ตามทันแล้ววววววววววววววว

ดูเหมือนว่าต้องรีบหาเงินสะแล้วสิ่เนี่ย !!!



..............


ความเดิมตอนที่แล้ว












......................




โอ๊ยยย !!!  อูยยย เจ็บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  ผมนั่งขยี้หัวตัวเองเหมือนลิงเกาหมัดเหมือนที่พี่หมิวชอบบอกนั่นแหละ โอ๊ยยย  คิดว่าตัวเองคาเมนไรเดอร์ฟามหรือไงวะ




ถีบมาได้  ดีนะที่หัวไม่แตกโอ๊ยยยย แล้วนี่โมโหอะไรเมนมาหรือไงทำไมถีบมาได้ ผมก็ถามไปนะว่าพี่หมิวถีบผมทำไมเนี่ย อูยยยย พอถามนะพี่แกก็ไม่ได้ดูรู้สึกผิดอะไรยังนิ่งอยู่ จะเล่นจิตวิทยางั้นเหรอ อูยย หัวโนแล้วมั้งเนี่ย แล้วพี่แกตอบว่าไงรู้มั้ย


" ถ้าแค่แรงผู้หญิงถีบยังเสียหลักขนาดนี้ จะดูแลพี่แมนได้ไง "


เดี๋ยว ๆ ๆ ปัญหามันคือไม่เกี่ยวว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย ปัญหาคือพี่ มาถีบผมทำไมจะมาบอกว่าทดสอบร่างกายก็ไม่น่าใช่มั้งเนี่ย อูยยยย 


[ พี่หมิว ]  :  หัดออกกำลังกายมั่งสิ่ ขาไม่เห็นมีแรงเลย


แน๊ะ !!! ไม่ขอโทษสักคำยังจะมาบอกให้ออกกำลังกายอีก ดูดู๊ดูร้ายกาจขนาดไหน พูดเสร็จแล้วก็เดินลงไปเลย โอย ห้องพักที่มหาวิทยาลัยก็โดนบุกรุก นี่ห้องนอนที่บ้านยังโดนอีกเหรอเนี่ย ตาย ตาย ตาย ผมก็โอยยยยย เวรกรรมอะไรของกูเนี่ย


นี่เพราะว่าเมื่อวานที่ทำกับฝ้ายไปมันจะเป็นการเบิกบุญไปใช้วะแล้ววันนี้ต้องมารับเคราะห์เต็มๆ เต็มตีนเลย แล้วตอนนั้นก็มีเสียงเดินขึ้นมาเหี้ยละไง จะเดินขึ้นมาซ้ำเหรอ ผมนี่ตั้งท่าเตรียมบวกเลย แต่คนที่มาไม่ใช่พี่หมิวครับ แต่เป็นพี่ติ๊ก.


มาทำไมวะ พอเดินเข้ามาถึงก็แว๊ดดดด ใส่ผมเลย บอกวันนั้นไม่กลับมาล่ะ อุตส่าห์คิดว่าจะให้ทำอะไรสักหน่อย หยิ่งชิบ ผมก็ถามว่ามาพูดแค่นี้เหรอ เขากอด อกครับแล้วถามว่าวันนั้นทำไมไม่กลับ ผมก็ตอบไปว่าก็รถเมล์มันมาพอดีก็เลยขึ้น


พี่ติ๊กเธอวีนเลยบอกว่าเห็นรถเมล์ดีกว่าว่างั้น ผมเลยบอกเฮ้ยพี่ติ๊กใจเย็น ๆ อะไรคือเห็นดีกว่า ผมต้องไปมหาวิทยาลัยมันก็ปกติอยู่แล้ว ผมก็พูดไปตามตรงว่าต่อให้ผมกลับมา ผมก็คิดว่าพี่ก็คงจะหยอกๆแล้วก็ลงอีหรอบเดิมแหละ



เยสเข้ไงล่ะท่านผู้อ่านที่น่ารักทั้งหลาย คำพูดผม แต่เอาจริงๆถ้าผมไม่ได้สอยฝ้ายไปเมื่อคืน วันนี้ผมอาจจะไม่ได้ปากดีแบบนี้ก็ได้ เพราะบอกตามตรงๆแบบไม่แอ๊บ พี่ติ๊กมันก็น่าพาไปเข้าจังหวะจริงๆนั่นแหละ แต่ตอนนี้ผมไม่ได้มีอารมณ์อะไรแบบนั้น หรือต่อให้แก้ผ้าตอนนี้


