตามผัว เวอร์ชั่น4.0 ใช้แอปตามผัวแบบนี้เลยเรอะ"
จ่าดำ: "หนูเลนส์ฉลาดมาก แอปนี้มันจะปักหมุดตามร้านไว้ด้วยเขาใกล้ร้านเมื่อไหร่เมียรู้ทันที เลือกโปรแกรมเหมาะกับผู้กองเราจริงๆ ได้ทั้งงานได้ทั้งคุมความประพฤติ"
จ่าดำผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของแอปนี้อีกคนรีบแซวแฟนหัวหน้าจนอายม้วนไปหมดเพราะรู้ทันแผนของเธอ

เลนส์: "ปล่อยแขน ชั้นจะไปเดินสูดอากาศ ปล่อย!!"
เลนส์รีบสะบัดมือเดินจ้ำหนีเข้มไปทันที
จ่าดำ: "ยืนรออะไรละครับ ตามไปสิ แล้วก็ไม่ต้องรีบกลับมาก็ได้ครับ"
เข้มผยักหน้ากับไอเดียของจ่าคู่คิดคนนี้ เขารีบเดินตามร่างเพรียวบางไปในทันที

หมู่แสง: "เห็นคุณเลนส์ละอิจฉาผู้กองจริงๆ ผู้หญิงอะไรน่าฟัดจริงๆ ผู้กองได้กอดเนื้อนิ่มๆทุกคืน ทุกวันนี้คงไม่อยากมาทำงานแน่ๆ"
จ่าดำ: "หึๆ ได้กะผีสิ ดูจากการง้องอนกูฟันธงเลยว่ายังไม่ได้กัน ปกติผู้กองมือปลาหมึกจะตาย กับหนูเลนส์นี่ไม่มีรุ่มราม ผู้กองน่าจะเจองานยากแล้ว"
หมู่แสง: "ห๊ะ โอโห งามผุดพ่องขนาดนี้รอดมือผู้กองเราได้ยังไง อ้าวอะไรละดาบ ส่งมือถือให้ทำไม?"
ดาบชัย: "ดูมือถือให้กูด้วย เสียวสันหลังว่ายัยนวลเมียรักจะเล่นกูเข้าให้แล้ว"

ซึ่งแม่ศรีเรือนของดาบชัยก็ไม่ทำให้ดาบผิดหวัง

"นี่คุณ นี่!! ยัยแสบบ จะไม่หยุดใช่มั้ย มานี่"
เมื่อเดินตามมาต้องนานสองนานสาวเจ้ายังเอาแต่หนีหน้าตำรวจร่างใหญ่ก็เลยรวบเอวยกนักข่าวสาวขึ้นบ่าไปหาที่เงียบๆคุยกันให้รู้เรื่อง
เลนส์: "ไอ้บ้าาา ปล่อยยย อย่ามาอุ้มแบบนี้ ไอ้ยักษ์บ้าาาา โอยยยปล่อยชั้น ลงไปไก้เจอดีแน่!!"
เข้มยิ้มร่าเมื่อได้ยินเสียงงอแงแกมขู่ของแฟนสาว
เข้มมาเธอมาแถวแนวกำแพงรั้วเก่าที่ผุพังและวางเธอลงอยากนิ่มนวล
แต่พอสาวเจ้าได้ลงเธอก็แตะเจาะยางเขาเข้าให้เต็มแรง
เลนส์: "โอย! โอยยย อูยยย ขาหรือแท่งเหล็กเนี่ย โอยยยข้อเท้าชั้น ไอ้ยักษ์บ้า รังแกชั้นอีกแล้ว"

