"พี่ชัย.. พี่ขุน อิฉันไม่นึกว่าจะได้แก้แค้นให้พี่โชติเพียงเท่านี้จักตายก็ตายตาหลับ"พอถึงบ้านนั่งลงได้ แม่ลำเจียกแทบก้มกราบ ผมต้องประคองสองแขนเธอเอาไว้ สองมือที่สัมผัสแขนเธอบอกได้สามคำ นวลนุ่มเนียน กลิ่นหอมแปลกๆของสาวสมัยนี้มันหอมเย็นๆสูดดมแล้วชื่นใจ  หึหึ สวยๆแบบนี้จะรีบตายไปใย
"พี่โชติเป็นพี่ข้า ข้าแก้แค้นมันก็ถูกมิใช่ฤา" มือ...มือยังไม่ยอมปล่อยแขนเมียพี่มึงอีก พี่ที่ไหนกูมั่วมาถูกเฉยๆ ขณะที่ในใจเถียงกันอยู่  แม่ลำเจียกเอียงอายสะเทิ้นกาย
"พี่ขุน พี่ปล่อยอิฉันก่อน เดี๋ยวบ่าวไพร่มาเห็นเข้า มันจักไม่งาม"อันนี้แปลว่าถ้าไม่มีคนเห็นก็ทำได้ชิมิ ผมโอบเข้าให้ดึงเธอเข้ามาหาตัวตะกองกอดเบาๆ แอบหอมที่ไรผม เออว่ะมาอยู่เมืองโบราณกูก็ใช้ศัพท์โบราณคล่องเหมือนกันนะ
"ต่อนี้ไป พี่จักดูแลพวกเจ้าเอง"ผมไซ้หูลงไปที่คอ วนขึ้นมาหยุดที่ปาก เธอสยิวกายตัวสั่น ประกบปากดูดคลึงริมฝีปากบางๆ ไล้ลิ้นที่ฟันเรียบสวย หือ น้ำตาเธอไหล สะอื้นไห้เบาๆ อะไรแว้
"พี่ขุน อิฉันเป็นม่ายผัวเพิ่งตาย อย่าทำเยี่ยงนี้เลย จักแลดูไม่งาม "ผมเชยคางเธอขึ้นปากเธอเผยอผมก้มลงจูบต่อ แซะลิ้นเข้าภายใน เธอเปิดปากจะประท้วง ผมส่งลิ้นเข้าไปแตะๆถูกันภายในเธอจึงส่งลิ้นออกมาพัวพันดูดปากแลกน้ำลายกัน เออ เห้ยคนแถวนี้สอนง่ายเหมือนกัน ว่ะ จูบดวลลิ้นกันเนิ่นนาน จึงผละออก
"ถ้าแม่เห็นควรเช่นนั้น พี่ก็ขอรอจนกว่าเจ้าจะพร้อมก็แล้วกัน"ผมผละปากออกเฉย เธอปากบวมเจ่อน้ำลายยืดเป็นสาย มึงเล่นตัวกูเล่นมั่งสิ แต่ชัยน้อยในผ้านุ่งมันโด่งออกมาชี้หน้าด่าแล้ว
"อิฉันขอตัวก่อนนะพี่ขุน"เธอเดินออกไปแล้ว อิอิ เล่นตัวแกล้งคนอีกแล้วไอ้แก่ สักพักนังช้อยคลานตุ้บตั้บเข้ามา
"คุณท่าน ข้างล่างลือกันว่าคุณท่านได้เป็นท่าน ขุนรึเจ้าคะ"ผมพยักหน้า"โอ้ยช้อยดีใจจังเลย"
"เอ็งจะดีใจทำไมรึเอ็งได้เป็นขุนเอง"
"ช้อยดีใจที่ได้ปรนนิบัติท่านขุนเจ้าค่ะ"แค่นั้นเหรอ
"ไปหาข้าวหาปลาให้ข้ากินหน่อย"
"เจ้าค่ะท่านขุน"
ตอนออกจากวัง ผมขอบคุณออกหลวงสามสี่ตลบไอ้สองพันที่จะได้เป็นหมื่นดีใจใหญ่บอกพี่ขุนชัยเป็นตัวนำโชค พวกมันได้ทั้งเงินได้ทั้งยศ นัดกันตอนเย็นจะไปกินเหล้ากัน
พอช้อยยกสำรับอาหารมาแม่ลำดวนก็เดินขึ้นมา  ก้มกราบ
"ลำดวนขอบพระคุณท่านอาขุนที่ทำให้พวกเราได้แก้แค้น"กูว่าไม่ได้แก้แค้นหรอกจุดไฟแค้นต่างหาก ไอ้ออกญานั่นไม่รู้จะเอาคืนเมื่อไหร่ แต่ตกกระไดพลอยโจนมาแล้วนี่เนอะ
"ขอบอกขอบใจอะไรกัน พี่โชติก็พี่อา อีกอย่างอามาอาศัยเจ้ากับแม่อยู่นะแม่ลำดวน เออรับข้าวรึยัง มาร่วมสำรับกับอาไหม นี่กับข้าวเยอะแยะ น่ากินทั้งนั้น"ชวนเจ้าของบ้านกินข้าว มารยาทดีจัง
"ท่านอาขุนไม่ถือรึเจ้าคะ ให้ผู้หญิงร่วมสำรับ" เหอๆเลียหอยกูยังเลียจนดิ้นมาแล้วอีหนู
"โอ้ย อาไม่ถือหรอก ถือแล้วมันหนัก อาคนสบายๆ มาๆกินข้าวกัน"อาหลานนอกไส้ กินข้าวไปคุยกันไป เพลินจนหมดสำรับ
