พูดคุยก่อนอ่าน : มาแบบคอมโบกับเรื่องสั้น คราวที่แล้วเป็นโดนัท กลับมารอบนี้เป็นของใบเฟิร์นนะครับ สองคนนี้เรียกได้ว่าไปไหนไปกัน เป็นแบบแพ็คคู่เลย 555

สำหรับใบเฟิร์นเนี่ย ช่วงแรกเธอคืออันดับหนึ่งของซีรีส์เกมรักเลยนะ จนกระทั่งนางเอกคนอื่น ๆ ปรากฏตัว เลยทำให้เรตติ้งเธอหล่นฮวบไปจนน่าใจหาย ซึ่งผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม? คนอื่นเนี่ย แบบว่ายิ่งปรากฏตัว เรตติ้งยิ่งเพิ่ม แต่ใบเฟิร์นนี่แบบมีแต่ทรงกับทรุดซะงั้น

ความน่ารักของเธอ ไม่เป็นสองรองใครแน่นอน เธอน่ารัก ขี้เล่น แถมยังเป็นสาวไฟแรงสูง ที่เป็นรองแค่พิมมี่คนเดียวเท่านั้น บางที อาจเป็นเพราะว่านิสัยเลื่อนลอยของเธอ ก็เลยทำให้เรตติ้งเธอตกฮวบก็ว่าได้ แต่ทำไงได้ละ ก็นี่แหละ นิสัยของใบเฟิร์น หญิงก็ได้ ชายก็ดี เลื่อนลอยไปเรื่อย 555555+

สำหรับตอนนี้ ผมขอยกให้ใบเฟิร์นเป็นตัวเอกนะครับ เป็นรูทของใบเฟิร์น ตอนนี้ผมจะพาทุกคนกลับไปสู่จุดเริ่มต้นของซีรีส์เกมรัก ในช่วงแรก จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าลุงพลไม่ไปหลอกโดนัทเพื่อประชดชีวิต แต่ยังรักมั่นคงกับใบเฟิร์น เหตุการณ์ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปหรือไม่ ต้องมาติดตามกัน

ตอนนี้มีการใช้ภาษาเหนือนะครับ ผมอยากทดลองใช้เพื่อให้ตัวละครมีความลุ่มลึกมากขึ้น ให้ความรู้สึกเป็นคนท้องถิ่นมากขึ้น แต่ผมบอกก่อนว่า "ผมไม่ใช่คนเหนือนะครับ" ดังนั้น อาจมีอะไรหลุด ๆ แปร่ง ๆ บ้าง อย่าถือโทษโกรธกัน ฮ่า.....

สำหรับเรื่องสั้นรูทนางเอกเกมรักตอนต่อไป ผมไม่ได้เจาะจงตายตัว ให้ท่านลองเสนอมา (ยกเว้น ครูเบสท์, หมอพลอย, อีฟ, พิมมี่, โดนัท, ลูกขวัญ และใบเฟิร์น เพราะผมเขียนไปแล้ว) สำหรับคนที่ไม่รู้ เรื่องสั้นนี่เป็นรูทพิเศษ อารมณ์แนว ๆ What If กล่าวคือ เป็นเหตุการณ์สมมุติว่าถ้าเกิดลุงพลเลือกนางเอกคนนี้ เรื่องมันควรจะจบแบบไหนยังไง บางคนอาจจะจบแบบปลายเปิด คือให้ไปคิดต่อกันเอง ทั้งหมดนี้ ในฐานะคนเขียน ผมเลือกฉากจบที่คิดว่า Happy Ending และเป็นไปได้มากที่สุดสำหรับนางเอกคนนั้น ๆ แล้ว ซึ่งอาจไม่ได้มีความสุขแบบเต็มร้อยทุกคน คือแบบทิ้งไว้เป็นปลายเปิดนั่นแหละ 5555+

เรื่องหลักผมไม่อยากจบสวยขนาดนั้นเท่าไร มันดูเป็นโลกในอุดมคติเกินไป ก็เท่านั้นเอง แล้วก็ ข้างล่างนี่เป็นสารบัญตอนเก่า ๆ นะครับ เผื่อใครสนใจอยากติดตาม ผมให้คะแนนความหวาน ความอีโรติก และโอกาสสมหวังกับลุงพลทิ้งท้ายให้คิดเล่น ๆ ด้วย 5555+


สารบัญ - เรื่องสั้น 12 นางเอกเกมรักภารโรงเฒ่า


สารบัญ "เรื่องสั้น" ของเหล่าบรรดานางเอกทั้ง 12 คน ที่แต่ละคนมีเรื่องราวเป็นเอกเทศน์ ไม่เกี่ยวเนื่องกันนะครับ

ครูเบสท์ ภัคจิรา นฤนารถไมตรี (ความหวาน 4/5 ความอีโรติก 3.5/5) โอกาสสมหวังกับลุงพลในเรื่องหลัก = 60/100



ลูกขวัญ ภาสินี ถิ่นทวีพัฒนา ณ ภูเก็ต (ความหวาน 3/5 ความอีโรติก 3.5/5) โอกาสสมหวังกับลุงพลในเรื่องหลัก = 20/100



อีฟ อรัญญา ศิริสวัสดิ์ (ความหวาน 3/5 ความอีโรติก 3.5/5) โอกาสสมหวังกับลุงพลในเรื่องหลัก = 40/100



พิมมี่ พิมพาภรณ์ แสงสูงเนิน (ความหวาน 4.5/5 ความอีโรติก 5/5) โอกาสสมหวังกับลุงพลในเรื่องหลัก = 90/100



หมอพลอย พลอยพรรณ จารุสิริการกุล (ความหวาน 4.5/5 ความอีโรติก 4/5) โอกาสสมหวังกับลุงพลในเรื่องหลัก = 10/100



โดนัท ณิชา แสงทองอำไพ (ความหวาน 4.5/5 ความอีโรติก 4.5/5) โอกาสสมหวังกับลุงพลในเรื่องหลัก = 50/100



ใบเฟิร์น เนตรชนก วิมานแก้ว (ความหวาน 4/5 ความอีโรติก 4/5) โอกาสสมหวังกับลุงพลในเรื่องหลัก = 20/100



นาถ นาถลดา ถิ่นสงขลา (ยังไม่อัพเดต)

หมวย เดือนดารา แซ่ย้ง (ยังไม่อัพเดต)

ทราย ฉัตรพร บัวประทีป (ยังไม่อัพเดต)

อุ๊ หทัยรัตน์ แก้วสมบัติ (ยังไม่อัพเดต)

แนนนี่ นริศรา พลธานี (ยังไม่อัพเดต)

