พยาบาลกับหอพักข้างแคมป์คนงาน 1

[Alcoholx1]

 

[Paradon Buaphoch]

 

[cs1198]

ขอบคุณค้าบบ  

[pri29]

 

[llnu]

ขอบคุณครับ

[Rong1234567890]

สงสัยงานนี้มีต่อ

[Namelessj]

 

[godsexxx]

 

[Peter01]

 

[Td]

ชอบ

[Td]

สุด

[Data2345]

  เยี่ยมยอด

[Momotarozad]

ได้ผัวคนงานแน่

[Nftpat]

"อีพลอย มึงว่าพวกเราจะอยู่กันได้ไหมว่ะ" ต้อม พูดขึ้นด้วยความหวั่นใจ ในขณะที่ยืนอยู่ด้านหน้าหอพักแห่งหนึ่ง ที่เธอและเพื่อนสาวอีกคนจะต้องมาใช้ชีวิตหลายเดือนในช่วงฝึกงาน

"ถ้าไม่ได้ มึงก็ไม่จบนะเว้ย มีทางเลือกอื่นอีกหรอไงย่ะ" พลอยตอบ จากนั้นสองสาวก็ลากกระเป๋าเดินทางขนาดกลางๆ เข้าไปในหอพัก ด้านหน้าของหอพักแอบมีความน่ากลัวเพราะเป็นหอพักที่ตั้งอยู่เข้ามาลึกในซอยที่สองข้างเป็นพุ่มหญ้า และด้านซ้ายเป็นแคมป์คนงานก่อสร้าง ที่มีคนอยู่จำนวนพอควร

พลอยกับต้อมลากกระเป๋าเดินทางยกด้วยความลำบากจนมาถึงชั้น 3 ก็เกิดความเหน็ดเหนื่อยพอควร เมื่อเปิดห้องพักไปก็เกิดอาการใจชื้นขึ้นมาหน่อย เพราะในห้องดูดีกว่าที่พวกเธอคิดไว้มาก เป็นห้องที่แบ่งสัดส่วนได้ดี มีแอร์ มีห้องน้ำในตัว เตียงเดี่ยว 2 เตียงตั้งชิดผนัง แถมยังมีระเบียงให้ตากผ้าขนาดกำลังดี แต่พวกเธอก็ยังไม่มีเวลาสำรวจอะไรห้องมากนัก เพราะความหิว แถมยังเป็นเวลาค่ำๆ แล้ว พวกเธอได้แต่เอาข้าวของที่จำเป็นออกมาเพียงบางส่วน มาเตรียมไว้ ในระหว่างที่รอข้าวจากบริการ Delivery มาส่ง พวกเธอก็ผลัดกันอาบน้ำ

พลอยได้อาบก่อน เมื่ออาบน้ำเสร็จแล้วก็เอาผ้าเช็ดตัวออกไปตากที่ระเบียง เมื่อเปิดประตูห้องออกไป ก็ได้ยินเสียงโวยวายในแคมป์คนงาน นอกนั้นด้านหลังเป็นทุ่งหญ้ารกชัฏ มืดมิดน่ากลัว เมื่อพลอยก้าวออกไปไม่นาน ได้ยินเสียงสุนัขหอน ทำเอาเธอกลัวรีบกลับเข้ามาในห้อง และต่อมาต้อมเองก็อยู่ในสถานการณ์คล้ายกัน

เมื่ออาหารมาส่ง ด้วยความหิว ความเหนื่อย เวลาที่ดึก ทำให้สองสาวรีบกิน แล้วรีบเข้านอน แต่เพราะการนอนแปลกที่ เสียงแมลง เสียงหมาหอน ทำเอาสองสาวนอนแทบจะไม่หลับ จนรุ่งเช้าสองคนมองหน้ากันด้วยความโทรม ไม่พูดไม่จารีบแต่งตัวออกไป ด้วยชุดสีขาวของสาวสาธารณสุข



ต้อม เป็นสาวผิวขาวผมยาว รูปร่างผอม ใบหน้าของต้อมให้ความรู้สึกแบบสาวต่างจังหวัด ที่ดูจะใสซื่อ บวกกับตากลมโตของเธอดูน่ารัก ริมฝีปากอวบอิ่มน่าสัมผัสยิ่งทำให้ต้องดูมีเสน่ห์ แม้จะมีขนาดหน้าอกที่ไม่ใหญ่มาก แต่เมื่อรวมหุ่นของเธอแล้วก็เหมาะสมดีเหลือเกิน

