"อ้าว คุณมีน!!... ไหนบอกว่าจะกลับดึกไงครับ" ไอ้เอกมันทักผม แล้วทำไมมันถึงรู้ว่าผมจะกลับดึกวันนี้

"ไอ้เอก ทำไมมาอยู่ตรงนี้ แล้วนี่เมียกูอยู่...!" ยังไม่ทันจะถามเสร็จ ผมก็ได้ยินเสียง

จ๊วบ... จ๊วบ... ซู๊ด... เสียงดูดอะไรบางอย่างที่ผมคุ้นเคยดังออกมาจากห้องนั่งเล่น ปกติผมจะได้เสียงนี้ดังออกมาจากห้องนอนเวลาที่มิ้นกับไอ้เอกมันอยู่ด้วยกัน

ไอ้เอกมันแสยะยิ้มแป้นแล้นให้ผม พร้อมกับชี้นิ้วลงไปทางด้านล่างบอกให้ผมดู


ความรู้สึกเสียวสันหลังเย็นเฉียบถาโถมเข้ามาใส่ผม ผมรู้อยู่แล้วจากเสียงดูดนั้นว่าเหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้าคืออะไร แต่ก็ต้องจำใจเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น และเหตุการณ์ตรงหน้าก็เริ่มกระจ่างขึ้นเรื่อยๆ จากที่มุมมองตอนแรกผมเห็นแค่ช่วงบนของไอ้เอก ก็ค่อยๆเห็นด้านล่างลงมาเรื่อยๆ จนเห็นหัวของผู้หญิงคนนึงกำลังผงกหัวขึ้นลงอย่างรัวๆ เสียงดูดจ๊วบๆก็ดังขึ้นเรื่อยๆ ใช่แล้วผู้หญิงคนนั้นไม่ใช้ใครไหน เมียผมนั้นเองกำลังดูดไอติมของไอ้เอกอย่างเอร็ดอร่อย...


ผมเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น ได้เห็นเหตุการณ์ตรงหน้าจนหมดแล้ว เมียผมกำลังนั่งยองๆแอ่นก้นหันมาทางผม หัวก็ผงกขึ้นลงๆอยู่ เห็นแผ่นหลังขาวๆเนียนๆบ่งบอกว่าท่อนบนเธอกำลังเปลือยเปล่า ส่วนท่อนล่างของเมียผมใส่แค่กางเกงใน T-Sting สีดำตัวโปรดของผม และเป็นตัวเก่งของเธอที่ไว้ใส่สำหรับยั่วผมเท่านั้น แต่คราวนี้จุดประสงค์สำหรับการยั่วนั้นกลายเป็นเจ้าเอกมัน


"ทะ..ที่รัก..." ผมเรียกเมียเสียงสั่น

พอมิ้นได้ยินก็หันกลับมามองผม ทั้งที่ปากยังคาบอาวุธของไอ้เอกอยู่ ท่าทีเธอดูไม่ตกอกตกใจอะไรเลยที่เห็นผม ซ้ำร้ายยังคงผงกหัวดูดไอติมของไอ้เอกต่อหน้าผมอีกสักพัก ก่อนที่มิ้นจะรูดไอติมขึ้นจนหลุดออกจากปากดัง "บ๊วบ"

"มีน... รอแป๊ปนึงนะ เดี๋ยวเค้ากับเอกก็ขึ้นไปข้างบนแล้ว"

"พอดีเอกเค้าไม่ยอมขึ้นไป ถ้าเค้าดูดให้ไม่เสร็จอ่ะ" แล้วเธอก็หันกลับไปผงกหัวต่อโดยไม่ได้สนใจผมแล้ว

ผมมองหน้าไอ้เอกที่กำลังนั่งแหกขาอยู่บนโซฟาให้เมียผมจัดการกับไอติมมันอย่างสบายใจ

"มึงเล่นอะไรของมึงเนี่ยไอ้เอก" ผมถามมัน

"ผมป่าวเล่นครับคุณมีน ก็คุณมิ้นนั้นแหละมาท้าผมเอง"

"ก็ตอนแรกคุณมิ้นเค้าเห็นไข่ผมที่บวมตุงไปด้วยน้ำเ-ี่ยนของผม ก็มาลูบเล่นแถมบอกว่าเดี๋ยวเค้าจะรีดพิษออกให้ฟีบเอง"

"เนี่ยก็รีดมาตั้งนานแล้ว ยังไม่ได้น้ำสักหยดเลย" "เพราะงั้น!!!" แล้วไอ้เอกมันก็เอามือมาดึงกางเกงใน T-Sting ของมิ้นขึ้น จนเธอต้องเหยียดขาตั้งตรงแอ่นก้นงอนๆขึ้น

