ตามตั้งแต่ตอนแรกเลย หลังจากนั้นก็ติดงอมแงม ชอบตอนที่เจอในห้องVกับมิ้นท์ครั้งแรก 

แต่หวั่นใจทุกครั้งที้เห็น#เตยคนสวยในแชท กลัวโดนวางยาแล้วจะอดอ่าน

จัดงานตามรอยสถานที่  ตามเนื้อเรื่อง

FC พี่หมิวพี่เตยคร๊าบๆๆๆ สมัยก่อนผมชอบมากสาวๆอายุมากกว่าดูเค้าสวยดีอะไรๆก็ใหญ่เต็มไม้เต็มมือ แต่ตอนนี้ ชอบเด็กๆครับ 555

เริ่มอ่านตั้งแต่ตอนแรกเลย แรกๆอ่าน เออ เนื้อเรื่องแปลกดี มีการเล่าประสบการณ์เก่าด้วย  เลยสถาปนา เป็นแฟนคลับ น้องมิ้นต์  แบบชอบผู้หญิงปากแข็ง ไม่ตรงกับใจ อาจเป็นเะราะเราก็นิสัยแบบนี้ ซึ่งจะค่อนข้างต้องเก็บกดอารมณทตยเองเอาไว้ ไม่แสดงออก และจริงๆ จะไม่ค่อยชอบผุ้หญิงที่สวยมาก หรือเป็นเบอร์ท็อป จะชอบเบอร์รองลงมา อย่างดูละคร จะไม่ค่อยชอบนางเอก จะดันไปชอบนางรองแทน อะไรปานนั้น  อ่านไปอ่านมา ติดงอมแงมเลยท่าน  ตอนนี้ ผู้หญิงมันเยอะ ไม่รู้ใครเป็นนางเอก ใครเป็นนางรองล่ะ  

รอตอนน้องเหมียวอยู่นะครับ  อยากรู้ว่าจะเด็ดขนาดไหน  แล้วน้องหมวย ในกลุ่มเกมอีกคนล่ะครับ หายไปนานแล้วนะ ไม่กลับมาให้ชุ่มชื่นหัวใจบ้างเลย คิดถึง

อ่านตั้งแต่ตอนแรกเลยครับ ชีวิตผมไม่ค่อยได้เข้าร้านเกะเพราะแถวนี้เถื่อนมากยิงกันแทงกันบ่อยจนไม่อยากเข้าไปรับลูกหลงเลย 
หลังจากที่ผมผิดหวังกะรักจริงหวังแต่งมาก็ออกแนวสลับ ญ. วนไปเวียนมาคล้ายๆเรื่องนี้เลย มันเลยทำให้ย้อนกลับไปคิดถึงเรื่องเก่าๆเหมือนกันว่ารอดมาได้ในหลายๆเรื่องยังไง จนมามีครอบครัวเรื่องพวกนี้ก็ค่อยๆเลือนหายไปตามกาลเวลา ในบางครั้งอ่านไปยิ้มไปในตอนที่มันคล้ายๆกับชีวิตเหมือนๆมานั่งล้อมวงกันแล้วเล่าเรื่องอดีตเลยครับห้องนี้ ^^
ขอบคุณที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นมามันทำให้มีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้งติดตามต่อเนื่องครับ ขอบคุณครับ

อ่านตั้งแต่ตอนแรก และก็ติดตามมาจนถึงตอนนี้แหละ 

ชอบตอนไหน นะเหรอ
ก็เป็นตอนที่ นายโทนโดนแกล้งละมั่ง 

ร้านเกะนี่อ่านตั้งแต่ตอนแรกเลยครับ ยิ่งช่วงแรกที่ลงรัวๆ นี่ติดงอมแงมเลย ส่วนตัวนี่ชอบทุกตอนเลย

บอกตรงๆเลยอ่านตั้งแต่ตอนแรก ลุ้นทุกๆตอนจริงๆ มันก็คล้ายกับชีวิตผมในตอนนั้นนะ แค่ไม่มีเจ๊หมิวกับเจ๊เตย แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำที่เราได้รู้จักคนมากขึ้น ได้รู้ว่า ผญ เป็นยังงัย หลากหลายรูปแบบเลย ขอบคุณที่ได้ออกมาเล่าในมุมมองของ ผช ที่เจออะไรๆที่ผ่านมา

ติดตามมาตั้งแต่ตอนแรกๆเลยคครับ ชอบสำนวนการเล่าเรื่องมากเลย ถามถึงตอนที่ชอบก็มีหลานตอนเลย ขอยกมาอันหนึ่งแล้วกัน คือตอนที่อยู่กับดาวแล้วต้องไปช่วยเจ๊หมิว

