โชคดีของท่านปู่ จริงๆ เปิดซิงเลยงานนี้

 

ประชดเล่นๆ
แต่เสียบจริง

 

----------------------------------------------------------------

ตอนทั้งหมด
Soul land ความผิดพลาดของเสี่ยวอู่
ตอนที่ 1 :
ตอนที่ 2 : ในกลุ่มลับเท่านั้น
ตอนที่ 3 : กำลังแปล (ในกลุ่มลับเท่านั้น)
ตอนที่ 4 : กำลังแปล (ในกลุ่มลับเท่านั้น)
ตอนที่ 5 : กำลังแปล (ในกลุ่มลับเท่านั้น)
ตอนที่ 6 จบ : กำลังแปล (ในกลุ่มลับเท่านั้น)

อสูรพลิกฟ้า NTR
ตอนที่ 1 คำเชิญของราชินีมาร
อ่าน :
ตอนที่ 2 คำตอบของเชียนเย่หยิงเอ๋อร์
อ่าน :
ตอนที่ 3 สุนัขของจักรพรรดินี
อ่าน :
ตอนที่ 4 ปรมันตร์สิ้นท่า
อ่าน :
ตอนที่ 5 แดนลำนำเหมันต์
อ่าน :
บทที่ 6 ปิงหยุนผู้ร่วงหล่น
อ่าน :
บทที่ 7 วาสนาเทพอัคคี
อ่าน :
บทที่ 8 หั่วพั่วหยุนชำระแค้น
อ่าน :
บทที่ 9 ความอื้อฉาวของจักรพรรดินิปีศาจน้อย
อ่าน :
บทที่ 10 การตัดสินใจของมู่เซวียนหยิน
อ่าน :
บทที่ 11 เกลี้ยกล่อมหมาป่าสวรรค์
อ่าน :
บทที่ 12 พิธีสถาปนา
อ่าน :
บทที่ 13 พ่อและลูกสาว
อ่าน :
บทที่ 14 สองดรุณีหนึ่งผู้เฒ่า
อ่าน :
บทที่ 15 ไฉจือสิ้นพรหมจรรย์
อ่าน : กำลังอ่าน
บทที่ 16 หมาป่าสวรรค์ที่เปลี่ยนไป
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/9/2567)
บทที่ 17 มู่เซวียนหยินxฉืออู่เหยา
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/10/2567)
บทที่ 18 แรกสัมผัสอู๋ซิน
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/11/2567)
บทที่ 19 คำสารภาพของใต้หล้าอันดับเจ็ด
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/12/2567)
บทที่ 20 เฟิงเสวี่ยเอ๋อร์ผู้ว่าง่าย
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/1/2568)
บทที่ 21 ทายาทหมาป่าสวรรค์
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/2/2568)
บทที่ 22 มารยาปรมันต์
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/3/2568)
บทที่ 23 นารีแพทย์ ซูหลิงเอ๋อร์
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/4/2568)
บทที่ 24 บิดามารดาของหยุนเช่อ
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/5/2568) 
บทที่ 25 คำสารภาพและการล่อลวง
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/6/2568) 
บทที่ 26มารดาออกศึก
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/7/2568)
บทที่ 27 มู่หยูโหรวสมปรารถนา
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/8/2568)
บทที่ 28 ครั้งแรกของอู่ซิน?
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/9/2568)
บทที่ 29 ความด่างพร้อยของฉู่เยว่ชาน
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/10/2568)
บทที่ 30 หนึ่งจักรพรรดินี สองบุรุษ
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/11/2568)
บทที่ 31 โอกาศของวายุเหมันต์
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/12/2568)
บทที่ 32 พัฒนาการของอู่ซิน
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/1/2569)
บทที่ 33 จัสมินอาบโลกีย์ ต้น
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/2/2569)
บทที่ 34 จัสมินอาบโลกีย์ ปลาย
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/3/2569)
บทที่ 35 ชางชูเหอผู้บริสุทธ์
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/4/2569)
บทที่ 36 ความเสียสละของชางชูเหอ (ล่าสุด)
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/5/2569)

