ต่อกันตอน 3 เลยนะครับ ไม่รู้จะมีต่อตอน 4 เมื่อไหร่อีกหรือเปล่า



บางครั้งการเปลี่ยนแปลงของผู้หญิงมันก็ไวจนไม่อาจมองเห็นได้ทัน แถมบางสิ่งในชีวิตยังเกิดขึ้นแบบไม่คาดคิดมาก่อน แจนคงไม่เคยคิดมาก่อนจริงๆ ว่าตั้งแต่เกิดมา พยายามรักษาพรหมจรรย์ไว้ ตั้งใจจะมอบให้กับชายที่จะได้ชื่อว่าเป็นสามี แต่ในระยะเวลาไม่กี่เดือน หีอันแสนสวย สด ซิง บริสุทธิ์ของแจนจะได้ลิ้มรสชาติควยเข้ามา ควยของผู้ชายที่เด็กกว่าเธอ แถมยังมีถึง 2 ควยที่หีของแจนเคยได้กลืนกินสร้างความเสียวกระสันต์

ตั้ม ลูกศิษย์ของเธอผู้สอนให้แจนได้รู้จักกับความสุขจากความเสียว ความสุขที่ร่างกายสร้างส่วนสำคัญให้สร้างความสุขได้ง่ายๆ เพียงแค่ก่อนหน้านี้กริบทางสังคมได้ปกปิดเอาไว

เบิ้ล เพื่อนของตั้ม ที่ได้ทราบความลับของตั้มกับแจน แล้วเพราะเป็นความลับที่เปิดเผยไม่ได้ มันจึงอาศัยช่องว่างตรงนี้บีบให้แจนต้องรับควยมันอีกคน

จากสาวเรียบร้อยที่ไม่เคยแม้แต่ช่วยตัวเอง ตอนนี้แทบทุกอาทิตย์ แจนจะได้สร้างความสุขจากความเสียวกระสันต์ ไม่ว่าจะเป็นที่บ้านตั้ม บ้านแจน เอง จากสาวไร้ประสบการณ์ก็ได้เรียนรู้เพิ่มมากขึ้น จนลีลาท่าทางของแจนเด็ดดวง ยิ่งทีเจ้าตั้มยิ่งหวง

"พี่แจน เป็นแฟนกับผมนะ" ตั้มรวบรวมความกล้าบอกออกไป เขามาคิดดูดีๆ ตั้งแต่ครั้งนั้นที่เขาได้สอนให้พี่แจนเรียนรู้รสเสียว เขาก็ชอบช่วงเวลาที่เขาได้อยู่ใกล้ชิดพี่แจน แม้จะไม่มีอะไรกันก็ตาม เขาก็ยอม ตอนแรกสุดเขาคิดว่าคงจะอยู่กันไปอีกนาน ความสัมพันธ์ลูกศิษย์ครู แต่พอมีเบิ้ลเข้ามายุ่งเกี่ยว เขายิ่งรู้สึกไม่อยากเสียเธอไป เขาได้แต่บอกรักแจน บอกความรู้สึกภายในใจออกไป เขามองหน้าแจนที่ดูจะตกใจอยู่เล็กน้อย
"ไม่อ่า" พี่แจนบอกกลับ สีหน้าของเธอยิ้ม รอยยิ้มที่ทำให้โลกนี้สดใส
"ทำไมอ่ะพี่แจน หรือว่าพี่แจนรักไอ้เบิ้ล" ตั้มคาดคั้นคำตอบ เขารู้สึกเครียดเป็นอย่างมาก รู้สึกราวกับบางสิ่งบางอย่างกำลังสูญหายไป น้ำตาคลอเบ้าแบบไม่รู้ตัว
"ไม่นะ ถ้าเทียบละ พี่ชอบตั้มมากกว่าเบิ้ลอีก" คำตอบของพี่แจน ทำให้ตั้มรู้สึกดีขึ้น แต่เขาก็ยังเครียดอยู่ดี
"ทำไมไม่รับผมเป็นแฟนละ" ตั้มยังคงถาม
"อืมมมม ไม่รู้สิ" พี่แจนบอกยิ้มๆ ตั้มไม่รู้จะพูดอะไรได้อีก

