จะให้เจ้าโทนนอนไม่เกิน 5 ทุ่มละช่วงนี้นอนดึกเกินไป จากตอนที่แล้ว เพื่อนเราเขาพูดจาสองแง่สองง่ามกับเรา แล้วน้องโทนก็จับหัวเขากระแทกโต๊ะ และพูดว่านี่ไงผมใช้มือช่วยแล้ว


เราตกใจเลยว่าอะไรเนี่ย น้องโทนอยู่ดีๆก็เป็นอะไรหรือว่าเป็นประเภทเมาแล้วกร่าง แล้วเข้าใจไหมว่า เราพยายามไม่เก็บมาคิดแล้วนะเพราะยังไงก็เป็นเพื่อนร่วมห้องเรียน แต่น้องโทนมือไวเกินไปแล้ว เราหลังจากนี้เราจะทำยังไงดีล่ะ


แล้วเพื่อนของเราก็พูดเหี้..ไรวะไอ้สั....  พูดเสร็จเขาก็สะบัดตัวออกนะ แล้วหลุดออกง่ายมาก แต่พอเราหันไปมองอีกทีคือเหมือนน้องโทนไม่ได้ตกใจเหมือนจงใจปล่อยเลย ตอนนั้นคือเราต้องรีบห้ามแล้วเราบอกหยุด หยุดเดี๋ยวนี้ แล้วเพื่อนๆเราไม่ยอมไง


บอกไอ้เด็กเหี้ยนี่อายุเท่าไรวะ มึงปีนเกลียวเหรอ ตอนนั้นคือวุ่นวายมาก ตอนนั้นเจมส์กับจ๋าเดินไปหาโทนแล้ว คือรู้ทันทีว่าสองคนนั้นเลือกจะอยู่ฝั่งใคร แล้วตอนนั้นน้องโทนก็ชี้นิ้วไปแล้วถามว่า พี่คร้าบพี่เกิดปีอะไรครับ เพื่อนเราก็ยังโวยวายนะว่าพูดเหี้..ไรวะ


น้องโทนก็พูดว่าอายุมากกว่าไม่กี่ปีทำไมทำเหมือนตัวเองผ่านโลกมาเยอะจังเลยล่ะครับ เหนื่อยใจอ่ะครับ เนี่ยพอเมาแล้วพูดตรงๆคือกวนตี..มาก น้องโทนบอกก็เมื่อกี้พี่บอกไม่ใช่เหรอว่าให้ใช้มือช่วย ผมก็ช่วยแล้วไง สบายตัวแล้วใช่ไหมครับงั้นผมขอตัวนะ



แล้วน้องโทนก็เดินออกไปเลย แล้วก็คงเดาออกไม่ยากว่าเพื่อนของเรามันไม่ยอม แต่คือน้องโทนก็ไวเหมือนลิงอ่ะ เรามองซ้ายมองขวาเรียกพนักงานเสิร์ฟมาแล้วบอกว่าจานที่แตกเก็บเงินที่พี่ไปนะ ค่าอาหารเดี๋ยวกลับจ่าย ตอนนั้นคือเพื่อนเรา 4 – 5 คนเดินออกไปแล้ว



เรารีบเดินตามไปเลย โอ๊ยนี่เราคิดถูกคิดผิดที่พาน้องโทนมานะ พอไปถึงน้องโทนก็กำลังยืนเหมือนจะทะเลาะกับเพื่อนของเราเลย เรารีบเดินไปแต่เราจะเดินไปทำอะไรล่ะเราจะห้ามใคร เราจะแยกใคร คนนึงก็คนของพี่แมน คนนึงก็เพื่อนที่ต้องเรียนด้วยกัน เรากลัวจะผิดใจกันนี่สิ่



ตอนนั้นเราก็ตัดสินใจที่จะพูดว่าน้องโทนทำไมใช้กำลังแบบนี้ล่ะ แล้วพอเราพูดแบบนั้นก็เหมือนเพื่อนเรามันจะคิดว่าเราเข้าข้างมันก็พูดว่าน้องโทนใหญ่เลย แต่ว่าตอนนั้นน้องโทนก็พูดมาว่าเฮ้อพี่หมิว เพื่อนๆพี่แต่ละคนนี่ดีๆทั้งนั้นเลยนะครับ เรียนที่ดีๆ เรียนสูงๆแท้ๆ เหนื่อยใจ


