งานนี้ลุงพลสนุกสุดเหวี่ยว

ขัยถ่ายคล่องแน่ๆ ครู

ความพยายามของลุงนี่สุดจริงๆ

วินาทีนี้ ครูเบสท์ปากแข็ง แต่ในอารมณ์ไปไกลแล้วครับ พร้อมใส่ตั้งนานแล้ว

ครูเบสท์ต้องถ่ายคล่องแน่นอน

หลอกล่อจนครูโดนจนได้ เยี่ยมเลยลุง

มันต้องแบบครบสูตรแบบนี้แหละ พ่อยอดชาย

ลุงพลเริ่มปฏิบัติการ สำรวจถ้ำแล้ว

โดนเสาเข็มรูท่ีสองแน่แล้ว

ลุงพลผู้ไม่ยอมพลาด

เกือบซวย

ขุดทองอีกครั้งจนติดใจ

 

พูดคุยก่อนอ่าน : ก็หายไปสักระยะครับ ด้วยเหตุผลเรื่องธุระส่วนตัว แล้วก็รู้สึกล้า ๆ อย่างบอกไม่ถูก แต่วันนี้กลับมาละครับ กับตอนใหม่ของเกมรัก กับฉาก Signature ของลุงพล ตอนนี้เป็นเรื่องของ 'ตูดครูเบสท์' ครับ ใครไม่ชอบแนว ๆ ประตูหลัง ก็ปล่อยผ่านได้ครับ

เพราะยังรู้สึกเหนื่อย ๆ ล้า ๆ เลยทำให้ผมยังไม่สามารถเขียนตอนนี้จบได้ในคราวเดียว หมายความว่าอะไร หมายความว่าตอนนี้จะมี 2 Part ครับ เป็นฉากที่เขียนแล้วเหนื่อยมากจริง ๆ สำหรับฉากลุงพลโรมรันกับครูเบสท์ ผมเลยขอนำเสนอตอน 'ทะลวงหลังบ้านครูเบสท์ pt1' ให้ทุกคนได้อ่านกันก่อน

คือจริง ๆ แล้ว ผมจะบอกว่า มันจะมีฉาก Delete Scene ของลุงพลและครูเบสท์ในตอนนี้ด้วย ซึ่งผมจะเอาไว้เขียนในโอกาสหน้า มันคือฉากที่ลุงพลพาครูเบสท์ไปแก้ผ้าเย้ยฟ้าท้าฝนบนดาดฟ้าวิทยาลัยพยาบาลนั่นเองครับ แต่จะยังไม่เขียนตอนนี้ เพราะฉากนี้มันเหนื่อยมากจริง ๆ ยังเขียนไม่ไหว และผมต้องการเดินเรื่องไปข้างหน้าต่อ เพราะน้องลูกขวัญรออยู่ ซึ่งฉากของน้องลูกขวัญเองก็ต้องใช้เวลาในการปูเนื้อเรื่องอยู่พอสมควรเหมือนกัน

ใจจริงผมก็อยากให้ฉากย้ำรักครั้งที่สองระหว่างลุงพลกับครูเบสท์ออกมาละมุนฟรุ้งฟริ้งเหมือนกัน แต่ด้วยเหตุผลด้านเนื้อเรื่อง ผลลัพธ์มันเลยออกมาเป็นแบบนี้ เอาเป็นว่า ในฉากย้ำรักครูเบสท์รอบที่สาม เราน่าจะเห็นฉากหวาน ๆ ระหว่างลุงพลกับครูเบสท์ ภายใต้เงื่อนไขที่ว่า ครูเบสท์ได้เชื่ออย่างสนิทใจแล้วว่า ลุงพลได้ช่วยเธอจากโศกนาฏกรรมเครื่องบินตกจริง ๆ นั่นเอง

นอกเหนือจากเหตุผลข้างต้น และเหตุผลเรื่องที่ผมต้องการจะเร่งเนื้อเรื่องให้ไปหาที่น้องลูกขวัญได้เร็วขึ้น ทำให้ฉากย้ำรักของครูเบสท์มันยาวบ้าบอแบบนี้นั่นเองครับ เพราะหลังจากนี้ ผมจะเน้นไปที่ฉากเนื้อเรื่องเป็นส่วนใหญ่ครับ และสำหรับ Part2 ขอเวลาอีกสักวันสองวัน ผมจะเอามาลงให้อ่านกันครับ



######################

ความเดิมจากตอนที่แล้ว




"อะไรนะ?" ครูเบสท์อุทานด้วยความตกใจ "นี่ลุงพลจะขอทำทางประตูหลังของเบสท์เหรอ!!"

"ใช่ครับ" ลุงพลพยักหน้าพร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนที่จะโน้มตัวลงไปเพื่อหวังหอมแก้ม และเลื่อนมือต่ำลงไปบีบคลึงบั้นท้ายนุ่ม ๆ ของหญิงสาว แต่ว่า

"ไม่เอาแล้ว!!" ภัคจิราปฎิเสธเสียงแข็ง ก่อนพยายามจะลุกขึ้นจากเตียง "จะบ้าเหรอ!! เบสท์ช้ำไปหมดแล้วนะ!!! ทำไมไม่รู้จักพอซะบ้าง!! แล้วนี่คิดยังไงจะมาขอลองทางประตูหลังเบสท์!! ลุงจะบ้าเหรอ!! ไม่เอาด้วยหรอก!!"

"ครูเบสท์ครับ!!" พอเห็นว่าอาจารย์สาวปฏิเสธ ตาเฒ่าหื่นก็รีบรั้งตัวและกดเอาไว้ก่อน "ฟังผมก่อนนะครับ ที่ผมกำลังจะทำเนี่ย เพราะผมรักครูเบสท์ และอยากให้ครูเบสท์ได้เรียนรู้ถึงรสชาติความเสียวของการมีเซ็กส์กัน มันเป็นเรื่องปกติธรรมดานะครับครู ไม่ได้เป็นเรื่องผิดอะไรเลย!!"

"นี่กล้าพูดได้ยังไงเนี่ย!!??" นางฟ้าพยาบาลแทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ลุงพละกำลังพูด "ครั้งก่อน ลุงกล้าดียังไงถึงมาทำเบสท์ตรงก้น!! รู้ไหมว่ามันเจ็บแค่ไหน!!! ไม่เอาด้วยหรอก!! พอได้แล้ว!! เบสท์จะกลับบ้าน!! ลุกจากตัวเบสท์ได้แล้ว!!! มันหนักนะ!!!!"

"ไม่ครับครู!!!" ลุงพลยังคงพยายามฉุดรักครูเบสท์เอาไว้ "นะครับครู!! ยอมผมเถอะ!! ผมสัญญาว่าจะทำเบา ๆ จะไม่ทำรุนแรงเหมือนที่เคยนะครับ!!"