####################

ใบเฟิร์น เนตรชนก วิมานแก้ว เด็กสาววัยใสอายุ 19 ปี จากเชียงใหม่ เธอเป็นเด็กสาวหน้าตาน่ารัก ผิวขาวอมชมพูที่มีผลการเรียนดีและเคยเป็นนักกิจกรรมสมัยเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายที่เชียงใหม่ เธอคบหากันหนุ่มแบงค์ ศาสตรา ที่เรียนอยู่โรงเรียนประจำจังหวัดเชียงใหม่ด้วยกัน ทั้งคู่เป็นแฟนกัน และสัญญาว่าจะตั้งใจเรียนให้จบ หางานดี ๆ ทำและแต่งงานด้วยกัน


มันเป็นฝันหวานของเด็กรักเรียนอย่างใบเฟิร์น เธอเป็นเด็กสาวหัวไว เรียนรู้อะไรได้อย่างรวดเร็ว จึงไม่แปลกใจว่าเธอสามารถสอบเข้าวิทยาลัยพยาบาลที่มีชื่อเสียงระดับประเทศได้

แต่น่าเสียดาย ที่เวลาเปลี่ยน สถานที่เปลี่ยน คนรักอย่างศาสตราก็ปันใจไปหาสาวนิเทศศาสตร์ที่สวยกว่า เร้าใจกว่าใบเฟิร์น สาวน้อยจากเมืองเชียงใหม่เลยต้องช้ำใจกับความรักที่มันจบไป จนไม่อยากไว้ใจผู้ชายหน้าไหนอีก

"เข้าใจว่าเธอเจ็บ เข้าใจว่าเธออยากร้องไห้ อยากระบายเรื่องที่มันจบไป...." บทเพลงวงสตริงชื่อดังจากสมาร์ทโฟนของใบเฟิร์นดังคลอขึ้นมา หลังจากความสัมพันธ์กับหนุ่มแบงค์ นักศึกษากฎหมายจากมหาวิทยาลัยชื่อดังแถวสามย่านต้องจบลง

"เปิ้นจังตั๊ว!!! คนหลายใจ๋ ฮืออออออ" ใบเฟิร์นร้องไห้หนักมาก หลังรู้ความจริงว่าแฟนหนุ่มนอกใจ แต่ไม่วาย ไอ้หนุ่มแบงค์จอมเจ้าชู้ยังโทรเข้ามาหาใบเฟิร์นเพื่อขอคืนดี

"เฟิร์น ฟังแบงค์ก่อนซิ...." หนุ่มแบงค์พยายามตามตื้อใบเฟิร์นสุดชีวิต "แบงค์ฮักใบเฟิร์น อย่าเอาแต่ใจ๋ตั๋วเก๋าซิ ฟังแบงค์บ้าง"

"บ่อ!!! คนขี้จุ๊ แบงค์นั่นกะขี้วอกขี้จุ๊ วอกจะใด๋ก็ฟังบ่ขึ้น เฟิร์นบาอยากอู้กับแบงค์อีก ไปให้พ้น!!! คนหลายใจ๋"

สุดท้ายใบเฟิร์นกดวางสายหนุ่มแบงค์ที่ยังโทรมาตื้อไม่เลิก ใบเฟิร์นกดตัดวางสายอยู่สองสามครั้ง ก็เริ่มรู้สึกว่าฝ่ายชายตอแยไม่เลิก ก็เลยว่าจะเขวี้ยงสมาร์ทโฟนให้มันพัง ๆ ไปซะ แต่ในจังหวะที่ที่กำลังเงื้อมือจะขวาง สาวน้อยก็นึกขึ้นได้ว่าสมาร์ทโฟนมันแพง



"บ่อได๋ ถ้าอิแม่รู้ อิแม่จะโขดเปิ้นหลาย บ่อได๋ ๆ สติ ใบเฟิร์น เปิ้นต้องมีสติ" ใบเฟิร์นเริ่มกลับมามีสติอีกครั้ง สุดท้ายเด็กสาวก็เลยทำเพียงแค่ปิดมือถือหนีแฟนหนุ่มจอมเจ้าชู้ซะ จะได้จบเรื่อง

หลังจากวันนั้น ใบเฟิร์นก็ตั้งหน้าตั้งตาเรียนหนังสือ และตั้งปณิธานว่าจากนี้ไปเรื่องความรักเธอจะไม่ยุ่งอีกต่อไป จนกระทั่งเหตุการณ์ที่สนามหญ้าหลังหอพักหญิงในวันนั้น ที่เด็กสาวได้เจอกับสุภาพบุรุษหนุ่มใหญ่สูงวัยอย่างลุงพลเป็นครั้งแรก

ในวันนั้น ใบเฟิร์นมานั่งร้องไห้เสียใจที่ม้านั่งหินตรงสนามหญ้าหลังหอพักสตรี จนลุงพลมาเจอเข้า ภายหลังที่คู่ก็เลยได้พูดคุยกันบ่อยขึ้น เป็นลุงพลนี่แหละ ที่เข้ามาช่วยเธอจากหนุ่มแบงค์ ที่ตามตื้อไม่เลิกรา จนทำให้สาวน้อยจากเชียงใหม่รุ้สึกเคารพในตัวลุงพลมากขึ้น เพียงแต่ คนเรามันรู้หน้าไม่รู้ใจ อาจจะใช้คำแรงเกินไป ลุงพลคิดกับใบเฟิร์นไปไกล หนุ่มใหญ่ฉวยโอกาสจากความหวังดีของเด็กสาวที่ซื้อของไปฝากแกหลังเลิกเรียน ลุงพลในสมัยที่ยังเป็นนักการภารโรงเลยฉวยโอกาสขืนใจใบเฟิร์น จับเด็กสาวทำเมีย

ตอนแรกใบเฟิร์นก็ไม่ยอม แต่เมื่อเจอจดหมายรักและเช็คเงินสดเป็นทุนการศึกษาจากภารโรงสายเปย์ ก็เลยทำให้เด็กสาวหวันไหว ยอมตกลงปลงใจไปหาภารโรงเฒ่าและพากันไปพลอดรักที่ห้องพักภารโรง ตามด้วยทริปสยิวแสนหวานที่ชานเมืองกรุงเทพใกล้กับจังหวัดนครปฐม

"เฟิร์นจ๋า ลุงรักเฟิร์นมากเลยนะ" ลุงพลหอมแก้มเมียเด็ก ในค่ำคืนแสนหวานที่โรงแรมระดับสามดาวชานเมืองกรุงเทพ "เฟิร์นรักลุงบ้างไหม?"

"รักซิคะ..." สาวน้อยจากเมืองเหนือหลับตาพริ้มในอ้อมกอดของผัวชรา "ลุงนะลุง ทำหนูใจแตกหมด ลุงต้องรับผิดชอบด้วย"

"แน่นอนอยู่แล้ว!!!" ภารโรงเฒ่าหัวเราะร่วน "ลุงเป็นลูกผู้ชายพอ หนูเฟิร์นเป็นเมียลุงแล้ว ลุงต้องรับผิดชอบ จะให้ลุงไปคุยกับพ่อแม่หนูเฟิร์นเลยไหม?"