"ถ้าทำไม่ได้ก็ใช้-ีคุณมิ้นรีดน้ำไปเก็บในนี้แทนละกัน" มันพูดไปแล้วก็เอานิ้วมันสามนิ้วยัดเข้าไปร่องของเมียผมจนมิดนิ้วมัน


"ดะ...เดี๋ยวก่อน" ผมพยายามจะพูดห้าม

แต่ดูเหมือนสองคนนั้นจะไม่สนใจผมแล้ว เพราะต่างคนต่างมีจุดหมายกันทั้งคู่ เมียผมก็พยายามใช้ทั้งปากทั้งมือ หมายที่จะรีดน้ำของไอ้เอกออกให้ได้

ส่วนไอ้เอกก็ใช้นิ้วทั้งสามของมัน ทั้งคลึงทั้งบี้ ยัดใส่ร่องน้องสาวของมิ้น จนตอนนี้ท่าทางจะร้อนจัด เพราะน้ำเหงื่อไหลชุ่มออกมาเต็มไปหมด

แต่เหมือนว่าคนที่จะถึงที่หมายจะไม่ใช่ไอ้เอกมัน แต่เป็นมิ้นซะมากกว่า ตอนนี้เธอสั่นก้นกระตุกดุกดิ๊กไปมา เพราะไอ้เอกมันรัวนิ้วอย่างไวไม่หยุดยั้ง แล้วมันก็เป็นจริงเพราะจู่ๆเธอก็เกร็งก้นกระตุกอย่างแรง จากที่ขาเธอเหยียดตรงก็อ่อนแรงพุบลงไปทันที


มิ้นผู้ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้อย่างราบคาบ นอนฟุบหัวคว่ำหน้าบนตักไอ้เอก หายใจหอบอย่างรุนแรง ส่วนไอ้เอกก็กำลังแสยะยิ้มอย่างผู้ชนะ

"หมดเวลาแล้วครับคุณมิ้น คงต้องใช้-ีคุณมิ้นรีดน้ำ-วยผมซะแล้วแหละ"

แล้วไอ้เอกก็ยกเมียผมขึ้นมาคล่อมตัวมัน จับขามิ้นแหกออก มันจับอาวุธมันที่แข็งตั้งเด่ชี้จุดหมายมุ่งตรงไปยังร่องของน้องสาวเมียผมหมายจะทิ่มแทง แล้วมันก็เอามือทั้งสองข้างของมัน จับตรงน่องของมิ้นค่อยๆกดให้มิ้นโน้มตัวลงมาคล่อมทับอาวุธของมัน


มันค่อยๆกดมิ้นลงมา จนตอนนี้ปากร่องน้องของมิ้นกำลังคาบตรงหัวอาวุธของไอ้เอก ร่องของเมียผมค่อยๆแบะกว้างออกแล้วค่อยๆดูดส่วนหัวสดๆของอาวุธไอ้เอกที่ไม่มีอะไรป้องกันจนมิดหัว

แต่แล้วก็กลายเป็นมิ้นที่รวบรวมแรงฮึดสุดท้าย ยกตัวขึ้นออกจากไอ้เอก เผยให้เห็นส่วนหัวของอาวุธไอ้เอกที่หัวมันเยิ้มเคลือบไปด้วยน้ำเหงื่อของร่องเมียผม แล้วมิ้นก็เอามือมาบังตรงร่องเธอไว้

"ไม่เอาเอก... ไม่เอาสดสิ" เมียผมพูดไปเสียงสั่นๆ เธอยังคงมีสติไม่ยอมให้ไอ้เอกจัดการโดยไม่สวมปลอกอาวุธ

ไอ้เอกทำหน้าเซ็งๆที่เห็นเมียผมไม่ยอม พร้อมบ่นๆว่าไม่ใส่ไม่ได้เหรอ แต่จนแล้วจนรอดมิ้นก็ยังไม่ยอม ทำเอาผมโล่งใจไปได้เปาะนึง


แล้วทั้งสองคนก็หันหน้ามาหาผม หมายที่จะขอปลอกอาวุธจากผม เพราะผมจะเป็นคนที่ซื้อเตรียมเอาไว้เสมอ แต่พอผมนึกได้ก็หน้าซีดถอดสีจนเห็นได้ชัด ใช่ครับผมไม่ได้ซื้อเตรียมไว้ หลังจากที่ไอ้เอกมันไม่ได้มาที่บ้านของเราสองคนนานแล้ว ผมก็ลืมที่จะซื้อตุนเอาไว้

