เปิดตัวกับพ่อแม่ของทั้งเติมและพี่มนแบบนี้แล้ว คงไม่แยกย้ายกันอีกนะ

ต้องติดตามกันต่อ 

เติมไม่ได้พักเลยนะเก่งจัง.

ตามเส้นเรื่องก็ไม่ได้เอาขนาดนั้นน้า 

พี่จิวไม่อยู่ในก็จะย้ายไปทำงานบริษัทอื่นเหงาแย่

เติมก็ไปขอมนแต่งงานเลย

ลุ้นเรื่องพี่มนต่อ

ลงเอยที่ มน ก็ดี  ไม่ต้องมาเสียวตอนเล่นชู้กะพี่จิว

สงสัยได้เป็นเจ้าของสวนส้มแล้วละ

จะยังไงต่อไปกันนะ

อ่านแล้วตื่นเต้นดี

คนนี้ ของตาย
หาของเป็นคนอื่นก่อน

เลวไปเรื่อย ๆ

เติมจะหยุดที่พี่มนแน่หรือเพราะพี่จิวก็ยังปราถนาน้ำ...เติมอยู่ที่สำคัญช่วงที่พี่มนจะเปลี่ยนงานกับระหว่างเรียนป.โทยังจะหนักแน่นอยู่กับเติมมั๊ย

ดูมีความสุข
เหมือนช่วงฮันนีมูน

" ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์ทั้งหมดในเรื่องเป็นเรื่อง สมมุติและแต่งขึ้น ผู้อ่านควรใช้วิจารญาณในการเสพ "
Wow

EP.16 : ครอบครัวสุขสันต์


บ่ายในช่วงวันหยุดยาวเทศบาลปีใหม่หลังผ่านพ้นและเข้าสู่ปีใหม่ภายในคอนโดของพี่มน
"มน ไปหัวหินกับที่บ้านเติมไหม พรุ่งนี้ตอนพ่อแม่มน มา อ้อแล้วเมื่อคืนส่งอะไรเห็นในไลน์มันขึ้นว่าลบข้อความไปน่ะ"
ผมเอ่ยถามพี่มน ขณะเราทั้งสองนอนร่างเปลือยเปล่ากันอยู่บนเตียงหลังจากผ่านการร่วมรักกันมาตั้งแต่บ่ายๆในวันที่ 2 มกราคม
"ปะ..เปล่า ไม่มีอะไรหรอก"  พี่มน ตอบ ก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่องมาตอบคำถามแรกของผมที่ถามไป
"หัวหินเหรอ ... อืม... ได้ซิ เติม พ่อแม่คงไม่มีปัญหา จะได้เอาเติม ไปแนะนำด้วยไง" พี่มน เอ่ย ด้วยวันหยุดยาวช่วงเทศกาลปีใหม่นี้เหลืออีก 2 วัน ที่เธอและผมลาพักร้อนกันเพิ่มเติมต่ออีก 1 วันกันก่อนจะเริ่มต้นทำงานในศักราชใหม่