เป็นกำลังใจนะพี่โทนนนนน เรื่องบุ๊คนี่จังหวะนรกมาก นางมาเพื่อป่วนช่ายอ่ะ เพราะตอนเรียนผมเคยเจอเหตุการณ์คล้ายเงี้ยะแต่เป็นเด็กในคณะ ป่วนได้แบบเหี้ยมากๆ คนพวกนี้แม่งน่าใส ใจร้าย พูดแล้วขึ้น โด่วววววว 

ผมติดตามมาตั้งแต่ตอนแรกนะแต่ร้านเกะไม่เคยเทียวนะแต่ชีวิตอยู่กับร้านคอมมากกว่า ได้เพื่อนได้พี่น้องจากการเล่นเกมออนไลท์มากกว่า แต่ถ้าในชีวิตความรักความรู้สึกของตัวเองกับตัวละครมีบางช่วงที่คล้ายครึงกัน พอได้อ่านก็นึกถึงวันเก่าๆๆที่ในช่วงนั้นมีความรู้สึกดีๆๆหรือแย่ๆๆคล้ายๆกัน
ปล คิดถิงวัันเก่าๆ

ผมเริ่มอ่านตั้งแต่ตอนแรก ตอนหน่วงๆนี่ผมแทบเลิกอ่าน พอดีตับไม่แข็งแรง 55 เรื่องของความสัมพันธ์นี่มันยากจริงๆ ยิ่งมาทีเป็นขโยงแบบนี้ลำบากฮะ ชอบดาวที่วางตัวดี ชอบมินต์ที่ซึนได้ใจ ชอบแก้มที่ชอบทำตัวแบ๊วๆ แต่พอรู้ถึงปมในใจแต่ละคน ผมนี่อยากจะขอดูแลให้หมดเลยทีเดียว ส่วนเจ๊เตยกับเจ๊หมิวขอยกขึ้นหิ้งฮะ
รอติดตามต่อไปครัช 

เรื่องนายโทน ถ้าผมเอาไปเปรียบเทียบ timeline โทนน่าจะรุ่นน้องผมซัก 5 ปี เพราะช่วงผมเรียนจบใหม่ยังไม่มี asiatique 
อ่านเรื่องนายโทนก็พานึกถึงเรื่องห่ามๆสมัยตอนตัวเองเรียนจบ ผมทำงานอยู่สมุทรปราการข่ววนั้น ซึ่งมีคาราโอเกะ ร้านดังอยู่ในบางพลี ไปจนสนิทกับมาม้า จนสนิทกับเด็กในร้าน แล้วก็ทำเรื่องเยอะไว้พอควร กับน้องๆ
นึกถึงแล้วก็แอบขำตัวเองกับทั้งเพื่อนและพี่ที่ทำงานด้วยกัน
แต่อาจจะไม่ขุนแผนแบบนายโทน และประสบการณ์สุดตรีนขนาดนั้น
ตอนนั้นผมมีแค่ 2 คน ที่สลับกันบันเทิงก็ปวดหัวชิบหายละครับ

ไหนจะไปเละเทะกับคาราโอเกะริมทางอีกที่มีเด็กนั่งดริ้งด้วย

สมัยนั้นเด็กๆไม่ได้เป็นพาณิชขนาดสมัยนี้ ที่มีทั้งกลุ่มลับ กลุ่มนวดต่างๆ มันจึงค่อนข้างหายากที่จะหาความสัมพันธ์แบบ 10 ปีที่แล้วได้

มาเม้นยาวนิดนึงนะครับ

ถ้าเริ่มอ่านนี้จำไม่ได้ครับ ชอบตอนไหนที่สุดเหรอ คือชอบทุกตอนนะครับ มีครบทุกอารมณ์ ในแต่ละตอนก็มีเหตุและในแต่ละสาว ก็มีนิสัยและบุคลิกที่ต่างกัน เรียกได้ว่าสาวๆแต่ละคนนี่คนละแนวเลย สรุป ชอบทุกตอนที่สุด และรอคอยทุกๆวัน ปล....รอสนับสนุนอีบุ๊คด้วยครับ

ติดตามมาตั้งแต่ตอนแรกเลยครับและยังคงติดตามมาต่อจนถึงปัจจุบัน สนุกมากครับ อ่านแล้วนึกถึงวันเวลาเก่าๆในยุคสมัยนั้นมากๆยิ้มได้ทุกครั้งที่อ่าน ส่วนตอนที่ชอบนั้นจำไม่ได้ว่าตอนที่เท่าไหร่ แต่เป็นตอนทึ่เข้าห้องวีกับน้องแก้มครั้งแรกเพราะมีประสพการณ์เข้าห้องวีเหมือนกัน ::Shy::แต่ไม่ถึงขั้นท่านโทน 555 แต่ก็ทำให้จดจำจนถึงวันนี้ ขอบคุณท่านโทนครับที่นำช่วงชีวิตสนุกๆมาเล่าสู่กันฟัง