อัพเดตพิเศษเพื่อแจ้งข่าวนะครับ

แฟนฟิกมหายุทธหยุดพิภพ มีทั้งหมด 150+ ซึ่งถือว่าเยอะมาก

ฉะนั้นผมจะแบ่งกลุ่มลับออกเป็นกลุ่มละ 50 ตอน(ขั้นต่ำ) เพื่อความเหมาะสมนะครับ

โดยแบ่งเป็น

กลุ่มที่ 1 แปลตอนที่ 1-52 ครบแล้ว (เพิ่ม 2 ตอนจะได้จบพาร์ทพอดี)

กลุ่มที่ 2 แปลตอนที่ 53-100 (โดยประมาณ อาจจะเพิ่มอีก 2-3 ตอน)

กลุ่มที่ 3 แปลตอนที่ 100-150+

ตอนนี้กลุ่มแรกแปลครบ 52 ตอนแล้ว ใครที่ต้องการเข้ากลุ่มแรกสามารถทักมาได้เลยนะครับ อ่านกันจุก ๆ ไปเลย

ค่าเข้ากลุ่ม ราคาเดิม 150 บาท โปรโมชั่นสำหรับเดือนนี้ถึงสิ้นเดือนเหลือ 100 นะครับ


---------------------------------------------------------------

ตอนทั้งหมด
ตอนที่่ 1 ความปรารถนาอันบิดเบี้ยวของหลินต้ง
อ่าน :
ตอนที่่  2 หลินชิงถาน
อ่าน :
ตอนที่่  3 การเสียสละของชิงถาน
อ่าน :
ตอนที่่  4 ไฟราคะของชิงถาน
อ่าน :
ตอนที่่  5 ค่ำคืนของชิงถาน
อ่าน :
ตอนที่่  6 ค่ำคืนของชิงถาน จบ
อ่าน :
ตอนที่่  7 ความตื่นเต้นในย่านการค้า
อ่าน :
ตอนที่่  8 แลกเปลี่ยนสินค้าด้วยร่างกาย
อ่าน :
ตอนที่่  9 พิสูจน์ความบริสุทธิ์
อ่าน :
ตอนที่่  10 ความเปลี่ยนแปลงของชิงถาน
อ่าน : กำลังอ่าน
ตอนที่่  11 ชิงถานอาบโลกีย์
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  12 ชิงถานอาบโลกีย์ จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  13 หลิงชิงจูสิ้นพรหมจรรย์
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  14 วาสนาวายร้าย
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  15 ความอัปยศของหลิงชิงจู
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  16 ความอัปยศของหลิงชิงจู จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  17 ชิงถานสิ้นพรหมจรรย์
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  18 ชิงถานสิ้นพรหมจรรย์ จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  19 ช่วงเวลาของเจียงเสวี่ย
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  20 โฉมงามถวายตัว
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  21 โฉมงามถวายตัว จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  22 เจียงเสวี่ยระเริงกาม
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  23 เจียงเสวี่ยใต้ตัณหา
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  24 เจียงเสวี่ยใต้ตัณหา จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  25 การชุมนุมตระกูลที่น่าอับอาย
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  26 การชุมนุมตระกูลที่น่าอับอาย จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  27 ชิงถานพ่ายราคะ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  28 ชิงถานถูกลักหลับ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  29 ชิงถานถูกลักหลับ จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  30 ซูโหรวผู้ไร้เดียงสา
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  31 ความอับอายของซูโหรว
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  32 ความอับอายของซูโหรว จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  33 ซูโหรวประสบเคราะห์
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  34 ซูโหรวประสบเคราะห์ จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  35 คืนสยิวของซูโหรว
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  36 หนึ่งหญิงสองชาย
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  37 หนึ่งหญิงสองชาย 2
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  38 หนึ่งหญิงสองชาย จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  39 การร่วมประเวณีระหว่างพี่น้อง
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  40 การร่วมประเวณีระหว่างพี่น้อง จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  41 อิ้งฮวนฮวน
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  42 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  43 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 2
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  44 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 3
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  45 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 4
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  46 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 5
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  47 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 6
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  48 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 7
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  49 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 8
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  50 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 9
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  51 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 10
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  52 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ





