ต้องขออภัยด้วยครับที่ออกตอนใหม่ช้าไปหน่อย ช่วงนี้ไรด์งานยุ่งมากครับ
ผู้อ่านท่านไหนที่ชื่นชอบนิยายแนว ผัวเมีย/คู่รัก แอบทำ แอบดู ชู้ NTR แนวปวดตับ มีตั้งแต่ปวดตับนิดๆพอคันๆ ไปจนถึงตับระบม ซึ่งผมวางแนวทางว่าจะบอกว่าขนาดไหนในช่วงโปรโมทนิยายของแต่ละเรื่อง
       สามารถติดตามผลงานได้ตามลิ้งค์เลยครับ หลังจากนิยายเรื่องนี้จบ จะทยอยลงเรื่องต่อไปเรื่อยๆครับ
       
       
       


.............................



   "พิ...พี่..โนช... ทายมาซิคะ..." พราวถามผม

   "ซู๊ดดด....." ผมสะดุ้งสติกลับมา เมื่อได้ยินเสียงนี้อีก

   "เสียงสูดดม" ผมตอบ

   "ถูกหรือเปล่า" ผมถามกลับ

   "อืมม...ถ...ถูก...ถูกต้องค่ะ..." พราวตอบ

   ผมรีบดึงผ้าออกจากตา ก็เห็นเจขยับเข้าไปนั่งข้างๆพราว ขาแทบจะติดกัน ส่วนพราวแก้มแดงนั่งก้มหน้า ผมว่าคงจะเริ่มเมาแล้ว

   "เจครับ นี่มันก็ดึกแล้ว เหล้าก็จะหมดแล้วด้วย ผมว่าวันนี้เราพอแค่นี้ก่อนดีกว่าครับ" ผมถามเจ พูดในเชิงว่าให้เจกลับบ้านได้แล้ว

   "เอ่อๆ....ก็..ด้าย..ค้าบ..คุณโนช ง้านเรามาชนแก้ว..กัน..ค้าบ..." ดูเจน่าจะเมาได้ที่แล้วหล่ะ เจรินเหล้าที่เหลือใส่ให้ผมคงกะว่าจะรินให้หมดเลย แล้วก็รินให้ตัวเองด้วย บรั่นดีเพรียวๆเกือบเต็มแก้ว ผมว่าถ้ายกทีเดียวหมดมีหวังอวกแตกแน่

   "โชน..แก้ว..ค้าบ..คุณโนช.. โชนแก้ว..ครับ..น้องพราว.. แก้วนี้เพื่อความสุข..ของ..พวกเรา..ครับ.." เจชนแก้วแล้วพูด ผมคิดในใจมันความสุขอะไรวะ แล้วผมก็จิบเหล้านิดหน่อย แต่เจยังกระดก..อึกๆ...เกือบหมดแก้ว แล้วก็วางแก้วลง ทำหน้าตาพะอืดพะอม หันซ้ายหันขวา

   "อุ๊บ...." เจเหมือนจะอวกออกมาแต่พยายามกลั้นไว้ แล้วก็จริงอย่างที่คิดไว้ เจรีบลุกขึ้นวิ่งไปห้องน้ำ เปิดประตูดังโครม ตามด้วยเสียงอ๊วก ฟังแล้วก็ยี้เลย...

   "อ๊วกกก....โอ๊กกกก...." เสียงเจอวกในห้องน้ำ

   "ว้ายพี่เจ....พี่โนชไม่ไปดูหน่อยเหรอคะ" พราวถาม พร้อมกับท่าทางจะลุกไปดู

   "ไม่ต้องไปดูหรอกพราว คงไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวเสร็จแล้วคงออกมาแหล่ะ" ผมห้ามพราวไม่ให้ไปดู

   ผมเปิดทีวีดู เพราะเห็นบรรยากาศมันเงียบไปหน่อย นั่งดูไปซักพัก เหมือนจะไม่มีเสียงอ๊วกแล้ว แต่เอ...ทำไมเจยังไม่ออกมา

