จากตอนก่อน ถุงยาง = ถุงพลาสติก คนอีสานที่มีอายุมักจะเรียกแบบนั้น คนของพี่เราบอกมา สรุปคือเราเข้าใจผิด



เราหน้าแดงแจ๋เลย คืออายมากที่มาโวยวายแบบนี้ ก็เราไม่รู้นี่ว่าถุงยางที่พ่อน้องโทนพูด มันหมายถึงถุงพลาสติก เห้อ อายจนไม่รู้จะพูดยังไง แล้วพี่แมนก็ยังมาขยี้อีก อีเจมส์นี่ต้องโดน เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยกับพี่แมนเลย

 

 

เตยก็บอก อ๋อ ที่เห็นหน้าตาดูเหมือนปวดท้องเพราะเข้าใจผิดเรื่องถุงเหรอหมิว อยู่ดีๆเตยแฟนเราก็พูดขึ้นมาเฉยเลย โอ๊ย นี่อะไรกันอ่ะ ทุกคนรวมหัวแกงเราเหรอเนี่ย เรามองหน้าเตยแบบงอนๆ เลย เตยเห็นก็บอกโอ๋ๆเค้าไม่แซวแล้ว

 

 

จนอีกสักพักตัวต้นเหตุก็เดินมา น้องโทนเดินมาพร้อมกับน้ำสีน้ำเงิน เราก็งงว่าอะไรนั่น น้องโทนบอกพี่แมนน้ำอัญชัญมะนาวได้แล้วครับ พี่ชายเราก็บอกเอ้อออ ไอ้นี่แหละที่รอ คราวก่อนที่เอ็งทำให้กินที่ออฟฟิศยังติดใจไม่หายเลย

 

 

เราหันควั่บเลย อะไรนะ นี่ถึงขั้นไปเปิดครัวที่บริษัทเราแล้วเหรอเนี่ย แล้วอีเจมส์ก็บอก เชดโด้ว อร่อยว่ะ แล้วเจมส์ก็ถามเฮ้ยกินข้าวยัง มากินเลยเดี๋ยวกระเพราะจะโบกมือเรียกอีก แล้วเจมส์ก็ชวนโทนมานั่งกินข้าวด้วย

 

 

เรามองแล้วก็งง นี่ตกลงสองคนนี้เคยผิดใจกันมาก่อนจริงๆเหรอเนี่ย โทนเคยกระโดดถีบเจมส์ มันร้ายแรงมากนะสำหรับคนที่ปีนเกลียวแล้วไปกระโดดถีบคนอื่นที่อายุเยอะกว่า แล้วถีบแบบไม่ถามอะไรเลยอ่ะ

 

 

แล้วเจมส์ก็ลุมตื้บโทนอีก นี่น้องโทนเขาไม่คิดอะไรจริงๆเหรอ แล้วคืออะไรรู้มะ ภาพที่อยู่ตรงหน้าคือผัก ผักมาเป็นสวน เราไม่ได้พูดเล่นนะ ทุกคนคงนึกภาพไม่ออกหรอกว่า พวกเขากินผักกันเยอะขนาดไหน

 

 

คือเยอะ เยอะจริงๆ ปกติตามร้านขายขนมจีนที่มีพวกผักดอง กระหล่ำปลี ที่วางกองๆกันก็เยอะแล้วนะ แต่นี่เยอะจนพูดอะไรไม่ถูกเลย กาละมังพลาสติกกลมๆ ประมาณกลมๆ 30 - 40 ซ.ม. อ่ะ คือในนั้นมีแต่ผักแซมๆๆอยู่เต็มไปหมด

 

 

เอาผักที่เรารู้จักนะ กะหล่ำ ผักกาดขาว ถั่วฝักยาว แล้วโหอะไรอีกเยอะแยะเนี่ย พี่แมนก็บอกเฮ้ยผักบ้านเอ็งสดจังวะไปเก็บที่ไหนมาเนี่ยไอ้ตำลึงนี้น่ะ แล้วน้องโทนก็ชี้ไปที่รั้วบ้านแล้วบอกตรงนั้นอ่ะพี่ ตำลึงเก็บมาจากตรงนั้น

