ฝากติดตามผลงานของผมที่



ด้วยนะครับ



........................................................................

"เอ๊..... เราว่าเราวางไว้แถวนี้นี่นา..."
"โอ้ย....อะไรของแกเนี่ย นี่มันจะมืดอยู่แล้วนะ คนเค้ากลับจนจะหมดมหาลัยกันแล้วเนี่ย หาเจอรึยังเนี่ย"
"หรือว่า.... คิมกับซานสองคนนั้น เค้าจะเป็นคนเก็บไปให้ วันนี้เวรเค้าสองคนเป็นคนเก็บกวาดห้องชมรมหลังประชุมเสร็จหนิ"
"ก็อาจเป็นไปได้นะ แกลองโทรไปถามดูดิ ชั้นไม่มีเบอร์ว่ะ"
"ไม่มีเหมือนกันอ่ะ..." ..............
"นี่ไง!!! เจอแล้ว...!! สมุดมันวางทับอยู่ สงสัยคิมกับซานจัดโต๊ะก็เลยถูกทับอ่ะ"
"โอ้ย....เออ.... เจอก็ดีแล้ว รีบไปเหอะ หิวจะแย่อยู่แล้ว"
"แป๊ปๆ ขอเข้าไปล้างมือแป๊ปนะ..."


.........

......

.....

....

...

..

.


"เอ๊ะ.... ปกติประตูห้องน้ำ เค้าไม่ให้ปิดทิ้งไว้นิ ทำไมเมื่อกี้ก่อนเราเข้ามันปิดไว้อยู่ก็ไม่รู้"
"สงสัยอะไรเยอะแยะเนี่ยแก ชั้นอยากกลับแล้วเนี่ย ดูซินี่มืดแล้วเนี่ย ไปเหอะๆ..."
"ไปแวะกินไรกันดีอ่ะ...."
เสียงห้องประตูชมรมถูกปิด พร้อมกับเสียงฝีเท้าเดินที่ค่อยๆห่างไปจนหายไป


แล้วห้องน้ำในชมรมก็มีเสียงดังขึ้น พั่บ............พั่บ.............พั่บ...............
"สองคนนั้นไปกันแล้วเหรอคิม....."
"อืม.... คงไปกันแล้วแหละ นึกว่าจะโดนจับได้ซะอีก"


ใช่แล้วครับ ผมกำลังบรรเลงเพลงรักกับซานในห้องน้ำของชมรมที่มหาลัย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของเราสองคนหรอก เราทำกันมาหลายครั้งหลายคราแล้วแหละ หลังจากประชุมชมรมเสร็จ แต่มันเป็นการโป๊ะเชะครั้งแรกที่มีสมาชิกในชมรมดันกลับเข้ามาอีกรอบหลังเลิก โชคดีที่ความยังไม่แตก ยังไม่โดนจับได้ ยิ่งสองคนนั้นนี่ขาเม๊าท์ตัวเป้งๆเลย มีหวังได้เป็นข่าวใหญ่แน่ๆ
หลังจากเหตุการณ์ที่เราเกือบได้มีอะไรกันครั้งแรกที่ห้องของซานคราวนั้น ผมก็รอคอยที่จะได้สานต่อคำพูดของซานที่บอกว่า ไว้คราวหน้าเรามาต่อกัน ก็ใช้เวลาไม่มีกี่วันหรอกครับ ไอ้คราวหน้าที่ว่านั้นก็มาถึง แต่มันก็ไม่ค่อยจะน่าจดจำซะเท่าไหร่หรอกครับ ก็เพราะว่ามันเป็นครั้งแรกของเราทั้งคู่ ไอ้เราก็เวอร์จิ้น ซานก็เวอร์จิ้น พอจะทำกันจริงๆก็ตื่นเต้นกันโครตๆ โดยเฉพาะช่วงที่ผมจะสอดใส่ไอ้หนูของผมเข้าไปในตัวซานอ่ะนะ ซานก็เจ็บเอามากๆ เจ็บจนผมสงสาร แล้วพอผมถอนไอ้หนูของตัวเองออกมาก็มาเจอะเจอกับเลือดพรหมจรรย์ของซาน แดงฉานซะจนผมหน้ามืดเกือบจะเป็นลม เป็นประสบการณ์ที่ทุลักทุเลมากๆ พอเราสองคนเผลอพูดถึงทีไร ก็จะอดขำกันไม่ได้ทุกที
แต่พอครั้งแรกผ่านไปเท่านั้นแหละ ครั้งต่อๆไปมันก็ง่ายขึ้นแล้ว จากที่บ้านในห้องขอซาน พอเราเริ่มเข้ามหาลัย ก็ลามมาถึงห้องชมรมที่เราสองคนจะบรรเลงเพลงรักหลังจากที่ทุกคนกลับบ้านไปกันหมดแล้ว


