EP0 into

สวัสดีครับ ผมชื่อเอ็มครับ ผมเกิดในจังหวัดๆหนึ่งเหนือกรุงเทพขึ้นมาประมาณ300กิโลเมตร เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับชีวิตผมโคตรเหมือนนิยายที่ติดเรทเลยละครับ ep0นี้จะแนะนำตัวผมเองเพื่อให้คนที่จะอ่านเรื่องๆนี้เข้าใจจังหวะชีวิตของผมมากขึ้น ผมมีพ่อและแม่ลูกจ้างประจำของโรงพยาบาลประจำจังหวัด มีพี่น้องร่วม3คน พี่ทั้ง2คนอายุห่างจากผม10และ11ปี ผมเริ่มเรียนอนุบาลและประถมที่โรงเรียนเอกชน ในตัวเมืองที่ตัวอยู่ เลยได้รู้จักเพื่อนกลุ่มแรก และเป็นกลุ่มที่ทำให้ผมรู้สึกว่าผมโชคดีที่ได้เจอเพื่อนแบบพวกมันก่อน ช่วงประถม3-6เป็นช่วงที่บ้านผมมีปัญหาอย่างรุงแรงกับพ่อ และพี่ทั้ง2 เริ่มจากพ่อ เนื่องจากแม่เข้าเวรแบบ เช้า บ่าย ดึก เหมือนกันกับพ่อแต่เวลาไม่ตรงกันทำให้พ่อเริ่มมีบ้านน้อย ซึ่งผมถ้าเป็นวันพ่อเลี้ยงผมก็ต้องได้กับพ่อที่โรงแรมที่เค้านัดกัน ผมจะได้นอนโซฟาพ่อกับบ้านน้อยจะนอนเตียงพอผมหลับเค้าถึงเอากัน จนความแตกก็ตอนที่พ่อพาบ้านน้อยเข้าบ้านครั้งแรก คือพ่อผมดวงโคตรซวยแม่กลับมาเจอ สุดท้ายพ่อก็ไปอยู่กับบ้านน้อย ส่วนพี่คนโต ก็นั้นและครับเข้าปี1ก็เริ่มลองยา สุดท้ายตอนปี4ติดยาจัดไม่ยอมไปฝึกงาน โดนไล่ออกจากมหาลัยมา อยู่บ้านได้ไม่ถึงเดือนก็โดนจับอีกติดคุกไปปีหนึ่งออกมาก็บวชเลย ณ ปัจจุบันยังเป็นพระอยู่ พี่คนกลางนี้หนักกว่า พี่คนโตอีก ขายเลย เป็นเด็กส่งยาในผู้มีอิทธิพลในจังหวัด ณ ตอนนั้น ได้ลูกเขาด้วย โดนจับผูกแขนกันไม่นานปี2ปีพ่อของพี่สะใภ้ก็โดนยิงตาย ปัจจุบัน ติดคุก ลูก2คน ช่วงนั้นผมก็ไม่ได้รับรู้เรื่องราวต่างๆของครอบครัวเลยหลังจากพ่อย้ายไปอยู่บ้านน้อยนั้นและครับ วันไหนแม่อยู่เวรบ่ายหรือดึกในช่วง วันอาทิตย์-พฤหัส ผมก็จะได้นอนบ้านเพื่อนในกลุ่มสักคน แต่ถ้าเป็นวันหยุดก็จะได้นอนอยู่โรงพยาบาล ช่วงนั้นผลกระทบกับชีวิตผมไม่เยอะเท่าไรครับ เพราะเรียนเก่งพ่อแม่เพื่อนๆก็รัก เอ็นดู ท่านคงเห็นว่าพาลูกเขาตั้งใจเรียนไปด้วย จนผมก้าวเข้าสู่ชีวิตมอปลายจึงขอแม่อยู่บ้านเพราะอยากได้ห้องส่วนตัวบวกกับส่วนนั้นแม่มีเงินเดือนพอเลี้ยงผมแล้ว เริ่มต้นด้วยการสอบเข้าได้ที่1ตอนนั้นความคิดแรกคือโรงเรียนประจำจังหวัดก็ไม่เท่าไหนนิ ของขวัญชิ้นแรกที่ได้จากแม่ก็มา เป็นคอมเครื่องหนึ่งที่ถามว่าแรงไหมก็แรงนะครับ ระดับราคา20000บาทในปี2548(ผมรู้หลังจากนั้นไม่นานว่าเงินจำนวนนี้คือเงินของพ่อเพื่อนผมคนหนึ่งที่เอ็นดูมากมากเหมือนกันที่ให้แม่ยืมมาซื้อคอม) นั้นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมดของผม

EP1น้ำท่วมกับแฟนคนแรก

   หลังจากได้คอมเครื่องแรก msn ก็กลายเป็นช่วงหนึ่งของชีวิตผมเลยก็ว่าได้ วันวันคือเรียน เลิกเลิกก็เล่นบอลจน2ทุ่มกลับบ้านเปิดคอมเล่นเกม คุยเอ็มกับเพื่อนกับสาว นั้นและครับ แฟนคนแรกของผม ชื่อของขวัญเด็กมอ2 โรงเรียนเดียวกับผม เรียนเก่ง ใส่แว่น ผิวไปทางสีน้ำผึ้ง สัดส่วนก็เกินเพื่อนๆในกลุ่มน้องมาเยอะอยู่ ผมรู้จึกของขวัญจากลูกบอลที่เตะออกจากเท้าผมเอง พุ่งออกนอกสนามไปโดนหัวน้องมันสลบเลย ผมเลยต้องพาน้องมันไปห้องพยาบาล จนน้องมันรู้สึกตัว ด้วยความน่ารักของน้อง น่าเอ็นดูน่าดูแล ณ ตอนนั้น เลยได้ทำความรู้จักไป ขอชื่อ ขอเมลเพื่อติดต่อ หลังจากนั้น2เดือนผมก็ได้เป็นแฟนกับของขวัญ ช่วงนั้นผมก็เข้าบ้านของขวัญบ้างเพื่อติวหนังสือให้น้อง ผู้ใหญ่ทางบ้านของจวัญเลยได้เจอผม ได้รู้จักผม เลยไว้ใจผม จนปิดเทอมแรกของชีวิตมอปลาย พร้อมน้ำท่วมช่วงตุลา ช่วงนั้นผมไม่ได้คุยกับของขวัญเกือบ2สัปดาห์แล้ว จนเพื่อนพัฒมาหาผมที่บ้าน
"เอ็มอยู่บ้านไหมครับ พอดีจะออกไปดูน้ำกันนะครับ"
"อยู่จ้าาา น้องพัฒขึ้นไปหาน้องเอ็มได้เลย" แม่ผมตอบ
แปปหนึ่งพัฒมันก็เปิดห้องผมเข้ามา "ไปเพื่อน ไปหาแฟนมึงกันดีกว่า"
"ไปไงว่ะ บ้านของขวัญเองก็ท่วมนิ ไม่ไปอยู่บ้านญาติเขาหรอ นี้กูยังไม่ได้คุยมาจะ2สัปดาห์แล้ว" ผมตอบ
"นั้นและๆ กูเลยจะพาไปหาไง"พัฒบอก
"อย่างไงว่ะ" ผมถาม
"ก็ไปหาที่บ้านของขวัญไง ที่น้ำท่วมนั้นและ ไปเดินอยู่น้ำกัน กูนัดก็พลอยไว้แล้ว OK"พัฒตอบ
"OK งั้นก็ขอเวลาแปป บอกน้องๆก่อนที่คุยค้างอยู่ก่อนว่าจะออกไปข้างนอก"ผมรับปากพร้อมขอเวลาอีกแปป พัฒมันก็นั่งรอ จนผมปิดเครื่องแล้วเราก็ออกจากบ้านผม ช่วงเดินทางก็ขอแนะนำเพื่อนคนนี้หน่อยและก็เพราะมันจะมีบทกับช่วงเวลาผมเยอะอยู่ พัฒ เพื่อนที่รู้จักกันตั้งแต่ประถม เป็นลูกของผู้จัดการบริษัทรถยนต์ยี่ห้อหนึ่ง ซึ่งตระกูลของพัฒ เป็นผู้จัดการบริษัทรถยี่ห้ออื่นๆด้วย หรืออีกนัยคือ เป็นตระกูลที่เป็นตัวแทนเกี่ยวกับรถทุกยี่ห้อในจังหวัดนั้นเอง พอถึงจุดที่น้ำท่วมแล้วต้องเดินต่อไปตามสะพานที่เทศบาลสร้างไว้ให้บ้านที่น้ำท่วมตลาดเข้าไปดูแลบ้านตัวเองได้ โดยสะพานจะเป็นนั่งร้านที่มีไม้วางไว้ข้างบนยาวไปตามถนน เราเดินได้ได้สัก500เมตรก็เจอพลอยพัฒเลยถามว่า "ของขวัญว่าไง"