ถึงพี่แจนจะไม่ตอบรับรักตั้ม แต่หลังจากการสอนหนังสือในวันนั้น ตั้มก็ยังคงได้ขย่มหรของพี่แจนอยู่ดี ใบหน้าสวยของพี่แจนในตอนที่เกิดความเสียว บนเตียงสีขาวๆ ของตั้ม มันเป็นภาพแห่งความทรงจำที่ตั้มรักช่วงเวลาแบบนี้สุดๆ หน้าอกของพี่แจนที่ขยายใหญ่ขึ้นกว่าครั้งแรก ร่องหีที่เปียกแฉะง่ายๆ เพียงแค่สะกิด

ตั้มรู้เสียวควยเอามากๆ ในจังหวะที่ควยเขามุดเข้าออกในรูหี สีหน้าของพี่แจน ใบหน้าที่เขาหลงรัก ในขณะที่เขากับเธอมีความสัมพันธ์ทางกายแบบลึกซึ้ง ควยเขายังอยู่ภายในหีของเธอ คนที่ตั้มรัก แต่ไม่ใช่แฟน ความรู้สึกเจ็บปวดเกิดขึ้นทั่วร่าง ความรู้สึกโกรธ เจ็บปวด เสียใจ ทำให้เขาเด้าเอวเข้าออกอย่างแรง สีหน้าของพี่แจนเสียวจนอ้าปากค้าง
"อือออ ตั้ม อืออออ เสียวหี เสียวหี อืออออ" พี่แจนครางออกมา เขานึกในใจจนถึงขนาดนี้ยังไม่ยอมเรียกเขาว่าผัวอีก ใช่สิ ตั้มอดสู เขาบีบหน้าอกของเธอด้วยความลืมตัวอย่างแรง
"โอ๊ยยยย" พี่แจนร้องออก ทำให้ตั้มรู้สึกตัวรีบปล่อยมือ หน้าอกของพี่แจนมีรอยแดงเกิดขึ้น เขามองผิวขาวๆ ของพี่แจนเกิดรอยแดง ก็นึกเสียใจ แต่พี่แจนร้องครางลั่นออกมา ตัวกระตุก เป็นสัญญาณว่าเธอเสร็จเรียบร้อย ในจังหวะนั้นหีของเธอก็บีบจนตั้มเสร็จเต็มถุงยางด้วย เขากอดตัวพี่แจนราวกับไม่อยากให้เธอห่าง แต่ถึงยังไงก็ต้องแยกย้าย ควยตั้มหลุดออกมาจากหี เธอลุกขึ้นแต่งตัวตามปกติ
"พี่กลับก่อนนะ จุ๊บ" พี่แจนหอมแกมตั้มก่อนจะกลับออกมา ทิ้งให้ตั้มนอนสับสนกับความรู้สึก สำหรับพี่แจน ตั้มเป็นใครกันนะ



ความสัมพันธ์อันคลุมเครือยังดำเนินต่อมาอีกหลายเดือน ตั้มพร่ำบอกรักขอเป็นแฟนอยู่บ่อยครั้ง พี่แจนยิ้ม ไม่รับ แต่ยังคงเย็ดกันอยู่ นานครั้งเจ้าเบิ้ลก็มาร่วมด้วย มันบอกรักพี่แจนเช่นเดียวกันกับตั้ม แต่สิ่งที่ต่างออกไป รือ พี่แจนบอกปฏิเสธชัดเจน บอกไม่รู้สึกรักเบิ้ลเลย ซึ่งต่างจากที่บอกตั้ม อย่างน้อยเขาก็รู้สึกดีในเรื่องนี้

"พี่แจน เสาร์-อาทิตย์ หน้าว่างมั้ย" ตั้มถาม
"ทำไมหรอ"
"ผมจะมีแข่งว่ายน้ำที่ต่างจังหวัด ว่าจะไปค้างบ้านพักริมทะเล ไปด้วยกันนะ" ตั้มเอ่ยชวน
"อืม ก็ดี ได้ไปเที่ยวทะเล ไปสิ" พี่แจนตอบรับ ทำให้ผมดีใจเป็นอย่างมาก และที่สำคัญ จะเป็นการไปกันแค่ 2 คนด้วย เพราะผมรู้ว่าพ่อแม่ไม่อยู่ แต่ผมยังไม่บอกพี่แจนหรอก รู้แค่ผมจะได้ใกล้ชิดพี่แจนถึง 2 วัน มันก็ดีมากๆ

