สำหรับเพื่อนๆ ที่ยังไม่ได้เป็นสมาชิกเว็บอยากอ่านส่วนที่ซ่อนไว้ ในนั้นจะลงช้ากว่าที่เว็บนี้หนึ่งตอนนะครับ


Darkness Circle / วงจรแห่งความมืด ตอนที่ 45

เล็กมาจอดรถสุ่มดูอดีตบ้านสวนที่ใช้เปิดเป็นสำนักใบ้หวยตามที่คนของกำนันประเสริฐให้ที่อยู่มา เขามองผ่านกระจกหมวกกันน็อคแบบเต็มใบเห็นภายในบ้านมีบรรยากาศเงียบเฉียบเพราะยังไม่ได้เปิดรับแขก ทว่าที่หน้าตัวบ้านมีรถหรูจอดอยู่หนึ่งคันใกล้กันมีกระบะจอดอยู่ และมีคนคอยเดินตรวจตราสอดส่องอยู่เป็นระยะ นั้นทำให้เล็กลังเลใจว่าจะบุกเข้าไปดีไหม  และที่สำคัญเขาก็ยังไม่เห็นตัวเป้าหมาย เล็กยังคงรอดูเพื่อหาจังหวะเข้าไปในบ้านจนเห็นคนชายหญิงคู่หนึ่งเดินออกมาที่ชานหน้าบ้าน

"ให้หนูอยู่ต่ออีกหน่อยไม่ได้เหรอ" สุธิภาใช้สายตาบ้องแบ๊วเป็นแมวน้อยจ้องหน้าและเกาะแขนอ้อนเจษฎา

"อย่างอแงสิครับคุณหนู รีบกลับบ้านก่อนจะมืดเถอะครับ" เจษฎาเป็นห่วงความปลอดภัยก็ขอร้องให้เธอกลับไปก่อนจะถึงช่วงเวลาสุ่มเสี่ยง ถึงตอนนี้ฝ่ายกำนันประเสริฐจะเงียบไป แต่จากที่เขาพิจารณาดูก็ทำให้คิดได้ว่านอกจากเขาแล้วยังมีคนอื่นแอบลอบหาประโยชน์จากเงามืดในความขัดแย้งครั้งนี้ด้วย

"ใจร้ายจริงๆ" สาวหมวยขยับกายเข้าไปแนบชิดจนเจษฎาด้วยความที่ยังอยากใช้เวลร่วมกันต่ออีกสักหน่อย

"อย่าสิครับเดี๋ยวคนอื่นจะเห็นแล้วเอาไปนินทาได้นะครับ" เจษฎาเลิ่กลั่กถอยหลังหลบเข้าไปในตัวบ้านเล็กน้อยเพราะไม่อยากให้ใครเห็น

"ก็ช่างเขาสิ นุ่นนะไม่สนพวกปากหอยปากปูหรอก นุ่นสนใจแค่คนที่นุ่นเป็นห่วง" หญิงสาวทำหน้างออย่างน่ารัก

"นะครับ วันนี้กลับไปก่อน เอาไว้ผมจะแอบไปหานะ" เจษฎาต่อรองให้ความหวังด้วยเสียงหวาน

"อาจารย์สัญญาแล้วนะ ห้ามเบี้ยวละ" หญิงสาวยิ้มกว้างอย่างสบอารมณ์ แล้วทำตาเจ้าเลห์ใช้นิ้วเขี่ยหน้าอกแแกร่งแล้วลิ้นเลียริมฝีปากอย่างยั่วยวน จากนั้นจึงกล่าวออกมาด้วยเสียงหวาน "แล้วอาจารย์ไม่ไปส่งหนูหน่อยเหรอช่วงนี้มันอันตรายนะ"

เจษฎาส่ายหน้าให้กับความขี้เล่นของสาวหมวยแล้วสะบัดมือเบาๆ ส่งแขก ทำให้สาวหมวยยิ้มทะเล้นส่งให้แทนคำบอกลา แล้วจึงเดินลงจากเรือนไปขึ้นรถพร้อมกับคนคุ้มกัน