พลอย อีกคนที่หากจะบอกว่าต้อมผิวขาวแล้ว พลอยผิวขาวยิ่งกว่า ใบหน้าหมวยๆ ของพลอย บวกกับบุคลิกสาวมั่นที่ดูมั่นอกมั่นใจเอามากๆ ทำให้ภายนอกต้อมดูเป็นคนหยิ่งๆ แต่ถึงยังไงเธอก็มีคนเข้ามาจีบอยู่เรื่อยๆ อีกทั้งยอดถูกใจภาพของพลอยยังเยอะมาก ด้วยความ Sexy กล้าโชว์ของเธอ ทำให้เธอกลายเป็นเมียในจินตนาการของชายหนุ่มหลายคนจำนวนมาก

เมื่อหลายเดือนก่อน
"อีพลอย ลงภาพให้มันเบาๆ หน่อยย่ะ" ต้อมเคยบ่นเพื่อนของเธอไป
"ไม่เป็นไรหรอกน้า ว่างๆ เดี๋ยวฉันก็ไปโพสต์หวานๆ เหมือนโพสต์กะแฟนเองแหละ" พลอยตอบ
"แกมีแฟนที่ไหนย่ะ" ต้อมแซวเพื่อน
"อิอิ เดี๋ยวก็รู้" พลอยตอบด้วยท่าทีกวนๆ ก่อนจะกดมือถือเล่นไปมา ต้อมมองเพื่อนของเธอด้วยสีหน้าเบื่อๆ แต่ไม่นานมือถือของเธอก็ดังขึ้น ต้อมหยิบมาดูก่อนจะพบว่ามือถือของเธอเด้งด้วยข้อความหลายสิบข้อความ ทำเอาเธอตกใจรีบกดเข้าไปดูใน IG เป็นภาพคู่สองสาวยืนแนบชิดด้วยชุดสุดหวาน

(เที่ยวหวานๆ กับคนรักของฉัน Love Love แกที่สุด)

"อะไรของแกกกก" ต้อมร้องออกมาด้วยความตกใจ เธอกำลังงงกับบรรดาข้อความที่ส่งเข้ามาถามไถ่เรื่องราว โดยเฉพาะเพื่อนๆ ในมหาวิทยาลัยของเธอเอง มีข้อความจากเพื่อน รุ่นพี่ หลายคนที่ส่งมาโดยตรง รวมไปถึงที่เม้นต์ตอบในภาพ ส่วนใหญ่ หลายคนที่ต้อมเคยเห็น ที่แสดงออกว่ากำลังจีบพลอย ก็ส่งข้อความเสียใจหลายอย่าง รวมไปถึง พี่เอ็ม รุ่นพี่ที่ต้อมแอบปลื้ม ก็มากดหัวใจให้ ทำเอาใจของต้อมเสียไปหลายส่วนเลย



ไม่น่าเชื่อเหมือนกันนะ เพียงแค่ภาพๆ เดียวที่พลอยโพสต์ไปด้วยความนึกสนุก ก็ลากยาวปัญหาหลายอย่างมาถึงปัจจุบัน แม้ต้อมจะพยายามอธิบายแค่ไหน คนทั่วไปก็ยังแซวเธอกับพลอยอยู่ดี แต่ก็นะสำหรับยุคปัจจุบันแล้ว การคบหาเพศเดียวกันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แต่ยังไงต้อมก็คิดเธอยังชอบผู้ชายมากกว่าอยู่ดี

ในขณะที่พลอยเองก็สบายใจไปได้หลายส่วนเลย เพราะที่ผ่านมาผู้ชายหลายคนจะเข้าหาเธอแบบจีบ หลายคนก็เข้าหาตามตื้อจนพลอยรู้สึกรำคาญ เพราะหลายคนตื้อจนน่าเกลียด พอมีภาพของพลอยกับต้อมโพสต์หวานๆ คนเหล่านั้นก็หายหน้าหายตาไปหลายคน ทำให้พลอยเองยังคงพยายามปั่นกระแสรักหวานๆ ของเธอกับต้อมอยู่ ยิ่งพวกเธอได้มาฝึกงานด้วยกันแล้ว ก็ยิ่งทำให้ข่าวความรักของพวกเธอยิ่งดังต่อไปอีก หลายคนก็ทักทายว่าเป็นทริปฮันนีมูน ทำเอาต้อมโกรธหน้าแดง ที่ดูน่ารักมากขึ้น

