สวัสดีครับ สวัสดี ร้านเกะมาละครับ


ยินดีต้อนรับสมาชิกร้านเกะท่านใหม่ๆด้วย

แล้วก็ขอบคุณสำหรับลูกค้าผู้ที่มาเยี่ยมร้านเกะตั้งแต่ตอนที่ 1 จนถึงปัจจุบัน

รู้สึกขอบคุณมากๆเลยคร๊าบบบบบบ ขอบคุณทุกคอมเมนต์จริงๆครับ  ผมอ่านทุกตอมเมนต์นะครับ สั้นยาวผมก็อ่านหมด

และขอบคุณทุก EDIT และแสดงความคิดเห็นเพิ่มหลังอ่านจบ  มันเป็นกำลังใจอย่างดี

อย่างที่บอกครับกระทู้นี้ Free STYLE คอมเมนต์อะไรก็ได้ครับ เพื่อจะอ่านเนื้อหาที่ซ่อนไว้

ไม่จำเป็นต้อง EDIT ไม่ต้องกลัวผิดกฎใดๆ แต่ระวังกระทู้อื่นๆ หมวดอื่นๆด้วยนะครับ

เราต้องทำตามกฎของบอร์ดและกระทู้นั้นๆนะครับ เพราะเวลา MOD ลงดาบก็เด็ดขาดมา

ปล. สำหรับท่านที่ต้องการอ่าน ซีรีย์คาราโอเกะ หรือ ทุกซีรีย์ย้อนหลัง



สามารถคลิกที่ภาพ เพื่อวาร์ปไปห้องสมุดนายโทนได้เลยครับ

★★★★★★★★★★★



ปล.2 สำหรับใครสมาชิกใหม่ที่พึ่งสมัครเมมยูซเซอร์เข้ามาแล้วพออ่านเรื่องนี้แล้วอยากอ่านต่อก็ง่ายๆครับ
ตามภาพเลย ขั้นตอน 1 2 3  แต่ระวังการคอมเมนต์ไว้ให้ดีๆ อย่ามาแต่ อีโม นะ





★★★★★★★★★★★


จอย สาวหวาน ฝ่ายประสานงานต่างประเทศ

เธอดูใสๆ ตามฉบับสาวไทยที่เชี่ยวชาญด้านญี่ปุ่นครับ







แต่จอยหุ่นดี เธอบอกว่า หุ่นดีก็เป็นบุคลิกภาพที่สำคัญ

เพราะงั้นเธอจึงออกกำลังทุกครั้งที่ว่าง ที่สำคัญจอยเป็นสาวแว่น



★★★★★★★★★★★



ความเดิมตอนที่แล้ว


หลังจากที่เล่นบทรักกับพี่พลอยผ่านไป

เช้าวันต่อมาก็กินข้าว ทำอะไรตามปกติครับ

จอยก็ตื่นมาเหมือนกันดูเหมือนว่าเธอจะรู้แล้วว่า

เสียเหลี่ยมให้พี่พลอย พี่พลอยเองก็ไม่ปิดบังอะไรเลย

พอถึงเวลาไปทำงานพี่พลอยก็ออกไปครับ จอยก็มีคนโทรมา

ผมเองก็มีคนโทรมา ตอนแรกก็ดีใจว่าเป็นมิ้นต์

แต่อยู่ดีๆมิ้นต์ที่ปกติจะพูดเย็นๆ ชาๆ อยู่ดีๆก็เหมือนกินรังแตน

โมโห.. แล้วก็ตะคอกผมเฉยเลย แถมปิดเครื่องหนีด้วย


★★★★★★★★★★★

นายโทนไดอารี่ 102


ทำไงดีล่ะ โทรไปก็ไม่ติด.. ปิดเครื่องเหรอ ผมโทรหาดาวดีมั้ยนะ โทรหาแก้มดีมั้ยนะ ... แต่สิ่งที่ไม่เข้าใจคือ ทำไมมิ้นต์ต้องอารมณ์เสียขนาดนั้นนะ แต่สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกไม่ดีมากๆ คือโดนตะคอกนี่แหละ



ไม่รู้ดิ่ เหมือนผมจะฝังใจเรื่องที่โดนแฟนเก่าตะคอกมั้ง มันผ่านมาปีกว่าๆแล้วก็จริงๆ แต่อะไรที่ไม่ชอบมันก็คือไม่ชอบอยู่ดี .. ถ้าโทรไปหาดาวตอนนี้ ถ้าผมไปจอสายมิ้นต์แล้วโดนตะคอกอีก ผมคงดาวน์เลยว่ะ



ใจผมน่ะอยากโทรนะ อยากคุยให้จบๆ ไม่อยากให้ค้างๆคาๆ เพราะมันแย่ในความรู้สึกบอกตรงๆ แต่อีกใจก็คิดว่าคงต้องรอให้ใจเย็นก่อน ในบรรดา 3 สาว มิ้นต์ยังไม่ค่อยเปิดใจให้ผมเท่าไรนะ


ฟังแล้วมันอาจจะดูเห็นแก่ตัวนะคุณผู้อ่าน ได้เธอมาตั้งหลายที มีอะไรกันตั้งหลายครั้ง แต่ผมกลับมาบอกว่ามิ้นต์ไม่ค่อยเปิดใจเลย ผมเองก็กระอักกระอ่วน เพราะอดีตของมิ้นต ผมก็ไม่ได้รู้อะไรชัดเจน เท่าดาวกับแก้ม


เฮ้อออ พูดไปก็ดูเข้าข้างตัวเอง.....  ผมรู้สึกแย่ที่ไม่รู้จะทำยังไงดีเหมือนกันนะ ที่จริงผมควรโทรหาดาวไม่ก็แก้มนะ แต่เหมือนใจผมมันกลัวโดนตะคอก แล้วผมจะหงุดหงิดแล้วตะคอกกลับน่ะสิ่


" ก็บอกว่าไม่ชอบๆ จะตะคอกทำไม "


ถึงหมอลักษณ์จะไม่ได้ฟันธง แต่ผมคงตะคอกกลับไปแบบนั้น ซึ่งมันคงไม่ดี... แต่เฮ้ย ผมจะให้มันคาราคาซังแบบนี้เหรอ เพราะที่ผ่านมา ถึงจะพูดได้ไม่เต็มปากว่ามิ้นต์เปิดใจให้ แต่เธอก็น่ารักกับผมตลอดเลยนะ ถ้าไปตะคอกเธอกลับ


ผมก็กลัวจะไปทำให้ไอ้แผลเก่าของมิ้นต์ที่ผมยังไม่รู้ มันเจ็บขึ้นมาอีกจะทำไง เฮ้ออออ เกิดเป็นมนุษย์นี่ยากเย็นจังแฮะ .. หรือผม   เริ่มมีความรู้สึกผูกพันกับมิ้นต์มากว่าเดิมกันนะ ผมวางโทรศัพท์ไว้ข้างๆนั่นแหละครับ