   "พี่โนชคะ พราวว่ามันเงียบๆไปนะคะ พราวไปดูหน่อยดีกว่าค่ะ" พราวพูดแล้วก็ลุกเดินไปห้องน้ำ

   "ว๊าย..." เสียงพราวร้อง ผมรีบวิ่งไปดู ก็เห็นเจในสภาพนั่งกับพื้นพิงผนังห้องน้ำ ตาปรือ ตัวเปื้อนอ๊วก มองมาที่ผมกับพราว

   "โผม..ยาง..หวาย..ค้าบ..ปาย...เราไปดื่มต่อ..." เจพูด ดูสภาพแล้วคงไม่น่าไหว จะลุกก็ยังลำบากเลย

   "เอายังไงดีคะพี่โนช" พราวถามผม สภาพนี้คงขับรถกลับไม่ได้แน่นอน

   "จะให้ขับรถกลับก็คงไม่ไหวแล้วหล่ะ" ผมพูด

   "นั่นสิคะ"

   "หรือจะให้นั่งแท็กซี่กลับดี" ผมเสนอ

   "เอ่อ...." พราวพูด แล้วก็เหมือนคิดอะไรบางอย่าง

   "พราวว่าคง..ไม่ดีมั้งคะ..ถ้า...ถ้าเจอแท็กซี่...ที่นิสัยไม่ดี...อาจจะ...จะโดนชิงทรัพย์...หรือ...อาจเลวร้ายกว่านั้น...ก็ได้นะคะ" พราวพูด มันก็จริง คนทุกวันนี้ยิ่งเชื่อใจไม่ค่อยได้ รู้น่าไม่รู้ใจ

   "งั้นคงต้องให้นอนที่นี่สินะ" ผมบอก คงต้องนอนที่โซฟาหน้าทีวี ผมไม่ให้มานอนในห้องนอนผมกับพราวแน่นอน

   "แล้วสภาพนี้จะนอนได้เหรอคะ ตัวเปื้อนอ้วกซะขนาดนี้" พราวพูด นั่นสินะ คงต้องให้อาบน้ำก่อน

   "เจ...เจครับ...เจ...เป็นไงบ้าง วันนี้นอนที่นี่นะครับ คงกลับไม่ได้หรอก ลุกขึ้นยืนไหวใหม เดี๋ยวอาบน้ำก่อนนะครับ แล้วค่อยนอน" ผมถามเจ พร้อมกับเขย่าตัว

   "อือ...หวายๆ..." เจตอบพร้อมกับทำท่าทางจะลุก

   "ฮึ้บ..." เจออกแรงมือยันพื้นลุกขึ้นยืน มือยังป้วนเปี้ยนจับราวแขวนผ้า ยืนก็ไม่ตรง เซไป เซมา ก้าวเดินไปข้างหน้าก้าวนึงแล้วก็เซจะล้ม

   "ว้าย...." พราวร้องเพราะตกใจนึกว่าเจจะล้ม แต่ผมเข้าไปพยุงไว้ทัน แล้วก็เซมานั่งที่ชักโครก แล้วก็ดูนิ่งๆไป

   "อะไรเนี่ย...เจ...จะมานั่งหลับแบบนี้ได้ไง" ผมบ่น

   "โห...อะไรเนี่ย...แล้วจะอาบน้ำเองได้ใหมเนี่ย..." ผมบ่น คงต้องมีคนช่วยอาบให้ไม่งั้นไม่ได้นอนแน่ แต่จะให้ผมอาบให้เหรอ ผมคิดแล้วภาพมือผมลูบๆคลำๆฟอกสบู่ตามตัวให้เจ...หยึยๆ...ยี้ๆๆ...คิดแล้วจะอ้วก...คงไม่ไหวแน่..แล้วผมก็มองไปที่พราว