เนื้อหาในเว็บผมจะอัพเดทให้เดือนละตอนนะครับ ทุกวันที่หนึ่งของเดือน ส่วนในกลุ่มลับจะอับลงทุก 1-3 วันจนกว่าจะทันต้นฉบับ
ใครอยากเข้ากลุ่มลับสามารถแอดมาพูดคุยได้ที่ FB : Art atowai 
ค่าเข้า 150 บาทราคาเดิม และอ่านได้ล่วงหน้าแบบไม่ต้องรอนาน[/size]
[/size]

--------------------------------------------------------------------------------------------

แนะนำตัวละคร

----------------------------------------------------------------------------------------------------
[/size]
บทที่ 10 ความเปลี่ยนแปลงของชิงถาน
   
     เมื่อปีใหม่คล้อยมาเยือน ความคึกคักของเมืองชิงหยางก็ยิ่งค่อย ๆ พุ่งทวี มวลชนจำนวนมากในรัศมีหนึ่งร้อยลี้ต่างหลั่งไหลเข้ามาในเมือง ทำให้ประชากรในเมืองชิงหยางมีความหนาแน่นมากที่สุดในรอบหลายปีมานี้
   
     ในการแข่งล่าสัตว์อสูร แม้นว่าผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่จะเป็นขุมกำลังในเมืองชิงหยาง แต่ก็ยังมีกลุ่มอำนาจอื่นเข้ามาผสมโรงมากมาย อย่างไรก็ตาม ความต้องการในชัยชนะของกองกำลังภายนอกมิได้เข้มข้นเท่าขุมกำลังหลักทั้งสี่ของเมืองชิงหยาง เนื่องจากพวกเขาต้องการเพิ่มพูนชื่อเสียงให้แก่วงศ์ตระกูลหรือหมู่บ้านของตนผ่านการแข่งล่าสัตว์อสูรครานี้
   
     แต่ไม่ว่าจะด้วยจุดประสงค์ใด การล่าสัตว์ในเมืองชิงหยางก็เป็นการแข่งขันที่ใหญ่ที่สุดในรอบปี คนรุ่นใหม่ที่โดดเด่นในงานนี้จะเป็นที่จับตามองและสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองพร้อมต้นตระกูลอย่างมหาศาล　　
　　
     การล่าสัตว์อสูรมีกำหนดจัดขึ้นในวันแรกของปีใหม่ตามจันทรคติ สถานที่ตั้งอยู่ใน 'หุบเขาสัตว์อสูร' นอกเมืองชิงหยาง นี่คือดินแดนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเมืองชิงหยาง ครอบคลุมอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาล ใจกลางป่ามีภูเขาเล็ก ๆ ที่ถูกดัดแปลงให้เป็นเวทีขนาดยักษ์ ซึ่งทุกคนจะจับตามอง และผู้ชนะจากการล่าก็จะถือกำเนิด ณ ที่แห่งนั้น
   
     ภายใต้การจับจ้องของตระกูลหลิน หลินต้งเองก็เข้าร่วมการแข่งขันล่าสัตว์อสูรเช่นกัน แน่นอนว่านั้นเป็นเพียงร่างแยกที่หลินต้งสร้างขึ้นเท่านั้น ถึงอย่างไร จุดประสงค์ในการสร้างโลกนี้ไม่ใช่เพื่อสัมผัสช่วงชีวิตในอดีต เขาปลอมเป็นคนอื่นและยืนข้างชิงถานต่างหาก
　   
     "พี่หลินต้ง รู้สึกยังไงบ้างที่ได้ดูตัวเองเข้าร่วมการแข่งจากข้างสนาม"ชิงถานมองหลินต้งด้านข้างด้วยรอยยิ้มและกล่าวกระซิบ มีผู้คนอยู่รายรอบทั้งสองมากเกินไป หากมีใครได้ยินว่าหลินต้งไม่ได้เข้าร่วมจริง ๆ อาจมีปัญหาตามมาได้ แม้ว่าการถูกเปิดเผยจะไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับทั้งสองก็ตาม
　　
     "ข้าต้องรู้สึกอะไร? มันหาได้สำคัญนัก"หลินต้งเม้นริมฝีปาก
　　
     "แต่ข้าจะได้ดูพี่หลินต้งแสดงความสามารถอีกครั้ง...อึก"ชิงถานยังไม่ทันพูดจบ นางพลันส่งเสียงประหลาดออกมา ก่อนจะหน้าแดงและก้มหัวลง
　　
     "หืม เป็นอะไรไป?"หลินต้งพบว่าชิงถานจู่ ๆ ก็เงียบงันก็รู้สึกแปลกใจ ต่อมาเขาถึงสัมผัสได้ว่าชิงถานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ถูกมือลึกลับจากด้านหลังสอดเข้าไปใต้กระโปรง
   
