ตอนนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับความเชื่อส่วนบุคคลนะ โปรดใช้วิจารณญาณ เนอะ

ต่อจากตอนที่แล้วปู่มา ปู่เหรอ. . .  แล้วนี่คือปู่ตัวเป็นๆเลย ไม่น่าใช่ปู่เจ้าที่แน่ๆ เราแบบคือไปไม่เป็นอ่ะตอนนั้น เราหันหน้าไปมองพี่แมนแบบตาตื่นๆ พี่แมนเองก็เหมือนกัน เราอยากให้ทุกคนนึกถึงวันพีซ ในฉากที่ลูฟี่เจอปู่การ์ปที่วอเตอร์เซเว่นน่ะ เราก็ตกใจแบบนั้นเลย คือมันอาจจะไม่ถึงขั้นตกใจจนบ้านโยก แบบในการ์ตูน แต่ก็คือเก็บความเหวอไม่อยู่เหมือนกัน



คือโอเคแหละคนแรกคือพ่อทศเรารู้จักดีเลย แต่ผู้ชายอีกคนที่เส้นผมก็ขาวเกือบทั้งหัวแต่ยังดูแข็งแรงนี่ซิ่คนนั้นคือพ่อของพ่อทศและปู่ของโทนเหรอ เรากับพี่แมนตกใจรีบยืนขึ้นเลย ยกมือไหว้และสวัสดีไปทันทีเลย ตอนนั้นคนที่ไวที่สุดคือพี่รุจน์ ปกติพี่รุจน์จะอยู่กับพี่แมนตลอดแต่ว่าพอเห็นปู่ของโทนมาพี่รุจน์เดินไปหลบมุมห้องเลย ปู่เทียนหันไปมองพ่อทศ พ่อทศก็บอกว่าสองคนนี้เป็นลูกชายกับลูกสาวเจ้านายที่ไอ้ลูกหมามันไปทำงานด้วยน่ะพ่อ


ปู่เทียนบอกว่าไอ้ลูกหมาน้อยตัวเท่านี้ เอ็งให้ไปทำงานแล้วเหรอไอ้ลูกหมา. . . ง้ะ !  ลูกหมาน้อยเหรอ ปู่เทียนเรียกโทนว่าลูกหมาน้อย แล้วเรียกพ่อทศว่าไอ้ลูกหมา เง้ออ งี้ก็เท่ากับว่าพ่อทศติดการเรียกแบบนี้มาจากปู่เทียนดิ่ พ่อทศบอกว่า ตอนผม 10 ขวบก็ทำงานแล้วนะพ่อ ปู่เทียนก็บอกว่าให้มันได้แบบนี้ซิ่


ปู่เทียนหันมามองคือแค่มองเราก็ขนลุกไปหมดแล้วอ่ะ ปู่เทียนพูดแค่ว่าอื้มม คนนึงดวงค้ำชูตระกูล ส่วนอีกคน.. ปู่เทียนหันมามองเรา แล้วหันไปมองโทนแล้วส่ายหัวเบาๆ เง้อ... คืออะไรง่ะ แล้วโทนก็พูดขึ้นมาว่าปู่ลงมาทำไรครับ ปู่ก็บอกเอ้ออ ข้าก็ลงมาดูไอ้ลูกหมาตัวน้อยมันจับไข้นั่นแหละ แล้วเป็นไงบ้างล่ะล้มหมอนนอนเสื่อเลยงั้นรึ โทนบอกว่านอนเตียงงง ไม่ได้นอนเสื่ออออ


ปู่เทียนบอกว่า ตัวแค่นี้หัดเล่นลิ้นเรอะไอ้ลูกหมาน้อย แล้วปู่เทียนก็ถามแล้วไข้ไม่ลดเลยไม่ใช่เหรอ เอ็งนี่นะพอจับไข้แต่ละทีก็แย่กว่าชาวบ้านเขาเลย โทนก็ทำหน้าจ๋อย พ่อทศก็เดินมาจับหัวแบบจับทั้งหัวอ่ะไม่ได้แตะแค่หน้าผากแล้วถามว่าไข้พึ่งมาลดเมื่อวานเหรอ พ่อทศหันมามองพี่แมน พี่แมนก็บอกว่า คุณพยาบาลบอกว่าตอนกลางวันไข้จะลงไปบ้างครับพ่อทศ