"ตลกน่าลุง!!!" พอพูดเรื่องนี้ เด็กสาวก็ขมวดคิ้วด้วยความกังวล "จะให้แม่เฟิร์นรู้เรื่องนี้ไมได้นะ"

อ้อ!!! ลืมบอกไป พ่อของใบเฟิร์นเสียชีวิตไปนานแล้ว ทุกวันนี้ใบเฟิร์นอยู่กับแม่ โดยมีป้าอัญชลี พนักงานฝ่ายสินเชื่อของธนาคารแบงค์ม่วง ที่ทำงานในสำนักงานใหญ่กรุงเทพ คอยให้ความช่วยเหลืออยู่



"แล้วลุงควรต้องทำยังไงละเฟิร์น...." ลุงพลถามแบบตรงไปตรงมา "หนูเฟิร์น ลุงรู้นะ ว่าสถานะของเราสองคนมันต่างกัน ลุงมันแก่แล้ว แต่หนูยังเด็ก ยังมีอนาคตอีกไกล สักวันหนึ่งหนูจะได้เจอกับผู้ชายที่หนุ่มกว่าและดีกว่าลุง"

"ลุงทำไมต้องพูดเรื่องเครียดด้วย?" ใบเฟิร์นทำหน้างอไม่พอใจ "หนูไม่ชอบเรื่องเครียด ๆ นะ!!"

"ลุงขอโทษ..." ลุงพลตอบ "ลุงเห็นนะ วันนั้นที่หนูมากับป้า แล้วมีหนุ่มนักเรียนนายร้อยตามมาด้วย ลุงคิดว่าไอ้หนุ่มคนนั้นคงชอบหนูอยู่แน่ ๆ"

"คนนั้นเหรอ? เค้าชื่อเจมส์" ใบเฟิร์นตอบ หนุ่มเจมส์ กันตพล เป็นนักเรียนนายร้อยเตรียมทหารเหล่ากองทัพบก หลานชายของป้าอัญชลี ที่ถูกวางตัวให้เป็นว่าที่คู่หมั้นคู่หมายของใบเฟิร์นในอนาคต "ทำไมเหรอ? ลุงหึงเฟิร์นเหรอคะ?"

"แน่นอน..." ลุงพลตอบ "ลุงยอมรับว่าลุงหึงหนูนะ ลุงทุ่มเททุกอย่างให้หนูแล้ว แต่ลุงก็รู้ว่า...."

"ถ้าลุงยังพูดเรื่องเครียด ๆ แบบนี้อีก...." เนตรชนกเริ่มทำเสียงดุ "ก็อย่ามาคุยกันอีกนะลุง ทำไมอ่ะ หนูยอมลุงขนาดนี้แล้ว ลุงจะเอาอะไรกับหนูอีก ให้เวลาหนูได้ตัดสินใจหน่อยได้ไหม? ลุงอ่ะ!! จะบีบคั้นหนูทำไมนักหนา ห๊ะ!!!"

"ขอโทษจ๊ะ ขอโทษ..." ลุงพลโอบกอดเด็กสาวที่ทำหน้าหงิกหน้างอบนเตียง "ลุงจะไม่บีบคั้นหนูเฟิร์นอีกแล้วนะจ๊ะ ลุงขอโทษ"

เนตรชนก เธอคือเด็กสาวหัวดี เรียนเก่ง และที่สำคัญยังเรียนรู้เรื่องเพศได้เก่งจนคนอย่างลุงพลต้องแปลกใจ เพราะตอนหลังใบเฟิร์นมาสารภาพกับลุงพลว่า หลังจากโดนลุงพลปล้ำที่ห้องพักภารโรงครั้งนั้น ใบเฟิร์นที่บินกลับไปเชียงใหม่ ก็หาเรื่องเพศทั้งในเชิงวิชาการ และกระทู้คำถามทั่วไปมาอ่านเพื่อหาความรู้เพิ่มเติม

สำหรับลุงพลแล้ว ใบเฟิร์นเพียบพร้อมทุกอย่างจริง ๆ เด็กสาวคนนี้ยังมีอนาคตอีกไกล เพียงแต่นิสัยบางอย่างของเธอยังเหมือนเด็ก เธอยังไม่พร้อมสำหรับความสัมพันธ์จริงจังแบบผู้ใหญ่ ซึ่งคนอย่างลุงพลก็คงทำได้เพียงแค่ทำใจ

หลังจากกลับไปใช้ชีวิตที่วิทยาลัยพยาบาล ฝันร้ายของลุงพลก็เป็นจริง เมื่อใบเฟิร์นเดินควงกับหนุ่มนักเรียนนายร้อยอวดเพื่อนนักเรียนพยาบาลด้วยกัน จนทำให้ภารโรงเฒ่าอย่างลุงพลที่ยืนกวาดถนนได้แต่มองตาละห้อย เมื่อนางฟ้าตัวน้อยของลุงแกกำลังเดินควงคู่กับหนุ่มนักเรียนนายร้อยอนาคตไกล

ใบเฟิร์นดูยิ้มแย้มอย่างมีความสุข ที่ได้ยืนเคียงข้างหนุ่มนักเรียนนายร้อยอย่างหนุ่มเจมส์ ในบางครา สายตาของใบเฟิร์นที่หันมองมาที่ลุงภารโรงอย่างชุมพลกลับมีแต่ความเหินห่างและเฉยชา มันเป็นเรื่องที่เจ็บปวดไม่น้อย กับการที่เราได้เห็นผู้หญิงที่เรารัก ไปยืนเคียงคู่กับผู้ชายคนอื่นที่เหนือกว่าตัวเอง บางครั้งพอนึกถึงเรื่องนี้ ก็ทำเอาลุงพลช้ำใจไม่น้อย จนถึงกับต้องหันไปหาเบียร์นั่งกินย้อมใจแก้เซ็ง

มีครั้งหนึ่งที่ลุงพลไปหาเบียร์เย็น ๆ นั่งกินหลังเลิกเรียน ก็ไปเจอกันโดนัท รูมเมทสาวห้าวของใบเฟิร์น ที่ดันรถเสีย เพราะน้ำกลั่นหมด ลุงพลก็เลยอาสาไปซื้อน้ำกลั่นที่ร้านสะดวกซื้อมาให้

ตอนแรกแกก็คิดอยากประชดใบเฟิร์น ด้วยการฉวยโอกาสกับหนูโดนัท แต่แกคิดว่าทำไปแล้วจะได้ประโยชน์อะไร เพราะหนูโดนัทไม่ได้ผิดอะไร สุดท้ายแกก็เลยไม่ได้คำ ปล่อยให้ความคิดชั่วร้ายนั้นลอยหายไปบนอากาศ

"ขอบคุณนะคะลุงพล ถ้าไม่ได้ลุงพล หนูคงแย่แน่ ๆ" โดนัทพนมมือไหว้ลุงพล ที่ช่วยเรื่องเติมน้ำกลั่นให้ จนเธอสามารถขับรถกลับบ้านได้สักที