พอไอ้เอกมันเห็นผมทำหน้าถอดสี ก็รู้ว่าผมไม่มีของจะให้มัน ตอนแรกมันบอกให้ผมออกไปซื้อ แต่ผมไม่ยอม ถ้าออกไปตอนนี้มีหวังมันได้ฉีดลูกมันเข้าตัวเมียผมแน่ๆ

พอไม่มีทางอื่น ผมเลยจะเสนอไปว่า "งะ...งั้น วันนี้พอแค่นี้ก่อนไม๊"

แต่ดูเหมือนไอ้เอกมันจะไม่ได้สนใจผมแล้ว มันกลับไปคะยั้นคะยอมิ้นว่าจะทำทั้งอย่างนี้ให้ได้ ต่างฝ่ายต่างดื้อดึงกับไปมา ไอ้เอกก็จะทำ ส่วนมิ้นก็ไม่ยอม ต่างฝ่ายต่างไม่มีใครยอม

ไอ้เอกพยายามเอามือที่เมียผมบังออก พร้อมกับดันอาวุธของมันไปด้วย อ้อนขอให้มันได้ทำ นะคับๆอยู่หลายครั้ง ส่วนเมียผมก็อิดออดไม่ยอม แต่ก็ดูเหมือนอ่อนๆลงไปบ้าง แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่ยอม จนไอ้เอกมันฉุนกึกโมโหขึ้นมาจนเผลอสบถออกมา

"เ-ี้ยเอ๊ย ไม่ย้งไม่เ-็ดแล้วก็ได้วะ ทีหลังกูไม่มาเ-็ดแล้วก็ได้วะ!" มันเผลอตะคอกใส่เมียผม

พอได้ยิน มิ้นก็ทำตาขวางใส่มันทันที ดูเธอคงจะโกรธไม่เบา ไอ้เอกเห็นมิ้นทำสีหน้าไม่พอใจ ก็หน้าถอดสี มันคงรู้ตัวแล้วว่ามันซวยแล้ว

"คะ..คุณมิ้นครับ ผม..ขะ...ขอ...ทะ..โทษ" แล้วมันก็กำลังเอามือสองข้างจะมาลูบหน้าเมียผม แต่มิ้นเอามือจับหยุดไว้ไม่ให้ไอ้เอกมันลูบ มิ้นมองหน้ามันตาถลนจนน่ากลัว ไอ้เอกทำหน้าหงอยกลืนน้ำลาย ผมแอบขำในใจ คิดในใจสมน้ำหน้ามัน


"ใคร......"

.

.

"ใครอนุญาติ"

.

.

.
"ใครอนุญาติ..... ให้มึงไม่มาเ-็ดแล้วหะ!!!!!!"


แล้วเมียผมก็ขย่มกดสะโพกลงมา ทับอาวุธเสียบเข้าร่องเธอจนมิดด้าม เสียงดัง..ตลั้ม!!!...


!?!? ผมตกใจกับภาพที่ได้เห็น แต่ไอ้เอกมันคงตกใจมากกว่า ตัวมันเกร็งจากการที่มันไม่ได้ทันได้ตั้งตัวที่จะรับแรงกระแทกจากสะโพกเมียผม

"เอ๊ะ!?!?" มันพูดพร้อมมองหน้าเมียผม


มิ้นยังมองหน้าไอ้เอก ถลึงตาใส่

"กู.... ไม่ยอมให้มึงหยุดเ-็ดกูหรอก" แล้วเธอก็ขย่มกระแทกใส่ไอ้เอกรัว นี่เมียผมบ้าเลือดไปแล้ว...

เสียงเนื้อกระแทกกันดังสนั่นหวั่นไหว ไอ้เอกที่ตอนแรกทำหน้างงๆว่าเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้มันยิ้มอย่างผู้ชนะแล้ว มันเด้งสะโพกของมันแข่ง สู้กับเมียผมกลับไป

"เออ ใครมันจะหยุดเ-็ด -ีอวบๆตอดๆอย่างนี้ กูจะเ-็ดแม่งทุกวันเลย" ไอ้เอกมันหยาบกลับใส่เมียผม

"มึงพูดแล้วนะ" มิ้นตอบกลับ

ทำไมกลายเป็นทั้งสองคนพูดจากันบ้าดีเดือด ไม่ต่างจากการกระทำที่รุนแรงไม่แพ้กัน ตอนนี้ผมเหมือนกลายเป็นส่วนเกินยังไงก็ไม่รู้


มิ้นยังขย่มไอ้เอกอย่างไม่รู้จักเหนื่อย ส่วนไอ้เอกก็กระแทกแทงสวนกลับมาอย่างไม่ยั้งเหมือนกัน ถ้าไอ้เอกมันถึงขีดสุดตอนนี้มีหวัง....


