หรือว่าจะเป็น...

สากับกายนี่ยังไง

สาเสร็จพี่กายแน่เลย

 

เห้อ

มาสไตล์ ชายโง่ควายไม่มีอื่นผสมอีกแล้ว ถามจริงเหอะ คิดแบบอื่นกันเป็นมั้ย

อยากได้งานรึป่าวนะ

ไม่น่าสมหวังแล่วตัวเอก

จะโดนทิ้งอีกไหมเนี่ย

 

[shadow=red,left]   แฟนผม?....เป็นเรื่องสั้นรวมเล่มในอีบุ๊คครับ โดยผมกะว่าจะทำสองเล่มระหว่าง แฟนผม?... กับ แฟนผม(หนู?...)








[/shadow]

  "อื้มมม...ดีแล้ว...เพราะถ้าน้องเค้าเข้ามาทำงานที่บริษัทเต็มตัว...แน่นอนว่า....สาขาบัญชีเค้าห้ามไม่ให้มีแฟนในบริษัทเดียวกัน..." 

  คำกล่าวของพี่ที ที่ทำให้ผมถึงกับสำลักข้าวต้ม แน่นอนว่าผมเองก็รู้ ว่ากฏข้อนี้มันถูกบังคับใช้ในสาขาบัญชี เพื่อป้องกันการทุจริตฉ้อโกง!


"เป็นไปไม่ได้อยู่แล้วพี่...ขี้เหล่ๆอย่างผมน่ะ...น้องเค้าไม่เอาทำแฟนหรอก" ผมรีบปฏิเสธ'เพราะไม่อยากให้เรื่องที่ผมตามจีบสา จะทำให้การทำงานของผมและสา ต้องมีเรื่องยุ่ง

"มันก็ไม่แน่หรอก..นพ...พี่มองออก...แล้วพี่ก็แค่เตือนๆนายเท่านั้นแหละ" พี่ทีแซวผม เล่นเอาผมเสียววาบ ที่แกดันมองออกว่าผมกำลังจีบสาเป็นแฟน

  ในตอนนั้นเอง สาที่เดินไปซื้อน้ำก็เดินกลับมาถึงตรงที่เธอกับผมเลือกนั่งกินข้าวกัน โดยที่เธอก็มองที่พี่ทีและก็มองที่ผม

 "ไครหรอค่ะ....พี่นพ..." สา'เอ่ยถามผม ซึ่งตอนนั้นผมก็บอกให้รู้จักพี่ที
 
  หลังจากนั้นไม่นาน พี่ทีก็แยกตัวไปจ่ายเงินค่าข้ามต้มและก็ลากลับบ้าน ส่วนผมกับสา ก็นั่งกินข้าวต้มกันต่อ ซึ่งระหว่างนั้น สาก็เอ่ยถามผมนะ ว่า เมื่อกี้ผมคุยอะไรกับพี่ที


 "ตะกี้..สาเห็นพี่นพ...คุยกับพี่!.." สาเอ่ยถามด้วยท่าทีสงสัย ซึ่งผมก็ตอบตามตรงโดยไม่โกหกหรือเลี่ยงประเด็นหรอก!

  "อื้มมม...เรื่องงานแหละครับ...คือ...พี่ที'เค้านึกว่าพี่กับสาเป็นแฟนกันน่ะ..." ผมเอ่ยตอบคำที่สาถาม ซึ่งผมก็ไม่ได้บอกหรอกนะว่า สาขาบัญชีเค้าห้ามมีแฟนบริษัทเดียวกันน่ะ!

   "หรอคะ....แล้ว...พี่เค้าไม่รู้หรอคะ...ว่า...พี่ที...มีแฟนอยู่แล้ว..." สาเอ่ยกล่าวกับผม ซึ่งทำให้ผมถึงกับงงแดก ที่จู่ๆ สา'ก็พูดว่าผมมีแฟนอยู่แล้ว!


   "แฟน?..." ผมเอ่ยกล่าวอย่างงงๆ

  "ก็แฟน...ที่..อยู่ในไลน์ไงคะ.." สาเอ่ยบอกผม ในตอนนี้ผมรู้แล้วว่า..แฟน! ที่สาเอายถึงนั้นคือแฟนเก่า!