"หืม จะแนะนำเติม เลยเหรอ งั้นต้องจัดหนัก มนซะแล้ว" พูดจบผมก็หันไปคว้าตัวพี่มน มาเริ่มบทสวาทบทที่สองในวันนี้กับแฟนของผม
"ไม่เอาแล้วเติม มนเหนื่อย เมื้อกี้ก็กินน้ำเติมไปตั้งสองรอบแล้ว ว๊าย"
พี่มน พูด พลางดีดตัวออกจากเตียง ทันทีจนผมคว้าร่างเธอไว้ไม่ทัน ก่อนจะวิ่งหายเข้าห้องน้ำไปพร้อมด้วยระคนด้วยเสียงหัวเราะอย่างมีความสุข
ด้วยที่คงเพราะผมที่มาหาเธอในเช้าวันที่ 1 มกราคม และพาเธอไปทำบุญปีใหม่ที่วัดอย่างที่เธอคาดไม่ถึง ทั้งๆที่ความจริงแล้วผมที่เพิ่งออกจากบ้านของพี่จิว มาเมื่อตอนตี 3 และได้นอนเพียงไม่นานแล้วตอน 8 แปดโมงก็ตั้งใจที่จะมาหาพี่มนที่คอนโดจนสร้างความประหลาดใจและความดีใจให้กับพี่มน จนเธอมีความสุขตลอดทางไปวัดที่อยู่ใกล้ๆกับคอนโดของเธอไปตลอดจนกลับมาที่คอนโดเลยทีเดียว
"555 ไม่ทันจ้า มน ขออาบน้ำก่อนนะ เหนียวตัวไปหมดแล้ว"
"จ้าๆ อาบไปเถอะ เติม ขอนอนก่อนนะ"  ผม เอ่ยก่อนจะเอนลงนอนจนผล่อยหลับไป
.
.
.
.
ผ่านไปไม่รู้นานเท่าไหร่ พี่มน ที่อาบน้ำเสร็จ เธอเปิดประตูห้องน้ำออกมาโดยมีผ้าเช็ดตัวพันร่าง เธอมองไปที่เตียงก็เห็นผมหลับอยู่ ก่อนจะเดินมาที่เตียงแล้วกระโดดขึ้นมานอนกอดก่ายผมทั้งๆมีผ้าเช็ดตัวพันร่างเธออยู่ พี่มน ก้มลงพรมจูบหอมไปทั่วร่างท่อนบนของผมอย่างทะนุถนอม ก่อนที่มือของเธอข้างหนึ่งจะวางแหมะลงบนกึ่งกลางลำตัวที่มีท่อนลำที่นอนสงบนิ่งห่อตัวเล็กอยู่
พี่มน เอามือลูบไล้ท่อนลำไปมาพลางเอ่ยขึ้น
"เติม มนว่าจะลาออกดีไหม บริษัทที่มน เคยยื่นสมัครไปติดต่อมา แต่มน ไม่อยากทำงานคนล่ะที่กับ เติมน่ะ"
"ไปเถอะ มน เติมว่า บริษัทดีไหมล่ะ ตำแหน่งอะไร" ผมเอ่ยถาม
"ก็ที่บริษัทเจดี พอร์แกน น่ะ ตำแหน่งผู้จัดการแผนกวิเคราะห์ตลาดน่ะ เงินที่นั้นมน เรียกไปก็มากกว่าที่นี่ก็ตั้งสองเท่าแน่ะ" พี่มน อธิบายก่อนจะพูดต่อ
"ตอนนี้มน เงินเดือน 28,000 ใช่ป่ะ มนเขียนเรียกไป 50,000 น่ะ เค้าติดต่อมาแล้วว่าโอเค สัมภาษณ์ทางโทรศัพท์กับวิดีโอคอล ก็ผ่านแล้ว เหลือรอไปสัมภาษณ์กับ ผ.อ กับทำสัญญาก่อนน่ะ"
มน พูดไปพลางลูบไล้ท่อนลำของผมไปมา อยู่ๆ มนก็ร้องเอ่ยขึ้น
"อุ้ย เติม ทำไมขี้เปียก เติมเยอะจัง ไปล้างไป"
"ก็เพราะใครล่ะ มน ก็ทำความสะอาดให้เติมหน่อยซิ" ผมเอ่ยอ้อนแฟนสาว
"ชิ..." 
มน เอ่ยออกมาเหมือนไม่พอใจนัก ก่อนที่เธอจะก้มลงอ้าอมแล้วจัดการเลียทำความสะอาดท่อนลำให้ผมอย่างว่าง่าย จนคราบขี้เปียกของผมที่เธอบ่น หายไปจนหมดท่อนลำ
"บริษัทดีจะตาย มน เห็นว่าสวัสดิการก็ดีนะ ลองไปดู ไม่ต้องห่วงเติม หรอก เจอก็เจอกันได้ทุกวันนี่" ผมเอ่ย
"อืม.."  มน เอ่ยมาสั้นๆ
.
.
.
.
.
เช้าวันรุ่งขึ้น พี่มน ที่ขับรถของเธอมาพร้อมพ่อและแม่ของเธอหลังจากออกไปรับพวกเขาเมื่อเช้ามืดจากสนามบินก่อนตรงมาที่บ้านผม
"สวัสดีครับ" ผมเอ่ยทักทายพ่อแม่แม่ของมน เช่นเดียวกับมน ก็เอ่ยออกมาเช่นกัน
"สวัสดีค่ะ คุณพ่อคุณแม่"
หลังจากเอ่ยทักทายกันเสร็จเรียบร้อยพวกเราทั้งสี่คนก็อออกเดินสู่หัวหิน ด้วยรถตู้อีกคันที่ไว้สำหรับท่องเที่ยวกันกับภายในเหล่าญาติๆของบ้านของผมกัน
