ติดตาม และสนับสนุนผลงานของไรต์ได้ทางช่องทางด้านล่างนี้ครับ

"วีรกรรมของแหนมตุ้มจิ๋ว"










สำหรับรอบนี้นั้นเป็นเรื่องราวของสาวที่ น่าจะเป็นหนึ่งในคนที่นักอ่านทุกท่านคิดถึง อยู่ๆ ก็หวนมาเจอกันอย่างมึนๆ งงๆ จั่วหัวชื่อเรื่องน่าจะรู้แล้วมั้งว่าวันนี้นางเอกประจำตอนคือใคร





เมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน มีงานประชุมวิชาการของทันตแพทย์สมาคมที่เซ็นทรัลเวิลด์ โดยในงานจะมีบรรยายวิชาการอัพเดทความรู้ต่างๆ กับการเปิดบูทขายสินค้าทางทันตกรรมของบริษัทต่างๆ และแน่นอนว่าผมเอง ก็ได้ไปเดินชมงานนี้ด้วย





หมอฟันส่วนใหญ่ที่ไปงานนี้นอกจากอัพเดทความรู้ กับซื้อของแล้ว ก็ยังถือเป็นโอกาสที่จะได้พบปะสังสรรค์กับเพื่อนๆ ที่ห่างหายกันไปอีกด้วยครับ และในระหว่างที่ผมกำลังเดินเลือกซื้อของกับเพื่อนของผมอยู่นั้น ก็มีคนเดินมาสะกิดที่ด้านหลัง





พอผมหันไปมอง ก็พบกับหญิงสาวผมยาวดำ ดวงตากลมโต ใบหน้าขาวเกลี้ยง อยู่ในชุดคลุมท้องพร้อมเข็มกลัด และมีหน้าท้องนูนออกมา ..........น้องตอง





เมื่อก่อนรูปร่างของเธอจะออกแนวผอมบาง บางกรอบ แต่พอตอนนี้ที่เธอตั้งครรภ์ เธอกลับดูมีน้ำมีนวลขึ้นเยอะเลย





"สวัสดีค่ะพี่แมน"

เสียงใสๆ ของเธอที่ทักผมยังคงเป็นเหมือนเมื่อก่อนที่เธอเรียกผมทุกเช้าที่ตื่นนอนมาเจอกัน

"ตอง........ตองก็มางานนี้ด้วยหรอ เป็นไงสบายดีมั้ย"

"สบายดีค่ะ พี่แมนสบายดีนะคะ"

"สบายดีๆ ยังไม่ติดโควิด ท้องกี่เดือนแล้วเนี่ย"





ผมทักเธอ พร้อมชี้ไปที่หน้าท้องของเธอที่โตโย้ออกมา





"5 เดือนละค่ะ"

"รู้เพศของน้องยัง"

"เป็นผู้หญิงค่ะพี่แมน"

"ยินดีด้วยนะ หวังว่าน้องโตมาจะสวยเหมือนแม่นะ"

"ขอบคุณมากนะคะพี่แมน อุ้ย เดี๋ยวตองขอตัวไปหาเพื่อนก่อนนะคะ"

"อื้มๆ โอเค ไว้คุยกันจ้ะ"





เด็กสาวที่ผมเคยช่วยเหลือ เคยมีใจ เคยผูกพันในตอนนั้น ในตอนนี้กลายเป็นเมียของคนอื่น และกำลังจะกลายเป็นแม่คน ผมไม่รู้ว่า ผมควรจะรู้สึกยังไง ผมควรจะเสียใจ หรือควรจะยินดีกับเธอ แต่ที่แน่ๆ ลูกในท้องของตองไม่ใช่ของผมแน่นอน 55555 ถ้าทุกท่านจำได้ แม้ครั้งสุดท้ายผมจะจัดกับตองแบบปล่อยสุดแตกในไหลย้อย แต่ที่ผมทำกับเธอมันก็ผ่านมาน่าจะเกือบๆ 2 ปีละนะ ดังนั้นเด็กในท้องของตองไม่ใช่ลูกของผมชัวร์ครับ



ผมก็เดินดูของในงานเรื่อยเปื่อย ใจมันลอยๆ หวิวๆ ยังไงไม่รู้ชอบกล เดินแม่งวนไปวนมาอยู่สามสี่ชั่วโมงโดยไม่ได้ซื้อของห่าอะไรเลย จนผมตัดสินใจว่าจะกลับไปที่ห้อง ไปกินตับเมียเด็กนักศึกษาน้องดรีมดีกว่า แต่แล้วผมก็มาพบกับน้องตองที่ประตูทางออกของงาน ซึ่งเธอกำลังหอบหิ้วของพะรุงพะรังเต็มไปหมด