"ยอมก็บ้าแล้ว!!" ภัคจิราปฎิเสธเสียงแข็ง "เบสท์ไม่ได้ซื่อบื้อ!!! หรืออ่อนต่อโลกถึงขนาดไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องเซ็กส์นะลุงพล!! เซ็กส์ทางประตูหลังมันอันตรายมากแค่ไหนลุงไม่รู้เหรอ!!! หน้าที่ของลำไส้ใหญ่คืออะไร ลุงเองก็น่าจะรู้ มันถูกออกแบบมาให้เป็นทางออก ไม่ใช่ทางเข้า แล้วข้างในมันมีแต่เชื้อโรคเต็มไปหมด!!" อาจารย์สาวร่ายยาวถึงข้อเสียของการร่วมรักทางประตูหลังให้ตาเฒ่าบ้ากามที่สนแต่เรื่องเจาะหลังบ้านไว้เป็นวิทยาทาน "แล้วเนื้ออ่อนภายในลำไส้ใหญ่น่ะมันบอบบางแค่ไหนลุงรู้ไหม? ลำพังแค่อุจจาระแข็งก็อาจทำให้ผนังลำไส้ใหญ่ฉีกขาด แล้วนี่ลุงคิดจะ!! ทุเรศจริง ๆ เลย!!"

"มันไม่ได้สกปรกขนาดนั้นสักหน่อยนะครับครู!!" ขนาดครูเบสท์อธิบายเชิงวิชาการขนาดนั้น แต่มันก็ไม่อาจนำพา ให้ลุงพลกลับมามีสติรู้จักการยับยั้งชั่งใจ "และถึงมันจะสกปรกแค่ไหน!! ผมก็ไม่เคยรังเกียจเลยแม้แต่น้อย!! เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของครูเบสท์ที่ผมรักมากที่สุด!! ได้ยินไหมครับว่าผมรักทุกอย่างที่เป็นครูเบสท์!!!!"

"ไอ้ประสาท!!! ปล่อย!!" ภัคจิราพยายามรวบรวมพลังเฮือกสุดท้ายเพื่อลุกหนี แต่เธอก็ไม่อาจจะทัดทานพละกำลังของลุงพลได้ "ปล่อยนะลุงพล!!! ปล่อยเบสท์ไปเถอะ!!! ฮืออออ!!!"

"ผมรู้ว่ามันอาจทำให้ครูเบสท์ลำบากใจ" ตาเฒ่าจอมหื่นพยายามเกลี้ยกล่อมหญิงสาวที่ยังดื้อดึง "แต่ผมสัญญานะครับ ผมจะทำให้เบาที่สุด ผมรับรองว่าครูเบสท์จะไม่เจ็บแน่นอน!!"

"ไม่เอา!!! เบสท์จะกลับบ้าน!!" อาจารย์สาวยังคงดื้อด้าน "ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้นะลุงพล!! บอกให้ลุงไง!! อึ้ยยย!!! อย่า!!!!"

"ซู้ดดดด!!!" ลุงพลไม่ได้สนใจคำทักท้วงของครูเบสท์อีกแล้ว ตาเฒ่าจอมเจ้าชู้เริ่มซุกไซ้ซอกคอของอาจารย์สาวคนสวยที่นอนคว่ำอยู่กับเตียงไม้

"อือออ...อย่า...อย่านะ!!" ภัคจิราพยายามร้องห้าม แต่มันก็ไม่อาจนำพา เมื่อลุงพล คนบ้ากามยังคงซุกไซ้ซอกคอ เรื่อยลงมาจนถึงแผ่นหลังที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อและคราบฝุ่นละอองโดยไม่คิดรังเกียจแม้แต่น้อย "พอได้แล้วลุงพล!! เบสท์จะกลับ!!"

"ครื้นนนน!!! เปรี้ยงงง!!!!!" แล้วทันใดนั้น ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพมหานครได้แผดเสียงคำราม พร้อมกับสายฟ้าที่ฟาดลงมาบนสายล่อฟ้าบนยอดตึกสูงแห่งหนึ่งในกรุงเทพ พร้อมกับห่าฝนอีกระลอกใหญ่ที่เทกระหน่ำลงมาโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพัก

"ครูเบสท์ครับ" แล้วลุงพลก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มหวานให้ภัคจิราที่กำลังนอนน้ำตาซึม "ได้ยินเสียงข้างนอกไหมละครับ? เสียงฝนตกฟ้าร้อง รู้ไหมครับว่ามันหมายถึงอะไร? มันหมายถึงว่าสวรรค์เบื้องบนยังไม่อยากให้ครูเบสท์กลับบ้านตอนนี้ยังไงละครับ"

"พูดจาเอาแต่ได้อยู่คนเดียว!!" ภัคจิราตัดพ้อ "ผู้ชายอย่างลุงมันทุเรศที่สุด!!!"



"ผมมันทุเรศจริง ๆ นั่นแหละครับครู" ถึงจะโดนปรามาสและเหยียดหยามจากภัคจิราคนสวย แต่สุภาพบุรุษนักรักอย่างชุมพลก็ไม่สะทกสะท้าน "แต่ผู้ชายทุเรศ ๆ อย่างผมเนี่ย ก็พร้อมที่จะทำเรื่องทุเรศ ๆ เพื่อให้นางฟ้าของผมคนนี้ได้ขึ้นสวรรค์ ไม่ซิ ผมหมายถึง ได้มีชีวิตอยู่ต่อไปยังไงละครับ"

"หน้าด้าน!! ไร้ยางอาย!! ไม่มีศักดิ์ศรี!!" อาจารย์สาวพยาบาลปรามาศลุงพลชุดใหญ่

"กับสารพัดคำถากถางเหล่านั้น ที่ครูเบสท์พูดออกมา" ลุงพลยิ้มรับโดยไม่รู้สึกเคอะเขิน "ผมพร้อมที่จะน้อมรับไว้เองทุกอย่าง "เอาเป็นว่า เดี๋ยวผมขอลองเล่นตูดครูเบสท์หน่อยแล้วกันนะครับ"

พอได้ยินแบบนี้ ภัคจิราก็เริ่มเกิดอาการลังเล เพราะครั้งก่อน ตอนที่ลุงพลถือวิสาสะบุกเข้ามาทางหลังบ้านของเธอ มันเป็นความรู้สึกที่เจ็บปวดและทรมานเป็นอย่างมาก

"ไม่สอดใส่ได้ไหม?" เมื่อรู้ว่าตัวเองคงหนีไม่พ้นชะตากรรมนี้ อาจารย์สาวก็เลยขอต่อรองสักหน่อย เพื่อหวังว่าเธอจะไม่ต้องมาโดนตาลุงบ้ากามคนนี้แทงสดเข้าหลังบ้านของเธอ "มันเจ็บ"

