ูพูดคุยก่อนอ่าน : เอาละ ดูเหมือนว่าเรตติ้งลุงจอมกับน้องปลาจะดีกว่าที่คาด ดังนั้นผมจะแถมให้อีกสักหน่อยละกัน เอามายั่วน้ำลายเล่น ๆ กับบางส่วนของฉากเลิฟซีนระหว่าง ลุงจอมและน้องปลานะครับ แต่บอกไว้ก่อนว่า ไอ้ที่ผมเอามาลงเนี่ย "ยังไม่มีการสอดใส่" ใด ๆ ทั้งสิ้น สำหรับตอนนี้ มันเป็นตอนที่ผมโคตรหวงของเลยนะ ก็เลยของลงแบบ PDF ละกัน แบบที่ผมเคยทำในเกมรักเรื่องหลัก

แต่โดยส่วนตัว ผมคิดว่านี่คือฉากที่เร้าร้อนและอ่อนหวานมาก ๆ ผมพยายามเขียนให้มันใกล้เคียงกับคำว่าอีโรติก อยากให้มันดูลุ่มลึกและละเมียดละไมมากขึ้นนั่นเอง










ตอนนี้ผมกำลังเร่งปั่นเรื่องนี้เพื่อวางจำหน่ายให้เร็วที่สุดอยู่ ก็ใกล้เสร็จละ แล้วจะมาประกาศอีกทีครับ

ตัวอย่างบางส่วนในตอนนี้

ย้อนกลับไปเมื่อ 30 กว่าปีก่อน ตอนที่เจนรบและปิยะวรรณ ยังเป็นนิสิตนักศึกษา ทั้งคู่คบหากันเป็นแฟน ทั้งคู่เป็นหนุ่มสาวหน้าตาดี เป็นคู่รักตัวอย่างที่คนในมหาวิทยาลัยล้วนอิจฉา ตอนนั้นเจนรบพึ่งขับรถเป็น เขาขับรถ Volvo 264 สีแดง ปี 1980 ของพ่อมาขับเพื่อพาแฟนสาวไปเที่ยวช่วงปิดเทอม

เจนรบพาปิยะวรรณไปไหว้พระที่พระปฐมเจดีย์ จังหวัดนครปฐม เพื่อกราบไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์และขอพรให้ความรักของทั้งคู่มั่นคงและยืนยาวตลอดไป หลังจากนั้นเจนรบก็ขับรถพาปิยะวรรณไปดำเนินสะดวก ไปหาของกินอะไรอร่อย ๆ ที่นั่น

เพราะความรักที่มีอยู่ล้นหัวใจ สำหรับเจนรบแล้ว ปิยะวรรณคือนางในฝัน เธอสวย เธอเพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง ก่อนกลับกรุงเทพ หนุ่มจอมขับรถพาแฟนสาวแวะเข้าพักที่โรงแรมชานกรุงเพื่อทำในสิ่งที่คนรักกันเขาทำกัน

"จอม...อือ..." ปิยะวรรณหลับตาพริ้มขณะกำลังถูกแฟนหนุ่มซุกไซ้ซอกคอและบีบคลึงหน้าอก "จอม...อย่า....เรา...กลัว"

"ไม่ต้องกลัวหรอกเปิ้ล" เจนรบพยายามปลอบโยนแฟนสาว "เราจะรับผิดชอบทุกอย่างเองนะ"

"ไม่เอาน่ะจอม...อือ...." หญิงสาวถูกแฟนหนุ่มผลักลงไปนอนราบบนเตียงขาว เจนรบล้วงมือเข้าไปในเสื้อเชิ้ตของแฟนสาว ปลายนิ้วของเจนรบสัมผัสถึงความอ่อนละมุนของผิวสาวภายใต้อาภรณ์ ปิยะวรรณหน้าแดงก่ำ พยายามขัดขืนแฟนหนุ่มสุดชีวิต "จอม...เราไม่เคย...อย่า!!!"

