ขี้เกียจคลีนSFXแล้ว เอาให้จบไป จะได้ไปแปลที่ค้างไว้ต่อ

01

02

03

04

05

06

07

08

09

10

11

12

13

14



ขออ่านตามสบาย ใครที่ไม่ค่อยEditระวังเด้อ

 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

[Ascobric007]

จะ่วยเยียวยาความเหงาของเด็กขี้เหงาได้ไหมนะ
สุดท้านก็ช่วยเติมเต็มกันและกัน

เป็นเด็กที่มีปัญหาซะจริงๆ วิธีระบายความเครียดของนายนี่ทำได้เด็ดมากๆ แต่ระวังโดนจับนะแบบนี้ 




ตอนจบกลายเป็นว่าแฮปปี้ทั้งคู่ซะงั้น 

คือจากที่อ่านเหมือนจะน่าสงสารนะ เเต่ ดันมาข่มขืนสาวที่ดูเเลลนี่ก็เลวระยำละนะ

เเต่เข้าใจเด็กมัน ขนาดอ่าน ยังรู้สึกนางเอก เเม่งหุ่นเอ็กขนาดนนี้ ถ้าไม่หื่นใส่ก็ไม่ใช่

ผู้ชายละ 555+ เอาจริงๆ อยากรู้ว่าที่มันทำกับนางเอกนี่ มโนว่านางเอกคือเเม่ตัวเองเเล้ว

ทำหรือป่าว เหมือนมันอยากได้กับเเม่ตัวเอง เลยมาลงกับนางเอกเนี่ย ให้เดาตอนจบ

คิดวว่านางเอกคงติดใจ+เด็กมันคงติดใจนางเออกเเทนที่จะเหงาเเล้วละมั้ง เเฮปปี้ละมั้ง

------------------------------------------

สรุปนางเอกติดใจ เด็กน้อยซะเเล้ว เเต่อย่าว่าละ ยังเด็กเลยเเรงดี ใส่เท่าไรไม่เหนื่อย 555+

ส่วนนางเอกเหงาเปงทุนเดิมอยู่เเล้ว สรุปเเต่ละคนขาดของที่ต้องการ พอมาเจอเเล้วเหมือน

ได้เจอของที่หายไป เลยลงเอยกันได้ละมั้ง เอาจริงๆ ชักอยากรู้ว่าถุ้านางเอกท้องขึ้นมาจะทำยังไง -*-

เออ สรุปสาเหตุเป็นเพราะแม่เด็กจริงๆด้วย แต่มาขมขืนกันแบบนี้มันก็เกินไปหน่อย
แสดงออกไม่เก่งแบบไหน ถึงมาลงเอยที่ข่มขืนนะ ตอนจบที่คุยมือถือนี่ลูกนางเอกใช้ไหมนี่ กำลังลงเลยว่าลูกหายไปไหนเพราะเห็นรูปถ่ายครอบครัวจากตอนแรกอยู่

อ้าวเป็นงั้นไปได้กลายเป็นเด็กเก็บกดเพราะขาดความอบอุ่น สุดท้ายเลยกลายเป็นคนกร้าวร้าว  edit:สุดท้าคนเหงาสองคนก็เข้ากันจนได้

ร้ายกาจ มีเกี่ยวขาไว้ด้วย

พอเดาทางออกเพราะชื่อเรื่อง

แต่มันไม่เมคเซ้นที่ข่มขืนแล้วชอบขนาดนั้น หรือตัวผญเป็น สตอกโฮม ซินโดม 555

อ่านมาถึงตอนซ่อน  สังเกตเห็น ชายที่มาติดพัน  แม่ของมาซากิ มีแหวนที่นิ้วนางด้วย  แสดงว่า เขาแต่งงานแล้วและเผลอไป  อาจเป็นคนเดียวกันกับ  สามีของแม่บ้านขี้เหงาด้วย   คิดมากไปปะเนี่ยเรา......
    อีกอย่าง  ผมสังเกตุเห็น ความเหงาอ้างว้าง  ของมาซากิ ที่ถูก แม่ละเลยเอาใจใส่  คิดแค่เอาเงินฟาดหัวคือจบ
ส่วนตัวเอง ออกไป สำราญนอกบ้าน เป็นเดือนๆเลย  ไอ้หมอนี่ เลย หาวิธีแก้เหงา ด้วยการมาข่มขืนสาวข้างห้อง (    มั๊ง)
  Edit...อ้าว.จากที่ถูกกระทำมาตลอด เล่นเอาผม อ่านไป โมโหไป  บ๊ะ! ที่ไหนได้ สุดท้าย  สองเหงา มาเจอกัน เลยกลายเป็นติดใจซะงั้น  เออ....พอเริ่มเข้าโหมดนุ่มนวล  ก็เล่นเอาผมอ่านแล้วเคลิ้มตามได้เหมือกันนะเนี่ย 55  ว่าแต่  คนเปิดประตูคือใครอะ   อย่าบอกนะครับว่าเป็น ลูกชาย ของ อายูมิ...โอะโฮะ  โป๊ะแตกเลยนะนั่น........
    ปล.  ผมชอบ การวาดของอาจารย์ท่านนี่จริงๆครับ  มันสื่ออารมณ์ได้ดีจริงๆ  เสียดาย ตรง อายูมิ หุ่นบึ๊มไปหน่อย แค่นั้นเอง  ส่วน การแตกใน น้ำเยิ้ม ล้นรู  อันนี้ 100  เต็ม 100  เลยครับ