จอยเดินกึ่งวิ่งมาทางผมแล้วโดนตุ้บนั่งข้างๆแล้วบอกว่า โทนนนนน  จอยพูดแล้วคือน้ำเสียงดูตื่นเต้นแล้วเขย่า ๆ ๆ  ตัวผมไม่หยุดเลย ผมก็หืมมีไรเหรอ  จอยบอกว่ามีข่าวดีอ้ะ โปร์ไฟล์งานของจอยได้รับคัดเลือกอ้ะ มีโอกาสจะได้ทุนไปดูงานที่ญี่ปุ่นด้วย ผมบอกโห้ !!! ไม่ธรรมดาแล้ววว เก่งมากกก จอยก็กอดเอวผมเหมือนดีใจมากๆเลย กอดแน่นเลยครับ



แต่ผมก็ถามว่า แล้วทำไมป้าเขาเป็นคนติดต่อมาล่ะ แทนที่จะเป็นสายงานโดยตรงน่ะ แล้วจอยก็อธิบายครับ ซึ่งผมขอละตรงนี้เอาไว้ เพราะมันยาวมาก และไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่อง ผมฟัง ๆ ก็อื้มนะ ป้าเองก็รับผิดชอบอะไรพวกนี้ด้วยนี่นะ จอยมองหน้าผมแล้วถา ว่า นี่กล้าเรียกเขาว่าป้าเลยเหรอ ผมบอกอื้มม ก็เรียกแบบนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วน่ะ จอยบอกเอ้ออ ใช่ เมื่อกี้บอกเรียนงานจากเขาเหรอ ผมบอกอื้ม



ก็ตอนปี 2 ได้ไปเรียนงานที่บริษัทนั้นอ่ะ จอยตกใจครับ จากนั่งกอดเอว ก็เด้งตัวมานั่งมองแล้วบอก เด็กปี2 ที่ไหนเขาฝึกงานกัน ผมก็เลยบอกไปว่า ก็ผมนี่แหละ ตอนนั้นแขนเส้นเอ็นฉีกน่ะ คุณท่านเลยมั้งห้ามไม่ให้ทำงานกับพี่แมน เพื่อให้รักษาตัว



ท่านเลยให้ไปทำงานกับท่าน พร้อมกับสอนงานไปด้วย จอยถามว่า ฮ๊ะ !!! กับคุณ ( ชื่อพ่อพี่หมิว ) น่ะเหรอ ผมก็บอกอื้มใช่ แล้วก็เรียนกับฝ่าย HR แต่ส่วนมากจะเรียนเรื่องการพัฒนาบุคลิกภาพให้เข้าตาเวลาสำภาษณ์งานมากกว่า


ส่วนป้าเขาก็จะสอนเรื่องการงาน พวกนิดต่อกงศุล งานชิปปิ้งอะไรพวกนี้อ่ะ จอยมองแบบเอ๋อไปเลย จอยบอกทำไมไม่เรียนทีละอย่างล้ะ แล้วเรียนไปได้ไงอ่ะ ผมบอกว่าก็มันเป็นการทำงานพิเศษนี่นา จอยพูด งานพิเศษเหรอ


ผมบอกอื้ม ผมต้องทำงานหาเงินใช้เองนะตอนเรียนมหา'ลัยน่ะ พอทำงานกับพี่แมนไม่ได้ ก็ต้องมาทำงานกับคุณท่านแทน แล้วทุกๆ เสาร์ อาทิตย์ คุณท่านก็จะให้สอบเกี่ยวกับเนื้อหาที่เรียนมาในแต่ละอาทิตย์


จอยถามฮ๊ะ สอบเหรอ ผมบอกช่ายยยย เพราะงั้นผมต้องตั้งใจเรียนรู้ไง เพราะถ้าทำได้ไม่ดี เงินค่าจ้างก็จะลดลง คุณท่านบอกเอง จอยบอกโห !!!  ไรเนี่ยยย ผมก็หัวเราะนะ แล้วก็บอกว่าเพราะงั้นถึงได้โชคดีกว่าคนอื่นนิดๆหน่อยๆน่ะ ที่มีแต่ระดับเทพมาสอนงาน



แต่มันก็กดดันนะ ไม่ใช่ว่าจะดีทุกอย่าง จอยถามทำไมล่ะ ผมก็บอกไปนะว่า ก็เพราะรู้ไงว่าสุดท้ายปลายทางในการแก้ไขมันคืออะไร มันเลยกดดัน เพราะว่าถูกพวกผู้บ่ิหารสอนไงไอ้ขั้นตอนนะหว่างทางในการแก้ไขแแบบสามัญชน ผมเลยไม่เป๊ะ


เหมือนประมาณว่า คนที่มีความรู้ สามารถแก้ไขปัญหาระกับ C ได้ อยู่ดีๆก็ทีมีคนมาสอนให้แก้ปัญหาระดับSS เฉยเลย ถามว่าดีมั้ย ดี มันก็ดี แต่เพราะอยู่ดีๆ ก็กระโดดข้ามขั้นไป มันเลยทำให้ ขาดความเข้าใจกับปัญหาที่อยู่ระหว่างทางน่ะ


จอยถามผมว่าอ้าวว แต่ตอนนี้ก็ดีขึ้นนี่นาาา ผมก็บอกว่า ก็เพราะตอนปี 3 กับ ปี 4  ไปฝึกงานกับบริษัท ( ชื่อบริษัท ) ไง จอยบอกของคุณฮยอน- อา อ่ะเหรอ ผมบอกอื้มใช่ พอไปฝึกงาน ก็เหมือนว่าต้องปูพื้นฐานใหม่หมด ตั้งแต่ F E D C นั่นแหละ


จอยบอกอื้อ อ่ะเครเข้าใจแล้วว่าทำไมไม่ได้เรียนสายนี้มาโดยตรง แต่ก็ทำได้ดี  เฮ้ย !!! เดี๋ยวนะ จอยพูด อ่ะเคร เหรอ ถ้าโอเคยังพอเข้าใจว่าปกติ  แต่ อ่ะเคร นี่คืออะไร อารมณ์ดีไรเนี่ย จอยถามแล้วไปทำยังไงคุณฮยอน - อา ถึงลงทุนสอนงานด้วยตัวเองอ่ะ



ผมฟังแล้วเฮือก.... จอยก็ไวมากครับ จับสังเกตได้ เธอก็เลยบอกว่าพูดมาเดี๋ยวนี้ ผมก็บอกไม่มีไรน่าาาา จอยบอกมีแน่ๆ แบบนี้มีแน่ๆ พูดมาเลยย แล้วจอยก็หยิกผมอีกแล้ววว  จะพูดหรือไม่พูดดดด ผมบอกม่ายมีอารายยย


คราวนี้จอยเล่นใหญ่เลยขยับมานั่งตักแล้วพูดว่าบอกมาา ทำไมคนระดับนั้นถึงยอมสอนงานให้ อื้อหืมม... เธอจะรู้มั้ยเนี่ยว่าผมใจไม่ดีแล้วเนี่ย ผมบอกโอเค ๆ ๆ   เธอจังยอมลงมานั่งข้างๆครับ



ผมก็เลยบอกว่าเอ่อ... เพราะไปกระทืบการ์ดของพี่แท-โอ น่ะ จอยบอกฮ๊ะ !!! การ์ดของคุณแท-โอ ผมก็อื้ออ... จอยถามกี่คน ผมก็บอกช่างมันเถอะน่าา จอยบีบแขนผมถามว่ากี่คน ผมก็บอก 3 คน จอยกุมขมับเลยครับ บอกอ้อยยยยย ไอ้บ้าโทน ทำอะไรลงไปเนี่ยยยย