เล็กเห็นภาพคนคุ้นเคยออกมาจากบ้านหลังนั้นก็เกิดรู้สึกสับสน ทำไมถึงเป็นเพื่อนของเขาถึงกลายมาเป็นผู้ต้องสังสัยในการตายของพี่ใหญ่อันที่เคารพรักของพวกเขา ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจ เขาแถบอยากจะวิ่งเข้าไปในบ้านแล้วถามหาความจริงเอากับเจษฎา แต่ก็กลัวว่าจะควบตัวเองไม่อยู่ชิงจัดการเจษฎาเสียก่อนที่จะได้พูดคุย ด้วยความรู้สึกที่ยังไม่ชัดเจน เล็กจึงควบมอเตอร์ไซค์คันใหญ่แล้วบิดคันเร่งเร็วแรงส่งให้ตัวรถพุ่งทะยานออกไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัว

..................................................

กลางดึกที่ร้านเหล้าแห่งหนึ่งใจกลางเมือง ผู้คนที่มาเที่ยวดื่มกินกันคับคั่ง เสียงเพลงเสียงพูดคุยอืออึงเซงแซ่ ท่ามกลางความวุ่นวายทั้งหลายเหล่านั้น ชายร่างสูงกำยำนั่งอยู่ที่หน้าเค้าเตอร์ กระดกเหล้านอกเพียวๆ แก้วแล้วแก้วเล่าลงคอง่ายดายราวกับดื่มเปล่า ถึงจะมีผู้คนมากมายที่อยู่โดยรอบแต่เขาทำตัวเหมือนมีแค่เข้าอยู่คนเดียวบนโลกใบนี้ หลังจากที่เสียคนสำคัญที่สุดในชีวิตไป อีกทั้งคนสำคัญที่ยังอยู่ก็อาจจะกลายเป็นศัตรูไปแล้ว

เล็กหวนคิดถึงวันเก่าๆ ภาพที่เคยได้มีความสุขความทุกข์ร่วมกันพรั่งพรู่ขึ้นมาให้เห็นเป็นฉากๆ ทว่ายิ่งเห็นภาพเหล่านั้นมากเท่าไหร่ หัวใจก็เหมือนถูกบีบแน่นขึ้นเท่านั้น ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นมีมากมายเสียจนอยากจะร้องออกมาดังๆ แต่ก็จุกอยู่ทีคอร้องไม่ออก เขาจนปัญหาจะคิดหาทางออกก็ได้แต่รินสุรานอกราคาแพงลงแก้ว แล้วยกขึ้นดื่มหวังจะให้ความร้อนแรงของแอลกอฮอล์เผาภาพเหล่านั้นให้สลายหายไป ถึงจะเป็นแค่ชั่วครู่ชั่วยามก็ยังดี ก่อนที่เขาจะถูกบางอย่างดึงความสนใจไป

หญิงสาวคนหนึ่งเข้ามายืนที่เค้าเตอร์ตรงที่นั่งข้างๆ เล็กแล้วกล่าวทักทายกับเจาฃฃขาเหมือนดีใจมากที่ได้เจอ ทั้งๆ ที่แถวนี้ไม่น่าจะมีใครรู้จักเขา "อ้าว คุณที่เคยมาที่ร้านนี่ จำฉันได้ไหมค่ะ"

"คุณ..." เล็กหันไปตามเสียงหวานๆ ที่ทักเข้ามาพร้อมกับกลื่นกายหอมชวนหลงไหล ภาพหญิงสาวใบหน้ารูปไข่ผมดำขลับผิวขาวใส่ในชุดเสื้อครอปสายเดี่ยวคอวีสีดำกับกางเกงขาบานเอวสูงสีขาวครีมเรียบหรูทำให้สาวตัวเล็กดูขายาวตัวสูงสง่า ภาพนั้นทำเอาอึ้งไปเล็กน้อย ถึงเขาจะจำได้ว่าเคยเจอเธอที่ร้านกาแฟเมื่อตอนกลางวันแต่ก็ไม่รู้จักชื่อเธออยู่ดี

"เจนิสค่ะ แล้วคุณ..."