"ไม่เป็นไรจ๊ะ ขับรถคราวหน้าคราวหลัง ก็อย่าลืมเช็คเครื่อง เช็คน้ำกลั่นด้วยนะ หรือจะเข้าอู่เดือนละครั้งสองครั้งก็ยังดี"

"ขอบคุณอีกครั้งจริง ๆ ค่ะ" โดนัทยิ้มหวานให้ลุงพล ก่อนขับรถออกจากผับย่านรัชดาเพื่อกลับบ้านไปพักผ่อน

"เฮ้อ...ปลง ๆ บ้างเถอะมึง" ลุงพลยืนมองทะเบียนหลังรถของโดนัท เผื่อว่าจะมีลาภเอาไปแทงหวยได้

จะว่าไปแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน แค่สิ่งที่มันทำกับใบเฟิร์นก็เรียกว่าเลวร้ายมากพอแล้ว โดนัทไม่เกี่ยวอะไร อย่าไปอะไรกับเธอเลยดีกว่า ลุงพลคิด

.................................

ลุงพลทำงานเป็นนักการภารโรงจนถึงวันเกษียณ แกผันตัวไปขายน้ำเต้าหูแทน ด้วยความผูกพันกับวิทยาลัยพยาบาล และไม่อยากนอนอยู่บ้านอยู่เฉย ๆ แกก็เลยหางานอะไรทำไปตามเรื่อง ส่วนใบเฟิร์นก็คบหากับหนุ่มแบงค์



"สวัสดีค่ะลุง ขอน้ำเต้าหู้ที่นึงคะ" โดนัทยิ้มหวาน ขณะกำลังยืนสั่งน้ำเต้าหู้ร้านลุงพล

"โอเคจ๊ะ เดี๋ยวลุงจัดให้" ลุงพลพยักหน้า ก่อนหันหลังกลับไปจัดแจงน้ำเต้าหู้ให้โดนัท รูมเมทสาวห้าวของใบเฟิร์น

ไม่ใช่แค่โดนัทหรอกนะ ยังมีนักศึกษาพยาบาลทั้งชายและหญิง รวมไปถึงครูบาอาจารย์อีกมากมายมาอุดหนุนร้านน้ำเต้าหู้ของแก เว้นเสียแต่ใบเฟิร์น ที่ไม่เคยเดินเฉียดเข้ามาใกล้ร้านน้ำเต้าหู้ของแกเลยแม้แต่ครั้งเดียว

จนกระทั่งวันหนึ่ง ใบเฟิร์นในชุดนักศึกษาก็ปรากฏตัวในโรงอาหาร ในคราแรกลุงพลถึงกับกลั้นยิ้มไม่อยู่ที่ได้เห็นใบเฟิร์น แต่รอยยิ้มของชายชราก็ต้องจางหายไป เพราะหนุ่มนักเรียนนายร้อยคนนั้น ที่เดินตามเด็กสาวเข้ามาในโรงอาหารด้วย

"ลุงคะ น้ำเต้าหู้ปาทองโก๋สองที่ค่ะ" ใบเฟิร์นสั่งเมนูกับลุงพลด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"จ๊ะ...สักครู่นะ" ลุงพลคนวาสนาน้อย ได้แต่พยักหน้ายอมรับในความต่ำต้อยของตัวเอง แกเสิร์ฟน้ำเต้าหู้ให้คู่รักข้าวใหม่ปลามันอย่างใบเฟิร์นและหนุ่มเจมส์ไปตามหน้าที่ ในบางครา แกก็แอบเหลือบมองใบเฟิร์นและหนุ่มเจมส์คุยหยอกเย้ากระหนุงกระหนิงกันอย่างมีความสุขบนโต๊ะอาหาร

ลุงพล คนวาสนาน้อย ทำได้เพียงแค่ก้มหน้ายอมรับความจริง ไอ้ความฝันที่ว่าจะได้ใบเฟิร์นมาเคียงคู่ คงจะเป็นได้เพียงแค่ฝันลม ๆ แล้ง ๆ ของชายชรา

"เอาเถอะ...ความรักคือการให้" ลุงพลเหมือนปลงตกกับชีวิต "อย่างน้อยครั้งหนึ่ง คนอย่างกูก็เคยได้เคียงคู่กับหนูเฟิร์นอ่ะนะ"

.................................

ลุงพลใช้ชีวิตไปตามเรื่อง ธุรกิจขายน้ำเต้าหู้ของแกไปได้สวยเลยทีเดียว ลูกค้าทุกคนต่างชมว่าน้ำเต้าหู้ปาท่องโก๋ของลุงพลอร่อยมาก จนมีแต่คนมาถามลุงพลว่าแกมีสูตรเด็ดยังไง

"ก็ไม่มีอะไรมากหรอก วัตถุดิบทุกอย่างต้องสดใหม่เสมอ" เวลาใครถาม ลุงพลแกก็ตอบไปแบบนั้น

มันเป็นเวลาเกือบ 2 ปีแล้ว ที่ลุงพลเริ่มตัดใจจากใบเฟิร์นได้ พักหลังหนุ่มใหญ่เริ่มสังเกตว่าหนุ่มเจมส์ไม่ได้มาหาใบเฟิร์นอีกแล้ว และบางครั้ง ระหว่างที่ขนหมอไหขึ้นรถปิคอัพเพื่อเตรียมขับกลับบ้าน แกก็เห็นใบเฟิร์นเดินเหม่อลอยเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก ครั้นจะเดินไปถามสารทุกข์สุกดิบก็ไม่ใช่วิสัยของลุงแก ก็เลยปล่อยเลยตามเลย

จนกระทั่ง มีเหตุการณ์หนึ่ง ที่ทำให้สถานะของลุงพลและใบเฟิร์นต้องเปลี่ยนไป วันนั้นเป็นวันพุธ ใบเฟิร์นตอนนี้เรียนปีสามแล้ว เธอเป็นพยาบาลฝึกหัดที่ต้องขึ้นวอร์ดคนไข้เพื่อฝึกงาน ในช่วงเช้าของวันพุธ หลังจากทีเวรเฝ้าตึกคนไข้ของเธอหมด ใบเฟิร์นเลยเดินมาโรงอาหารเพื่อหามื้อเช้ากินก่อนกลับห้องไปพักผ่อน

"ลุงพล น้ำเต้าหู้ปาท่องโก๋ที่นึงคะ"

"จ๊ะ..."

"ลุงพล..." ใบเฟิร์นเรียกชื่อหนุ่มใหญ่ "ตอนเย็นหนูอยากคุยกับลุงเป็นการส่วนตัวจะได้ไหมคะ?"