ผมก็บอกมันผ่านมาแล้วไง ช่างมันเถอะน่าาา จอยบอกแล้วอยู่ดีๆไปทำเขาทำไม ผมก็บอก พวกมันปากเสียเองช่วยไม่ได้อ่ะ จอยกุมขมับเลบ โอ้ยยย 3 คนเนี่ยนะ เป็นสัตว์ประหลาดหรือไง ผมบอกก็เปล่านี่ จอยขยับมาหยิกแก้มผมแล้วบอกว่า อย่ากวนประสาทได้มั้ยยยย



ผมก็บอก อ่อยย เอ่บบบบบ  แล้วก็นึกขึ้นได้ ก็เลยถามว่า ว่าแต่เมื่อคืนเรียกผมว่า " โทนจ๋า "  นี่คิดอะไรป่ะ จอยเงียบแล้วพูดว่า อะไรพูดไร ไม่ได้พูดนี่ เมาจนจำผิดเปล่าาา ผมบอกใครล่ะเมาา จอยบอกโทนไงเมาเปล่าจำผิดเปล่าา


โอเค๊ ผิดก็ผิด ผมบอกไปอย่างนั้นครับ..  จริงๆแล้วตอนนี้มันควรจะสนุก มันควรจะสุขกว่านี้สิ่ การที่ได้คุยเป็นกันเองแบบนี้ การได้หยอกล้อกับสาวๆแบบนี้ แต่ทำไมความสุขมันไม่สุดล่ะ... เพราะความกังวลใจเกี่ยวกับมิ้นต์ในตอนนี้หรือเปล่านะ อย่าเอาใจลงไปเล่น เหมือนที่ผู้อ่านหลายๆคนคอมเมนต์งั้นเหรอ



ถ้าไม่เอาใจลงไปมันก็จะสบายใจใช่มะ  แต่ถ้าไม่ใส่ใจลงไป แล้วจะดูแลพวกเธอได้ไงล่ะ หรือเป็นอย่างที่ไอ้กอล์ฟบอกกันนะว่า ตอนนี้ผมคิดว่าพวกเธอ 3 คนเป็นสำคัญไปแล้ว โดยเฉพาะมิ้นต์ ที่ถึงแม้จะยังไม่เปิดใจแบบแก้มดาว


แต่ในวันแย่ๆ เธอก็ยังคอยใส่ใจผม เฮ้ออ หรือเพราะความเย็นชาของเธอมันทำให้ผมหวั่นไหวกันนะ แค่โดนตะคอกก็รู้สึกแย่เฉยเลย เหมือนกับว่าไม่อยากได้ยินจากคนพิเศษเลยคำตะคอกเนี่ย


จอยนั่งถามผมว่า แล้ววันนี้จะไปกี่โมงอ่ะ ผมบอกคงออกราวๆ 11 โมงแหละ เพราะพี่แท-โอ นัดเที่ยงๆ บ่ายๆ แปปนึงโทรศัพท์จอยก็ดังอีกแล้ว จอยรับสายนะ แล้วบอกค่ะๆ ( ชื่อจริงจอย ) พูดสายค่ะ อ้อ สงสัยเป็นงานแหละ นี่แหละนะชีวิตวันหยุดของพนักงานออฟฟิศ วันหยุดที่ไม่เคยได้หยุด


ขนาดได้วันหยุดพิเศษโดยตรง ก็ยังมีงานอยู่สิ่นะ วิธีที่อยากได้วันหยุดจริงๆก็คงจะเป็นปิดมือถือ อยู่ห่างคอมพิวเตอร์นั่นแหละครับ แล้วตอนนี้สามสาวทำอะไรกันอยู่นะ ไม่ค่อยชอบความรู้สึกแบบนี้เลย คุยกันไม่รู้เรื่องอยากจะคุยกันให้เคลียร์แต่เพราะรู้ว่าถ้ารีบเคลียร์ มันคงแย่ก็ต้องทำใจรอ เฮ้ออ ไม่ชอบเลยแบบนี้


ผมก็นั่งอึนๆอยู่ สุขก็ไม่สุข ทุกข์ก็ไม่ทุก แม่มเอ๊ยหน่วงจริงจรี๊งงงง แล้วจอยก็มากอดจากข้างหลังอ่ะ ผมถามอ้าวๆคุยงานเสร็จแล้วเหรอ จอยบอกว่าเปล่าอ่ะ เขาจะโทรมาอีกทีตอน 11 โมง ขอให้จอยทำตัวว่างๆไว้ ผมก็อื้อๆ แล้วแบบอื้อหืออ จอย เธอยืดตัวมากอดนะ แล้วเหมือนเอาหน่มน๊มมาไว้ที่ต้นคอผมอ่ะ แล้วถามว่าเป็นไรอ่ะสีหน้าไม่ค่อยดี ผมก็บอกเมาไวน์มั้ง เธอบอกไม่ใช่อ่ะ ไม่ใช่หน้าคนแฮงค์อ่ะ



เธอถามว่าผมเป็นไรเนี่ย ไม่เคยเห็นเป็นแบบนี้ ผมก็ถามหืมอะไรเหรอ ถามไปงั้นทั้งๆที่รู้ตัวครับว่าผมกำลังคิดเรื่องมิ้นต์อยู่ จอยบอกไม่รู้อ่ะปกติหน้าไม่เป็นแบบนี้ ผมก็ถามว่าหน้าผมเป็นแบบไหนล่ะ จอยบอกหน้าจะกวนประสาทกว่านี้ ผมก็ถามเอ้า !!! หาเรื่องกันหนิ จอยก็โถมตัวมาเลย ผมก็เดี๋ยวๆ อะไรเข้าสิงเนี่ย



จอยถามอะไรเหรอสิงไร ผมบอกว่าก็นี่ไงอยู่ดีๆ เอาอะไรมาทิ่มคอเนี่ย !!! แล้วเหมือนจอยจะเริ่มรู้ตัวครับเธอก็บอกไอ้บ้า !!!  แล้วก็เด้งดึ๋งออกเลย เธอก็พูดแบบเลิ่กลั่ก ๆ ว่า เอ่อ ๆ ๆ ลืมน่ะ ผมก็ถามหืมลืมไร เธอบอกเปล่าๆๆๆ ผมก็เลยจับมือเธอมาจุ๊ปเบาๆ แล้วบอกอย่าไปลืมบ่อยๆล่ะ เธอก็หยิกแก้มผมว่าอะไร ไปลืมอะไร


ผมบอกเปล่า ผมก็เลยยืนมือไปที่เอวของเธออ่ะแหละ จอยก็ขยับมาช้าๆ แล้วพอมือผมมันมีพื้นที่มากพอที่จะโอบ ผมก็โอบเข้ามาจอยก็ขยับมาใกล้ๆ ผมถามเป็นไรหืม เธอบอกเปล่า.... ผมก็ถามจริงอ่ะ เธอก็บอก... ก็ไม่ได้ไปเที่ยวเมื่อวานไง ผมก็หัวเราะเบาๆแล้วบอกว่า ก็ถามแล้วว่าให้ไปส่งมั้ย แต่ใครล่ะใจกว้างบอกว่าถ้าพี่พลอยชวนจะไปก็ได้