"ตองมานี่มา เดี๋ยวพี่ช่วย" ผมรีบเดินเข้าไปช่วยรุ่นนน้องท้องโย้ถือของด้วยความเป็นสุภาพบุรุษยอดนักเย

"ขอบคุณมากค่ะพี่แมน"

"แล้วนี่แฟนเราไม่มาช่วยขนของหรอ กำลังท้องกำลังไส้ อย่าทำอะไรพวกนี้ เดี๋ยวกระทบกระเทือนลูกในท้องนะ"





"มิกไม่ได้มาด้วยค่ะ พอดีมิกติดงาน ตองมากทม.คนเดียวค่ะ"

"อ้าว แล้วนี่ตองจะขนกลับยังไง"

"เดี๋ยวตองเรียกแท็กซี่ไปส่งที่โรงแรมค่ะ"

"ไม่ต้องเลย มานี่ เดี๋ยวพี่ไปส่ง"

"แต่ตองไม่อยากรบกวนพี่แมน"

"ไม่ต้องดื้อ เดินตามมา"





ผมออกคำสั่งเสียงเขียว ซึ่งตองก็ยอมทำตามแต่โดยดี เธอเดินตามผมต้อยๆ ในขณะที่ผมก็หอบหิ้วข้าวของพะรุงพะรังมาที่รถของผม





ตองบอกที่ตั้งของโรงแรมของเธอ แล้วผมก็บึ่งรถพาเธอไปส่งที่โรงแรม พร้อมกับช่วยขนของไปส่งที่ห้องของเธอ





"โอเค หมดแล้วนะ ตองกลับสุโขทัยอีกสามวันใช่มั้ย เดี๋ยวพี่พาไปส่งที่สนามบิน เพราะเดี๋ยวยังไงแฟนเราก็คงมารับที่สนามบินสุโขทัยอยู่ละ"





ผมพูดพลางวางกล่องลังกล่องสุดท้ายลงที่พื้นห้องโรงแรมของตอง

"ขอบคุณมากนะคะ พี่แมนก็ยังดีกับหนูเหมือนเดิม"

"เรื่องแค่นี้ อย่าคิดมาก พี่กลับละนะ อีกสามวันเจอกัน"



ผมพูดพร้อมกับเตรียมเดินออกจากห้อง แต่ทว่ารุ่นน้องของผมกลับเดินมากอดผมเอาไว้ พร้อมกับซุกใบหน้ากับอกของผม



"หนูคิดถึงพี่นะคะ"




 

........................................................................................................

สารบัญ








































เรื่องสั้นฟันแล้ว(ไม่ค่อย)จบ    (ไม่ได้อยู่ในจักรวาล Vector)




















ซีรี่ย์คนขี้อวด






PHANTOM จ้าวศาสตร์มืดผู้พิทักษ์

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

หมอแมนโครตแมนเลย "อะไรที่เป็นหี พี่ก็ชอบหมดแหละ" ชอบๆ

โอ้วววววววว
เล่นคนท้องแถม
ต่อแขนต่อขาให้ลูกชาวบ้านเลย
สนุกครับ ปีนเขานี้

แมนได้กลับมาจัดความหลังกับตองซักยกสองยกก็ว่ากันไป

เด็กในท้องคงนอนไม่หลับ

นมกลมน่าดูดมาก

อันนี้ดุเดือดมากครับ ยังดีว่าท้องสาว แทบดูไม่ออกเลย

  WOwww คนนี้ ชอบที่สุดล่ะ 555 ยังไง ถ้ามีภาคต่อไปก็ดีนะครับ

ขนาดท้องยังดูสวยเลย ดีที่ไม่โย้จนลำบากมากไรต์

คนท้องก้อเอานะ

ใจดีจัง ช่วยต่อแขนขาให้ลูกน้องตอง 

ไปเคาะหัวเด็กทำไม ไม่อดใจเลยนะน้องเค้าท้องอยู่

แบบที่ว่าคนท้องร่านมากกว่าปกตินะ

อารมณ์น้องเขาคงดีขึ้นไม่เครียดแน่

หมอตอบได้ชัดเจนและเป็นตัวเองมากเลยครับ