อย่าเพิ่งงงกันนะครับว่าทำไมจู่ๆโผล่มาตอนที่ 5 เนื่องจาก โชคชะตา กามารมณ์ ฉบับ 2019 เป็นฉบับที่ผมเขียนขึ้นมาใหม่ ดัดแปลงเนื้อหาหลายๆส่วน และแน่นอนว่าเนื้อเรื่องบางส่วนก็จะเปลี่ยนไป และจุดที่เปลี่ยนมากที่สุดก็คือ ตอนที่ 5 นั่นเอง สำหรับผู้ที่อยากอ่านตอนที่ 1-4 สามารถอ่านได้ตามลิ้งค์ด้านล่างนี้นะครับ อ่านฟรี ไม่คิดกะตัง เนื้อหาจะแตกต่างจากดั้งเดิมบ้างบางจุด แนะนำให้อ่านตั้งแต่ 1 ใหม่เลย สำหรับปัจจุบันก็มีถึงตอน 6 แล้ว



สำหรับใครอยากพูดคุยหรือถามอะไรก็สามารถคอมเม้นท์ไว้ได้นะครับในกระทู้นี้ จะตอบกลับทันที ถือว่าเป็นกระทู้พิเศษละกัน ไม่ปิดเนื้อหา เหมาะแก่การที่ผู้อ่านจะอยากถามนักเขียนโดยตรง และฝากเพจเข้าไปติดตามข่าวสารกันได้ครับ



--------------------------------------------------------------------------------------

  บนแท็กซี่คันหนึ่ง เสียงสะอื้นดังมาเป็นระยะจากเบาะหลังรถ เจ้าของเสียงกำลังปวดร้าวกับเรื่องราวที่พบเจอมา ทุกอย่างมันรุมเร้าเข้ามาเร็วเสียจนเธอตั้งตัวไม่ติด ตอนนี้สาวน้อยแทบอยากกระโดดเข้ากองไฟกลายเป็นดาวลูกไก่ให้รู้แล้วรู้รอดไป เธอไม่เคยคิดเลยว่าผู้ชายที่เป็นรักแรกและรักเดียวในชีวิตของเธอ จะกลายเป็นคนแบบนี้ได้ รึที่เขาเปลี่ยนไปเพราะตัวเธอไม่ดีพอ

 

    ดรีมยังคงคิดวนไปวนมาหาทางออกของปัญหาไม่เจอ เธอไม่ได้เงยหน้ามามองเลยว่า แท็กซี่กำลังพาเธอและอาเป็ดไปไหน แทบไม่สนใจเลยด้วยซ้ำว่าตัวเองจะไปที่ไหน สาวน้อยได้แต่นั่งจ้องภาพเจ้าปัญหาที่แสดงอยู่บนโทรศัพท์มือถือ เธอภาวนาขอให้มันเป็นฝันร้าย แล้วพอตื่นขึ้นมาเธอจะนอนอยู่ข้างเอกเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา แต่คราวนี้กลับไม่ใช่อย่างนั้น ทุกอย่างยังคงดำเนินต่อไป น้ำตายังคงไหลลงมาท่วมจอโทรศัพท์ ความเจ็บช้ำยังคงชัดเจนอยู่ในจิตใจ

 

"เอ้ย"

 

    อยู่ดีๆคนขับรถแท็กซี่ก็ร้องขึ้น ตัวรถค่อยๆชะลอความเร็วและดับลงในที่สุด คนขับพยายามสตาร์ทเครื่องอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่ติด ดรีมยังคงนั่งจ้องโทรศัพท์มือถือไม่สนใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ส่วนอาเป็ดเริ่มออกอาการหงุดหงิด

 

"รถเป็นอะไรวะนั่น"

 

"ไม่รู้เหมือนกันเฮีย เอาไงดีเนี่ย"

 

    คนขับแท็กซี่มองกระจกหลัง กลัวจะมีรถมาชนเข้า พอเห็นว่าถนนช่วงนี้รถมีไม่มาก คนขับจึงขอความช่วยเหลือจากอาเป็ดมาช่วยกันเข็นรถให้เข้าริมทางก่อน อาเป็ดถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วลงไปช่วย ทั้งคู่ใช้เวลาซักพักนึงจนพารถแท็กซี่เจ้ากรรมจอดริมทางได้ในที่สุด อาเป็ดตัดสินใจจ่ายเงินให้กับคนขับ และพาสาวดรีมไปโบกรถคันใหม่ ด้านสาวน้อยยังคงทำตัวไร้วิญญาณ ใครลากไปไหนไปหมด

 

    ตอนนี้อาเป็ดมีท่าทีกระวนกระวายใจเสียเหลือเกิน เพราะโอกาสทองมาหาแกแล้วแท้ๆ แต่ดันมีกรรมมาขัด อาเป็ดเหลือบมองสาวดรีมอีกครั้งแล้วกลืนน้ำลาย