"โอ๊ยมีที่ไหนละ...พี่เลิกไปนานแล้ว..."ผมบอกความจริงกับสา ซึ่งในตอนนั้นผมก็แอบเห็นว่าสาถึงกับนิ่งเมื่อรู้ว่าผมโสด

 "อ่าว...สาก็นึกว่า...พี่นพยังคบกับแฟนอยู่" สาเอ่ยตอบผม พร้อมกับที่สีหน้าของสานั้นดูเปลียนไปเป็นสีแดงอ่อนๆ

  "ไม่ละจ๊ะ....เค้าเป็นคนบอกเลิกพี่ก่อน" ผมเอ่ยบอกกับสา ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวผมถึงได้บอกไปแลบนั้น

 "อื้ม...ค่ะ...แล้วอย่างนี้...พี่นพไม่คิดจะหาใหม่หรอคะ.." สาเอ่ยถามผม ซึ่งแน่นอนว่าคำถามของสา มันทำให้ผมคิดสงสัย ว่าทำไมสาถึงถามแบบนี้!

 "อื้ม...พี่ก็รออยู่ครับ...รอว่าจะมีไครสักคนหลงมาคบกับพี่บ้างรึป่าว" ผมเอ่ยตอบสาไป ซึ่งผมก็แอบหยอดๆสาไปด้วยสายตาแหละตอนที่พูด!


   ในระหว่างนั้นเอง ที่ผมกำลังคุยกับสา ตอนนั้นผมกับสาก็นั่งคุยกันอยู่แหละ และก็ไม่ทันสังเกตด้วยว่าตรงหน้าร้าน เพื่อนของสาได้เดินเข้ามาในร้าน!

 "เอ้า'สา...มากินข้าวหรอ..อ้าว...ไง๋มากับพี่ฝึกงานละแก" เพื่อนสาร้องทัก ซึ่งผมและสาก็หันไปมองที่เพื่อนของเธอที่มากับอาจารหนุ่มคนที่ผมเห็นที่มหาลัย!

"เอ้าว่าไง...บังเอิญเนอะ...ที่เจอกันที่นี่...ไม่มีอะไรหรอก...ชั้นแค่มากินเพราะพี่เค้าชวน" สา'เอ่ยตอบเพื่อนของเธอ

 "ย๊ะแก....แค่กินข้าวจริงๆเหอะ..." เพื่อนสา'เอ่ยแซวเธอ 😏

ในระหว่างนั้นเอง ทางอาจารย์หนุ่มก็ได้เอ่ยกล่าวขึ้นมา ซึ่งเจาะจงมาที่ผม พร้อมกับสายตาที่จ้องแบบกวนๆ😠

 "นี่ไครหรอครับ...สา...อย่าบอกนะว่า...แค่หนุ่มคนนึงที่ตามจีบ สา ของอาจารย์.." เสียงเอ่ยกล่าวของอาจารย์หนุ่ม ที่เอ่ยออกมา จนทำให้ผมถึงกับมองที่สา และมองที่อาจารย์หนุ่ม

  "ไม่ใช่ค่ะอาจารย์.....นี่พี่ฝึกงานให้สาค่ะ..." สาเอ่ยตอบกลับอาจารย์หนุ่ม ซึ่งในตอนนั้น ทั้งสาและอาจารย์หนุ่ม แล้วก็เพื่อนของสาก็ต่างยิ้มพร้อมๆกัน เล่นเอาผมนั่งงงอยู่คนเดียว

  "หยอกเล่นนะครับคุณ....ผมกับสา...เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะครับ...ส่วนคนนี้นี่แฟนผม..." อาจารย์หนุ่มเอ่ยกล่าวพร้อมกับมองที่ผม ซึ่งผมก็เข้าใจว่าเค้าเอ่ยบอกผมถึงสถานะจริงๆของเค้านั้นแหละ

  "อ้อครับๆ..."ผมตอบกลับอย่างงงๆอยู่ ที่รู้ว่าอาจารย์หนุ่มบอกสถานะ แต่ผมยังไม่เข้าใจเรื่องที่อาจารย์หนุ่มจะสื่อ

 "ฉะนั้นไม่ต้องกังวลนะครับ...ถ้าจะตามจีบสา...ตามสบายเลยครับ" อาจารย์หนุ่มกล่าวบอกผม ซึ่งผมในตอนนั้นก็สำลักน้ำไปอึกนึง ที่ไม่นึกว่าอาจารย์หนุ่มจะมองออก!

 "ป่าวนะครับ...ผมไม่ได้ตามจีบสานะ..." ผมเอ่ยปฏิเสธออกไป ซึ่งทางอาจารย์หนุ่มกับเพื่อนของสา ก็ยิ้มและขำพร้อมกัน!