   "อะไรคะพี่โนช...อย่ามองพราวแบบนั้น..." พราวพูด เหมือนจะรู้ตัวว่าผมหมายถึงอะไร

   "เอาน่า...ช่วยหน่อย...แปบเดียว...ให้เจนั่งนิ่งๆที่ชักโครกนี่แหล่ะ...พราวก็ใช้ฝักบัวฉีดๆใส่เฉยๆก็น่าจะได้" ผมบอกพราว เพราะผมไม่อยากทำ

   "เอ่อ...." พราวลังเล

   "ก็ได้ค่ะ....งั้น...พี่โนชไปเตรียมที่ให้พี่เจนอนเลยค่ะ" พราวบอกเสร็จ ผมก็เดินออกมาจากห้องน้ำ แต่ไม่ได้ปิดประตูห้องน้ำ ผมเปิดไว้เผื่อว่าพราวอยากจะให้ช่วยพยุงถ้าอาบเสร็จ ผมเดินออกจากห้องนอนมาห้องนั่งเล่น เพื่อจะเก็บกวาดโซฟาหน้าทีวีจะได้ให้เจนอน ผมจัดอยู่ซักพักก็คิดโกรธเจ ไม่ชอบเลยที่ต้องเป็นแบบนี้ มาชวนเราดื่มแต่กลับเมาไม่เป็นท่า แล้วยังกลับไม่ได้อีก จะอาบน้ำยังจะช่วยตัวเองไม่ได้เลย แล้วสมองผมมันก็สะดุดคิดกับคำว่า "ช่วยตัวเอง" พลันคิดไปในเรื่องลามก แล้วก็เพิ่งคิดขึ้นได้ว่าพราวอยู่ในห้องน้ำกับเจ

   "ฉิบหายละ เราทำอะไรลงไปเนี่ย ปล่อยให้พราวอยู่กับเจแบบนั้นได้ไง" ผมคิดในใจ และเริ่มวิตกกังวล

   "แต่จะว่าไป เจเมาขนาดนั้นคงทำอะไรไม่ได้หรอกมั้ง" ผมคิดในแง่ดี

   "ว๊ายยย....อุ๊บ...." นั้นมันเสียงพราวนี่ ผมตกใจ

   "พราวเป็นอะไร..." ผมร้องถามพราว และเดินเข้าห้องนอนเพื่อจะไปที่ห้องน้ำ

   "มะ...ไม่มีอะไร..ค่ะพี่โนช.." พราวร้องตอบกลับมา ในขณะที่ผมยังเดินไม่ถึงห้องน้ำ

   "ให้พี่ช่วยมั้ย" ผมถามพราว และเดินไปที่ห้องน้ำ แต่ยังไม่ทันถึง

   "ไม่ต้องเข้ามาค่ะ...พราว...พราวยังไหว...ดะ..เดี๋ยวพี่โนช...ปะ..เปียก...เมื่อกี้พราวลื่น..เฉยๆค่ะ..แต่..ไม่เป็นไร...ค่ะ.." พราวบอก

   "โอเค...ถ้าจะให้ช่วยก็เรียกละกันนะ" ผมบอกพราว และหยุดเดินไปหา เพราะคิดว่าถ้าพราวอยากให้ช่วยคงจะเรียกเอง

   แต่ก่อนผมจะออกไปจัดของต่อ ผมอยากรู้ว่าพราวอาบไปถึงไหนแล้ว ใกล้เสร็จหรือยัง จะเดินไปดูพราวก็บอกว่าไม่ต้องเข้าไป ผมเลยค่อยๆย่องแอบอยู่ข้างตู้เสื้อผ้า ดีที่ห้องนอนไม่ได้เปิดไฟ ก็เลยมืดๆหน่อย

   ผมยังแอบอยู่ยังไม่กล้าโชงกหน้าออกไปดู ผมฟังเสียงเพื่อจะหาจังหวะมองเข้าไปดูในห้องน้ำ ตอนนี้ได้ยินแต่เสียงน้ำจากฝักบัว จะว่าไปแล้วภายในห้องตอนนี้นอกจากเสียงฝักบัวในห้องน้ำแล้วก็มีเสียงจากทีวีด้านนอกเท่านั้น