 

 

จากตอนแรกที่เรากำลังจะกิน ตอนนี้คือชะงักเลย ผักเก็บมาจากข้างกำแพงอ่ะนะบ้าแล้ว นี่กินเข้าไปได้ยังไง ทุกคนอย่าเพิ่งเกลียดเรานะ อันนี้เป็นความคิดเราตอนสาวๆ อิอิ เรามองๆแล้วก็ชั่งใจอยู่พักนึง แต่อีเจมส์นี่ตักกินเอา กินเอา

 

 

กินไม่ว่า พูดอีกโอ๊ย อร่อยว่ะไอ้โทน คนของพี่เราก็บอกรสมือแม่โทนเยี่ยมเลยนะอีสานแท้ๆเลยเนี่ย โทนก็บอกว่าครับพ่อกับแม่เป็นลูกอีสานแท้ๆเลย แต่เข้ามาหางานทำในเมืองกรุงครับ โห ! เมืองกรุงดูพูดดิ่เชยมาก แบร่ ลิงทโมน

 

 

 

แล้วพี่แมนก็ถาม น้ำตกอร่อยมั้ยน่ะ คนของพี่เราก็บอกใช้ได้เลยครับคุณแมนแต่ผมว่าอันนี้เผ็ดไปนะครับ คุณแมนลองกินลาบนี่ดีกว่า เราฟังก็งง อะไรน้ำตก อันไหนลาบ จ๋าเพื่อนเราก็บอกถ้าหมูสับจะเรียกว่าลาบ แต่ถ้าเป็นหมูชิ้นๆอันนั้นเรียกน้ำตก

 

 



เอ้า ! เหรอเนี่ย เรานึกว่าลาบเหมือนกัน แค่ประเภทของหมูก็เรียกคนละแบบแล้วเหรอเนี่ย คนของพี่เราก็ยังนั่งกินต่อ กินไปคุยไป พี่แมนบอกว่าวันนี้งดแอลกอฮอล์นะเกรงใจบ้านไอ้โทนมัน คนของพี่เราก็ตอบครับคุณแมน แต่น้องโทนก็บอกว่า กินได้นะครับ พ่อแม่ผมไม่ได้ว่าอะไร

 


 

แต่จะขับรถยังไง อันนี้แหละครับประเด็น พี่แมนก็เลยบอกว่า เออนั่นแหละถึงบอกว่าห้ามแอลกอฮอล์ น้องโทนพูดเหมือนเรื่องง่ายๆเลยนะเนี่ย แล้วคนสนิทของพี่ก็ถามว่าแล้วละครเป็นไงบ้างล่ะโทน น้องโทนก็บอกว่า เสาร์ อาทิตย์ นี้งดซ้อมครับ

 

 

เพราะผมต้องมาคุยกับพี่แมนเรื่องสปอนเซอร์ แล้วพี่แมนก็มองแล้วอ้อ สปอนเซอร์เหรออืม ตามนั้นแหละ เราก็งงว่าอะไรเนี่ย คุยอะไรกัน น้องโทนก็บอกว่าพี่แมนพิจารณาใหม่ได้เปล่าครับ เรื่องถอดสปอนเซอร์น่ะพี่

 

 

พี่แมนก็หัวเราะแล้วบอก เฮ้ยไอ้นี่คิดจะคุยเรื่องมูลค่าการเงินในบรรยากาศแบบนี้อ่ะเหรอวะ โทนก็บอกงั้นแปป ผมไม่ใส่สูทผูกไทร์มาแปป พี่แมนก็บอกเฮ้ยๆๆๆ เดี๋ยว ๆ ๆ ใจเย็นพ่อหนุ่ม น้องโทนที่กำลังจะเดินไปก็หันกลับมา

 

 