แต่พอช่วงเย็นก็ขึ้นอีก ตัวร้อน 39 40 อยู่ 3 วันแล้วครับ แล้วค่อยๆลดลงมาแล้วไม่สูงไปกว่า 38 แล้ว เราฟังแล้วมันรู้สึกแย่นะ... ไข้ไม่ลดลงเลยเหรอ 3 วัน เรามีส่วนเต็มๆเลย แล้วปู่เทียนก็เดินมานะ อย่างแรกเลยคือเราได้กลิ่นแบบอธิบายไม่ถูก แต่มันเป็นกลิ่นที่รู้สึกถึงความโบราณ กลิ่นแบบเก่าๆอ่ะ



ปู่ก็จับหัวแล้วบอกว่าอื้ม.. แต่โทนก็จ้องที่มือปู่แล้วพูดว่าปู่คนในห้องรวมเขานอนกันไม่ได้เลยนะ ห๊ะ! อะไรนะ หรือว่าไอ้ที่คนในห้องพูดๆกันนั่นเหรอ. . . .  ปู่บอกอารายไอ้ลูกหมาน้อย คือปู่เทียนเขาดูขี้เล่นกับโทนมากเลยนะ แล้วอยู่ดีๆโทนก็หันไปข้างแบบ มองข้ามไหล่ของตัวเองไปอีกฝั่งแล้วแหงนขึ้นข้างบนอ่ะ



โทนถอนหายใจแล้วหันมามองเรา มองพี่แมน ก่อนจะหันไปมองปู่ ตอนนั้นเรากับพี่แมนแบบสะดุ้งโหยงแล้วถอยไปยืนกับพี่รุจน์เลย คือแค่สายตาที่ดูเหนื่อยๆของโทน เราก็คิดไปต่างๆนาๆ แล้วนะ เออเล่าตอนนี้อ่ะมันดูตลกนะ เราก็ตลกตอนที่เขียน แต่ว่าเหตุการณ์นั้นมันไม่ตลกเลย เราอยากจะหยิกตัวเองให้เนื้อเขียวเลย เราลืมไปได้ไงว่าครอบครัวทางฝั่งโทนเป็นหมอธรรม หรือหมอผีนั่นแหละ ขนาดว่าพ่อทศที่บอกไม่ว่าไม่ได้ร่ำเรียนอะไรมามากมายยังเก่งขนาดนั้น



แล้วนี่ล่ะ ปู่เทียนนี่หมอธรรมสายดั้งเดิมตัวเป็นๆเลยนะ แล้วปู่เทียนก็หันไปมองพ่อทศแล้วถามนี่ไอ้ลูกหมาเอ็งครอบครูหรือให้ไอ้ลูกหมาน้อยรับขันธ์ด้วยเหรอ พ่อทศก็บอกว่าก็ไม่เชิงหรอกพ่อ ไอ้ลูกหมาปกติมันก็เห็นประจำอยู่แล้ว ทิพย์ให้ไปนั่งสมาธิในสวนบ่อยๆ ยิ่งตอนไม่สบายนี่ยิ่งชัด . . ห๊ะ! มีระยะเห็นชัดด้วยเหรอ แล้วปู่เทียนก็ขำๆแล้วบอกว่าอื้ม ที่อยู่ในบ้านเอ็งก็ไม่ใช่ธรรมดาอยู่ด้วย ปู่เทียนพูดแล้วก็ลูบหัวโทนเบาๆ โทนนั่งจ้องตาแป๋วเลย



ปู่ก็บอกเอ้อไอ้ลูกหมาน้อย ดวงของเอ็งช่วงนี้มันเจ็บไข้ได้ป่วยอยู่บ่อยๆ แล้วนี่ยังไงนอนอยู่คนเดียวที่โรงพยาบาล โทนก็มองปู่คือแบบมองแบบอ้อนๆ แต่ว่าหน้าตาดูโทรมไปเยอะเลย ไข้ขึ้นอยู่ 3 4 วันเป็นใครใครก็โทรมแหละ โทนบอกว่าก็นอนได้ครับไม่ได้เหงาอะไรหรอก แล้วจะบอกว่าอยู่คนเดียวที่ไหนล่ะปู่ แล้วโทนก็หันไปมองข้ามไหล่อีกที เนี่ยซีนนี้แหละเรากับพี่แมนแอบขนลุกเลยนะ



