ลืมไปนานแล้ว เหตุการ์เขาชนไก่ แต่โค้ดเนมก้านกล้วยนี่ยังตราตรึง จ่านรกก็ไม่เห็นนรกนะผมว่า

ตอนเรียน รด อยู่ต่างจังหวัด ไม่ได้มาเขาชนไก่ แต่เข้าค่ายที่จังหวัด ของพวกอุปกรณื ทางค่ายมีแจกให้หมดเลย

ขอบอกว่าลุงน่ะ40ปีที่แล้วเลยไปรุ่นแรกของปีวันแรกต้องมาถางป่ากางเต๊นท์​รวมนอน​ แรกๆเห่อมาแบกHK.33​ พอวันหลังๆแถบอยากโยนทิ้ง

ลุงนี่40ปีที่แล้วผลัดแรกต้องมาถางป่ากางเต้นท์​กันเองเป็นเต้นท์​ใหญ่นอนเกือบ20คนได้​ ชุดเอาไปแค่2ชุดครับชุดหล่อไว้ใส่กลับ​ ตื่นเช้ามาเดินตบเท้าไปเบิกปืนHK. แบกมันทุกวันเดินไปแต่ล่ะสถานีแม่งโคตรไกลเลย 

ทำให้นึกถึงตอนเรียนขึ้นมาเลยครับ

ร้านที่ศูนย์ใหญ่เขาทำเป็นไม่กี่อย่างมั้งครับ 1ในนั้นคือข้าวมันไก่ 55555 มีร้านข้าวมันไก่อยู่ประมาณ80%จากร้านทั้งหมดเลย ส่วนขนมปังของเมียทหารผมว่าอร่อยดีน่ะ กินแบบไม่รู้จะไปกินที่ไหนดีแล้ว55555 คิดถึงวันวานเลยครับ

ผมเรียนศูนย์ใหญ่2ปีเลย โหดมาก

ผมก็ไป มันส์ดี ไม่เจอผี เจอแต่ผีขนุน เข้าเวรกับพวกแม่งอีก  สนุกดีครับ ตอนผมเรียน มีเรียนอยู่ราบ 11 แล้วอีกปีไปเรียนที่วิภาวดี นึกถึงความหลังเหมือนกันครับ

พอเอ่ยถึงเขาชนไก่ภาพเก่าๆก็ลอยมาเลยครับสมัยหนุ่มๆ

ติดงอมแงม อีกเเล้ว ทั้งร้านเกะ เหมียว หญิงในเกม 55

ผมรุ่นพิเศษ โดนเข้าค่ายตั้งแต่ปี1ยันปี3
ปีแรกไปเข้าค่ายที่ทหารสิงคโปร์มาซ้อมรบที่กาญฯ
เหยียบลงไปก้าวแรกที่ลงจากรถนึกว่าเป็นนิวอาร์มสตรอง
แม่งเหยียบปุ๊บจมฝุ่นไปยันข้อเท้า ฝุ่นลูกรังหนาชิบแล้วฟุ้งตลอด
เดินไปหน้าดำทุกคน
ปีอื่นไปเขาชนไก่ ร้อนชิบ555

หนีทหารแบบถูกกฎหมาย​ คำนี้ใช้มานานแล้ว​ ยังมีอีกรึ

ผมไม่ได้ไปที่เขาชนไก่ ไปค่ายในเพชรบูรณ์ 555

เด็ก ตจว ต้องไปเขาชนไก่ปี5

ว้าว ขอตามเรื่องนี้อีกนะครับ สงสัยจะตืดเรื่องนี้เหมือนนายริว กะร้านเกะอีกแล้ว