เจนรบไม่สนใจคำทัดทานของปิยะวรรณ ชายหนุ่มถลกชายเสื้อแล้วพรมจูบหน้าท้องขาวเนียนของแฟนสาว โดยเฉพาะตรงรูบุ๋มน่ารัก หนุ่มจอมทั้งจูบและดุนดันปลายลิ้นเข้าไปเล่นซุกซนเพื่อหวังผ่อนคลายความกังวลให้ปิยะวรรณ

"ฮือ....จอม....เราไม่อยาก...." ปิยะวรรณร้องไห้ออกมา ตอนแรกเจนรบก็เหมือนทำเป็นหูทวนลม "จอม...เราไม่เคย..เรากลัวท้อง...อย่าทำเราเลยนะ"

"เห๊อะ!!!" เหมือนหมดอารมณ์ เจนรบเลยลุกขึ้นไปหยิบบุหรี่บนโต๊ะ แล้วไปจุดสูบด้านนอกเพื่อแก้เซ็ง ชายหนุ่มวัยยี่สิบต้น ๆ ในสภาพเปลือยครึ่งท่อน สวมกางเกงยีนส์พ่นควันบุหรี่เหมอมองทิวทัศน์ของเมืองหลวงยามเย็น
พอสูบบุหรี่เสร็จ เจนรบก็เดินเข้ามา พบกับปิยะวรรณที่นั่งรออยู่ปลายเตียง ทั้งคู่มองหน้ากันโดยไม่ปริปากออกมาสักคำ

"เราขอโทษนะจอม..." ปิยะวรรณเป็นฝ่ายพูดออกมาก่อน "เราให้จอมไม่ได้จริง ๆ"

เจนรบนิ่งเงียบ หญิงสาวรับรู้ผ่านความรู้สึกบนสีหน้าของเจนรบว่าเขาผิดหวังไม่น้อย แต่เพราะไม่อยากให้ปิยะวรรณคิดมาก และไม่อยากให้บรรยากาศมันตึงเครียดไปมากกว่านี้ หนุ่มน้อยเลยยิ้มให้แฟนสาว

"ไม่เป็นไร..." เจนรบตอบ "เปิ้ลอยากกลับหอหรือยังล่ะ เดี๋ยวจอมไปส่งก็ได้นะ"

"แล้วเงินที่จ่ายค่าโรงแรมไปแล้วล่ะ..." ปิยะวรรณถาม

"ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราจัดการเอง" เจนรบตอบ

"จอมเรามีอะไรจะขอจากจอมอย่างหนึ่ง"ปิยะวรรณลุกขึ้นเดินเข้าหาเจนรบ หญิงสาวเอื้อมแขนจับมือแฟนหนุ่ม "ตอนนี้เรายังให้สิ่งนั้นกับจอมไม่ได้ ไว้ให้เราสองคนเรียนจบก่อนนะ เมื่อถึงวันนั้น เราจะยอมเป็นของจอม"

"อือ..." เจนรบยิ้ม "ไม่เป็นไรหรอก ถึงตอนนั้นค่อยว่ากัน เดี๋ยวเราพาเปิ้ลกลับหอแล้วกันนะ"

นั่นเป็นครั้งสุดท้าย ที่ปิยะวรรณได้ใกล้ชิดกับเจนรบมากที่สุด เพราะหลังจากเปิดภาคเรียน ฝ่ายหญิงมักหาเหตุบ่างเบี่ยงเวลาแฟนหนุ่มชวนไปไหนมาไหน นี่ยังไม่ร่วมถึงเวลาอยู่ที่มหาวิทยาลัย จนทำให้เจนรบรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง

"เธอทำให้ฉันรักเธอก่อน ไม่อาจถอน หัวใจมันคอยแต่แอบมองอย่างซึ้ง ๆ เธอทำให้ฉันหลงใจอ่อน นอนกอดหมอนทุกคืน จะทนได้นานสักเท่าไร หากคิดถึง..." ภาคภูมินั่งดีดกีต้าร์โฟลค์ซองบนม้านั่งหินใต้ต้นไม้ระหว่างคาบว่าง

"ไอ้ภาค กูว่ามึงกำลังมีความรักว่ะ" กลุ่มเพื่อนฝูงเอ่ยปากแซวภาคภูมิ "ไอ้จอม!!! เห้ย!! ไอ้จอม!!! มึงเป็นอะไรของมึงวะ!! เรียกไม่ตอบ?"
"มีอะไรวะ?" เจนรบที่นั่งเหม่อลอยเมื่อครู่ได้สติ เลยหันไปยิ้มให้เพื่อนฝูงร่วมก๊วน "กูแค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย"

"เป็นบ่อยแล้วนะมึงน่ะ ใจลอยไปถึงไหนละมึง ว่าแต่พักหลังกูไม่ค่อยเห็นมึงกับเปิ้ลอยู่ด้วยกันเลยว่ะ มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าวะ?"

