ขย่มเสียวคุณอา
ตอนที่ 17 ความเฉยชา กับ น้ำตาของมะลิ




วันนี้มะลิตื่นเช้าค่ะ วันนี้ต้องออกไปมหาลัยแต่เช้า มะลิอาบน้ำแต่งตัว ใส่ชุดนักศึกษาจนเสร็จ แล้วเดินลงมาจากห้องค่ะ มะลิเดินลงมาแล้วก็เจอกับอานัด ที่กำลังจะเดินเข้าห้อง มะลิต้องเรียกค่ะ



...อานัดค่ะ...มะลิเรียกกับใบหน้าที่ยิ้มแย้ม...

อานัดหันมามอง เขาก้มหน้าแล้วเดินเข้าห้องปิดประตูไป  มะลิไม่สนใจแล้วค่ะ วันนี้ต้องรู้เรื่อง มะลิเคาะประตู มะลิจะเคาะจนเขาเปิด



...ตุบ...ตุบ...ตุบ...

...อานัด เปิดประตู...

...เราต้องคุยกันให้รู้เรื่อง...

...กึ๊ก...แล้วอานัดก็ยอมเปิดประตู...



" มีอะไรมะลิ ทำไมไม่รีบไปมหาลัย เดี๋ยวก็เข้าเรียนไม่ทัน   ...อานัดบ่นมะลิเลยค่ะ

" อานัดเป็นอะไร ทำไมไม่ยอมคุยกับมะลิ   ...มะลิถาม

" อาไม่ได้เป็นอะไร อาแค่เหนื่อยๆ อาอยากพัก   ...อานัดบอก

" มะลิไม่เชื่อ ตั้งแต่อานัดคุยกับลุงโอ อานัดก็เงียบไปเลย เหมือนกับไม่อยากจะคุยกับมะลิอีกแล้ว ทำไมค่ะอานัด   ...มะลิถาม



...ฟรุ๊บบบบ...

...อานัดดึงมะลิเข้ามาในห้อง แล้วปิดประตู...



" มะลิ ฟังอานะ อานัดคืออาของมะลิ เราเป็นมากไปกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว   ...อานัดบอก

" ทำไมจะไม่ได้ล่ะค่ะ แค่นี้เราก็เป็นกันมากกว่าอาหลานแล้วนะคะ   ...มะลิบอก

" เราก็หยุดมันสิมะลิ   ...อานัดบอก

" หยุดหรอค่ะ เรามากันถึงขนาดนี้แล้ว เราจะหยุดมันได้ยังไงค่ะ อาเอาน้ำที่มันเข้ามาในท้องของมะลิทุกวันๆ ออกมาได้หรือเปล่าล่ะค่ะ   ...มะลิถาม

" ...เฮยยย... มะลิอาขอโทษ กับสิ่งที่อาทำลงไป แต่เราสองคน จะต้องหยุดเรื่องนี้ อาไม่อยากให้ใครมาว่าเราสองคนภายหลัง ว่าอาเอาหลานทำเมีย หรือหลานเอาอาทำผัว มะลิเข้าใจมั้ย   ...อานัดบอก

" เราต้องไม่หยุดมันสิค่ะ เราต้องเดินไปด้วยกัน หรือไม่ก็พยายามไม่ให้ใครรู้ ก็ได้หนิค่ะ   ...มะลิบอก

" มะลิ เรื่องระหว่างเรา มันต้องจบ เราจะกลับมาเป็นแค่ อากับหลานเหมือนเดิม   ...อานัดบอก