พี่แมนก็ถามว่า เจมส์ถ้ามีคนมาพูดจาแทะโลมจ๋า เจมส์จะทำยังไง เจมส์ตอบสั้นๆว่า ผมจะต่อยก่อนครับค่อยถามครับพี่แมน พี่แมนก็หัวเราะแล้วบอกอืม แล้วพี่ชายเราก็หันมาพูดกับน้องโทนว่า

 

 

จริงอยู่ว่าเอ็งผิดที่ใช้กำลัง แต่เหตุผลมันก็พอฟังขึ้น เตยที่นับถือกับเหมือนพี่สาวถูกพูดจาใส่แบบนั้นมันก็ไม่แปลกที่จะโมโห แล้วนั่นยังโยงมาถึงไอ้หมิวด้วย เพราะงั้นถ้าตัดเรื่องเหตุผลออกไป ก็ถือว่าเอ็งทำได้ดีแล้ว

 



แต่จำไว้ว่าโลกนี้มันสีเทาๆ มันไม่ได้สว่างสดใส หรือ มืดจนหมดหนทาง เพราะงั้นเอ็งต้องบาลานซ์ตัวเองให้ได้ ต้องคิดว่าระหว่างสิ่งที่ถูกใจ กับ สิ่งที่ถูกต้อง อันไหนควรทำมากกว่า

 

 

น้องโทนก็บอกครับ ยังไงผมก็ขอให้พี่แมนทบทวนเรื่องสปอนเซอร์อีกครั้งนะครับ เพราะเงินที่พี่แมนสนับสนุนมา มันช่วยให้หลายคนไม่ต้องกังวลเรื่องค่ารถ หรือค่าใช้จ่ายอื่นๆ ไม่ต้องควักเงินจ่ายเองน่ะครับ ผมไปในครัวแปปครับ

 

 

พูดจบน้องโทนก็ไปเลย พี่แมนก็พูดเอ้าเฮ้ยไอ้นี่ นี่มันเข้าใจที่พูดไหมวะเนี่ย แล้วตอนนั้นจ๋าก็ถามขึ้นมาว่ามีอะไรกันเหรอคะพี่แมนเกิดอะไรขึ้นเหรอ เตยที่นิ่งๆอยู่ก็เล่าเรื่องเมื่อวานให้ฟัง พอเจมส์ฟังก็บอก โห้ ! เพื่อนไอ้โทนแต่ละคนที่บรรลัยใส้ทั้งนั้นเลยว่ะ

 


โดนซะมั่งก็ดีพวกห่านั้น แต่เอ่อ มันบวกสามต่อหนึ่งเลยเหรอหมิว เราก็พยักหน้าอือๆ เตยก็บอกว่าดีนะไม่ใช้ตัดสายฟ้าอ่ะ แล้วพวกเราก็หัวเราะกันลั่นเลยตอนนั้น พวกคนของพี่แมนที่ไม่รู้เรื่องว่าตัดสายฟ้าคืออะไรก็คง งงๆเนอะ

 

 

แต่เขาก็พูดขึ้นมาว่า คุณแมน ผมว่าโทนมันเก่งนะ ตอนแรกผมก็สงสัยว่านักกีฬาที่เลิกเล่นจริงๆจังแล้ว ทำไมยังแข็งแรงอยู่ได้ พอมาที่นี่ผมก็พอเข้าใจ พี่แมนก็หืมทำไมล่ะบอกหน่อย คนของพี่เราก็บอกว่า พื้นดิน ร่องสวนที่มันไม่สมดุลพวกเรายังเดินลำบาก

 


แต่คุณแมนดูนู่นสิ่ครับ พอพวกเรามองตามที่คนๆนั้นพูดเราก็เห็นว่า อีลิงทโมน วิ่งปร๋อเลย แถมยังไม่มีท่าทีจะล้มหรือเซเลย เตยก็ยังพูดนะไวยังกับลิงเลยอ่ะ คนของพี่เราก็บอกว่าอาจจะเพราะวิ่งอยู่ในสวนมาตั้งแต่เด็กๆมั้งครับคุณแมน บาลานซ์อะไรก็ดีไปหมด

