คุยกันก่อนนะครับ
มีเพื่อน ๆ บางคนกล่าวว่า นอกจากภาพ สาว ๆ แล้ว ช่วยลงภาพของพิพัฒน์ด้วย
เพื่อประกอบจินตนาการ
ตรงนี้ไม่ยากครับ ให้ท่านผู้อ่านเอาภาพของตนเองนั่นละครับลง เป็นภาพของพิพัฒน์
....................
....................
เพลิงรัก ไฟแค้น ตอนที่ 9
   มันเป็นงานแต่งที่เรียบง่าย แต่ในความเรียบง่าย ก็ยังมีความขลังในคุณค่า โดยเฉพาะค่าในใจของบ่าวสาว อาหาร เครื่องดื่มหรือบรรยากาศ โดยรอบที่ล้วนประดับประดาอย่างเริดหรูงดงาม แขกในงานต่างจับกลุ่มพูดคุย และให้ความสำคัญกับอาหารหรูที่อยู่ตรงหน้า
   พิพัฒน์ ยืนพูดคุยกับทีมงานเพื่อน ๆ และ พนักงานจากบริษัทของตน ซึ่งได้รับเชิญมาเพียงไม่กี่คน ขณะที่ เอมกับอร พูดคุยอยู่กับ เพื่อนสนิท ที่มาจากโรงเรียนเพียง 3 คน น้องบิว น้องมิว และน้องเจน  เสียงพูดคุยเบา ๆ แต่หัวเราะดัง ๆ จังหวะที่หัวเราะ สามสาว บิว มิว เจน ก็หันมาที่พิพัฒน์ เจ้าบ่าว วัย 35 มองเจ้าสาววัย 17 ทั้งสอง ใจก็อยากเดินเข้าไปหา แต่ ก็ตัดใจปล่อยให้ เจ้าสาว ทั้งสองพูดคุยกับเพื่อน ๆ
   มองไปทางพิยดา  ตอนนี้หญิงสาวนั่งพูดคุยอยู่กับ ญาติ ๆ ดูเหมือนจะเป็นญาติฝ่ายเธอทั้งหมด เว้นคนเดียวที่ ปนอยู่ในกลุ่มนั้น คือน้องพริ้ง ดูจากอาการแล้ว รู้ได้เลยว่า น้องพริ้ง เป็นฝ่ายพูดเสียเป็นส่วนใหญ่   ขณะที่คนอื่นฟัง
   อีกมุมหนึ่ง เป็นแพรวนภา นั่งพูดคุยอยู่กับมินตรา อากับกิริยา สองสาวพี่น้องต่างมารดา ดูเข้ากันได้ดีเกินคาด  แพรวนภา โดยส่วนลึกแล้ว เธอไม่ต้องการจะญาติดีกับคนกลุ่มนี้นัก แต่ที่เธอยอมอ่อนข้อลง เพราะพิพัฒน์ พี่ชายของเธอเป็นคนขอ และเธอเองก็เคารพการตัดสินใจของพี่ชายเสมอ  พิพัฒน์ เดินเข้าไปหาน้องสาวทั้งสอง ....... แพรวนภา น้องสาวร่วมบิดามารดา ที่ร่วมทุกข์ยากมากับพิพัฒน์ มาตลอดแต่วัยเด็ก มินตรา น้องพ่อเดียวกัน ที่พิพัฒน์จำภาพได้ลาง ๆ ว่าเขาเคยอุ้มน้องคนนี้อยู่ เมื่อครั้งก่อน
"คุณ-ลุง-คะ....."  เป็นเสียงใส ๆ ที่พูดภาษาไทยไม่ชัดนัก ดังขึ้นด้านหลัง พิพัฒน์ หันไปมอง เป็น ไอโกะ ลูกสาวของชลธิชา เลขาคู่ใจของพิพัฒน์เอง ความจรองเด็กสาวไม่ได้รับเชิญ แต่เธอมากับแม่
"โอ้ววว....สาวน้อย......"  พิพัฒน์กล่าว พลางยิ้มให้ ไอโกะ
"ของ-ขวัญ -แต่ง-สำ-หรับ-งาน-ค่ะ..." ไอโกะ กล่าวพลาง ยื่นกล่องของขวัญสีชมพู เล็ก ๆ ให้กับพิพัฒน์
"ขอบคุณมากค่ะ ไอโกะ......" เป็นเสียงของน้องเอมที่ดังขึ้นด้านหลัง พลางยื่นมือ ไปรับกล่องของขวัญนั้นจากมือไอโกะ แล้วยื่นต่อให้พิพัฒน์ น้องเอมยิ้มระรื่น แต่ถลึงตามองหน้าพิพัฒน์  เจ้าบ่าววัย 35 ยิ้มเจื่อน ๆ
"ถ่ายรูปด้วยกันหน่อยนะคะ ไอโกะ....."  น้องเอมกล่าวพลางโอบกอดที่ไหล่ไอโกะ "มา ๆ อร มาถ่ายรูปด้วยกัน...."   น้องเอมกวักมือเรียกคู่แฝดของตน ..... 
   