"ทะ...ที่รัก" ผมพูดเสียงหงอยๆ พอมิ้นได้ยินก็หันมามองหน้าผม เหมือนสติจะกลับมา เธอเริ่มผ่อนแรงไม่ได้ขย่มหนักเหมือนตอนแรก

"ไอ้เอกมันไม่ได้ใส่...." เหมือนเธอจะได้สติรู้ตัวแล้ว เมียผมกำลังจะหยุดขย่มไอ้เอก

แต่ไอ้เอกมันไม่หยุด กระแทกสวนขึ้นไปใส่มิ้นอย่างแรงเสียงดัง..ตั๊บ.. แล้วมันก็รัวกระแทกไม่หยุด ตั๊บๆๆๆ จากตอนแรกที่เหมือนมิ้นจะได้สติ ตอนนี้เธอหันหน้ากลับไปหาไปเอกแล้ว ตอนนี้ทั้งสองคนไม่ได้สนใจผมแล้ว


ผมยืนก้มหน้ารับชะตากรรมความพ่ายแพ้ ส่วนไอ้เอกตอนนี้มันก็ยืนขึ้นอยู่เหมือนกัน ไอ้เอกมันแข็งแรงอุ้มเมียผมเหมือนไม่ได้รู้สึกหนักอะไรพร้อมกับเด้งสะโพกกระแทกเสียงดังปั๊บๆๆ ส่วนมิ้นก็เอามือกอดคอรั้งมันไว้ ปากก็จูบกับมันอย่างดูดดื่ม

"อย่างน้อยก็ห้ามแตกในนะ" ผมตะโกนออกไป ความพยายามอย่างสุดท้ายที่ผมทำได้ เพราะไม่อยากแพ้ที่พนันกับไอ้เอก แล้วจะโดนเตะออกจากบ้านไป


"อืม...ไม่หรอก" มิ้นหยุดจูบกับไอ้เอกหันมาตอบผม

แต่ไอ้เอกมันหันกลับมาวางเมียผมบนโซฟา จับขามิ้นฉีกแหกออกพร้อมกับกดลงแนบกับตัวเธอ มันขึ้นไปบนโซฟาจับอาวุธมันจ่อเตรียมพร้อมขย่มใส่

เมียผมจับหน้ามันให้มามองเธอ "ใช่ไม๊เอก... เอามาปล่อยข้างนอกนะ"

ไอ้เอกมันยิ้มให้ "จะไม่ให้-วยผัว ฉีดน้ำใส่-ีเมีย แล้วจะให้ใครทำ"

"ดะ...เดี๋ยว อุ๊บ..." เมียผมกำลังจะพูด แต่ไอ้เอกมันจูบปากเธอ พร้อมกับกระแทกขย่มดังปั๊กๆๆ ตอนแรกเหมือนเธอจะขืน แต่สักพักเธอก็จูบมันกลับ พร้อมกับกอดคอมันไปด้วย


ตอนนี้ผมหมดหนทางที่จะทำอะไรได้แล้ว ได้แต่ยืนมองไอ้เอกขย่มใส่เมียตัวเอง นี่เราจะต้องมาดูมันฉีดลูกใส่เมียตัวเองเหรอเนี่ย แต่มันก็ให้เวลาผมทำใจอยู่นานเลย เพราะมันดันโครตอึดกระแทกใส่มิ้นดังปั๊กๆๆอยู่นาน ไม่หยุดมาสิบกว่านาทีแล้ว จังหวะนึงไอ้เอกมันก็ชี้ให้ผมดูหน้าของมิ้น เพราะมันกระแทกใส่เมียผมจนตอนนี้ตาลอยมองบน แลบลิ้น สติลอยออกจากร่างไปแล้ว