   "อุ๊ย...พี่เจ...พี่เจ...เอ่อ..." เสียงพราวกระซิบ แต่ผมก็พอจะได้ยินเสียงอยู่

   "น้อง..พราว...พี่...ขอ..อนุญาต..นะ..ค้าบ...อูยยยๆๆ.." เสียงเจพูด แล้วก็ตามมาด้วยเสียง กุกๆ กักๆ ของชักโครก

   "ว๊าย..พี่เจ...ยะ..อย่า..ค่ะ...อุ๊ย..." พราวพูด แต่ค่อนข้างเสียงเบา

   "บุ๊บ..." เสียงเหมือนผ้าเปียกหลุ่นลงพื้น

   ผมคิดดีไม่ได้เลย เมื่อได้ยินเสียงคุยกันของสองคน เจทำอะไรพราวหรือเปล่าทำไมเสียงฟังดูสยิวแบบนี้ ผมคิดไปต่างๆนานา พลันรู้สึกตัวอีกทีเจ้าแท่งชายผมมันก็พองตัวดันกางเกงขาสั้นชี้โด่เด่ ผงกหัวงึกๆ ทำไมผมถึงมีอารมย์ ผมก็บอกตัวเองไม่ได้ ทั้งๆที่คนข้างในคือพราว แฟนสาวที่ผมทั้งรักทั้งหวง และกำลังจะแต่งงานกันด้วย แต่จะว่าไปตั้งแต่ผมกับพราวคบกันมาซึ่งมันก็นานมากแล้ว ชีวิตเราทั้งคู่ก็ไม่เคยมีเหตุการณ์ให้หึงหวงแบบนี้เลย ระหว่างเราไม่เคยมีใครเข้ามาแทรกเลย นี่ผมเป็นอะไรไปเนี่ย โอ๊ย.... หรือผมจะชอบแบบนี้เหรอ ไม่นะ ผมยังหวงพราวมาก ผมไม่อยากให้ใครมาทำอะไรพราวหรอกนะ

   "เอ่อ...เดี๋ยวพราว..ขอดูพี่โนชแปบนะ..." เสียงพราวพูด ผมสะดุ้งตกใจ เพราะถ้าพราวเดินออกมาก็คงเห็นผมแน่ๆ....

   "อืม...น่าจะดูทีวีอยู่นะ..." พราวพูด

   "แอ๊ดดๆๆ...." เสียงประตู

   จะเอายังไงดี พราวเดินออกมาต้องรู้ว่าผมแอบดูแน่ๆ ผมใจเต้นรัว คิดไม่ออกว่าจะพูดแก้ตัวยังไงดี คิดสิคิด......อือ...แต่เอ๊ะ...ผมไม่ได้ยินเสียงพราวเดินออกมา ผมตัดสินใจโชงกหน้าแอบๆ มองไปที่ห้องน้ำ ก็เห็นประตูห้องน้ำเปิดแง้มไว้นิดเดียว ซึ่งตอนแรกมันเปิดออกกว้างจนสุด ผมเลยย่องเข้าไปดูใกล้ๆ

   "ซ่าาาา...." เสียงน้ำจากฝักบัวยังคงไหลต่อเนื่อง   

   "อูยยๆๆ...อือออๆๆ..." เสียงเจเบาๆ

   คนในห้องน้ำมองออกมาคงไม่ค่อยเห็นถ้าไม่สังเกตุจริงๆ ผมค่อยๆโชงกมองเข้าไปตามช่องประตูที่เปิดอยู่

   ค่อยๆมองไล่จากพื้นแถวหน้าประตู มองไปตามแนวกระเบื้องสู่ข้างในห้องน้ำ สิ่งแรกที่เห็นคือ ผมเห็นเท้าของเจ โดยเห็นเป็นด้านข้างของเจ เห็นแค่ช่วงปลายเท้าถึงหัวเข่า ยื่นเหยียดมาข้างหน้า คิดว่ายังคงนั่งที่ชักโครกอยู่ เพราะเห็นเป็นเงาคนเอนหลังพิงไปยังชักโครก ผมมองเห็นเป็นแค่เงา เพราะในห้องน้ำมีฉากกระจกฝ้ากั้นไว้ระหว่างอ่างล้างหน้ากับชักโครก