"เติม เป็นไงบ้างลูก" แม่ของมนเปิดฉากถามไถ่ผมขึ้นภายในรถขณะผมกำลังขับรถ
"ก็เรื่อยๆน่ะ แม่ แล้วที่โน่นเป็นไงบ้างสวนส้มที่โน้น เห็นมน เคยเล่าให้ฟัง" ผมเอ่ยถามไป
"ก็ดีนะ ช่วงนี้ ราคาดีส่งไปทางอเมริกาน่ะอยู่แต่พ่อกับแม่คงทำไม่ค่อยไหวแล้วล่ะ รอเติม ไปช่วยดูสวนนี่แหล่ะ" แม่ของมน เอ่ย
พอสิ้นเสียงของแม่ พี่มน ก็รีบเอ่ยสวนขึ้นมาทันที
"แม่อ๊ะ อย่าพูดงี้ดิ เติม เค้ายังไม่ได้จะแต่งกับมนเลยนะ อีกนานน่าแม่"
เช่นเดียวกันสิ้นเสียงของมน ก็เป็นแม่ของผม ก็เอ่ยขึ้นมาบ้าง
"มน ก็รีบมาเป็นสะใภ้พวกแม่เร็วๆซิ" 
"ใช่ๆ"    "ใช่ๆ"
คราวนี้เสียงแม่ทั้งของผมและพี่มน ต่างเอ่ยมาแทบจะพร้อมๆกัน
พอทั้งสองคนพูดจบ ทั้งรถก็หัวเราะกันหมด ปล่อยให้พี่มน เขินจนใบหน้าของเธอเปลี่ยนจากสีขาวนวลเป็นแดงเป็นลูกตำลึงแทน ส่วนทางผมที่คิดอยู่ในใจอยู่คนเดียวว่า 'ลูกแม่ก็เป็นเมียผมมาเป็นปีๆแล้วครับคุณแม่' แล้วผมก็อมยิ้มอยู่คนเดียว
แล้วพวกเราก็ขับมาจนถึงหัวหิน ในช่วงเที่ยง พวกเราเลยปล่อยให้เหล่าพ่อแม่ลงที่ร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากโรงแรมที่พวกเราจะพักกันส่วนพวกผมไปโรงแรมกันสองคนเพื่อไปเช็คอินกันก่อน
.
.
.
หน้าเคาท์เตอร์เช็คอิน พนักงานสาวรีเซฟชั่นสาวสวยเอ่ย
"นี่กุญแจนะคะคุณนฤมน พักจำนวน 1 คืนนะคะ ทางเราอัพเกรดให้เป็นห้องซีวิว บนชั้น 30 ให้นะคะ"
"ขอบคุณค่ะ" พี่มน เอ่ยขอบคุณไป
แล้วเราก็เอาของขึ้นไปเก็บที่ห้อง ขณะที่เราสองคนอยู่ในลิฟท์กันตามลำพัง เราสองคนก็คุยกัน
"พ่อแม่เค้าอยากให้ เติม ไปดูแลสวนส้มเหรอ"  ผมสะกิดเอ่ยถามพี่มน
"แม่เค้าก็พูดไปเรื่อยน่ะเติม" พี่มน เอ่ย
"แต่ เค้าพูดก็ถูกอย่างนะ เติมว่า ก็ มน เป็นเมียเติมแล้วไง"
พอผมพูดจบผมก็คว้าเอวของมน เข้ามากอด ภายในลิฟท์ พลางจะหอมแก้ม พี่มน ทันที จนเธอต้องเอามือมาดันห้ามไว้
"บ้า เติม ไม่เล่น ในลิฟท์มันมีกล้องนะ" พี่มนเอ่ย
"งั้นเข้าไปในห้องแล้ว ก็ได้ซิ ใช่ไหม" ผมเอ่ยถาม
"อืม..."  พี่มน ตอบอย่างอายๆ ก่อนจะพูดต่อ
"แต่แป้บดียวนะ เดี๋ยวพวกพ่อแม่เค้าจะสงสัยเอาว่าทำไมหายไปนานจัง"
"จ้า รับทราบครับผม" ผมเอ่ย
ทันทีที่เปิดห้องพักเข้าไป
"โห เติม ดูซิ สวยจัง" พี่มน เอ่ยออกมาเมื่อเธอรูดผ้าม่านที่ประตูบานเลื่อนทางออกสู่ระเบียงนั้นให้เปิดอ้าออกจนสุด ภาพที่เห็นดังสรวงสวรรค์ประตูกระจกบานเลื่อนบานใหญ่ที่พาออกไปที่ระเบียงเหมือนดังภาพวาดที่ภายนอกนั้นเป็นวิวทะเลสีครามตัดกับฟ้าใสๆ ราวกับภาพโปรโมทการท่องเที่ยวก็ไม่ปาน  ผมที่เห็นภาพเดียวกันนั้นก็ร้องออกมา
"สวยเนอะ"
แล้วผมกเข้าโอบกอดร่างพี่มน จากด้านหลังพลางซุกไซร้ใส่ซอกคอขาวๆของเธอพร้อมกับพรมจูบไปทั่ว
"อา อ่าาาาาาาา"
พี่มน ร้องครางเบาๆออกมา ก่อนจะหันใบหน้าไปด้านหลังซบศีรษะลงบนไหล่ของผม ส่วนมือของพี่มน ตอนนี้เธอก็เลื่อนมาด้านหลังพลิกข้อมือมาวางอยู่ตรงเป้ากางเกงของผมเต็มๆ