เนื้อหาในเว็บผมจะอัพเดทให้เดือนละตอนนะครับ ทุกวันที่หนึ่งของเดือน ส่วนในกลุ่มลับจะอับลงทุก 1-3 วันจนกว่าจะทันต้นฉบับ
ใครอยากเข้ากลุ่มลับสามารถแอดมาพูดคุยได้ที่ FB : Art atowai 
ค่าเข้า 150 บาท และอ่านได้ล่วงหน้าแบบไม่ต้องรอนาน
[/size]

--------------------------------------------------------------------------------------------

ภาพประกอบจินตนาการ

(ไฉจือ)

(สุ่ยเม่ยอิน)

--------------------------------------------------------------------------------------------
บทที่ 15 ไฉจือสิ้นพรหมจรรย์
 
     สุ่ยเม่ยอินเริ่มตวัดปลายลิ้นโลมเลียพื้นที่ใต้หัวเต่าของแท่งบุรุษ ที่ซึ่งอยู่ในมุมอับยากจะทำความสาอาด สิ่งที่หมักหมมอยู่ในส่วนนี้คือคราบขาวที่ต่างจากรอยเปื้อนทั่วไป มันมีกลิ่นคาวและเหม็นสาบรุนแรง ลักษณะคล้ายก้อนแป้งแฉะ ๆ น่าพะอืดพะอม
   
     ทัศนียภาพของสุ่ยเม่ยอินเทพธิดาผู้บริสุทธิ์กำลังเลียเครื่องเพศผู้ชายอย่างออกรส ไฉจือในฐานะสตรีเหมือนกันถึงกับเก็บตะลึงไว้ไม่อยู่ ถึงกระนั้น สุ่ยเม่ยอินก็เสมือนไม่ใส่ใจภาพลักษณ์ของตัวเองแล้ว นางลุ่มหลงกับแกนกายตรงหน้ายิ่งกว่าสมบัติล้ำค่าจนไม่อาจถอนตัว
   
     นาทีนี้ลิ้นของสุ่ยเม่ยอินเลียสลับไปมาระหว่างปลายยอดกับหัวเต่า คราบขาวที่ติดแน่นทุกซอกทุกมุมถูกนางดูดกินจนเกลี้ยง สะอาดสะอ้านขึ้นมาถนัดตา ทว่าสุ่ยเม่ยอินหาได้หยุดเพียงเท่านั้น นางพลันอ้าปากกว้าง ค่อย ๆ อมแท่งเนื้อใหญ่ยักษ์เข้าไป มันชนพวงแก้มขาวนวลสุ่ยเม่ยอินพองออก ก่อนที่นางจะจัดตำแหน่งให้ตรงกับลำคอ
   
     ชั่วขณะหนึ่ง สุ่ยเม่ยอินชักอยากจะยอมรับให้จักรพรรดิฟ้าอนันตกาลเป็นอาจารย์ของตนเสีย เช่นนั้นนางย่อมสามารถเพลิดเพลินกันมังกรยักษ์ตัวนี้ได้ทุกเวลา
   
     แต่สถานการณ์ตอนนี้ก็ไม่แย่นัก เมื่อสุ่ยเม่ยอินอมส่วนหัวเข้าไปทั้งหมด ลิ้นของนางก็หาได้อยู่เฉย นางคลอเคลียไปมาในปากจนกระทั่งสัมผัสกับส่วนปลายของแท่งลึงก์ นางไม่รอช้ากดปลายลิ้นดุนดันเข้าไป
   
     จักรพรรดิฟ้าอนันตกาลอุทานในลำคอ สุ่ยเม่ยอินเกลี่ยชิวหาเล้าโลมปากทางสำหรับขับของเหลว นางดูดมันอย่างแรงจนได้ลิ้มรสฝาดที่ไหลซึมออกมา แถมยังมีปัสสาวะปนอยู่เล็กน้อยแต่นางกลับไม่นึกรังเกียจ กลิ่นฉุนของมันยิ่งเพิ่มความหฤหรรษ์ให้เข้มข้นกว่าเก่า ครั้นปลุกเร้าจนได้ที่ สุ่ยเม่ยอินก็กลืนแท่งบุรุษเข้าไปในลำคอจนเกือบครึ่ง นี่เป็นขีดจำกัดที่นางจะทำได้เนื่องจากแกนกายของอีกฝ่ายใหญ่โตจนเกินไป
   
     หากแต่นางย่อมไม่คาดฝันว่าไฉจือที่เฝ้ามองอยู่จู่ ๆ ก็หัวเราะชั่วร้าย นางลดก้นลงนั่งทับที่หลังคอสุ่ยเม่ยอินอย่างแรง
    
     "อืออออ!?"