   ส่วนพราวยืนหันหลังมาทางผม... ผมมองขึ้นไปเพื่อจะดูว่าพราวทำอะไร ภาพที่เห็นทำเอาผมเสียวสันหลังวาบ... ลามไปถึงแท่งชายไซด์มาตรฐานของผม มันปวดตุบๆ ใจผมเต้นรัวตุ๊บๆ เพราะอะไรนะหรือ ก็เสื้อพราวที่ใส่ตอนนี้น่ะสิ มันเปียกน้ำจนเสื้อยืดสีขาวมันแนบเนื้อไปทั้งตัว มองเห็นสัดส่วนได้ชัดเจน และเมื่อดูดีๆก็รู้ว่าพราวไม่ได้ใส่ยกทรง ขนาดผมเห็นแค่ข้างหลังยังขนาดนี้ แล้วถ้าด้านหน้าคงเห็นหน้าอกทรงโตพราวเป็นแน่ ผมคิดแล้วก็ทั้งหึงทั้งหวง ทั้งกังวลว่าเจจะเห็นหรือเปล่า พราวจะรู้ตัวหรือเปล่าว่าสภาพตัวเองตอนนี้ก็ไม่ต่างจากถอดเสื้อเลย....พราวยังคงถือฝักบัวฉีดไปทางเจ



   แต่จะว่าไปเจก็นั่งนิ่งๆ หรือว่าเจจะนั่งหลับ

   ถ้าตอนนี้เจนั่งหลับ ผมภาวนาให้เป็นแบบนั้น ก็ยังพอรับได้ ผมยังไม่เข้าไปเพราะพราวเคยบอกแล้วว่าห้ามผมเข้าไปยุ่ง ผมอาจจะคิดมากไปเอง ลองปล่อยให้พราวอาบน้ำต่อให้เสร็จดีกว่า จะได้นอนกัน เพราะภาพที่เห็นตอนนี้มันทำให้ผมเกิดอารมย์อยากจะเริงสวาทกับพราวแล้ว

   "ซ่าๆๆๆ....." น้ำจากฝักบัวยังคงตกกระทบที่ตัวเจ โดยพราวถือฉีดขึ้นมาที่บริเวณอก แล้วก็วนลงมาถึงขา แล้วลากวนขึ้นข้างบน แล้วก็ฉีดวนๆอยู่แถวๆหน้าท้อง

   แล้วผมก็เห็นเงาเป็นแท่งตรงตักของเจมันชี้ขึ้นมา ผมตกใจ ดูก็รู้ว่านั่นมันคือแท่งลำความเป็นชายของเจ...เฮ้ย...เจถอดกางเกงด้วยเหรอ แล้วถอดตอนไหน ใครเป็นคนถอด แบบนี้พราวก็เห็นแท่งลำของเจหมดเลยสิ