"มีจดหมาย เล็ก ๆ อยู่ในกล่องของขวัญ ถ้าคุณ พี่ เอม กับคุณพี่อร ได้อ่าน ก็อย่าว่า ไอโกะ นะคะ มันเป็นความรู้สึก ของไอโกะ ที่มีต่อ ลุงพิพัฒน์......"   ไอโกะ กล่าว สีหน้าแสดงความไม่สบายใจ ดวงดาเด็กสาว ลูกครึ่งไทยญี่ปุ่น วัย 15 มองกล่องของขวัญของตนที่อยู่ในมือน้องอร  น้องเอมยักไหล่ สีหน้าออกอาการไม่ดีเช่นกัน
"งั้น ขอพี่ เปิด ดูเลยได้ไหมคะ...."  อรกล่าว
"ค่ะ......"  ไอโกะกล่าวขึ้น น้องเอม จัดการแกะกล่องของขวัญนั้นทันที
เป็นลายมือ เขียนภาษาไทย เหมือนเด็ก ป.2 ................/ ขอให้คุณลุง มีความสุขมาก นะคะ แฟนคุณลุงทั้งสวย ทั้งเก่ง ขอบคุณที่ให้ แม่ของหนูมีงานทำ ถ้าวันหนึ่ง คุณลุงให้แฟน เป็นเลขา ไอโกะ ขอร้อง อย่า ไล่แม่ของไอโกะออกจากงานนะคะ..ขอให้ครอบครัวของคุณลุงมีความสุขค่ะ./ เป็นข้อความของไอโกะ เอมกับอร ถึงกับหัวเราะ   พลางกอด ไอโกะ
" โอ้ย นึกว่าเรื่องอะไร......พี่สัญญาค่ะ.ไอโกะ......"  น้องเอมกล่าว  ขณะที่ไอโกะ ออกอาการเขินเล็กน้อย ก่อนที่จะโค้งตัว ขอแยกไปนั่งกับกลุ่ม ของนงานที่มาจากบริษัท.......
"ไอโกะ  เค้าช่างคิดนะอร......"  น้องเอมกล่าวยิ้ม ๆ
"อืมมม......แต่คำว่า ทั้งสวยทั้งเก่ง แกว่า ไอโกะ หมายถึงเรา หรือ พี่ดา...(พิยดา) ...."  น้องอร ผู้ลึกซึ้งมากกว่า กล่าว
"หมายถึงเราสิ....เรา สองคน ทั้งสวยทั้งเก่ง....555+....ไม่งั้น เอาตาพิพัฒน์ไม่อยู่หรอก....."   น้องเอมกล่าวพลางหัวเราะ อารมณ์ดี.......
............................................................................
"ได้เวลาแล้วครับ.......ส่งตัวเจ้าบ่าว เจ้าสาว เข้าเรือนหอ...เชิญเจ้าบ่าว เจ้าสาว กับญาติ ผู้ใหญ่ครับ...."   ชายชรา ที่ แต่งชุดขาว ทำหน้าที่พรามห์ กล่าวขึ้น ทุกคนหยุดกิจกรรม การกินชั่วครู่ หันไปกรบมือเชียร์ แล้วจากนั้นกลับไปให้ความสำคัญกับกุ้งมังกร ตัวเท่าแขน ที่ฝ่ายอาหารนำมาเสริบต่อ
   คงมีแต่เพียงคนไกล้ชิดที่สุดเท่านั้นในห้องหอ    ที่นอนหนา นุ่ม ราคา หลายแสน ที่ประดับด้วยกลีบกุหลาบ และเงินเหรียญ 10 บาท จำนวน 999 เหรียญ อันแสดงออกถึง ความรัก และความมั่งคั่ง
"เจ้าบ่าว กับเจ้าสาว ช่วยกันเก็บเหรียญไส่ในถุงมงคลนี้นะครับ อันเป็นการแสดงออกว่าต่อไป บ่าวสาวจะได้ช่วยกันทำมาหากิน......ฯลฯ......."   พรามห์ ก็ว่าไปเรื่อยตามพิธีการของตน ซึ่งบ่าวสาวแทบจะไม่ได้คิดอะไร แค่ทำตามคำสั่งเท่านั้น   พิยดากับน้องพริ้ง ยืนอยู่มุมหนึ่งในห้องหอนั้น มินตรากับสามีและแพรวนภา อยู่อีกมุมหนึ่ง ขณะที่คุณหญิงวิยดากับคุณนายกัญญายืนอีกมุมหนึ่ง ทั้งหมดสงบเงียบ มองดูพิธีกรรมสุดท้ายที่เจ้าสาวทั้งสอง