จอยเธอก็บอกว่า ใครจะรู้ล่ะว่าจะเล่นมุขมอมเหล้าแบบนี้ล่ะ ผมก็บอกว่าก็ใครล่ะไม่รู้จักยอมแพ้เลย ซัดอั้กๆๆ ไปแบบนั้นน่ะ แพ้สปายไม่ใช่ไง จอยก็เงียบครับ ผมก็ขยี้หัวเบาๆ เธอก็บอกโห่ย เธอก็ถามว่าตกลงผมมีเรื่องอะไรเครียดเปล่า เพราะผมดูไม่ค่อยสดใสเลย เธอบอกว่าทำงานกับสถานการณ์เครียดๆมาเยอะนะ


ภาษากายที่ผมแสดงออกตอนนี้คือคนที่มีเรื่องคิด เรื่องเครียด แต่พยายามเก็บเอาไว้เพราะกลัวจะกระทบกับอะไรรอบๆข้างๆ ผมก็บอกว่าแหม ๆ ๆ นี่ธิดาพยากรณ์มาเองเลยป่ะเนี่ย จอยก็มองหน้าบอกตลกเหอะ แล้วมือถือก็ดังอีก เอาจริงๆผมสงสารจอยเลยว่ะเจอแบบนี้เข้าไป แต่คนกำลังฮอต งานกำลังมาก็ทำได้แค่เป็นกำลังใจให้ครับ จอยเดินกลับไปที่ห้องนอน




ส่วนผมนั้น !!! เฮ้ออออ  อาบน้ำดีกว่า นี่ก็ 9 โมงกว่าแล้วเอาแน่เอา นอนกับจราจรในกรุงเทพฯไม่ได้ด้วย ใครจะไปรู้ช่วงก่อนเที่ยงอาจจะรถติดยาวเหยียดก็ได้ อย่างที่บอกว่าห้องพี่พลอยนี่อย่างหรูเลยเลย อ่างอาบน้ำอย่างใหญ่ ก็ถ้าให้พูดก็คือทำกิจกรรมเข้าจังหวะในอ่างได้แหละครับใหญ่ขนาดนี้ ผมเองบอกตรงๆว่าไม่บ่อยเลยที่จะได้แช่น้ำแบบนี้ เพราะที่ห้องก็ไม่มีอ่างน้ำนะ จะมีแช่ก็ตอนที่เอาอ่างเป่าลมมาเป่าแล้วแช่กับดาวแค่นั้นเอง




แต่พอไปทำงานที่เหนือมาแล้วมีโอกาสได้แช่น้ำ มันก็เป็นฟิลลิ่งใหม่ๆอ่ะนะ ผมก็เปิดน้ำเย็น + ร้อน แช่เลยครับ จริงๆมันก็มีเครื่องทำน้ำอุ่นนะ แต่ว่ามันช้าไง ฝักบัวกว่าจะเต็มอ่าง ผมก็เลยเลือกวิธีเปิดน้ำจากหัวก๊อกเลย ร้อนผสมเย็น 1 : 1  อ่าส์ สบายยยยยยยยยยยย


อึ้ก !!!  แผลที่โดนพวกญี่ปุ่นชกมา มันก็ระบมนิดๆหน่อยๆแฮะ แถมการใช้แรงเยอะแบบนั้นมันยิ่งกว่าตอนแข่งยูโดอีก จริงๆการแช่น้ำอุ่นมันก็ผ่อนคลายดีนะ อื้มหืม อ่างราคาแพงมันเป็นแบบนี้นี่เอง พอลองเอนหลังดู เอ้ออออ องศามันพอดีกับคอเลยว่ะ อ่าส์สบายยยยยย


แปปนึงก็ได้ยินเสียงเรียก โทนนนนนนนน ไปไหนเนี่ยยยย ผมก็อืออออ มีไร แปปนึงก็ก๊อก ๆ ๆเสียงเคาะประตูถามอยู่ในห้องน้ำเหรอ ผมบอกอื้อออออ คืออันนี้พูดตามตรงตอนนั้นไม่ได้คิดเลยว่าจอยจะเข้ามาหรือภาวนาให้จอยเข้ามา คือไม่ได้คิดอะไรเลย กำลังเพลินกับการแช่น้ำครับ ใจผมก็แบบเอ๊อ ถามก็ตอบแค่นั้น



แต่อย่างที่รู้ๆครับว่านี่คือเรื่องเล่า 18+ และมันเป็นอย่างที่คุณผู้อ่านลุ้นกัน.. เสียงบิดประตูดังแกร๊กก ผมก็คิดเอาโอเคล่ะจอยเข้ามา ซึ่งผมก็ไม่อะไรเลย ก็เข้ามาไงก็ปกติ เสียงฝีเท้าเดินมา ผมก็พูดแหย่ไปไปว่า นี่ยังไม่ได้ตีฟองนะอย่าเข้ามาเชียว ตากุ้งยิงนะจะบอกห้ายยยย



จอยบอกอื้อ อื้อหือ !!!  โชคดีชัย แต่ไม่ต้องไปถึงโชคชัยก็เจอฟาร์มว่ะคุณเอ๊ยยย แล้ว แล้ว !!!  ใส่แว่นมาทำไมโว้ยยย คือภาพตรงหน้าตอนนี้คือคุณล่ามสาวแว่น ตอนนี้คือกึ่งเปลือยแล้ว โถ่นุ่งขาว ห่มขาวมาเชียว ไม่ใช่โว๊ย นี่มันนุ่งผ้าขนหนูมาทำไมเนี่ย !!!  ทำไมผ้าคลุมอาบน้ำก็มีทำไมไม่ใส่มาล่ะ







แล้วอื้อหือ บะลั้กกั้ก ถึงจะเคยทำอะไรต่อมิอะไรกันแล้ว แต่การเจอสาวๆมานุ่งขาวห่มขาวแบบนี้มันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะชินซักที แล้วยิ่งเป็นคนที่ยามปกติเราเห็นเธออยู่ในชุดทำงานที่ดูเป็นทางการ เป็นระเบียบ ดูสมาร์ท แต่ตอนนี้คือสลัดชุดพวกนั้นไปแล้วนุ่งผ้าขนหนูเนี่ย โอยยย ยังไงล่ะครับ สาวกสาวแว่นน




แล้วอย่างที่บอก ผมไม่ได้ตีฟองในอ่างเลย เพราะงั้นยังไงก็ต้องเห็นอานาคอนด้าลอยน้ำอยู่แล้วล่ะ จอยมองๆแล้วหันหน้าหนีบอกเมื่อคืนยังไม่ได้อาบน้ำ แล้วเธอก็ไปเปิดฝักบัวอาบน้ำ สระผม ล้างหน้า ก็คืออาบน้ำนั่นแหละครับแต่ยังนุ่งผ้าขนหนูอยู่ ผมก็บอกว่าเดี๋ยวๆ ห้องน้ำมีสองห้องไม่ใช่เหรอ จอยก็บอกว่า.... เกรงใจพลอยอ่ะ อยากประหยัดน้ำ