"หืม..."

ผมเอ่ย พร้อมกับได้กลิ่นน้ำหอมของพี่มน ชัดเจนขึ้น ก่อนที่ใบหน้าของพี่มน จะเลื่อนริมฝีปากของเธอมาแตะลงบนแก้มของผม และทั้งหมดนั่นก็ส่งผลถึงท่อนลำของผมมันกระตุกหงึกๆ สองสามครั้งโดยที่อัตโนมัติ แล้วตอนนี้มือของพี่มน ก็กำลังบีบท่อนลำของผมเบาๆอยู่ มีเสียงในลำคอของเธอออกมาเบาๆ

"อืมมมม..."

ความรู้สึกตอนนี้ของพี่มน ที่ได้โดนกระตุ้นอารมณ์ทางเพศจากคนที่เธอมั่นใจแล้วว่าเป็นแฟนของเธอทำให้เธอเองถึงกับตื่นเต้นจนเนินสวาทของเธอก็เปียกฉ่ำปลายยอดหัวถันแข็งชี้ สายตาของเธอฉ่ำเยิ้ม เธอยืนลูบอยู่เหนือท่อนลำของผมเป็นจังหวะช้าๆ เนิบๆ โดยไม่สนใจภาพวิวแสนสวยตรงหน้าเธอแล้วในตอนนี้ แต่ผมที่โดนมือของพี่มน จนต้องเอ่ยร้องออกมาบ้าง

"อะ อ่า"

แล้วโทรศัพท์มือถือของ พี่มน ก็ดังขึ้น

"ตึ้ดๆๆ"

พี่มน ที่ได้ยิน ก็หาได้หยุดมือของเธอไม่พี่มน กลับเอาอีกมือหันไปทางกระเป๋าถือของเธอล้วงเอาโทรศัพท์ขึ้นมารับสาย ขณะที่อีกมือก็ยังคงลูบไล้ท่อนลำของผมด้วยสัมผัสแผ่วเบาไปเรื่อยๆ

"ค่ะ แม่ มีอะไร" พี่มน พูดด้วยน้ำเสียงปกติ

"ใช่ค่ะ มน กำลังเช็คห้องค่ะ ทุกอย่างเพอร์เฟคมาก แม่ต้องชอบค่ะ ห้องนี้"

"เดี๋ยว มน ช่วย....  เติม จัดของแป้ปบึงนะ แม่รอแป้บ"

พี่มน พูดกับแม่ของเธอ โดยเฉพาะตอนคำว่า'ช่วย' ที่เธอเว้นเสียงยาวพลางหันมามองหน้าผม เหมือนจะส่งสัญญาณให้ผมบางอย่าง

"แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ มน กำลังรีบ' จัดการ' อยู่ แค่นี้ก่อนนะคะ แม่"

แล้วพี่มน ก็วางสายไปแล้วเธอก็หันมาก้มลงคุกเข่าอยู่ตรงหว่างขาของผมพร้อมมือของเธอที่เอื้อมขึ้นมาปลดเข็มขัดถอดกางเกงของผม

"เดี๋ยว มน ทำให้นะเติม" พี่มน เอ่ยพลางรูดกางเกงของผมลงมาจนกองที่ปลายเท้า แล้วท่อนลำของผมแข็งโด่ขึ้นชี้หน้าเธอ