แล้วก็มาถึงวันเสาร์ พี่แจนเองก็แปลกใจที่ต้องไปกับตั้มแค่ 2 คน
"อ้าว คุณป้าไม่ได้ไปด้วยหรอ" พี่แจนถาม
"พ่อแม่ติดงานนะ" ตั้มตอบ
"รู้มานานยังว่าพ่อแม่ไม่ได้ไปด้วย" พี่แจนถามย้ำ ตั้มยิ้มไม่ตอบ ทำเอาพี่แจนทุบไหล่ผม
"แผนสูงจังนะ เดี๋ยวก็ไม่ไปซะหรอก" พี่แจนบอก
"อย่านะๆ ไปกันๆ" ตั้มรีบชวน พวกเขาพากันไปขึ้นรถตู้ ในบางทีด้วยความที่ตั้มรูปร่างสูงกว่า พี่แจนที่ดูเด็ก ถ้าคนมองมาคงคิดว่าเป็นคู่แฟนกันแน่ๆ

ตลอดทาง ตั้มที่ทุกทีจะนอนหลับในรถ แต่เพราะพี่แจนหลับ มาซบไหล่เขา กลิ่นน้ำหอมของพี่แจน ทำเอาตั้มเคลิ้ม ไม่กล้านอน มองลอดเสื้อผ้าของพี่แจน เห็นเนินนมที่เขาคุ้มเคย ควยก็แข็งมาตลอดทาง เป็นเวลาเกือบ 3 ชั่วโมง พวกเขาก็มาถึง บ้านพักตากอากาศของครอบครัวตั้ม ที่ไม่ใช่บ้านพักหรูอะไร ออกแนวทาวน์โฮมที่ใกล้ทะเล ลมทะเลเย็นๆ ทำให้พวกเขารู้สึกดี แต่ตั้มเองก็ไม่มีเวลาพักผ่อนเท่าไหร่ แม้ใจเขาอยากจะจับพี่แจนเย็ดตั้งแต่ทางเดินบ้านเลย แต่เพราะเขามีแข่งในช่วงเย็น เลยต้องเก็บแรงไว้ ได้แต่ลูบๆ คลำๆ ภายนอกเท่านั้น

แล้วพอใกล้ถึงเวลา ตั้มก็พาพี่แจนไปสนามแข่ง เขาลงทะเบียนแจ้งเรียบร้อยก่อนที่จะเข้าไปด้านใน จู่ๆ มีเสียงเรียกมาจากด้านหลัง
"ตั้มๆ" เสียงเรียกทำให้ตั้มหันกลับไป เขาได้เจอกับเพื่อนที่ร่วมแข่งขันกันมาหลายปี
"อ้าว โจ้" ตั้มทักทาย เพื่อนที่เจอในงานแข่งมาตั้งแต่เด็ก เขาเป็นเด็กหนุ่มวัยไล่เลี่ยกันกับตั้ม รูปร่างก็ใกล้เคียงกัน เขาเดินมากับชายหนุ่มฝรั่ง ที่สูงใหญ่ สวมแว่นตากันแดด
"นี้ โค้ชยอร์ช ของเราเอง" โจ้แนะนำให้ตั้มกับพี่แจนได้รู้จักกับโค้ชยอร์ช ชายหนุ่มฝรั่งผมสีทอง อายุประมาณ 25 ที่รูปร่างดูดีราวกับนายแบบ ผิวของเขาขาวจนสะท้อนแสง

