พูดคุยก่อนอ่าน : คิดว่าหลายคนคงทราบแล้วนะครับว่า ภารโรงเฟี้ยว เกี้ยวเด็กพยาบาล เล่ม 1 ได้วางจำหน่ายไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว





สำหรับตอนนี้ ที่ผมเอามาลง เป็นตัวอย่างตอนแรกของ ภารโรงเฟี้ยว เกี้ยวเด็กพยาบาล เล่ม 2 บอกไว้ก่อนว่ามันยังไม่สมบูรณ์นักนะครับ ก็อย่างที่ผมบอกทุกคนไปหลายรอบแล้วว่า ฉบับบนดินจะซอฟลงมาก จะไม่มีฉากเลิฟซีนโลดโพน (3P เหรอ? ขอคิดดูก่อน) ไม่มีการใช้อุปกรณ์เสริมแปลกๆ และ ไม่มีเล่นตูด 55555+ (จริง ๆ ก็อยากให้มี แต่ผมคิดว่าฉบับบนดินตัดออกดีกว่า) ผมชักรู้สึกว่าลุงพลแกหื่นเกินมนุษย์มนาไปมากแล้ว ดังนั้นในฉบับบนดิน ผมเลยต้องลดอายุแกหน่อย และลดฉากเลิฟซีนให้ซอฟลง ให้แกดูเป็นมนุษย์มนาเหมือนเค้าบ้างเถอะ

แน่นอนว่ามันอาจทำให้สายหื่นผิดหวังอยู่บ้าง แต่ผมคิดว่าด้วยการทดแทนด้านความแข็งแกร่งด้านเนื้อเรื่อง อุดรอยรั่วเรื่องพล็อตให้แน่นขึ้น จะทำให้ภารโรงเฟี้ยวฯ สมบูรณ์ในแบบที่มันควรเป็น มีรสชาติที่กลมกล่อมขึ้น ถ้าเกมรักภารโรงเฒ่าคือส้มตำปูปลาร้าใส่พริก 50 เม็ด ภารโรงเฟี้ยวก็จะเป็นส้มตำไทยที่รสชาติซอฟลงมาหน่อย นัวขึ้น อร่อยขึ้น นั่นเอง

สำหรับภารโรงเฟี้ยวฯ เล่ม 2 จะมีทั้งหมด 20 ตอนตามเคยครับ เริ่มต้นในฉากไอ้บิ๊กถูกจับเข้าคุกหนแรก และปิดท้ายกับฉากในตำนาน หมอพลอยเสียสาว นั่นเอง และนางเอกบางคนในภาคสอง จะมีบทก่อนฉบับใต้ดิน (ภัคจิราวดี หรือ ครูเบสท์ ในฉากแฟลชแบ็คเมื่ออดีตชาติ เพื่อให้เธอคู่ควรที่จะเป็นคู่แข่งของหมอพลอยมากขึ้นนั่นเอง)

แล้วก็ น้องนาถที่เจือจางในฉบับใต้ดินช่วงแรกเริ่ม จะมีบทเยอะขึ้นในฉบับบนดิน คุณจะได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของสาวน้อยไร้เดียงสา ที่กลายมาเป็นผู้ช่วยมือขวาของน้าพลในเวลาต่อมานั่นเอง บอกไว้ก่อน ฉากเสียสาวของเธอจะไม่เหมือนฉบับใต้ดินครับ ดังนั้นการันตีได้เลยว่า คุณเดาทางไม่ถูกแน่ ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นในภารโรงเฟี้ยวฯ เล่ม 2

กำหนดการวางจำหน่ายภารโรงเฟี้ยว เล่ม 2 ประมาณสิ้นเดือนนี้ - ต้นเดือนหน้านะครับ ส่วนกำหนดการเกมรักภารโรงเฒ่าปี 2 ขอผมตัดสินใจอีกครั้งหลังปล่อยภารโรงเฟี้ยวเล่ม 2 นะครับ

และขอทิ้งท้ายด้วย เทรลเลอร์ตัวอย่าง เกมรักภารโรงเฒ่า ปี 2 ซึ่งค่อนข้างสปอยเอาเรื่อง ผมซ่อนมันเอาไว้ มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับหมอพลอยในภาคสองนะครับ ถ้าไม่อยากเสียอรรถรสก็ปล่อยผ่าน แต่ถ้าอยากรู้ คุณต้องรับความเสี่ยงเองนะ ระวังปวดตับล่ะ อิอิ

ปล.ใครเป็นสมาชิกเว็บบ้าน ในส่วนตัวอย่างภาคสอง ผมเพิ่มเป็นสามตอนสั้นๆ ได้แก่ หมอพลอย, น้องหมวย และ น้องทราย ถ้าคุณอยากรู้คร่าวๆ ว่าพวกเธอจะเป็นยังไงในภาคสอง ลองไปติดตามดูครับ ถือเป็นของแถมสำหรับสมาชิกชั้นเยี่ยมละกัน ใครเป็นสมาชิกเว็บบ้าน บอกเลยว่ากำไรแน่นอน