แล้วตอนนั้นคือเพื่อนเราเข้าไปกระชากเสื้อน้องโทนเลยนะ เราก็พยายามจะเข้าไปห้ามแต่จ๋าก็ดึงออกมาแล้วบอกว่า . . . .  อย่าหมิวเดี๋ยวโดนลูกหลง แล้วตอนนั้นเราได้ยินเสียงดังโอ๊ยย คนที่กระชากเสื้อทรุดลงไปร้องโอ๊ย โอ๊ย โอ๊ยย คือพูดยังไงดีล่ะเหมือนน้องโทนบิดแขน เหมือนที่เราเคยดูในหนังอ่ะ


น้องโทนบอกแล้วก็ผลักออก แล้วตอนนั้นเหมือนน้องโทนจะเซนะ นี่ไงเมาจริงๆแล้วมีอีกคนคือเหมือนจะเข้าไปเตะเสยหน้าแต่ลิงก็คือลิงอ่ะอยู่ดีๆก็เคลื่อนตัวถอยหลังแล้วเตะตัดขาจนคนนั้นล้ม เสียงร้องโอ๊ย ๆ ๆ ๆ ดังลั่นเลย เสื้อน้องโทนขาดแล้วตอนนั้น แล้วเป็นไงต่อรู้มะ โทนดูไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร


คำๆเดียวที่พูดขึ้นมาคือ อุตส่าห์เก็บเงินซื้อตั้งนานขาดจนได้ เอาจริงๆมั้ยตอนนั้นคือคำพูดของพี่แมนดังขึ้นมาในหัวเลยว่า

นั่นอาจจะเป็นเสื้อผ้าที่ดีที่สุด ที่เขามีก็ได้


แล้วตอนนั้นเหมือนน้องโทนจะขยับๆ ๆ แล้วหยิบสายหูฟังอะไรบางอย่างออกมา แล้วพูดครับพี่แมนได้ยินไหมครับ ตอนนั้นคือเราสะดุ้งเลยล่ะ อย่าว่าแต่เราสะดุ้งเลยหลายคนก็สะดุ้ง คือทุกคนที่เป็นเพื่อนร่วมห้องเราก็รู้แหละว่าพี่แมนเป็นใคร


แล้วน้องโทนก็พูดว่าครับๆ อัดไว้แล้วอ่ะครับ แล้วน้องโทนก็หยิบเครื่องอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋า แต่เราไม่เคยเห็นเลยอ่ะมันคือเครื่องอะไร อีโทนก็ขยับหูฟังอีกครั้งบอกอื้อครับผมได้ยินแล้วครับ ชัดดีครับ แล้วตอนนั้นคือเหมือนพวกนั้นจะคิดว่าน้องโทนแค่บลัฟ เขาจะวิ่งเข้าไปเอาเรื่องน้องโทน


แต่มันก็เหมือนหนังม้วนเดิมคือพูดไง ไม่รู้อะไรเข้าสิงอยู่ดีๆน้องโทนก็ท่าทีเปลี่ยนไป เหมือนพวกดาราหนังแอคชั่น คือมีตั้งท่าแปลกๆ แต่ว่าก็ไม่ได้ทำไว้ให้ดูน่ากลัวนะ เพราะน้องโทนกระชากคอเสื้อ แตะขา บิดแขน จนไอ้คนนั้นคือหมุนเคว้งกลางอากาศเลย


พอลงมาดังตุ้บน้องโทนก็เอาเข่ากดไว้แล้วเอาโทรศัพท์ไปแนบหูมัน เชื่อมั้ยว่าไม่ถึง 10 วินาทีหน้ามันคือซีด ซีดเหมือนไก่ต้มเลย คราวนี้พอน้องโทนปล่อยมันก็รีบคลานหนีเลย น้องโทนขยับตรงหูฟังแล้วบอก อ้อพอดี หูฟังนี้พี่แมนพึ่งเอามาให้ลองใช้น่ะครับ



เห็นบอกว่าตัดเสียงรบกวน เสียงดังแค่ไหนก็ได้ยินเสียงคนชัดๆ จ๋าก็เลยถามว่าแล้วเมื่อกี้ที่พูดล่ะ น้องโทนก็หยิบเครื่องแท่งๆดำๆออกมาอีกครั้งแล้วกด...