โอ้ย จะเกรงใจทำไมโวยยยย แล้วสาวล่ามก็ไม่ฟังอะไรเลยบอกว่าจะแช่น้ำแล้วก็ขยับ ขยับ เข้ามาในอ่างเฉยเลย เธอทิ้งตัวลงมาในอ่างก็เลยทำให้ระดับน้ำมันสูงขึ้นมานิดนึง ผมก็ขยับมาชิดขอบอ่างเลย แล้วจอยก็ถามมองไร ผมก็บอกจะให้มองอะไรเล่า เล่นแก้ผ้าลงในอ่างแบบนี้ ก็ต้องมองอยู่แล้ว



จอยบอกไร แก้ผ้าไรดูดิ่ๆ ผมก็จ้าๆๆ จอยเธอก็นุ่งผ้าขนหนูลงมาในอ่างแหละครับ แล้วก็นั่งอยู่อีกฝั่ง คิดเอาแล้วกันว่าอ่างมันยาวขนาด 2 คนสามารถนั่งคนละฝั่งแล้วเหยียดจาซ้อนหันได้ นึกภาพออกใช่ป่ะ ไอ้ผมก็ไม่ใช่พวกยอดชายที่นั่งอ้าโชว์ด้วยดิ่ อาศัยความไวแสงหยิบผ้าขนหนูมาวางพาดขอบอ่างมาปิดไอ้จ้อนเอาไว้นั่นแหละครับ ต่างคนก็ต่างมีผ้าขนหนูคนละผืนนั่นแหละครับ



ผมก็ถามอารายเนี่ย ลงมาทำมายย อีกห้องก็มี จอยก็บอกประหยัดน้ำอ่ะ ผมนี่กุมขมับเลย ไม่อยากจะเข้าข้างตัวเองว่าจอยกำลังอ่อยผมอยู่ แต่นิดนึงมันก็อดคิดไม่ได้แหละ ม๊างงง ก็ตั้งแต่ชวนไปเที่ยวต่อนั่นแหละ เหมือนจะบอกเป็นนัยๆ จะพาไปไหนก็ได้ หรือจะพาขึ้นเตียงก็ไม่ว่าประมาณนั้น เอาวะขอเข้าข้างตัวเองซักหน่อยละกัน ว่าจอยตั้งใจอ่อยผม



ผมก็บอกว่าจะมานั่งด้วยกัน ก็ได้นะ จอยมอง มอง ค่อยๆขยับตัว ขยับ แล้วพลิกหันหลัง แล้ว เถิบบเถิบบ  ผมกฺ็นะด้วยความที่เป็นคนดี ผมก็เลยขยับอ้าขา ให้จอยขยับเข้ามาถนัดๆ จอยก็พูดเชอะ เชอะคำเดียวครับแล้วก็ขยับ ขยับ ขยับมาพิงผมซึ่งชัวร์แหละว่าก้นของเธอก็โดนไอ้จ้อนของผมเบียดเข้าให้แต่ดูเหมือนจอยก็ทำใจอยู่แล้วครับว่าจะโดนก็เลยสะดุ้งนิดนึงแล้วก็นั่งเบียดมาอยู่ดี



ผมก็เผลอไปกอดเอวเธอแล้วบอก อุ้ย เกือบโดน แล้วผมก็ลูบเอวเธอเบาๆแล้วบอกว่า หูย หันหลังให้แบบนี้ ผมเอื้อมลงไปบีบก้นเธอเบาๆ แล้วเธอก็บอกว่า จะลูบ จะคลำก็ตามสบายยยยย แต่ไม่ให้อึ๊บนะ ใจผมก็ไม่คิดว่าจะได้ทำหรอกครับ แต่ตกใจกับคำที่เธอพูดมากกว่า ที่บอกมาตรงๆว่าไม่ให้อึ๊บ



เธอบอกว่า ของดีมีแค่นานๆที เมื่อวานก็ทำกับพลอยไปแล้ว วันนี้อดไปเถอะ ผมก็หึ๊ !!! แล้วก็เปลี่ยนจากการบีบคลึงก้นเธอแล้วมาวางพาดบนขอบอ่างแล้วบอกจ้านาาาา แล้วตอนนั้นเหมือนจอยจะตกใจ เธอบอกหา บอกง่ายแบบนี้เลยเหรอ ผมก็ถามว่าทำไมล่ะ จอยบอกว่า..ก็ แก้ผ้ากันแบบนี้นึกว่าจะเล้าโลมจนจอยยอมอ่ะ



ผมก็เลยลูบหัวเธอเบาๆ แล้วบอกว่าก็ถ้าทำแบบฝืนๆ มันไม่สบายใจอ่าคร๊าบ ถึงจะเล้าจนยอมก็เถอะ จอยก็พิงผมเต็มตัวเลยนะ แล้วบอกอื้อสบายใจอ่ะ ผมก็ถามทำไมล่ะ.. ตอนนี้เธอพิงผมเต็มตัวแล้วนะ เธอบอกว่าก็... แฟนเก่า ถ้าได้แก้ผ้าแบบนี้แล้ว ก็คงไม่รอดอ่ะ ถึงจะบอกว่าไม่มีอารมณ์ก็เถอะ



จอยบอกว่าแก้ผ้าอาบน้ำ มันก็ไม่ได้แปลว่ามีอารมณ์อยากทำถึงขนาดเสร็จทุกครั้งนี่นา แค่อยากทำอะไรตื่นเต้นเฉยๆ แฟนชอบบังคับอ่ะ ผมก็หืม นี่เล่าเรื่องให้ฟังหมดเลยเหรอเนี่ย จอยก็บอกว่า ก็ไม่มีอะไรต้องปิดนี่นา... อยากเล่าเฉยๆ ผมก็บอกอื้มๆ ผมก็บีบไหล่ให้เธอเบาๆนะตอนนั้น ผมก็แซวๆว่า ถ้าใส่ชุดเมดมาอีก ผมอาจจะอดใจไม่ไหวก็ได้



จอยหันมาถามแบบตาแป๋วเลยว่า ชอบให้ใส่ชุดเมดเหรอ ผมก็ฮึ๊ !!! แล้วก็ถามว่า แล้วจอยชอบมั้ยล่ะ .. จอยเธอก็ทำหน้าจ๋อยๆนิดนึง ผมก็บอกว่า ชอบก็บอกชอบไม่เห็นเป็นไรเลยจอย จอยบอกว่าก็เคยใส่แล้วแฟนบอกว่า เป็นโอตาคุอ่ะ ผมก็บอกว่า โอตาคุแล้วมันหนักหัวใครล่ะ เอ้อออ แปลกว่ะ ใส่ที่ตัวเราแต่ไปหนักหัวคนอื่น



จอยจากหน้าบึ้งๆนี่มองตาแป๋วเลย ผมก็เลยบอกจอยไปว่า แค่ชอบใส่ชุดมันไม่ได้หมายความว่าเราแย่อะไรหรอกจอย ความชอบส่วนตัว เงินก็เงินส่วนตัว จอยก็บอกอื้ออออ ผมก็บอกว่าตัวผมเองก็มีอะไรที่คนอื่นดูถูกเหมือนกันแหละก็พอจะเข้าใจ จอยถามว่าอะไรเหรอ ถามแล้วก็หันหลังมาพิงนะ



