ต่อจากตอนที่แล้ว ไอ้ลิงหลับคาโซฟาอีกแล้ว คือหลับจริงๆอ่ะทุกคน เอาหน้าเกยที่วางแขนแล้วก็นั่งหลับไปเลย แม่เราก็ลูบหัวเบาๆก็ยังไม่ตื่นนะ นี่หลับลึกขนาดไหนเนี่ย พี่แมนก็เกาหัวแกร่กๆเลย แม่เราก็ยี๊มมม และส่ายหัวแล้วบอกหลับง่ายจริงๆ พี่แมนบอกเอ้อไอ้นี่สงสัยเพลียจริงๆวันนี้ นอนไปแปปเดียวสงสัยชาร์จไม่ขึ้นมั้ง แล้วพี่แมนก็เดินไปเขย่าๆตัว บอกเห้ยโทนตื่นก่อนกลับไปนอนก่อน ตอนแรกเราก็คิดว่าจะกลิ้งตัวหลบแบบตอนที่แม่เรียก แต่ว่าไม่ใช่อ่ะไอ้ลิงแบบเหมือนหมดแรงจริงๆเงยหน้ามาช้าๆแล้วลุกขึ้นจะเดินไปข้างล่าง โหยยยย อะไรเนี่ยไอ้ลิงบ้า



พี่แมนสะกิดบอกเห้ยๆไปนอนพรุ่งนี้ค่อยเบิ้ลเอา เนี่ยตอนนี้เราคิดเลยว่าดูดิ๊ว่าไอ้ลิงจะทำยังไง เชื่อคำพูดพี่แมน หรือ เชื่อตารางการกินเพื่อให้หายเร็วที่พี่หญิงสั่งมา แล้วไอ้ลิงก็ตอบครับ และกลับไปนอนเลย.. อือ ไอ้ลิงเลือกฟังพี่แมนอย่างชัดเจนเลย พี่แมนก็เดินเกาะไหล่ไอ้ลิงแล้วบอกว่าถ้าง่วงก็อย่าฝืนดิ่ว๊า เขาพูดแล้วทำท่าบีบไหล่ไอ้ลิงบ้าเหมือนกำลังเล่นกันอยู่ เนี่ยๆๆ พี่แมนเขาดูสนุก ดูแบบว่าเหมือนได้น้องชายของเขามาจริงๆ โถ่อยากมีน้องเป็นลิงนี่เอง แม่เราก็บอกว่าอื้มม เจ้าโทนคงจะฟังเจ้าแมนมากๆเลยนั่นแหละนะเจ้าหมิว


เราบอกไม่รู้ค่ะเชอะ เราเชอะให้แม่ได้ยินเลยแบบว่าตอนนั้นลืมตัว แล้วพอรู้ตัวก็หันไปหาแม่และเกาะแขนบอกแหะๆ ๆ ๆ หมิวลืมตัวค่ะขอโทษค่ะแม่ แม่เราหัวเราะแล้วบอกไม่เป็นอะไรหรอกเจ้าหมิว แต่ช่วงนี้ขี้น้อยใจบ่อยนะเราน่ะ เราก็งืม ๆ ๆ บอกไม่รู้ไม่ชี้ค่ะ แล้วตอนนั้นเราก็ไม่รู้คิดอะไรเลยสารภาพกับแม่ไปว่า แม่คะที่ไอ้ลิงออกไปจากบ้านวันก่อน... เป็นเพราะหมิวไปพูดไม่ดีค่ะ



เราแบบไม่รู้นะว่าคิดอะไรถึงพูดออกไป แต่แม่ก็บอกว่า แม่รู้แล้วล่ะเรื่องมันผ่านมาแล้วช่างเถอะเจ้าโทนก็กลับมารักษาตัวแล้วด้วย เราก็สะอึกนิดนึงแล้วถามว่าพ่อล่ะคะแม่.... แม่ก็บอกว่า ถ้าแม่รู้ เจ้าแมนรู้ มีเหรอที่พ่อเขาจะไม่รู้ เราก็งืมม ขอโทษค่ะ แม่บอกไม่ต้องขอโทษแม่หรอก นู่นนน หนูต้องไปขอโทษเจ้าโทนนะเจ้าหมิว เราก็มองหน้าแม่นะ



แม่บอกว่าถ้าคนเรารู้จักพูดคำว่าขอโทษ ความอัดอั้นตันใจมันจะหายไปได้เยอะเลยนะเจ้าหมิว เราฟังแม่แล้วบอกค่ะแต่หมิวขอโทษไปแล้วนี่คะ แม่ถามว่าแล้วขอโทษแบบจริงใจเปล่าล่ะลูกสาวแม่ เราก็บอกงืมค่ะ ก็บอกขอโทษไปแล้ววววว แม่หัวเราะแล้วบอกว่าเอาเถอะๆ เจ้าโทนเองก็คงไม่ใส่ใจอะไรแล้วล่ะมั้ง เราบอกเง้ออ จะจริงเหรอคะแม่ แม่ก็ดูไอ้ลิงบ้าทำดิ่เย็นชาชะมัดเลย