"ที่รักขา เรากลับห้องก่อนนะ" พลอยบอกต้อม ถึงแม้พวกเธอจะมาฝึกงานด้วยกัน แต่การฝึกงานก็ไม่ได้เป็นเพียงแผนกเดียว ด้วยตำแหน่งหน้าที่ที่ต้องเรียนรู้ ทำให้พวกเธอแยกกันฝึก และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่พลอย เสร็จจากฝึกงานก่อน เธอเลยขอตัวกลับห้องพักก่อน โดยที่เธอไม่ลืมที่จะแวะตลาดนัด ซื้อเสื้อผ้า ของกินก่อน

เป็นเวลาเกือบ 5 โมงเย็น พลอยเดินถือถุงพลาสติกหลายใบเข้าไปในซอยเปลี่ยวๆ ที่จะเข้าไปหอพักของพวกเธอเอง เวลาเดินในที่แบบนี้พลอยก็คิดอยากจะหารถมอเตอร์ไซต์สักคันจะได้สบายๆ พลอยเดินไป เล่นมือถือไป ก่อนจะได้ยินเสียงบางอย่างดังมาจากด้านหลัง เธอหันไปมองก่อนจะตกใจ เพราะมองเห็นหมาตัวใหญ่ ประมาณ 3-4 ตัวกำลังแยกเขี้ยว หันมาทางเธอ พลอยยืนนิ่งด้วยความตกใจ จากความที่เธอกลับหมามาก่อนอยู่แล้ว เกิดอาการมือไม้สั่น เหงื่อไหลชุ่มมือ พวกมันเดินเข้ามาช้าๆ แยกเขี้ยวดูน่ากลัว แถมพอมีตัวหนึ่งที่ส่งเสียงเห่าดัง พลอยถึงกับสะดุ้ง ข้าวของในมือหล่นตกลงพื้น
"แฮ่ โฮ่ง" เสียงหมาเห่าดังลั่น พลอยอยากจะวิ่งหนี แต่กลายเป็นขาอ่อนแรง ทรุดลงกับพื้น
"ไปๆ" เสียงชายคนหนึ่งดังออกมา พร้อมกับมีท่อนไม้อันใหญ่ลอยออกมา ใส่กลุ่มพวกหมา ก่อนที่จะมีชาย 4 คนวิ่งออกมา พลอยมองดูพวกเขาด้วยความรู้สึกประทับใจ ราวกับเป็นฮีโร่ในยามวิกฤต พวกเขาถือท่อนไม้ ตีอากาศไปมา จนพวกหมาเห็นก็รีบวิ่งหนีหายไป

"เป็นอะไรไหม" ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาก้มลงหยิบข้าวของที่ตกตามพื้น พลอยที่ยังขาไม่มีแรงเลยได้เห็น เขาหยิบชุดชั้นในของเธอที่เพิ่งซื้อมา ที่ตกลงตามพื้น พลอยได้เห็นมือสากๆ ของชายหนุ่ม กำลังหยิบจับชุดชั้นในสุดหวานของเธอก็นึกเขินอายในใจ เธอพยายามดันตัวยืนขึ้น ก่อนจะมองพวกเขาอีกครั้ง
"ขะ ขอบคุณคะ" พลอยยกมือไหว้ขอบคุณ ก่อนจะมองพวกเขาอีกที
"ไม่เป็นไรครับ" ชายคนแรกที่หยิบชุดชั้นในตอบรับด้วยภาษาไทยที่ฟังไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ พลอยมองเขาเป็นชายหนุ่มผิวเข้ม ผมสั้นๆ รูปร่างสูงน่าจะประมาณ 185 cm.
พวกเขาอาสาพาพลอยเดินไปส่งที่หอพักอีกครั้ง ในระหว่างทางพวกเขาเลยได้แนะนำตัว ทุกคนเป็นชาวพม่า พักอาศัยอยู่ในแคมป์คนงานที่อยู่ด้านข้างหอพัก พวกเขามีชื่อภาษาพม่ากัน แต่พวกเขาก็บอกน่าจะจำยาก พอได้มาอยู่เมืองไทยเลยมีชื่อเล่น แบบคนไทยกันด้วย เริ่มจาก ชายคนแรกที่พลอยเขินเวลามองเขา นึกถึงภาพเขาที่หยิบจับชุดชั้นในของพลอย เขาแนะนำตัว ชื่อ เข้ม ซึ่งก็คงมาจากผิวเข้มๆ ของเขา
ต่อมาเป็นพี่ชายแท้ๆ ของเข้ม หน้าตาใกล้เคียงเข้มพอควร แต่ผิวคล้ำจนแทบดำ เลยได้ชื่อว่าดำ ส่วนอีกคนมีรูปร่างอ้วนสุดในกลุ่ม ตัวก็เล็กกว่าเลยชื่อตัน และคนสุดท้าย ที่ผิวขาวสุดในกลุ่ม ตัวสูงสุดในกลุ่ม ใช้ชื่อว่า โย่ง