 

'คืนนี้เอ็งเสร็จข้าแน่ แม่หลานสะใภ้' 

 

อาเป็ดคิดในใจ ดรีมเงยหน้าขึ้นมามอง อาเป็ดแทบเก็บสีหน้าอันหื่นกามไว้ไม่ทัน สาวดรีมยังคงจ้องหน้าอาเป็ดอยู่ เหมือนขอความช่วยเหลืออะไรบางอย่าง อาเป็ดเริ่มเอะใจ

 

"มีอะไรอีหนู"

 

"หนูจะรับโทรศัพท์ดีไหม"

 

    ดรีมยื่นโทรศัพท์มือถือขึ้นมาให้อาเป็ดดู ปรากฏว่าคนที่โทรเข้ามาหาเธอตอนนี้คือ เอก แฟนหนุ่มเจ้าปัญหาของเธอนั่นเอง อาเป็ดมองมือถือแล้วเงยหน้ามามองสาวดรีม เขาไม่มั่นใจเลยว่าควรจะตอบอะไรดี อาเป็ดลองเสี่ยงดู

 

"รับๆไปเหอะ จะได้รู้แล้วรู้รอดไป"

 

    อาเป็ดไม่อยากจะให้รับเลยด้วยซ้ำ แต่ตัวเขารู้ถึงบอกว่าไม่ให้รับ สาวดรีมก็จะรับอยู่ดี ดรีมใช้มือที่สั่นเทิ้มรูดสัมผัสหน้าจอช้าๆ แต่ด้วยความที่น้ำตามันเลอะเต็มจอทำให้ระบบสัมผัสบนหน้าจอมันไม่ติด จะรูดกี่ครั้งก็ไม่ติด



"ทำไมไม่รับล่ะ?" อาเป็ดแอบใจเต้นระรัว

"มันกดรับไม่ได้" ดรีมชักหงุดหงิด

"มาๆ เดี๋ยวข้าเช็ดให้"

"ไม่ต้องแล้วค่ะอา ช่างมันเถอะ"

"เออๆ อารมณ์ดีแล้วค่อยรับก็แล้วกัน"



อาเป็ดทำนิ่งแต่ในใจนี่ดีใจจนอยากจะกระโดดโลดเต้น ดวงแกยังไม่กุด ไม่นานก็มีรถแท็กซี่คันใหม่มา อาเป็ดจัดแจงโบกและบอกให้ไปม่านรูดเหมือนเดิม พอตกลงกันได้ทั้งสองก็ขึ้นมาบนรถ เสียงโทรศัพท์ก็ดังมาไม่หยุด



"ขยันโทรมาจริงหลานกู" อาเป็ดบ่นเบาๆไม่ให้ดรีมได้ยิน

"จะโทรมาอะไรนักหนา รำคาญแล้วนะ" ดรีมสะอึกสะอื้นบ่นใส่

"บล็อคเบอร์มันไปเลย อารมณ์ดีแล้วค่อยเปิด" 



อาเป็ดได้ทียุแยง ดรีมเองก็ดันเห็นดีด้วย เธอจัดการบล็อคเบอร์เอกเรียบร้อย เสียงโทรศัพท์ไม่มีดังขึ้นมารบกวนอีก จนแท็กซี่ค่อยๆขับเข้าโรงแรมม่านรูดโทรมๆแห่งหนึ่ง ผ้าม่านจากสีแดงเริ่มซีด ผนังตึกสีขาวก็เริ่มแตกลอก แท็กซี่จอดหน้าห้องว่างห้องหนึ่ง ดรีมที่ลงมาจากรถเพิ่งสังเกตุว่ามันคือ โรงแรมม่านรูด



"ด...เดี๋ยวค่ะ อาเป็ด ที่นี่มัน..."

"โรงแรมม่านรูดไง ทำไมล่ะ" พนักงานเริ่มมองทั้งสองคน

"แต่ว่า...มันจะไม่ดีมั้งคะ"

"ไม่ดีสิดี อาอุตส่าห์คิดวิธีเอาคืนได้"

"เอาคืน?"

"ใช่ เอาคืนหลานตัวแสบไงที่มานอกใจหนูดรีม ทำให้มันรู้สึกเจ็บบ้างถึงจะดี จริงมั้ย?"