"ผมชื่อเล็กครับ มีธุระอะไรกับผมรึเปล่าครับ"

เจณิตาไม่ต้องรอให้ใครเชิญนั่งลงตรงเก้าอี้ด้านข้างที่ยังว่างอยู่ แล้วค่อยหันไปหาคู่สนทนา "ก็เห็นคุณไปกับไอ้พวกนั้นก็นึกว่าจะเกิดเรื่องอะไร แต่เห็นคุณสบายดีก็ดีแล้วค่ะ"

เล็กยิ้มให้การมีผู้หญิงสาวหน้าสะสวยมาคุยเป็นเพื่อนในเวลาที่เขาไม่อยากจะคิดถึงเรื่องเจ็บปวด ก็เป็นเรื่องที่ไม่เลวเหมือนกัน ยิ่งเห็นหญิงสาวจงใจนั่งลงข้างๆ คล้ายจะอยากคุยค่อ เล็กก็จัดแจงเรียกบาร์เทนเดอร์มาสั่งเครื่องดื่มให้เธอพร้อมกับออกค่าใช้จ่ายให้

"คุณพูดเหมือนผมจะถูกพวกนั้นเล่นงาน"

"ก็ไอ้พวกนั้นมันนักเลงนี่ค่ะ"

"งั้นก็แสดงว่ากำนันเขาเป็นคนไม่ดีเหรอครับ"

"ไม่ใช่หรอกค่ะ พวกลูกน้องผู้อิทธิพลก็อย่างนี้แหละค่ะ ชอบเอาชื่อเจ้านายไปอ้างทำตัวกร่างไปทั่ว คนไม่รู้ก็นึกว่ากำนันชอบเลี้ยงนักเลงให้ระรานขาวบ้าน"

"อ้อแบบนี้นี่เอง" เล็กยิ้มๆ เออออไปหญิงสาว เข้าดูออกแต่แรกแล้วว่ากำนันเป็นคนยังไงตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ ซึ่งนั้นก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร เพราะเขาเคยเจอทั้งนักเลงรุ่นเล็กรุ่นใหญ่ ทั้งเจ้าพ่อทั้งระดับท้องถิ่นระดับภูมิภาคมาไม่น้อย ไม่ว่าใครถ้าอยู่ในเส้นทางไขว่คว้าหาอำนาจแล้วละก็ นิสัยย่อมไม่ต่างกัน

ทั้งคู่พูดคุยกันอย่างออกรสแม้จะเป็นเรื่องทั่วๆ ไป จนร้านใกล้ปิดทั้งคู่เมาได้ที่ สำหรับเล็กเมาแค่นี้เขาสามารถจัดการกับตัวเองได้อย่างสบายเพราะความคอท้องแดงของเขา ใครที่เคยดื่มด้วยต่างก็ยกย่องและครั้งนี้เขาก็ดื่มไปแค่เกือบหมดขวดกรมเท่านั้นทำให้ยังมีสติอยู่มาก ผิดกับหญิงสาวที่มาทีหลังอีกทั้งยังดื่มไปแค่พอสมควรกลับคอพับคออ่อนประครองสติไว้แถบไม่ได้ และยังมีเหงื่อผุดขึ้นตามร่างกายและใบหน้าจนเสื้อผ้าชุ่มดูน่าเป็นห่วง

เล็กก็ไม่รู้ว่าบ้านเธออยู่ที่ไหนก็เลยไปส่งไม่ได้จะปล่อยทิ้งไว้ก็ดูจะไม่ใช่การกระทำของลูกผู้ชายสักเท่าไหร่ จึงจำใจพาหญิงสาวขึ้นซ้อนรถแล้วขับออกไปหาที่นอนพัก เล็กพาหญิงสาวเข้ามาที่ห้องพักของรีสอร์ตที่อยู่ใกล้ที่สุด หลังจากจัดการเรื่องเข้าพักเรียบร้อย เขาก็จัดการอุ้มเธอมาวางไว้ลงบนเตียงอย่างเบามือที่สุด