กลับมาที่ช่วงปัจจุบันในห้องน้ำชมรมกันดีกว่า
"คิม.... เค้าว่าเราต้องเลิกปล้ำกันที่ชมรมแล้วนะ เนี่ยเกือบโดนจับได้แล้ว" ซานใช้คำพูดซะน่ารักเลย แฟนผมถามทั้งๆที่กำลังขย่มผมที่กำลังนั้งอยู่บนชักโครกดัง พั่บๆๆๆ..........
"ก็เค้ารอไม่ไหวนี่ นานๆจะกลับบ้านกันทีนึง" ด้วยความที่ผมกับซานพักอยู่หอกัน ซึ่งแยกหอชาย-หญิง กว่าจะได้มีอะไรกันก็ต้องรอให้กลับบ้านเพราะสถานที่ไม่เอื้อ
"แต่ถ้าโดนจับได้มันจะไม่คุ้มกันสิคิม... ใครต่อใครได้นินทาเค้ากันหมด" สำหรับเพื่อนๆในมหาลัย ซานจะดูสวยน่ารัก วางตัวดี แต่สำหรับผมที่เป็รแฟนเธอ ตอนนี้กำลังโดนเธอขย่มอย่างเอาเป็นเอาตายจนผมจะถึงขีดสุดแล้ว
ผมจับตัวซานอุ้มพลิกมาให้เธอนั่งอยู่บนชักโครกมั้ง
"อุ้ย.....ไม่ไหวแล้วเหรอ" ซานคงรู้ว่าผมถึงขีดสุดแล้ว
ผมเร่งกระหน่ำใส่ซาน ที่ตอนนี้กำลังเอาขาไขว้กอดสะโพกผมไว้แน่น ไม่ต่างกับสองมือของเธอที่กอดหลังผมได้แนบชิดเช่นกัน ซานพยายามอั้นเสียงร้องของเธอไม่ให้ดังก้องในห้องน้ำ ผมเร่งอยู่แป๊ปนึงก็ถึงขีดสุดถึงสวรรค์จนได้ ผมถอนไอ้หนูผมออกจากตัวเธอ น้ำก็ตุงเต็มถุงยางเลย
"โหยยย.....เชื่อแล้วแหละว่าคิมรอไม่ไหวจริงๆ เต็มเลย" ซานแซวผม หายใจถี่ๆด้วยความเหนื่อย
"แต่ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายนะ ไม่เอาแล้วนะ เค้ากลัวมีคนมาเจออ่ะ" คำพูดประจำของซาน หลังเสร็จกิจของเราสองคน
ผมก็เข้าใจนะว่ามันเสี่ยง แต่มันก็ไม่ไหวจริงๆอ่ะ วัยเจริญพันธุ์ ฮอร์โมนพลุ้งพล่านขนาดนี้ อย่าว่าแต่ผมเลย ซานก็เหมือนกันแหละ ผมแหย่เล่นๆ แต่แฟนผมเครื่องติดจริงๆก็มี วัยนี้แหละเนอะ ชมรมก็เลยเป็นสถานที่รังรักลับๆของผมกับซานไว้มีอะไรกันอยู่เป็นประจำ...


หลังเสร็จกิจ ผมกับซานก็แต่งองค์ทรงเครื่องจนเรียบร้อยดี ก็ดูความเรียบร้อยในห้องชมรม เมื่อเห็นว่าปกติเรียบร้อยดีทุกอย่างแล้ว ก็ออกจากห้องพร้อมกับปิดล็อคประตูห้องชมรมให้เรียบร้อยก็เป็นอันเสร็จสิ้น
"มืดขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย"
"นั้นสิ ปะ.....เราไปหาอะไรกินกันดีกว่าคิม หิวไส้กิ่วแล้วเนี่ย..."
ยังไม่ทันที่เราสองคนจะย่างก้าวออกไป
"นี่..........." เสียง เสียงหนึ่งร้องเรียกผมกับซาน
พอผมหันไปดู ก็เจอเจ้าของเสียงนั้น เป็นคนที่อยู่ชมรมเดียวกันกับเราสองคนนั้นแหละ เจ้าของเสียงๆนั้นคือนัท หนุ่มอ้วนตัวใหญ่ยักษ์ ผู้ซึ่งถ้าความนิยมสามารถวัดเป็นคะแนนได้เต็มร้อย นัทคนนี้คงได้คะแนนลบร้อยแน่ๆ