#####################################

"บิ๊ก...ใจเย็นๆ ก่อน" น้าพลคนเจ้าเล่ห์พยายามใช้น้ำเย็นลูบไอ้หนุ่มบิ๊กที่กำลังหัวร้อนได้ที่ "นี่มันเรื่องอะไรเนี่ย? น้างงไปหมดแล้ว"

"มึงอย่ามาทำมึน ไอ้สัส!!!" พอพูดจบ ไอ้บิ๊กก็เดินตรงเข้าไปหาไอ้น้าแล้วฮุคด้วยขวา "มีคนบอกกูว่ามึงพาเมียกูนั่งซ้อนท้ายไปแถวๆ รัชดา มึงกล้าดียังไงวะ พิมมี่เมียกูนะไอ้สัส!!"

"ใจเย็น ๆ ก่อนบิ๊ก โอ้ย!!!???" ภารโรงหนุ่มใหญ่พยายามปัดป้องลูกเตะของเจ้าบิ๊ก "น้าเจ็บ!!!"

"มึงสารภาพมาไอ้สัส!!" ไอ้บิ๊กชี้หน้าด่ามนุษย์น้า "กูนับถือมึงเหมือนญาติผู้ใหญ่ มึงกล้าดียังไงวะมาแทงข้างหลังกู มาแย่งเมียกูไป ห๊ะ!!!"

"ใจเย็นก่อนเถอะบิ๊ก...น้าไหว้ล่ะ" ชุมพลพนมมือไหว้ของความเมตตาจากเจ้าบิ๊ก ดูทรงแล้วมันไม่มีแรงจะไปต่อสู้อะไรกับเด็กหนุ่มหัวร้อนอย่างเจ้าบิ๊กได้ เพราะพึ่งโดนน้องพิมมี่สูบพลังเมื่อคืนมาจนหมด นี่ถ้าขืนปล่อยให้เด็กหนุ่มเตะมันเหมือนลูกฟุตบอลแบบนี้ต่อไป มีหวังมันได้ช้ำในตายแน่ "เอ็งเข้าใจน้าผิด น้าไม่ได้มีอะไรกับหนูพิมจริงๆ นะ"

"กูไม่เชื่อ!!!???" บุรินทร์เตะเข้าไปที่หน้าท้องของหนุ่มใหญ่ดังป๊าป จนน้าพลคนหื่นตัวงอเหมือนกุ้ง

"น้าไม่ได้ทำอะไรหนูพิมจริงๆ  น้าไม่ได้ทำอะไรหนูพิมมี่ โอ้ย!!?? ไม่เชื่อบิ๊กลองโทรไปถามหนูพิมซิ"

"พิมปิดมือถือหนีกู แถมบล็อคไลน์บล็อคเฟสกูอีก" ไอ้บิ๊กตอบอย่างหัวเสีย ก่อนก้มตัวดึงคอเสื้อภารโรงหื่นขึ้นมา "คิดว่ากูโง่เหรอ? มึงมีลับลมคมในกับกูใช่ไหม?"

"น้าไม่รู้จริงๆ ว่าบิ๊กพูดเรื่องอะไร น้าไม่รู้!!!" น้าพลยังปากแข็ง จนไอ้บิ๊กเริ่มหัวร้อนมากขึ้นกว่าเดิม

"มึงเล่นชู้กับเมียกู มึงยังมีหน้าพูดแบบนี้เหรอไอ้สวะ!!??" ไอ้บิ๊กกระชากเชื้อนักการภารโรงของชายสูงวัย ก่อนฮุคเข้าไปอีกสองหมัด จนเลือดกบปากมนุษย์น้าจอมหื่น

"โอ้ย....น้าไม่เคยคิดชั่วแบบนั้น น้าเป็นคนซื่อ โอ้ยยยย!!!!" จวบจนวินาทีคับขัน มนุษย์น้ายังคงตอแหลหน้าด้าน ๆ "น้าเป็นคนอาสาพาพิมไปส่งที่บ้านเพื่อน รู้ไหมว่าพิมเค้าเหลือเงินติดตัวเท่าไร พิมเค้ามีเงิน 400 บาท ตอนแรกน้าก็อยากจะช่วย แต่หนูพิมไม่ยอม หนูพิมบอกด้วยนะว่าไม่อยากรบกวนน้า แค่ไปส่งที่บ้านเพื่อนก็เป็นบุญคุณมากพอแล้ว"

"แล้วยังไง?" ไอ้บิ๊กเริ่มมีท่าทีลังเลบ้างแล้วเมื่อได้ยินเช่นนั้น "พิมว่ายังไง?"