ผมก็บอกไปว่าผมชอบดูการ์ตูนต่อสู้นะ แต่พอเอาพวกท่าต่อสู้มาทำเล่นๆบ้าง ก็มีแต่คนบอกบ้าการ์ตูนบ้าง ติ๊งต๊องบ้าง เป็นเอามากบ้าง จอยบอกอะไรอ้ะ พวกนั้นไม่เคยโดนอัดอ่ะดิ่ ผมก็หัวเราะแล้วบอกว่าก็พวกนั้นที่พูด ก็มีแต่พวกเพื่อนสมัยมัธยมนั่นแหละ ผมทำอะไรไม่ได้หรอกตอนนั้นน่ะ



ส่วนพวกเพื่อนๆในมหาวิทยาลัยก็โดนฟาดปากไปหลายคนละ จอยบอกโห ใจร้ายย ผมก็ถามว่าเห็นผมเป็นคนใจร้ายเหรอ จอยบอกก็เปล่านี่ ผมบอกว่าผมไม่ได้อยากมีเรื่องกับใครหรอก เพราะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีอำนาจมากแค่ไหนน่ะ แต่จอยก็บอกว่า โห !!!  บอกไม่อยากมีเรื่อง แต่ดูดิ่ ซักการ์ดของคุณชิบะซะกลายเป็นยามเฝ้าหมู่บ้านเลย



ผมก็หืมอะไรล่ะนั่น จอยบอกโทนเก่งอ่ะ ก็รู้ว่าตอนที่ซ้อมโทนเก่งกว่าคนในทีมหลายๆคนเลย แต่ก็ไม่คิดว่าจะเก่งขนาดที่ซัดพวกการ์ดญี่ปุ่นลงหลายคนเลยอ่ะ ผมก็ถามเหรอ.. ไม่รู้สิ่ แต่ผมคิดว่าพวกนั้นไม่ได้เก่งอะไรมากนะ จอยหันมาบอกบ้า !!! ไม่เก่งได้ไง ถ้ามากับคุณชิบะ ก็ต้องเก่งขนาดคุ้มครองได้สิ่



แต่ดูโทนทำดิ่ไปซัดซะพวกนั้นดูเป็นพวกอ่อนเลยอ่ะ ผมก็หัวเราะเบาๆ แล้วบอกว่าแต่ก็สู้พ่อไม่ได้หรอก พอพูดถึงพ่อผมจอยก็บอกใช่ ๆ ๆ ๆ พ่อโทนเก่งมากมายอ่ะ อายุก็เท่าไรแล้วนะ ผมก็บอกว่า 50 แล้ว จอยบอกอื้อ 50 แล้วยังซัดคนเป็นว่าเล่นเลยอ่ะ ผมก็บอกเอ่อ... สมัยหนุ่มๆพ่อคงห้าวน่าดูแหละ



จอยบอกใช่ ๆ ๆ ๆ ๆ แล้วเนี่ยดูท่าทางสนิทกับท่านประธานมากเลยนะ ผมก็หืมคุณท่านอ่ะเหรอ จอยบอกอื้อออ อูยย ก่อนอื่นเลย จอยเบียดจนไอ้จ้อนผมแข็งแล้วครับ ผมบอกเอ่อจอย ก่อนอื่นอย่าขยับถี่ๆสิ่หลังจอยถูจนมันตื่นแล้วนะ จอยบอกก็ช่างมันดิ่ แหมมมมม พูดง่ายนะเนี่ยยยย





เธอยกแขนขึ้นบิดขี้เกียจบอกอื้ดดดด ได้พักซักวันก็ยังดี งานรออีกเยอะ จอยวางแขนมาวักน้ำไปราดไหล่ตัวเอง ผมก็ถามว่าจะใส่แว่นมาทำไมเนี่ย เธอก็บอกอ้าวไม่ได้เอาแว่นมาจุ่มน้ำนี่นาใส่ไม่ได้เหรอ อื้อหือ มีแต่คนชวนให้กำหมัดว่ะ จอยก็ขยับเข้ามาเบียดอีก อื้อหือไอ้จ้อนผมจะหักมั้ยเนี่ยเบียดมาแบบนี้




ผมก็ถามว่าเดี๋ยวๆเมื่อกี้บอกพ่อดูสนิทกับคุณท่านน่ะ ทำไมเหรอ จอยก็บอกต่อว่าก็เมื่อวานน่ะที่ประชุม ท่านประธานไม่ได้เข้ามาประชุมนะ คุณผู้หญิงมาแทน ท่านประธานไปธุระแล้วก็ชวนพ่อของโทนไปด้วยอ่ะ ผมก็ฮ๊ะ !!!  ชวนพ่อไปด้วยเหรอ จอยบอกอื้มช่าย แล้วคุณเคย์ก็ไปด้วยนะ



โอ้โห้ !!! ผมเอี้ยวตัวไปถามจอยเลยฮ๊ะ !!! คุณเคย์ด้วยเหรอ จอยบอกอื้อ ผมนี่กุมขมับเลย แล้วก็บอกตาลุงเอ๊ยยยย ไปทำอะไรล่ะ จอยบอกก็ไม่รู้ ผมก็เฮ้ออ แล้วเอี้ยวตัวมานั่งพิงอ่างเหมือนเดิม จอยก็พิงผมต่อนะ มือผมก็เปลี่ยนมาโอบเอวแทน จอยก็อือออ เกือบโดนอ่ะ ผมก็บอกว่าเกือบเฉยๆ ไม่ได้แยงเข้าไปนี่



แต่ก็ไม่แปลกใจหรอก ที่บอกว่าเวลาแก้ผ้าอาบน้ำแล้วแฟนไม่เคยปล่อยน่ะ จอยถามไรอ่ะ ผมก็บอกว่า นี่รู้ตัวป่ะเนี่ยว่าหุ่นดีอ่ะ จอยถามจริงเหรอ ๆ ๆ ผมบอกอื้ม.. ก้นแน๊นแน่น จอยก็บอกไอ้บ้าโทนเดี๊ยะ !!!  ผมก็หัวเราะครับ แต่ก็ลูบๆๆ มาที่หน่มน๊มของเธอ จอยก็อื๊ยย โทนทำไรอ่ะ ผมก็คลึงเบาๆแล้วบอกว่า


หุ่นแบบนี้ ก้นแบบนี้ หน้าอกแบบนี้ ใส่ชุดเมดแล้วสวยจะตาย ใครที่บอกว่าใส่แล้วไม่สวยนี่ตาต่ำชะมัด แล้วผมก็อุ้ยโทษนะ ไปพูดถึงแฟนเก่าแบบนั้น จอยก็ตอบแบบเสียงกระเส่าบอกไม่เป็นไรเลิกไปนานแล้วนี่นา ผมก็คลึงหน้าอกเธอเบาๆ จอยก็อื๊ยย โทนบ้าอย่าคลึงดิ่ ผมก็จุ๊ปไปทีซอกคอทีนึง แล้วก็หยุดช้าๆ ช้าๆ แล้วมากอดเอวเธอเบาๆ จอยหอบแฮ่กๆแล้วบอกโทนบ้า ชอบเล้าอ่ะ วันนี้ไม่ให้ไงบอกแล้ว