จากนั้นเล็กก็นั่งลงข้างๆ สาวสวยที่ขอบเตียง มองดูร่างชุ่มเหงื่อของเธอเธอนอนบิดเนื้อบิดตัวไปมาคลายกับว่าไม่ค่อยสบายเนื้อสบายตัว เขาตั้งใจที่จะนั่งเฝ้าอยู่อย่างนั้นรอจนกว่าเธอจะฟื้น แต่กลายเป็นหญิงสาวเสียอีกที่เลื้อยตัวพาร่างมาโอบกอดเข้าที่เอวของเขาจนต้องแกะร่างของเธออกให้กลับไปนอนท่าเดิม

เล็กคิดว่าเธอคงจะเมามากจริงๆ  เขาอยากจะเช็ดตัวให้เธอแต่ก็กลัวว่าถ้าเธอได้สติจะหาเขาเป็นพวกชอบฉวยโอกาส ซึ่งการเอาเปรียบผู้หญิงเป็นเรื่องที่รังเกียจมากที่สุด

ชายคิ้วเข้มจึงลองใช้นิ้วเข้าไปสะกิดที่ท่อนแขนของเธอเบาๆ แต่ว่าไม่มีอาการว่าเธอจะรู้สึกตัวอะไรเลย เขาเลยค่อยๆ เอื้อมมือไปดึงผ้าห่มที่ห่มอยู่ใต้ตัวเธอขึ้นมาห่มให้แล้วเร่งหารทำงานของเครื่องปรับอากาศให้อุญหภูมิภายในห้องลดลง จากนั้นก็เตรียมตัวที่จะไปนั่งที่โซฟาด้านข้างเตียง

แต่ยังไม่ทันที่จะได้ก้าวเดินออกไปหญิงสาวกลับเอื้อมมือมาดึงชายเสื้อของเขาจนเสียหลักต้องลงนั่งบนเตียง ก่อนที่มือเรียวเล็กจะลูบไล้ร่างกายกำยำของเขาราวกับปลาหมึก จนมาหยุดที่ใบหน้าหญิงสาวเหมือนจะได้สติขึ้นมานิดหน่อยแต่การกระทำคล้ายคนละเมอ

"อุ๊บบบ...อืมมมม..." หญิงสาวยื่นหน้าเข้ามาจูบเขาโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว รสจูบแฝงกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆ ทำให้เล็กเคลิบเคลิ้มเสียอาการไปเลยที่เดียว ถึงตอนนี้ต่อให้เป็นผู้ทรงศิลปฏิบัติเคร่งครัดก็คงอดใจห้ามตัวเองไม่ไหว ซึ่งเล็กเองก็ไม่ได้เคร่งเรื่องศิลธรรมเสียด้วย จึงปล่อยตัวปล่อยใจไปตามสัญชาตญาณดันร่างหญิงสาวให้นอนลงและเอนตัวตามไปนอนทาบทับด้านบน มือไม้ของทั้งคู่ก็แปะป่ายไปทั่ว จับไปถูกสวนไหนที่เสื้อผ้าติดอยู่ก็ทำการปลดเปลื้องจนเหลือแต่ตัวล่อนจ้อน

เล็กทำการซุกไซร้ไปทั่วเรือนร่างขาวโพลนและค่อยๆ เลื้อยต่ำลงมาจนถึงช่วงล่าง แล้วจับขาทั้งสองของเธอแยกออกจากกัน จากนั้นก็ลากลิ้นสาก ผ่านกลีบเนื้อเนียนนุ่มแล้วละเลงทั่วหว่างขาจนชุ่มไปทั้งน้ำลายและน้หวานของหญงิสาว