"จ๊ะ..." ลุงพลพยักหน้า แกไม่อยากพูดอะไรมาก เพราะว่ามีลูกค้ากำลังเดินมาต่อคิว หลังจากนั้นช่วงสาย ใบเฟิร์นก็ส่งข้อความเวลานัดหมายและเวลามาให้

ใบเฟิร์นนัดเจอลุงพลที่หน้าโรงจอดรถ ใกล้กับห้องพักภารโรง ลุงพลเดินมาในชุดเสื้อยืดสีขาวแขนสั้น กางเกงขาสามส่วน สวมรองเท้าแตะ ส่วนใบเฟิร์นอยู่ในชุดพยาบาลฝึกหัดสีฟ้า กำลังนั่งรอลุงพลตรงม้านั่งริมถนน

"มีอะไรเหรอจ๊ะเฟิร์น?"

"ลุงพล..." ใบเฟิร์นลุกขึ้นจากม้านั่ง "หนูกับเจมส์เลิกกันแล้ว..."

"อะไรนะ?" มนุษย์ลุงขมวดคิ้วแปลกใจ ก็เห็นรักกันดี ทำไมตอนนี้มาเลิกกันละ ลุงพลคิด

"เจมส์มีผู้หญิงคนใหม่แล้ว..." ใบเฟิร์นตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "หนูไม่เหลือใครแล้วลุง...."

"ไม่เป็นไร ๆ หนูเฟิร์นยังเหลือลุงนะจ๊ะคนดี" ลุงพลยิ้ม ครั้นจะเอื้อมมือไปแตะตัวใบเฟิร์นก็ทำไม่ได้ เพราะกลัวใครมาเห็นจะเข้าใจผิด

"วันไหนว่าง ๆ ถ้าลุงพลยังว่างและไม่รังเกียจเฟิร์น มารับเฟิร์นไปข้างนอกได้ไหมคะ?"

"จะไปไหนเหรอจ๊ะ?" ลุงพลถามตามภาษาคนซื่อ

"ก็ที่ ๆ เราเคยไปไง ลุงลืมแล้วเหรอ?" ใบเฟิร์นหน้าแดงก่ำ

เอาแล้ว ถ่านไฟเก่ายังร้อน ใบเฟิร์นเปิดโอกาสแบบนี้ มีเหรอไอ้เฒ่าอย่างชุมพลจะพลาด พอได้ยินแบบนี้ลุงพลก็ยิ้มหวานแล้วตอบตกลง อดทนรอคอยจนถึงวันที่ทั้งคู่ว่างพร้อมกัน

.................................

และแล้วลมก็พัดหวน หลังจากมีเวลาว่างตรงกัน ใบเฟิร์นกับลุงพลก็เลยนัดเจอกัน คราวนี้ลุงพลพาใบเฟิร์นไปเที่ยวไกลถึงบางแสน ทั้งคู่ได้ปรับความเข้าใจกันด้วยภาษาพูดและภาษากาย

"ลุงพล...อือ...อือ...." ใบเฟิร์นครางกระเส่าขณะกำลังถูกลุงพลโลมเลียกลีบสาวของเธอ

"ซูด!!!!!! อร่อย!!! หีเฟิร์นนี่มันหวานไม่เคยเปลี่ยนเลย!!!" ไม่จำเป็นต้องสุภาพกันแล้ว ลุงพลซดน้ำหวานที่หลั่งออกมาจากถ้ำสาวของเนตรชนกอย่างเอร็ดอร่อย ไม่เพียงเท่านั้น ลุงพลยังลากลิ้นเลียแคมคู่ที่เปียกแฉะวนสลับซ้ายขวาจนใบเฟิร์นนอนไม่เป็นสุข

"อืออออ!!! ลุงพล!!!! จะฆ่าหนูเหรอ!!!" ใบเฟิร์นเงยหน้า "หนูไม่ยอมให้ลุงทำอยู่คนเดียวหรอกน่า"

"จะสู้เหรอ? เป็นเด็กเป็นเล็กจะสู้ผู้ใหญ่เหรอ?" ลุงพลหัวเราะอย่างมีความสุขขณะกำลังเล่นมวยปล้ำแบบตัวต่อตัวเสื้อผ้าไม่เกี่ยวกับใบเฟิร์น

"จะทำไมอ่ะ จะสู้อ่ะ คนแก่บ้ากาม!!!" ใบเฟิร์นหน้าแดงระเรือยิ้มหวานอย่างมีความสุข ขณะกำลังคลุกวงในกับลุงพล

สุดท้าย ลุงพลเลยเสนอใบเฟิร์นว่ามาเล่นท่า 69 กันไหม ใบเฟิร์นตอบตกลง ลุงพลเลยเปลี่ยนอิริยาบถนอนหงาย ให้ใบเฟิร์นนอนคร่อมร่างของลุงแกแล้วหันก้นมา

"อูยยยย...." เสียงครางของคู่รักต่างวัยดังแข่งกับเสียงแอร์บนเพดาน ใบเฟิร์นสังเกตว่าหัวรบนิวเคลียร์รัสเซียของลุงพลแข็งโป๊ก เส้นเลือดปูนโปนดูน่ากลัว แต่แปลกดีนะ เธอกลับหลงใหลและคิดถึงมันเหลือเกิน

ก่อนหน้านั้น ใบเฟิร์นสารภาพกับลุงพลว่า เธอกับเจมส์มีอะไรกันแล้ว หนุ่มเจมส์สงสัยว่าทำไมใบเฟิร์นถึงไม่มีเลือดสาว ยังไม่รวมถึงลีลาที่ช่ำชองเกินกว่าสาวบริสุทธิ์ทั่วไป เพราะตอนแรก หนุ่มเจมส์คิดว่าใบเฟิร์นยังเป็นสาวซิงอยู่

"หนูก็น่าจะเก็บอาการสักหน่อย" ลุงพลไม่ถือสาใบเฟิร์น ที่แอบไปกุ๊กกิ๊กกับหนุ่มเจมส์ แต่กลับหัวเราะร่วนในความใสซือของเด็กสาวที่ไม่รู้จักเก็บอาการ

"เป๋นต๊ะลุงฮั่นเนอะ ลุงพล ป้ออุ้ยชีกอ ยะหื้อหละอ่อนใบเฟริ์น ใจ๋แตก" เนตรชนกอู้กำเมืองแซวลุงพลเล่น "ต่อนี้ไป เปิ้น จะฮักตั๋ว คนเดียว บ่ ฮักไผแหมแล้ว จ้าวววว....."