"เปล่า..." เจนรบตอบ "ก็ปกติดี"

"ไอ้ภาค มึงดูแลเพื่อนซี้มึงให้ดีหน่อย กูว่าพักหลังไอ้จอมของเราเหมือน...เหมือนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว"

"มึงไม่สบายหรือเปล่าวะไอ้จอม?" ภาคภูมิ มือกีต้าร์ประจำก๊วนหนุ่มนิติศาสตร์เอ่ยปากถามเพื่อนรัก

"กูไม่เป็นไร" เจนรบตอบ "กูว่ากูจะไปสูบบุหรี่แก้เซ็งสักหน่อย มีใครจะไปกับกูไหม?"

ภาคภูมิที่ปกติเป็นคนไม่สูบบุหรี่ได้แต่ยิ้ม ในขณะที่เพื่อนฝูงคนอื่น ๆ ลุกขึ้นเดินตามเจนรบไป เรียกได้ว่าเป็นช่วงที่คลุมเครือที่สุดในชีวิตของเจนรบ เพราะหลังจากขับรถพาแฟนสาวอย่างเปิ้ลมาจากทริปปิดเทอมที่นครปฐมและราชบุรีครั้งนั้น ก็ดูเหมือนว่าปิยะวรรณ ดาวคณะอักษรศาสตร์จะเริ่มตีตัวออกห่างอย่างเห็นได้ชัด

#########

สำหรับลูกปลาแล้ว เธอไม่รู้สึกว่าลุงจอมดูแก่เลยแม้แต่น้อย กลับกัน เธอกลับรู้สึกว่าคุณลุงเป็นผู้ชายที่ดูอบอุ่น มั่นคง และมีความสามารถ จากการที่เธอเข้าไปส่องในเพจเฟสบุ๊คกฎหมายของเจนรบ ที่มีจำนวนคนกดไลค์เพียงไม่กี่พันคน ซึ่งก็ไม่แปลก เพราะเจนรบสร้างเพจนี้ขึ้นมาเพื่อเป็นสื่อกลางในการสื่อสารกับผู้คนที่เดือดร้อน มากกว่ามาทำคอนเทนต์แนวบันเทิงทั่วไป

เนื้อหาส่วนใหญ่ในเฟส ก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับกฎหมายต่าง ๆ บางครั้งเจนรบก็ไลฟ์สดเรื่องข้อกฎหมาย แล้วก็พวกเคสคดีต่าง ๆ ที่เขาเคยเข้าไปรับผิดชอบ เพื่อถ่ายทอดความรู้ให้กับประชาชนจากคำแนะนำของลูกน้องในออฟฟิศ ซึ่งช่วยให้จำนวนผู้ติดตามและกดไลค์เพิ่มมากขึ้นพอสมควร

พูดกันตามความจริงแล้ว ปวีณาไม่ได้สนใจเนื้อหาสาระอะไรที่เจนรบนำเสนอหรอก เด็กสาวสนใจแค่ว่าในแต่ละวัน เจนรบทำอะไรบ้าง บวกกับคำบอกเล่าของภาคภูมิและปิยะวรรณ เลยยิ่งทำให้ลูกปลาตัวน้อยตกหลุมรักหนุ่มใหญ่รุ่นราวคราวพ่อที่อายุมากกว่าเธอกว่า 30 ปี ได้อย่างง่ายดาย

"ลุงจอม..." ปวีณาครวญเสียงหวาน ขณะกำลังถูกคุณลุงซุกไซ้ซอกคอของเธอ ลูกปลาตัวน้อยรู้สึกสั่นสะท้านไปทั่วร่าง ขนของเธอลุกชันจากริมฝีปากของเจนรบและลมหายใจร้อนผ่าว "อือออ....."

เจนรบละเมียดเนื้อปลาอันแสนหวาน กลิ่นกายของเธอหอมกรุ่นเหมือนดอกไม้นานาพันธุ์ ผิวพรรณของเธอผ่องใสเปล่งปลั่งด้วยวัยสาว ในบางคราว เจนรบรับรู้ถึงสัมผัสที่คุ้นเคยในอดีต

กลิ่นกายและรสสัมผัสของปวีณาคล้ายคลึงกับปิยะวรรณผู้เป็นแม่ ไม่คิดไม่ฝันเหมือนกันว่าในอีก 30 ปีให้หลัง หนุ่มใหญ่อย่างเจนรบจะมีโอกาสได้ลิ้มลองลูกสาวของอดีตคนรักเก่าทีปันใจให้เพื่อนรักอย่างภาคภูมิ ที่นอนหลับตาพริ้มหายใจรวยรินเปิดโอกาสให้คุณลุงใจดีได้เชยชมกายสาวของเธอโดยไม่คิดขัดขวาง