......เจ้าสาวทั้งสองคน...... น้องเอม และน้องอร  กราบลงที่ตักของพิพัฒน์   พิพัฒน์ เจ้าบ่าววัย 35 ลูบที่เส้นผมของเจ้าสาวฝาแผด วัย 17 ของเขาเบา ๆ อยางแสนรัก ชายหนุ่มแสดงออกถึงความรักที่มีต่อ เอมกับอร แต่ แว๊ปหนึ่งของสายตา เขาก็ส่งไปประสานกับ พิยดา และน้องพริ้ง......
"ต่อไปก็คงเป็นเรื่องของ บ่าวสาวนะคะ......"  แพรวนภากล่าวขึ้น
"ยัง.......ยังมีกฎ ของตะกูล เทพเจริญนนท์ ของเรา....."  คุณหญิงวิยดา หญิงชรา วัย 78 กล่าวขึ้น
"กฎ....กฏอะไรคะ....." แพรวนภา น้องสาวของพิพัฒน์ กล่าวด้วยความสงสัย
"ครอบครัวเรามีกฎ อยู่ว่า เพื่อความเป็นศิริมงคล เจ้าบ่าวและเจ้าสาว ต้องถือศีล จำนวน 10 วัน ห้ามยุ่งเกี่ยวกัน..."    หญิงชรา วัย 78 กล่าว เชิดหน้า ไม่มองหน้าใคร  ......" มีด้วยหรือคะ..." คุณนายกัญญากระซิบ..."
"มีแบบนั้นด้วยหรือครับ...." พิพัฒน์ กล่าวขึ้นทำหน้า งง ๆ
"มี........ "  คุณหญิงวิยดาตอบ......" หรือคุณหลานเขยจะทบรอไม่ได้ แต่ 10 วันเอง คุณพิพัฒน์....."  หญิงชรากล่าวต่อ
"ก็........"  พิพัฒน์ กล่าวได้เท่านั้น คุณหญิงวิยดาก็สวนทันที
"ก็อะไร...หือ...แค่ 10 วัน ทนรอไม่ได้หรือไง...ที ฉัน จะต้องรอ อีก 10 ปี กว่าจะเอาพันธบัตร ไปขึ้นเงิน ได้ ฉันยังไม่บ่นเลย........."  หญิงชรากล่าว พลางไล่ทุกคนออกจาห้องหอนั้น แม้กระทั่งเจ้าบ่าวอย่างพิพัฒน์ ก็ได้แต่มองหน้า เจ้าสาวทั้งสองของตน
....................................................................
..................................................................
"คุณทวดคะ......."    น้องพริ้ง กล่าว ขึ้น แล้วเดินไปกระซิบ อะไรที่คุณหญิงวิยดา...หญิงชราทำหน้าย่น แล้วเดินออกจากห้องหอไปพร้อม ๆ กับคนอื่น   
"ชิญตามสบาย พ่อมหาจำเริญ " คุณหญิงพิยดากล่าวประชด
ในห้องคงเหลือเพียงเจ้าบ่าว วัย 35 กับเจ้าสาว วัย 17 ทั้งสองเท่านั้น พิพัฒน์ เดินไปกดล๊อคประตูทันที........
"เธอไปพูดอะไรกับคุณยาย......"  พิยดากระซิบถาม..... น้องพริ้งยักไหล่ แบบผู้ใหญ่ แล้วหัวเราะ
"ก็ไม่ได้พูดอะไรมากค่ะ....แค่ บอกคุณทวดว่า 2-3 วันที่ผ่าน มานี่ เห็นลุงพัฒน์ ไปที่บ้านพักคนชรา ไม่รู้ไปติดต่อจะเอาใครไปไว้ที่บ้าน
พักคนชรานั่น แค่นี้ละร.....555+..."   น้องพริ้งกล่าวพลางหัวเราะ แต่หัวเราะยังไม่สุด เด็กสาวก็รีบเบี่ยงตัวหลบ เพราะ พิยดาทำท่าจะเขกหัว
"ร้ายจริงนะเรา..."  พิยดาพูด เบา ๆ เหมือนกลัวคนอื่นได้ยิน...." ฉันรู้นะ ว่าเธอนะ ต้องมีอะไรกับลุงของเธอแน่นอน....."  พิยดากล่าวเบา ๆ น้องพริ้ง ไม่รับหรือปฏิเสธ
"ความสุข จากการที่เราเห็นคนที่เรารักมีความสุข มันเป็นความสุขที่ยั่งยืนนะคะ ทั้งลุงพัฒน์ ทั้งน้าดา ทั้งพี่เอมพี่อร ทุกคนล้วนแล้วเป็นคนที่พริ้งรัก และอยากให้มีความสุข...... " น้องพริ้งกล่าว คราวนี้ พิยดาเป็นฝ่ายเงียบบ้าง
...............................................................


