น้องลี่ไม่รอด

โดนแน่น้องลี่

น้องลี่ไม่รอด

น่าสงสาร 

น้องลี่บริการเสร็จสรรพ

น้องลี่ไม่รอด

เสร็จโจร 

น้องลี่ไม่น่ารอด บรรยากาสอย่างนี้ ทุกรายไป

คู่นี้คงบิ่วในโรงหนังแล้วไปต่อกันแน่เลย

 

จะโดนที่ โรงหนัง หรือ โรงแรม

คงต้องลุ้นกันต่อ

น้องี่ จะรอดมั้ย

ความเดิม ของ วังวนพิศวาส ซีซั่น 1


EP.8 



=======================================================================================================



วังวนพิศสวาท  ซีซั่น 1 EP. 9 : ลูกแกะตัวน้อย




ไม่นานนักทั้งสองคนก็มาถึงหน้าโรงภาพยนตร์แห่งหนึ่ง
"งั้นเดี๋ยวพี่ไปซื้อตั๋วหนังก่อนนะน้องลี่ " เกมส์ พูดขึ้นมา
ลี่ ที่ได้ยินก็รีบเดินจูงมือ เกมส์ นำไปซื้อตั๋วหนังด้วยตัวเธอเองแทน โดยที่เธอเป็นคนรูดบัตรเครดิตจ่ายเงินเองเสร็จสรรพ เพราะส่วนตัวแล้วเธออยากจะนั่งที่นั่ง VVIP  พอดี 
เกมส์ ที่มองดูขณะที่ ลี่ กำลังซื้อตั๋วอยู่นั้น ซึ่งแน่นอนมันแพงกว่าแบบ VIP แน่นอน เอาจริงๆ เกมส์ เองเขาก็ไม่เคยได้นั่งที่นั่งแบบนี้มาก่อนในชีวิตด้วยซ้ำเพราะมันแพงมาก มันจึงเป็นครั้งแรกเลยที่ เกมส์ ได้เข้าไปในโรงภาพยนตร์ในระดับ VVIP เลยด้วยซ้ำ
ไม่นานนักทั้งสองก็ได้เข้ามาอยู่ภายในโรงภาพยนตร์เรียบร้อยในนั้นมีที่นั่งเป็นคู่ ๆ ประมาณ ไม่เกิน 10 คู่ เท่านั้น แต่ละที่นั่งเป็นโซฟาเบดสีแดงสด ขนาดเกือบเท่าเตียงขนาด 3 ฟุตเลยทีเดียว แถมมีพนักสูงปิดค่อนข้างจะมิดชิดด้วยแถมมีผ้าห่มให้ด้วย เกมส์ เดินไปพลางมองซ้ายมองขวาไปพลางด้วยความตื่นเต้นในประสบการณ์ครั้งแรกในสถานที่ระดับนี้ของตัวเองที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน
ลี่ ที่จองที่นั่งไว้ให้ตัวเธอและเกมส์ นั่งอยู่แถวหลังสุดซึ่งก็มีแค่เธอกับเขาเพียงแค่สองคนเท่านั้นในบริเวณนี้ ส่วนอีกที่นั่งๆ ข้างๆ นั้นไม่มีคนนั่งแต่อย่างใด แถมในโรงภาพยนตร์รอบนี้คนเข้ามาชมค่อนข้างน้อยมากเพราะเป็นรอบดึกแถมเป็นวันธรรมดาอีกด้วยภายในโรงคนเลยยิ่งน้อยเข้าไปอีก ทั้งสองดูหนังที่เพิ่งเริ่มฉายโฆษณาไป ทั้งสองต่างพูดคุยกันสัพเพเหระ ผ่านไปร่วมสิบนาทีจนหนังกำลังเริ่มฉาย ด้วยที่อากาศภายในโรงภาพยนตร์ที่ค่อนข้างหนาว เกมส์ เห็น ลี่ เริ่มตัวสั่นเพราะความหนาวจากที่เธอใส่เพียงสายเดี่ยวมา
"หนาวหรือเปล่าครับ น้องลี่" เกมส์ ทำเป็นสุภาพบุรษด้วยการถามด้วยความเป็นห่วง
"น..นิดหน่อยค่ะ " เธอเสียงสั่นทั้ง ๆ ขณะที่หยิบเอาผ้าห่มมาห่มร่างของตัวเองอยู่
แล้วทั้งสองก็นั่งดูกันไปเงียบๆ ไปได้ร่วมสามสิบนาทีหนังที่ทั้งสองเลือกชมในคืนนี้มันมีบทเลิฟซีนแทรกมาด้วยอยู่หลายช่วงจน ลี่ ที่นั่งดูอยู่ก็รู้สึกใจหวิวๆ ชอบกล หนังฉายไปได้อีกสักพัก เกมส์ ก็ขยับมือของเขาเลื่อนมากุมที่มือของ ลี่ ไว้ แล้วเกมส์ ก็เอ่ยขึ้น
"น้องลี่ พี่ขอจุ๊บหน่อยนะค้ะ"
ลี่ ที่ไม่ทันได้ยินชัดนักเพราะเธอมัวแต่จดจ่ออยู่ที่จอหนังเธอจึงไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เกมส์ เมื่อไม่เห็นว่า ลี่ พูดอะไรกลับมา เขาก็เลยหันร่างมาแล้วยื่นหน้าก้มลงมาหอมหน้าผากของเธอแล้วไซร้จมูกลงไปเรื่อย ๆ เป่าลมเข้าหูแล้วงับที่ติ่งหู ของ ลี่ จนเธอขนลุกไปหมด เอ่ยออกมา
"พี่เกมส์ อะไรคะ มันจักจี้นะ อย่าแกล้งลี่ อย่างนี้ซิ"
เกมส์ ไม่ตอบแต่หันมายิ้มให้เธอแทนพร้อมกับกุมมือของ ลี่ ที่วางพาดอยู่บนที่นั่งแน่นขึ้น จนพอผ่านไปได้อีกไม่นาน เกมส์ ที่นั่งดูไปดูมาตอนนี้มือของเขาก็เริ่มที่จะอยู่ไม่สุขแล้ว เกมส์ เอามือของเขาที่กุมมือของ ลี่ เอาไว้ตรงเบาะที่นั่งนั้นขยับยกมาวางตรงหน้าต้นขาของ ลี่ แล้วเขาก็เอามืออีกข้างเอื้อมมาค่อยๆ ลูบที่แขนของ ลี่ เบาๆ แล้วมือเขาเริ่มเลื้อยจน ลี่ รู้สึกตัวจนต้องรีบห้ามเสียงสั่นออกมาเบาๆ