"OKนะ แต่รออยู่บ้าน บอกว่าให้พาเพื่อนไปคุยกับมันคนหนึ่ง" แล้วพลอยก็มองหน้าผมแล้วพูดต่อ
"เป็นคนนี้มันคงดีใจมาก" จากคำพูดพลอย
ผมเลยเดินไปข้างๆพัฒแล้วถึงมันว่า "คือเพื่อนไม่มีที่เอาแฟนว่างั้น"
"ใช่แล้วเพื่อนไม่เสียแรงที่เป็นเพื่อนกัน" พัฒตอบ
"กูบ้านก็ได้ไหมว่ะแมร่งไม่คิด พรุ่งนี้แม่กูก็เข้าเวรเช้า" ผมบ่นลอยๆ
พัฒพูด"พรุ่งนี้ได้หรอ รู้งี้ถามมึงก่อนก็ดีว่ะ"
ผมเลยตอบมัน "ถ้ามึงไม่อายกูอ่ะนะ เตียงกูกับคอมมันอยู่ที่เดียวกันนะ"
มันไม่ได้พูดอะไรต่อเดินไปเดินคู่กับพลอย ผมก็เดินตามหลังคู่มันไปเรื่อยๆจนถึงบ้านของขวัญ พลอยโทรเรียกของขวัญ ของขวัญก็เปิดประตูระเบียงตรงชั้น2แล้วเอาไม้มาทำเป็นสะพานเข้าบ้านพอเข้าบ้านพัฒกับพลอยก็ขอย้ายตัวไปห้องนอนรับแขกตรงชั้น2เลย ของขวัญก็พาผมได้ชั้น3ที่ห้องนอนของของขวัญเพื่อรอพัฒกับพลอย ของขวัญเลือกให้ผมนั่งรอที่เก้าอี้ตรงมุมโต๊ะหนังสือส่วนของขวัญนั่งอยู่เตียงนอน
คำแรกออกมาจากปากผม "ไงเรา น้ำท่วมไปนอนอยู่ที่ไหน"
"บ้านญาติที่ต่างอำเภอนะ แล้วพี่เอ็มช่วงนี้ได้ออกไหนบ้างไหม"ของขวัญตอบและถามกลับ
"ไม่ได้ออกไหนเลยนี้ไอ้พัฒพึ่งพาออกมานี้และ ตั้งแต่ปิดเทอม" ผมตอบ
"แล้ว....แล้ว... พี่เอ็มไม่คิดจะติดต่อหนูบ้างเลยหรอ ไม่พยายามติดต่อหนูเลยหรอ"ของขวัญถามพร้อมน้ำตาคล้อ
ผมทำหน้าจริงจังขึ้นแล้วตอบ "พี่ไม่มีมือถือนะ รถก็ไม่มีของขวัญต้องการอะไรค่ะ ถ้าเปลี่ยนคำถามเป็นคิดถึงเราไหมพี่จะตอบว่าคิดถึง แต่ถ้าจะให้ติดต่อได้ตลอดเวลา พี่คงทำให้ไม่ได้หรอกนะ นอกจากเราอยู่บ้านญาติแล้วสามารถออนmsnได้ พี่อยู่กลุ่มพวกพัฒได้ไม่ใช้เพราะพี่มีทุกอย่างเหมือนพวกพัฒ แต่เพราะพวกพี่คบกับมานาน เราเข้าใจพี่ใช่ไหมครับ"
ของขวัญมองหน้าผมทั้งน้ำตา"ของขวัญขอโทษได้ไหมพี่เอ็ม หนูแค่น้อยใจที่พี่อยู่ๆก็หายไป"
ผมเดินเข้าไปลูบหัวของขวัญ "ขอบคุณที่เข้าใจพี่นะครับคนเก่ง ว่าแต่ในของนี้มีรูปเด็กน้อยให้พี่ดูบ้างไหม"
พูดเสร็จผมก็เดินเลยไปที่ตู้เก็บรูปมองไปเรื่อยๆ พักเดี่ยวของขวัญก็เข้ามากอดผมจากด้านหลัง