แล้วพี่มน ก็ยื่นหน้าเข้ามาเอาปลายลิ้นแตะลงบนปลาหัวท่อนลำของผม เธอ ก็เริ่มจากไล้เลียท่อนลำอย่างแผ่วเบา ก่อนที่พี่มน จะอ้าอมครอบจนสุดท่อนลำ จนผมต้องแอ่นสะโพกขึ้น แต่ก่อนที่พี่มน จะเริ่มทำอะไรไปมากกว่านั้นพี่ มนก็ถอนปากออกก่อนมากะว่าเริ่มใหม่อีกครั้งแต่จังหวะนั้นของน้ำกามขาวขุ่นก็พุ่งเข้าใส่หน้าเธอตรงริมฝีปากอย่างจัง

"อ๊ะ...อ๊ายยย เติม"

พี่มน ร้องอุทาน พลางผงะมาข้างหลัง จนน้ำกามนั้นที่พุ่งตามมาหยดแหมะลงบนสันจมูกและริมฝีปากอีกข้างหนึ่งของเธอย่างจัง

"เติม อะไรนี่ ทำไมวันนี้เสร็จไวจัง" พี่มน เอ่ยสงสัย พร้อมรอยยิ้มอย่างไม่ได้ต่อว่าอะไร ขณะที่เธอก็เอานิ้วมือมาปาดน้ำนั้นพร้อมเอาปลายลิ้นค่อยๆ แลบออกมาเลียน้ำกามที่ผมฉีดพ่นออกไปเต็มหน้าของเธอเอาเข้าปากของเธอไป

"โทษที มน ไม่รู้เหมือนกัน" ผมเอ่ยขอโทษพี่มนไป

"ดีแล้วล่ะ"

พี่มน เอ่ย แล้วเธอก็ก้มหัวลงอีกครั้ง เธอจับท่อนลำของผมขึ้นแล้วแลบลิ้นเลียตั้งแต่โคนจรดปลายหัวท่อนลำไปมาจนผมถึงกับต้องยื่นมือมากุมศีรษะของเธอเอาไว้ ก่อนที่พี่มน จะอ้าอมครอบปากอมท่อนลำของผมเข้าไปทั้งท่อนลำ อีกครั้ง พี่มน ห่อริมฝีปากเข้าหากันก่อนที่ดูดเบาๆ ภายในโพรงปากของเธอแล้วใช้ลิ้นถูวนอยู่ตรงส่วนปลายของหัวท่อนลำไปมา ก่อนจะดูดมันเบาๆ ก่อนจะถอนท่อนลำของผมออกมาแล้วดึงกางเกงของผมขึ้นมาสวมให้ผม พอเธอเสร็จจากตรงนั้น พี่มน ก็ลุกขึ้นยืนก่อนจะเอ่ยขึ้น
"ทำความสะอาดให้แล้วนะ ไปกันเถอะเติม พวกพ่อแม่รอแย่แล้ว"
พี่มน ตอบอย่างอายๆ หน้าแดงหนักกว่าเดิมไปอีก พร้อมจูบตอบผม บทรักกลางทะเลที่ผมไม่เคยคาดคิดหรือจินตนาการมาก่อนว่าจะมีได้ในชีวิต มันก็เกิดขึ้นแล้วสำหรับผม แล้วเราก็เดินกลับมายังฝั่งนั่งรอคนที่เหลือกลับมา

"เติม ตาบ้า ดีนะไม่มีคน" พี่มน เอ่ยขณะนั่งรออยู่บนชายหาด

"อ้าว ใครเริ่มก่อนเนี้ย เติม ผิดซะงั้น" ผมเอ่ย

ก่อนที่เราทั้งสองจะหัวเราะออกมาพร้อมๆกัน ผมที่สังเกตได้ว่าหลังจากที่พิงค์ ได้ลาออกจากบริษัทที่พวกเราทำงานไป พี่มน เธอก็ดูมีความสุขและสดใสกว่าแต่ก่อนทั้งๆที่ผมไม่ได้เปิดสถานะความสัมพันธ์ของเราสองคนให้คนภายในบริษัทรู้เลยแท้ๆ โดยไม่นับพี่จิว  เพียงคนเดียว
.
.
.
.
.

จะจบแบบแฮปปี้มั้ยนะ

เหมือนจะลงเอยแบบแฮปปี้เอนแฮะ