     เป็นหลินหง ไม่รู้ว่าเขาไปยืนอยู่หลังชิงถานตั้งแต่เมื่อใด หลินต้งตระหนักรู้ทันทีโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ย เขามองชิงถานด้วยรอยยิ้มทะเล้น หลินหงยิ่งมายิ่งใจกล้าและไร้ยางอายมากขึ้นจากที่เคยแอบทำแบบลับหลัง ตอนนี้เขากล้าล่วงละเมิดชิงถานอย่างโจ่งแจ้งท่ามกลางคนจำนวนมาก　　　
   
     ชิงถานจ้องมองหลินต้งที่อยู่ด้านข้างซึ่งเอาแต่ดูนางถูกทำให้อับอายโดยไม่พยายามหยุดยั้ง ก่อนจะกลอกตาโดยไม่ให้ใครสังเกตเห็น
　   
     หลินหงทำเป็นเฝ้ามองการแข่งขันอย่างจริงจัง แต่มือของเขาที่สอดเข้าไปใต้กระโปรงของชิงถานก็ได้แนบกับบั้นด้านอวบอัดและเรียบเนียนของชิงถานโดยมีแค่เนื้อผ้าของกางเกงในที่บางเฉียบกั้นไว้
　　
     "หยุดนะ"ชิงถานหันไปหาหลินหงและร้องขอ
　　
     หลินหงไม่แม้แต่จะเหลือบหานาง เขามองการแข่งขันต่อไป มือของเขานวดก้นของชิงถานอย่างขมักขเม้น นิ้วทั้งห้าบางครั้งก็ขยำเบา ๆ บางครั้งก็ราวกับจะบดขยี้จนฝังนิ้วจมลงไปในก้อนเนื้อ เมื่อพอใจก็คลายมือปล่อยให้บั้นท้ายอันอ่อนนุ่มเด้งกลับสภาพเดิมด้วยตัวเอง เขาเพลิดเพลินกับแก้มก้นอันบอบบางของชิงถานตามอำเภอใจ แม้นว่าชิงถานจะยังเด็กและส่วนโค้งเว้าไม่ได้เติบโตเต็มที่ แต่ก็แลกมาด้วยความยืดหยุ่นที่สตรีโตเต็มวัยยากจะทัดเทียม
　　
     "แฮ่กแฮ่ก..."ดวงหน้าของชิงถานแดงก่ำและนางก็เริ่มพ่มลมหายใจที่ร้อนผ่าวออกมาอย่างช้า ๆ นางสอดส่องซ้ายขวาเป็นระยะเนื่องจากกลัวว่าจะไม่ใครตรวจพบสภาพที่น่าอับอายของนาง
   
     หลินหงลอบหัวเราะอยู่ข้างหลังและหยุดลูบก้นชิงถาน ฝ่ามือของเขาเปลี่ยนไปวางบนกลีบสงวนของชิงถานและค่อย ๆ เคลื่อนไหว　　
   