"คิดถึงพี่เอ็มมากๆเลย"คำพูดสุดท้ายก่อนทุกอย่างจะเงียบลงนานเท่าไรไม่รู้ จนได้ยินเสียงพัฒและพลอยเอากันจากชั้น2 จากนั้นก็ได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นดังแข่งกับเสียงหัวใจของอีกคน บวกกับร่างกายของของขวัญสัดส่วนที่แตกต่างจากผม ทำให้ผมเริ่มอยากทำตามพัฒกับพลอยกำลังทำอยู่มากขึ้น ผมเลยเกะมือของขวัญออกแล้วหันหลังกลับไปจับไหล่ของขวัญ แล้วพูดตรงๆ
"ของขวัญค่ะ ตอนนี้พี่รู้สึกว่าพี่อยากทำแบบพัฒกับพลอย แล้วถ้าของขวัญยังไม่พร้อมช่วยออกห่างพี่ได้ไหมค่ะ"
ของขวัญเงียบแล้วเดินถอยไปที่เก้าอี้ที่ผมนั่งตอนแรกที่เข้ามาในนอน ส่วนผมก็หันกลับไปรูปในตู้ต่อ พักหนึ่งของขวัญก็พูดว่า"พี่เอ็ม ถ้าเราทำแบบพี่พัฒกับพลอย เราจะเข้าใจกันมากขึ้นไหม"
"ไม่รู้สิ แต่ไม่น่าจะเข้าใจกันมากขึ้นนะ"ผมบอกตรงๆ
"หนูอยากลองจัง"ของขวัญบอก
"เราแน่ใจนะ ให้เวลาคิดอีกที พี่ไปเอาของที่เพื่อนพัฒก่อน"แล้วผมก็เดินออกมาเลย เพื่อไปหาพัฒ
"พัฒ ขอถุงอันเผื่อใช้"ผมเรียกพัฒที่หน้าห้องพร้อมบอกสิ่งที่ต้องการ
พัฒเปิดประตูพร้อมยืนถุงยางให้กล่องหนึ่ง "อันเดียวไม่น่าจะพอนะครั้งแรกเยอะแน่ๆ"
"สัด"เป็นคำตอบรับของผมก่อนพัฒจะปิดห้องและผมก็เดินกลับห้อง พอเข้าห้องมาของขวัญก็ถามทันที
"พี่เอ็มไปหาพี่พัฒทำไม" 
ผมหยิบถุงยางขึ้นมา "นี้ไงเรามอ2แล้วก็น่าจะเรียนสุขศึกษาเรึ่องเพศศึกษามานิ พี่ไปเอามาเพื่อได้ใช้กับเราไง สรุปว่าไงค่ะคนเก่ง"
"พี่เอ็มบ้า พี่พัฒกับพลอยคิดไปถึงไหนแล้วเนี้ย"ของขวัญพูดพร้อมตีแขน
"สรุปเราไม่พร้อมใช่ไหมค่ะ หาอย่างอื่นทำก็ได้นะ"ผมพูดพร้อมเตรียมขยับไปหามุมที่ทำให้อารมณ์ของผมมันลดลง
"ไม่ต้องขยับออกไปออกพี่เอ็ม พี่เอามาแล้ว จริงๆหนูอยากลองเหมือนกันฟังพลอยมันพูดบ่อยๆ"หลังจากคำพูดของของขวัญผมก็เดินเข้าไปหาของขวัญมองตาของขวัญและจนด้วยจูบของขวัญเป็นจูบที่ยาวนานมากจนไม่รู้ตอนไหนที่ผมพาของขวัญมาอยู่ที่เตียง
"ของขวัญค่ะ พี่ขอนะ" พี่พูดก่อนจะลงมือจูบของขวัญโดยไม่รอคำตอบอีกครั้ง รอบนี้มือของผมเริ่มซนปลดตะขอเสื้อในถอดเสื้อของขวัญถอยเสื้อตัวเองจับนมดูดนม เลียหัวนมอีกมือก็ขยับลงต่ำไปในกางเกงของขวัญเพื่อเอานิ้วขยับตามหอยของของขวัญโดยไม่รู้ว่าทำเพื่ออะไร วนไปเรื่อยๆแบบที่เคยเห็นตอนเด็กที่พ่อทำกับเมียน้อย จนน้ำแฉะมือ ซักพัก