เจนรบถลกเสื้อเชิ้ตของเด็กสาว ลูกปลาตัวน้อยรั้งชายเสื้อเอาไว้ด้วยท่าทีเนียมอาย สาวน้อยขัดขืนหนุ่มใหญ่ได้เพียงไม่นาน ก็ยินยอมให้คุณลุงปลดเปลื้องเสื้อเชิ้ตตัวน้อยออกจากร่างกาย ปวีณายกตัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อช่วยอำนวยความสะดวกให้เจนรบ กลิ่นสาปสาวที่ติดเสื้อผ้าของปวีณาลอยไปเตะจมูกสุภาพบุรุษเจนรบที่หัวใจกำลังเต้นรัวจนแทบทะลุออกมาจากทรวงอก

ปวีณาเหลือเพียงแค่ชุดชั้นในสีดำตัวน้อย เธอเอียงหน้าหลบสายตาเจ้าชู้ของเจนรบ แก้มของเธอแดงระเรือ ที่มุมปากมีรอยยิ้มปรากฏ เมื่อมองเลื่อนต่ำลงมา เจนรบพบว่าสาวน้อยเอื้อมมือขึ้นมาปกปิดหน้าอกหน้าใจของเธอด้วยความเขินอาย

"ลุงอย่ามองนานซิคะ" ปวีณาอมยิ้ม "หนูเขินนะลุง!!"

เจนรบถึงกับยิ้มแป้นเพราะทนความน่ารักของลูกปลาไม่ไหว ก็เลยโน้มตัวลงไปสูดกายสาวตรงเนินอกของปวีณา ที่เหมือนนอนเกร็งตัวด้วยความตื่นเต้น เสียงจูบดังขึ้นเบา ๆ ประสานกับเสียงครางของเด็กสาวที่กำลังตื่นเต้นสุดขีด

"อื่ออออออ....อ๊ะ....อึ้ยยยยยย!!!!" ลูกปลาตัวน้อยร้องครางเสียงหลงด้วยความตื่นเต้นปนสยิว จนทำให้ลุงจอมเงยหน้าขึ้นมามองด้วยรอยยิ้ม "อือ!!!! มองอะไรล่ะลุง!!"

"ลุงแค่รู้สึกขำนิดหน่อย" เจนรบแซวเด็กสาว "ก็เห็นหนูมาตามอ้อนลุงถึงที่ทำงาน ลุงก็นึกว่าหนูจะเป็นสาวสมัยใหม่..."

"ถ้าลุงหมายถึงเรื่องอย่างว่า" ปวีณาแทรกขึ้นมา "หนูจะบอกลุงก็ได้ว่า หนูไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายมาก่อน"

"พูดจริงเหรอเนี่ย?" เจนรบถึงกับตาค้าง เพราะคาดไม่ถึงว่าเด็กสาวที่รุกเร้าจนคนอย่างเขาต้องตบะแตก ความจริงแล้วไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายมาก่อน "หนูไม่ได้ล้อลุงเล่นใช่ไหม?"

"หนูจะโกหกลุงไปเพื่ออะไรล่ะ?" สาวน้อยร่นคิ้วใส่ลุงจอม "หนูไม่เคยมีแฟนมาก่อนด้วยซ้ำ ตอนหนูยังเรียนที่เชียงใหม่ คุณพ่อของหนูหวงหนูยิ่งกว่าอะไรดี"

"ไอ้ภาคเนี่ยนะ!!" เจนรบถึงกับหลุดขำ "สงสัยมันกลัวกรรมตามสนองละมั้ง!!"

"คงงั้นมั้งค่ะ" ลูกปลาตอบ "แล้วลุงจะทำต่อไหมคะ?"

"เอ่อ...นั่นซิ" ลุงจอมพยักหน้า "แล้วหนูมาชวนลุงคุยทำไมเนี่ย?"

"อ่าว...หนูผิดซะงั้น" ปวีณาทำหน้ามุ่ย "อือออ...ลุง....พอหนูเผลอแล้วเอาใหญ่เลยนะ!! อร๊าย!!! จั๊กกะจี้ค่ะลุง!!"



"ก็อยากมายั่วลุงทำไมล่ะ!!" ลุงจอมซุกไซ้ซอกคอและกรามของเด็กสาว มือของหนุ่มใหญ่ก็ซุกซนไม่แพ้กัน มันวนเวียนป้วนเปี้ยนอยู่แถวหน้าอกหน้าใจขนาด 32 นิ้วของปวีณาคนสวย

"ลุงจอม...." ลูกปรางร้องครวญเมื่อลุงจอมพยายามถลกขอบยกทรงสีดำของเธอ "อือออออ..."