   หรือเจไม่ได้หลับ ผมมองขึ้นไปส่วนบนของเจ ก็ดูนิ่งๆ เหมือนยังหลับอยู่

   พราวปิดน้ำ เก็บฝักบัวเข้าที่ แล้วหยิบขวดสบู่เหลว บีบใส่ฟองน้ำ พราวนิ่งเหมือนจะลังเล แต่แล้วก็ค่อยๆยื่นฟองน้ำในมือเข้าไปหลังกระจก ซึ่งผมเห็นเป็นเงาเหมือนพราวถูที่ไหล่เจ แล้วค่อยๆถูวนมาที่อก มันเป็นภาพที่ดูแล้วทำให้ผมรู้สึกหวิวๆยังไงบอกไม่ถูก พราวถูๆวนมาที่หน้าท้อง ถูวนอยู่ตรงนี้นานกว่าที่อื่น ผมลุ้นว่าพราวจะถูตรงแท่งลำของเจใหม ผมไม่อยากให้พราวถูแท่งลำหรอกนะ พราวทำแค่นี้ผมก็หึงจะแย่อยู่แล้ว แต่ไอ้เจ้าแท่งชายของผมมันก็แข็งซะอย่างงั้น ผมไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมผมถึงเป็นแบบนี้ ในขณะที่ผมกำลังสับสนในความรู้สึกของตัวเองอยู่ ผมเห็นพราวนั่งคุกเข่าลงที่พื้นห้องน้ำ แล้วพราวก็อื้มมือไปที่เจอีกครั้ง อย่านะพราว ผมนึกว่าพราวจะถูแท่งลำของเจ แต่พราวอื้มมือไปถูบริเวณต้นขาแทน ผมโล่งอกแต่ก็แอบเสียดายอยู่เหมือนกัน พราวถูต่ำลงมาเรื่อยๆจนถึงปลายเท้าแล้วพราวก็หยุด คงเสร็จแล้วต่อไปพราวต้องใช้ฝักบัวฉีดล้างออกแน่นอน

   พราวมองไปช่วงหน้าท้องของเจ แล้วนิ่งๆซักพัก พราวคิดอะไรอยู่ พราวจะทำอะไร ผมเห็นพราวหันหน้ามาทางประตู ผมทำตัวนิ่งๆ ผมคิดว่าถ้าพราวมองมาทางนี้ก็คงไม่เห็นผมหรอก เพราะมันค่อนข้างมืด พราวมองชะเง้อออกมาที่ห้องนอน พราวคงมองว่าผมทำอะไรอยู่ แล้วพราวก็หันกลับไปมองที่เจ มองลงไปที่ช่วงหน้าท้อง พราวค่อยๆเอื้อมมือที่ถือฟองน้ำอยู่ไปถูแถวๆบริเวณหน้าท้องของเจ

   "ไม่นะ......" ผมคิดในใจ พราวคงไม่ทำอย่างที่ผมคิดไว้ใช่ใหม ผมควรทำไงดี พราวเอื้อมมือไปเรื่อยๆ แล้วมันก็น่าจะเป็นจริงอย่างที่คิดไว้เลย พราวใช้ฟองน้ำ ค่อยๆแตะๆที่ปลายแท่งลำของเจ ด้วยสัญชาตญาณผมเอื้อมมือไปข้างหน้าเพื่อห้าม เป็นปฏิกิริยาที่จะบอกว่าไม่นะ... แต่ก็ไม่มีเสียงจากผมเอ่ยออกไป แถมผมยังรู้สึกสยิวๆที่แท่งชายของผม มันพองตัวเต็มที่ ชี้ตั้งโด่ผงกปลายงึกๆ มีน้ำซึมออกมาจนกางเกงเปื้อนเป็นวง รู้สึกหวิวๆ ทั้งหึง ทั้งเสียวสยิว ทำตัวไม่ถูกว่าควรจะไปห้ามหรือดูต่อไป

   ในขณะที่ผมสับสนในความรู้สึกของตัวเอง เหมือนเวลามันหยุดอยู่ที่ผมคนเดียว แต่ความเป็นจริงภาพตรงหน้าที่เห็นเป็นเงาลางๆ มันไม่ได้หยุดไปกับผมเลย มือพราวยังคงค่อยๆ ใช้ฟองน้ำแตะๆถูๆบริเวณปลายแท่งลำของเจ แล้วก็ค่อยๆถูๆเลื่อนลงมาน่าจะถึงโคน

   "อืมมมมๆๆๆ......." เสียงเจครางลากเสียงยาวๆ แต่ยังไม่มีการขยับอะไร ยกเว้นก็แต่แท่งลำเจที่กระดกเป็นบางครั้ง