สาวน้อยรู้สึกเหนื่อยล้าจนสับสนไปหมด วันนี้เธอเจอเรื่องราวมามากเกินจนรับแทบไม่ไหว อาเป็ดจูงมือที่ลังเลของดรีมเข้าไปในห้องโดยมีพนักงานรูดม่านมองดูอย่างเป็นห่วง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้



"นั่งลงตรงนี้แปปนะอีหนู" 



ดรีมนั่งคุดคู้ลงบนเตียงสี่เหลี่ยมที่ปูด้วยผ้าห่มสีขาว เธอไม่เคยเข้าโรงแรมม่านรูดกับคนอื่นมาก่อน โดยเฉพาะกับอาเป็ด อาแท้ๆของแฟนตน แต่พอคิดถึงแฟนทีไรมันก็ปวดใจขึ้นมาทุกที ราวกับมีคนบีบ ดรีมรู้สึกอ่อนล้าไม่มีแรงจะตัดสินใจอะไร เธอปล่อยร่างกายอันหนักอึ้งลงไปนอนบนเตียง



"อย่าเพิ่งหลับสิ อีหนู"



ไม่นานอาเป็ดก็เดินกลับมาในสภาพกึ่งเปลือย มีเพียงผ้าขนหนูตัวเดียวปิดช่วงล่าง ดรีมที่นอนอยู่ตกใจรีบลุกขึ้นมานั่งหันหน้าหนี เพราะสายตาของเธอดันเหลือบไปเห็นของลับที่อยู่ระหว่างเป้าดันผ้าขนหนูออกมาจนโดดเด่นเป็นสง่า



"อ..อาเป็ด ทำไมแต่งตัวแบบนี้ล่ะคะ"

"ก็เดี๋ยวอาจะช่วยแก้แค้นไง"

"แก้แค้นแล้วต้องแต่งตัวแบบนี้ด้วยเหรอคะ?"

"ข้ามีแผนนิ มาๆจะเล่าให้ฟัง"



อาเป็ดลงมานั่งข้างดรีม เธอตกใจจะเขยิบหนีแต่อาเป็ดดึงแขนไว้ก่อนพร้อมยื่นหน้ามากระซิบแผนในหู จากตอนแรกที่กลัวสาวน้อยเริ่มตั้งใจฟัง แผนการณ์ของอาเป็ดน่าจะถูกใจดรีมพอสมควร



"เป็นไง คิดว่าดีมะ?"

"ก..ก็พอได้นะคะ ถ้าเอกรู้เอกจะเป็นยังไง?"

"มันก็....จะเจ็บเหมือนที่หนูดรีมเจ็บ ไม่สิ เจ็บยิ่งกว่า มันต้องหันมาสนใจและขอโทษขอโพยหนูอย่างแน่นอน หลังจากนั้นหนูจะให้อภัยก็แล้วแต่" 



อาเป็ดยิ้มเยาะในใจ แกคิดว่าตนอ่านใจหลานสะใภ้คนนี้ขาด เด็กสาววัยรุ่นต้องการแค่แก้แค้น และทำให้อีกฝ่ายกลับมาสนใจ แน่นอนว่าสุดท้ายก็กลับมารักใคร่ปลองดองกัน ช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดคือช่วงตรงกลางนี่ล่ะ ที่แกจะได้เก็บเกี่ยวอย่างเต็มที่ที่สุด



"ล...แล้วดรีมต้องทำยังไงบ้างคะ" เหยื่อติดเบ็ดเรียบร้อย อาเป็ดทำหน้ากล้ำกลืนฝืนทน เหมือนไม่เต็มใจทำแล้วยื่นผ้าเช็ดตัวให้

"เอ็งไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ใส่แค่ผ้าขนหนูก็พอ"



ดรีมลังเลเล็กน้อยก่อนจะทำตาม อาเป็ดนั่งมองสัดส่วนและบั้นท้ายหลานสะใภ้อย่างสำราญใจ ก่อนที่สาวน้อยจะเดินเข้าห้องน้ำไป แค่คิดถึงเรื่องที่จะเกิดขึ้น น้ำวิสุทธิก็ไหลมาเอ่อปากกระบอกแล้ว



อีกด้านหนึ่ง เอกกำลังยืนโทรศัพท์อย่างร้อนใจ เขาอยู่ในสภาพเปลือยอกใส่แต่กางเกง มีรอยลิปสติกอยู่ตรงแก้ม เอกพยายามโทรศัพท์หาดรีมอยู่หลายรอบแต่ก็โทรไม่ติด ด้านหลังแป้งเพื่อนสาว และเพื่อนชายอีกหลายคนหัวเราะคิกคักสนุกสนาน



"พวกมึงนะพวกมึง" เอกเดินวนไปมาเป็นวงกลมพลางกดเบอร์แฟนสาวไม่หยุด

"ใจเย็นๆหน่า เอก ไม่มีอะไรมากหรอก"