มือน้อยของลูกปลาพยายามขัดขืนอำนาจที่เหนือกว่าของทนายความเจนรบ ที่ไม่ได้เชี่ยวชาญแค่การว่าความในศาลเท่านั้น แต่ยังรอบรู้วิชาเกมรัก ที่เขาซุ่มฝึกฝนมานานหลายสิบปี การที่เขาครองตนเป็นโสดมานานหลายปี ส่วนหนึ่งเพราะผิดหวังในความรักกับปิยะวรรณก็ส่วนหนึ่ง แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่สนใจเรื่องเซ็กส์เสียหน่อย

หนึ่งในความลับที่ลูกปลาไม่มีวันรู้จากปากของพ่อของเธอ ก็คือสมัยยังเป็นเฟรชชี่ปีหนึ่งคณะนิติศาสตร์ ภาคภูมิและเจนรบเคยชวนไป 'ขึ้นครู' ในหอนางโลมแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร จนกระทั่งเจนรบได้มาคบหากับปิยะวรรณ เขาก็ไม่ได้ไปเที่ยวแหล่งอโคจรแบบนั้นอีก

เจนรบยิ้มกริ่ม เมื่อได้เห็นยอดถันสีน้ำตาลของปวีณาเด้งขึ้นมา สาวน้อยครวญเสียงหลงด้วยความเขิน เพราะเจนรบไม่ได้เพียงแค่ดูแต่ตา เขายังเอื้อมมือเขี่ยปลายถันที่กำลังชูชันเต็มที่ด้วยอารมณ์อยากหยอกล้อ

ปวีณาอมยิ้มเขิน เธอมองลุงจอมตาแป๋ว พอทนความน่ารักของสาวน้อยไม่ไหว ลุงจอมก็เลยโน้มศีรษะลงมาดูดดื่มนมสดจากเต้าน้อย ๆ ของลูกปลาที่กล้าแหวกไหว้เข้ามาในเขตของนักล่าผู้เยือกเย็นอย่างเจนรบ

"อึ๊ยยย..." ลูกปลาคนสวยเกร็งตัว เธอเกร็งไหล่แน่น มือก็จิกต้นแขนของเจนรบจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อของหนุ่มใหญ่ แต่เจนรบไม่ถือสาอะไร เขาหยอกล้อปทุมถันของปวีณาด้วยปลายลิ้น ด้วยการเลียวนรอบปานสีน้ำตาลอ่อน และโลมเสียยอดปทุมถันที่ชูชัน จนเด็กสาวเริ่มดิ้นพล่าน

#########

เจนรบลุกขึ้นยืนตรงปลายเตียง หนุ่มใหญ่มองหน้าเด็กสาวที่นอนแผ่หลาด้านล่างด้วยสายตากรุ่มกริ่ม ก่อนเริ่มทำการปลดเปลื้องเข็มขัดและกางเกงสแล็คสีดำ จนทำให้ลูกปลาตัวน้อยร้องเสียงหลงด้วยความเขิน

"ลุง!!! ถ้าจะถอดก็ไปถอดที่อื่นซิคะ!!" สาวน้อยใช้มือขวาปิดตา ส่วนแขนซ้ายก็ปิดยอดปทุมถันของตัวเอง "ทะลึ่ง!!!"

"ก็อยากมายั่วลุงทำไมล่ะปลา" เจนรบยิ้ม "ลุงห้ามแล้วหนูไม่หยุด ทีนี้พอลุงเอาจริงแล้วจะมาบ่นอะไร"

"ลุง!! เดี๋ยวซิ!!! อึ๋ย!!!!" สาวน้อยถึงกับร้องตกใจเมื่อลุงเจนรบทิ้งตัวคร่อมร่างของเธอ "อร๊ายยย!!! ลุงจอม!! เดี๋ยวก่อนค่ะ!!!"