"น้าต้องถามกลับกันว่าบิ๊กเป็นแฟนที่ดีของหนูพิมหรือเปล่า?" ประโยคนี้ทำเอาไอ้บิ๊กถึงกับสะอึก "เอ็งไม่ตั้งใจเรียนไม่พอ แต่เอ็งยังเอาเงินไปลงเหล้าลงขวด แถมยังเป็นหนี้พนันบอล และยังขโมยเงินหนูพิมไปอีก บิ๊ก น้าว่าเอ็งต้องลองถามตัวเองดูแล้วว่าเอ็งยังเป็นคนหรือเปล่า เอ็งทำกับหนูพิมแบบนั้นมันมากเกินไปนะ"

"แล้วมึงเสือกอะไรกับเรื่องของกูกับพิมด้วยวะไอ้สัส!!??" แทนที่จะรู้สำนึก แต่เจ้าบิ๊กยังไม่ยอมเลิกรา คราวนี้มันคว้าปืนพก Glock ขนาด 9 ม.ม.ออกมากระกระเป๋าหนังที่ห้อยคอเอาไว้ "มึงแม่งเสือกเรื่องของกูมากเกินไปแล้วว่ะ กูคงปล่อยมึงไปไม่ได้แล้ว"

"ใจเย็น ๆ ก่อนนะบิ๊ก" มนุษย์น้าพยายามเกลี้ยกล่อมเจ้าบิ๊ก ไม่คิดไม่ฝันว่าเรื่องมันจะเลยเถิดมาถึงขั้นนี้ "เราพูดจากันดี ๆ อย่าใช้ปืนผาหน้าไม้เลย"

ทางฝั่งโดนัทสาวทอมที่แอบฟังมาได้สักพักใหญ่ ด้วยความเป็นห่วงชุมพลหรือยังไงไม่ทราบ เด็กสาวเลยตัดสินใจเปิดประตูออกมาในวินาทีคับขัน เพราะทนฟังในสิ่งที่น้าพลพูดเกี่ยวกับเจ้าบิ๊กไม่ได้

"ชั้นฟังมาพอแล้ว" โดนัทที่ยืนดูเหตุการณ์มาได้สักพักชักทนไม่ไหว "นายมันสารเลวจริงๆ บิ๊ก ถึงเราไม่รู้จักกันเป็นการส่วนตัว แต่ถ้าสิ่งที่น้าพลพูดเป็นเรื่องจริง นายมันเลวมากเลยนะ เป็นลูกผู้ชายปะวะ!!"

"เธอเป็นใคร?" เจ้าบิ๊กเหลือบมองโดนัทอย่างเอาเรื่อง "แล้วเธอมันเกี่ยวอะไรด้วย?

"นายมันสารเลวบิ๊ก หน้าตัวเมีย รังแกผู้หญิง จิตใจนายมันต่ำทราม นายคิดว่าภารโรงอย่างน้าพลจะทำเรื่องบัดสีแบบนี้เหรอ? สมองนายทำด้วยอะไร?"

"หนูโดนัท" น้าพลถึงกับอึ้ง เมื่อโดนัทตัดสินใจออกตัวปกป้องมันถึงขนาดนี้

"เราไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร แต่เธอไม่เกี่ยว" บิ๊กชี้นิ้วสั่งโดนัท "ออกไปจากห้องนี้ซะ นี่ไม่ใช่เรื่องของเธอ"

"เราก็ไม่อยากเกี่ยวอ่ะนะ" ณิชาแย้งด้วยเหตุผล "แต่นายคิดว่านายเป็นใคร ถึงกล้าถือปืนเข้ามาในสถานที่ราชการแบบนี้ คิดดูให้ดีนะบิ๊ก นายทำผิดกฎหมาย นายกำลังทำลายอนาคตตัวเองเพราะความรัก ความหึงหวงนะ"

"เราว่าเราพูดจาชัดเจนแล้วนะ!!??" คราวนี้ไอ้บิ๊กชักเหลืออด เล็งปืนไปที่โดนัท "เราชักสงสัยแล้วซิว่าเธอเป็นอะไรกับไอ้แก่นี่ อ้อ!!?? นี่อย่าบอกนะว่าเธอเป็นเมียเด็กไอ้น้าคนนี้อีกคนน่ะ"

"มันจะมากไปแล้วนะ!!??" โดนัทถึงกับอายหน้า  "นายพูดอะไรของนายน่ะ เราไม่ได้มีอะไรกับน้าชุมพลสักหน่อย!!"

"มึงอยู่เฉยๆ ไอ้น้า!!" บุรินทร์ชี้หน้าชุมพลอย่างเอาเรื่อง "อย่าสะเออะลุกขึ้นมา อย่าแม้แต่จะคิด ไม่งั้นกูยิงมึงไส้แตกแน่!!!"