"พี่เอ็มหนูจะ....จะไม่ไหวแล้ว"ของขวัญบิดตัวพร้อมน้ำเปียกเต็มมือและกางเกงของของขวัญผมเลยละมือมาถอดกางเกงของผมและของขวัญออกครั้งแรกที่เห็นของขวัญที่ไม่มีเสื้อผ้า
"สวยจัง พี่จะเริ่มแล้วนะ"ผมพูด พร้อมเริ่มขยับเจ้าน้องชายของผมที่มีหมวกแล้วเข้าไปในหอยของขวัญ ความรู้สึกแรกที่เริ่มขยับเข้าไปคือแน่น คับ แต่ไม่เหมือนมือตัวเองมันรู้สึกดีกว่ามือตัวเองมาก พอเข้าไปจนสุดลำ ความรู้สึกว่าเยื่อพรมจันทร์ขาดนี้คือไม่มีเลยนอกจากคำพูดของของขวัญว่า
"พี่เอ็มหนูเจ็บแต่มันแน่นมากกว่าอ่ะ เหมือนมีอะไรอยู่ในท้องน้อย"
"เจ็บหรอค่ะ"เป็นคำถามลอยๆจากผมก่อนที่ผมจะก้มหน้าลงไปจูบกับของขวัญด้วยตัณหาที่มี ด้วยสัญชาตญาณการสืบพันธุ์ของคนที่มีในตัว น้องชายผมกับหอยของขวัญก็ค่อยๆขยับรับกันไปมาระหว่างที่ผมซนกับร่างกายของของขวัญอยู่ พอทุกอย่างเริ่มเข้าที่ ผมก็เริ่มขยับเจ้าน้องชายพร้อมกระซิบข้างหูขอวขวัญว่า
"พี่ต่อแล้วนะครับ" การเอาแฟนตัวเองมันทำให้เราหลงแฟนเราได้มากขึ้นใช่ไหมครับ เพราะภายใต้วงแขนที่ยันตัวไว้ของผม ที่มีตัวของขวัญที่ไม่มีเสื้อผ้าอยู่ ในตอนที่น้องชายของผมมันสนุกกับหอยของขวัญ สายตาที่ของขวัญมองผม มันทำให้ของขวัญดูน่ารักขึ้นไปอีก
"ของขวัญน่ารักจัง" คำพูดของผมทำให้ของขวัญเขินหลบสายตาผม ผมเลยเร่งจังหวะขึ้น
"ไอ้พี่เอ็มบ้า แกล้งหนูทำไม ยังจะเร่งจังหวะอีก เขินก็เขิน เสียวก็เสียว"ของขวัญพูดพร้อมก็ทุบอกผมเบาๆ แต่ผมก็ไม่ได้เบาจังหวะลง จนของขวัญเสร็จอีกรอบ หลังจากนั้นผมก็เร่งจังหวะเอาของขวัญจนผมเสร็จพร้อมๆของขวัญอีกรอบหนึ่ง สภาพหลังเสร็จของขวัญนอนมีน้ำเปรียกอยู่เต็มระหว่างขา มีคราบเลือดจางมากๆเป็นวงอยู่ตรงเตียงที่เปียก หอยของขวัญที่แดงมากแบบแดงซ้ำ เห็นจนสงสัยเลยครับ
"ปวดไหมคะ" ผมถาม
"ปวดอะไรหรอ"ของขวัญถามกลับ
ผมเลยเอามีไปจับหอยของขวัญ "ตรงนี้ไง ปวดไหมครับคนเก่ง"
"ไอ้พี่เอ็มบ้า ปวดคะ แต่รู้สึกดีมากกว่า"ของขวัญ
"งั้นพี่คนนี้ขออีกรอบนะค่ะ"ผมไม่พูดเปล่าพร้อมหยิบถุงอีก2อันที่ยังไม่ได้ใช้ขึ้นมาโชว์
"พี่เอ็มค่ะ หนูบอกว่าปวดคะ วันนี้พอก่อนนะนะ"
วันนั้นสุดท้ายผมก็ไม่ได้เอาของขวัญต่อแค่เก็บห้องให้เรียบร้อย ต่างคนต่างใส่เสื้อผ้าแล้วก็นอนรอพัฒกับพลอยเอากัน นี้เป็นวันที่ผมโคตรมีความสุขเลยครับ