เจนรบซุกไซซอกคอ กราม หน้าอกของลูกปลาตัวน้อยอย่างหื่นกระหาย มือของเขาพลิกร่างของลูกปลาไปมา เรียกได้ว่าเจอตรงไหน ตรงนั้นโดน สาวน้อยร้องครางเสียงหลงเมื่อลุงจอมที่ดูใจดีคนนั้นเอาจริง

ร่างกายของปวีณาอ่อนเหมือนไม่มีกระดูกเสียงร้องของเธอเริ่มเบาลง จะมีเพียงแค่ลมหายใจฟืดฟาดของเจนรบที่กำลังเพลิดเพลินไปกับการเสพกายสาวของปวีณา

"อืออออ...." สาวน้อยมองหน้าลุงจอมตาปรือ เธอหมดเรี่ยวแรงต่อต้านอำนาจที่แท้จริงของเจนรบโดยสิ้นเชิง หนุ่มใหญ่ยิ้มกริ่ม ก่อนเริ่มทำการปลดกางเกงยีนส์ของหลานสาวคนสวยอย่างง่ายดาย

และภาพที่ทำให้เจนรบต้องพึงพอใจมากที่สุด ก็คือเป้ากางเกงที่เปียกแฉะของปวีณา หนุ่มใหญ่รับรู้ว่าหลานสาวคนสวยถึงจุดสุดยอดไปแล้วหนึ่งครั้ง ไม่รอช้าให้เสียเวลา ทนายความเลยปลดเปลื้องกางเกงในตัวจิ๋วของสาวน้อยออก จนเผยให้เห็นความลับที่แสนเย้ายวนตรงหน้า เจนรบโน้มตัวลงหยอกล้อกับปทุมถันของปวีณา มือขวาของเขาลูบไล้เนินเขาป่าดิบชื้น นิ้วกลางของเขาเลื่อนต่ำลงไปจนสัมผัสได้ถึงความลื่นและเปียกแฉะที่เพิ่มมากกว่าเดิมพร้อมกับร่างที่กระตุกเป็นจังหวะของปวีณา
เจนรบหยอกล้อปทุมถันของหลานสาวเด็กนิเทศ มือของเขาก็ป้วนเปี้ยนอยู่ตรงกลีบสาวที่แสนนุ่มนวลและเปียกแฉะไปพร้อมกับฟังเสียงครวญครางของปวีณาที่ไพเราะราวกับเสียงดนตรี



"อือออ..." ปวีณาหลับตาพริ้ม ริมฝีปากของเธอเผยออกมาพร้อมกับลมหายใจร้อนผ่าว เมื่อเจนรบยอดนักรักเปลี่ยนตำแหน่งเลื่อนลงต่ำมาเรื่อย ๆ จากยอดดอกบัวคู่งาม สะโพก แล้วเลื่อนไปที่หน้าท้องของลูกปลาตัวน้อย

เจนรบห่อลิ้นแล้วดุนดันมันเข้าไปในสะดือของลูกปลา หน้าท้องของปวีณาเกร็งและหดตัวจากปลายลิ้นของทนายความ ส่วนมือก็ลูบไล้และนวดคลึงสะโพกของเด็กสาว หนุ่มใหญ่แหวกขาของปวีณาออกแล้วยกขึ้น ก่อนทิ้งตัวลงตรงระหว่างขาของสาวน้อยที่รีบเอามือมาปิดกลีบเกสรที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวาน

เจนรบผู้ทรงอำนาจแกะมือของลูกปลาตัวน้อย ก่อนลองลิ้มชิมรสชาติน้ำหวานจากกลีบเกสรดอกไม้ที่แสนงดงามไปพร้อมกับเสียงร้องของปวีณาที่ไพเราะเหมือนเสียงนกน้อยบนขุนเขาใหญ่

"ลุงจอม...อืออออ....." ลูกปลาตัวน้อยดิ้นบนเตียงนอนสีขาว หญิงสาวอ้าขากว้างอล่างฉ่างเปิดเปลือยกลีบสาวที่ชุ่มฉ่ำให้สุภาพบุรุษอย่างเจนรบได้เชยชมเป็นขวัญตา

#########

เจนรบเอาท่อนเนื้อขนาด 7.5 นิ้ว งัดขึ้นแล้ววางทาบกับร่องก้นของปวีณา บั้นท้ายของเด็กสาวเกร็งโดยอัตโนมัติเพราะความสยิวที่เกิดการการถูกทับโดยท่อนเนื้อ และขนหนาตรงเนินหัวหน่าวของเจนรบที่ทิ่มร่องก้นของเด็กสาว หน้าขาของเขาแนบชิดกับบั้นท้ายงอน ๆ ของปวีณา แล้วหนุ่มใหญ่ก็ทิ้งตัวนอนทับร่างของเด็กสาว แผงหน้าอกของเขากดทับกับแผ่นหลังเปลือยเปล่าของปวีณา



