กว่าจะผ่านไปได้แต่ละวัน เหนื่อย สายตัวแทบขาด เลยแบบนี้

แกร่งมากเลยสู้ชีวิตจริงๆ

มาแรง​มาก​แห่ง​หนึ่ง​

ลุ้นว่าจะโทรหาเจ๊ตอนไหน

  เข้าใจอารมณ์ตอนหางานอยู่นะ มันจะนอยๆกังวลๆ

เยี่ยมมากครับ...ไม่เลือกงาน...เดินหน้าต่อด้วยความหวัง

ชีวิตไม่สิ้นมันต้องดิ้นกันต่อไป  สู้ๆนะน้องดาว

เป็นกำลังใจให้ดาวครับ

ได้ลองสู้กับสังคมคนเมืองสักที 

อ่านแล้วรู้สึกเหนื่อยแทนเลยครับ

เริ่มต้นมันก็จะลำบากแบบนี้แหละครับแต่พอได้เริ่มแล้วครั้งต่อๆไปมันก็จะง่ายไปโดยอัตโนมัติเอง

พอจะเข้าใจความรู้สึกครับ ผมเองเด็กบ้านนอก เข้ากรุงเทพฯก็เคยเป็นเด็กเสิร์ฟ เป็นยามมาก่อน แต่อย่างไรก็เป็นผู้ชาย ถ้าผู้หญิงนี่คงเคว้งพอดู

FC แม่เสือดาวครับผม

เริ่มจากเสิร์ฟกับล้างจาน ตามเชียร์ต่อนะครับว่าต่อไปคืองานอะไร

สู้ชีวิตสุดๆ