 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

แล้วก็มาถึงตอนที่รอคอย ไม่ผิดหวังเลยครับ ขอบคุณครับน้องแอมกับน้องอรฝาแฝดคนสวย

คุณทวดก็แสบ หลานและเหลนก็แสบ มันต้องอะไรแอบแฝงแน่ๆ

มันน่าจะมีเรื่องอะไรดีๆแน่ กระซิบกระซาบแบบนี้

คุณ​ย่ายังไม่วายออกฤทธิ์​นะครับ เจ้าบ่าวหัวคะมำเลย ไม่รู้คิดถูกหรือผิดที่มีเมียทีละสองคน แถมท่าทางขี้หึงน่าดู อดทนไว้ครับ เพื่อนๆเธอมีอีกหลายคน รอปราบให้เรียบ แล้วจะคานอำนาจกันเอง
ขอบคุณ​ครับ​

จะจบแล้วแฮะ

อะไรน้อถึงต้อมีการกระซิบ

จบแล้วเหรอคับ

พริ้งเป็นเด็กที่ฉลาดมากจริงๆ...ผู้ใหญ่ยังหาทางไม่ได้...เล่นซะคุณหญิงจ๋อย...คิดได้ไง

เหลนพริ้งไปพูดอะไรกับคุณทวดนะ คุณทวดถึงกลับเดินออกไปเลย อยากรู้จัง

นางเอกในชุดเจ้าสาวสวยจริงครับ...น้องพริ้งดูเป็นผู้ใหญ่เกินอายุมาก ถ้าเป็นตัวร้ายต้องน่ากลัวมากๆเลย

ดีมากเลย บ้านพักคนชรา

ความแสบนี่คงได้จากคุณหญิงวิยดามาแบบเต็มๆโดยสายเลือด แต่ละคนสุดยอดกันทั้งนั้น

น้องพริ้งเก่งเกินวัยจริงๆ จัดการได้ทุกเรื่อง

พระเอกเราจะจัดการสาวๆในเรือนหอทั้งสี่คนเลยไหมนะ ขอบคุณคนแต่งมากๆนะครับ ที่เขียนเรื่องดีๆให้อ่าน