"นายทำบ้าอะไรของนายเนี่ย!!!" โดนัทถึงกับตกใจ เมื่อเห็นเจ้าเล็งปืนพก Glock ขนาด 9 ม.ม. จ่อหัวน้าพลในระยะเผาขน "นายจะบ้าเหรอบิ๊ก!!! ฆ่าคนติดคุกนะ!!! ทำแบบนี้แล้วครอบครัวนายจะว่ายังไง!!"

"เงียบ!!!" บุรินทร์ใช้ปืนชี้หน้าสาวทอม "แล้วไปยืนไกลๆ ตรงนั้นไป" พอเห็นสาวทอมทำท่ายึกยัก ไอ้บิ๊กเลยต้องขึ้นเสียง "เร็วๆ ซิวะ!!! อย่าโอ้เอ้!!!!"

"นายคิดว่านายเป็นใครวะ!!" โดนัททำหน้าบึ้งใส่บุรินทร์ "นายคิดว่าทำแบบนี้แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเหรอ?"

"พูดมากจังนะยัยทอมนี่!!!" ไอ้บิ๊กเริ่มเดือด "เดี๋ยวเหอะ!!! เดี๋ยวยิงไส้แตกหรอก!!! ไป!!!"

พอเห็นโดนัทที่เหมือนกำลังจะร้องไห้เดินไปหลบที่มุม น้าพลก็อดสงสารไม่ได้ จะเอาไงดีวะ? จะแก้ไขสถานการณ์ยังไง พอนึกออก มันก็แอบหยิบมือถือออกมาในจังหวะที่ไอ้บิ๊กเผลอ แล้วโทรออกหาหัวหน้ายามที่อยู่ด้านนอกวิทยาลัย เมื่อปลายสายรับ ชุมพลเลยเตรียมส่งสัญญาณของความช่วยเหลือไปยังบุคคลภายนอก

"บิ๊ก...อย่าทำแบบนั้น!!!" หนุ่มใหญ่พยายามเกลี้ยกล่อมเจ้าบิ๊กตามแผน "เรื่องนี้โดนัทไม่เกี่ยวข้อง ถ้าอยากทำอะไร ทำกับน้าเถอะ อย่าทำโดนัทเลย!!!!"

"อะไรของมึง?" ไอ้บิ๊กกลับมา ด้วยเล่ห์เหลี่ยมของนักการจอมเจ้าเล่ห์ มันแอบเอามือถือซ่อนไว้ด้านหลัง "มีปัญหาเหรอ? ได้!!! เดี๋ยวกูจัดให้!!"

"อย่าทำแบบนี้เลยบิ๊ก นี่มันห้องพักภารโรง สถานที่ราชการ บิ๊กกำลังทำลายอนาคตตัวเองอยู่นะ!!!" น้าพลพยายามแหกปากเสียงดัง เพื่อให้หัวหน้ายามที่รับสายได้ยิน "อย่าทำแบบนี้!!! โอ้ย!!! โอ้ย!!!"

"มึงจะแหกปากทำไมวะ!!! มึงอยากตายเหรอ!!!" ไอ้บิ๊กถึงกับเดือดมากขึ้น เมื่อน้าพลแหกปากร้องเสียงดัง "กูบอกให้หุบปาก!! หุบปากซิวะ!!!"

"นายมันหน้าตัวเมีย!!! นายมันไม่ใช่ลูกผู้ชาย!!!" คราวนี้เป็นโดนัทร้องเสียงดังบ้าง เพราะคิดว่าคนเจ้าเล่ห์อย่างน้าพลคงมีแผนการดีๆ ในหัวที่แหกปากเสียงดังแบบนั้น สาวทอมเลยเอาบ้าง

"อยากตายหรือไงวะ!!!" ไอ้บิ๊กชี้ปืนไปที่โดนัท "อย่าคิดว่าเป็นผู้หญิงแล้วเราไม่กล้านะ!!"

"ถ้าบิ๊กจะเล็งปืนใส่ใคร บิ๊กแน่ใจหรือยังว่าปลดล็อคปืนแล้ว" น้าพลเริ่มเล่นเกมจิตวิทยากับเจ้าบิ๊ก หลังจากเหลือบไปเห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจและหัวหน้ายามแอบซุ่มอยู่ด้านนอกเพื่อรอเวลา

"หยุด!!?? นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ" ตำรวจสองนายยศนายสิบพร้อมกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกจำนวนหนึ่งปรากฏตัวในห้อง ส่วนที่เหลือพยายามกั้นกลุ่มเด็กนักศึกษาและเจ้าหน้าที่พยาบาลในระยะ 50 เมตร ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย

"สัสเอ้ย!!??" ไอ้บิ๊กถึงกับหน้าถอดสีเหมือนเห็นตำรวจ "นี่มันอะไรกันวะ!!!"