"พี่เกมส์ อย่าค่ะ นี่มันในโรงหนังนะคะ เดี๋ยวใครเห็นเข้า"





"มีอะไรหรือเปล่า" แอ๊ด เอ่ยถามภรรยาที่อยู่ๆ เธอก็มาสวมกอดเขาจนเขารู้สึกตัวตื่นขึ้น
"เปล่าหรอกแค่อยากนอนกอด แอ๊ด เฉยๆ" นี ตอบสามีไป
แล้วทั้งสองสามีภรรยาก็ต่างพากันนอนหลับไปจนเช้า
.
.
.

ความเดิม ของ วังวนพิศวาส ซีซั่น 1


EP.8 



=======================================================================================================



วังวนพิศสวาท  ซีซั่น 1 EP. 9 : ลูกแกะตัวน้อย




ไม่นานนักทั้งสองคนก็มาถึงหน้าโรงภาพยนตร์แห่งหนึ่ง
"งั้นเดี๋ยวพี่ไปซื้อตั๋วหนังก่อนนะน้องลี่ " เกมส์ พูดขึ้นมา
ลี่ ที่ได้ยินก็รีบเดินจูงมือ เกมส์ นำไปซื้อตั๋วหนังด้วยตัวเธอเองแทน โดยที่เธอเป็นคนรูดบัตรเครดิตจ่ายเงินเองเสร็จสรรพ เพราะส่วนตัวแล้วเธออยากจะนั่งที่นั่ง VVIP  พอดี 
เกมส์ ที่มองดูขณะที่ ลี่ กำลังซื้อตั๋วอยู่นั้น ซึ่งแน่นอนมันแพงกว่าแบบ VIP แน่นอน เอาจริงๆ เกมส์ เองเขาก็ไม่เคยได้นั่งที่นั่งแบบนี้มาก่อนในชีวิตด้วยซ้ำเพราะมันแพงมาก มันจึงเป็นครั้งแรกเลยที่ เกมส์ ได้เข้าไปในโรงภาพยนตร์ในระดับ VVIP เลยด้วยซ้ำ
ไม่นานนักทั้งสองก็ได้เข้ามาอยู่ภายในโรงภาพยนตร์เรียบร้อยในนั้นมีที่นั่งเป็นคู่ ๆ ประมาณ ไม่เกิน 10 คู่ เท่านั้น แต่ละที่นั่งเป็นโซฟาเบดสีแดงสด ขนาดเกือบเท่าเตียงขนาด 3 ฟุตเลยทีเดียว แถมมีพนักสูงปิดค่อนข้างจะมิดชิดด้วยแถมมีผ้าห่มให้ด้วย เกมส์ เดินไปพลางมองซ้ายมองขวาไปพลางด้วยความตื่นเต้นในประสบการณ์ครั้งแรกในสถานที่ระดับนี้ของตัวเองที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน
ลี่ ที่จองที่นั่งไว้ให้ตัวเธอและเกมส์ นั่งอยู่แถวหลังสุดซึ่งก็มีแค่เธอกับเขาเพียงแค่สองคนเท่านั้นในบริเวณนี้ ส่วนอีกที่นั่งๆ ข้างๆ นั้นไม่มีคนนั่งแต่อย่างใด แถมในโรงภาพยนตร์รอบนี้คนเข้ามาชมค่อนข้างน้อยมากเพราะเป็นรอบดึกแถมเป็นวันธรรมดาอีกด้วยภายในโรงคนเลยยิ่งน้อยเข้าไปอีก ทั้งสองดูหนังที่เพิ่งเริ่มฉายโฆษณาไป ทั้งสองต่างพูดคุยกันสัพเพเหระ ผ่านไปร่วมสิบนาทีจนหนังกำลังเริ่มฉาย ด้วยที่อากาศภายในโรงภาพยนตร์ที่ค่อนข้างหนาว เกมส์ เห็น ลี่ เริ่มตัวสั่นเพราะความหนาวจากที่เธอใส่เพียงสายเดี่ยวมา