  "แหม...เรื่องอย่างนี้...รู้ๆกันครับ..." อาจารย์หนุ่มเอ่ยกล่าวกับผม แน่นอนว่า ทางผมก็ถึงกับไปไม่เป็นเลย

 "จีบก็บอกว่าจีบสิคะ...เดี๋ยวเพื่อนหนูมันก็กลายเป็นของคนอื่นหรอกค่ะ...ถ้ายังช้า..." เพื่อนของสาเอ่ยแซวผม ซึ่งผมก็สำลักข้าวอีกแล้ว แน่นอนละ เล่นรู้ไต๋ผมหมดเลย


  ในตอนนั้นผมไม่ได้ตอบอะไรเพื่อนของสาและอาจารย์หนุ่มเลยสักคำ ผมทำแต่นั่งมองอย่างประหม่าที่สองคนนั้นดันรู้ไต๋ผมหมดเลย และหลังจากนั้น เพื่อนของสากับอาจารย์หนุ่มก็แยกกลับบ้านไปด้วยกัน ซึ่งตอนนี้ก็เหลือแค่ผมกับสา สองคนแล้ว!


  "เออ...พี่ขอถามอะไรสาหน่อยได้ไหม" ผมเอ่ยถามสา ซึ่งจริงแล้วก็อยากเปิดประเด็นเรื่องแฟนของสา ผมอยากจะรู้เหมือนกันว่าจริงๆแล้วเธอมีแฟนไหม!

 "อะไรคะ..." สา'ตอบกลับผม ซึ่งผมก็มองว่าสาคงจะให้ผมถามเลย

 "เออ...ไหนๆสาก็ถามถึงแฟนพี่แล้ว...แล้วสาละ...มีแฟนมั้ย" ผมถามอะไรที่ไม่ควรถามอีกแล้ว แต่ก็ชั่งเถอะ ผมอยากรู้มากกว่ากลัวการไม่เหมาะสมแล้ว

 "ก็!....เคยมีคะ...แต่เค้าเจ้าชู้มากหนูเลยเลิก" สา'ตอบเหมือนเธอจะนิ่งคิดแปบนึงถึงตอบ แล้วแอบมองผม ซึ่งไม่รู้ผมคิดไปเองหรือป่าว แต่สายตาของสามันเหมือนคนที่อยากรู้ว่าผมรับได้รึป่าว

"แล้วพี่นพละคะ...ทำไมเลิกกับแฟนเก่า"สาถาม ซึ่งผมก็นึกแหละว่าแฟนเก่าผมทิ้งไปเพราะอะไร (เพราะพี่เอาไม่มันส์) อันนี้เป็นคำตอบจริงๆที่ผมนึกได้ และมันก็ออกมาจากปากแฟนเก่าผม แต่!ไม่ใช่สิ่งที่ออกจากปากผม!


"เพราะเค้า...มีแฟนใหม่ครับ.. "ผมเอ่ยบอกสาเบาๆ

"งั้นแบบนี้เราก็อกหักเพราะเรื่องเดียวกันเลยสิคะ"สา'ตอบกลับคำกล่าวของผม ซึ่งตอนนั้นสา'ก็ยิ้มส่งให้ผมเล็กน้อยเหมือนเป็นการปลอบ

 เราสองคนนั่งคุยกันไปกินข้าวกันตั่งแต่เย็นไปจนเกือบ3 ทุ่ม ผมก็ไปส่งสาที่ห้อง ซึ่งผมก็ไปเจอกับเพื่อนของสาและอาจารย์หนุ่มอยู่ในห้องด้วย!

"ไม่ต้องห่วงนะคะเดียวหนู...ให้อาจารย์นอนข้างนอก ไม่ให้มาใกล้สาของพี่แน่นอน" เพื่อนสาเอ่ยกำชับเบาๆ ให้ผมได้ยิน หลังจากที่เห็นผมมาส่งสาถึงหน้าห้อง ไม่รู้ว่าเพราะเพื่อนของสาเห็นผมมองจ้องที่อาจารย์หนุ่มรึป่าว แต่มันก็ทำให้ผมได้รู้แหละว่า'อาจารย์หนุ่มคงจะตามง้อเพื่อนของสาอยู่!