"วางปืน!!! วางปืน!!! บอกให้วางปืนไง!!! โทษหนักจะได้กลายเป็นเบา อย่าทำลายอนาคตตัวเองไปมากกว่านี้อีกเลยไอ้หนุ่ม!!!"

"วางปืนซะบิ๊ก" โดนัทพยายามเกลี้ยกล่อมอีกแรง "ที่นายทำมันเกินไปแล้ว กลับตัวตอนนี้ยังทันนะ"

"ยอมมอบตัวเถอะบิ๊ก" พลที่ถูกซ้อมจนอ่วมเมื่อครู่ได้ทีขี่แพะไล่ "บิ๊กยังมีอนาคตนะ วางปืนเถอะ เชื่อน้านะบิ๊ก"

ไอ้บิ๊กแสดงอาการหัวเสียอย่างหนัก นี่มันพลาดอะไรไปวะเนี่ย!!?? พอหมดหนทาง มันเลยวางอาวุธและยอมจำนน ทิ้งตัวลงนั่งคุกเข่า มือปราบชุดกากีเดินตรงเข้ามาเตะอาวุธปืนของบิ๊กออกจากตัว ตำรวจอีกคนเดินเข้าไปปลดรังเพลิงกระสุนปืนและกดเซฟไกปืนเพื่อนำไปเป็นหลักฐานในการดำเนินคดีต่อไป

ทางฝั่งโดนัท รีบเดินเข้าไปดูอาการของน้าพลที่นั่งอยู่บนพื้นห้อง เด็กสาวหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเพื่อช่วยเช็ดคราบเลือดที่มุมปากของหนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ ถึงจะปากร้าย แต่ในใจลึกๆ โดนัทเองก็อดเป็นห่วงน้าพลไม่ได้เหมือนกัน ก็ผู้ชายคนแรกของเธอนี่นา

"ขอบใจนะโดนัท" ชุมพลตอบตามมารยาท ทั้งที่ใจจริงมันอยากกอดสาวทอมคนสวยให้เต็มรัก เพราะมีเจ้าหน้าที่ตำรวจกับยามอีกจำนวนมากเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ มันจึงทำอะไรได้ไม่มาก

"ไม่เป็นไรนะพี่พล" หัวหน้ายามเดินเข้ามาถามอาการของนักการน้าพลคนเจ้าเล่ห์ "พอพี่โทรเข้ามา ตอนแรกผมก็งงว่าคุยเรื่องอะไรกัน พอฟังสักพักเข้าใจเลย พี่พลฉลาดมาก แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้เก่งจริงๆ ผมนี่นับถือพี่เลย"

......โดนัทสาวทอมได้ยินคำพูดจากหัวหน้ายามถึงกับอึ้งในไหวพริบของน้าพลคนเจ้าเล่ห์ พลางนึกหมั่นไส้ เพราะน้าพลใช้เล่ห์เหลี่ยมแบบนี้กับเธอเช่นกัน ดังนั้นเธอเลยแกล้งงอน วางผ้าเช็ดหน้าบนหน้าตักของมนุษย์น้า ก่อนเดินออกไปถามรายละเอียดกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ

"เอ่อ...น้าครับ" ตำรวจยศนายสิบคนหนึ่งเอ่ยปากทักชุมพล "เดี๋ยวถ้ายังไงผมอาจต้องขอสอบปากคำน้ากับน้องสาวคนนี้หน่อยนะครับ ดูเหมือนว่าเจ้าหนุ่มบิ๊กคนนี้จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับแก๊งมาเฟียปล่อยเงินกู้ที่พวกเรากำลังตามตัวอยู่ด้วย"

....กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมตามสนอง ไอ้บิ๊กเดินหน้าจ๋อย แขนของมันถูกจองจำด้วยโลหะสีเงิน ถึงเวลาที่มันต้องชดใช้กรรมที่ทำกับหนูพิมมี่แล้ว

...........................................................

ชุมพลถูกนำตัวไปปฐมพยาบาลก่อนที่จะถูกส่งตัวไปสอบปากคำในฐานะพยาน เช่นเดียวกับหนูโดนัท เด็กสาวอ้างว่าเธอได้ยินเสียงเอะอะโวยวายในห้องพักภารโรง จึงเดินเข้าไป และพบว่าเจ้าบิ๊กที่มีอาวุธปืนกำลังทำร้ายน้าชุมพลเพราะความหึงหวง