     ด้วยแกนบุรุษที่อุดอยู่เต็มปาก สุ่ยเม่ยอินจึงไม่อาจส่งเสียงทักท้วง ซ้ำไฉจือไม่มีความตั้งใจจะหยุด นางลดตัวลงเรื่อย ๆ
   
     ลำคอที่ถูกรุกล้ำเข้าไปแค่ครึ่งเดียวกลายเป็นถูกทะลวงหมดลำ แท่งเนื้อจมมิดไม่เหลือแม้กระทั่งส่วนโคน ยังผลให้คอบางระหงของสุ่ยเม่ยอินขยายออกตามขนาดมังกรยักษ์จนดูเหมือนอสรพิษที่กำลังกินอาหาร
   
     สุ่ยเม่ยอินดิ้นรนอย่างทรมานและตบก้นไฉจือด้วยสองมือ
   
     แปะแปะแปะแปะ
   
     สุ่ยเม่ยอินค่อย ๆ ส่งเสียงกระอักจากการขาดอากาศ น้ำตาเอ่อล้นที่สองเนตร อึดใจที่นัยน์ตาของนางเฉียดกรายจะเหลือกขาว ไฉจือก็ยกบั้นท้ายที่กดหัวของนางออก
   
     "เฮือก!! แค่กแค่กแค่ก.."
   
     สุ่ยเม่ยอินรีบถอนท่อนเอ็นออกจากปากและสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด
   
     "ฮ่าห์!! พี่สาวไฉจือ ท่านทำข้า...เกือบตาย...เกือบขาดใจตาย...คาไอ้นั้นของท่านปู่ฟ้าอนั อนตกาลแล้ว!!"
   
     ร่างจิตเทวะพิสุทธิ์อันสู่งส่งเพียงหนึ่งเดียวในโลกถูกเครื่องเพศบุรุษอุดปากจนขาดใจตาย คงกลายเป็นเรื่องตลกทันทีหากเรื่องนี้กระจายสู่โลกภายนอก

     "ฮิฮิ!"

     ไฉจือสบตาสุ่ยเม่ยอินอย่างได้ใจ
   
     "ฮึ่ม!! นิสัยไม่ดี!!!"
    
     สุ่ยเม่ยอินไหนเลยจะยอมแพ้ นางพุ่งมาด้านหลังไฉจือ จัดแจงวางมือบางบนท้องน้อยของอีกฝ่าย แสงสว่างส่องจ้าออกมา พริบตาเดียว ตราประทับเฉกเดียวกับเชียนเย่หยิงเอ๋อร์ก็ปรากฏบนเหนือร่องสงวนของไฉจือ

     "นี่คืออันใด?"

     "หุหุ สิ่งนี้สามารถป้องกันไม่ให้แก่นพรหมจรรย์หยิน (พลังยุทธ์) ของท่านส่งผ่านไปถึงท่านปู่ฟ้าอนันตกาล รอให้พี่ใหญ่หยุนร่วมหลับนอนกับท่านในสักวันหนึ่ง ท่านค่อยสามารถถ่ายโอนแก่นพรหมจรรย์หยินให้พี่ใหญ่หยุนได้ ยังมี!! แลกกับทักษะนั้น ร่างกายท่านจะถูกปรับเปลี่ยนให้พรั่งพร้อมต่อการตั้งครรภ์ตลอดเวลา ไม่มีช่วงเวลาปลอดภัยอีกต่อไป ทุกคราที่ถูกชายใดหลั่งในท่านจะมีโอกาสกำเนิดบุตรมากกว่าแปดส่วน แน่นอนว่ายังมีความเป็นไปได้สองส่วนที่จะหลุดรอด แต่ข้าทราบดีว่าท่านมีหนทางที่จะช่วยให้มันกลายสิบส่วนเต็ม...รีบนำมันออกมาเถอะ!!"
   