ผมก็ไม่กล้าทำอะไรหรอก ถ้าพี่หมิวกลับมานี่บรรลัยใส้แน่ๆ เมื่อกี้ยังไม่ได้ทำอะไรยังถีบผมแบบนั้น ผมก็ถามไปอีกทีว่าตกลงมาทำอะไรเนี่ยพี่ติ๊ก พี่ติ๊กบอกมาเอาของผัวพี่นัดเที่ยว ผมก็อ้ออื้ม มีผัวใหม่แล้ว พี่ติ๊กก็พูดว่าเจอกันที่ร้านอาทิตย์ก่อน เขาก็ดีนะ


ติ๊บเยอะ ติ๊บหนัก ผมคิดในใจนะว่า ถ้ามีแฟนแล้ว จะมาอ่อย มาทำแบบนี้กับผมทำไมวะ หรือแค่จะมาบริหารเสน่ห์ คือไม่ปฏิเสธนะว่าตัวผมคิดจะล่อพี่ติ๊กจริงๆ นี่ผมเกือบล่อผู้หญิงที่มีแฟนแล้วเหรอวะเนี่ย เหี้ยเอ๊ยคิดแล้วก็ทรุดเลย



ผมคิดว่าตัวเองไม่ใช่คนดีหรือหล่อเหลาแบบหล่อเลือกได้นะ แต่ผู้หญิงที่มีแฟนแล้ว กับ แฟนเพื่อน จะเป็นอะไรที่ผมถือมากเลยครับ ท่านอ่านก็คงเห็นว่าผมพยายามหลีกเลี่ยงจากการอยู่กับนุ่นตลอดเพราะเธอเป็นเด็กเพื่อนผม



แต่พอไอ้หอกมันบอกว่าไม่ได้อะไรกับนุ่นแล้ว และนุ่นก็บอกว่าไม่ได้อะไรกับไอ้หอกเหมือนกัน ผมเลยกล้าที่จะทำแบบนั้นถึงสุดท้ายผมจะทำเสียเรื่องก็เถอะ อ่ะกลับมาต่อ พอพี่ติ๊กบอกว่ามีแฟนแล้วผมนี่หูยย เกือบแล้วกู เป็นครั้งแรกที่รู้ว่า โชคดีจังที่แห้วแดรก



ผมก็บอกอ่า ๆรีบๆเก็บของไปเหอะ พี่ติ๊กก็เดินเหมือนฉุนเฉียวว่ะ แล้วก็เก็บของไปฟึดฟั้ดไป เป็นคิงคองหรือไงวะหายใจฟื้ดฟ้าดแบบนั้น แล้วเธอก็ไปครับ เดินลงไปเลย ผมก็เฮ้ออออโล่งใจ พอรู้ว่าพี่ติ๊กมีแฟนใหม่แล้ว ความรู้สึกเสียดายมันก็หายไปหมด


เรื่องที่ติดค้างในใจมาเป็นอาทิตย์หายไปหมดเลย เอ้อ !!! ต้องเตรียมตัวไปตลาดนี่หว่า พอนึกได้ผมก็ลงมาล้างหน้าและเตรียมรถเลยครับ มันเป็นมอเตอร์ไซค์ต่อพ่วง ปกติผมเอาไว้ขนพวกผักครับ อืมมม วิถีชีวิตแบบนี้สมัยนี้ไม่แน่ใจว่าจะมีหรือเปล่านะ



พูดยังไงดี แถวบ้านผมเมื่อก่อน ยังแบบว่าใช้วิธีแลกของกันอยู่นิดๆหน่อยๆน่ะครับ แล้วอีกอย่างตลาดนัดก็ต้องเอาพวกผลไม้ไปให้ป้าๆ น้าๆ ด้วย คือเขาก็ไม่ได้สั่งอย่างเป็นทางการหรอกครับ แต่เขาจะขอปันซื้อไปบ้าง



ผมเดินมาตรงหน้าบ้านแล้วก็ โอ้โห... ยางเกือบจะแบน ก็นะต้องสูบลมยางเข้าไปแต่จะถามหาเครื่องปั้มลมน่ะไม่มีแน่ๆ หรือ จะเป็นเครื่องปั๊มแบบเหยียบก็ไม่ต้องหวังเลย เพราะที่มีมันคือ !!!







