เบญน่าจะโดนเพราไว้ใจ

 

จากบนโต๊ะแถวบนในห้องเรียนรวม สายตาของไอ้ตี๋จับจ้องอยู่ที่สาวผมเปียที่นั่งอยู่ที่โต๊ะแถวล่างลงไปนิดหน่อย
   เบญเป็นคนที่สวยมากจริง ๆ
   ก็น่าดีใจอยู่นะ ที่มันเคยได้ยืนชิดใกล้ จับมือ โอบเอว ประคองหน้า และแม้แต่เอาควยไปถูที่ร่างเนียนนุ่มของเบญแล้ว
   แต่ก็น่าเสียดาย ที่ผ่านมาเกือบสองเดือน เบญไม่เคยยอมให้มันทำอะไรอีโรติกกว่านั้นเลย จริง ๆ แค่คุยกันนอกเรื่อง เบญยังไม่อยากจะคุยกับมันด้วยซ้ำ
   ผู้หญิงนี่ช่างกลับกลอกจริง ๆ ดูซิ คุยกับไอ้เหี้ยชาคริตออกนอกหน้าเชียว ทีกับกูนั่งเงียบ อิสัส
   คิด ๆ ดู ก็เหมือนอีกวางที่มันเคยตามจีบตอนเรียนมัธยมนั่นแหละ กูก็ออกจะหล่อ ทำไมอยู่กับกูทำหน้าชาตลอด รู้ตัวอีกทีอีนั่นไปแหกขาให้น้อง ม.5 เย็ดแล้ว
   หรืออีนังแก้วกัลยาอีก นังนี่เมื่อปีที่แล้วอยู่ ม.4 มาทักกู มากรี๊ดวี๊ดว๊ายพี่ตี๋สุดหล่อ มาขอเบอร์กู โทรคุยกันได้ยี่สิบนาทีแม่งวางสาย บล็อคเบอร์กู แถมยังไปเตือนเพื่อนม. 4 ไม่ให้ยุ่งกับกูอีก โคตรสับปลับเลย
   แถมทำกูเสียโอกาสจีบเด็ก ม.4 สวย ๆ ตั้งหลายคน
   ไอ้ชาคริตนะ ไอ้ชาคริต กูเคยมองยังไงถึงคิดว่ามึงเป็นหนุ่มอกหักนะ
   อิน้ำฟ้าที่นั่งอยู่กลางระหว่างชาคริตกับเบญแทรกเข้ามาเหมือนไม่อยากให้สองคนนั้นคุยกันออกรสออกชาติมากเกินไป
   มันเคยได้กันแล้ว
   คำพูดของพี่ก้องดังอยู่ในหัว
   พี่ก้องดูเรื่องพวกนี้ออกได้ไงวะ จริง ๆ ดูเหมือนเบญจะเข้ากับไอ้ชาคริตได้ดีกว่าน้ำฟ้าด้วยซ้ำ
   เฮ้อออออ
   จะต้องรออีกนานไหม ถึงจะได้เบญคนสวยมาเป็นของมัน
   "ไง ตี๋" ไอ้เป็ดทักเมื่อเดินเข้ามาในห้องเรียนรวม
   "ไง ไอ้เป็ด" ตี๋ทัก "มึงเป็นไงบ้างวะ"
   "ก็ดี แล้วมึงล่ะ"
   "กูเหงาว่ะ"
   ไม่ทันรู้ตัว ความในใจของไอ้ตี๋ก็พรั่งพรูออกมาจากปาก
   "...กูแค่อยากมีเพื่อน...มีคนรัก กูผิดเหรอวะ...."
   "....ไอ้ชาคริตมันมีดีกว่ากูตรงไหนว๊ะ......"
   "....ไอ้พี่ก้องก็บอกกูว่ารอหน่อย เดี๋ยวได้ เดี๋ยวได้ กูจ่ายไปเกือบสามหมื่นแล้วยังไม่เห็นจะได้อะไรเลย...."
   "....ความหล่อของกูมันไม่มีค่าอะไรเลยเหรอว๊ะ....."
   "ใจเย็น ๆ นะเว้ย...." ไอ้เป็ดตบไหล่เพื่อนเบา ๆ เป็นการให้กำลังใจ
   "ฮือออออ กูจะทำยังไงเบญถึงจะมารักกูวะ..."
   "กูว่ากูพอมีวิธีนะ..." ไอ้เป็ดกระซิบด้วยเสียงเบาต่ำจนแม้แต่ไอ้ตี๋ที่นั่งอยู่ติด ๆ กันยังแทบไม่ได้ยิน