ทางฝั่งชุมพลก็ให้ปากคำกับตำรวจในทำนองเดียวกัน หนุ่มใหญ่เล่าว่าสาเหตุที่เจ้าบิ๊กก่อเหตุอุกอาจในครั้งนี้เพราะความเข้าใจผิด ก่อนหน้านั้นไม่กี่วันก่อน เจ้าบิ๊กกับหนูพิมทะเลาะกัน โดยฝั่งเจ้าบิ๊กขโมยเงินค่าเทอมของหนูพิมไปจ่ายค่าพนันบอลจนเกิดปากเสียงทะเลาะกัน ทำให้แกทนไม่ได้เลยเข้าไปช่วย และอาสาขับรถพาไปส่งที่บ้านเพื่อน โดยไม่มีเรื่องชู้สาวมาเกี่ยวข้องอย่าที่เจ้าบิ๊กมันเข้าใจไปเอง

นายตำรวจยศร้อยเวรวัยสี่สิบเศษนั่งลำดับเหตุการณ์ มองหน้าน้าพลเหมือนกำลังชั่งใจอะไรบางอย่าง

"ที่คุณพี่อธิบายมาผมค่อนข้างเคลียร์แล้ว แต่ข้องใจนิดนึง ตรงที่คุณพี่บอกว่าผมบ้านเพื่อนของหนูพิมมี่ แฟนเจ้าบิ๊กอยู่มีนบุรี แล้วน้าขับรถพาเธอไปแถวรัชดาทำไมครับ?"

"หนูพิมเค้าจะนั่งรถไฟใต้ดินไปต่อแอร์พอร์ทลิงค์ครับคุณตำรวจ คุณตำรวจก็เข้าใจใช่ไหมว่าช่วงเลิกงานกรุงเทพรถติดขนาดไหน ยิ่งแถวรัชดาลาดพร้าวนี่ไม่ต้องสืบ ไม่เชื่อหมวดลองติดต่อกับหนูพิมดูก็ได้"

ชุมพลตอบอย่างฉะฉาน เพราะมันกับพิมมี่เตี้ยมกันไว้เรียบร้อยแล้ว เรียกได้ว่าถึงเก๋าเกมจริงๆ กับน้าพลคนเจ้าเล่ห์

"โอเค..." ร้อยเวรพยักหน้า "ผมไม่มีอะไรติดใจแล้ว ยังไงก็ขอบคุณคุณพี่มากครับ เดี๋ยวที่เหลือตำรวจจะเป็นคนจัดการเอง"

..........................................................................

นักการจอมหื่นเดินลงมาจากโรงพัก พลางหยิบมือถือขึ้นมาดูหน้าจอบอกเวลา ตอนนี้ก็เกือบ 2 ทุ่มแล้ว ทันใดนั้นก็สังเกตเห็นข้อความจากไลน์เด้งขึ้นมา

"หนูกลับไปที่วิทยาลัยพยาบาลก่อนนะ พอดีหนูมีเข้าเวรช่วงค่ำ ขอบคุณที่อุตส่าห์ออกตัวช่วยหนู หนูไม่คิดว่าน้าจะมีแง่มุมดีๆ เหมือนกัน แต่ยังไงหนูก็ไม่เปลี่ยนความคิดหรอกนะ ว่าน้าน่ะเป็นคนไม่ดี เป็นคนตอแหลคบไม่ได้!!!"

ชุมพลยิ้มที่มุมปาก ก่อนใช้นิ้วมือปาดหน้าจอเพื่ออ่านข้อความที่เหลือ

"ส่วนเรื่องสถานะกับความสัมพันธ์ของเรา เอาเป็นว่าหนูยังยืนยันคำเดิมว่าวันเสาร์ 11 โมง หน้าเซ็นทรัลลาดพร้าว หนูจะให้คำตอบน้า หวังว่าน้าจะรักษาสัญญาด้วยนะ หนูอยากเห็นภาพที่น้าถ่ายเอาไว้ และหนูอยากทำลายมันเอง เสร็จแล้วก็ทางใครทางมัน!!"

"น้าอาจไม่ใช่คนดี แต่น้าไม่ทำร้ายหนูอีกแล้วจ๊ะโดนัท" น้าพลเอ่ยปากอย่างอารมณ์ดี ลืมเรื่องราวหนักหนาที่พึ่งผ่านพ้นไปเมื่อช่วยบ่ายไปในบัดดล "ภาพพวกนั้นน้าลบไปหมดแล้ว จะบอกว่าไงดีล่ะ น้าเองก็ชักรักหนูขึ้นมาจริงๆ แล้วซิ หนูโดนัท"

....นี่คือช่วงหัวค่ำของคืนวันพุธ ตอนนี้ในใจของนักการชุ่มพลได้แต่รอคอยให้ถึงวันเสาร์เร็วๆ มันไม่ได้สนใจเสียด้วยซ้ำว่าพรุ่งนี้จะไปทำงานด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำยังไง ทำไงได้ หัวใจของมนุษย์น้ามันพองโตด้วยความรักเพราะเด็กสาวที่ชื่อโดนัทซะแล้ว