"Nice to meet you" โค้ชยอร์ชทักทายนื่นมือมาจับมือตั้ม และพี่แจน ในจังหวะที่ยอร์ชจับมือกับพี่แจน ตั้มแอบรู้สึกแปลกๆ ที่บอกไม่ถูก โดยเฉพาะแววตาของพี่แจน หรือพี่แจนจะชอบฝรั่งแบบนี้นะ
"Hi I'm Jan." พี่แจนตอบ ด้วยประโยคพื้นฐานตั้มพอจะฟังออก
"Are you his girlfriend?" โค้ชยอร์ชถาม ด้วยสำเนียงแบบอังกฤษตั้มเลยฟังออกไม่ค่อยชัด
"No no no I'm his teacher, He like my brother." ตั้มได้แต่ยิ้มเพราะฟังไม่ออก ในขณะที่ยอร์ชยิ้มออกมาดีใจ
"Wow have a good new. What the great feeling. I meet the beautiful angle. จู่ๆ เจ้ายอร์ชก็พูดรัวๆ แม้เขาจะฟังไม่ออก แต่คำศัพท์ง่ายๆ แบบสวย ก็พอเดาออกว่ามันกำลังแสดงท่าทีจีบพี่แจนแน่ๆ ตั้มรู้สึกไม่ถูกโฉลกเจ้าหนุ่มฝรั่งคนนี้ เขาคิดจะพาพี่แจนออกไปให้ห่างจากมัน แต่เมื่อดูเวลา ตั้มก็รู้สึกหงุดหงิด เพราะถึงเวลาที่เขาต้องไปเปลี่ยนชุดเตรียมพร้อมแล้ว
"พี่แจน คือ..." ตั้มอยากบอกให้พี่แจนไปให้ห่างจากไอ้ยอร์ช แต่สีหน้าที่พี่แจนมีให้มัน ทำเอาตั้มรู้สึกเจ็บปวดใจ เขาพูดอะไรไม่ออก
"ตั้งใจแข่งนะ สู้ๆ" พี่แจนบอก ตั้มเลยได้แต่เดินเข้าไปด้านในพร้อมกับโจ้ ทิ้งให้แจนอยู่กับยอร์ชตามลำพัง

สำหรับการแข่งขันกีฬาแล้วสมาธิเป็นสิ่งสำคัญ ถึงจะเป็นการแข่งระดับเยาวชนก็ตาม การหลุดสมาธิเพียงนิดเดียวย่อมนำมาซึ่งความปราชัย ตอนแรกตั้มพยายามตั้งสติให้ดีที่สุด ตัดเรื่องของพี่แจนออกไป เขาทบทวนการเคลื่อนไหวของร่างกาย ทุกสิ่งเขาซ้อมมาดีแล้ว เขาทำได้ ตั้มสะกดจิตตัวเองให้มุ่งมั่น แต่พอเขาก้าวเดินออกไปเตรียมพร้อมที่แท่นกระโดด เขาก็มองเห็นว่าด้านบนที่นั่ง พี่แจนกำลังนั่งยิ้มหัวเราะให้กับไอ้ยอร์ช เป็นความรู้สึกที่เจ็บราวกับใครมาทิ่มแทง จนเขาเผลอเหม่อในจังหวะออกตัว แม้ตั้มจะพยายามอย่างเต็มที่ แต่การเสียจังหวะในการแข่งขันก็ทำให้ตั้มไม่สามารถเล่นในเกมของตัวเองได้ เขาแพ้ เข้าแตะขอบสระเป็นคนสุดท้าย วินาทีที่เขามองกระดานแสดงผล เขาได้แต่ดำน้ำลงไปไม่อยากให้ใครได้เห็นน้ำตาของตั้ม ตรงข้ามกับโจ้ ที่ได้ที่ 1 สมใจอยาก



"ตั้ม ยังเสียใจอยู่หรอ" พี่แจนถาม ตอนที่พวกเขากลับถึงบ้านแล้ว ตั้งแต่ตั้มขึ้นจากสระเขาไม่ได้พูดอะไรอีก แจนเข้าใจว่าตั้มคงเจ็บใจที่พ่ายแพ้แบบที่โหล่ แต่เธอคงไม่รู้เลยว่ามันเป็นเพียงแค่ความคิดเห็นเพียงส่วนหนึ่ง เพราะส่วนใหญ่เขารู้สึกแย่ที่เห็นแจนไปมีความสุขกับคนอื่น เขามองหน้าแจน มันเกิดเป็นความโกรธที่เขาหลอกตัวเองว่าสาเหตุของการแพ้ คือ แจน