   "ยังไงว๊ะ"
   "กูว่า....คำแนะนำของพี่ก้องเค้าผิดทาง.....เค้าอยากจะให้รู้จักมักคุ้นกัน รักกัน แล้วค่อยมีอะไรกัน....แต่เพราะอย่างนั้นไง มันถึงยังเป็นสมาคมหนุ่มอกหักอยู่..."
   "แล้วมึงจะ...."
   "เบญเป็นคนที่อินโนเซ๊นท์ โตมาคนเดียว ไม่มีความรู้เรื่องแบบนี้..." ไอ้เป็ดบอก "มึงต้องอาศัยความอยากรู้อยากเห็นมาเป็นเครื่องมือโว๊ย"
   "ยังไงว๊ะ"
   "ฟังดีนะ ๆ" ไอ้เป็ดพูดเสียงเบาลงอีก แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา "กูอ่านมาเยอะแล้ว เรื่องแบบนี้ ทั้งในโดจิน เฮ็นไต มังฮวา เรื่องเสียวตามเน็ตต่าง ๆ ผู้หญิงอินโนเซ๊นท์พวกเนี๊ย อยู่ ๆ มึงเข้าไปจีบเค้าน่ะ ไม่ติดหรอก...หรือติดก็ได้เป็นแฟน แต่ไม่ได้เอา จะมีประโยชน์อะไรว๊ะ.....ที่มึงต้องทำ คืออาศัยความที่มันไม่รู้ ให้มันเห็นอะไรนิด ๆ หน่อย ๆ แล้วมันจะเข้ามาหาเราเอง เพราะอยากรู้ ว่าไอ้ที่เห็นนั่นมันคืออะไร"
   "กูยังไม่ค่อยเข้าใจว่ะ...."
   "ก็....มึงก็จัดฉากซักหน่อย....." ไอ้เป็ดหยุดไปพักหนึ่ง "มึงเคยได้กับหยกแล้วใช่ไหม"
   "ใช่" ไอ้ตี๋โกหก "แต่กูไม่อยากคบกับผู้หญิงแรดว่ะ"
   "เปล่า กูหมายถึง....มึงก็จัดฉาก แอบมีอะไรกับหยกในที่ที่มึงรู้ หรือคิดว่าเบญจะมา.....แล้วพอเบญมาเห็นมึงกับหยกเย็ดกัน ก็จะสงสัย แล้วมาขอให้มึงทำแบบที่ทำกับหยกมั่ง"
   "มันง่ายแบบนั้นเลยเหรอว๊ะ"
   "เออ กูอ่านมาเยอะแล้ว!" ไอ้เป็ดบอก
   "ตะ...แต่" ไอ้ตี๋ระล่ำระลัก "ถ้า....กูไม่อยากดึงหยกมายุ่งกับเรื่องนี้ด้วยล่ะ"
   "ทำไมล่ะว๊ะ.....ถ้าเบญเขาอินด้วยมาก ๆ มึงได้แซนวิชเลยนะโว๊ย"
   "เป็นชายสองรัก ไม่มีศักดิ์ศรีว่ะ"
   ฮัดเช่ยยยยยยยยยยยยยยยยย เสียงจามดัง ๆ มาจากแถวที่เบญ ชาคริต กับน้ำฟ้านั่งกันอยู่
   "งั้น กูมีให้อีกทางเลือกนึง" ไอ้เป็ดบอก "ถ้ามึงไม่อยากเอาหยกมาเกี่ยว มึงก็ต้องทำด้วยตัวเอง"
   "ทำอะไรว๊ะ"
   "โธ่....ไอ้ตี๋เพื่อนกูโง่ขนาดนี้เลยเหรอ" ไอ้เป็ดโวย
   "ก็กูไม่เข้าใจ"
   "ชักว่าวไง ไอ้สัส ชักว่าว!" ไอ้เป็ดคำราม ผู้หญิงที่โต๊ะข้าง ๆ หันมามองด้วยสายตารังเกียจ
   "เอิ่มมม"
   "มึงนั่งชักว่าว เบญเดินเข้ามา เห็น มันก็จะงง สงสัย เขิน มันจะเลี่ยงเอ็งไปพักหนึ่ง แต่ก็แอบมีอารมณ์ แล้วจะค่อย ๆ ยอมให้มึงเย็ด จะได้รู้ว่าทำไมมึงต้องทำอย่างนั้น แล้วมันรู้สึกเป็นยังไง" ไอ้เป็ดอธิบายอย่างละเอียด
   "มัน...จะเป็นอย่างนั้นจริง ๆ น่ะเหรอว๊ะ" ไอ้ตี๋สงสัย
   "เออ สิ เชื่อกู กูอ่านมาเยอะ มึงลองอ่านเรื่องนี้ดูก็ได้" มันยื่นโทรศัพท์ให้ไอ้ตี๋
   "เห๊ยย นางเอกสวยว่ะ"
   "แน่นอน แถมนมใหญ่ด้วย อ่านฟินฉิบ"
   "อูยยยย ของกูแข็งแระ"
   "รอไว้แข็งตอนมึงทำกับเบญเว๊ย เชื่อกู อดไว้เยอะ ๆ ปล่อยทีให้เต็มหน้าเต็มตัวแม่งเลย"
   "โอ๊ยยยย กูฟิน"
   สองเพื่อนรักนั่งเงียบกันไปครู่หนึ่ง อัดอั้นตันใจกับความหื่นที่ปลดปล่อยตรงนี้ไม่ได้
   "แล้ว...มึงว่ากูเอาแผนนี้มาใช้ตอนไหนดีว๊ะ" ไอ้ตี๋ถามขึ้นมา
   "มึงเคยได้สังเกตกิจวัตรประจำวันของเบญบ้างไหม"
   "สังเกตสิ คาบไหนเรียนที่ไหนกูบอกได้หมดแหละ"
   "แล้ว...ตอนเช้าล่ะ"
   "เอ่อ.....กูบอกไม่ได้ว่ะ โทษที ปกติกูมาสาย"
   "แต่กูบอกได้ ปกติเบญมามหาลัยแต่เช้าทุกวัน หลาย ๆ วัน ก็มาเป็นคนแรกเลยด้วย ถ้ามาแล้ว ไม่มีคาบเรียน ก็มักจะไปอ่านหนังสือในห้องสมุด หรือไม่ก็นั่งอยู่โถงอาคาร แต่ถ้ามีเรียนในห้องรวม ก็จะขึ้นมาที่ห้องรวมเลย ปกติพวกแม่บ้านเค้าเปิดห้องตั้งแต่ตีห้าแล้ว"
   "มึงจะเสนอว่า..."
   "ใช่ พรุ่งนี้คาบแรกเรียนห้องรวมนี่ มึงตั้งนาฬิกาปลุกตีสามตีสี่สักวันหนึ่ง มารอเบญสักหน่อย พอมันจะเข้ามา มึงก็ว่าวให้มันดู รับรองไม่นานเดี๋ยวก็ได้กัน"
   "ขอบคุณมากเลยนะเว๊ย ไอ้เป็ด กูนี่ตาสว่างเลย"
   "ไม่ต้องขอบคุณกูหรอก แต่มึงได้เบญแล้วอย่าลืมเรียกกูไปแจมด้วยนะเว๊ย"
   "ได้เลย!!!"
   