ตอนแรกของผมจบไปแล้ว ที่คิดจะเขียนเรื่องราวของตัวเองลง บ้านxonly ซึ่งเป็นบ้านที่ผมอยู่มานานกว่าuserที่ใช้อยู่ตรงนี้มากๆ(มีทางเอาuserเก่าคืนได้ไหม แต่คงไม่ได้ เพราะจำได้แค่userจริงๆ)  ก็คิดนะว่าจะอ่านสนุกไหม แต่อยากแบ่งบันความรู้สึกที่ดี และความโชคดีในตอนอื่นที่จะได้อ่านในตอนต่อๆไปให้เพื่อนในบ้านหลังนี้ได้อิจฉาบ้าง ช่วยติข้อผิดพลาดของผมด้วยนะครับ ผมเป็นผู้อ่านที่ดีมานานแล้ว อยากเป็นผู้เขียนที่ดีบ้าง สุดท้ายในep1หนึ่งนี้ ใครหลงแฟนคนแรกที่ได้กันเหมือนผมมั่งหรือเปล่าครับ

bonus1
พลอย "ของขวัญอยากลองแบบที่เราเล่าให้ฟังไหม เรามีวิธี"
"อย่างไงอ่ะ ขวัญโอเคแค่พี่เอ็มนะ นี้ไม่เจอมา2อาทิตย์และ อย่างน้อยก็ยังได้คุยด้วย"ของขวัญ
พลอย "นั้นและ เราก็อยากโดนพี่พัฒอีก ถ้าเป็นไปตามแผนได้แน่ๆ"
"คืออย่างไง ขอรายละเอียดด้วย"ของขวัญ
พลอย "คืออย่างนี้ ตอนแรกเราจะไปบอกพี่พัฒว่าได้ที่เอากันแล้ว ซึ่งก็คือบ้านขวัญที่น้ำท่วมเพราะไม่มีใครอยู่ โดยพี่พัฒต้องพาพี่เอ็มมาด้วยเป็นค่าเช่าห้อง วันนั้นพอถึงเวลาเราจะพาพี่พัฒไปห้องที่ใช้รับแขก ขวัญก็พาพี่เอ็มเข้าห้องขวัญ หลังจากนั้นขวัญก็ดึงเรื่องที่น้อยใจของใครก็ได้ไม่ว่าขวัญหรือพี่เอ็ม"
"ขวัญไม่เข้าใจที่พลอยพูดอ่ะ"ของขวัญ
พลอย"ใจเย็นสิ ถ้าเป็นขวัญน้อยใจ เชื่อสิพี่เอ็มต้องง้อแน่ๆ แต่พี่เอ็มไม่กอดขวัญก็กอดพี่เอ็มเลย แต่ถ้าพี่เอ็มน้อยใจแทน ขวัญก็เข้าไปกอดเลยแล้วก็ขอโทษ แล้วก็เงียบให้ได้ยินเสียงเรากับพี่พัฒเอากัน เชื่อสิแค่ขวัญกับพี่เอ็มตัวติดกันก็ไม่เลยแล้ว นี้ยังมีเสียงของเราอีกที่กระตุ้นความอยากไม่เหลือแน่ๆ อย่างไงพี่เอ็มก็เสร็จขวัญ"
"บ้ามาอะไรเสร็จขวัญ แค่ก็คุยกันเฉยๆก็ได้"ของขวัญ
พลอย"ตามนั้นนะ พรุ่งนี้เจอกัน ฝันดี เตรียมใจให้พร้อมละขวัญ"
"ฝันดีพลอย"ของขวัญ
bonus2
พัฒ"อย่างไงครับอย่างไง พ่อเด็กเรียนดี"
"อะไรอย่างไง"ผม
พัฒ"ก็ถุงยางวันนี้ไง ได้แล้วใช่ป่ะ"
"อืม"ผม
พัฒ"ครั้งแรก จะไม่เล่าอะไรเลยหรอ"
"จะให้เล่าอะไรละ มันก็เหมือนกันและครึ้งแรก แค่ตอนนั้นของขวัญโคตรน่ารักเลย ก็เท่านั้น"ผม
พัฒ"OK OK"