"อาขุนคุยสนุก ลำดวนกินเพลินเลย อ้วนแน่ๆ"
" อ้วนสิดี กอดอุ่นดี"เอาแล้วหมาหยอกไก่
"อาขุน พูดอะไรก็ไม่รู้ ลำดวนขอตัวนะเจ้าคะ"
"อ้าวแล้วไม่เอาหัวใจไปหรือ"
"หัวใจอะไรเจ้าคะ"งงสิมึง
"ลำดวนบอกว่าขอตัวนี่นา ไม่ได้บอกว่าขอหัวใจไปด้วย รึจะทิ้งหัวใจให้อาดูแล"สำนวนชาวสวนไงล่า
"อาขุน อย่าล้อลำดวนสิเจ้าคะ"
"ใครบอกว่าอาล้อเล่า อาเอาจริง"
"เราเป็นญาติกันนะเจ้าคะ"นั่นแน่ เอ็งก็คิดใช่ไหม
เธอไม่อยู่ต่อคำ หนีไปเสียแล้ว แหมนึกว่าจะได้เคลมเด็กซะแล้ว
"ท่านขุน ช้อยเก็บสำรับเลยนะเจ้าคะ อีกปะเดี๋ยวช้อยยกชาจีนมาให้รับเจ้าค่ะ"
"เออ ดีขอบใจ"บ้วนปากล้างหน้าล้างตาเข้าห้องเอนหลังสักหน่อยตอนเย็นจะได้มีแรงกินเหล้ากับหมื่นรุ่งหมื่นเรือง
กำลังจะเคลิ้ม เสียงเปิดประตู ปิดประตู ลงดาลปลดผ้า  เอใครวะ กลิ่นนี้ นังช้อยแน่ๆเหอ เมื่อเช้าติดใจเลยมาแอบกินน้ำหวานกูอีกแล้วสิ
"ท่านขุน ช้อยมาปรนนิบัติเจ้าค่ะ"
"ข้าจะนอน เอ็งจะทำอะไร"นั่นมันปลดผ้ามันเรียบร้อยโรงเรียนนังช้อยแล้ว
"ท่านขุนบอกให้ทำเหมือน คุณท่านนี่เจ้าคะ เวลารับกลางวันเสร็จ ถ้าคุณท่านเข้าห้อง ช้อยจักเข้ามาปรนนิบัติเจ้าค่ะ"ที่นี่มีกินตับกลางวันด้วยเข้าทางป๋าชัยล่ะสิ
"มาๆ ทำอะไรก็ทำ"ไอ้นิสัยขี้เกียจมันมาอีกแล้วครับ อย่าบอกนะว่าไม่ชอบให้สาวๆขึ้นให้ ไม่เอาอย่าโกหก
ร่างบางผิวเข้มดูแข็งแรง นมเคร่งๆที่บีบเมื่อเช้าตั้งเป็นกระเปาะ สามเหลี่ยมก็ใหญ่โตมิใช่น้อยอวบอูมพ้นหน้าขา รูปหน้ามันสวยเอาเรื่องเลยที่เดียว มิน่าเข้าตาพี่โชติ อู้ว มันโจมตีจุดยุทธศาสตร์เข้าให้แล้ว ทั้งชักทั้งอมลึกสุดคอ มันโชว์ความเทพของสาวน้อยไม่ได้อิดออดเกรงกลัว ขนาด8×6นี้เลย"ซี๊ด ช้อยเอ้ย ของพี่โชติใหญ่เท่าของข้าไหม "
"ไม่เจ้าค่ะ อ้ำ แผล่บบ"พูดไปอมไปก็ยังได้
"แล้วทำไมเอ็งไม่เกรงกลัวมันเลย"
"ช้อยกลัวอดเจ้าค่ะ ของท่านขุนอาจจักทำให้เจ็บบ้างแต่ถ้าไม่ทำช้อยกลัวอดเจ้าค่ะ ตอนเด็กๆช้อยอดมาเยอะแล้วเจ้าค่ะ"โอ้ยน่าสงสาร เดี๋ยวพี่ชัยสายเปย์จะให้ตัง อ้าวลืมกูไม่มีตัง แหะๆ
"ดีๆเชื่อฟังข้า พอได้ดีแล้วไม่ลืมเจ้าหรอก พี่โชติมีเมียบ่าวกี่คนล่ะ"
"ทุกคนล่ะเจ้าค่ะ คุณท่านขี้เบื่อช้อยเพิ่งมาได้ไม่ถึงเดือนคุณท่านก็มาเสีย"พี่โชติกูแน่ เล่นบ่าวทุกคนเลย วันหลังต้องเดินลงไปดูบ้างแล้ว
นอนคิดอะไรเพลินๆโดนยัดเยียดความเป็นเมียให้เสียแล้ว นังช้อยมันจับตั้งชัยน้อยกดหอยอูมๆมันลงมา อู๊ยย มันตึงว่ะ ตึงชิบหาย เดี๋ยวจะบาดเจ็บเอา ลุกขึ้นเอื้อมมือบี้เม็ดเสียวแดงคล้ำ ที่โด่ออกมาพ้นเนินอูม
"ท่านเจ้าคะ ช้อยเสียวเจ้าค่ะ อ๊ายย"อีกมือบี้หัวนมเน้นๆ บี้เขี่ยๆนังช้อยเกร็งขาไว้ไม่ไหวทิ้งตัวลง กึ๊ดๆๆ สามกึ๊ดเท่านั้น นังช้อยสะดุ้งเด้งตัวออกทันที"ท่านขุนช้อยเจ็บเจ้าค่ะ อู้ยยเจ็บ"
"นอนลง เรานี่นาหอยยังไม่ลื่น มันจะแหกเอา"
 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