แล้วไอ้เอกก็เร่งกระแทกรัวกว่าเดิม แถมหนักยิ่งขึ้น ทำไมมันโหด มันอึดได้ขนาดนี้วะ ไอ้เอกเริ่มครางเสียงหลงเหมือนกำลังจะขาดใจ เหตุการณ์ที่ผมไม่อยากให้เกิดกำลังจะมาถึง ถุงไข่ของไอ้เอกที่บวมเป่งกำลังจะได้รับการบรรเทาแล้ว มันเร่งจังหวะให้หนักกว่าเดิม แล้วมันก็เปล่งเสียงร้องออกมาอย่างดัง ผมหวังว่าอย่างน้อยไอ้เอกอาจจะปราณีถอนอาวุธของมันออกมาราดบนตัวเมียผมเพื่อเพิ่มความสะใจ แต่เปล่าเลย มันดันกดแช่เข้าใปให้ลึกที่สุด ลูกอัณฑะของมันค่อยๆหดตัวอย่างรวดเร็ว บ่งบอกว่ามันได้ปล่อยสิ่งที่อยู่ข้างในออกมาจนหมด ส่วนร่องของมิ้นก็ขมิบดูดตอดของไอ้เอกมันราวกับว่ามันยินดีกับสิ่งที่ได้รับจากอาวุธของไอ้เอก


ผมก้มหน้ายอมรับความพ่ายแพ้อย่างหมดรูป....


.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากฝันร้าย...........

หยีตาเพราะแสงแดดที่ส่องเข้ามาในห้องนอนห้องเดิมของผม มองกวาดไปรอบห้องก็มาพบเจอกับหนูน้อยคนนีงกำลังยืนจ้องหน้าผมอยู่

"ปะป๋า...." ใช่แล้วหนูน้อยคนนี้กำลังเรียกผมอยู่

"ปะป๋าตื่นสายอีกแล้ว... คุณปู่คุณย่าเค้ามารับนู๋เมย์แล้วน้า...." ลูกสาวกำลังบ่นผมที่ผมยังไม่ตื่น

"ปะ เดี๋ยวพ่อลงไปส่งนะลูกเมย์ แล้วนี่แม่อยู่ไหนล่ะ?" ผมถามถึงมิ้น แล้วค่อยๆพาลูกเดินลงบันได

"ม่ามี๊ อยู่ในครัวค่ะ"

แล้วผมก็ส่งลูกขึ้นรถปู่-ย่าไป ซึ่งปกติท่านจะพาหลานไปเที่ยวทุกวันเสาร์เป็นประจำ


ผมยืนมองฟ้า นี่ก็ผ่านมาสองปีกว่าๆแล้วเหรอจากเหตุการณ์ร้ายนั้น ผมยังคงฝันร้ายถึงมันอยู่บ่อยๆเลย

....

...

..


終わり


จบเรื่อง "เปลี่ยน"



ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนเรื่อง "เปลี่ยน" จนมาถึงตอนสุดท้ายนะครับ


แต่ยังไม่หมดเท่านี้ "เปลี่ยน" ยังเหลืออีก 1 ตอน เป็นตอน "ปัจฉิมบท" ที่เป็นบทสรุปของเรื่องราวทั้งหมด ยังไงขอให้ทุกท่านอดใจรออีกสักพักนะครับ


 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

  ... ขวัญเอ้ย ขวัญมา
แค่ฝันไป เท่านั้นเอง ....

ที่ว่าฝันเนี่ย ... เริ่มตั้งแต่ตอนไหน 

อื้อหือออออ ยอมกันขนาดนี้ คุณพระช่วย 

สงสารพระเอกเหลือเกิน

เป็นฝันร้ายที่แสนทรมานจริงๆ

มีตอนพ่วงท้ายด้วยเหรอแอบพ่วงอะไรอีกละ

ฝันจริงหรือเปล่า

ลูกใครกัน ขอให้เหตุการณ์ต่างๆ แค่ฝันไป

รอดูบทสรุปของเรื่อง ว่ามิ้นจะเลือกใคร ระหว่างมีนกับเอก

ถ้าทนดูถึงขนาดนั้นได้นี่ไม่มีวัวปนเลยจริงๆ

สรุปยังไงครับเนี่ยยยย ฝันเหรอ หรือเรื่องจริง โอ้โห ถ้าเรื่องจริงคือร้ายมากเลยนะ

ถ้ามีเมียแบบนี้เลิกดีกว่า ต่อหน้าอย่าง ลับหลังอย่าง ไม่ไหวๆ

และแล้วก็จบลงแบบเศร้าๆนะ

 ฝันร้ายของนายมีนย้อนไปตั้งแต่สองปีก่อน วันที่มิ้นยอมนายเอกแตกในใส่ครั้งนั้น ทำให้ได้ลูกมาด้วยหรือไง จนเก็บมาเป็นฝันร้ายนานจนลูกชู้โตมาให้เลี้ยง

รอดูบทสรุป แต่ของเคยๆ แถมมิ้นก็ติดใจเอกแล้ว

สุดท้ายเป็นลูกของมีนจริง ๆ หรือเปล่า