"อ้าว.....ว่าไงนัท" ผมทักตอบกลับไป
หนุ่มอ้วนตุ๊ต๊ะ พุงใหญ่จนตอนนี้เสื้อหลุดลุ่ยออกนอกกางเกง มือก็ถือลูกชิ้นปิ๊งที่ตอนนี้นัทกำลังเอาปากคาบลูกนึงรูดออกจากไม้แล้วเคี้ยว น้ำจิ้มก็ไหลเลอะเปื้อนมือของนัทไปหมด มันช่างเป็นภาพที่ไม่น่าดู เสียลูกกะตา ชวนคลื่นไส้ซะเหลือเกิน ซึ่งซานก็คงคิดเหมือนกันเพราะตอนนี้เธอเบือนหน้าหนีไปแล้ว
"ยังอยู่ชมรมอีกเหรอ เห็นเพิ่งออกมา" นัทถามผม พร้อมสายตาที่สวมแว่นเหลี่ยมหนาเตอะมองมาที่ผม
"พอดีลืมกระเป๋าตังส์ไว้อ่ะ เลยกลับมาเอา" ผมตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว
"อ้อเหรอ.... พอดีนั่งดูอยู่ เห็นไฟในห้องชมรมปิดอยู่ตั้งนานอ่ะ นึกว่าไม่มีใครอยู่แล้ว" นัทมันพูดหน้านิ่งๆ จนผมไม่รู้ว่ามันคิดอะไรอยู่
"ว่างขนาดนั้นเลยเหรอวะ มืดขนาดนี้ไม่กลับบ้านกลับช่องกลับหออะไรก็แล้วแต่เหอะ มานั่งว่างๆให้เสียเวลาทำไมเนี่ย ไปก่อนนะ" ผมตัดบทเพราะขี้เกียจคุยกันนัทมันละ
แล้วผมก็จูงมือซานเดินไป ก็ไปซานยังจะไปก้มหัวนิดๆเหมือนลามันอีก อะไรจะมารยาทดีขนาดนั้นแฟนผม


ระหว่างเดินไปหาอะไรกิน
"น่ากลัวเนอะ" ซานบอกผม
"ก็...อืม... แต่อย่าไปคิดมากเลย ไม่มีอะไรหรอก" ผมปลอบซาน
"ความจริงนัทเค้าฉลาด หัวดีมากเลยนะ ดูจากที่ตอนในอยู่ชมรมด้วยกันอ่ะ" ผมพูดต่อ
"แต่ต่อให้เก่งขนาดไหน แต่รูปลักษณ์แม่งติดลบยกกำลังขนาดนี้ก็ไม่ไหวอ่ะ"
ซานฟังผมไปแล้วก็ทำท่าขนลุกไปด้วย ท่าทางเธอคงไม่ชอบนัทน่าดูเลย แต่ก็ไม่แปลกใจหรอก ขนาดผมยังไม่ชอบเลย
 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

มีคนแอบเห็น

จะโดน blackmail มั้ย

รู้สึกว่าจะโดนถ่ายไปแล้วรึเปล่านะ
แต่ไม่เป็นไร ได้เปิดไปก่อนแล้ว

ความลับอย่าเพิงถูกเปิดเผยเร็วนักซี ให้คิมและซานได้สนุกกันอีกพักหนึ่งก่อน เพิ่งเริ่มฝึกกันใหม่ๆ

เพื่อนกุมความลับไว้แล้วนา

โดนนัทแบล็คเมล์แน่นอนแบบนี้

ไม่ชอบอะไรแนวโน้มก็จะได้แบบนั้นแหละ

เดี๋ยวโดนแบล็คเมล ชัว

นัทนี่จะได้คู้กับใครหว่า

คราวหน้าก็ต้องในห้องเรียนแทนนะแซนไม่ใช่ห้องน้ำ

นัทอาจยะเห็นนนแล้วจะโดนแบล็คเมย์ไหมเนี้ยย

 เจ้าอ้วนนัทต้องรู้แน่ๆ และอาจขอค่าปิดปาก โดยการมีอะไรกับซานแน่ๆ  ป่าว แล้ว เจ้าคิม ก็คงยอมแบบไม่เต็มใจ   เจ้าอ้วนนัทเข้าตำราหมูสกปรกจอมบ้ากาม ตามหนังavเลย

[eeepc2]

โดนไอ้อ้วน กระซวกแน่

ระวังๆนา นัทอาจจะมีแผนในใจแน่ๆ