"เดี๋ยวผมจะค่อย ๆ ทำนะครับครู" ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ตอบแบบกำกวมตามสไตล์ ก่อนเริ่มต้นซุกไซ้แผ่นหลังของครูเบสท์โดยไม่ต้องขออนุญาต

ภัคจิราเหนื่อยเกินกว่าจะขัดขืนความต้องการของลุงพลคนนี้ได้อีกต่อไป เธอเลยทำได้เพียงแค่นอนคว่ำ ปล่อยให้ตาเฒ่าหื่นได้ละเลียดแผ่นหลังของเธอด้วยปลายจมูก ริมฝีปาก และปากลิ้นที่ลากเลื้อยวนเวียนไปทั่วแผ่นหลังของเธอ แค่เพียงไม่นาน หญิงสาวก็เริ่มร้องครางออกมาด้วยความสยิว

"แผล๊บ!! แผล๊บ!!! แผล๊บบ!!" ลุงพลลากลิ้นเสียไปทั่วแผ่นหลังของอาจารย์สาวที่เปียกชื้นแด้วยเหงื่อไคล และเปื้อนฝุ่นโดยไม่รังเกียจ ปลายลิ้นของตาเฒ่าสัมผัสได้ถึงความเนียนนุ่มของกายสาวเจียงฮายที่คละเคล้าไปรสสาก ๆ ของเศษฝุ่นโดยไม่คิดรังเกียจ

"อ๊า...อือออ" ครูเบสท์หรี่ตาลงเพียงครึ่งเดียว ในใจของเธอกำลังสับสนกับความรู้สึกและสามัญสำนึกของเธอเอง ว่าสิ่งที่เธอและลุงพละกำลังทำอยู่นั้นมันถูกต้องแล้วหรือไม่ เหนือสิ่งอื่นใดเลย หญิงสาวเริ่มสงสัยตัวเองว่าตกลงเธอชอบหรือรังเกียจในรสรักที่ลุงพลกำลังปรนเปรอให้เธออยู่กันแน่

ในขณะที่ครูเบสท์ที่นอนคว่ำหน้ากำลังสับสนตัวเอง แต่ในส่วนของลุงพล ที่ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าการสำรวจแผ่นหลังของสาวเจียงฮาย ดีกรีอดีตนางงามวัยรุ่นช่องโทรทัศน์ชื่อดังแห่งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน อันเป็นเวทีแจ้งเกิดของเหล่าบรรดาสาววัยทีนที่ใฝ่ฝันอยากเข้าสู่วงการบันเทิง



ลุงพลหลับตาพริ้ม พร้อมกับระดมจูบแผ่นหลังของครูเบสท์เรื่อยลงมาตามแนวกระดูกเชิงกราน ต่ำลงมาอีก ต่ำลงมาอีก ต่ำลงมาเรื่อย ๆ จนหญิงสาวที่นอนคว่ำอยู่เริ่มรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ จึงรีบเอื้อมมือมาปิดบั้นท้ายกลมกลึง พร้อมกับขมิบเกร็งก้อนเนื้อทรงแอปเปิ้ลเบื้องล่างด้วยอารมณ์หวาม

"จะปิดทำไมละครับครู?" ลุงพลเงยหน้า พร้อมกับเอ่ยปากถามครูเบสท์ที่นอนคว่ำ เอามือปิดบั้นท้ายของตัวเอง "อายเหรอครับ? ไม่ต้องอายนะครับครู"

"ไม่เอาก้นได้ไหม?" ภัคจิราเอ่ยปากขอความเห็นใจจากตาเฒ่า "ก้นมันไม่ได้มีเอาไว้ทำเรื่องอย่างว่า อย่าทำได้ไหมคะลุงพล?"

"ผมขอแค่ดู ขอหอม ขอจับหน่อยได้ไหมครับ" ก็เช่นเคย ตามสเต็ปตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ ที่เลือกจะเบี่ยงประเด็นไปทางอื่น "นะครับครู เอามือออกก่อนนะ"

ด้วยความสับสนปนอารมณ์หวามของครูเบสท์ เลยทำให้หญิงสาวยอมดึงมือออก จนเผยให้เห็นแก้มก้นเปลือยเปล่าที่เลอะคราบฝุ่นละอองอยู่บ้าง แต่ก็ไม่อาจปิดบังความขาวเนียนและนุ่มฟูของบั้นท้ายสาวเจียงฮาย

"ตูดกลมกลึงสวยมากเลยครับครู" ลุงพลยิ้มที่มุมปาก ก่อนใช้มือเขี่ยคราบฝุ่นที่เลอะอยู่บนแก้มก้น "ขอหอมหน่อยนะครับ"

"อ๊า!!" ภัคจิราเผลอครางออกมาด้วยความสยิว เมื่อลุงพลประทับรอยจูบตนแก้มก้นของเธอที่กำลังขมิบเกร็ง จนเห็นเป็นริ้วรอยของกล้ามเนื้อ และมันยิ่งกระตุ้นต่อมกำหนัดของตาเฒ่าหื่น ผู้ชื่นชอบบั้นท้ายของหญิงสาวเป็นชีวิตจิตใจ

"เกร็งตูดไว้แบบนี้เรื่อย ๆ นะครับครู" ลุงพลหายใจฟืดฟาดด้วยอารมณ์หื่น ก่อนก้มหน้าลงไปซุกไซ้แก้มก้นของหญิงสาวที่กำลังขมิบอยู่ "ซูดดด!!! ซูดดด!!! ซูดดด!!!! ตูดครูเบสท์หอมจริง ๆ เลยครับ!!!"

"อ๊า!!! อือออ!! อือออ!!" นางฟ้าพยาบาลหลับตาปี๋ พร้อมกับส่งเสียงร้องครางออกมาด้วยความสยิว "อ๊า!!!"

ลุงเอาหน้าประกบกับแก้มก้นของครูเบสท์พร้อมกับหลับตาพริ้มด้วยความสุขสม ก่อนที่จะหันหน้ากลับมาจูบแก้มก้น และซุกไซ้ไปทั่วบั้นท้ายงามงอน พร้อมกับลากลิ้นเลียจากร่องก้นสวยด้านบน จนครูเบสท์เริ่มเกร็งตัว เกร็งบั้นท้ายแน่นขึ้น

"อ๊า!! อ๊า!! อือออ!!!" ไม่คิดมาก่อนเลยว่า ผู้หญิงอย่างภัคจิรา จะมานอนคว่ำหน้าให้ตาเฒ่าบ้ากามทำอะไรต่ำช้าแบบนี้กับร่างกายของเธอ

"ซู้ดดด!! ซู้ดดด!!!" ส่วนลุงพลก็ยิ่งได้ใจ ตาเฒ่าหื่นลากลิ้นเลียจากร่องก้นสาวเบื้องล่าง ลากขึ้นไปจนถึงร่องก้นด้านบนจนแฉะ ก่อนที่จะใช้มือแหวกขาของภัคจิราคนสวยออก จนเผยให้เห็นความลับของสตรีเพศตรงร่องหว่างขา "อู้วววว!!! เยิ้มเลยครับครู!!"