"ช่างเถอะ พี่สั่งข้าวไว้ให้แล้วนะ อย่าลืมกินละ" พี่แจนบอก ก่อนจะขึ้นด้านบนห้องไป ตั้มมองที่โต๊ะกินข้าว เธอเตรียมจาน เตรียมช้อนไว้แล้ว เขาคิดว่าแจนคงจะเตรียมอะไรปลอบใจเขาบ้างละนะ แต่ไม่นานแจนก็ก้าวลงจากชั้นสองมาในชุดสวย ที่ไม่น่าจะใช่ชุดกินข้าวเย็น
"จะไปไหนหรอ" ตั้มพูดคำแรกออกมา เพราะเขาสงสัยสุดๆ
"พอดีนัดยอร์ชไว้นะ พี่อยากลองไปผับดู" พี่แจนบอก ด้วยสีหน้าตื่นเต้น
"ผมไปด้วย" ตั้มบอก เขาไม่อยากให้พี่แจนต้องไปใกล้ชิดกับมัน โดยที่เขาไม่ได้อยู่ด้วย แม้จะยังอารมณ์ไม่ดี แต่การจะปล่อยให้แจนไปกับยอร์ชแค่ 2 คน คงจะไม่ดีกับตั้มแน่ๆ
"ตั้ม... พี่จะไปผับ ตั้มอายุไม่ถึงไม่ใช่หรอ" พี่แจนบอก ทำให้ตั้มฉุกคิดใหม่
"ไม่ไปไม่ได้หรอครับ" ตั้มเล่นเกมอ้อน ด้วยความที่ตั้มเพิ่งจะแพ้มา แจนอาจสงสารไม่ไปก็ได้ แต่คำตอบที่แจนตอบทำให้ตั้มเสียใจสุดๆ
"พี่อยากไป อ๊ะ ยอร์ชโทรตามละ พี่ไปก่อนนะ รีบกิน รีบนอนพักนะ" พี่แจนพูดรัวๆ ก่อนจะรีบจ้ำเท้าเดินออกจากบ้านพักตากอากาศไป ตั้มได้แต่นั่งมองแผ่นหลังของพี่แจนด้วยความเศร้า เขาคงจะเสียพี่แจนไปแล้วใช่ไหม ตั้มลุกไปที่โต๊ะอาหาร ไม่นานอาหารก็มาส่ง แต่ตั้มแทบจะกินอะไรไม่ลงเลย ความเศร้าที่แพ้เกาะกินหัวใจเขาจนสูบแรงจนหมดสิ้น



 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

เสร็จโรงเรียนฝรั่งแน่ๆ

รีบมาต่อนะ สนุกมากเลย

เบิ้ล 3 หรอ บานแน่ๆ

 แจนเตลิดแล้ว มียอร์คฝรั่งคงบานแน่ๆแจน แถมโจ้ด้วย   ถือซะว่า รักแท้มันไม้ใบ่รักแรกหรอก  รีบๆจบกับแจน แล้วหาคนใหม่ดีกว่า แจน เล่นกับความรู้สึกมากไป   ทั้งที่ตั้มบอกรัก ก็ยังให้ไอ้เบิ่ลเอาเรื่อยๆนี่ฝรั่ง ตัดใจหักดิบให้ไว เลิกคิดรัก กับแจน ในเมือเธอไม่เคยคิดกับตั้มเหมิอนคนรัก  แค่ sexแต่พอ เจอีนที่ใบ่ก็พร้อมไปโดยไม่แคร์กัน     
Editแว๊กก  โดนไรท์หลอก แต่ก็ เสียวปนเจ็บนะ   ที่ตั้มรู้สึก คนรักโดนคนอื่นเอา     อย่าพึ่งรีบจบแค่ต้อนนี้ นะครับ ยังไงให้เป็นแฟน แล้วก็เครียส์กับไอ้เพื่อนงูพิษอย่างเบิ้ลก่อน  ว่า จะยังไง รักควรมีสองคน

จัดไป

ครูแจนจะเล่นของนอกแล้ววว

แจนเตลิดแล้ว มียอร์คฝรั่งคงบานแน่ๆ

จะโดนของฝรั่งใหมล่ะแจน สงสารตั๊มแท้หนอ บอกรักสาวแต่ไม่โดนตอบรับ

อยากโดนของฝรั่งแล้วแบบนี้

สงสัยจะเสร็จฝรั่งอีก 1 ล่ะ เผลอๆ มีโจ้อีกคน

งานนี้จะได้ go inter ไหม ครูแจน

งานนี้พี่แจนเตลิดแล้ว  เสร็จฝรั่งยอร์ชแน่แน่

ออกไปแบบนี้เสร็จแน่ๆ

เจอสนามแข่งพรุ่งนี้เลยแน่ๆ