มีเสียงออกมาแล้วทุกอย่างคือชัดเจนมาก โดยเฉพาะตรงที่เพื่อนเราพูดว่า งั้นหมิวใช้มือช่วยเราหน่อยดิ่ น้องโทนกดปิดเครื่องนั้นแล้วเก็บใส่กระเป๋าเหมือนเดิม เขาหยิบหูฟังออกมาอีกครั้งแล้วพูดว่า จริงๆแล้วพี่แมนให้ผมตามมากับพี่หมิวน่ะครับ พี่แมนเขากลัวว่าพี่หมิวจะดื่มเยอะเกินไป



แต่ก็ไม่คิดว่าจะเจอกับกัลยาณมิตรมาบอกให้ใช้มือช่วยให้ ตอนนั้นคือเราหน้าเสียเลยไม่คิดว่าพี่แมนเขาจะรู้ว่าเราคงดื่มเยอะมากๆ น้องโทนบอกว่าจริงๆแล้วถ้าพี่หมิวไม่ให้พวกเพื่อนอีกกลุ่มเข้ามาเรื่องก็คงไม่เป็นแบบนี้ แล้วน้องโทนก็ชี้ไปที่กลุ่มผู้ชายที่ยืนซีดๆอยู่


แต่น้องโทนก็บอกว่าไม่พูดดีกว่า หมดหน้าที่ผมแล้วให้พี่แมนจัดการเถอะ แล้วตอนนั้นรถตู้ก็มาเลย มาเหมือนนัดกันไว้ แล้วพี่แมนก็มาจริงๆด้วย ตอนนั้นทุกคนคือกลัว กลัวจนตัวสั่นไปหมดเลย เราก็ยังทำเป็นถามพี่แมนนะว่ามาทำอะไรเหรอพี่



พี่แมนไม่พูดอะไรนะแต่เดินไปหาน้องโทน เราตกใจเลยคิดว่าพี่แมนจะตบน้องโทนอีกครั้ง แต่พี่แมนก็ยื่นมือไป แล้วน้องโทนก็เหมือนจะรู้นะ เขารีบปลดสายหูฟัง และยื่นเครื่องอัดเสียงให้พี่แมน พี่แมนถามว่าใช้สะดวกดีเปล่า


น้องโทนบอกไม่เลยครับ สายมันระโยงรยางค์ไปหมดเลย ขยับตัวไม่ถนัด ตอนนั้นมีเพื่อนเราจะไปทักพี่แมน พี่แมนยกมือเหมือนว่าไม่ต้อง ไม่ต้องพูด แล้วพวกเขาก็เงียบกันเลย พี่แมนยังพูดกับน้องโทนอีกว่า แล้วจะเอาไงต่อล่ะ แล้วน้องโทนก็บอกว่า



ผมขอลาออกจากการดูแลพี่หมิวดีกว่าครับ เหนื่อยกับงานพอว่า แต่พี่หมิวเขาไม่เลือกคบเพื่อนหรือเลือกคนมานั่งดื่มด้วยเลย ผมคงตามดูแบบนี้ไม่ไหวครับ เห้ย! คือตอนนั้นเราแบบเหมือนกำลังจะสูญเสียอะไรไปเลย พี่แมนบอกอืมงั้นทำงานกับพี่ก็พอ


น้องโทนบอกขอบคุณครับพี่แมน งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ แล้วน้องโทนก็เดินๆไป แต่ว่ามีแว๊ปนึงเราเห็นนะว่าน้องโทนดูเศร้าๆอ่ะ แล้วพี่แมนก็บอกว่า ไอ้หมิวเมื่อไรจะโตสักที เลือกคบเพื่อนหน่อยไม่ได้เหรอ หรือจะต้องให้พี่ลงมือเอง แล้วตอนนั้นคือไอ้พวกเพื่อนผู้ชาย มันยกมือไหว้แล้วรีบขอตัวเลย