ผมก็ถามว่า งั้นถ้าวันอื่นล่ะ จอยก็ก้มหน้าบอกงื้มมม ตามใจแต่ต้องใส่ถุงยาง ผมก็กอดเอวเธอ แล้วบอกว่าก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนะทำไมล่ะ จอยบอกแฟนเก่าชอบ.. ทำสดอ่ะ บอกใส่ถุงไม่เสียว ผมก็อ้าวเฮ้ย แล้วทำไงอ่ะ ถ้าวันไม่ปลอดภัย จอยก็บอกต้องกินยาอ่ะ ผมก็บอกเฮ้อออ เจอหน้าจะโบกให้ซักที






จอยบอกช่างเถอะเลิกแล้วก็เลิก จอยขยับ ขยับเข้ามา แล้วจับมือผมไปโอบเอวแล้วบอกว่า.... มันดูไม่ดีป่ะ ผมก็ถามหืมอะไรเหรอ จอยบอก ก็.. ก็.. แบบนุ่งผ้าขนหนูมาแบบนี้เ หมือนอ่อยเลยน่ะสิ่ ผมบอกไม่เหมือนหรอก แต่ตอนนี้จอยอ่อยผมอยู่จังๆเลยเนี่ย จอยก็สะดุ้งแล้ววี๊ดว๊ายออกมาเลยล่ะครับ เหมือนเธอจะเขินนะแบบเสียอาการเลย แต่ผมก็กอดไว้เหมือนเดิม



แล้วถามว่าตั้งใจไม่ใช่เหรอ แล้วจะหนีทำไมหืม จอยก็ดิ้นน้อยลงแล้วบอกว่าก็.. มัน... ผมก็บอกว่า ผมแอบรู้สึกดีนิดๆนะที่มีผู้หญิงมาอ่อยแบบนี้ จอยหันมาถามเว่อละ ผมบอกก็จริง โหนี่จอยรู้มั่งป่ะเนี่ย ว่าคนหน้าตาแบบผมเนี่ย ต้องอิจฉาคนอื่นขนาดไหนเนี่ย บางคนก็มาบอกว่ามีสาวชวนไปเที่ยว ชวนไปห้อง


บางคนก็ชวนกันไปทะเลแล้วทำแบบนั้น ทำแบบนี้น่ะ โห้ !!!  ชีวิตนายโทน จอยก็บอกอีกว่าเว่อร์ละ ตั้งแต่รู้จักกันมาก็มีแต่สาวๆเข้าหาอ่ะ ผมก็บอกว่านี่พูดถึงสมัยก่อนไง !!! แล้วตอนนั้นจอยก็พูดขึ้นมา เอ้ออออออออออ แล้วเรื่องคุณรุกะอ่ะโทน ผมก็ฮึ๊ !!!  อะไรอีกล่ะนั่น จอยบอก นี่... คุณหัวหน้าคะ ดิฉันไม่ได้ตาบอดนะ ผมก็ถาม อารายยยย จอยก็บอกว่าคุณรุกะน่ะมองโทนคนเดียวเลยนะ ผมก็หืมคืออะไรล่ะนั่น


จอยหันมาบอกว่านี่มึนหรือแกล้งแอ๊ก ทำเป็นไม่รู้เนี่ย ผมก็บอกนี่คุณจอยคร๊าบ ลองคิดเล่นๆนะ ระดับผมพนักงานเงินเดือนต๊อกต๋อยคนนึง กับอีกคนคือลูกสาวบริษัทใหญ่ ใครมันจะไปกล้าคิดล่ะคร๊าบ จอยก็บอกว่า แหม ๆ ๆ ทั้งๆที่มันเป็นทางลัดในการไต่เต้าขึ้นไปเลยนะ


เธอพูดแบบนี้ผมเริ่มไม่ค่อยชอบนิดๆนะ แต่จอยก็พลิกเกมส์กลับมาอีก เธอพูดว่าแต่ก็สมเป็นโทนอ่ะแหละเนอะ ผมก็เฮ้อค่อยยังชั่ว ผมก็บอกว่าไต่เต้าอะไรแบบนั้นไม่เอาหรอก พ่อผมขอไว้อย่างเดียวเลยว่าอย่าไปยุ่งกับคนที่มีพันธะแล้ว มีกิ๊ก มีแฟน มีคู่หมั้น มีคู่ครอง พ่อผมขอว่าอย่าไปยุ่งเด็ดขาด



เพราะงั้นผมไม่ได้คิดอะไรนะ จอยบอกงั้นโทนจ๋าาาาา เล่าเรื่องให้ฟังหน่อยจิ่น๊า ว่ามันเป็นมายังไง ผมนี่สะดุ้งเลย ทะ โทนจ๋าเหรอ แล้วคิดภาพตามผมนี่ สาวแว่น เส้นผมเปียกๆมองมาตาแป๋วแล้วอื้อหือ ข้างล่างนี่อย่างขาว ผมจะปฏิเสธยังไงล่ะ ผมก็เล่าครับ จนพอเล่าจบ จอยก็บอกว่า



นั่นไง ถึงโทนจะไม่ได้คิดอะไรแต่ทางนั้นคิดเต็มๆเลยอ่ะ ผู้หญิงเขามองกันออกกก ผมก็โอยย อะไรเนี่ย จอยก็บอกว่าแหม !!!  ไหนจะท่าทางและท่าทีที่ดูสนใจอีกล่ะ แล้วไหนความสะดวกที่พวกเราได้รับล่ะโทน มันก็น่าสงสัยแต่แรกแล้วนะ บอกตามตรงไปทำงานมาหลายที่



แต่กับคุณเคย์นี่แหละได้รับการต้อนรับแบบดีมากๆเลย ผมก็บอกว่าก็นั่นเป็นเพราะ สัญญาการเจรจามันถูกดีลกันไว้ตั้งแต่แรกแล้วล่ะม๊าง จอยบอกมันก็อาจจะส่วนนึงนะ แต่ว่าพฤติกรรมที่คุณรุกะเธอแสดงออกมาอ่ะ มันบ่งบอกว่าทีมของพวกเราไม่ใช่แค่จะมาคุยธุรกิจนะ



ผมก็ถามอะไรล่ะนั่น แล้วจอยก็บอกว่าก็ในทีมเรามีคนพิเศษงายยยยย  ผมแก้เขินด้วยการกวักน้ำมารดเธอเบาๆ และเอื้อมมือบีบฟองจากเจลอาบน้ำ ตีฟองและลูบไล้ให้จอยเบาๆครับ จอยบอกอีกว่าทั้งการแช่น้ำแบบไพรเวท มันก็น่าสงสัยอยู่แล้ว เซ็นโตะน่ะไม่ใช่ออนเซ็นนะ ผมก็หืมเซ็นโตะเหรอ



จอยบอกว่าเซ็นโตะเป็นการแช่น้ำที่มนุษย์สร้างขึ้นอย่างเช่นอ่างแบบตอนเนี้ย ถ้าจะให้เรียกก็เรียกว่าเซ็นโตะ เหมือนที่อาบน้ำสาธารณะไง ถ้าออนเซ็นน่ะจะเป็นบ่อน้ำอุ่นจากธรรมชาติ นั่นคือออนเซ็น ผมก็อ้ออื้มเข้าใจๆ จอยก็บอกว่าจอยเองก็มัวแต่ไปหาเหตุผลสารพัดสารเพ ว่าทำไมคุณรุกะถึงปฏิบัติกับพวกเราดีมากๆ