  ซึ่งพอส่งสาเสร็จ ผมก็กลับลงมาขึ้นรถและบึ่งกลับบ้าน และหลังจากนั้นผมกับสาก็ทำางานด้วยกันเรื่อยๆ ความสัมพันธ์ของเราก็คืบหน้าไปเรื่อยๆ จนผ่านไปเป็นหลายเดือน ในที่สุดผมกับสาก็ได้ตกลงเป็นแฟนกัน ซึ่งตอนนั้นผมก็บอกสาไปแล้วถึงเรื่องกฏของฝ่ายบัญชีที่ห้ามมีแฟนในบริษัทเดียวกัน ซึ่งทางสาก็ไม่ได้มีท่าทีอะไรกับกฏนั้นเลย เธอบอกแค่ว่า "งั้นก็แอบคบกันก็ได้" แน่นอนละถือเป็นโชคดีอีกระดับของผมเลยก็ว่าได้!


ผมกับสาแอบคบกันไปแบบนี้เรื่อยๆ จนสากำลังจะจบปริญญาตรี บริษัทผมก็ไปจัดงานสัมพันธ์กับทางมหาลัยของสา โดยมีผมและพี่กายที่ตอนนี้จะไม่ค่อยชอบหน้าผมเท่าไหร่ เพราะว่าเรื่องที่หัวหน้าผมเลือกผมมารับตำแหน่งต่อจากท่าน! ซึ่งผมกับพี่นิวก็ต่างได้รับหน้าที่เป็นตัวตั่งตัวตี หาคนเข้าทำงานที่บริษัท ซึ่งมันดูเป็นการข้ามหน้าข้ามตาพี่กายพอสมควรที่ผมเข้ามาทำงานทีหลัง แต่ดันได้ตำแหน่งงานที่ทัดเทียมแกที่เข้าทำงานก่อน แต่แกก็จะบ่นได้ยากหน่อยเพราะด้วยอะไรหลายอย่างในด้านการใส่ใจงาน ผมถือว่ามีเสียงสนับสนุนมากกว่าแกอยู่พอสมควร และทั้งนี้ ทั้งฝ่ายงานของผมและฝ่ายบัญชีของพี่กายเองก็ขาดคนเหมือนกัน ซึ่งผมก็เลือกที่จะตั้งบู๊ทที่หน้าคณะบริหารที่สาเรียน อีกอย่างก็เพื่อเปิดทางให้ผมได้เจอสาด้วย แต่ผมก็ไม่ค่อยจะอยากเอาสาเข้าทำงานในบริษัทหรอก เพราะไม่งั้นเราคงต้องแอบคบกัน ซึ่งมันลำบากและอาจจะเป็นปัญหายุ่งยาก

"เห้ยนพ....เดี๋ยวพี่เฝ้าเอง....มึงเดินไปหาคนที่ฝั่งอื่นหน่อยแล้วกัน" พี่กายวานให้ผมไปหาคนที่คณะอื่น ซึ่งผมที่เกรงใจแกก็ไม่อยากขัดเท่าไหร่หรอก!

"ได้พี่" ผมรับปากและเดินออกมาจากบู๊ท

"สา...พี่มาหาคนที่มหาลัยสาอะ....อยู่หน้าคณะเลยลงมาดูสิ"ผมไลน์หาสา

 "ลงมาแล้วค่ะ...แต่ไม่เห็นพี่เลย"สาตอบผมกลับมา

 "กรรม!!...ทำไมลงมาไวจัง....ยังไม่เลิกเรียนเลยนิ" ผมตอบกลับสาไป

 "อาจารย์ปล่อยให้มาเดินงานค่ะ...เดี๋ยวสากรอกใบสมัครก่อนนะ" สาตอบกลับมา

 "ครับ!!!....เดียวพี่รีบเดินไปหานะ" ผมอยากจะห้ามไม่ให้สาสมัคนะ แต่อีกใจก็ไม่แยากขัดใจสา ถึงแม้ลึกๆแล้วผมจะกลัวที่ต้องแอบคบกัน!