     "อือ...อ่า.."ชิงถานส่ายหน้าไปมา ถึงแม้นางจะต่อต้าน น้ำรักก็เริ่มไหลออกมาจากช่องคลอดและหยดลงบนกางเกงในของชิงถานเป็นดวง　　
　   
     หลินหงสัมผัสได้ว่าบริเวณที่นิ้วของเขาลูบไล้กำลังเปียกชุ่มและส่วนที่เปียกก็ค่อย ๆ ขยายวงกว้างขึ้นเรื่อย ๆ
　　
     "ชิงถาน เจ้าแฉะแล้ว"หลินหงเอนตัวไปด้านหน้าเล็กน้อยและกระซิบข้างหูชิงถาน
　　
     "พอ พอแล้ว..หยุดได้แล้ว อ๊ะ...หยุด...อ่า..."ชิงถานเอียงศีรษะไปหาหลินหงซึ่งส่ายหน้าตอบ แล้วค่อย ๆ ดึงมือออกจากหว่างขาของนาง ชิงถานถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ก่อนที่นางจะได้สบายใจ การจู่โจมครั้งใหม่ของหลินหงก็เริ่มต้นอีกครั้ง
　　
     หลินหงดึงมือออกมา จากนั้นล้วงเข้าไปในกางเกงในจากด้านหลัง ลอดผ่านร่องก้นของชิงถาน และสอดนิ้วกลางของเขาเข้าไปในอวัยวะเพศษของนางโดยตรง
　　
     "อ๊า..."นางร้องครางเสียงหลง จากนั้นกัดฟันแน่นและบีบขาทั้งสองข้างเข้าด้วยกันเพื่อป้องกันการรุกรานของหลินหง ขณะเดียวกัน นางก็มองไปรอบ ๆ และถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อพบว่าไม่ใครสังเกตเห็นเสียงครางของนาง
　　
     หลินหงหมายจะถอนนิ้วออก แต่กลับพบว่าฝ่ามือของเขาถูกขาของชิงถานบีบไว้แน่นจนขยับไม่ได้ เขาจึงยิ้มเล็กน้อยและสะบัดนิ้วแตะบนกลีบสาวอย่างซุกซน ก่อนจะดันนิ้วเข้าไปในช่องคลอดของชิงถานและลูบไล้ด้วยความร้อนแรง
   
     "อื๊อออ...."ชิงถานรู้สึกถึงนิ้วของหลินหงที่กำลังลุกคืบ รวมถึงความสุขที่สร้างความปั่นป่วน เมื่อความรู้สึกดังกล่าวปรากฏขึ้น ขาของนางก็อ่อนยวบ ไม่สามารถบีบมือของหลินหงได้อีกต่อไป　　
　　
     มือของหลินหงเป็นอิสระ เขาก็เริ่มเคลื่อนไหวช้า ๆ โดยกระตุ้นจุดที่อ่อนไหวบนร่างกายส่วนล่างของชิงถานอย่างต่อเนื่อง พริบตาเดียว เขาก็รู้สึกว่าต้นขาของเด็กสาวกำลังสั่นสะท้าน
　　
     "อร๊าง..."ขาของชิงถานสั่นเทา ของเหลวในช่องคลอดของนางหยกลงสู่พื้นผ่านกางเกงในที่ซับน้ำไม่ไหว ยามที่ถึงจุดสุดยอด ชิงถานก็นำมือทั้งสองข้างปิดปากตัวเองเพื่อไม่ให้ผู้อื่นได้ยินเสียงกรีดร้องของนาง
　　
     หลังจากร่างแยกของหลินต้งกลับมาเพื่อพยัคฆ์เพลิงหางอสรพิษ หลินต้งก็เปิดฉากสู้กับเล่ยหลี่ตามเรื่องราวในอดีต หลินหงไม่ก่อกวนชิงถานอีกต่อไปและเฝ้าดูการประลองอย่างจริงจัง