" ไม่ค่ะอานัด มะลิรักอานัดนะคะ ที่รักของมะลิ   ...มะลิบอก



มะลิบอกแล้วเดินเข้าไปใกล้ๆอานัด มะลิยื่นใบหน้ากับดวงตาที่ใสซื่อขึ้นไปจูบปากอานัด มะลิบดปากใส่ แต่สิ่งที่มะลิได้กลับมา คือการเงียบนิ่งของอานัด มะลิจูบปากอานัดอีกครั้งเป็นครั้งที่สอง ก็เจอแต่ความนิ่ง มะลิจูบและบดปากใส่อานัดอีกครั้งแบบเร่าร้อน ทุกอย่างเงียบสงบ มีเพียงมะลิที่จูบปากอานัด โดยที่ไม่มีการจูบตอบของอานัดกลับมา  มะลิหยุดนิ่ง ถอยหลังออกมาสองเก้า มะลิมองเข้าไปที่ในตาและใบหน้าที่เฉยชาของอานัด  ...อานัดที่มะลิรักได้เปลี่ยนไปแล้ว...  น้ำตาของมะลิไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว หัวใจของมะลิ มันชาไปทั้งใจ  กับความเฉยชาจากคนที่มะลิรัก



" ไปมหาลัยได้แล้วมะลิ สายแล้วเนี่ย อาก็จะรีบไปธุระ อาแค่เข้ามาเอาโทรศัพท์   ...อานัดบอก



มะลิไม่ตอบ มะลิยิ้มออกมาให้อานัด รอยยิ้มที่เปื้อนไปด้วยน้ำตา มะลิถอยหลังไปอีกสามเก้า กับรอยยิ้มเจ็บๆที่ยังส่งให้   มะลิหันหลังกลับ แล้วก้มหน้าเดินออกจากห้องนั้นไป  มะลิไปมหาลัยทั้งน้ำตาเลยค่ะ มันเจ็บนะ เจ็บอย่างบอกไม่ถูก



... ที่มหาลัยแห่งหนึ่ง ...

" เฮ้ยยย... ยัยมะลิ   ...มะลิหันไปมองยัยเปิ้ลที่เรียก ด้วยใบหน้าที่น้ำตายังไม่แห่งดี

" อืม... ว่าไงเปิ้ล   ...มะลิตอบ

" มะลิ แก ...เฮยยย... มันยังไงกันวะ ถ้าแกอึดอัด ระบายให้ชั้นฟังได้นะ   ...เปิ้ลบอกกับมะลิ มันคือเพื่อนแท้ของมะลิค่ะ ถ้าจะระบายความในใจให้ใครสักคนฟัง หนึ่งในนั้น ก็ต้องมีมัน

" ชั้นก็อยากจะระบายให้แกฟังนะ แต่เราต้องเข้าเรียนแล้ว   ...มะลิบอก

" หึ ก็ไม่ต้องเข้าสิ   ...เปิ้ลบอก

" แกจะชวนชั้นโดนเรียนหรอ   ...มะลิถาม

" หือ... ยัยมะลิ นี่มหาลัยนะเว้ย ไม่ใช่โรงเรียนมัธยม ที่จะใช้คำว่าโดนเรียน   ...ยัยเปิ้ลบอก

" แล้วเราจะไปไหน   ...มะลิถาม

" ไปบ้านชั้น วันนี้ไม่มีใครอยู่บ้าน ถ้าแกเสียใจขนาดนี้ ชั้นจะทำเหล้าปั่นให้แกกิน จะไปมั้ย   ...เปื้ลถาม

" หึหึ  ถ้าเมาแล้วมันหาย ..SAD... ก็ไปสิ   ...มะลิตอบ

" หึหึ  ป่ะเพื่อนรัก   ...เปิ้ลบอก



... เราสองคนเดินหันหลัง กำลังจะเดินออกจากมหาลัย ...

...เฮ้ย ยัยเปิ้ล ยัยมะลิ...