"อูยยยย...อื้ออออ..." สาวสวยครางคล้ายคนละเมอดวงตาของเธอหรี่มองไปที่ชายตรงหว่างขา เห็นแผ่นหลังที่เต็มไปด้วยรอยสักก็ทำให้เข้าใจไปว่าเป็นอาจารย์เจษของเธอ ก็ใช้มือกดศรีษะให้แนบแน่นกับโหนกเนื้อมากเข้าไปอีก

เสียงครางใสๆ เนื้อตัวที่สวยงาม และรสชาติที่ช่องสวาท ปลุกท่อนเนื้อความยาวเกือบแปดนิ้วรอบวงเต็มกำมือให้ตื่นตัวขึ้นมา ตอนนี้เล็กใช้นิ้วบี้ที่เม็ดเสียวเบาๆ สลับกับการใช้ลิ้นลากขึ้นลงไปเรื่อยๆ จนเห็นว่าทุกอย่างพร้อมแล้ว โดยเฉพาะท่อนเนื้อของเขาที่ผองใหญ่จนแทบระเบิด จึงจับเธอนอนหงายแล้วก็จับท่อนเนื้อลำยาว แทรกผ่านเข้าไปที่ร่องสวาท

"อูยยย...ซี๊ดดดด..." ทั้งคู่ครางออกมายาวๆ แทบจะพร้อมกัน เล็กรับรู้ได้ว่าช่องสวาทของเจณิตานั้นช่างคับเหลือเกิน ก่อนจะเด้าเอวเป็นจังหวะเนิบๆ กดให้ท่อนเนื้อจมลึกเข้าไปเรื่อยๆ จนสุดลำ ส่วนหญิงสาวกับรับรู้ได้ว่าท่อนเนื้อนี้เหมือนจะยาวกว่าปกติเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าเจณิตาจะเริ่มรู้สึกตัวมากขึ้น เธอเอื้อมมือมาดึงใบหน้าของเล็กลงประกบกับปากของเธอ พร้อมกับใช้สองมือกอดเข้าที่คอ แล้วทั้งจูบทั้งแลกลิ้นเป็นพัลวัน พร้อมกับกระเด้งเอวสวน ทำให้เล็กต้องสาวลูกสูบเข้าออกอย่างรวดเร็ว

"อูยยย...อูยยย..." หญิงสาวทำได้แค่ครางอู้อี้เธออยากจะบอกว่าเบาๆ หน่อย เพราะว่ามันแน่นและเสียวมาก แต่ก็ทำไม่ได้เพราะกำลังจูบอยู่ เมื่อได้ยินเสียงครางเล็กก็กดกระแทกท่อนเนื้อเน้นนุ่มนวลแต่แม่นยำ ท่อนเนื้อยาววิ่งผ่ารูสวาทตรงจุดสร้างความเสียวจนหญิงสาวสะท้านไปทั้งตัว

ตอนนี้แคมทั้งสองของเธอคงปลิิ้นไปตามแรงกระแทกของท่อนเนื้อที่เข้าไปอัดแน่นอยู่ทั้งลํา ส่วนสองมือของเล็กก็ไม่ปล่อยให้ว่าง เขาใช้มันขยํานมของเธออย่างมันมือ บวกกับกระแทกสั้นๆ ยาวๆ ไปเรื่อย เพื่อที่จะได้ให้เธอคุ้นเคย

"ซี๊ดดดด...เสียว...มันเสียว จะทนไม่ไหวแล้ว...อูยยยย..." เจณิตาถอนปากออกมาแล้วกระซิบบอกที่ข้างหู
เล็กจึงกระแทกแรงมากขึ้น แต่ไม่ทันไรเธอก็จับสะโพกเขากดแช่ไว้เฉยๆ ร่างเกร็งกระตุก คงเพราะว่าเธอเสียวจนเสร็จไปรอบหนึ่งแล้ว เล็กจึงเปลี่ยนมาควงเอวเป็นวงกลมไปเรื่อยๆ เพราะกลัวเธอจะเสียวจนทนไม่ไหว