หลังจากความวุ่นวายที่ห้องพักภารโรงผ่านพ้นไป น้าพล นักการหนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ถูกฝ่ายบริหารและฝ่ายปกครองเรียกไปพูดคุยถึงความเป็นมา น้าพลก็อธิบายไปตามปกติ บอกว่าเรื่องทั้งหมดเป็นการเข้าใจผิด เช่นเดียวกับโดนัท ที่โดนเรียกตัวไปคุยด้วยเช่นกัน สำหรับน้าพลคงไม่มีปัญหาอะไรมาก แต่สำหรับโดนัท เจ้าหน้าที่วิทยาลัยพยาบาลค่อนข้างติดใจว่าทำไมนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่สองอย่างเธอถึงไปทำอะไรในห้องพักภารโรงได้ มันไม่ใช่สถานที่ ที่เด็กสาวอย่างเธอควรจะไปสักหน่อย

"หนู...แค่เดินผ่านไปแถวนั้น" โดนัทพยายามอธิบายเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น "พอดีหนูเห็นคนที่ชื่อบิ๊กเค้าเข้าไปในห้องพักภารโรง หนูสงสัยว่าเขามาทำอะไร เพราะดูจากเครื่องแบบแล้วไม่ใช่นักศึกษาของที่นี่ ก็เลย...."

"แค่นี้เองเหรอ? ณิชา?" เจ้าหน้าที่ห้องปกครองขมวดคิ้วมองหน้าเด็กสาวและน้าพลเหมือนไม่ค่อยอยากจะเชื่อในสิ่งที่ทั้งคู่พูดเท่าไร "สรุปคือ หนูแค่สงสัยว่าพ่อหนุ่มคนนี้มาทำอะไรที่ห้องพักภารโรง หนูก็เลยเข้าไปดู แล้วก็เลยตกกระไดพลอยโจรว่างั้น"

"ค่ะ...." สาวทอมพยักหน้า พลางเหลือบมองมนุษย์น้าว่าให้ช่วยพูดหน่อยซิ จะนั่งเงียบอยู่ทำไม

"ผมว่ามันก็ไม่แปลกนะครับ ที่น้องเค้าจะสงสัย เลยเข้ามาดู" มนุษย์น้าเสริม "ผมต้องขอบคุณน้องเค้าซะด้วยซ้ำ ถ้าไม่ได้น้องเค้าผมคงแย่"

"โอเคๆ ผมจะเชื่อในสิ่งที่น้ากับณิชาพูดแล้วกัน" เจ้าหน้าที่ห้องปกครองพยักหน้า "เด็กหนุ่มคนนี้เป็นญาติกับหมอพลอยที่ทำงานให้ห้องพยาบาลของเรา เผื่อทั้งสองคนยังไม่รู้ ตอนนี้หมอพลอยพักร้อนอยู่ต่างประเทศ ไว้ถ้าเธอกลับมา เราคงต้องคุยกันอีกรอบ ก็ไม่มีอะไรแล้ว ผมคงไม่มีอะไรรบกวนทั้งสองคนแล้ว เชิญกลับไปได้แล้วครับ"

น้าพลและโดนัทพนมมือไหว้เจ้าหน้าที่ห้องปกครองคนนั้น ก่อนเดินกลับไปทำภารกิจส่วนตัว โดนัทหันมามองค้อนใส่น้าพล ก่อนเดินสะบัดบ๊อบใส่มนุษย์น้าจอมหื่นที่ยืนมองอยู่

"ไอ้เราอุตส่าห์ช่วยพูดให้ ยังมางอนใส่เราอีก..." น้าพลยิ้ม พลางส่ายหน้าแล้วเดินกลับไปที่ห้องพักภารโรง ไม่ต้องสืบเลยว่าพอกลับไปพวกนักการที่เหลือต่างสอบถามรายละเอียดจากมันกันยกใหญ่

"ตกลงน้าเป็นกิ๊กกับเด็กนั่นจริงป่ะ? น้าแม่งร้ายว่ะ เป็นกิ๊กกับเด็กรุ่นลูก สวยไหมน้า?"

"น้ามีรูปไหม? ขอดูหน่อยซิ ได้ข่าวว่าน้องคนนั้นน่ารักนิ"

"เห็นได้ข่าวว่ามีนักศึกษาพยาบาลมาเกี่ยวข้องด้วยเหรอน้า? เรื่องมันเป็นยังไงเหรอน้า?"

"เฮ้ย!! ขอความเป็นส่วนตัวหน่อย กูไม่ได้เป็นอะไรกับน้องเค้า มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด!!" น้าพลเอ็ดนักการรุ่นน้องที่เข้ามาถามเซ้าซี้ "กูจะอ่านหนังสือพิมพ์!!!"