" แกสองคนจะไปไหนเนี่ย ไม่เข้าเรียนหรอ   ...ยัยแตงตะโกนเรียกแล้วถาม ถึงเราจะเพิ่งเจอกันไม่นาน แต่มันก็เป็นเพื่อนที่จริงใจที่สุดอีกคนของมะลิ

" ชั้นจะพายัยมะลิไปเมา   ...เปิ้ลบอกกับแตง

" ห๊ะ... ฮือ... มีปัญหาหัวใจล่ะสิ ได้งั้นชั้นก็จะไม่เข้าเรียน ชั้นจะไปเมาเป็นเพื่อนแกอีกคนมะลิ ถึงชั้นจะรู้จักกับแกไม่ถึงปี แต่แกก็เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับชั้น มะลิ ป่ะ ไปไหนไปกัน   ...ยัยแตงพูดออกมา

" หึหึ  ขอบใจนะแตง ป่ะเราไปด้วยกัน   ...มะลิบอก แล้วน้ำตาของมะลิก็ค่อยๆหยดลงมา น้ำตาของมะลิในช่วงนี้ แค่มีอะไรมาสะกิดที่หัวใจนิดหน่อย มันก็ไหลออกมาแล้วค่ะ

" ป่ะ  เออ แล้วยัยส้มล่ะแตง   ...เปิ้ลถามถึงส้ม

" ไม่เห็นเลยว่ะ ปล่อยมันเหอะ เราไปกันแค่สามคนก็ได้   ...แตงบอก



... หลายชั่วโมงต่อมา ...



มะลิ เปิ้ล และแตง นั่งกินเหล้าปั่นกันค่ะ ในบ้านของเปิ้ล เปิ้ลมันก็เปิดเพลงเบาๆค่ะ แต่ในบ้านเงียบค่ะ มะลิระบายอะไรหลายๆอย่างออกไปให้เปิ้ลกับแตงฟัง แม้แต่เรื่องที่มะลิเสียตัวให้อานัดไปแล้ว มะลิก็พูดค่ะ เพราะมะลิรู้ค่ะ ว่าความลับของมะลิไม่หลุดออกจากปากของยัยสองคนนี้แน่ หลังจากมะลิพูดจบ มะลิก็เงียบนั่งเหม่อ แล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง น้ำตาก็ไหลออกมาตลอดเวลา  เหล้าปั่นฝีมือยัยเปิ้ลมันก็เลยดูไม่อร่อย เพราะอารมณ์ในตอนนี้ของมะลิ

สักพักยั้ยเปิ้ลก็ขยับมานั่งข้างๆมะลิ ก่อนที่เราจะนั่งพิงกัน ถือแก้วเหล้าคนละแก้ว แต่ไม่ได้พูดคุยอะไรกัน มะลิกับเปิ้ล เรารับรู้กันด้วยใจค่ะ  การที่เปิ้ลมานั่งพิงกับมะลิแบบนี้ มันก็คือการปลอบอย่างนึงค่ะ ที่ไม่ต้องพูด แต่ปลอบกันด้วยหัวใจ มีแค่เพื่อนรักกันเท่านั้นล่ะค่ะ ที่จะเข้าใจความรู้สึกนี้ โดยที่ไม่ต้องพูดคุยกัน



" แกสองคนดูเข้าใจกันจังเลยวะ  ทำไมชั้นถึงไม่ได้เป็นเพื่อนกับแกสองคน ตั้งแต่เด็กๆวะ   ...ยัยแตงพูดออกมา

" แต่ตอนนี้ แกก็เป็นเพื่อนเราหนิ   ...มะลิบอก

" ใช่...   ...เปิ้ลบอก



แล้วแตงก็เข้ามานั่งพิงมะลิอีกคน กายเป็นเราสามคนนั่งพิงกัน แล้วก็จิบเหล้าปั่นไป



... 1 ชั่วโมงต่อมา ...

เราสามคนนั่งพิงกันเป็นชั่วโมง เสียงพูดคุยแทบจะไม่มี น้ำตาของมะลิก็ไหลออกมาบ้าง หยุดบ้าง  ยัยเปิ้ลบอกว่าจะร้องก็ร้องออกมา อย่าไปฝืนมัน