"ลุง!! เล่นอะไรของลุงเนี่ย!!! หนูหายใจไม่ออกนะ" ปวีณาเริ่มทักท้วง เมื่อถูกลุงจอมทิ้งตัวนอนทับร่างของเด็กสาว

เจนรบใช้มือซ้ายล้วงแล้วโอบหน้าอกของเด็กสาวเอาไว้ มือซ้ายของเขาตะปบหน้าอกของเด็กสาว ส่วนแขนขวาก็ล้วงลงไปด้านล่าง ปวีณาเริ่มรับรู้แล้วว่าลุงจอมต้องการทำอะไร เจนรบล้วงแขนลงต่ำ จนฝ่ามืออันหยาบกร้านของเขาสัมผัสกับป่าดงดิบ เลื่อนต่ำลงไปจนสัมผัสกับกลีบสาว นักรักรุ่นใหญ่ใช้นิ้วนางและนิ้วชี้แหวกกลีบสาว เพื่อเปิดช่องทางให้นิ้วกลางได้บดขยี้ติ่งสยิวของปวีณาได้อย่างถนัดมือ

ขณะเดียวกัน ขาของเจนรบที่กางไว้วงนอก ก็บีบขาของปวีณาให้ตีวงแคบลง จนในที่สุดร่างกายของเด็กสาวก็ถูกหนุ่มใหญ่ล็อคจนไม่สามารถขยับตัวไปไหนมาไหนได้

มันอาจรู้สึกอึดอัดอยู่บ้าง แต่เด็กสาวกลับรู้สึกอบอุ่นและหวาบหวิวมากกว่า มือซ้ายของเจนรบบีบคลึงหน้าอกของเธอ มือขวาหยอกเย้ากับสามเหลี่ยมด้านล่าง ร่องก้นก็ถูกท่อนเนื้อและถุงนุ่มของลุงเจนรบบดเบียด

"ชอบแบบนี้ไหมจ๊ะ?" เจนรบกระซิบข้างหูหลานสาวคนสวย

"ชอบค่ะ..." ปวีณาตอบ "แต่มันอึดอัดไปนิดนึง"

"เดี๋ยวหนูจะชอบยิ่งกว่านี้" เจนรบหอมแก้มเด็กสาวเป็นรางวัล ก่อนวางริมฝีปากบนซอกคอของเด็กสาว หนุ่มใหญ่วางตำแหน่งลงบนจุดที่เขาเห็นเส้นเลือดกำลังปูนโปนอยู่ แล้วทำการดูดเป็นการทำโทษ ที่น้องปลาทำตัวน่ารักมากเกินไป

"ลุง...อืออออ" ปวีณาถึงกับร้องเสียงหลง เมื่อถูกคุณลุงเจนรบดูดคอดังจ๊วบ ลูกปลาพึ่งรู้ว่าความจริงแล้วเจนรบยังมีอาชีพเสริมอีกอย่างคือแวมไพร์ดูดคอหญิงสาวที่กล้าท้าทายอำนาจของเจนรบ

พรุ่งนี้ ซอกคอของปวีณาจะเป็นรอยช้ำเพราะถูกลุงจอมดูด แต่โชคยังดีที่คุณลุงเลือกโจมตีบริเวณต้นคอ ดังนั้นถ้าปวีณามีเสื้อที่คอไม่เว้าลึกจนเกินไป ก็น่าจะช่วยปกปิดรอยรักจากริมฝีปากของลุงจอม นักรักจอมซุ่มได้

แม้ไม่มีการสอดใส่ แต่ลุงจอมก็สร้างความหรรษาได้ไม่น้อย ปวีณาเริ่มรู้สึกอึดอัดมากขึ้นทุกที นมก็ถูกบีบ เนินสามเหลี่ยมก็ถูกคลึง ก้นก็ถูกท่อนเนื้อบด และคอยังโดนลุงจอมดูดอีกต่างหาก

"อ๊า!!!!!" ปวีณาร้องเสียงหลงขณะกำลังถึงจุดสุดยอด เจนรบใช้ร่างกายที่หนากว่ากดทับร่างของเด็กสาวเอาไว้ ส่วนตัวเองก็เร่งจังหวะเข้าทำมากขึ้น