พออาการของเจณิตาดีขึ้น คราวนี้เล็กจับเธอนอนคว่ำหน้า แล้วก็เริ่มแทงเข้าไปใหม่อย่างเมามันส์ หญิงสาวร้องออกมาอย่างสุดเสียว เล็กหันมาให้ความสำคัญกับความเสียวของท่อนเนื้อตัวเองบ้าง เพราะเห็นว่าเธอเสร็จไปแล้วรอบหนึ่ง

ตอนนี้ตลอดทั้งลําท่อนเนื้อของเล็กมันวาวด้วยเมือกจากร่องสวาทของเจณิตา มันช่างช่วยลดแรงเสียดทานให้อย่าง มากมาย เมือกในเวลานี้กลายเป็นฟองขาวขึ้นมาที่รอบๆ ช่องสวาทของเธอและโคนเนื้อของเขา เล็กกระแทกอย่างมัน ไม่สนใจว่าหญิงสาวจะเสียวจนตัวเกร็งหรือดิ้นไปมา รู้ได้แค่เพียงอย่างเดียวคือแรงจิกของมือเล็กๆ ที่ข้อมือของเขา

"อูยยยย...จะเสร็จ...อีกแล้ว" หญิงสาวครางไม่หยุดปาก

"ผมก็จะเสร็จ..." เล็กคำรามกระแทกท่อนเข้าไปเน้นอีกหลายครั้ง แล้ว ปล่อยให้น้ำสีขาวข้นอุ่นจากท่อนเนื้อไหลผ่านไปเข้าไปข้างในร่องสวาทของเธอ แล้วก็ค่อยๆ ไหลย้อนออกมาเลอะที่นอน ซึ่งเล็กไม่ทันได้สังเกตุเลยว่า ตอนนี้ผิวกายที่เคยขาวกระจ่างของหญิงสาวได้กลายเป็นสีชมพูเรื่อๆ รวมไปถึงเหงื่อที่ออกมาอย่างมากมายจนเตียงเปียกชุ่ม

เล็กจับเธอนอนหงายอีกครั้งหนึ่ง แล้วก็จับท่อนเนื้อยัดใส่เข้าที่ปากของเจณิตา ซึ่งเธออ้ารับอมทําความสะอาดให้เป็นอย่างดี เธอทําเหมือนว่ามันเป็นอมยิ้ม สร้างความเสียวให้กับชายคิ้วเข้มต่อเนื่อง ท่อนเนื้อที่พ่นน้ำออกไปแล้วนิ่มลงไปนิดเดียวก็แข็งขึ้นมาอีกอย่างรวดเร็ว

เล็กกลับบลงไปประจำที่เดิมแล้วใช้หัวถอกบี้และบดไปที่เม็ดของเธออีกครั้งหนึ่ง เพื่อจะปลุกความกระสันให้เธอรอบ ซึ่งครั้งนี้ทำไม่นานหญิงสาวก็เป็นฝ่ายของร้องให้เริ่มยกถัดไป "ใส่มัน เข้าไป อย่าทรมานกันเลย"

"งั้นทำให้ผมบ้างนะ" เล็กยื่นข้อเสนอให้เธอได้ทำใจแล้วช่วยประครองร่างขาวกระทักรัดให้ขึ้นไปนั่งอยู่บนตัว เพราะว่าเขาเริ่มเหนื่อยนิดๆ ซึ่งเธอทำตามอย่างว่าง่าย และเล็กก็ช่วยจับเธอให้ทรงตัวเตรียมกดเอวเข้ากับท่อนเนื้อได้สะดวก