" มะลิ เปิ้ล  จะมืดแล้วว่ะ ชั้นขอกลับก่อนนะ   ...ยัยแตงบอก

" ให้ชั้นไปส่งมั้ย   ...เปิ้ลถาม

" ไม่เป็นไร ชั้นกลับเองดีกว่า แกอยู่กับไอ้มะลิไปเหอะ   ...แตงบอก

" กลับบ้านดีๆนะแตง   ...มะลิบอก

" แล้วเจอกันเพื่อน   ...ยัยแตงบอก แล้วมันก็กลับไป



ตอนนี้ก็เหลือแค่มะลิ กับเปิ้ลสองคน ที่ยังนั่งพิงกันอยู่  เวลามันก็ผ่านไปเรื่อยๆ จนมืด



" มะลิ ชั้นร้องเพลงให้ฟังมั้ย   ...เปิ้ลบอก

" แกร้องเพลงไม่ได้เรื่องนะ เปิ้ล   ...มะลิบอก

" งั้นแกก็ร้อง แกเป็นนักร้องนะ แถมยังเป็นนักร้องนำในวงของโรงเรียนเก่าเราอีก   ...เปิ้ลบอก

" ตอนนี้ชั้นร้องไห้ได้อย่างเดียวว่ะ หึหึ   ...มะลิบอกแล้วก็หัวเราะออกมาเบาๆ

" แกหัวเราะแล้ว หึหึ   ...เปิ้ลบอก

" หัวเราะทั้งน้ำตาเนี่ยนะ หึหึ เหมือนตอนนั้น ตอนที่แกอกหัก ชั้นก็ทำให้แกหัวเราะ หึหึ   ...มะลิบอก

" ฮึฮึ  หลายเดือนแล้วนะ แต่ยังเจ็บอยู่เลย พอวันนี้แกเจ็บด้วย แม่ง ...SAD... เลยหึหึ   ...เปิ้ลบอก

" ฮึฮึ   ...แล้วเราสองคนก็หัวเราะออกมา



เราหันมามองหน้ากันค่ะ ยิ้มแล้วก็หัวเราะออกมา  แต่ว่า ไม่รู้ความรู้สึกอะไรนะคะ ที่มันเข้ามาในสมอง  มะลิกับเปิ้ลหันหน้าเอียงคอเข้ามาใกล้ๆกัน แล้วเราก็จูบกัน จากเบาๆ ก็เริ่มบดปากใส่กัน เหมือนความเสียใจของเราสองคน มันกำลังผสมกัน มะลิกับเปิ้ล ไม่เคยทำแบบนี้กันนะคะ แต่วันนี้อาจจะเป็นวันแรก ที่เราสองคนจะทำอะไรแบบนี้


 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

ขอบคุณมากครับ มะลิงอนอานัดแล้ว ไปเรียนก็ไม่ไป หนีไปบ้านเปิ้ล เลยครับ

มะลิได้เปิ้ลปลอบใจ

เดี๋ยวก็กลับมารักกันอีก มะลิต้องใจเย็น มันเป็นแผนลุงโอ หวังเคลมหลานด้วยอีกคน

ปาดน้ำตาแล้วทำใจ ว่าใครจะใจแข็งกว่ากัน

มะลิ​ ผู้แบกความเสียใจ

อานัดทำมะลิเสียใจ ใด้เปิ้ลมาดามใจ

อย่างน้อยก็ยังดีที่มีแตงกับเปิ้ลคอยอยู่เป็นเพื่อน คอยปลอบใจ

สงสารมะลินะแต่ยังดีมีเปิ้ลคอยเป็นเพื่อน

งานนี้มะลิหลุดแล้ว แต่กับเปิ้ลก็ยังดี
แต่กับลุงโอนี่สิ แกคงไม่หยุดแค่นี้แน่
ขอบคุณครับ

มะลิยังดีมีเพื่อนคอยช่วย ไม่งั้นยุ่งแน่

แผนการของลุงโอสำเร็จไปหนึ่งขั้น

  ::HeyHey::เสียใจเพราะผู้ชายมาปลอบใจกันเองแล้วมะลิจะกลายเป็นคนรักดนตรีไทยหรือเปล่า

เรียบร้อยโดนแผนไปละ 1

มะลิคงอยู่ให้เพื่อนๆปลอบ​ ยาวแน่ๆเลยครับ