   ขณะเดียวกัน
   "เอ่อ....เบญ" น้ำฟ้าเอ่ยปากขึ้นอย่างกระอักกระอ่วนใจ
   "อะไรเหรอ น้ำฟ้า"
   "คือ เบญอยู่ที่คอนโดคนเดียวใช่ไหม"
   "อืม มีอะไรเหรอ"
   ชาคริตยกมือขึ้น
   "ไม่ต้องเลยนะ ชาคริต!" น้ำฟ้าบอก "ชาคริตจะขอไปนอนค้างด้วยน่ะ"
   "ไม่ใช่ซักหน่อย!!!"
   "ก็มาสิ มีห้องนอนแขกอยู่ บางทีเราอยู่คนเดียวก็เหงา..."
   "เบญ พูดแบบนี้ระวังตัวไว้นะ" น้ำฟ้าเตือน "ชาคริตมันคิดจริงจังนะ"
   "เราไม่ได้คิดอย่างนั้นสักหน่อย!!!"
   "แต่.....ถ้าเราจะขอไปนอนค้างด้วยช่วงเสาร์อาทิตย์นี้จะเป็นอะไรไหม" น้ำฟ้าเอ่ยปากถามโดยไม่สนใจเสียงประท้วงของชาคริต
   "หือ ทำไมล่ะ" เบญถามด้วยความเป็นห่วง
   "มีปัญหาที่บ้านนิดหน่อยน่ะ"

   ปัญหา:
   ตื๊อ ดือ ดื่อ ดึง ตื๊อ ดือ ดื่อ ดึง ตื๊อ ดือ ดื่อ ดือ ดึ๊ง
   "ชาคริตตตต โทรศัพท์"
   ชาคริตเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ในเคสกันน้ำ ที่ตั้งอยู่บนอ่างล้างหน้ามา และกดรับสาย
   "......................."
   "ครับ.....เข้าใจแล้วครับ แล้วเจอกันนะครับ" ชาคริตตอบ แล้วกดวางสาย
   "น้ำฟ้า แย่แล้ว" ชาคริตบอก "เสาร์ อาทิตย์นี้แม่จะกลับบ้าน!!!!!!!!!!!"