ตามภาพนั่นแหละครับ นี่อาจจะเป็นเหตุผลที่มีคนบอกว่าผมแรงเยอะเป็นวัวเป็นควายมั้ง แขนก็ต้องใช้ปั๊มลมมาตั้งแต่เด็กๆ แบกเข่งแบกตะกร้ามาตั้งแต่เด็กๆ ทำเป็นเล่นไปมันช่วยได้เยอะเลยนะบอกให้ แล้วสมัยก่อนไม่มีวาล์วพักลมแบบสมัยนี้ด้วย เรียกได้ว่าหอบกันเลยทีเดียว



อ่ะกลับมาต่อครับ ผมก็เข็นรถเข้าในใกล้ๆตัวบ้านแล้วก็สูบปั้ม ๆ ๆ ๆ โอย ไม่ถึง 2 นาทีแขนก็ล้าแล้ววุ๊ย จนพ่อกับแม่เดินมาครับ เขาสองคนก็เดินไปจัดการธุระของเขานั่นแหละผมก็จัดการเรื่องรถไป แล้วพี่หมิวกับพี่แมนก็เดินมาด้วยกัน เวนละผมไม่ควรพูดกับพี่แกสิ่นะ



ผมไม่อยากโดนถีบแบบเมื่อกี้อีกแล้วว่ะบอกตรงๆมันอายที่โดนผู้หญิงถีบจนกระเด็นแบบนั้น ก็ยอมรับนะว่าพี่หมิวหุ่นดี แต่ไม่คิดว่าจะแข็งแรงแบบนั้น แล้วพ่อของผมก็เอาเข่งไม้ไผ่มาครับ






มันเหนียวนะแต่ก็คมเหมือนกัน พ่อผมเดินไปช่วยแม่ห่อผัก แล้วก็หยิบมาใส่ ใส่ ใส่ แล้วก็ผักอันนี้ของป้าคนนั้น ผักนี้ของป้าคนนี้ นู่นนี่นั่น เงินไม่ต้องเก็บมานะเพราะเขาจ่ายมาไว้ก่อนแล้ว แล้วก็ผักอันนี้ฝากแถมไปให้ป้านั่น ป้านี่ถือซื้อไว้คราวก่อนไม่ได้แถมให้ อันนี้มะเขือเทศสดๆเอาไปฝากร้านสลัดด้วย



แล้วแม่ก็บอกสารพัดเลยล่ะ อ่ะโอเคเรียบร้อย แล้วตอนนั้นเว้ยพี่หมิวก็โคตรจะซนทำท่าเหมือนจะขึ้นบนพ่วง ผมรีบแดช ต้องพูดว่าแดชเลยครับ เพราะว่ารถมอไซค์ตอนนี้ผมใส่เกียร์ว่างไว้ แล้วตัวพ่วงมันไม่มีตัวล็อคหรือเบรค พี่หมิวหัวทิ่มแน่ๆ


แล้วก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ให้พวกคุณคิดว่าตัวเองกำลังก้าวขาขึ้นบันไดอ่ะ คือขึ้นไปทั้งตัวไม่มีถ่วงน้ำหนักเลย บันไดมันยังแข็งๆมั่นคงไง แต่ล้อนี่คือพร้อมกลิ้ง พี่หมิวก็หงายหลังเลย ผมก็เข้าไปรับ.... ผมคิดในใจตัวก็ไมได้หนัก ทำไมตีนหนักจังวะ



พี่หมิวก็เหวออยู่แปปนึงผมก็พยุงเธอมายืนแล้วบอกว่าพี่หมิวไม่ต้องไปหรอกครับอยู่นี่แหละ แล้วรู้มั้ยเธอตอบผมว่าไง หิวข้าว จะไปทำไมมีไรเปล่า อื้อหือ ผมนี่กำหมัดเลยครับ เจ้าของบ้านนะเนี่ย พึ่งช่วยนะเนี่ย



ตอนนั้นพ่อผมก็เหยียบเข้าเกียร์ครับ พี่แมนก็เดินขึ้นไปก่อน พ่อพี่แมนนั่งแล้วพี่หมิวก็ค่อยๆขึ้นพี่แมนก็ช่วยจับมือขึ้นไป พี่หมิวดูระวังตัวมากขึ้นครับ แล้วเธอก็นั่งตุ้บลงตรงหน้าพี่แมน พี่แมนก็บอกเฮ้ยไอ้หมิว มานั่งข้างหลังนี่มาเกาะพี่ไว้ พออะไรๆเรียบร้อย



ผมก็ขึ้นมอไซค์ ปลดเกียร์ สตาร์ทแล้วบิดออกไปเลย พี่สองคนที่เขาบ้านอยู่ที่บางพลัดเขาขับมอเตอร์ไซค์มานะ . . .ยามาฮ่า อิลิแก๊น เท่ส์ว่ะอยากได้เหมือนกันนะ แต่คิดๆแล้วอย่าดีกว่า ถ้าต้องมาเป็นหนี้เป็นสินทั้งๆที่ยังไม่มีรายได้แบบสม่ำเสมอแบบนี้ อย่าดีกว่า