"มาอู้กำเมืองเหนือแบบนี้ ลุงไม่รู้เรื่องหรอกจ๊ะ" ลุงพลยิ้มหวาน "เอาเป็นว่า สำหรับลุงแล้ว หนูเฟิร์นคือที่หนึ่งในใจเสมอจ๊ะ ฮักขนาด ฮักหลาย ๆ เจ้า"

ตัดมาที่ปัจจุบัน ลุงพลและใบเฟิร์นต่างกำลังละเลียดชิมแก่นแท้แห่งความเป็นชายและหญิงของกันและกัน มนุษย์ลุงแหวกกลีบสาวของใบเฟิร์นแล้วโลมเลียชิมน้ำหวานที่ไหลออกมาเป็นสายอย่างเอร็ดอร่อย ส่วนใบเฟิร์นก็ละเลียดชิมไอติมอุ่นของลุงพล

ด้วยความที่ห่างไกลกันมานาน ก็เลยทำให้ต่างฝ่ายต่างคิดถึงกลิ่นและรสกายของอีกฝ่าย สุดท้ายใบเฟิร์นและลุงพลก็เลยเพลิดเพลินไปกับการละเลียดชิมรสชาติแก่นแท้ของบุรุษเพศและสตรีเพศของกันและกัน จนใกล้จะถึงจุดไคลแม็กซ์



"อือออออ.....บ๊วบ ๆ ๆ ซูดๆๆๆๆ" ใบเฟิร์นร้องครางระงมเพราะกำลังจะถึงจุดสุดยอด แต่เด็กสาวยังแข็งใจสู้ด้วยการดูดท่อนเนื้อขนาด 8 นิ้วของลุงพลสู้ จนลุงพลต้องเกร็งตัวด้วยความเสียวสะท้าน

"ลุงไม่ไหวแล้ว!! ลุงไม่ไหวแล้ว!!! ขอลุงแตกในปากเฟิร์นนะ!!!" ลุงพลเกร็งตัวแน่น ขณะกำลังกระเด้าปากของใบเฟิร์นเบา ๆ จนในที่สุดมนุษย์ลุงสุดเซ็กส์ก็หลั่งน้ำเต้าหู้สูตรเด็ดใส่ปากของใบเฟิร์นสมใจ "อ๊า!!!"

"อืออออ...อืออออออ" ขณะเดียวกัน ใบเฟิร์นที่นอนคร่อมอยู่ด้านบนก็เกร็งตัว มือขวารูดควยลุงพลขึ้นลงสลับกับดูดดังจ๊วบ เด็กสาวไม่ยอมให้น้ำเต้าหู้สูตรเด็ดของลุงพลเลอะออกมาจากปาก เธอรีบกลืนมันเข้าไปทุกหยาดหยด

"โอ้ยยยย...อูยยยยย" ลุงพลที่ถึงจุดสุดยอดแล้ว ต้องทำหน้าบิดเบี้ยวเพราะใบเฟิร์นยังไม่เลิกโม๊คควยที่พึ่งหลั่งน้ำเต้าหู้ ร่างกายของแกกระตุกด้วยความเสียวเกินลิมิตจนเกือบหัวใจวาย

"อืมมมม...." ใบเฟิร์นกลืนน้ำรักของลุงพลเข้าปาก "ลุง!!! เลียให้หนูแรง ๆ หน่อยซิ หนูจะถึงแล้ว!!! อือ!! แบบนั้นแหละ!!"

พอได้ยินแบบนั้น ลุงพลเลยรวบรวมพลังเลียหอยใบเฟิร์นที่กำลังแฉะ แล้วก็สอดนิ้วชี้เข้าไปเล่นซนในถ้ำสาวของใบเฟิร์นที่ตอดรัดนิ้วของแกแน่น จนในที่สุด ในเฟิร์นก็ถึงจุดสุดยอดจากปลายลิ้นที่ตวัดเลียแคมสาวและคริตอริสบวกกับนิ้วชี้พิฆาตสมใจ

"อืออออ...อ๊า.....อูยยยยยยยย" ร่างของใบเฟิร์นกระตุกอย่างรุนแรง เด็กสาวครางเสียงหลง สาวน้อยหลับตาพริ้มยิ้มหวาน แก้มของเธอแดงระเรือด้วยความสุขสม ร่างกายของเธอที่เคยรู้สึกหนักอึ้งในตอนแรก กลับรู้สึกเบาหวิวสบายเนื้อสบายตัวในบัดดล หลังจากการถึงจุดสุดยอดในครั้งนั้น

ทีนี้ คู่รักต่างวัยเลยเปลี่ยนอิริยาบถมานั่งบนเตียงเผชิญหน้ากัน ลุงพลสังเกตว่าริมฝีปากของใบเฟิร์นเปียกชุ่มไปด้วยน้ำเต้าหู้สีขาว ที่ไหลย้อยลงมาถึงปลายคางสวยได้รูป ส่วนใบเฟิร์นก็สังเกตว่าริมฝีปากของลุงพลก็เปรอะไปด้วยน้ำเสาวรสของตัวเอง

"ลุงนี่หื่นอ่ะ!!!" ใบเฟิร์นหัวเราะคิกคัก

"ก็เพราะใครทำให้ลุงเป็นแบบนี้ล่ะ" ลุงพลยิ้ม แล้วแกก็ชูนิ้วชี้ที่ยังเปียกชุ่มให้เด็กสาวดูเป็นหลักฐาน "ว่าแต่ลุง หนูเฟิร์นก็หื่นเหมือนกันนั่นแหละ"

ใบเฟิร์นยิ้ม เธอนึกไอเดียอะไรบางอย่างออก ก็เลยเอื้อมแขนไปจับมือของลุงพล แล้วเอานิ้วชี้ที่เข้าไปเล่นซนในช่องคลอดของเธอที่ยังเปียกชุ่มอยู่มาดูดเลียด้วยความอยากรู้อยากเห็น ว่ารสชาติน้ำรักของตัวเองเป็นอย่างไร

ลุงพลก็ยิ้มอย่างมีความสุข เป็นบุญของกูจริง ๆ ที่ได้เมียเด็กอย่างใบเฟิร์นที่ครบเครื่องไปเสียทุกอย่าง ทั้งน่ารักและหวาน เอาแต่ใจ แต่เวลาอยู่บนเตียงนี่ ใบเฟิร์นไม่ต่างอะไรจากนางแมวยั่วสวาทเลยแม้แต่น้อย

สุดท้าย ลุงพลก็แลกลิ้นกับใบเฟิร์น ต่างฝ่ายตางชิมสารแล็คโตบาซิลัสที่คั่งค้างในช่องปากของอีกฝ่าย รสชาติของมันช่างอูมามิเหลือเกิน

.................................