เปิดมาแบบวัยว้าวุ่นลองเสียว
แต่ยังไม่แน่ใจว่าจะออกมาแนวไหนกันแน่
ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะครับ
ขอบคุณครับ

ชอบครับแนววัยรุ่น​ นานๆจะมีเรื่องเล่าจากประสปการณ์จริง​ น่าติดตามจะรออ่านตอนต่อไปครับ

เสียวครั้งนี้ไม่รู้ใครเสร็จใคร

น่าจะเป็นมหากาพย์ได้อีกเรื่องนะครับ กระชับเข้าเป้าดี มีลีลาพองาม ชอบครับ
ขอบคุณครับ

เริ่มเรื่องก็มีแบบ 2 คู่ชู้ชื่นล่ะ
ต่อไปจะมีสลับคู่มั้ยน๊อ อิอิ

เรื่องจากประสบการณ์จริงๆมาเขียนก็ได้อรรถรสไปอีกแบบ อ่านเพลินๆดีครับ ขอขอบคุณและเป็นกำลังใจให้มีเรี่ยวแรงเขียนให้ความบันเทิงกับผู้อ่านอีกนานๆนะครับ

น่าติดตามครับผม

น่าจะชื่อเรื่อง วุ่นรัก มัธยมต้น นะครับ เรื่องใส ๆ แบบนีร้ชอบครับ