ภาพเบื้องหน้าที่ลุงพลเห็น คือภาพของกลีบสาวที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำกามและฟองฟอดสีขาว แคมเนื้ออ่อนเผยอออก จนเผยให้เห็นความลึกลับภายในและเนื้ออ่อนสีชมพูที่กำลังขมิบของเหลวสีขาวขุ่นออกมาเป็นระยะ จนลุงพลอดใจไม่ไหว ต้องจิ้มนิ้วเข้าไปสำรวจภายในโพรงสาวด้านใน เพื่อพิสูจน์ถึงร่องรอยแห่งความเปียกชื้นที่ฝากเอาไว้จากกิจกรรมครั้งก่อนหน้า

"อ๊า!!! อ๊า!!" ลุงพลไม่เพียงแค่สอดนิ้วเข้าไปข้างใน แต่ยังงอปลายนิ้วเขี่ยตรงบริเวณที่น่าจะเป็นจุดกระตุ้น จนทำให้ครูเบสท์ที่นอนคว่ำอยู่กระตุก จนต้องรีบเอื้อมมือมาเกาะแขนของลุงพลเอาไว้

"หีครูเบสท์ทั้งคับ ทั้งร้อน แล้วก็แฉะไปหมดเลยครับ" ว่าแล้วตาเฒ่าบ้าเซ็กส์ก็ค่อย ๆ ดึงนิ้วชี้ออกมา พร้อมกับสารคัดหลั่งสีขาวที่ติดเยิ้มตามมาบนปลายนิ้ว "เยิ้ม ๆ แบบนี้ ยังจะไม่ยอมรับอีกเหรอครับว่าครูเบสท์เองก็ไม่มีอารมณ์ร่วมน่ะ ฮึฮึ"

ลุงพลหัวเราะฮึ ๆ คนเดียวด้วยความชอบใจ ก่อนที่จะก้มตัวลงไปปฏิบัติการรักตรงบั้นท้ายของครูเบสท์ต่อ โดยครั้งนี้ ลุงพลได้ใช้มือน้วนเฟ้นขาอ่อนของหญิงสาว สลับไปกับการระดมจูบ ซุกไซ้พื้นที่ทุกอณูของครูเบสท์ด้วยความเพลิดเพลิน

"อ๊า...อ๊า...อ๊า...อือออ" ส่วนครูเบสท์ ก็ทำได้เพียงแค่ร้องครวญคราง ดูเหมือนว่าสามัญสำนึกของเธอกำลังถูกพลังอำนาจของกามารมณ์เข้าครอบงำได้เกือบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด สังเกตได้จากการที่เธอแทบไม่ต่อต้านจากรุกร้ำของลุงพล ทั้งที่ควรจะทำ

"แผล๊บบบ!!! แผล๊บบบ!!" ลุงพลลากลิ้นเลียร่องก้นซ้ายทีขวาที ก่อนพยายามใช้มือขวาแหวกแก้มก้นที่ขมิบเกร็งของครูเบสท์ออก เผื่อยลโฉมกล้ามเนื้อหูรูดที่ถูกซ่อนอยู่ภายใน จนหญิงสาวต้องรีบเอื้อมมือไขว้หลังลงมาปิดแทบไม่ทัน



ภัคจิรา สาวสวยจากเมืองเจียงฮายมองลุงพลด้วยสายตาออดอ้อน ประหนึ่งว่าเธอกำลังร้องขอไม่ให้อีกฝ่ายทำไปมากกว่านี้ เพราะเธอไม่อาจทนรับความรู้สึกอับอายที่จะเกิดขึ้นได้

"ไม่ต้องอายครับครู ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามความรู้สึก" ตาเฒ่าเอ่ยปากพร้อมกับยิ้มหวาน และดึงมือของครูเบสท์ออกมาอย่างช้า ๆ ก่อนใช้นิ้วแหวกแก้มก้นนิ่ม ๆ ของอาจารย์สาวออก จนเผยให้เห็นกลามเนื้อหูรูดที่เปียกชื้นและกำลังขมิบเกร็งอยู่เป็นระยะด้วยอารมณ์หวาม "ดูซิครับครู รูตูดครูขมิบใหญ่เลย!!"

"ไม่ต้องพูดตรง ๆ ซะขนาดนั้นก็ได้มั้งคะลุงพล!!" พอได้ยินแบบนี้ ครูเบสท์ถึงกับเอ่ยปากขึ้นมาด้วยอารมณ์ขุ่นมัวปนเขินอาย "แล้วจะดูอีกนานไหม!!! เบสท์อายเป็นนะ!!!"

"จะอายทำไมละครับครู?" ตาเฒ่าหื่นเอ่ยปากถาม "ผมแค่ดูรูตูดครู มันไม่เห็นมีอะไรน่าอายตรงไหนเลยนิครับ มันเป็นเรื่องธรรมดาของคนเป็นผัวเมียกัน คู่ไหนเค้าก็ทำกัน ไม่เห็นแปลก!!"

"ไม่แปลกบ้าอะไรละ!!??" พอได้ยินคำตอบแบบโคตรโนสนโนแคร์โลกของตาเฒ่าหื่น ภัคจิราก็โวยวายชุดใหญ่ "ลุงน่ะมันโรคจิต!!! เบสท์ถามจริง ๆ เถอะ!! ลุงเป็นเกย์หรือเปล่า...อ๊า!!! อย่า!!! อย่าเลียซิ!!!"

ครูเบสท์นี่ดูภายนอกออกแนวสาวหวาน เรียบร้อย ไม่น่าจะเป็นคนหัวแข็งอะไร แต่พอเอาเข้าจริง กลับกลายเป็นว่าครูเบสท์คนนี้หัวแข็ง ดื้อด้าน และเป็นคนที่ต่อล้อต่อเถียงเก่งเอาเรื่อง น่าจะเรียกได้ว่าไม่แพ้หมอพลอยเลยก็ว่าได้ หรือบางทีเธออาจจะเป็นคนที่หัวแข็งยิ่งกว่าหมอพลอย เหตุเพราะหมอพลอยเอง ถึงแม้จะเย็นชา แต่ถ้าเข้าหาได้ตรงจุด เธอก็มักแสดงมุมอ่อนหวานอ่อนโยนให้ปรากฎ แต่กับครูเบสท์ ณ ขณะนี้ ลุงพลยังไม่รู้เลยว่า จะต้องทำยังไง ให้ครูเบสท์ใจอ่อนได้สักที