แป้ง เพื่อนสาวคนสนิทของเอก เธอมีรูปร่างสูงโปร่งราวกับนางแบบ หุ่นอรชร ไม่มีส่วนไหนใหญ่เป็นพิเศษ ใบหน้าเปรี้ยวเฉี่ยวตามแบบฉบับสาวสมัยใหม่ ผมสั้นประบ่า ดูท่าทางเป็นคนกล้าแสดงออก แต่เธอกลับอายที่จะเผยความรู้สึกให้คนที่เธอชอบรู้ เพราะเธอกลัวว่าเอกจะเลิกเป็นเพื่อนกับเธอ



แผนการณ์ในครั้งนี้แป้งเห็นดีเห็นงามกับเพื่อนชายคนอื่นๆ ไม่ใช่เพียงเพราะว่าสนุก แต่เธอยังได้จุ๊บแก้มคนที่ชอบ และยังหวังลึกๆ เพียงเสี้ยวหนึ่งของความคิดที่อยากให้ดรีมกับเอกมีรอยบาดหมางกัน เพราะเธอรอคอยมาโดยตลอดที่จะได้แทรกระหว่างกลาง



"กูกลับห้องก่อนนะ เผื่อดรีมอยู่ที่ห้อง" 



เอกที่อารมณ์เสียรีบบอกลาเพื่อนๆ ชายหนุ่มไม่เคยคิดติดใจเอาผิดจากเพื่อน เขาให้อภัยทุกคนได้เสมอ นี่จึงเป็นจุดเด่นที่ทำให้เพื่อนรัก แป้งที่ยืนอยู่ไม่ไกลรีบคว้าแขนเอกเอาไว้



"ใจเย็นๆดิวะ ดรีมอาจจะไม่ได้คิดไรมากก็ได้" เพื่อนๆที่นั่งอยู่ก็ส่งเสียงเห็นด้วย

"แต่ว่า...."

"มึงคิดว่าแฟนมึงโง่ขนาดนั้นเลยเหรอวะ" เพื่อนชายคนหนึ่งที่ชื่อว่า เมฆ พูดแทรกขึ้นมา

"มันไม่ใช่อย่างงั้นเว้ย แต่นี่กูโทรไม่ติดไง ถึงได้ร้อนใจ"

"เอางี้ ให้แป้งไปด้วยมั้ย จะได้ช่วยพูดกับดรีมให้"

"ไม่เป็นไรหรอกแป้ง เราไม่อยากรบกวน เดี๋ยวเราจัดการเอง"



เอกเดินออกไป มือของแป้งไม่มีแรงพอที่จะยื้ออีกฝ่ายไว้ได้ สาวสวยร่างสูงโปร่งได้แต่คิดในใจ ให้เรื่องราวทั้งหมดมันเลวร้ายลง ให้มันแย่เสียจนเอกรับไม่ได้

น้องดรีม เชื่อคนง่ายจริง แบบนี้อาเป็ดก็เสียวดิ

ให้เป็นกำลังใจให้ท่านได้รังสรรค์ผลงานคุณภาพ ที่ช่วยเติมเต็มจินตนาการในทางกามารมณ์แก่หมู่มวลสมาชิกต่อไปครับ

เวอร์ชั่นที่แล้วผมอ่านถึงแค่เสร็จนายสี
แล้วตอนนี้น้องดรีมรอดอาเป็ดไป
แต่เวอร์ชั่นนี้จะรอดอาเป็ดไหมนะ

รอคอยฉบับเต็มมานาน เป็นกำลังใจให้นะครับ

ลูกเป็ดในกำมือ โดนมั้ย

มาถึงขนาดนี้แล้ว ถ้ารอดจากอาเป๋ดก็ถึงมือเด็กรูดม่านแล้วครับ น้อง​ดรีมคนดี่

รอบนี้จัดดรีมให้หนักๆหน่อยนะครับ

ชอบมากเรื่องนี้ ครบทุกรสชาติ เยี่ยมมากหาก กลับมาดัดแปลงใหม่

ยังนึกอยู่ว่า เมื่อไหร่จะมาต่อให้น่ะครับ
ตามไปถึงตอน 6 ในแอพฯล่ะตอนนี้
รวมทั้งอุดหนุนอี-บุ๊คไปด้วยทั้งแฟนผมเป็นคนดี
หมู่บ้านเริงรมณ์..(รอเล่ม 2 ทั้ง 2 เรื่องอยู่นะครับ)

โดนหลอกง่ายเลย

คนที่โชคดีคืออาเป็ด

เปลี่ยนเนื้อเรื่องเพื่ออาเป็ดเลยหรือเปล่า  เนื้อเรื่องเดิมเป็นคนที่น่าสงสารกินแห้ว

ทำไมง่ายจัง หรือเพราะอยากเอาคืน หรืออยากประชด

อาเป็ดโชดดีจังได้สาวสวยอย่างดรีม