 

 

 

แล้วอีเจมส์ก็พูดว่า แต่ขนาดวิ่งไปหมุนตัวโคสไลน์มันเวอร์ไปหน่อยมั้ง ไอ้ห่านั่นเวลาโมโหแล้วน่ากลัวว่ะ อูยย พูดแล้วเจ็บหลัง ตัวๆดูหลังเค้าหน่อยสิ่ อีเจมส์เรียกให้จ๋าดูหลัง คงจะหมายถึงจุดที่เคยโดนถีบ เราก็พูดนะว่าอีเจมส์มุขนี้เล่นไปแล้วเหอะ

 

 

แล้วเตยก็หัวเราะมาแล้วบอกว่าไงล่ะหมิว น้องชายเค้าเก่งป่ะล่ะกล้ามาแหยมกับพี่สาวแบบนี้เจอจัดหนักเลย เตยหัวเราะเหมือนภูมิใจมากเลยนะตอนนั้น พวกเรานั่งแยกกัน 2 วงนะ วงใหญ่นั้นพี่แมนจะนั่งคุยกับคนของเขา

 

 

ส่วนเรา เตย เจมส์ จ๋า ก็จะนั่งคุยกันอีกวงนึง พอได้เวลาอีกสักพักพี่แมนบอกมะพร้าวเย็นแล้วมั้งนั่น เจมส์ก็ลุกแล้วบอกผมจัดการให้ครับพี่แมน แล้วอีเจมส์ก็เดินไปหยิบมะพร้าวออกมาจากถังน้ำแข็ง ใหญ่ๆ

 

 

เจมส์บอกสดจากต้นเลยแบบนี้ แล้วก็เดินมาฉับ ฉับ หือ เฉาะไม่ออก อีเจมส์ฟันมีดลงบนผิวมะพร้าวแล้วดึงไม่ออก มีดติดแหงกเลย แล้วคนของพี่เราก็บอกผมจัดการให้ครับ เจมส์ก็บอกฝากหน่อยนะพี่ แล้วคนของพี่เราก็เฉาะออกมาได้ง่ายดายเลย อีเจมส์อ่อนมาก

 

 

แต่เราไม่กล้ากินอ่ะ คือมันขุ่นๆแปลกๆ จ๋าก็บอกเรานะว่าแบบนี้แหละปกติหมิว ขุยๆของเปลือกมะพร้าวมันคงหล่นไปเมื่อกี้ ธรรมชาติ 100%  เราจ้องมะพร้าว จ้องจ๋า จ้องเตย จ้องอีเจมส์ แล้วก็กลั้นใจดูดน้ำมะพร้าวจากลูกเลย อื๊ออ หวานเจี๊ยบเลย

 

 

หวานเย็นๆ สดชื่นเลย จนพอผ่านไปอีกสักพักเตยก็ชวนบอกหมิวๆไปที่บ้านโทนกัน เราก็อื้มไปสิ่ พอเดินมาเรื่อยๆ ก็เห็นว่าน้องโทนกำลังยุกยิก ยุกยิก อะไรตรงก๊อกน้ำอยู่ เตยก็ตะโกนถามทำไรง่า

 

 

 

พอเปิดก๊อกปั๊ปน้องโทนก็บอกเปิด สปริงเกอร์ครับ รดน้ำให้หลังคาหน่อย พอมองไปบนหลังคาก็เห็นสปริงเกอร์กำลังหมุนๆ น้ำก็ค่อยๆสาดรอบๆหลังคาบ้านเลย เตยถามว่าทำแบบนั้นทำไมอ่ะ บ้านจะได้โตๆเหรอ




โทนก็ว่าถึงจะต้นไม้เยอะ แต่ว่าบ้านไม้ก็ดูดความร้อนอยู่ดี กลางวันจะดูดซับความร้อน กลางคืนมันจะคายความร้อน นอนลำบากครับ ที่รดน้ำเพราะจะให้น้ำช่วยเคลือบหลังคาบ้านไว้หน่อยจะได้ไม่ร้อนมาก เตยก็ถามว่าทำไมต้องใช้น้ำอ่ะ น้องโทนก็ตอบอีกว่าก็ไม้ มันไม่ได้มีสารกันความร้อน หรือสะท้อนความร้อนนี่ครับพี่เตย เลยต้องใช้น้ำช่วย