ก็ในเมื่อดื้อด้านแบบนี้ ลุงพลคงต้องงัดวิชาลิ้นจี่หน้าหอจากสำนักวิชาฉี่เฉี่ยวหัวของปรมาจารย์หวังฟันเจ้า เพื่อหวังพิชิตสตรีจอมพยศอย่างภัคจิราให้อยู่หมัดเสียที

 

พูดคุยก่อนอ่าน : ก็หายไปสักระยะครับ ด้วยเหตุผลเรื่องธุระส่วนตัว แล้วก็รู้สึกล้า ๆ อย่างบอกไม่ถูก แต่วันนี้กลับมาละครับ กับตอนใหม่ของเกมรัก กับฉาก Signature ของลุงพล ตอนนี้เป็นเรื่องของ 'ตูดครูเบสท์' ครับ ใครไม่ชอบแนว ๆ ประตูหลัง ก็ปล่อยผ่านได้ครับ

เพราะยังรู้สึกเหนื่อย ๆ ล้า ๆ เลยทำให้ผมยังไม่สามารถเขียนตอนนี้จบได้ในคราวเดียว หมายความว่าอะไร หมายความว่าตอนนี้จะมี 2 Part ครับ เป็นฉากที่เขียนแล้วเหนื่อยมากจริง ๆ สำหรับฉากลุงพลโรมรันกับครูเบสท์ ผมเลยขอนำเสนอตอน 'ทะลวงหลังบ้านครูเบสท์ pt1' ให้ทุกคนได้อ่านกันก่อน

คือจริง ๆ แล้ว ผมจะบอกว่า มันจะมีฉาก Delete Scene ของลุงพลและครูเบสท์ในตอนนี้ด้วย ซึ่งผมจะเอาไว้เขียนในโอกาสหน้า มันคือฉากที่ลุงพลพาครูเบสท์ไปแก้ผ้าเย้ยฟ้าท้าฝนบนดาดฟ้าวิทยาลัยพยาบาลนั่นเองครับ แต่จะยังไม่เขียนตอนนี้ เพราะฉากนี้มันเหนื่อยมากจริง ๆ ยังเขียนไม่ไหว และผมต้องการเดินเรื่องไปข้างหน้าต่อ เพราะน้องลูกขวัญรออยู่ ซึ่งฉากของน้องลูกขวัญเองก็ต้องใช้เวลาในการปูเนื้อเรื่องอยู่พอสมควรเหมือนกัน

ใจจริงผมก็อยากให้ฉากย้ำรักครั้งที่สองระหว่างลุงพลกับครูเบสท์ออกมาละมุนฟรุ้งฟริ้งเหมือนกัน แต่ด้วยเหตุผลด้านเนื้อเรื่อง ผลลัพธ์มันเลยออกมาเป็นแบบนี้ เอาเป็นว่า ในฉากย้ำรักครูเบสท์รอบที่สาม เราน่าจะเห็นฉากหวาน ๆ ระหว่างลุงพลกับครูเบสท์ ภายใต้เงื่อนไขที่ว่า ครูเบสท์ได้เชื่ออย่างสนิทใจแล้วว่า ลุงพลได้ช่วยเธอจากโศกนาฏกรรมเครื่องบินตกจริง ๆ นั่นเอง

นอกเหนือจากเหตุผลข้างต้น และเหตุผลเรื่องที่ผมต้องการจะเร่งเนื้อเรื่องให้ไปหาที่น้องลูกขวัญได้เร็วขึ้น ทำให้ฉากย้ำรักของครูเบสท์มันยาวบ้าบอแบบนี้นั่นเองครับ เพราะหลังจากนี้ ผมจะเน้นไปที่ฉากเนื้อเรื่องเป็นส่วนใหญ่ครับ และสำหรับ Part2 ขอเวลาอีกสักวันสองวัน ผมจะเอามาลงให้อ่านกันครับ



######################

ความเดิมจากตอนที่แล้ว




"อะไรนะ?" ครูเบสท์อุทานด้วยความตกใจ "นี่ลุงพลจะขอทำทางประตูหลังของเบสท์เหรอ!!"

"ใช่ครับ" ลุงพลพยักหน้าพร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนที่จะโน้มตัวลงไปเพื่อหวังหอมแก้ม และเลื่อนมือต่ำลงไปบีบคลึงบั้นท้ายนุ่ม ๆ ของหญิงสาว แต่ว่า

"ไม่เอาแล้ว!!" ภัคจิราปฎิเสธเสียงแข็ง ก่อนพยายามจะลุกขึ้นจากเตียง "จะบ้าเหรอ!! เบสท์ช้ำไปหมดแล้วนะ!!! ทำไมไม่รู้จักพอซะบ้าง!! แล้วนี่คิดยังไงจะมาขอลองทางประตูหลังเบสท์!! ลุงจะบ้าเหรอ!! ไม่เอาด้วยหรอก!!"

"ครูเบสท์ครับ!!" พอเห็นว่าอาจารย์สาวปฏิเสธ ตาเฒ่าหื่นก็รีบรั้งตัวและกดเอาไว้ก่อน "ฟังผมก่อนนะครับ ที่ผมกำลังจะทำเนี่ย เพราะผมรักครูเบสท์ และอยากให้ครูเบสท์ได้เรียนรู้ถึงรสชาติความเสียวของการมีเซ็กส์กัน มันเป็นเรื่องปกติธรรมดานะครับครู ไม่ได้เป็นเรื่องผิดอะไรเลย!!"

"นี่กล้าพูดได้ยังไงเนี่ย!!??" นางฟ้าพยาบาลแทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ลุงพละกำลังพูด "ครั้งก่อน ลุงกล้าดียังไงถึงมาทำเบสท์ตรงก้น!! รู้ไหมว่ามันเจ็บแค่ไหน!!! ไม่เอาด้วยหรอก!! พอได้แล้ว!! เบสท์จะกลับบ้าน!! ลุกจากตัวเบสท์ได้แล้ว!!! มันหนักนะ!!!!"

"ไม่ครับครู!!!" ลุงพลยังคงพยายามฉุดรักครูเบสท์เอาไว้ "นะครับครู!! ยอมผมเถอะ!! ผมสัญญาว่าจะทำเบา ๆ จะไม่ทำรุนแรงเหมือนที่เคยนะครับ!!"