ไม่นานพวกเขาก็เดินพาพลอยมาส่งที่หอพักเรียบร้อย พลอยกล่าวขอบคุณพวกเขา ก่อนจะแยกย้ายกันกับไป พลอยเดินขึ้นห้องพักเพียงลำพัง เมื่อถึงห้อง พลอยก็ถอดชุดออก เตรียมจะอาบน้ำ แต่เมื่อพลอยได้เห็นชุดชั้นในสีชมพูสุดหวานที่เพิ่งซื้อมา มือของเข้มที่หยิบจับมัน ใบหน้าของเขา ก็ทำให้พลอยเกิดอาการสยิวขึ้นมา เธอมองดูเวลาแล้วต้อมคงยังอีกนานกว่าจะกลับ เธอถอดเสื้อผ้าออกจนเปลือยเปล่า หยิบชุดชั้นในที่เพิ่งซื้อมาสวมใส่ ทั้งยกทรงและกางเกงใน เพียงแค่ใส่จนเสร็จ มองดูตัวเองในกระจก หุ่นของพลอยในกระจกช่างดูดี

พลอยนั่งบนเตียง ถ่างขาออกทั้งๆ ที่ยังสวมใส่กางเกงในอยู่ กางเกงในสีชมพูถ่างออก มือของพลอยสอดเข้าไปในกางเกงใน สัมผัสเจอกับเนื้อแฉะๆ ที่เปียกชุ่ม ปลายนิ้วเรียวๆ ของพลอยถูไปมาตามร่องเสียว เธอหลับตาพริ้มนึกถึงใบหน้าชายหนุ่มที่เพิ่งเจอกันมา ความรู้สึกดีที่พวกเขาช่วยเหลือเธอไว้ มือคล้ำๆ ของพี่เข้ม ที่ได้หยิบจับกางเกงในตัวนี้ ทำเอาพลอยนึกเคลิ้มตาม นิ้วที่ถูไปมา ทำให้ร่องเสียวยิ่งเปียกชุ่มมากขึ้น เธอถูไปมาจนเกิดเสียงแจ๊ะ ดังเป็นระยะๆ ยิ่งทียิ่งเสียว ยิ่งเสียวยิ่งถูแรง
"อือออ อือออ อ่าาาา อืออออ" พลอยครางออกมาด้วยความเวียวแต่มือก็หยุดไม่ได้ ยังคงถูหีไปมารัวๆ จนเธอตัวกระตุก นอนหมดแรงไปกับเตียง ปลายนิ้วของเธอเมื่อยกออกมาจากกางเกงใน ก็เปื้อนน้ำเยิ้มๆ ตามง่ามนิ้ว ก่อนที่เธอจะนอนพักเอาแรง ก่อนจะรีบไปอาบน้ำ ไม่นานหลังจากอาบเสร็จ ต้อมก็กลับมา พลอยเล่าเหตุการณ์ โดนหมาไล่ มีคนช่วยให้เพื่อนสาวฟัง แต่ข้ามเรื่องที่เขาหยิบกางเกงในของเธอขึ้นมา เพราะตอนนี้ชุดชั้นในสีชมพู กำลังตากรับลมอยู่ที่ระเบียง ชวนคิดว่าพวกเขาจะมองเห็นมันไหมนะ