 


เราก็ยืนมองเหมือนไม่เคยเห็นซะงั้นเลย เราก็คิดนะว่าที่นี่ก็ร่มรื่นดีเหมือนกัน น้องโทนเดินกลับเข้าไปในบ้านทั้งๆแบบนั้น เตยเองก็ซนแอบไปปิดก๊อกน้ำแล้วบอกว่ากลัวดินแฉะ เรากับเตยก็ถือวิสาสะเดินตามเข้าไปเลยนะ เห็นน้องโทนคุยกับแม่อยู่

 



เราเองก็กล้าๆกลัวนะ กลัวว่าจะทำอะไรที่มันเกินหน้าเกินตา จนเตยไม่พอใจ แต่กลับกลายเป็นว่าเตยนั่นแหละที่พาเราเสียคน เตยพาเราเดินเข้าไปในบ้านแล้วก็ฮี่ๆ มีอะไรให้หนูช่วยมั้ยคะแม่

 

 

โอ๊ยย กลับบ้านรอบนี้คอเราคงหลุดอ่ะ หันแล้วหันอีก หันแล้วหันอีก เราหันควั่บเลยพอเตยเรียก อย่าว่าแต่แม่น้องโทนเลย เราเองก็ตกใจ ตัวแม่น้องโทนกับอีลิงทโมนก็ตกใจด้วย แต่เตยยังยิ้มฮี่ๆ แล้วบอกว่าหนูมารบกวนก็อยากช่วยบ้างค่ะ

 

 

อีลิง เอ้ยๆๆ น้องโทนก็บอกว่าพี่เตยไม่ต้องหรอกครับไปนั่งเล่นเถอะ แล้วเตยก็มองหน้าโทนแล้วบอกห้ามดื้อ โห ! น้องโทนเงียบเลยแฮะ สงสัยเราต้องเอาไปเล่นมั่งแล้ว บางทีก็นิ่งจนนึกว่าหลับ บางทีก็มึนจนน่าปวด บางทีก็ลิงจนตามไม่ทัน

 


แม่บอกว่า อุ๊ย เราก็เรียกแม่เหรอเนี่ย เขินจัง เราเดินตามเตยไปช่วยจับนั่นจับนี่ ก็ต้องพูดตามความจริง ว่าบ้านน้องโทนพื้นที่ค่อนข้างจำกัด ที่นั่งพัก ติดกับชั้นวางโทรทัศน์ พอมองไปอีกหน่อยก็เจอห้องน้ำ ตู้เสื้อผ้าก็เป็นแบบตู้ไม้

 

 
ชั้นบนก็เป็นเหมือนช่องกระจก ทำให้เห็นว่ามีหมอนใบเหลี่ยมๆเก็บอยู่ หิ้งพระก็อยู่ใกล้ๆ บันไดก็ห่างไปอีกนิดนึง แต่ดูแล้วทุกอย่างถูกจัดสรรปันส่วนได้ลงตัวดีเลยนะ แล้วเตยก็เดินมาบอกหมิวๆ ไปดูห้องนอนโทนกัน เนียนๆเดินถือของไปกัน

 

 

เราตกใจเลย ห๊ะ! เตยพูดอะไรเนี่ย เราพูดเสียงค่อยๆว่าจะบ้าเหรอเตย เตยบอกไม่เห็นเป็นไรเลยนิดเดียว ๆ ๆ แล้วเตยก็เดินนำไปเลย เตยบอกสงสัยจะนอนชั้นบนแน่ๆ บันไดบ้านน้องโทนค่อนข้างชันนิดนึงนะ ถึงจะบอกว่าเป็นบ้านไม้แต่ก็ไม่ใช้ไม้ทั้งหลัง

 