   "น้ำฟ้าลองคุยกับพ่อแม่ก่อนดีกว่าไหม" เบญถามอย่างไร้เดียงสา
   "...." ชาคริตกับน้ำฟ้ามองหน้ากัน
   "เดี๋ยวอาจจะ แต่ตอนนี้ยังก่อน" น้ำฟ้าบอก เธอคุยเรื่องนี้กับชาคริตแล้ว เธอยังไม่พร้อมให้คนอื่นรับรู้เรื่องสถานะของเธอกับเขาจริง ๆ
   "ถ้าเบญไม่สะดวกก็เป็นไรนะ" น้ำฟ้ารีบบอก "เราพอมีเงินอยู่ ไปเช่าห้องโรงแรมนอนก็ได้ สองสามวัน เดี๋ยวคงสงบสติอารมณ์ได้"
   "ไม่เป็นไร เราบอกแล้วไง ว่าได้ เราอยู่คนเดียวเหงาจะตาย" เบญบอก "เราแค่กลัวมันจะเป็นปัญหากับน้ำฟ้า"
   "ขอบใจนะ เบญ" น้ำฟ้าบอก
   "แล้วชาคริตล่ะ มานอนด้วยกันก็ได้นะ" เบญบอก "ปาร์ตี้ชุดนอนกันสามคน น่าจะสนุก"
   ตุ๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
   "อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"
   "น้ำฟ้าต่อยชาคริตทำไมเหรอ"
   "มัน.....คิดไม่ดีกับเบญเมื่อกี้น่ะ" น้ำฟ้าอธิบาย "เชื่อเถอะ เบญ อย่า เอาชาคริตไปได้ปาร์ตี้ชุดวันเกิดแทนชุดนอนแน่"   
   เบญเกาหัวงง ๆ "เสาร์อาทิตย์นี้วันเกิดชาคริตเหรอ.....มาก็ได้นะ เดี๋ยวเราทำเค้กให้"
   "ไม่ใช่ ชาคริตไม่ได้เกิดเสาร์อาทิตย์นี้ แต่........เราหมายถึง.......ชายหญิง ไม่ควรอยู่ใกล้ชิดกันสองต่อสองไง"
   "อ๋อ.....เรื่องนั้นเอง" เบญหน้าแดงก่ำ "แต่...ก็มีน้ำฟ้าอยู่ด้วยไม่ใช่เหรอ"
   "......เบญ ฟังเราดี ๆ นะ" น้ำฟ้าบอกเพื่อนสาวด้วยน้ำเสียงจริงจังที่สุดที่เธอสื่อได้ "เบญอย่าเชื่อใจผู้ชายมากเกินไปเลย อันตราย ดูชาคริตเป็นตัวอย่างสิ"
   "เราไม่ได้...."
   "ชาคริตเป็นคนดี ใช่ไหม"
   เบญพยักหน้า
   "แต่คิดว่า ถ้าชาคริตอยากจะปล้ำเรากับเบญขึ้นมาจริง ๆ เราสองคนมีแรงพอจะหยุดได้เหรอ"
   เบญเหลือบมองไปที่แขนกำยำของชาคริตข้างที่วางอยู่บนโต๊ะ
   ไม่ ไม่ได้หรอก
   "เพราะอย่างนี้ไง ผู้ใหญ่ถึงได้คอยเตือนให้ผู้หญิงระวังตัว ไม่อยู่ใกล้ผู้ชายไง ผู้ชายมีทางเลือก จะให้เกียรติ หรือทำร้ายเรา แต่ถ้าเลือกจะทำไม่ดีกับเรา เราจะไม่มีทางช่วยตัวเองได้เลย"
   "แต่เราไว้ใจชาคริตนะ" เบญเอ่ยเสียงอ่อย ๆ
   "อย่าไว้ใจเราเลย" ชาคริตบอก "เราไม่ใช่คนดีขนาดนั้น"

ชาคริตบอกแต่ก็ไม่ใช่คนเลวนะแต่ก็ไม่ดี

เบญไม่น่ารอด

ลุ้นว่าเบญจะเสร็จนายตี๋ก่อน

ขอบคุณหลาย

    

เสือตอนมันหลับมันก็น่ารักดีนะ

ชอยบๆ

 

น้องเบญจะโดนงาบไม่รู้ตัว

สุดท้ายน่าจะเสร็จชาคริต

ขอบคุณครับ

เบญอย่าไปไว้ใจชาคริตนะ