     แม้ใจจริงนางจะอยากเอาคืนให้มากกว่านี้ แต่สุ่ยเม่ยอินจำต้องคำนึงถึงสถานการณ์โดยรวมก่อน
   
     ช่วงเวลาสำคัญในที่สุดก็มาถึง ไฉจือจ้องไปที่เม็ดยาซึ่งหยุนเช่อมอบให้บนฝ่ามือ ยาที่ทำให้ผู้กินตั้งครรภ์อย่างแน่นอน หากนางกลืนมันลงไป เรื่องราวก็ไม่อาจแก้ไขได้อีก
   
     หลังจาไตร่ตรองอยู่นาน ไฉจือก็ยอมกลืนเม็ดยาที่หยุนเช่อหยิบยื่น และรู้สึกได้ทันทีว่ามดลูกของนางกำลังสั่นไหว คล้ายกับมีกลไกบางอย่างบิดตัวอยู่ภายใน ร่างเล็กเยี่ยงเด็กหญิงร้อนวูบ ช่องคลอดมีน้ำใสไหลหยดลงมากระทบกับแกนกายด้านล่าง ยอดปทุมดวงน้อยบวมเป้งจนชูชันเป็นเม็ดไต
   
     "ช่างเป็นยาที่มีฤทธิ์ร้ายกาจ ข้าต้องเก็บภาพสุดท้ายไว้เป็นที่ระลึกยามที่มันยังบริสุทธิ์สดใส"
   
     สุ่ยเม่ยอินยกศิลาบันทึกภาพขึ้น นางแยกกลีบบุปผาสีชมพูของไฉจือออก จึงพบว่าโพรงเนื้อภายในกำลังกระตุกยุบยิบราวกับเฝ้ารออะไรบางอย่าง
   
     ครั้นแหวกออกจนสุด ภาพของเยื้อพรหมจรรย์ที่ยังไม่บุบสลายก็ถูกบันทึกไว้อย่างละเอียด พอยืนยันว่าไม่มีมุมใดขาดตก สุ่ยเม่ยอินก็ฟาดก้นไฉจือเป็นสัญญาณให้ดำเนินการต่อ
   
     นาทีนี้ร่างเพรียวบางของไฉจืออ่อนไหวยิ่งยวด ทุกครั้งที่ปากล่างสัมผัสกับแท่งบุรุษ ไฉจือก็เผลอสะดุ้งจนดีดพึงขึ้นมา กระทั่งทำซ้ำอยู่หลายครั้ง ไฉจือจึงคุ้นชินจนปรับตัวได้
   
     "อือออ...อ่าห์...เข้า...เข้ามาแล้ว...ใหญ่...ใหญ่เกินไป...อู้ววว..."
   
     หัวเต่าถูกกลืนอย่างแช่มช้าด้วยกลีบสวาทที่แย้มเปิด ก่อนจะตามด้วยท่อนเนื้อที่ค่อย ๆ จมจ่อมเข้าไปในร่องรักของไฉจือทีละน้อย
   

     "อ๊า!?"

     ทันใดนั้นไฉจือก็อุทานและตัวแข็งค้าง คำนึงถึงส่วนลึกของร่างกายที่ถูกรุกล้ำ สามารถบอกได้ว่าแกนกายของบุรุษกำลังชนเข้ากับเยื้อพรหมจรรย์ของนาง

     "ประเสริฐ ในที่สุดพี่สาวไฉจือก็พร้อมที่จะเสียความบริสุทธิ์แล้ว มีอะไรอยากจะบอกกับพี่ใหญ่หยุนเช่อรึไม่?"   
   
     สุ่ยเม่ยอินชูศิลาบันทึกภาพต่อหน้า ไฉจือรำพึงอย่างกระดากอาย
   
     "...เพราะ...พี่เขย...เป็นเพราะ...พี่เขย...อยากจะเห็นข้า...ร่วมเพศกับ...เจ้าสารเลวฟ้าอนันตกาลนั้น...ที่บอกว่า...อยากรักษาสายเลือดของมัน...ล้วนโป้ปด...ฮือ...ข้ามีหรือจะไม่ทราบ...ก็ดี...ในเมื่อพี่เขยอยากจะเห็น...ข้าก็จะทำให้ดู...ข้าจะสมสู่กับมัน...ยกความบริสุทธิ์ให้มัน...คลอดลูกของมัน...พี่เขย...ท่านดูให้เต็มตาเถอะ!!!"