 

เรียกว่าครึ่งไม้ครึ่งปูนดีกว่า ข้างล่างเทปูน ก็ปูนมาครึ่งหลังข้างบนก็เป็นไม้ พอเดินมาข้างบน ก็จะมีพวกเสื้อผ้า อาจจะดูเสียมารยาทแต่ก็ต้องบอกว่าบางตัวก็เก็บไว้จนมีกลิ่นอับเลย

 

 

จนกระทั่งเดินมาถึงห้องๆนึงรู้เลยว่าเป็นห้องน้องโทน เพราะมีโปสเตอร์หนังติดไว้ เราจำได้มันเป็นเรื่อง ตุ้ยนุ้ย นินจาฮากลิ้ง พี่แมนก็ชอบดูเรื่องนี้ เราก็ชอบดู แล้วเตยก็เปิดเข้าไปเลย แค่เปิดประตูไปก็เจอฟูกที่นอนแล้ว

 

 

แต่สิ่งที่แทบกรี๊ด คือ โห !  ทำไมไม่เก็บให้เรียบร้อยกว่านี้เนี่ย ดูสิ่ที่นอนก็ไม่พับ ผ้าห่มก็ไม่พับ ไม่เคยเรียน กพอ สลน เหรอเนี่ย แล้วอี๋ กกน ในตระกร้าม้วนเป็นเลข 8 เลยอ่ะ แล้วโหหนังสือ นี่มีหนังสือเพนเฮ้าส์ด้วย

 
 

เตยไปค้นๆ ๆ ที่ชั้นหนังสือก็เจอ โห CD น้องแนท โอ๊ย อีลิงบ้ากาม ที่สำคัญถุงยาง คราวนี้คือถุงยางจริงๆ เราตกใจเลยนี่เตรียมไว้ด้วยเหรอ เตยหยิบกล่องขึ้นมาแล้วพูด อุ๊ย 54 mm  เรานี่คือ โอ๊ยยยย นี่มันไม่ใช่ห้องนอนแล้ว นี่ห้องชายโฉด มันคือซ่องโจรชัดๆ


 
 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

CD น้องแนทด้วย 555 ถุงยางเอาเรื่องเลยนั้น

อยากให้พี่หมิวอารมณ์ดีบ่อยๆเลยครับ โทนดูเจ๊หมิวเป็นตัวอย่างโว้ยยย

มีแผ่นในตำนานด้วย

ไปรื้อห้องเขาเจอแค่นี้ยังน้อยไป อาจมีอะไรซ่อนอีกก้ไม่รู้

วันหยุดฝนตกนอนอ่านเรื่องคุณหมิวกับนายโทนลิงทโมนจอมโฉดเป็นการพักผ่อนขอบคุณครับติดตาครับ

มีไอดอล เด็ก90เลย  คุณครูแนท 

อีลิงโดนถีบ ุเจ้าของบ้านคงงงกูผิดอะไร 🤣🤣🤣🤣

อ่านตามมุมมองของเจ๊แกแล้วก็เหมือนไบโพลาร์ เดี๋ยวเก่ง เดี๋ยวก็อินโนเซ้นส์จัง คงต้องดูช่วงเวลา

เจ้ๆบุกห้องน้องโทนเลยเหรอ
เจอถุงยางจริงแล้งไง

ไปบุกรุกห้องเขา  ยังจะบ่นอีก

มาเร็วดีแท้ครับ ขอบคุณเจ้หมิวคนสวย อ่านไปยิ้มไปกับความน่ารักของเจ้หมิว ไม่แปลกใจกับความไม่รู้วิถีชิวิตคนชนบท เพราะถ้าคนไม่เคยสำผัสจะประหลาดใจ เช่นการปีนต้นมะพร้าว เป็นต้น 

ชอบค้นดีนัก  เจอของดีเข้าให้

จัดหนักเลยงับชอบรื้อของดีนัก fc พี่หมิวครับขอบคุณมากครับ

CD น้องแนท คุณครูของผู้ชายส่วนใหญ่