-----------------

      
　　 ตระกูลหลิน ข่าวที่ว่าหลินต้งแสดงพลังเหนือสามัญสำนึกและเอาชนะเล่ยหลี่จากตระกูลเล่ยได้แพร่กระจายไปถึงหูของทุกคนในเมืองราวกับไฟลามทุ่ง ข่าวที่น่าตกใจนี้ไม่เพียงทำให้ผู้คนตกตะลึงเท่านั้น แต่ยังทำให้หลายคนรู้สึกภาคภูมิใจ การกระทำของหลินต้งทำให้สมาชิกตระกูลหลินต่างหน้าชื่นตาบาน
　　
     ยามราตรีมาถึง ลานกว้างของตระกูลหลินสว่างไสวและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ
　　
     ในห้องโถง หลินเจิ้งเทียน(ปู่ของหลินต้ง)นั่งที่ตำแหน่งแรกพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า ที่นั่งด้านขวาของเขาไม่ใช่ผู้อาวุโส แต่เป็นหลินต้ง
　　
     หลินต้งรู้สึกไร้ทางเลือกกับตำแหน่งพิเศษนี้ แต่เขาไม่สามารถทัดทานความต้องการของหลินเจิ้งเทียนได้ จึงจำใจนั่งอยู่ตรงนี้ราวกับนั่งบนแท่งเข็มที่เรียงตัวเป็นพรม
　　
     เขาอยากนั่งกับชิงถานและเล่นสนุกกับร่างกายชิงถานมากกว่า
　   
     ที่นั่งด้านหลังเป็นตำแหน่งของคนรุ่นเยาวน์ตระกูลหลิน แม้นว่าพวกเขาจะอยู่ห่างไกล แต่ทุกคนก็ต่างกระตือรือร้นเมื่อมองดูหลินต้งซึ่งเปล่งรัศมีร้ายกาจ ชิงถานย่อมเป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน
　　
     หลินหงนั่งอยู่ตรงข้ามชิงถานและรู้สึกอิจฉาเมื่อเห็นสายตาอันคลั่งไคล้ของชิงถานขณะจ้องมองหลินต้ง เขาจึงมองไปที่โต๊ะตรงหน้าซึ่งผ้าปูโต๊ะยาวจรดพื้น ก่อนจะแสยะยิ้มและสอดส่องโดยรอบเพื่อให้มั่นใจว่าไม่มีใครสังเกตเห็นตน เขาก็ตัดสินใจมุดเข้าไปใต้โต๊ะทันที
   
     "พี่หลินต้งยังคงโดดเด่นอยู่เสมอ"ชิงถานมองหลินต้งเบื้องหน้าด้วยความรักที่เอ่อล้นในแววตา　　
　　
     "อึก..."ร่างอ้อนแอ้นของชิงถานสั่นกระตุกอย่างฉับพลัน
　　
     "หืม? ชิงถาน เจ้าเป็นอะไรไป?"หลินเซี่ย ญาติสาวผู้พี่ได้ยินเสียงอุทานเมื่อครู่ จึงมองไปที่ชิงถานอย่างฉงน
　　
     "ไม่มีอันใด ข้าแค่เหม่อไปหน่อย"ชิงถานเห็นหลินเซี่ยจ้องมองมา ก็รีบส่ายหน้าอย่างเร็วรี่
　　
     "แล้วไปเถอะ มากินข้าวกันดีกว่า"พบว่าชิงถานสบายดี หลินเซี่ยก็ไม่สนใจมาก
　　
     ในเวลานี้ หลินหงมุดอยู่ที่หว่างขาชิงถาน เขาจับต้นขาของชิงถานด้วยมือทั้งสองและแยกออกจากกัน
　　
      

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

เล่นใต้โต้ะซะงั้น

น่าหวาดเสียวยิ่งนัก ต่อหน้าบุคคลที่สามแบบซ่อนใต้โต๊ะระยะเผาขนเลยนะ

ใครมุดโต๊ะ?

   

กลางงาน

ระยะเผาขนยังกล้า

ชิงถานยั้งบริสุทธิ์แต่โดนไปหลายดุ้น

โดนจนติดใจ

ช่างกล้านักถึงกับมุดใต้โต๊ะกันเลย

ยังไงต่อจะรอดอีกใหม

 

มุดโต๊ะ

จัดกลางที่ประชุมเลย

งานนี้ก็ไม่น่ารอด น่าจะไปต่อกันที่ห้องแน่ๆ