ผมก็ขับมอเตอร์ไซค์ไปนะ แล้วพอจะถึงหน้าบ้านด้วยความที่ถนนมันเป็นเนินนะ ผมก็ต้องเร่งเครื่องนิดนึงแหละ พี่หมิวดูจะตกใจเนอะ จริงๆแล้วเป็นใครก็ต้องตกใจแหละ รถพ่วงข้างไม่มีทั้งหลังคา ไม่มีทั้งเสาให้จับ


การที่พี่หมิวต้องมานั่งแบบนี้มันก็เป็นธรรมดาครับ พอออกมาเส้นถนนเลี้ยวออกจากซอยบ้าน ถนนมันก็เริ่มดีขึ้นครับ ผมก็ขึ้นเกียร์ 2 แล้วบิดไปเบาๆ ไม่รู้สิ่ผมคิดว่าเกียร์สองนี่ครับนิ่มสุดๆ แถวบ้านผมก็ไม่มีรถเยอะด้วย พอหลังจาก 4 โมงเย็น แถบนี้จะไม่ค่อยมีแดดครับ


เพราะว่าติดต้นไม้แล้วก็ติดอาคาร ติดตึกอีกฝั่งนึง ลมเย็นๆก็เริ่มมาครับ พี่หมิวก็ดูสนุกดีนะครับ จากที่ตอนแรกดูกลัวๆ แต่... อิลิแก๊นข้างหลังนิ่สิ่ ดูชิลด์แท้วะ จนพอมาถึงหัวมุมผมก็บอกว่าจะเลี้ยวนะครับเกาะหน่อยครับ ผมต้องเตือนพี่หมิวครับ


เพราะรู้สึกว่าเธอจะชิลด์จนลืมเกาะพี่แมน อ่ะพอถึงโค้งผมก็ค่อยๆเลี้ยวไปแล้วไม่นานก็มาถึงตลาด ตลอดที่นี่เป็นพื้นที่โล่งๆเลยครับท่านผู้อ่าน ไม่ใช่ตลาดติดแอร์ หรือ ตลาดที่จัดสรรปันส่วนอย่างลงตัวเท่าไรนัก สิ่งที่จัดลงตัวอย่างเดียวคือ



แยกโซนของใช้กับของกิน เจ้าของตลาดที่นี่เขาก็นะลงทุนซื้อเต้นท์สามเหลี่ยมสูงๆมาติดตั้งไว้กันแดดกันฝน





แต่เวลาฝนตกก็จะลำบากหน่อยเพราะระบบระบายน้ำไม่ค่อยดีเท่าไร ยังไม่มีท่อระบายน้ำ เวลาฝนตกมันก็จะหยด ๆ ๆ ๆ ลงมาตามรอยต่อครับ



ส่วนพื้นก็เป็นแบบเทปูนครับ ตรงไหนแตกก็เอายางมะตอยมาโปะๆ ปาดๆ มันเลยทำให้บางจุดมีน้ำขังครับ พอผมจอดรถเสร็จ คนของพี่แมนก็ขับมาเทียบข้างๆแล้วก็จอดลง พอพี่แมนกับพี่หมิวลงมาแล้ว ผมก็หิ้วตะกร้าออกมาเลยครับ แล้วบอกเขาว่าผมทำธุระก่อนนะครับ


แต่ว่าตอนนั้นป้าร้านขายลูกชิ้นก็ทักมาว่าเอ้าโทนกลับมาบ้านเหรอ ย้อมสีผมเกือบจำไม่ได้ ผมก็บอกครับกลับมาแค่เสาร์ อาทิตย์ครับ แล้วพอป้าคนนึงทัก ป้าที่ขายน้ำตาลสดก็บอกเอ้าโทนเหรอนั่น ผมก็คร๊าบ ๆ แล้วก็ขอตัวไปส่งของก่อน แต่ป้าเขาก็ถามกินข้าวยังมานี่มา



ผมบอกกินแล้วครับแล้วเดินออกมาเลย ผมก็เดินไปตามร้านที่แม่สั่งไว้นะ ป้าคร๊าบเอาของมาให้ น๊าคร๊าบเอาของมาให้ สมัยก่อนคนเดินตลาดเยอะมากครับ ตลาดมีแทบทุกอย่าง โทรศัพท์มือถือก็วางขายกันเพียบ เป็นตู้มั่ง เป็นแผงมั่ง แล้วมันมีอย่างนึงที่สมัยนี้หลายคนไม่รู้จัก คือสมุดโน๊ตแต่งริงโทนครับ