เข้มยิ้มกลั้นขำเมื่อคนที่แตะเขาดันมาบอกว่าเขารังแกซะได้ ยัยนี่ น่ารักเป็นบ้า
เข้ม: "หยุดกระโดดเป็นผีจีนได้แล้ว มาพิงกำแพงก่อน ดูขาสิ"
เลนส์: "โอยยย เบาค่ะ เบาาาา"
เข้ม: "แตะเขาแท้ๆ ข้อเท้าเคล็ดเองซะงั้น"
เข้มลุกขึ้นยืนดูใบหน้าสวยที่งอง้ำด้วยความเจ็บผสมความงอน
เลนส์: "ก็ขาแข็งอะ ขี้โกง!!"
เข้ม: "แล้วแอบโหลดแอปใส่เครื่องนี่เรียกว่าอะไรจ๊ะ"
เลนส์แสร้งมองไปทางอื่นทำท่าไม่รู้ไม่ชี้ลอยหน้าลอยตา เข้มก็คาดเดาปฎิกริยาเธอไว้อยู่แล้ว ดีแบบนี้ก็เข้าทางเขาพอดี ดื้อนักใช่มั้ย
เขาเท้าแขนที่กำแพงก่อนจะค่อยขยับเข้าไปใกล้ๆเธอ เลนส์ที่ตีมึนหายใจวาบ เธอก็เดาออกแล้วว่าเข้มจะทำอะไรกับเธอ ไม่ง่ายหรอกย่ะ เลนส์มุดตัวหนีไปอีกด้านทันที
แต่แขนอีกข้างของเข้มก็ปิดกั้นอิสระภาพของเธอไปต่อหน้าต่อตา เธอรีบยกเท้ากระทืบเท้าเข้มแต่เขาก็ยกเท้าหลบแถมได้โอกาสขยับมาใกล้เธอกว่าเดิมอีก ใบหน้าหวานร้อนฉ่าขึ้นมามันทีเมื่อเห็นใบหน้าเถื่อนฉีกยิ้มร่าใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
เลนส์: "เฮ้ย ขี้โกง"
เข้ม: "เออ โกงก็โกงวะ มานี่เลยย"
เข้มลากเสียงเหี้ยมก่อนจะขยับแขนรวบกอดร่างบางที่เขาแสนจะต้องการ เลนส์พยายามขยับตัวดิ้นแต่ใจนึงก็ปฎิเสธใจตัวเองไม่ไหว เข้มเห็นอาการเธอก็คำรามในใจ

เสร็จกูละ
ปากหนาๆ(และหมาๆ)ของชายร่างใหญ่ก็ประกบเข้าที่เรียวปากเลนส์ เธอตาโตตกใจ แต่เสี้ยวนาทีต่อไปเธอก็หลับตาพริ้มพร้อมให้เขาทำตามใจ เมื่ออีกฝั่งตอบสนองเข้มก็เดินหน้างานของตนต่อไป เขาเริ่มจากริมฝีปากเขาบดปากแล้วบดอีกจนหญิงสาวในอ้อมแขนครางในลำคอเบาๆ เหมือนส่งสัญญานอะไรบ้างอย่าง เข้มจึงเริ่มใช้ลิ้นค่อยรุกคืบและอีกฝั่งก็ปล่อยให้ลิ้นเขาเข้าในอุ้งปากตนโดยง่าย
แขนที่กอดอกกำบังตนเผลอไปวางที่ไหล่กว้างและจิกเล็บเบาๆตามจังหวะขยับของชายหนุ่ม

แต่อากาศในปอดก็หมดเร็วกว่าที่คิด เข้มจึงต้องละออกจากอุ้งปากอันแสนหอมหวานเสียก่อน
หลังจากให้เวลาสะสมออกซิเจนกันจนน่าจะพอแล้ว ชายใจเหี้ยมก็เริ่มรุกอีกครั้งเริ่มจากเชยคางใบหน้าที่แดงไปถึงหูขึ้นมาก่อน และก็โน้มร่างเข้าไปอีกครั้ง แต่คราวนี้เธอออกยันตัวเขาเอาไว้
เลนส์ไม่อยากปล่อยตัวไปมากกว่านี้ เธอไม่ยอมถูกมองว่าใจง่าย
นี่คือกำแพงที่ขวางกั้นทั้งคู่อยู่ และอีกนัยนึงคือกำแพงปกป้องความสาวให้รอดพ้นอุ้งมือเข้มมาถึงวันนี้
 
เสียงปืนที่ดังขึ้นทำให้เข้มต้องกลับมาสนใจสถานการณ์ตรงหน้าก่อน
ผู้มาใหม่ใจร้อนกว่าที่คิด มันไม่ได้เป็นพวกเดียวกับเป้าหมาย เพราะพอพี่แกจอดก็สาดกระสุนใส่อาคารเรียกให้คู่กรณีมาแลกลูกตะกั่วกัน
เลนส์: "เฮ้ยๆนายยักษ์ ทำไมพวกมันยิงกันเองอะ"
เธอกดชัตเตอร์รัวๆขณะถาม

เข้ม: "คนละพวก พวกนี่มาฆ่าตัดตอนเป้าหมาย ไม่ให้พวกชั้นมีเบาะแสสืบต่อได้ไง"
ปัญหาคือพวกเขาจะระงับเหตุยังไงละทีนี้ ปล่อยไว้เป้าหมายไม่ตายก็หนีไป
เขาตัดสินใจลากแขนเลนส์ลัดเลาะไปตามแนวรั้วเพื่อให้ถึงรถที่ลูกน้องอยู่ให้เร็วที่สุด แต่ก็พบว่าตามซอกตามมุมมีพวกมันใช้คูดินกำบังอยู่ ไอ้ครั้นมาคนเดียวเขาไปรอดอยู่แล้วแต่วันนี้เขามีตัวพ่วงมาด้วยนี่สิ