"หนาวหรือเปล่าครับ น้องลี่" เกมส์ ทำเป็นสุภาพบุรษด้วยการถามด้วยความเป็นห่วง
"น..นิดหน่อยค่ะ " เธอเสียงสั่นทั้ง ๆ ขณะที่หยิบเอาผ้าห่มมาห่มร่างของตัวเองอยู่
แล้วทั้งสองก็นั่งดูกันไปเงียบๆ ไปได้ร่วมสามสิบนาทีหนังที่ทั้งสองเลือกชมในคืนนี้มันมีบทเลิฟซีนแทรกมาด้วยอยู่หลายช่วงจน ลี่ ที่นั่งดูอยู่ก็รู้สึกใจหวิวๆ ชอบกล หนังฉายไปได้อีกสักพัก เกมส์ ก็ขยับมือของเขาเลื่อนมากุมที่มือของ ลี่ ไว้ แล้วเกมส์ ก็เอ่ยขึ้น
"น้องลี่ พี่ขอจุ๊บหน่อยนะค้ะ"
ลี่ ที่ไม่ทันได้ยินชัดนักเพราะเธอมัวแต่จดจ่ออยู่ที่จอหนังเธอจึงไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เกมส์ เมื่อไม่เห็นว่า ลี่ พูดอะไรกลับมา เขาก็เลยหันร่างมาแล้วยื่นหน้าก้มลงมาหอมหน้าผากของเธอแล้วไซร้จมูกลงไปเรื่อย ๆ เป่าลมเข้าหูแล้วงับที่ติ่งหู ของ ลี่ จนเธอขนลุกไปหมด เอ่ยออกมา
"พี่เกมส์ อะไรคะ มันจักจี้นะ อย่าแกล้งลี่ อย่างนี้ซิ"
เกมส์ ไม่ตอบแต่หันมายิ้มให้เธอแทนพร้อมกับกุมมือของ ลี่ ที่วางพาดอยู่บนที่นั่งแน่นขึ้น จนพอผ่านไปได้อีกไม่นาน เกมส์ ที่นั่งดูไปดูมาตอนนี้มือของเขาก็เริ่มที่จะอยู่ไม่สุขแล้ว เกมส์ เอามือของเขาที่กุมมือของ ลี่ เอาไว้ตรงเบาะที่นั่งนั้นขยับยกมาวางตรงหน้าต้นขาของ ลี่ แล้วเขาก็เอามืออีกข้างเอื้อมมาค่อยๆ ลูบที่แขนของ ลี่ เบาๆ แล้วมือเขาเริ่มเลื้อยจน ลี่ รู้สึกตัวจนต้องรีบห้ามเสียงสั่นออกมาเบาๆ

"พี่เกมส์ อย่าค่ะ นี่มันในโรงหนังนะคะ เดี๋ยวใครเห็นเข้า"





"มีอะไรหรือเปล่า" แอ๊ด เอ่ยถามภรรยาที่อยู่ๆ เธอก็มาสวมกอดเขาจนเขารู้สึกตัวตื่นขึ้น
"เปล่าหรอกแค่อยากนอนกอด แอ๊ด เฉยๆ" นี ตอบสามีไป
แล้วทั้งสองสามีภรรยาก็ต่างพากันนอนหลับไปจนเช้า
.
.
.รอดยาก เสร็จแน่

ชอบมากครับ ต้องกลับมาอ่านอีก

 

ไม่รอดแบบนี้