สุดท้ายนักการกลุ่มนั้นก็แยกย้ายกันกลับไปนั่งที่โต๊ะใครโต๊ะมัน ส่วนมนุษย์น้าจอมหื่นก็อ่านหนังสือพิมพ์ไปตามเรื่อง พลางเหลือบมองนักการรุ่นน้องกลุ่มนั้นด้วยหางตา พลางนึกในใจว่าไอ้พวกนี้มันชอบจุ้นจ้านเรื่องของคนอื่นจังวะ

มันนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ได้สักพัก เสียงไลน์ก็ดังขึ้น เมื่อน้องพิมมี่คนสวยส่งข้อความมาถามข่าวคราวของมัน สาวน้อยจากโคราชถามไถ่ถึงอาการของมนุษย์น้าดวยความเป็นห่วง พร้อมกับขอโทษขอโพยที่เป็นต้นเหตุของความวุ่นวายที่เกิดขึ้น

"หนูขอโทษนะน้า...เพราะพิมแท้ๆ เลยทำให้น้าซวยไปด้วย"

"น้าไม่ไปไรหรอก ดีซะอีก จากนี้ไป พิมมี่จะได้ไม่ต้องปวดหัวกับผู้ชายห่วยๆ แบบไอ้บิ๊กอีก แต่หนูต้องระวังตัวให้ดีนะ น้าได้ข่าวว่าเส้นสายเจ้านี่มันใหญ่เอาเรื่อง ถ้ามันออกมาเมื่อไร พิมมี่ต้องระวังตัวไว้นะ น้าเป็นห่วง" มนุษย์น้าชุมพลตอบไลน์กลับ

"ค่ะ...หนูจะจำขึ้นใจเลย" น้องพิมตอบ "ไว้เดือนหน้า พ่อกับแม่หนูส่งเงินมาให้ หนูจะทยอยใช้หนี้ให้น้าพลนะคะ หนูยังไม่ลืมหรอกนะ น้าไม่ต้องเป็นห่วง"

"ไม่ต้องรีบก็ได้จ้า น้าขอรับเป็นอย่างอื่นแทนก็ได้นะ...."

"แหม...น้าก็" เด็กสาวตอบไลน์มาอย่างรวดเร็ว ก่อนส่งรูปสติ๊กเกอร์ตัวการ์ตูนตบท้าย "คนอะไรก็ไม่รู้แรงดีเป็นบ้า แก่จริงหรือเปล่าเนี่ย? ไม่เห็นเหมือนไอ้บิ๊กเลย อ่อนปวกเปียก ไอ้มนุษย์ 5 นาที!!"

นักการหนุ่มใหญ่และสาวน้อยนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยเอกชนพูดคุยทางไลน์กันกระหนุงกระหนิง จนนักการรุ่นน้องหันมาเหลือบมองด้วยความสงสัย พอน้าพลรู้สึกตัว ก็เลยเงยหน้ามองรุ่นน้องแล้วเอ็ดเสียงหนัง

"มองอะไรวะพวกมึง? ทำงานไปดิ! คนเค้ากำลังคุยธุระ" น้าพลเอ็ดเสียงดัง ก่อนหันมาพิมพ์ไลน์โต้ตอบกับพิมมี่ต่อ พอคุยเสร็จ มนุษย์น้าก็ออกไปทำงานต่อ

ตัวอย่าง เกมรักภารโรงเฒ่า ปี 2


 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

แผนการอันล้ำลึกของภารโรงเฒ่า

อ่านสนุก สบาย ไม่เครียดอย่างเคยครับ

[playnut]

รอติดตามภาคสองอยู่นะครับ   อยากเห็นหมอพลอยสวิ้งกับครูเบส

ไม่ว่าจะเวอร์ชั่นไหนก้อยังเป็นลุงพลไม่เคยพอ ...........^_^

อิจฉามนุษย์ลุงจริงๆจะรอหมอพลอยในภาคสองนะครับ fcหมอพลอย

สุดยอดครับยังมีมุกซ่อนอยู่อีก

 ::YehYeh::มาไหม่ก็ต้องติดตามน้าพลของเราต่อ

จอมหื่นลื่นยิ่งกว่าปลาไหลยากที่จะจับได้

 ::Glad::ต้องดูซ้ำอีกรอบว่า เหมือนต้นฉบับป่าว

มี Demo มาให้อ่านเปรียบเทียบด้วย หลัก ๆ ผมว่า ดูกระชับขึ้นเยอะเลยครับ

เรื่องวุ่นๆในโรงเรียนพลยาบาลแห่งนี้คงไม่จบ ตราบใดที่ลุงพลยังไม่ตาย55

Nato87: แน่นอนครับ ลุงพลเนเวอร์ดาย 555

ซอฟลงไปมากเลย

เปลี่ยนจากลุงมาเป็นน้านี่ก็ได้อีกอารมณ์นึง

อายุลดฟิตขึ้น นึกว่าจะหื่นหนักขึ้นซะอีก