จอยพูดแล้วก็ลูบตัวเธอเอง แล้วก็จับแขนผมไปลูบๆๆให้ฟองสบู่ติดด้วย แล้วเธอก็บอกว่าทั้งๆที่แทบไม่ต้องคิดอะไรเหตุผลก็แค่คุณรุกะชอบโทนแค่นั้นเอง ก็ว่าล่ะน๊าาาาา ตั้งแต่ชุดที่ได้มาแล้วล่ะ จอยพิงไป พูดไป แล้วก็เอาฟองสบู่ลูบแขนตัวเองไปพราง ผมก็หืมชุดเหรอ ชุด ๆ ๆ  ผมก็ถาม ฮากามะน่ะเหรอ จอยก็บอกอื้มใช่แล้วล่ะ จอยพูดแล้วก็ถู ๆ ๆ เอ่อ... ผมก็ถามว่าเอ่อจอย ไม่เขินผมแล้วเหรอเนี่ย จอยก็หันมา อื้อหือออ ผมเปียกของเธอนี่มันเกินจะทนจริงๆ



เธอก็บอกไม่เขินแล้ว โอ๊ะ !!!  ไอ้จ้อนผมมันแข็งเกินแล้วล่ะคุณผู้อ่านเหมือนมันจะตั้งเลย จอยก็หันมามองแล้วบอกโทนหื่นอ่ะ ผมก็บอกว่าแล้วมันจะห้ามยังไงเล่าก็เล่นเอาก้นมาถูแบบนี้น่ะ มันก็ต้องแข็งอยู่แล้ว จอยบอกชิร์ แล้วก็พิงผมเหมือนเดิมนะ โอยย เสียวเว่ยยยย



แต่ผมก็ถามว่าชุดฮากามะทำไมเหรอทำไมเหรอ จอยบอกว่ามันแปลกๆน่ะสิ่ ปกติแล้วได้ชุดอะไรแบบนั้นมันก็แปลกๆอยู่แล้ว เพราะทางเราน่ะต้องเป็นฝ่ายที่มอบของกำนัลให้มากกว่า แต่คราวนี้พวกเราได้มาซะงั้นน่ะ ชุดที่พลอยกับจอยได้ ราคามันก็ไม่ธรรมดานะ แต่ชุดฮากามะของโทนอ่ะ ราคามันสูงมากนะก็บอกแล้วนี่



ผมก็... อื้มม  เธอบอกผมนะว่าตอนแรกก็แปลกใจน๊า กับ ลายปักพยัคฆ์ขาว กับ อักษร เบียะคุไร ที่แปลว่า สายฟ้าสีขาว พอมารู้ว่าคุณรุกะเธอชอบโทนก็เลยพอจะรู้ความหมายแหละ ผมก็ถามว่าหืม มันยังไงเหรอ จอยถามว่า ผมรู้เรื่องสี่สัตว์เทพของญี่ปุ่นใช่มะ ผมก็บอกอื้มรู้สิ่ก็ความรู้พื้นฐานเลยนี่นา


จอยบอกอื้มมม เสือขาวน่ะเป็นสัตว์ที่เป็นเทพแห่งการคุ้มครองและปกป้องไง ก็คงจะเป็นเหมือนการที่โทนเคยปกป้องคุณรุกะนั่นแหละ ส่วนเบียะคุไรสายฟ้าสีขาววว จอยพูดแล้วหันมามองผมละ แล้วเอื้อมมือมาขยี้หัวผมเบาๆแล้วบอกว่า ก็ตอนนี้ดูสิ่หัวหงอกซะแบบนี้ ความหมายตรงตัวจะตาย



ผมก็หืมอะไรล่ะนั่น จอยถามผมว่าก็ตอนนั้นย้อมหัวสีขาวเป็นคาคาชิไม่ใช่เหรอ ผมก็บอกอื้ม เธอบอกหัวขาว ตัดสายฟ้า ก็สื่อตรงตัวเนี่ยย ทำไมไม่รู้เรื่องกับเขาเลยทีเรื่องอื่นอ่ะไวจังเลย ผมก็บอกไปนะว่า ผมจะไปรู้ได้ไงล่ะนั่น ว่าเธอหมายถึงผมน่ะ



จอยก็บอกเฮ้ออ ซื่อบื้อจริงๆเลย ผมก็ฮึ่ยยยยย ผมก็บอกนะว่าใครมันจะไปรู้ซะทุกเรื่องล่ะคร๊าบคุณจอยยยย แล้วจอยเธอก็เอี้ยวตัวมาแล้วรั้งต้นคอผมลงไปจูจุ๊ปทีนึงแล้วบอกว่า ซื่อบื้อบ้างก็ดี ถ้าโทนเก่งไปซะทุกเรื่องจอยก็คงสอนอะไรไม่ได้ ผมก็หืมคืออะไรเหรอครับ จอยบอกว่า... ก็อย่างน้อยจะได้มีช่องว่างให้แทรกเข้าไปหาได้ไง


 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

เลือกโต๊ะก่อนเลย

ดีที่เคลียใจกับมิ้นต์ได้
ต่อมาก็คุณรุกะนั่นแหละ

จองโต๊ะริมครับ

เอาละพี่บุญโทนจะจบแอคน้องรุกะยังไงนิ

ปล.อยากเห็นฉาก Brocon คลั่งรักแล้ว

ใครจะโดนลงโทษน้าวันนี้

ถึงคิวน้องจอยละ

พี่พลอยเปิดโอกาสให้สวีทกับจอยทั้งวันแล้วนะ
ใช้ให้คุ้มค่าล่ะ

จอยน่าจะอยากโดนแล้วหล่ะเทพโทนได้โปรดจัดไปทีครับ

โต๊ะ นี้ขอเด็กสองครับ...ถึงไม่ได้จัดกับจอยแต่มีสถานะชัดเจนแบบนี้ดีเลยครับ กับเรื่องมิ้นต์ก็สบายใจแล้ว แต่รุกะนี่ซิ...อยากอ่านตอนต่อแล้วครับบบบบบ

โอย อาบน้ำด้วยกันแบบนี้น่าอิจฉา ในแง่โรแมนติกนะครับ

เดินเข้าร้าน ถึงคิวล่ามสาวแล้วสินะ แต่คนปิดท้ายน่าสนใจกว่าแล้ว...จะเคลียร์ใจกันแล้ว

อ่านไปลุ้นไป ว่าเมื่อไหร่จะเลิกอาบ 555

เอาแล้วไง จอยบอกไม่ให้แต่อาจจะเป็นฝ่ายทำเองก็ได้

ยังไม่หลับไม่นอนเลยได้มาลุ้นเรื่องจอยต่อว่าจะได้ซักกี่ยก

ลุ้นจอยมาตั้งแต่ตอนที่แล้ว

ฉากฟิวกู๊ดมากครับแช่อ่างคุยเพลินๆ .. แต่ตะอดใจกันไหวไหมนี่อีกเรื่องนะครับ...
จะเคลียร์กับองค์หญิงยังไง??.. ระเบิดลงแบบไม่รู้สาเหตุ
เริ่มเปิดใจได้อีกนิดแล้วนะครับ.. 
มาเจอโจทก์อีกหนึ่งคน.. อึกอักๆกันแน่เลย..