พญาเทครัวชัดๆ

น่าจะข้ามไปตอนนึงนะครับ

แล้วตอนที่ 93 อยู่ไหนล่ะนี่ หาไม่เจอ

ตอนที่ 93 ยังไม่ได้ลงครับ

นั้นๆๆๆจะเอาทั้งหมดเรือนเลยหรือ

อ้าว ตอน 93 หาย

อีกหน่อยก็ท่านพระยาเทครัวแล้วครับท่านขุน

สมกับเป็นป๋าชัยจริงๆ ขอให้เป็นผู้หญิงป๋าชัยเหมาหมด และขอตอนที่93 ด้วยนะครับ 5555

แหมะขุนชัย  ฟาดเมียพี่ซะแล้ว  แล้วพี่โชติ แกมีเมียกี่คนนะเนี่ย

ป๋าชัยนี่มีโชคด้านนี้จรืงๆ ไปที่ไหนไม่เคยอดเลย มีสาวๆมารุมล้อมตลอดเลยนะ

ป๋าชัย โชคเข้าข้างได้เล่นยกครัว อีกแล้ว

งง.กันสิครับกระโดดข้ามมิติมาตอนที่94แต่ตอนที่93คงหลงอยู่ในแดนสนธยาเป็นแน่แท้..ข้าจึงมองไม่เห็น..ป๋านะป๋าแกล้งกันได้

สบายเลย ได้เป็นท่านขุน

พลังวิเศษแหวนไปไหนหมด