 

 

 

ประชดรัก บานเลย

 

 

ขอบคุณครับ

----------------------------------------------------------------

ตอนทั้งหมด
Soul land ความผิดพลาดของเสี่ยวอู่
ตอนที่ 1 :
ตอนที่ 2 : ในกลุ่มลับเท่านั้น
ตอนที่ 3 : กำลังแปล (ในกลุ่มลับเท่านั้น)
ตอนที่ 4 : กำลังแปล (ในกลุ่มลับเท่านั้น)
ตอนที่ 5 : กำลังแปล (ในกลุ่มลับเท่านั้น)
ตอนที่ 6 จบ : กำลังแปล (ในกลุ่มลับเท่านั้น)

อสูรพลิกฟ้า NTR
ตอนที่ 1 คำเชิญของราชินีมาร
อ่าน :
ตอนที่ 2 คำตอบของเชียนเย่หยิงเอ๋อร์
อ่าน :
ตอนที่ 3 สุนัขของจักรพรรดินี
อ่าน :
ตอนที่ 4 ปรมันตร์สิ้นท่า
อ่าน :
ตอนที่ 5 แดนลำนำเหมันต์
อ่าน :
บทที่ 6 ปิงหยุนผู้ร่วงหล่น
อ่าน :
บทที่ 7 วาสนาเทพอัคคี
อ่าน :
บทที่ 8 หั่วพั่วหยุนชำระแค้น
อ่าน :
บทที่ 9 ความอื้อฉาวของจักรพรรดินิปีศาจน้อย
อ่าน :
บทที่ 10 การตัดสินใจของมู่เซวียนหยิน
อ่าน :
บทที่ 11 เกลี้ยกล่อมหมาป่าสวรรค์
อ่าน :
บทที่ 12 พิธีสถาปนา
อ่าน :
บทที่ 13 พ่อและลูกสาว
อ่าน :
บทที่ 14 สองดรุณีหนึ่งผู้เฒ่า
อ่าน :
บทที่ 15 ไฉจือสิ้นพรหมจรรย์
อ่าน : กำลังอ่าน
บทที่ 16 หมาป่าสวรรค์ที่เปลี่ยนไป
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/9/2567)
บทที่ 17 มู่เซวียนหยินxฉืออู่เหยา
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/10/2567)
บทที่ 18 แรกสัมผัสอู๋ซิน
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/11/2567)
บทที่ 19 คำสารภาพของใต้หล้าอันดับเจ็ด
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/12/2567)
บทที่ 20 เฟิงเสวี่ยเอ๋อร์ผู้ว่าง่าย
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/1/2568)
บทที่ 21 ทายาทหมาป่าสวรรค์
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/2/2568)
บทที่ 22 มารยาปรมันต์
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/3/2568)
บทที่ 23 นารีแพทย์ ซูหลิงเอ๋อร์
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/4/2568)
บทที่ 24 บิดามารดาของหยุนเช่อ
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/5/2568) 
บทที่ 25 คำสารภาพและการล่อลวง
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/6/2568) 
บทที่ 26มารดาออกศึก
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/7/2568)
บทที่ 27 มู่หยูโหรวสมปรารถนา
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/8/2568)
บทที่ 28 ครั้งแรกของอู่ซิน?
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/9/2568)
บทที่ 29 ความด่างพร้อยของฉู่เยว่ชาน
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/10/2568)
บทที่ 30 หนึ่งจักรพรรดินี สองบุรุษ
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/11/2568)
บทที่ 31 โอกาศของวายุเหมันต์
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/12/2568)
บทที่ 32 พัฒนาการของอู่ซิน
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/1/2569)
บทที่ 33 จัสมินอาบโลกีย์ ต้น
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/2/2569)
บทที่ 34 จัสมินอาบโลกีย์ ปลาย
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/3/2569)
บทที่ 35 ชางชูเหอผู้บริสุทธ์
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/4/2569)
บทที่ 36 ความเสียสละของชางชูเหอ (ล่าสุด)
อ่าน : ในกลุ่มลับ (อัพเดทลงเว็บ 1/5/2569)