ทีนี้ เจนรบกลัวว่าหลานสาวจะหายใจไม่ออก และคิดว่าปวีณาคงต้องการพักฟื้นสักระยะ เขาจึงลุกขึ้นแล้วนั่งคร่อมขาของเด็กสาว ก่อนใช้มือแหวกแก้มก้นจนเผยให้หูรูดสีน้ำตาล หนุ่มใหญ่พาดท่อนเนื้อตรงร่องกดแล้วจัดการซอย โดยใช้มือทั้งสองข้างตะปบแก้มก้นของปวีณาให้แนบชิดกับอาวุธประจำกายของเขา

พอเริ่มทำไปก็รู้สึกสยิวได้ที่ แต่ยังไม่มากพอ สุดท้ายลุงจอมคนเก่งของน้องปลาก็เลยทนไม่ไหว ใช้มือช่วยสไลด์แทนเพื่อปลดปล่อยครีมข้นสีขาวลงบนร่องก้นของปวีณา

"อ่าห์....อือออออ" ลุงจอมเกร็งตูดแน่นด้วยความเสียว ขณะกำลังหลั่งโปรตีนขั้นสด ๆ จากลำกล้องปืนใหญ่ของเขารดตูดของปวีณา สาวน้อยที่นอนคว่ำหันหน้ามองด้วยความสนใจ ว่ามีของเหลวบางอย่างรดบนแก้มก้นของเธอ

"เช็ดให้หนูด้วย!!" ปวีณามองค้อนลุงจอม แล้วทั้งคู่ก็หัวเราะร่วนอย่างมีความสุข ลุงจอมโน้มตัวจูบแผ่นหลังเปลือยเปล่าของปวีณา แล้วหอมแก้มเด็กสาวอีกหนึ่งฟอดเพื่อตบรางวัล ก่อนเดินไปหยิบมวนกระดาษทิชชู่ที่วางบนโต๊ะมาเช็ดคราบน้ำกามที่ตนเองหลั่งออกมารดบั้นท้ายของหลานสาวคนสวย

ลิงค์อยู่ด้านล่างครับ

 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

 ::HeyHey::ตื่นเต้นดี ชอบแบบที่ให้ได้ลุ้น มาก ๆ แบบนี้แหละครับรอต่อไป

แหม......ท่าน เล่นบรรยาย มาซะ เล่นเอาเหมือนผม อยู่ในเหตุการณ์นี้ด้วยไปเลยครับ   ถึงไม่มีการสอดใส่ใดๆ ก็ตาม  แต่ขอบอกว่า  ทุกฝีก้าว ของเขาทั้งสอง ที่ทำกิจกรรมร่วมกัน มันสือออกมาให้คนอ่าน อยางผมนี่ นั่งลุ้นเสียว ตามได้เป็นอย่างดีเลยหละครับ
  ตอนนี้ ก็อุ่นเครื่อง กันไปก่อน พอเครื่องร้อนเมื่อไหร่  ลุงจอมแหวกกำแพงแน่    อิอิ 
    Edit..ชอบประโยคนี้จังครับ   ได้โปรดเปิดหัวใจให้หนูเข้าไปนะค่ะ  อ่านแล้วรู้สึกถึงความจริงใจ ของน้องปลาเลย ครับ

ลุ้นตามจนเกร็งไปหมดแล้ว สรุปจะหยุดที่ตรงไหนนะ ตามต่อยาวๆไป

ท่าทางน้องปลาจะติดใจลุงเจนรบเข้าแล้วครับ...อ่านแล้วมองเห็นภาพเลยครับ ท่านบรรยายมาละเอียดมากๆ

ลุงจอม ทนได้เหรอเนี้ย ของสดมาอยู่ตรงหน้าแล้ว

สงสัยหนูปลาจะไม่รอดคุณลุงแน่ๆเลย

เนื้อหาละเมียดละะไมไม่หวือหวาอ่านเเล้วรู้สึกดีมากครับในตอนนี้

ลุงจอมจะทนได้ไหม จะทนได้หรือเปล่า ตบะแตกแน่ๆเจอสมันน้อย

โครตเร้าอารมย์ดีมากเลย ยกสองน่าจะตามมาเเน่ๆ

บทรักนุ่มนวลดีครับ

เป็นบทรักที่บรรยายได้ละมุนมากๆ อ่านแล้วสัมผัสได้ถึงความรักของลุงหลานคู่นี้เลยครับ
ขอบคุณที่มีเรื่องดีๆแบบนี้มาให้ติดตามครับ

[Ranai Soomprasert]

ลุงจอมจะหัวใจวายก่อนไหม

งานนี้ต้องไม่พลาดแล้วนะลุงจอม ปล่อยไว้จะกินแห้วนะจะบอกให้

จะได้กันตอนไหนกับสาวน้อย