แม่เราก็ทำท่ามองแบบยิ้มๆแล้วบอกว่า แสดงว่าหนูไปขอโทษในสถานการณ์หรือเวลาที่มันกระชั้นชิด บีบกระชับเกินไปน่ะซิ่ หนูต้องให้เวลาเยอะๆ หนูต้องทำให้เจ้าโทนเห็น แม่พูดแล้วก็จับหน้าของเราเบาๆแล้วบอกว่า ทำให้เจ้าโทนเห็นว่าลูกสาวแม่รู้สึกผิดจริงๆ เราก็จับมือแม่นะแล้วบอกมันจะได้เหรอคะแม่ ไอ้ลิงบ้าไม่เคยฟังหนูเลยนะ แม่บอกว่าก็นั่นแหละแม่ถึงบอกว่าต้องพยายาม



เราก็ฟังแล้วงืม ค่ะหนูจะลองพยายามมากกว่านี้ แม่เราก็อื้มม ลูบหัวเราแล้วบอกว่าไม่คิดเหมือนกันนะเนี่ยว่าลูกสาวแม่จะมาปรึกษาปัญหาเรื่องความรัก... เง้อออออออออออออออออ ไม่ใช่ ไม่ ไม่ใช่แล้วววว แม่พูดอะไรเนี่ย อะไรความรักอะไรไม่ใช่เลย เราเผลอยืนขึ้นแล้วบอกไม่ใช่แล้วค่ะแม่ ม๊ายยยย แล้วพี่แมนก็เดินกลับมา มานั่งข้างๆแม่เกาะแขนแม่แล้วถามอะไรครับ อะไร ไอ้หมิวเสียอาการอะไรเนี่ยครับแม่



แม่เราก็บอกไม่มีอะไรหรอกเจ้าแมน น้องสาวเรามาปรึกษาแม่ว่าจะง้อเจ้าโทนยังไงน่ะ แล้วคือพี่แมนก็พูดเลยว่า ว๊ายยยย ตาย ล๊าวววว ปัญหาหัวใจไร้ทางออก พี่แมนทำท่ากุมหน้าอกตัวเองแล้วบอกว่า โอ๊ยย หัวใจ โอ๊ยย เราก็ทุบ ๆ ๆ ๆพี่แมนเลยแล้วบอกไอ้พี่แมนพอเลย ไม่ได้พูดอะไรแบบนั้นสักหน่อย พี่แมนก็หัวเราะลั่นเลย เราก็รีบทำท่าจุ๊ปากแล้ว ชู่ ชู่ววว พี่แมน ไอ้ลิงบ้านอนแล้วไม่ใช่เหรอ อย่าไปเสียงดังดิ่



พี่แมนบอกอั้ยย๊า แทนที่กลัวเสียงจะไปรบกวนพ่ออ่านหนังสือ นี่กลัวไอ้โทนจะตื่นเหรอเนี่ยย โอ๊ย แย่แล้วน้องสาวพี่ โอ๊ยย เราเสียเหลี่ยมให้พี่แมนอีกแล้วว เง้อออ ไอ้พี่แมนบ้าพูดอะไรเนี่ย แล้วแม่เราก็ลุกนะแล้วบอกว่าแม่กลับห้องดีกว่า เอ้า !  แม่ เง้อออออ ไปไหนอ่ะแม่ ฮือออออ  พี่แมนก็บอกว่าผมไปส่งคร๊าบบบ แม่บอกไม่ต้องเลยสองพี่น้อง คุยกันให้รู้เรื่องเลย


เราก็ดึงแขนพี่แมนเลย พี่แมนบอกโอ๊ยย ไอ้โทนช่วยพี่ด้วย เราก็บีบคอพี่แมน ตีแขนพี่แมนเลยแล้วบอกไอ้พี่บ้า ไม่เข้าข้างน้องเลยนะ พี่แมนบอกก็นี่ไงเข้าข้างน้องอยู่  น้องชายนะ 5 5 5 5  แล้วพี่แมนก็ลุกไปเกาะแขนแม่แล้วบอกแม่คร๊าบป่ะคร๊าบให้ไอ้หมิวนั่งไปเถอะ เง้อออ ไรเนี่ย เราก็ไปเกาะแขนแม่ด้วยแล้วบอกหมิวไปด้วย แม่เราก็ยิ้มยาวๆเลยทีนี้