เนื้อหาในเว็บผมจะอัพเดทให้เดือนละตอนนะครับ ทุกวันที่หนึ่งของเดือน ส่วนในกลุ่มลับจะอับลงทุก 1-3 วันจนกว่าจะทันต้นฉบับ
ใครอยากเข้ากลุ่มลับสามารถแอดมาพูดคุยได้ที่ FB : Art atowai 
ค่าเข้า 150 บาท และอ่านได้ล่วงหน้าแบบไม่ต้องรอนาน
[/size]

--------------------------------------------------------------------------------------------

ภาพประกอบจินตนาการ

(ไฉจือ)

(สุ่ยเม่ยอิน)

--------------------------------------------------------------------------------------------
บทที่ 15 ไฉจือสิ้นพรหมจรรย์
 
     สุ่ยเม่ยอินเริ่มตวัดปลายลิ้นโลมเลียพื้นที่ใต้หัวเต่าของแท่งบุรุษ ที่ซึ่งอยู่ในมุมอับยากจะทำความสาอาด สิ่งที่หมักหมมอยู่ในส่วนนี้คือคราบขาวที่ต่างจากรอยเปื้อนทั่วไป มันมีกลิ่นคาวและเหม็นสาบรุนแรง ลักษณะคล้ายก้อนแป้งแฉะ ๆ น่าพะอืดพะอม
   
     ทัศนียภาพของสุ่ยเม่ยอินเทพธิดาผู้บริสุทธิ์กำลังเลียเครื่องเพศผู้ชายอย่างออกรส ไฉจือในฐานะสตรีเหมือนกันถึงกับเก็บตะลึงไว้ไม่อยู่ ถึงกระนั้น สุ่ยเม่ยอินก็เสมือนไม่ใส่ใจภาพลักษณ์ของตัวเองแล้ว นางลุ่มหลงกับแกนกายตรงหน้ายิ่งกว่าสมบัติล้ำค่าจนไม่อาจถอนตัว
   
     นาทีนี้ลิ้นของสุ่ยเม่ยอินเลียสลับไปมาระหว่างปลายยอดกับหัวเต่า คราบขาวที่ติดแน่นทุกซอกทุกมุมถูกนางดูดกินจนเกลี้ยง สะอาดสะอ้านขึ้นมาถนัดตา ทว่าสุ่ยเม่ยอินหาได้หยุดเพียงเท่านั้น นางพลันอ้าปากกว้าง ค่อย ๆ อมแท่งเนื้อใหญ่ยักษ์เข้าไป มันชนพวงแก้มขาวนวลสุ่ยเม่ยอินพองออก ก่อนที่นางจะจัดตำแหน่งให้ตรงกับลำคอ
   
     ชั่วขณะหนึ่ง สุ่ยเม่ยอินชักอยากจะยอมรับให้จักรพรรดิฟ้าอนันตกาลเป็นอาจารย์ของตนเสีย เช่นนั้นนางย่อมสามารถเพลิดเพลินกันมังกรยักษ์ตัวนี้ได้ทุกเวลา
   
     แต่สถานการณ์ตอนนี้ก็ไม่แย่นัก เมื่อสุ่ยเม่ยอินอมส่วนหัวเข้าไปทั้งหมด ลิ้นของนางก็หาได้อยู่เฉย นางคลอเคลียไปมาในปากจนกระทั่งสัมผัสกับส่วนปลายของแท่งลึงก์ นางไม่รอช้ากดปลายลิ้นดุนดันเข้าไป
   
     จักรพรรดิฟ้าอนันตกาลอุทานในลำคอ สุ่ยเม่ยอินเกลี่ยชิวหาเล้าโลมปากทางสำหรับขับของเหลว นางดูดมันอย่างแรงจนได้ลิ้มรสฝาดที่ไหลซึมออกมา แถมยังมีปัสสาวะปนอยู่เล็กน้อยแต่นางกลับไม่นึกรังเกียจ กลิ่นฉุนของมันยิ่งเพิ่มความหฤหรรษ์ให้เข้มข้นกว่าเก่า ครั้นปลุกเร้าจนได้ที่ สุ่ยเม่ยอินก็กลืนแท่งบุรุษเข้าไปในลำคอจนเกือบครึ่ง นี่เป็นขีดจำกัดที่นางจะทำได้เนื่องจากแกนกายของอีกฝ่ายใหญ่โตจนเกินไป
   
     หากแต่นางย่อมไม่คาดฝันว่าไฉจือที่เฝ้ามองอยู่จู่ ๆ ก็หัวเราะชั่วร้าย นางลดก้นลงนั่งทับที่หลังคอสุ่ยเม่ยอินอย่างแรง
    
     "อืออออ!?"