หลังจากเหตุการณ์ที่พลอยได้รู้จักพวกเขา ด้วยความที่เส้นทางเดินทางไปกลับหอพักกับโรงพยาบาลต้องผ่านแคมป์คนงาน แถมยังมีตลาดนัดใกล้เคียง ทำให้พวกเขาทั้ง 4 พลอยและต้อมได้เจอกัน และทำความรู้จัก ในช่วงแรกต้อมแอบระแวงพวกเขาด้วยความรู้สึกไม่คุ้นเคย แต่พอเจอกันบ่อยๆ ก็เริ่มสนิทสนม จนถึงขนาดไปกินหมูกระทะด้วยกันมาแล้ว พวกเธอได้เข้าไปในแคมป์คนงาน จึงได้รู้ว่าดำ พี่ชายของเข้มมีตำแหน่งเป็นถึงผู้ช่วยผู้จัดการ ทำให้พวกเขามีห้องพักที่พิเศษแยกออกมาจากคนอื่นๆ บ้านพักของพวกเขาอยู่ใกล้กับออฟฟิศ มีแอร์พร้อม ที่อยู่สบายไม่น้อย

การฝึกงานของสองสาวก็ผ่านมาร่วม 2 เดือน ความยากก็เพิ่มมากขึ้น ในบางครั้งพวกเธอก็ถูกรุ่นพี่ดุจนเครียดบ่อยๆ ต้อมเองที่เครียดพอได้โอกาสวันหยุดจึงขอกลับบ้าน เหลือเพียงพลอยที่ต้องอยู่หอพักเพียงลำพัง แล้วพอถึงช่วงเลิกงาน พลอยในชุดทำงานแบบเสื้อขาวกระโปรงสีดำสั้นขนาดเข่าก็เดินไปมา ในตลาดนัด เพราะพลอยตั้งใจจะหาของไปกินที่ห้อง ก็ได้พบกับแก็งค์ 4 หนุ่มที่คุ้นเคย
"แฟนสาวไปไหนละ" เข้มแซว เพราะพวกเธอแกล้งหลอกพวกเขาตามแบบที่หลอกเพื่อนร่วมคณะ
"กลับบ้านนะ" พลอยตอบ
"แล้วจะไปกินคนเดียวหรอ" ดำถาม
"ค่ะ"
"มากินด้วยกันไหม โย่งมันถูกหวย ว่าจะปาร์ตี้กัน" ดำชวน แม้จะเคยไปห้องพักของพวกเขามาแล้ว แต่ก็เป็นการไปพร้อมกับต้อม พลอยยังไม่เคยไปห้องของพวกเขาคนเดียวมาก่อน ถึงยังไงพลอยก็ยังมีความห่วงตัวเองอยู่
"แปปเดียวก็ได้" ตันบอก พลอยคิดอยู่สักพักก่อนจะตกลง เดินตามไปกับพวกเขา

เมื่อมาถึงห้อง กับข้าวต่างๆ ก็วางเต็มโต๊ะ รวมถึงเบียร์หลายขวดที่เปิดออก ตอนแรกพลอยไม่กล้าที่จะดื่ม แต่พอเข้มรีบวิ่งออกไปซื้อสปาย พลอยเลยต้องดื่มเพื่อไม่ให้เสียมารยาท แล้วเมื่อวงได้มีแอลกฮอลล์ จากที่ตอนแรกพลอยนั่งเขินๆ ก็เริ่มนั่งผ่อนคลายมากขึ้น รวมถึงพวกผู้ชายด้วยที่พอเหล้าเข้าปากก็กล้า คุยกันหลายอย่าง แต่เพราะพวกเขาต้องมาพูดภาษาไทย ทำให้คุยช้าลง บางช่วงมึนๆ ก็เผลอพูดภาษาพม่าออกมา ทำเอาพลอยฟังไม่ออก
"ไม่น่าเชื่อเลยนะ ห้องโทรมๆ จะได้มีคนสวยมาหา" ดำพูด คำชมความสวยใครได้ยินก็รู้สึกดี พลอยได้ยินแบบนั้นใบหน้าที่แดงเพราะฤทธิ์เหล้าก็ยิ่งเขินมากขึ้น
"ใช่ๆ ไม่น่าเชื่อเลยนะ ว่าน้องพลอยจะยอมมาห้องโทรมๆ เถื่อนๆ" เข้มบอก
"ก็เพราะมึงแหละ วันนั้นจู่ๆ กล้าออกไปหาพวกหมา ทั้งที่กลัวหมาสุด" ตันบอก พลอยหันไปมองเขาด้วยความรู้สึกทึ่งยิ่งกว่าเดิม
"เอานะๆ" เข้มบอกอย่างเขินๆ ตอนนี้ในสายตาของพลอย เข้มดูจะเท่ขึ้นไปอีกมาก

[Sana]

สนุกมากๆ