   พราวหันมองมาทางประตูอีกครั้ง แต่แค่แปบเดียวแล้วก็มองไปที่ช่วงเอวของเจ ผมเห็นพราวกัดริมฝีปากเหมือนหมั่นเขี้ยว แล้วพราวก็ถูจากโคนลากมาจนถึงปลาย แล้วก็ลากวนกลับไปที่โคน พราวลากขึ้น-ลง ช้าๆ เหมือนกับว่าพราวกำลังชักแท่งลำของเจยังไงยังงั้น.... แต่ก็คงไม่ใช่ เพราะมือพราวถือฟองน้ำอยู่ แต่การที่พราวทำแบบนี้มันทำให้ผมรู้สึกเสียวสยิวที่แท่งชายของผม เวลาพราวลากขึ้น-ลง ผมก็สยิวตามจังหว่ะที่พราวทำ พราวทำอยู่สักพักเหมือนจะค่อยๆเร็วขึ้นๆ...แล้วจังหว่ะสุดท้ายพราวลากจากโคนไปที่ปลายจนสุดลำแล้วดึงฟองน้ำออก

   "ฟืด..."

   "อือออ...." เจคราง...

   น้ำแห่งความสยิวพุ่งปรี๊ดๆๆๆ....เปื้อนกางเกง.....โอ๊ะ...ผมถึงสวรรค์น้ำพุ่งโดยที่ผมยังไม่ได้แตะแท่งลำของตัวเองเลย... พุ่งปรี๊ดๆๆอยู่หลายครั้ง ผมเสียวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ผมอยู่ในห้วงความเสียวนี้นานแค่ไหนไม่รู้ กว่าน้ำผมจะหยุดพุ่ง

   พอน้ำแห่งความสุขผมหยุดหลั่งออกมา ผมก็เหมือนได้สติกลับมา ความเสียวผ่อนคลาย ความหึงเข้ามาแทนที่

   "อูยยยๆๆ....." เสียงมาจากห้องน้ำ

   ผมตกใจ เงยหน้ามองไปที่ห้องน้ำทันที.......

   .....

   .....

   "เฮ้ย.........." ผมส่งเสียงออกมาเบาๆอย่างลืมตัว

   .....

   .....

   >>>>>>>>>>

ไหงปล่อยให้แฟนสาวไปอยู่ตามลำพังกับหนุ่มอื่นสองต่อสองในห้องนำ้ได้นะ

ตับเริ่มระบมแล้วครับ หยุดจินตนาการไม่ได้เลย

จบครับถ้าออกมาแบบนี้  เหนตำตาแต่ก้อแต่ยืนดูแถมบังมีอารมณ์อีกสงสัยได้ใส่พานยกให้เขาแน่

โอ๊ยยยยย หายใจไม่ทั่วท้องเลยครับ

เริ่ม ปวดตับนิดหน่อยละ

เริ่ม ปวดตับนิดหน่อยละและเริ่ม....แล้ว

เห็นแต่ไม่ห้ามกลับจินตนาการตามรูปเงา แล้วมีอารมณ์ จิตใจคงชอบแบบนี้ แฟนก็คงสำเร็จกับเจ...

ดูดไปเรียบร้อยอะดิ

เมาดิบแหงๆ

มาทั้งความหึงความหวงกับความเสียวหน่วงๆ

โนชพลาดเอง อันนี้โทษใครไม่ได้
เลือกแบบนั้นเอง มองจากมุมคนอื่นคือ ไม่แมนเลย ปล่อยให้พราวทำความสะอาดเอง ถ้าพราวเปลี่ยนใจก็สมควรนะ

ขอบคุณครับ

โอ้โห มาขนาดนี้หยุดอ่านไม่ได้เลยมาลงต่อเร็วๆนะครับ รอติดตามผลงาน เขียนได้ชวนจินตนาการสุดๆเลยครับ

อัดเข้าไปอีกแค่นี้ตับไม่สะท้าน
ต่อไปพราวขึ้นนั่งตักไอ้เจเลย แล้วก็โย้กๆให้แฟนดู555

ปล่อยปลาย่างไว้กับแมวแท้ๆพี่โนชงานนี้ พราวกับเจได้สยิวกันสุดๆแน่