"ซี๊ดดดด...อูยยย..." เจณิตายังมึนๆ แต่ก็จับท่อนเนื้อได้แม่นยำแล้วค่อยๆ ทิ้งน้ำหนักรับท่อนเนื้อให้ผ่านเข้าไปในระหว่างสองแคมอย่างช้าๆ เพราะว่าความใใหญ่โตของท่อนเนื้อ แต่อะไรที่เคยผ่านเข้าไปแล้วจะผ่านเข้าไปอีกย่อมไม่เกินความสามารถ หญิงสาวไช้เวลาไม่นานก็รับได้จนหมด

เมื่อผ่านไปสักพักหนึ่ง ความเร็วของสะโพกก็ค่อยๆ เพิ่มมากขึ้น จนเต้านมของเจณิตากระเพื่อมขึ้นลง เล็กต้องใช้สองมือไปช่วยกุมและขยําอย่างมันมือ เสียดายถ้ามันจะปล่อยให้มันอยู่ในอากาศอย่างเหงาๆ แล้วเมื่อเห็นว่าเธอใกล้จะเสร็จอีกครั้ง เขาจึงสวนเอวกลับขึ้นไปทุกๆ ครั้งที่เธอกระแทก ร่องสวาทลงมา

ทําแบบนั้นเพียงไม่กี่ครั้ง เจณิตาก็กระตุกเกร็งทิ้งร่างลงมานอนราบกับหน้าอกแกร่ง ร่องสวาทของเธอตอนนี้ตอดรัดท่อนเนื้อรัวถี่ เล็กเองก็ดันหัวถอกเข้าไปบดกับมดลูกในร่องสวาทของเธอ ซึ่งเธอเสียวมากจนตัวสั่นไม่หยุด

จากนั้นเล็กก็จับตัวเธอนอนตะแคง แล้วก็สาวท่อนเนื้อเข้าออกอย่างเร็วและแทงโดนจุดเสียวอย่างแม่นยำ จนแคมสองข้างลู่เข้าออกไปตามแรงของท่อนเนื้อ เล็กเห็นแล้วมันช่างน่าลิ้มลองด้วยลิ้นอีกครั้ง

ทว่าความเสียวที่หัวถอกมีมากกว่าในเวลานี้ แล้วเจณิตาก็ต้องดิ้น เหมือนปลาถูกทุบหัวอีกครั้ง เพราะว่าความเสียวที่ลึกเข้าไปถึงมดลูกข้างใน เล็กกระเด้าเอวกระแทกเข้าไปสุดๆ โหนกเนื้อของคู่บดกันอย่างแทบไม่มีเนื้อที่ ให้อะไรเข้าไปแทรกได้เลยในเวลานี้ แล้วสุดท้ายเล็กปลดปล่อยกระแสน้ำแห่งอารมณ์อุ่นๆ เข้าไปสู่ช่องท้องเจณิตาเป็นครั้งที่สอง พร้อมๆ กับการตอดรัดของร่องสวาทอย่างรุนแรงของเธอ

..................................................

...อาจารย์...เหรอ... เจณิตาได้สติหลังจากที่ได้พักเหนื่อยมาครู่ใหญ่ เธอมองออกไปที่ชายเลื่อยท่อนบนที่เต็มไปด้วยรอยสักอักขระเลขยันต์คล้ายกับคนที่เธอรู้จัก แต่มองไม่เห็นใบหน้าเพราะเขายืนหันหลังให้และมีผ้าขนหนูคลุมศรีษะอยู่ กำลังเดินออกมาจากห้องน้ำ เธอคงจะดื่มหนักไปจนให้อาจารย์เจษมารับแล้วจบลงที่โรงแรมเป็นแน่

"นั้นใคร..." หญิงสาวถามเพื่อยืนยันความคิดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง

"ฟื้นแล้วเหรอ จะอาบน้ำก่อนไหม" เล็กหันกลับมาถามด้วยท่าที่สดชื่นหลังจากได้อาบน้ำระหว่างที่เธอนอนพัก

"ไอ้บ้านี่แกทำอะไรฉัน" หญิงสาวหน้าเสียเมื่อเห็นหน้าชายคนนั้นชัดเจน ทันทีที่รู้ว่าไม่ใช่เจษฎาก็ตกใจร้องออกมาเสียงหลง