ถูก ถูก ถูก และถูกครับ แต่ประตูภาพสุดท้ายนั่นทำกันในห้องมาซากิครับ

โดนทุกวันแบบนี้ คงติดใจของเด็กแล้วละ ทีแรกเหมือนจะไม่ยอม หลัง ๆ นี่ยอมตลอด

เรียบร้อยติดใจจริง ๆ ด้วย ตอนจบสงสัยนิดหน่อย เด็กมันคุยกับเพื่อนมัน หรือคนอื่นคุยกันแน่

ไปๆมาๆชักเริ่มเห็นใจกัน งานนี้ยาวไป

ต่างฝ่ายต่างเติมเต็มให้กัน
เต็มใจ เต็มแรง เต็มร่อง เต็มรู
ขอบคุณครับ

เหมือนคุณแม่ไม่ค่อยจะดูแลความรู้สึกลูกชายตัวเองเลย ปล่อยปะละเลยถึงขนาดนี้ เป็นแค่เด็กก็ต้องการความอบอุ่นจากคนรอบข้างเหมือนกันนะ

ทั้งสองคนคงเหงามาก ๆ แน่เลย ถึงเข้าอกเข้าใจกันดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยขนาดนี้ ทำกันทุกวันไม่สนอะไรทั้งสิ้นแล้วชั่วโมงนี้

ขอสิคะ  รอไร   ::Oops::
อยากรู้ความจริงข้างในแววตาเย็นชานั้น  มีฉัน(แม่บ้าน)อยู่บ้างไหม
::Reader::

เวรกำ   อ่านแล้วร้องไห้..  อินไปละ

ขอบคุณค่ะ ที่แปลมาให้อ่าน  เรื่องนี้อารมณ์มาเต็ม   
บางทีรูปแบบการแสดงออกของความเหงา มันช่างน่าประหลาดนัก   ทั้งที่เหงา ยิ่งทำร้าย ยิ่งผลักไส  ยิ่งเย็นชา  ราวกับว่า  ทนทานความเหงาได้  ทั้งที่ข้างในหัวใจ มีแต่ความว่างเปล่า  ยิ่งพูดไม่เก่ง  ยิ่งแสดงออกไม่เป็น  ยิ่งเก๊ก  ยิ่งวางท่าว่าแกร่งแค่ไหน  แต่ความอ่อนแอในใจ  จริงๆ  มันมากมายกว่าหลายเท่าตัวนัก....

ที่เข้าใจ คงเพราะ   ...  เข้าใจผู้แต่ง /วาด ที่ต้องการสื่อ ถึงชีวิตครอบครัวในความจริง มันก้อไม่ต่างกันเท่าไหร่ กับในการ์ตูน  ขอชมคนแปล ท่านคาเตอร์ จากใจจริงเลยนะคะว่า เยี่ยมมากๆ  สื่อคำพูดได้ดีมากๆ   ขอบคุณอีกครั้ง
::Crying::  สนุกมากๆค่ะ

[kazu36]

เด็กมีปัญหา จะเดินยังไงละ
มิน่า คนเหงา ย่อมเข้าใจคงเหงา

เด็กที่เก็บกดมาแล้วได้ระบายกับ ผญ.แม่บ้านขี้เหงาน่าจะ วิน วิน
edit: แฮปปี้กันไปแต่ก็ระวังสามีของ ผญ.จะรู้ละกัน

จะแก้ปัญหานี้ยังไงน่ะ แต่ยังงี้ ก็น่าจะ วิน-วิน ทั้งคู่น่ะ

เจอยังงี้ก็ไม่เหงาอีกต่อไปแล้วสิน่ะ