     ด้วยแกนบุรุษที่อุดอยู่เต็มปาก สุ่ยเม่ยอินจึงไม่อาจส่งเสียงทักท้วง ซ้ำไฉจือไม่มีความตั้งใจจะหยุด นางลดตัวลงเรื่อย ๆ
   
     ลำคอที่ถูกรุกล้ำเข้าไปแค่ครึ่งเดียวกลายเป็นถูกทะลวงหมดลำ แท่งเนื้อจมมิดไม่เหลือแม้กระทั่งส่วนโคน ยังผลให้คอบางระหงของสุ่ยเม่ยอินขยายออกตามขนาดมังกรยักษ์จนดูเหมือนอสรพิษที่กำลังกินอาหาร
   
     สุ่ยเม่ยอินดิ้นรนอย่างทรมานและตบก้นไฉจือด้วยสองมือ
   
     แปะแปะแปะแปะ
   
     สุ่ยเม่ยอินค่อย ๆ ส่งเสียงกระอักจากการขาดอากาศ น้ำตาเอ่อล้นที่สองเนตร อึดใจที่นัยน์ตาของนางเฉียดกรายจะเหลือกขาว ไฉจือก็ยกบั้นท้ายที่กดหัวของนางออก
   
     "เฮือก!! แค่กแค่กแค่ก.."
   
     สุ่ยเม่ยอินรีบถอนท่อนเอ็นออกจากปากและสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด
   
     "ฮ่าห์!! พี่สาวไฉจือ ท่านทำข้า...เกือบตาย...เกือบขาดใจตาย...คาไอ้นั้นของท่านปู่ฟ้าอนั อนตกาลแล้ว!!"
   
     ร่างจิตเทวะพิสุทธิ์อันสู่งส่งเพียงหนึ่งเดียวในโลกถูกเครื่องเพศบุรุษอุดปากจนขาดใจตาย คงกลายเป็นเรื่องตลกทันทีหากเรื่องนี้กระจายสู่โลกภายนอก

     "ฮิฮิ!"

     ไฉจือสบตาสุ่ยเม่ยอินอย่างได้ใจ
   
     "ฮึ่ม!! นิสัยไม่ดี!!!"
    
     สุ่ยเม่ยอินไหนเลยจะยอมแพ้ นางพุ่งมาด้านหลังไฉจือ จัดแจงวางมือบางบนท้องน้อยของอีกฝ่าย แสงสว่างส่องจ้าออกมา พริบตาเดียว ตราประทับเฉกเดียวกับเชียนเย่หยิงเอ๋อร์ก็ปรากฏบนเหนือร่องสงวนของไฉจือ

     "นี่คืออันใด?"

     "หุหุ สิ่งนี้สามารถป้องกันไม่ให้แก่นพรหมจรรย์หยิน (พลังยุทธ์) ของท่านส่งผ่านไปถึงท่านปู่ฟ้าอนันตกาล รอให้พี่ใหญ่หยุนร่วมหลับนอนกับท่านในสักวันหนึ่ง ท่านค่อยสามารถถ่ายโอนแก่นพรหมจรรย์หยินให้พี่ใหญ่หยุนได้ ยังมี!! แลกกับทักษะนั้น ร่างกายท่านจะถูกปรับเปลี่ยนให้พรั่งพร้อมต่อการตั้งครรภ์ตลอดเวลา ไม่มีช่วงเวลาปลอดภัยอีกต่อไป ทุกคราที่ถูกชายใดหลั่งในท่านจะมีโอกาสกำเนิดบุตรมากกว่าแปดส่วน แน่นอนว่ายังมีความเป็นไปได้สองส่วนที่จะหลุดรอด แต่ข้าทราบดีว่าท่านมีหนทางที่จะช่วยให้มันกลายสิบส่วนเต็ม...รีบนำมันออกมาเถอะ!!"
   