ขนาดกำลังยิงกันต่อหน้านักข่าวสาวก้ยังกดซัดเตอร์ไม่หยุด
เข้ม: "ไม่เดือนไม่ร้อนอะไรบ้างเลยเหรอ?"
เลนส์: "งานใครงานมันย่ะ"
เธอหันมาตอบก่อนจะปรับกล้อง แต่ด้วยความเร่งรีบเธอดันไปเปิดแฟลช์
เลนส์: "เวรแล้วไง"
พอเห็นแสงวูบพวกมันสองคนก็หันมาเจอคู่หนุ่มสาวทันที
เปรี้ยงๆ
เลนส์ไม่ทันจะก้มหลบเสียงกระสุนก็ดังขึ้นข้างตัว พร้อมร่างของพวกมันที่พึ่งหันมาล้มทรุดฮวบก่อนจะได้ทำอะไร

"เฮ้ย มันอยู่ด้านหลัง"
ปังๆๆๆๆ
เข้มรวบร่างเธอนอนราบก่อนหัวเธอจะทะลุ แน่ละทีเขาส่องพวกมันไป มันก็เป็นการเรียกตีนดีๆนี่เอง
งานงอกแล้วไงกู
เข้ม: "อยากตายไง! จะไปเรียกมันมาทำไมเนี่ย"
เลนส์: "คนมันตั้งใจที่ไหนเล่าาา พลาดไงพลาด ไม่เคยพลาดไงย่ะ"
เลนส์ที่โดนทับจุกพอตั้งหลักได้ก็โวยชายหนุ่มกลับ แต่ยังด่าไม่จบเข้มก็เอามืออุดปากและโผล่ขึ้นไปยิงสวนและมุดกลับมาลงนอนทาบเธออีกครั้ง
เลนส์: "ลุกออกไป๊! ไปหลบที่อื่น จะมาทับชั้นทำไม"
เข้มยิ้มและใช้มือสากล้วงเข้ามาขยำหน้าอกและยื่นหน้าเข้ามาจนอีกนิดก็สิงเธอได้แล้ว
เข้ม: "ก็ตรงนี่มันทั้งหอมทั้งนุ่ม ฝากไว้ก่อนเถอะ วันนี้รอดได้ แต่รอดไม่ได้ตลอดหรอกยัยแสบ"

เข้มพูดจบก็กลิ้งออกไปจากตัวเธอและวิ่งเหยาะๆ ยิงเรียกความสนใจพวกมันออกจากเธอไม่นานร่างใหญ่ก็หายไปในดงพุ่มไม้ปล่อยให้หญิงสาวนอนใจเต้นโครมๆอยู่อีกพักใหญ่ๆ

หลังจากเคลียร์ธุระจบไปเรื่องก็ได้เวลาเข้มไล่เช็คบิลมารคอหอยที่กำลังพยายามไล่ฆ่าเขาอยู่
มึงมาช้าอีกนิดกันไม่ได้ใช่มั้ย งั้นตายไปซะ
เข้มสรรเสริญบิดามารดาพวกมันในใจจบก็โผล่ขึ้นไปยิงเสกหน้าไปหนึ่งศพ และก้มและวิ่งเปลี่ยนตำแหน่งเข้มวิ่งโผล่ล่อให้มันยิงใส่ เข้มปราดตามองตำแหน่งพวกมันสะบัดข้อมือสลัดแม็กที่ว่างเปล่าและตบอีกอันเข้าไปกดสไลด์ให้กลับเข้าสู่ตำแหน่งพร้อมยิง และพอถึงจุดที่หมายตาเขาก็ยกปืนขึ้นไปที่ทางที่เขาวิ่งมา ไม่นานก็มีไอ้งั่งวิ่งมาติดกับ เข้มลั่นไกสองนัดติดกันและวิ่งต่อทิ้งร่างไร้วิญญานไว้เบี้องหลัง

แต่เบื้องหน้าก็มีพวกมันเข้ามาอีกกลุ่มนึง เจอหน้ามันก็รัวกระสุนใส่เขาไม่ยั้ง
ไอ้พวกแมลงเม่า มาเป็นฝูงเลยนะพวกเอ็ง ก็มาดิคร้าบบบ
เข้มไม่หลบแค่ทรุดตัวคุกเข่าตั้งปืนเล็งอย่างใจเย็น และลั่นไกทีละนัดโดยไม่สนกระสุนของพวกมันที่เฉียวใส่ตัวซักนิด
เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