"ยอมก็บ้าแล้ว!!" ภัคจิราปฎิเสธเสียงแข็ง "เบสท์ไม่ได้ซื่อบื้อ!!! หรืออ่อนต่อโลกถึงขนาดไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องเซ็กส์นะลุงพล!! เซ็กส์ทางประตูหลังมันอันตรายมากแค่ไหนลุงไม่รู้เหรอ!!! หน้าที่ของลำไส้ใหญ่คืออะไร ลุงเองก็น่าจะรู้ มันถูกออกแบบมาให้เป็นทางออก ไม่ใช่ทางเข้า แล้วข้างในมันมีแต่เชื้อโรคเต็มไปหมด!!" อาจารย์สาวร่ายยาวถึงข้อเสียของการร่วมรักทางประตูหลังให้ตาเฒ่าบ้ากามที่สนแต่เรื่องเจาะหลังบ้านไว้เป็นวิทยาทาน "แล้วเนื้ออ่อนภายในลำไส้ใหญ่น่ะมันบอบบางแค่ไหนลุงรู้ไหม? ลำพังแค่อุจจาระแข็งก็อาจทำให้ผนังลำไส้ใหญ่ฉีกขาด แล้วนี่ลุงคิดจะ!! ทุเรศจริง ๆ เลย!!"

"มันไม่ได้สกปรกขนาดนั้นสักหน่อยนะครับครู!!" ขนาดครูเบสท์อธิบายเชิงวิชาการขนาดนั้น แต่มันก็ไม่อาจนำพา ให้ลุงพลกลับมามีสติรู้จักการยับยั้งชั่งใจ "และถึงมันจะสกปรกแค่ไหน!! ผมก็ไม่เคยรังเกียจเลยแม้แต่น้อย!! เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของครูเบสท์ที่ผมรักมากที่สุด!! ได้ยินไหมครับว่าผมรักทุกอย่างที่เป็นครูเบสท์!!!!"

"ไอ้ประสาท!!! ปล่อย!!" ภัคจิราพยายามรวบรวมพลังเฮือกสุดท้ายเพื่อลุกหนี แต่เธอก็ไม่อาจจะทัดทานพละกำลังของลุงพลได้ "ปล่อยนะลุงพล!!! ปล่อยเบสท์ไปเถอะ!!! ฮืออออ!!!"

"ผมรู้ว่ามันอาจทำให้ครูเบสท์ลำบากใจ" ตาเฒ่าจอมหื่นพยายามเกลี้ยกล่อมหญิงสาวที่ยังดื้อดึง "แต่ผมสัญญานะครับ ผมจะทำให้เบาที่สุด ผมรับรองว่าครูเบสท์จะไม่เจ็บแน่นอน!!"

"ไม่เอา!!! เบสท์จะกลับบ้าน!!" อาจารย์สาวยังคงดื้อด้าน "ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้นะลุงพล!! บอกให้ลุงไง!! อึ้ยยย!!! อย่า!!!!"

"ซู้ดดดด!!!" ลุงพลไม่ได้สนใจคำทักท้วงของครูเบสท์อีกแล้ว ตาเฒ่าจอมเจ้าชู้เริ่มซุกไซ้ซอกคอของอาจารย์สาวคนสวยที่นอนคว่ำอยู่กับเตียงไม้

"อือออ...อย่า...อย่านะ!!" ภัคจิราพยายามร้องห้าม แต่มันก็ไม่อาจนำพา เมื่อลุงพล คนบ้ากามยังคงซุกไซ้ซอกคอ เรื่อยลงมาจนถึงแผ่นหลังที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อและคราบฝุ่นละอองโดยไม่คิดรังเกียจแม้แต่น้อย "พอได้แล้วลุงพล!! เบสท์จะกลับ!!"

"ครื้นนนน!!! เปรี้ยงงง!!!!!" แล้วทันใดนั้น ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพมหานครได้แผดเสียงคำราม พร้อมกับสายฟ้าที่ฟาดลงมาบนสายล่อฟ้าบนยอดตึกสูงแห่งหนึ่งในกรุงเทพ พร้อมกับห่าฝนอีกระลอกใหญ่ที่เทกระหน่ำลงมาโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพัก

"ครูเบสท์ครับ" แล้วลุงพลก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มหวานให้ภัคจิราที่กำลังนอนน้ำตาซึม "ได้ยินเสียงข้างนอกไหมละครับ? เสียงฝนตกฟ้าร้อง รู้ไหมครับว่ามันหมายถึงอะไร? มันหมายถึงว่าสวรรค์เบื้องบนยังไม่อยากให้ครูเบสท์กลับบ้านตอนนี้ยังไงละครับ"

"พูดจาเอาแต่ได้อยู่คนเดียว!!" ภัคจิราตัดพ้อ "ผู้ชายอย่างลุงมันทุเรศที่สุด!!!"



"ผมมันทุเรศจริง ๆ นั่นแหละครับครู" ถึงจะโดนปรามาสและเหยียดหยามจากภัคจิราคนสวย แต่สุภาพบุรุษนักรักอย่างชุมพลก็ไม่สะทกสะท้าน "แต่ผู้ชายทุเรศ ๆ อย่างผมเนี่ย ก็พร้อมที่จะทำเรื่องทุเรศ ๆ เพื่อให้นางฟ้าของผมคนนี้ได้ขึ้นสวรรค์ ไม่ซิ ผมหมายถึง ได้มีชีวิตอยู่ต่อไปยังไงละครับ"

"หน้าด้าน!! ไร้ยางอาย!! ไม่มีศักดิ์ศรี!!" อาจารย์สาวพยาบาลปรามาศลุงพลชุดใหญ่

"กับสารพัดคำถากถางเหล่านั้น ที่ครูเบสท์พูดออกมา" ลุงพลยิ้มรับโดยไม่รู้สึกเคอะเขิน "ผมพร้อมที่จะน้อมรับไว้เองทุกอย่าง "เอาเป็นว่า เดี๋ยวผมขอลองเล่นตูดครูเบสท์หน่อยแล้วกันนะครับ"

พอได้ยินแบบนี้ ภัคจิราก็เริ่มเกิดอาการลังเล เพราะครั้งก่อน ตอนที่ลุงพลถือวิสาสะบุกเข้ามาทางหลังบ้านของเธอ มันเป็นความรู้สึกที่เจ็บปวดและทรมานเป็นอย่างมาก

"ไม่สอดใส่ได้ไหม?" เมื่อรู้ว่าตัวเองคงหนีไม่พ้นชะตากรรมนี้ อาจารย์สาวก็เลยขอต่อรองสักหน่อย เพื่อหวังว่าเธอจะไม่ต้องมาโดนตาลุงบ้ากามคนนี้แทงสดเข้าหลังบ้านของเธอ "มันเจ็บ"

"เดี๋ยวผมจะค่อย ๆ ทำนะครับครู" ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ตอบแบบกำกวมตามสไตล์ ก่อนเริ่มต้นซุกไซ้แผ่นหลังของครูเบสท์โดยไม่ต้องขออนุญาต