     แม้ใจจริงนางจะอยากเอาคืนให้มากกว่านี้ แต่สุ่ยเม่ยอินจำต้องคำนึงถึงสถานการณ์โดยรวมก่อน
   
     ช่วงเวลาสำคัญในที่สุดก็มาถึง ไฉจือจ้องไปที่เม็ดยาซึ่งหยุนเช่อมอบให้บนฝ่ามือ ยาที่ทำให้ผู้กินตั้งครรภ์อย่างแน่นอน หากนางกลืนมันลงไป เรื่องราวก็ไม่อาจแก้ไขได้อีก
   
     หลังจาไตร่ตรองอยู่นาน ไฉจือก็ยอมกลืนเม็ดยาที่หยุนเช่อหยิบยื่น และรู้สึกได้ทันทีว่ามดลูกของนางกำลังสั่นไหว คล้ายกับมีกลไกบางอย่างบิดตัวอยู่ภายใน ร่างเล็กเยี่ยงเด็กหญิงร้อนวูบ ช่องคลอดมีน้ำใสไหลหยดลงมากระทบกับแกนกายด้านล่าง ยอดปทุมดวงน้อยบวมเป้งจนชูชันเป็นเม็ดไต
   
     "ช่างเป็นยาที่มีฤทธิ์ร้ายกาจ ข้าต้องเก็บภาพสุดท้ายไว้เป็นที่ระลึกยามที่มันยังบริสุทธิ์สดใส"
   
     สุ่ยเม่ยอินยกศิลาบันทึกภาพขึ้น นางแยกกลีบบุปผาสีชมพูของไฉจือออก จึงพบว่าโพรงเนื้อภายในกำลังกระตุกยุบยิบราวกับเฝ้ารออะไรบางอย่าง
   
     ครั้นแหวกออกจนสุด ภาพของเยื้อพรหมจรรย์ที่ยังไม่บุบสลายก็ถูกบันทึกไว้อย่างละเอียด พอยืนยันว่าไม่มีมุมใดขาดตก สุ่ยเม่ยอินก็ฟาดก้นไฉจือเป็นสัญญาณให้ดำเนินการต่อ
   
     นาทีนี้ร่างเพรียวบางของไฉจืออ่อนไหวยิ่งยวด ทุกครั้งที่ปากล่างสัมผัสกับแท่งบุรุษ ไฉจือก็เผลอสะดุ้งจนดีดพึงขึ้นมา กระทั่งทำซ้ำอยู่หลายครั้ง ไฉจือจึงคุ้นชินจนปรับตัวได้
   
     "อือออ...อ่าห์...เข้า...เข้ามาแล้ว...ใหญ่...ใหญ่เกินไป...อู้ววว..."
   
     หัวเต่าถูกกลืนอย่างแช่มช้าด้วยกลีบสวาทที่แย้มเปิด ก่อนจะตามด้วยท่อนเนื้อที่ค่อย ๆ จมจ่อมเข้าไปในร่องรักของไฉจือทีละน้อย
   

     "อ๊า!?"

     ทันใดนั้นไฉจือก็อุทานและตัวแข็งค้าง คำนึงถึงส่วนลึกของร่างกายที่ถูกรุกล้ำ สามารถบอกได้ว่าแกนกายของบุรุษกำลังชนเข้ากับเยื้อพรหมจรรย์ของนาง

     "ประเสริฐ ในที่สุดพี่สาวไฉจือก็พร้อมที่จะเสียความบริสุทธิ์แล้ว มีอะไรอยากจะบอกกับพี่ใหญ่หยุนเช่อรึไม่?"   
   
     สุ่ยเม่ยอินชูศิลาบันทึกภาพต่อหน้า ไฉจือรำพึงอย่างกระดากอาย
   
     "...เพราะ...พี่เขย...เป็นเพราะ...พี่เขย...อยากจะเห็นข้า...ร่วมเพศกับ...เจ้าสารเลวฟ้าอนันตกาลนั้น...ที่บอกว่า...อยากรักษาสายเลือดของมัน...ล้วนโป้ปด...ฮือ...ข้ามีหรือจะไม่ทราบ...ก็ดี...ในเมื่อพี่เขยอยากจะเห็น...ข้าก็จะทำให้ดู...ข้าจะสมสู่กับมัน...ยกความบริสุทธิ์ให้มัน...คลอดลูกของมัน...พี่เขย...ท่านดูให้เต็มตาเถอะ!!!"

  น่าอิจฉา