ร่างที่ดาหน้าเข้ามากระตุกและล้มลง ทุกนัดตัวขั้วหัวใจตายไปอย่างไร้ความทรมาน
"มาช้าจังนะพวกจ่า"
เข้มหันมาอีกมุมราวกับรู้ว่ามีคนพึ่งมาถึง ในที่สุดเขาก็ได้มาร่วมกับทีม
ดาบชัย: "ไอ้แสงพาคุณเลนส์ไปหลบที่รถแล้วครับ"
ดาบส่งเสื้อเกราะและปืนให้ผู้กอง
เข้ม: "โทษทีนะทุกคน ที่ผมให้เรื่องส่วนตัวมาวุ่นวายกับงาน"
จ่าดำ: "ไม่เป็นไรหรอกครับ แต่ต้องหาข้ออ้างให้ผู้การดีๆบ้างนะครับ รายนั้นซีเรียสผู้กองก็ทราบ"
เข้มเบ๊ราวกับกำลังแสบท้อง เขาพึ่งถูกเรียกไปตำหนิเรื่องนี่เมื่อเดือนที่แล้ว เดือนเห็นทีจะโดนอีก
เข้ม: "สถานการณ์เป็นไงบ้าง"
จ่าดำหยิบภาพวาดแผนผังออกมา ชี้ที่จุดที่ทำเครื่องหมายไว้
จ่าดำ: "ไอ้พวกมาใหม่นี่ อยู่กันเต็มประตูหน้า ฝั่งเป้าหมายของเราก็คงต้านได้อีกไม่นาน พวกที่อยู่ด้านหลังก็แจ้งมาว่ามันพยายามหนีแต่เราก็ยังคงกักมันในวงล้อมได้อยู่ครับ"
ดาบชัย: "ผมว่ามันเล่นมุขเดิม ใช้คนเป็นตัวล่อ มือสังหารที่แท้จริงน่าจะแอบเข้าไปหาเป้าหมายแล้ว"

เข้มเท้าคางมองแผนที่ก่อนจะออกคำสั่ง
เข้ม: "เราจะฝ่าเข้าไป กำลังเสริมจะมาอีกกี่นาที"
ดาบชัย: "ไม่เกินครึ่งชั่วโมงครับ"

ไม่ได้การ แบบนี้ฝ่าเข้าไปก็ได้แค่ศพเป้าหมาย เข้มนึกไอเดียดีออกงานแบบนี้มันต้องใช้คนแบบมัน
เข้มกดมือโทรหาตำรวจมือดีอีกคนทันที


ตื๊ดดดดด......ตี๊ดดดดด
ตับๆๆๆๆๆๆ
ตี๊ดดดดดด.....ตี๊ดดดดด
แต่ทว่าไม่มีคนรับสาย
เพราะร่างกำยำเจ้าของเบอร์ที่เข้มต้องการตัวด่วนกำลังกระทุ้งท่อนเอ็นใส่ร่างเล็กแบบไม่ยั้งอยู่

"ไปรับโทรศัพท์ก่อนก็ได้ โอยยยย ให้ดาวพักบ้างเถอะ"
สาวร่างเล็กร้องเสียงสั่นเป็นเชิงอ้อนวอนต่อชายหนุ่ม แต่ชายหนุ่มก็แค่ยิ้มและจับเอวเธอไว้และกระเด้าต่อไปโดยไม่สนใจเสียงโทรศัพท์

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

ไม่ได้อ่านนานเดี๋ยวต้องกลับไปอ่านตอนเดิมก่อนขอบคุณมากๆครับ

คนกำลังมันส์​ดันมาขัดจังหวะ​

[missnihgs]

งานนี้จะจบยังไงนะเล่นชะน้องเพื่อนซะสะท้านทรวงเลย

โอ๊ยยยย นานมาแล้วนะเนี่ยจนจะจำไม่ได้ละ

สงสัยดาวอารมณ์ค้างแน่

ัเรื่องอะไรจะรับโทรศัพท์ เสร็จกิจก่อนค่อยรับ

ง่ายขึ้นทุกๆครั้งนะจ๊ะน้องดาว

หายไปนานเลยครับ มาเป็นกําลังใจให้นะครับบบ

  อย่ารังแกดาวนะครับ

น้องดาว เสียวไม่ได้พักเลยนะ

อินทรีจะจัดการน้องดาวจนเละเทะจริงๆหรอ ไม่กลัวดนัยรู้เรื่องแล้วงานหยาบรึไงนะ

คุณชายนกนี่ เสียงานเสียการหมด ทั้งโหดทั้งกักขฬะ​ สงสารน้องดาวจริงๆ โบ๋แน่ๆ
กลัวใจผู้เขียนตรงพาเลนส์มาล่อเป้านี่แหละ พักนี้ยิ่งโหดๆ อยู่ สาธุ

ดาวโดนหนักตลอด

ดาวโดนจนสมใจแล้วสิ ที่นี้