อีเจมส์ก็บอกใจเย็นครับพี่แมน ใจเย็นครับ อีเจมส์ถามว่าแล้วพี่แมนมาได้ไงครับเนี่ย ไอ้โทนโทรบอกเหรอครับ พี่แมนก็บอกว่าเปล่า พึ่งกลับจากธุระก็เลยแวะมา อีเจมส์ถามว่าโห ให้ไอ้โทนเป็นบอดี้การ์ดเต็มตัวเลยเหรอครับ พี่แมนบอกอื้ม เดี๋ยวพี่ต้องไปประชุมต่างจังหวัดว่าจะให้ไอ้โทนไปด้วย


เราก็รีบพูดเลยว่าน้องขอไปด้วย แล้วคำตอบของพี่แมนก็คือไปก็ได้นะแต่ดูแลตัวเองให้ดี ทำได้ไหมล่ะ เราก็พูดแหย่ๆไปว่าก็ให้ลิง... ให้โทนดูแลน้องสิ่ พี่แมนก็เลยพูดตอกหน้าเรากลับมาว่า ไม่สงสารไอ้โทนมั่งเหรอไอ้หมิว แกทำมันเหนื่อยใจกี่รอบแล้ว โอ๊ยเราใจแทบสลายเลย


พี่แมนก็พูดอีกว่ามันบอกว่าลาออกแล้วไม่ได้ยินไง จากนี้ไปแกก็ดูแลตัวเองดีๆแล้วกัน แล้วตอนนั้นพี่แมนก็มองๆไปที่เพื่อนเราแล้วบอกป่ะ ๆ งั้นวันนี้พี่เลี้ยงข้าวเอง ป่ะไหนๆก็มาแล้วเข้าไปกินเลยดีกว่า หิวพอดี


พี่แมนพูดแล้วก็เดินนำไปเลย คนของพี่เราก็ล็อครถแล้วเดินตามไป จ๋ากับเจมส์ก็เดินไปหาเพื่อนกลุ่มแรกของเราแล้วก็บอกไปเว้ยมีคนเลี้ยงข้าว สถานการณ์เหมือนว่าจะไม่มีอะไรแล้ว


แต่เรานี่สิ่ทำไงดีอ่ะ ดูเหมือนว่าเราจะทำให้น้องโทนโกรธอีกแล้ว


 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

คนแรกครับ หมิวต้องทำใจเพราะสวย

พี่หมิวชอบทำพลาด ทำน้องโทนผิดหวังตลอดเลย

สงสารนายโทนจังเลย โดนทำร้ายจิตใจตลอดเลยอ่ะ แต่ก็ยังรักและเคารพรักพี่สาวคนนี้ไม่เปลี่ยนแปลง

ตอนที่แล้วอย่างเข้มมม ตอนนี้จะเป็นยังไงน้อเจ้าโทนน

ทำไมหวยมาออกที่เจ๊หมิวอีกแล้วครับเนี่ย

คนดีจริงๆเลยครับลงให้อ่านต่อเนื่องเลย  พึ่งง้อโทนเสร็จไปรอบรอบนี้จะง้อแบบใหนล่ะนิ

บางคนมีโอกาสได้แก้ไขความผิดพลาด บางคนยังผิดพลาดอยู่เรื่อยๆ พี่หมิวเรียนรู้สิ่งเหล่านี้นะจะได้ไม่ผิดพลาด

ตกลงน้องหมิวงานเข้าเลยทีนี้เอาไงดีเหวออีกแล้ว

อารมณ์เหมือนลมที่สงบ ก่อนจะมีพายุลูกใหญ่พัดกระหน่ำ

คิดจะคุกคามเจ๊หมิว ต้องเจอโทนแบบนี้แหละ 

เป็นใครก็ไม่ยอมหรอก 

สงสารโทนนะ  เจ๊อะ ไม่ตอบขอบใจน้องเลย น้องปกป้องแท้ๆ 

งอนเจ๊หมิวอะ งอนตามโทนเลย 

โทนคงทนไม่ไหวจริงๆแล้ว 

โทนคงคิดมากอีกแล้วว่าเจ๊หมิวน่ะไม่เลือกคนนั่งดื่มบ้างเลยแถมโดนลวนลามด้วยคำพูดต่อหน้าคนอื่นอีกด้วย

เข้านายดีซัพพอร์ทตลอดเลย ลุยเต็มที่ไปเลย

เรื่องเจ๊หมิวลิงโทนบอกเลยจะไม่ยุ่ง ลาออกซะเลย