"จะเสร็จแล้ว...อืออออออ" ลุงพลครางกระเส่าขณะกำลังเร่งเครื่องซอยถ้ำสาวของใบเฟิร์น ก่อนที่แกจะหลั่งน้ำเชื้อเข้าไปในถ้ำสาวของเนตรชนกเป็นรอบที่สาม พอเสร็จกิจแล้ว แกก็เดินไปหยิบทิชชู่มาเช็ดทำความสะอาดกะปู๋ของแกและจิมิ๊ของใบเฟิร์น ใบเฟิร์นนอนถ่างขาให้ลุงพลเช็ดทำความสะอาดน้องสาวของเธอ ต่างฝ่ายต่างมองหน้ากันด้วยรอยยิ้ม สักพัก ลุงพลเลยชวนเด็กสาวไปหาข้าวกินด้วยกัน เพราะเริ่มหิว หลังจากใช้พลังงานมาเยอะ

"เดี๋ยวเราไปอาบน้ำด้วยกันนะจ๊ะ" ลุงพลยิ้ม ส่วนใบเฟิร์นก็พยักหน้าตอบตกลง คู่รักต่างวัยเดินจูงมือเข้าไปในห้องน้ำ ต่างฝ่ายต่างหยอกเย้าคลอเคลียอย่างมีความสุข แล้วทีนี้ ลุงพลเหลือบไปเห็นที่โกนหนวด แกก็เลยนึกไอเดียบางอย่างออก

"เดี๋ยวลุงโกนขนให้เอาไหม?" ลุงพลเสนอความเห็น

"ตลกละลุง!!!" ใบเฟิร์นอายหน้าแดง เอามือปิดเนินสาวของเธอ "ไม่เอาด้วยหรอก เล่นอะไรก็ไม่รู้!!!?"

"นะจ๊ะเฟิร์น ลุงขอ" คนขายน้ำเต้าหู้อ้อน

"หืม..ก็ได้" ใบเฟิร์นตกลง "แต่ลุงกล้าให้หนูโกนขนให้ลุงด้วยป่ะละ? แฟร์ ๆ แมน ๆ คุยกัน?"

"ก็ได้จ๊ะ?" ลุงพลพยักหน้า แกอยากมีประสบการณ์แปลก ๆ แหวกแนวทำนองนี้บ้าง ก็เลยยอมให้ใบเฟิร์นโกนขนให้แกด้วย

ต่างฝ่ายตางโกนบนให้กันและกันในห้องน้ำจนเนื้อตัวสะอาด ก่อนหน้านั้นลุงพลก็เดินออกไปข้างนอกแล้วเอาถุงพลาสติกมารองขนที่โกนทิ้งไว้ เพื่อไม่ให้มันอุดตันท่อระบายน้ำ ลุงพลเป็นคนโกนขนสาวให้ใบเฟิร์นก่อน พอเสร็จแล้ว ก็เป็นคราวของใบเฟิร์นที่ได้รับเกียรติให้โกนขนของลุงพลบ้าง พอตรวจตราเนินหัวหน่าวของกันและกันแล้วมั่นใจว่าสะอาดเกลี้ยงเกลา ลุงพลกับใบเฟิร์นก็เลยจูงมือกันอาบน้ำแล้วเปิดฝักบัว ปล่อยให้สายน้ำไหลผ่านร่างกายที่เปลือยเปล่าของทั้งคู่

"ดูซิ เกลี้ยงเกลาขึ้นเยอะเลย!!" ลุงพลยิ้มอย่างมีความสุข ขณะกำลังจกหอยใบเฟิร์นที่แสนเกลี้ยงเกลา

"เอาอะไรมาทิ่มตูดหนูเนี่ยลุงพล!!" เนตรชนกหันไปมองค้อน "อืออออ!!! คนจะอาบน้ำ!!!"

พออาบน้ำเสร็จ ลุงพลกับใบเฟิร์นก็จัดแจงแต่งตัวแล้วเดินลงไปชั้นล่างเพื่อหามื้อค่ำแถวบางแสนกิน ก่อนขึ้นรถ แกเอาถุงพลาสติกสีขาวที่ซื้อมาจากเซเว่นที่ใช้ห่อขนหมอยลงถังขยะแล้วกันมายิ้มให้ใบเฟิร์นที่ยิ้มตามเพราะรู้กันอยู่ ลุงพลตั้งใจจะหาของกินบำรุงร่างกายสักหน่อย โดยเฉพาะอาหารทะเลสด ๆ หลังจากกินหอยใบเฟิร์นแล้ว ลุงพลยังไม่ลืมสั่งหอยนางรมสด ๆ จากท้องทะเลภาคตะวันออกของไทยมากิน

"หนูไม่กินหอยกับลุงด้วยนะ คอเลสเตอรอลมันสูง" ใบเฟิร์นตอบขณะกำลังสั่งเมนูง่าย ๆ มากินอย่างพวกต้มยำ ส้มตำ ลาบหมู ไก่ย่างมาแทน

เรียกได้ว่ามื้อนั้นลุงพลโชว์ป๋าเลี้ยงข้าวใบเฟิร์น สาวน้อยอยากกินอะไรลุงพลจัดให้ทั้งของคาวและของหวาน โลกที่เคยหมองม่นของชุมพลกลับมาสดใสอีกครั้งด้วยรอยยิ้มของเนตรชนก

"คืนนี้...ลุงขออีกนะ" ลุงพลกระซิบข้างหูใบเฟิร์นขณะกำลังเดินกลับมาที่รถ เด็กสาวยิ้มเพราะรู้ดีว่าศึกหนักกำลังจะเริ่มต้นหลังจากนี้เป็นต้นไป เอาเป็นว่าตอนนี้ทั้งคู่เติมพลังเรียบร้อยแล้ว คืนนี้พร้อมลุง

 

คืนนั้นทั้งคู่ไม่ได้หลับไม่ได้นอนกัน เรียกได้ว่าเมคเลิฟกันแบบไม่รู้จักหยุดจักหย่อน เกมรักยกสุดท้ายมาสิ้นสุดลงช่วงตีสี หลังจากที่ใบเฟิร์นโอดครวญว่าเธอแสบหอยแสบตูดไปหมดแล้ว ส่วนลุงพลเองก็นอนแผ่หลาในสภาพอิดโรย หัวรบที่เคยผงาดตอนนี้เหี่ยวฝ่อสิ้นสภาพ

ฟ้าเหลือง...ฟ้าเหลืองแน่นอน กว่าทั้งคู่จะตื่นเวลาก็ปาเข้าไปช่วงบ่าย ก่อนกลับกรุงเทพ ลุงพลพาใบเฟิร์นหาข้าวกินแถวนั้นรองท้อง โดยที่แกสั่งกำชับว่าต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับสุดยอด

"หนูรู้น่าลุง เซ้าซี้อยู่ได้" ใบเฟิร์นตอบ ขณะกำลังกินขนมเครปญี่ปุ่นที่ลุงพลซื้อมาให้ระหว่างนั่งบนรถกระบะตาเฒ่าหื่นกลับกรุงเทพ

.................................

"เฟิร์น ตื่นได้แล้ว!!! ไปหาข้าวเช้ากินกัน

"ไม่ไหวอ่ะเจ๊..." ใบเฟิร์นตอบ "ชั้นไม่สบายอ่ะ"

"อะไรของแกวะ? ตื่น ๆ วันนี้เรามีสอบตอนเช้านะเว้ย!!!"