จนมาส่งที่ห้องแหละ เอาจริงๆก็เดินไม่ถึง 5 6 เมตรหรอก มาถึงเปิดประตูห้อง พ่อก็กำลังเดินเก็บหนังสือพอดี พ่อก็ถามว่าหัวเราะอะไรกันเสียงดังหืม คุยเรื่องอะไรกันแม่ลูก แล้วพี่แมนก็บอกพ่อคร๊าบ แต่เราก็ไปล็อคคอพี่แมนไว้เลยแล้วบอกไอ้พี่แมนบ้า ทำพ่อเสียสมาธิ พ่อจะอ่านหนังสือ พ่อก็ทำท่ามองแบบอึ้งๆแล้วก็หันไปมองแม่ แม่ก็ยิ๊มม ไม่หุบเลย แม่บอกแยกย้ายพักผ่อนได้แล้ว ดูเจ้าโทนซิ่ยังหลับแล้วเลย



ง้ะ ! แม่พูดถึงไอ้ลิงทำไมเนี่ย พี่แมนก็บอกช่ายๆๆ ไอ้โทนยังนอนแล้วเลยเน๊ออออ แล้วพี่แมนก็บอกฝันดีคร๊าบพ่อ ฝันดีคร๊าบแม่ เราก็พูดตามนั่นแหละ แม่ก็บอกฝันดีจ้ะลูก พ่อก็บอกว่าห่มผ้าห่มด้วยนะ พี่แมนบอกคร๊าบ เราก็ตอบค่ะ
แล้วเราก็ดึงพี่แมนออกมาเลย พี่แมนบอกอารายไอ้หมิวทำร้ายร่างกายพี่เหรอ เราก็บอกนี่ไอ้พี่แมนบ้าเดี๋ยวพ่อก็รู้หรอก พี่แมนบอกโอ้ยไอ้หมิวเอ๊ย พ่อเขารู้ตั้งนานแล้วเรื่องที่แกชอบไอ้โทนน่ะ เอ้อไอ้นี่มีแต่แกนั่นแหละที่ไม่ยอมรับตัวเอง



เราก็ถามไร อะไร ชอบไร อย่ามา อย่ามา พี่แมนก็บอกเอ้าๆงั้นก็ไม่ต้องกลัวอะไรอ่ะดิ่แบบนี้ แยกย้ายกันพักไปเดี๋ยวพี่จะไปดูเมลล์งานหน่อย เราก็บอกเชอะไปเลย ไอ้พี่บ้า พี่แมนก็เดินหัวเราะไปเลยนะตอนนั้น เราก็กลับเข้าห้อง หึ้ยยยยยย เห็นหมอนแล้วหมั่นใส้ต่อยหมอนไปหลายที


ก้มหน้าลงที่นอนแหกปากโวยวายดังๆ ตีขาใส่ที่นอนพั่บๆๆๆ เหมือนว่ายน้ำ ไอ้ลิงบ้า ไอ้ลิงหัวหงอกกกกก มาทำให้คนในบ้านเราเป็นไรไปเนี่ยยยยยยย เชอะ ! ใครจะไปชอบล่ะเรามีแฟนเราทั้งคนเชอะๆๆๆๆๆ  แล้วเราก็ปิดไฟนอนเลยหงุดหงิดคน ไม่ใช่ดิ่ ต้องบอกว่าหงุดหงิดลิง ลิงมายึดบ้านเราแล้วอ่ะ อ๊อยยยยยย



 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

ต่อเนื่องจากลิงหลับเลยทีเดียวกรี๊ดค่าาา
เพื่อนชิงตัดหน้าแล้วหนึ่งงงงง

เห็นมะ พ่อน่ะต้องรู้อย่ล้าวววว ถึงได้ตามตัวโทนมาเพื่อให้เจ้หมิวได้มีโอกาสเคลียร์ใจไง ธ่อววว...

นึกภาพตามแล้วหมิวนี่น่ารักสุดๆเลยนะ

เจ๊โดนรู้ทันตลอดเลย น่าสงสาร

เจ๊ใจดีจิงๆตอน86มาอย่างเร็ว

เชียร์เจ๊หมิวสุดๆ 

เจ้อาการออกอ่ะ เจ้ไม่เนียน

น้องหมิวต้องหาหัวใจตัวเองให้เจอจริงๆซะแล้ว

เจ้หมิว ปากแข็งยังไม่ยอมรับอีกว่าชอบน้องโทน 

อาการออกตลอดเลยเจ้หมิว ทั้งบ้านรู้กันหมดยันคนใช้แล้ว

ขำหมิวนะ​ เจอคนไม่ง้อคน​ ไปไม่เป็น​เลย​ทั้งๆ​ ที่ชอบโทนขนาดนี้

แล้วเมื่อไหร่จะยอมรับความจริง และพูดกับโทนดีๆ

มีอาการชกหมอนด้วยลิงหัวหงอกเป็นเหตุ

ทุกคนรับรู้กันหมดแล้วเจ้หมิว