คือพอพูดแบบนี้เรานึกถึงละครเก่าๆเรื่องนึงอ่ะ ที่นางเอกเวลาไม่สบายแล้วมักจะมองเห็นวิญญาณ แล้วมาช่วยพระเอกสืบคดี มีฉากนึงยอมใส่เสื้อบางๆตอนตากแอร์เพื่อให้ตัวเองไม่สบายด้วยจะได้เห็นวิญญาณจำไม่ได้ว่าเรื่องอะไร ปู่เทียนก็บอกเอ้อให้มันได้แบบนี้ซิ่ ง้ะ ! งั้นแสดงว่าในห้องนี้ก็มีจริงๆอ่ะดิ่ เง้อออออ ก็ถึงว่าทำไมพี่รุจน์ถึงหนีก่อนเลย ถึงจะเป็นทหารฝีมือดี แต่กับผีนี่ก็คงรับมือยากอ่ะ



แล้วปู่เทียนก็หันมาทางเรา คือแบบขนลุกอ่ะ ปู่เทียนเขาก็มีสักตามแขนเห็นเป็นอักขระเก่าๆเลยล่ะ เรายืนตัวแข็งเลยตอนนั้นทำอะไรไม่ถูกเลย แล้วปู่เทียนก็มองมาที่พี่แมนด้วย พี่แมนก็ทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน พ่อทศพูดว่าไม่เป็นอะไรหรอกพ่อ พวกนี้ก็เห็นปู่ที่บ้านแล้วด้วย ปู่เทียนพูดว่ายอมให้เห็นเรอะ แล้วปู่เทียนก็หยักหน้าเบาๆนิดนึงแล้วหันพูดขึ้นมาว่า ไปเฝ้าหน้าประตูให้หน่อยได้หรือเปล่า



พี่รุจน์ก็รีบเดินออกมาเลย แต่แปปนึงปู่เทียนก็ยกมือห้ามไว้แล้วบอกว่าไม่ต้องแล้ว เดี๋ยวก็คงมากันแล้วมั้ง คงทำอะไรไม่สะดวก เรากับพี่แมนแอบยืนหนักใจอยู่อ่ะ พี่รุจน์นี่ยืนนิ่งเลยนะ เรากับพี่แมนก็มองหน้ากันอะไรคือเดี๋ยวก็คงมากันแล้ว แล้วตรงหน้าเราจะเรียกว่าครอบครัวหมอผีก็ไม่แปลก เอาจริงๆ เราไม่เคยอิทธิฤทธิ์ของปู่เทียนนะ แต่จากการที่ได้พบอะไรแปลกๆในบ้านโทน รวมถึงพิธีกรรมบางอย่างที่พ่อทศทำในบ้านนั่นก็เพียงพอแล้วล่ะ



ขนาดบอกว่าไม่ได้ร่ำเรียนอะไรมามากนะน่ะ แล้วสิ่งแปลกๆตลอดเวลาที่เรามาเยี่ยม มาเฝ้าโทนในหลายๆวัน เป็นเพราะอะไรกันแน่นะ ตอนนั้นปู่ก็มองมาที่พวกเราสามคนที่ยืนอยู่อ่ะ พ่อทศก็บอกไม่เป็นไรหรอกพ่อ ปู่เทียนก็พูดขึ้นมาว่า เดี๋ยวให้อยู่ดูจนกว่าจะหายแล้วกัน เราคิดในใจนะให้อยู่ดู... ให้ใครอยู่ดู





 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

เหยดดดด สายหมอผี ขนลุกๆ

มีของดีติดตัวแบบนี้ สุดยอดไปเลย .

มีพยาบาลส่วนตัวแบบนี้ ต้องอยู่ห้องเดียวแล้วล่ะ อยู่ห้องรวมมีหวังคนอื่นขอย้ายห้องกันหมดแน่

อย่ามากันเยอะเต็ม รพ.นะ คนไข้จะหนีกันซะก่อน

ตอนนี้น่าสนใจ สายมู 

หมอธรรมมาเองเดี๋ยวก็หายพ่อ​ขุนแผน​

ขนาดแค่อ่านยังขนลุกเลยน

นึกถึงริวกะขึ้นมาทีเดียว 

ปู่เทียน...ได้เวลาโชว์แล้วคับ

ครอบครัวของโทนเป็นพวกมีของตัวโทนก็มีของดีพอตัวโดยเฉพาะด้านเมตตามหานิยม

งานนี้รวมตระกูล หมอ--บ้านน้องโทน
ได้โชว์แล้ว

เจ้าโทนมีอะไรเซอไพรส์เรื่อยเลย เดี๋ยวเจ๊หมิวก็ช๊อคซะหรอก

ปู่มาแบบนี้เจ๊จะช็อคไหมนี่ ช่วงนี้ก็เจ๊มารัวๆ อีกไม่กี่ตอนก็ทันเทพโทนแล้ว

เหยดดดด สายหมอผี ขนลุกๆ

ได้ดูปู่ทำวิชาไสยศาสตร์แน่