"ให้มันน้อยๆ หน่อยผมไปทำอะไรคุณ คุณต่างหากที่ทำผม" เล็กพูดไปก็ใช้ผ้าขนหนูขยี้ซับน้ำที่เส้นผม ไม่มีอาการลนลานออกมาให้เห็นเพราะอย่างน้อยเขาก็ไม่ได้เป็นฝ่ายเริ่มก่อน

"...ฉันไปทำอะไรแก" หญิงสาวอึ้งไปครู่หนึ่ง จำได้รางๆ ว่าเธอเป็นคนรุกเข้าหาก่อนจริงๆ แต่นั้นก็เพราะเธอสำคัญผิดว่าเขาเป็นเจษฎา ด้วยความที่คนทั้งคู่มีรูปลักษณ์และกลิ่นอายที่คล้ายคลึงกัน ส่วนที่แตกต่างจนเห็นได้ชัดก็จะมีเพียงแค่ร่างกายที่ชายคนนี้ดูจะกำยำกว่าและผิวขาวกว่าเล็กน้อย กับใบหน้าที่ดูดีเกลี้ยงเลากว่านิดๆ ส่วนเรื่องช่วงล่างเธอไม่อยากนึกถึง

"นี่คุณจำอะไรไม่ได้เลยเหรอ" ชายคิ้วเข้มย้ำ

เจณิตาถึกุามย้ำสิ่งที่เธอจำได้ก้แจ่มชัดขึ้นไปอีก แต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเรื่องถึงกลายเป็นแบบนี้ ปกติเธอไม่ได้ปล่อยเนื้อปล่อยกับผู้ชายแบบนี้ จะมีก็แค่ก่อนหน้านี้ตอนที่ทำพิธีกับอาจารย์เจษ หรือว่าผู้ชายที่เต็มไปด้วยรอยสักคนนี้จะมีวิชาเมตตามหานิยมจนทำให้เธอรู้สึกหลงไหลโดยไม่รู้ตัวแบบเดียวกับอาจารย์เจษ แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจ เพราะร่างกายที่อ่อนเพลียทำให้เธอไม่อยากคิดอะไรต่อ ก็เลยบิดร่างตะแคงนอนหันหลังให้กับชายที่เพิ่งจะพบกันเป็นวันแรก แล้วคิดไปถึงเรื่องเมื่อหลายชั่วโมงก่อนหน้านี้

..................................................
 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

น้องเจนิสโดนมนต์ดำเข้าแล้ว

เจนิสเสร็จเล็กแล้วสาวๆของอาจารย์เจษติดตามครับ

มหาเมตตามนต์นี้น่าสนใจ

ไม่อยากคิดว่าถ้าเล็กกับอาจารย์ร่วมกันจัดการสาวๆ จะเป็นอย่างไร

เจนิสเมาเหล้าหรือโดนมนต์สะกด

5555เอาบฃล่ะ คราวนี้ มันส์แน่นอน

เล็กมาแค่วันเดียว ก็ได้สาวสวยอดีตหวานใจกำนันผู้ยิ่งใหญ่ซะแล้ว งานนี้มันแน่นอน

เจนิสตาเจอของเล็กไปแล้วจะลืมของเจษหรือป่าวนะ

เล็กมาช่วยแบ่งภาระอาจารย์

เริ่มการล้างแค้นแล้ว

มนต์ดำหรือความอยากมันครือๆกันหรือเปล่าเล็ก

โหเจนิส เสียตัวให้เล็กทั้งที่เจอกันแค่วันเดียว วุ่นวายเข้าไปอีกทีนี้

อ่าว เล็กมาแป๊บเดียว ฉกเจนิสไปซะล่ะ

มวยถูกคู่ครับ...กว่าจะเข้าใจในเหตุการณ์...อาจารย์กับเล็กคงซัดกันหลายยกแน่ๆ