ภัคจิราเหนื่อยเกินกว่าจะขัดขืนความต้องการของลุงพลคนนี้ได้อีกต่อไป เธอเลยทำได้เพียงแค่นอนคว่ำ ปล่อยให้ตาเฒ่าหื่นได้ละเลียดแผ่นหลังของเธอด้วยปลายจมูก ริมฝีปาก และปากลิ้นที่ลากเลื้อยวนเวียนไปทั่วแผ่นหลังของเธอ แค่เพียงไม่นาน หญิงสาวก็เริ่มร้องครางออกมาด้วยความสยิว

"แผล๊บ!! แผล๊บ!!! แผล๊บบ!!" ลุงพลลากลิ้นเสียไปทั่วแผ่นหลังของอาจารย์สาวที่เปียกชื้นแด้วยเหงื่อไคล และเปื้อนฝุ่นโดยไม่รังเกียจ ปลายลิ้นของตาเฒ่าสัมผัสได้ถึงความเนียนนุ่มของกายสาวเจียงฮายที่คละเคล้าไปรสสาก ๆ ของเศษฝุ่นโดยไม่คิดรังเกียจ

"อ๊า...อือออ" ครูเบสท์หรี่ตาลงเพียงครึ่งเดียว ในใจของเธอกำลังสับสนกับความรู้สึกและสามัญสำนึกของเธอเอง ว่าสิ่งที่เธอและลุงพละกำลังทำอยู่นั้นมันถูกต้องแล้วหรือไม่ เหนือสิ่งอื่นใดเลย หญิงสาวเริ่มสงสัยตัวเองว่าตกลงเธอชอบหรือรังเกียจในรสรักที่ลุงพลกำลังปรนเปรอให้เธออยู่กันแน่

ในขณะที่ครูเบสท์ที่นอนคว่ำหน้ากำลังสับสนตัวเอง แต่ในส่วนของลุงพล ที่ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าการสำรวจแผ่นหลังของสาวเจียงฮาย ดีกรีอดีตนางงามวัยรุ่นช่องโทรทัศน์ชื่อดังแห่งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน อันเป็นเวทีแจ้งเกิดของเหล่าบรรดาสาววัยทีนที่ใฝ่ฝันอยากเข้าสู่วงการบันเทิง



ลุงพลหลับตาพริ้ม พร้อมกับระดมจูบแผ่นหลังของครูเบสท์เรื่อยลงมาตามแนวกระดูกเชิงกราน ต่ำลงมาอีก ต่ำลงมาอีก ต่ำลงมาเรื่อย ๆ จนหญิงสาวที่นอนคว่ำอยู่เริ่มรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ จึงรีบเอื้อมมือมาปิดบั้นท้ายกลมกลึง พร้อมกับขมิบเกร็งก้อนเนื้อทรงแอปเปิ้ลเบื้องล่างด้วยอารมณ์หวาม

"จะปิดทำไมละครับครู?" ลุงพลเงยหน้า พร้อมกับเอ่ยปากถามครูเบสท์ที่นอนคว่ำ เอามือปิดบั้นท้ายของตัวเอง "อายเหรอครับ? ไม่ต้องอายนะครับครู"

"ไม่เอาก้นได้ไหม?" ภัคจิราเอ่ยปากขอความเห็นใจจากตาเฒ่า "ก้นมันไม่ได้มีเอาไว้ทำเรื่องอย่างว่า อย่าทำได้ไหมคะลุงพล?"

"ผมขอแค่ดู ขอหอม ขอจับหน่อยได้ไหมครับ" ก็เช่นเคย ตามสเต็ปตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ ที่เลือกจะเบี่ยงประเด็นไปทางอื่น "นะครับครู เอามือออกก่อนนะ"

ด้วยความสับสนปนอารมณ์หวามของครูเบสท์ เลยทำให้หญิงสาวยอมดึงมือออก จนเผยให้เห็นแก้มก้นเปลือยเปล่าที่เลอะคราบฝุ่นละอองอยู่บ้าง แต่ก็ไม่อาจปิดบังความขาวเนียนและนุ่มฟูของบั้นท้ายสาวเจียงฮาย

"ตูดกลมกลึงสวยมากเลยครับครู" ลุงพลยิ้มที่มุมปาก ก่อนใช้มือเขี่ยคราบฝุ่นที่เลอะอยู่บนแก้มก้น "ขอหอมหน่อยนะครับ"

"อ๊า!!" ภัคจิราเผลอครางออกมาด้วยความสยิว เมื่อลุงพลประทับรอยจูบตนแก้มก้นของเธอที่กำลังขมิบเกร็ง จนเห็นเป็นริ้วรอยของกล้ามเนื้อ และมันยิ่งกระตุ้นต่อมกำหนัดของตาเฒ่าหื่น ผู้ชื่นชอบบั้นท้ายของหญิงสาวเป็นชีวิตจิตใจ

"เกร็งตูดไว้แบบนี้เรื่อย ๆ นะครับครู" ลุงพลหายใจฟืดฟาดด้วยอารมณ์หื่น ก่อนก้มหน้าลงไปซุกไซ้แก้มก้นของหญิงสาวที่กำลังขมิบอยู่ "ซูดดด!!! ซูดดด!!! ซูดดด!!!! ตูดครูเบสท์หอมจริง ๆ เลยครับ!!!"

"อ๊า!!! อือออ!! อือออ!!" นางฟ้าพยาบาลหลับตาปี๋ พร้อมกับส่งเสียงร้องครางออกมาด้วยความสยิว "อ๊า!!!"

ลุงเอาหน้าประกบกับแก้มก้นของครูเบสท์พร้อมกับหลับตาพริ้มด้วยความสุขสม ก่อนที่จะหันหน้ากลับมาจูบแก้มก้น และซุกไซ้ไปทั่วบั้นท้ายงามงอน พร้อมกับลากลิ้นเลียจากร่องก้นสวยด้านบน จนครูเบสท์เริ่มเกร็งตัว เกร็งบั้นท้ายแน่นขึ้น

"อ๊า!! อ๊า!! อือออ!!!" ไม่คิดมาก่อนเลยว่า ผู้หญิงอย่างภัคจิรา จะมานอนคว่ำหน้าให้ตาเฒ่าบ้ากามทำอะไรต่ำช้าแบบนี้กับร่างกายของเธอ

"ซู้ดดด!! ซู้ดดด!!!" ส่วนลุงพลก็ยิ่งได้ใจ ตาเฒ่าหื่นลากลิ้นเลียจากร่องก้นสาวเบื้องล่าง ลากขึ้นไปจนถึงร่องก้นด้านบนจนแฉะ ก่อนที่จะใช้มือแหวกขาของภัคจิราคนสวยออก จนเผยให้เห็นความลับของสตรีเพศตรงร่องหว่างขา "อู้วววว!!! เยิ้มเลยครับครู!!"