"พี่กาย...คนเยอะมั้ยพี่"ผมส่งไลน์ถามพี่กาย

"ไม่เยอะ...สบายมากหาคนมาให้ได้ละกัน" พี่กายตอบกลับ ผมรีบเดินไปยังคณะต่างๆเพื่อหาคน แล้วก็ได้เด็ก 6 7  ผมก็พากลับมาที่บู๊ท ซึ่งตอนที่ผมมาถึงสาก็ไม่อยู่แล้วเหลือแต่พี่กาย

"เห้ยใช่ได้....ที่บู๊ท...นี่ก็20กว่าคนละ" พี่กายบอกผม

"ครับๆ...น้องๆครับกรอกใบสมัครทางนี้ครับ" ผมพูดไปแจกแจงไป แล้วในตอนนั้นพี่กายก็เข้ามากระซิบข้างๆผม

 "เห้นนพ...กูเจอน้องคนนึกวะ...เด็ดสัส...กูว่าจะเอาเค้าเข้าทำงานใรบริษัทวะ...เค้าจะได้เป็นหนี้บุญคุณกู!" พี่กายส่อแววขี้หลีอีกแล้ว

 "ก็ระวังแฟนเค้ามากระทึบนะพี่...คราวก่อนสงสัยจะไม่เข็ด"ผมแซวกลับ

 "เออ...รอบก่อนกูพลาดเว้ย!..แต่โคตรเสียดายเลยสัส..ลีลาก็ดี..นมก็ใหญ่รองก็ฟิต...เสียดายฉิบหาย" พี่กายพูดถึงน้องเด็กฝึกงานที่เคยหลอกเคลม ซึ่งน้องเค้าก็เล่นด้วย แต่เสียทีแฟนน้องเค้าจับได้ เลยมาลากพี่กายไปกระทืบ แต่ดีที่หนีทัน

 "ก็เพลาๆบ้างนะพี่...เดี๋ยวพลาดเจอเด็กเสี่ยขึ้นมาจะชวยนะ" ผมแซวพี่กาย

 "คนนี้ไม่น่าใช่วะ...ดูเรียบร้อย...เผลอๆจะยังซิงอยู่วะ" พี่นิวแสดงความเจ้าชู้ขี้หลีได้เกินเยียวยาจริงๆ

 "แหม!...คนที่แล้วก็ดูเรียบร้อยนะพี่...เรียบร้อยจนพี่โดนลากเข้าตรอก" ผมทัก

"กูพลาดเองไง...แต่คราวนี้กูจะระวังสุดๆ...แต่ก็แปลกวะคนก่อนก็ดูคล้ำๆนะ แต่สงสัยแฟนแม้งไม่ค่อยเอาเพราะโครตฟิต หรือไม่ก็ของแฟนแม่งคงเล็กก็ไม่รู้วะ อีกอย่างที่จับได้คงเพราะกูเอาจนหลวมแน่ๆ(ผมละหมั่นใส้พี่กายจริงๆที่คิดว่าตัวเองของใหญ่)


 "แหม!...พี่ก็ไทยก็คงพอกันนั้นแหละ..."ผมเอ่นกัดพี่กายเบาๆ

"ถึงกูจะไทย...แต่พอดีพ่อให้มาเยอะว่ะ" พี่กายตอบผม

"เหอะ!...มันจะสักเท่าไหร่กันเชียวครับ...ไอ้คุณพี่กาย.."ผมตอบรับไปงั้นๆ เพราะไม่ค่อยเชื่อที่แกพูดสักเท่าไหร่! ผมกับพี่กายทำหน้าที่อยู่ที่บู๊ทจนถึงเย็นเราก็กำลังเก็บของเตรียมกลับ!

"เห้ยนพ..มึงกลับไปก่อนเลย...กูมีนัดวะ..."พี่กายบอกผม

"คนนั้นหรอพี่....เร็วไปป่าว"ผมถาม

"สงสัยจะอยากได้งานวะ...ไม่ก็อยากได้กู!...กูขอไปดูแลเค้าก่อนว่ะ...เดี๋ยวจะดูแลให้ลึกสุดลำเล!" พี่กายบอก

 "ดูๆก่อนมั้ยพี่...เดียวก็โดนตีนอีก..."ผมแซวกะให้แกคิด

 "ไม่ไหววะ...9นิ้ว..56...ในกางเกงมันเรียกร้องว่ะ!....555" พี่กายพูดแล้วตบหลังผม ก่อนที่แกจะเดินหัวเราะออกไปจากที่ๆเราตั้งบู๊ต

 "โม้ฉิบหาย..." ผมบ่นเบาๆ

 "พี่นพ...วันนี้สาคงไปหาไม่ได้นะ...ต้องทํารายงานต่อกับเพื่อน.." สา'ส่งข้อความมาหาผม หลักจากที่พี่กายเดินหายไป

ติดตามอ่านก่อนไครได้ที่

อ้าวงานเข้าแระจะเสร็จตาอยู่ป่าวนิ

เยี่ยม

  good