อ้ะ งง งงอ่ะสิ่ คือต้องบอกน้องๆหลายคนที่ตอนนี้อ่านอยู่ สมัยก่อนโทรศัพท์ก็จะโนเกียเนอะที่ครองโลก แล้วเสียงเรียกเข้ามันก็ตี่ดี๊ดี เป็นเสียงโน้ตปกติ แบบนี้





แต่มันจะมีฟังชั่นนึงคือการแต่งริงโทนครับ ก็เพราะถ้าไม่แต่งบ้างเวลาสายเรียกเข้ามา 10คนก็หยิบมือถือมารับกัน 10 คนอ่ะครับ สมุดที่ผมบอกคือมันจะรวบรวมริงโทนให้เรากดแต่งตามที่เขาบอกมา ก็จะเพลงฮิตๆสมัยนั้นเยอะนะ



ยักใหญ่ไล่ยักษ์เล็ก เล่นของสูง อยากจะร้องดังๆ น้ำเต็มแก้ว เพื่อนสนิท ของวง Pink  พริกไทย ฟาเรนไฮน์  แล้วก็สารพัดที่ผมจำไม่ค่อยได้ อ่ะยกตัวอย่าง ก็จะประมาณนี้





เฮ้อ พอมานั่งเขียนเล่าแบบนี้ก็คิดถึงช่วงนั้นจังน๊อ จริงอยู่ที่เทคโนโลยีสู้สมัยนี้ไม่ได้ แต่มันก็เป็นอะไรที่คลาสสิคและมีเสน่ห์ในตัวสุดๆเลย แต่สมัยนี้หาค่อนข้างยากแล้วล่ะครับ ที่จะตั้งแผงขายกลางตลาด นอกจากจะมีห้องเช่าให้ตั้งตู้ขาย


เพราะส่วนมากขึ้นไปขายบนห้างเย็นๆ แอร์เย็นๆกันเกือบหมด ที่จะมีตามตลาดตอนนี้ จะมีก็ร้านติดฟิล์ม กับ ขายเคสโทรศัพท์เองครับ พอเวลาเปลี่ยน อะไรๆก็เปลี่ยนอ่ะเนอะ




 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

เอ้า นึกว่าจะไม่มา ว่าแต่หลังหายเจ็บยังครับ โดนถีบไปขนาดนั้น

ทันเจ้แล้ววว รอเจ้มาต่อ 555+
ช่วงนี้ฟิตมากๆ ดูแลสุขถาพด้วยครับ

สมัยก่อนใช้ริงโทนเหมือนกัน เป็นเพลงค้างคาวกินกล้วย ชอบมาก ต้องจดโน๊ตริงโทนเก็บเอาไว้กันหาย

เจ๊หมิวนี่ นักเลงพอตัวนะ 555

เกือบได้เม้นต์แรกแล้ว สมัยนั้นใช้3310 สมุดแต่งริงโทน มิสชันอิมพอสซิเบิล โคตรหายากเลย แต่พอมีใครโทรเข้ามาเสียงอย่างเทห์

พี่ติ้กนี้ก็ร้ายนะครับ จะเอายังไงกับโทนกันแน่ เหมือนหมาหยอกไก่เลย

แสดงว่าไปทำอะไรผิดมาใช่มั้ย ถึงกับมีแววเสียตังค์​เนี่ย คุณโทนนนนน🤣🤣🤣

มาไวมาก รอตอนเชียงใหม่ด้วยครับ ตามไม่ทัน อยากกดคุณล่ามครับ

ตัวเล็กหายไปไหนอ่ะ
ว่าแต่พี่ติ๊กนี่ก็ยังไงๆนะครับ

Ringtone สุดฮิตยุคก่อน ต้อง MISSION IMPOSSIBLE

ฟิตร่างกายดีมากเจ้าโทน  โดนทีเผลอบ่อยๆ แบบนี้ต้องระวังตัวนะ

ถูกใจมาก
อาทิตย์นี้ลงงานเร็วได้ใจไปเลย

สุดยอดเลยครับ
มาต่อเนื่องแบบนี้

เขียนตามพี่หมิวทันล่ะ​ ช่วงนี้โทนฟิตมากขนาดจัดฝ้ายแล้วมาเตรียมทำโน่นนี่ดูแลพี่แมนกะพี่ๆที่มาบ้านอีก​ กินตัวไหนมาเนี่ยแรงดีจัง

มาเร็วดีแท้ มาดูว่าเจ้หมิวคนสวย จะวาดลวดลายอะไรอีก เรา FC เจ้หมิว จัดการเทพโทนซะอยู่หมัด ฮ่าๆๆ แต่ก็มีความเป็นห่วงตลอดเวลา