ภาพเบื้องหน้าที่ลุงพลเห็น คือภาพของกลีบสาวที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำกามและฟองฟอดสีขาว แคมเนื้ออ่อนเผยอออก จนเผยให้เห็นความลึกลับภายในและเนื้ออ่อนสีชมพูที่กำลังขมิบของเหลวสีขาวขุ่นออกมาเป็นระยะ จนลุงพลอดใจไม่ไหว ต้องจิ้มนิ้วเข้าไปสำรวจภายในโพรงสาวด้านใน เพื่อพิสูจน์ถึงร่องรอยแห่งความเปียกชื้นที่ฝากเอาไว้จากกิจกรรมครั้งก่อนหน้า

"อ๊า!!! อ๊า!!" ลุงพลไม่เพียงแค่สอดนิ้วเข้าไปข้างใน แต่ยังงอปลายนิ้วเขี่ยตรงบริเวณที่น่าจะเป็นจุดกระตุ้น จนทำให้ครูเบสท์ที่นอนคว่ำอยู่กระตุก จนต้องรีบเอื้อมมือมาเกาะแขนของลุงพลเอาไว้

"หีครูเบสท์ทั้งคับ ทั้งร้อน แล้วก็แฉะไปหมดเลยครับ" ว่าแล้วตาเฒ่าบ้าเซ็กส์ก็ค่อย ๆ ดึงนิ้วชี้ออกมา พร้อมกับสารคัดหลั่งสีขาวที่ติดเยิ้มตามมาบนปลายนิ้ว "เยิ้ม ๆ แบบนี้ ยังจะไม่ยอมรับอีกเหรอครับว่าครูเบสท์เองก็ไม่มีอารมณ์ร่วมน่ะ ฮึฮึ"

ลุงพลหัวเราะฮึ ๆ คนเดียวด้วยความชอบใจ ก่อนที่จะก้มตัวลงไปปฏิบัติการรักตรงบั้นท้ายของครูเบสท์ต่อ โดยครั้งนี้ ลุงพลได้ใช้มือน้วนเฟ้นขาอ่อนของหญิงสาว สลับไปกับการระดมจูบ ซุกไซ้พื้นที่ทุกอณูของครูเบสท์ด้วยความเพลิดเพลิน

"อ๊า...อ๊า...อ๊า...อือออ" ส่วนครูเบสท์ ก็ทำได้เพียงแค่ร้องครวญคราง ดูเหมือนว่าสามัญสำนึกของเธอกำลังถูกพลังอำนาจของกามารมณ์เข้าครอบงำได้เกือบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด สังเกตได้จากการที่เธอแทบไม่ต่อต้านจากรุกร้ำของลุงพล ทั้งที่ควรจะทำ

"แผล๊บบบ!!! แผล๊บบบ!!" ลุงพลลากลิ้นเลียร่องก้นซ้ายทีขวาที ก่อนพยายามใช้มือขวาแหวกแก้มก้นที่ขมิบเกร็งของครูเบสท์ออก เผื่อยลโฉมกล้ามเนื้อหูรูดที่ถูกซ่อนอยู่ภายใน จนหญิงสาวต้องรีบเอื้อมมือไขว้หลังลงมาปิดแทบไม่ทัน



ภัคจิรา สาวสวยจากเมืองเจียงฮายมองลุงพลด้วยสายตาออดอ้อน ประหนึ่งว่าเธอกำลังร้องขอไม่ให้อีกฝ่ายทำไปมากกว่านี้ เพราะเธอไม่อาจทนรับความรู้สึกอับอายที่จะเกิดขึ้นได้

"ไม่ต้องอายครับครู ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามความรู้สึก" ตาเฒ่าเอ่ยปากพร้อมกับยิ้มหวาน และดึงมือของครูเบสท์ออกมาอย่างช้า ๆ ก่อนใช้นิ้วแหวกแก้มก้นนิ่ม ๆ ของอาจารย์สาวออก จนเผยให้เห็นกลามเนื้อหูรูดที่เปียกชื้นและกำลังขมิบเกร็งอยู่เป็นระยะด้วยอารมณ์หวาม "ดูซิครับครู รูตูดครูขมิบใหญ่เลย!!"

"ไม่ต้องพูดตรง ๆ ซะขนาดนั้นก็ได้มั้งคะลุงพล!!" พอได้ยินแบบนี้ ครูเบสท์ถึงกับเอ่ยปากขึ้นมาด้วยอารมณ์ขุ่นมัวปนเขินอาย "แล้วจะดูอีกนานไหม!!! เบสท์อายเป็นนะ!!!"

"จะอายทำไมละครับครู?" ตาเฒ่าหื่นเอ่ยปากถาม "ผมแค่ดูรูตูดครู มันไม่เห็นมีอะไรน่าอายตรงไหนเลยนิครับ มันเป็นเรื่องธรรมดาของคนเป็นผัวเมียกัน คู่ไหนเค้าก็ทำกัน ไม่เห็นแปลก!!"

"ไม่แปลกบ้าอะไรละ!!??" พอได้ยินคำตอบแบบโคตรโนสนโนแคร์โลกของตาเฒ่าหื่น ภัคจิราก็โวยวายชุดใหญ่ "ลุงน่ะมันโรคจิต!!! เบสท์ถามจริง ๆ เถอะ!! ลุงเป็นเกย์หรือเปล่า...อ๊า!!! อย่า!!! อย่าเลียซิ!!!"

ครูเบสท์นี่ดูภายนอกออกแนวสาวหวาน เรียบร้อย ไม่น่าจะเป็นคนหัวแข็งอะไร แต่พอเอาเข้าจริง กลับกลายเป็นว่าครูเบสท์คนนี้หัวแข็ง ดื้อด้าน และเป็นคนที่ต่อล้อต่อเถียงเก่งเอาเรื่อง น่าจะเรียกได้ว่าไม่แพ้หมอพลอยเลยก็ว่าได้ หรือบางทีเธออาจจะเป็นคนที่หัวแข็งยิ่งกว่าหมอพลอย เหตุเพราะหมอพลอยเอง ถึงแม้จะเย็นชา แต่ถ้าเข้าหาได้ตรงจุด เธอก็มักแสดงมุมอ่อนหวานอ่อนโยนให้ปรากฎ แต่กับครูเบสท์ ณ ขณะนี้ ลุงพลยังไม่รู้เลยว่า จะต้องทำยังไง ให้ครูเบสท์ใจอ่อนได้สักที

ก็ในเมื่อดื้อด้านแบบนี้ ลุงพลคงต้องงัดวิชาลิ้นจี่หน้าหอจากสำนักวิชาฉี่เฉี่ยวหัวของปรมาจารย์หวังฟันเจ้า เพื่อหวังพิชิตสตรีจอมพยศอย่างภัคจิราให้อยู่หมัดเสียที

ลุงพลทั้งเลียทั้งดูดให้คุณครูเก่งไปทุกอย่าง