"ห๊า จริงดิ!!!" ใบเฟิร์นที่ได้สติรีบลุกขึ้น

"เออดิ!! เป็นอะไรของแกวะ?" ณิชาที่ยืนแต่งชุดนักศึกษาหน้ากระจกหันไปมองเพื่อนรักที่ยังอยู่ในชุดนอน "เมื่อวานแกไปทำอะไรมาวะ ตอนกลับมาชั้นนึกว่าแกเป็นซอมบี้แล้วซะอีก"

ใบเฟิร์นไม่ตอบอะไร เด็กสาวรีบลุกขึ้นแล้วเดินเข้าห้องน้ำเพื่อชำระร่างกายแล้วแต่งตัว ปกติแล้วใบเฟิร์นไม่ค่อยแต่งหน้าจัดอะไรเหมือนโดนัท ที่พิถีพิถันเรื่องนี้มากกว่า เพราะเป็นสาวสมัยใหม่

"เนี่ย!!! เพราะแกเลย แกช้า!!!" โดนัทเหลือบมองนาฬิกาข้อมือของตัวเอง "เร็ว ๆ เข้า เดี๋ยวอดกินมื้อเช้าก่อนเข้าสอบ"

"เค้าขอโทษ!!!" ใบเฟิร์นทำหน้ารู้สึกผิด ขณะลังสวมชุดนักศึกษา

ระหว่างเดินลงไปชั้นล่าง สองสาวก็คุยกันว่าจะกินอะไรดีกับเวลาที่เหลือครึ่งชั่วโมง ใบเฟิร์นเลยเสนอว่ากินมื้อเช้าง่าย ๆ ด้วยน้ำเต้าหู้ร้านลุงพลแล้วกัน

"ร้านลุงพลเหรอ?" โดนัทพยักหน้า "ก็โอเค ได้อยู่"

ใบเฟิร์นยิ้มหวานที่โดนัทเห็นด้วย ว่าแล้วทั้งสองสาวก็เลยเดินไปโรงอาหาร สั่งเมนูร้านน้ำเต้าหู้สูตรเด็ดของลุงพลมากิน

"รับอะไรจ๊ะเด็ก ๆ" ลุงพลเอ่ยปากถามใบเฟิร์นและโดนัท

"น้ำเต้าหู้สองที่ค่ะ" ใบเฟิร์นตอบ "เจ๊ไปนั่งจองโต๊ะก่อนไป เดี๋ยวชั้นเอาไปเสิร์ฟให้"

"เออ..ขอบคุณ" โดนัทพยักหน้า ก่อนเดินกลับไปนั่งจองโต๊ะก่อน

"แล้วมาอุดหนุนร้านลุงบ่อย ๆ นะ" ลุงพลวางถ้วยน้ำเต้าหู้และปาท่องโก๋บนถาดสแตนเลส

"ค่ะ..." เนตรชนกยิ้มหวาน ก่อนรับถาดจากลุงพล ในจังหวะนั้น ลุงพลเลยฉวยโอกาสแต๊ะอั๋งเด็กสาวซะเลย

"เย็นนี้ว่างไหม ลุงอยากเจอหนู" ลุงพลยิ้มกริ่มให้ใบเฟิร์น ที่เหมือนจะดูประหม่า อะไรชองลุงเนี่ย มาพูดอะไรแบบนี้ตอนนี้เนี่ย

"นี่เงินนะคะลุง" ใบเฟิร์นรีบถอยมือออกมา แล้วเดินถือถาดไปที่โต๊ะ ส่วนลุงพลก็ยิ้มอย่างมีความสุขที่ได้หยอกเมียเด็กเล่น



ตลอดทั้งวัน ลุงพลขายน้ำเต้าหู้ทำรายได้เป็นกอบเป็นกำ พอถึงช่วงเย็นลุงแกก็ทำความสะอาดหน้าร้าน จานชามและหม้อไห ก่อนขนของขึ้นรถปิคอัพเพื่อกลับบ้าน

หนุ่มใหญ่หมุนคลื่นวิทยุหารายการเพลงฟังไปตามเรื่อง ระหว่างที่แกเลี้ยงรถออกจากป้อมยามสู่ถนนใหญ่ ลุงพลต้องตกใจเมื่อเห็นใบเฟิร์นในชุดพยาบาลฝึกหัดกำลังโบกรถเรียกแกอยู่

"อะไรของเฟิร์นเนี่ย..." ลุงพลชะลอรถจอดริมทางหน้าป้ายรถเมลล์

"ให้หนูไปด้วยได้ไหมลุง?" ใบเฟิร์นเปิดประตูรถยิ้มหวานให้ลุงพล

"ลุงจะกลับบ้านนะจ๊ะเฟิร์น" ลุงพลตอบ

"นั่นแหละ..." เนตรชนกพยักหน้า "ให้หนูไปบ้านลุงนะ หนูอยากอยู่กับลุง อยู่หอมันเหงาอ่ะ"

ลุงพลยิ้มและพยักหน้าตอบรับ เนตรชนกเลยเปิดประตูเข้ามานั่งในรถกระบะตามลุงพลกลับไปบ้าน

คงไม่ต้องบอกหรอกว่าทั้งคู่กลับไปทำอะไร ไม่รู้ว่าตอนนี้ตกลงว่าลุงพลหลงเมียเด็กอย่างใบเฟิร์น หรือใบเฟิร์นหลงเสน่ห์ท่านผู้เฒ่าอย่างลุงพลกันแน่ ฮ่า.....


อวสาน

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

เป็นอีกแบบที่น่าติดตามนะครับ
เรื่องสั้นของแต่ละสาวที่ไม่ต่อกัน
กับเรื่องยาวที่ต่อกัน
น่าติดตามคนละแบบแต่ลีลาของลุงยังเร้าใจน่าติดตามเหมือนเดิมครับ

ลุงพลก็โรคจิตเหมือนกัน...ชอบโกนขนตรงนั้นอยู่เรื่อย

fern หลงควย ลุงพล

ลุงพล โชคดีจริงๆได้เมียเด็ก

ลุงพลได้เมียเด็กตลอดเลยเริ่มจะอิจฉาลุงสะแย้ว

จบซะแล้ว

เรื่องสั้น กระชับสั้นๆได้ใจความ

ผมว่าสาวๆของลุงแต่ละคนน่าจะจับมาต่อกันนะครับไล่ตั้งแต่คนแรกถึงคนสุดท้ายเลย

รีบอวสานไปไหนละครับ ติดตามอยู่นะ

เขียนอย่างนี้ก็สนุกดีแยกมาทีละคนอยากดูบทน้องทรายบ้างจะได้ไหมครับอยากเห็นน้องทรายร่วมกับแม่รุมลุงเราพอจะจัดได้ไหมครับ

น่าอิฉาลุงพลจัง ที่ได้เมียเด็กโชคดีจริงๆ สาวๆของลุงพลแต่ละคนมีแต่สวยๆ น่ารักทั้งนั้น

ตอนสั้น ก็ได้อีกรสชาต รอน้องนารถ ตัวแสบคนเดียวเลยครับ

เพลินเลยนะลุง

ถึงเธอจะใจโลเลแต่จอมหื่นก็รอเธอเสมอ