เปลี่ยนสถานที่

หลินหงพร้อมล้วงควักได้ทุกที่

อัพเดตพิเศษเพื่อแจ้งข่าวนะครับ

แฟนฟิกมหายุทธหยุดพิภพ มีทั้งหมด 150+ ซึ่งถือว่าเยอะมาก

ฉะนั้นผมจะแบ่งกลุ่มลับออกเป็นกลุ่มละ 50 ตอน(ขั้นต่ำ) เพื่อความเหมาะสมนะครับ

โดยแบ่งเป็น

กลุ่มที่ 1 แปลตอนที่ 1-52 ครบแล้ว (เพิ่ม 2 ตอนจะได้จบพาร์ทพอดี)

กลุ่มที่ 2 แปลตอนที่ 53-100 (โดยประมาณ อาจจะเพิ่มอีก 2-3 ตอน)

กลุ่มที่ 3 แปลตอนที่ 100-150+

ตอนนี้กลุ่มแรกแปลครบ 52 ตอนแล้ว ใครที่ต้องการเข้ากลุ่มแรกสามารถทักมาได้เลยนะครับ อ่านกันจุก ๆ ไปเลย

ค่าเข้ากลุ่ม ราคาเดิม 150 บาท โปรโมชั่นสำหรับเดือนนี้ถึงสิ้นเดือนเหลือ 100 นะครับ


---------------------------------------------------------------

ตอนทั้งหมด
ตอนที่่ 1 ความปรารถนาอันบิดเบี้ยวของหลินต้ง
อ่าน :
ตอนที่่  2 หลินชิงถาน
อ่าน :
ตอนที่่  3 การเสียสละของชิงถาน
อ่าน :
ตอนที่่  4 ไฟราคะของชิงถาน
อ่าน :
ตอนที่่  5 ค่ำคืนของชิงถาน
อ่าน :
ตอนที่่  6 ค่ำคืนของชิงถาน จบ
อ่าน :
ตอนที่่  7 ความตื่นเต้นในย่านการค้า
อ่าน :
ตอนที่่  8 แลกเปลี่ยนสินค้าด้วยร่างกาย
อ่าน :
ตอนที่่  9 พิสูจน์ความบริสุทธิ์
อ่าน :
ตอนที่่  10 ความเปลี่ยนแปลงของชิงถาน
อ่าน : กำลังอ่าน
ตอนที่่  11 ชิงถานอาบโลกีย์
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  12 ชิงถานอาบโลกีย์ จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  13 หลิงชิงจูสิ้นพรหมจรรย์
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  14 วาสนาวายร้าย
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  15 ความอัปยศของหลิงชิงจู
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  16 ความอัปยศของหลิงชิงจู จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  17 ชิงถานสิ้นพรหมจรรย์
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  18 ชิงถานสิ้นพรหมจรรย์ จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  19 ช่วงเวลาของเจียงเสวี่ย
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  20 โฉมงามถวายตัว
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  21 โฉมงามถวายตัว จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  22 เจียงเสวี่ยระเริงกาม
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  23 เจียงเสวี่ยใต้ตัณหา
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  24 เจียงเสวี่ยใต้ตัณหา จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  25 การชุมนุมตระกูลที่น่าอับอาย
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  26 การชุมนุมตระกูลที่น่าอับอาย จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  27 ชิงถานพ่ายราคะ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  28 ชิงถานถูกลักหลับ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  29 ชิงถานถูกลักหลับ จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  30 ซูโหรวผู้ไร้เดียงสา
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  31 ความอับอายของซูโหรว
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  32 ความอับอายของซูโหรว จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  33 ซูโหรวประสบเคราะห์
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  34 ซูโหรวประสบเคราะห์ จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  35 คืนสยิวของซูโหรว
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  36 หนึ่งหญิงสองชาย
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  37 หนึ่งหญิงสองชาย 2
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  38 หนึ่งหญิงสองชาย จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  39 การร่วมประเวณีระหว่างพี่น้อง
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  40 การร่วมประเวณีระหว่างพี่น้อง จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  41 อิ้งฮวนฮวน
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  42 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  43 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 2
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  44 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 3
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  45 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 4
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  46 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 5
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  47 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 6
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  48 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 7
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  49 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 8
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  50 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 9
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  51 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน 10
อ่าน : ในกลุ่มลับ
ตอนที่่  52 คืนระทึกของอิ้งฮวนฮวน จบ
อ่าน : ในกลุ่มลับ





เนื้อหาในเว็บผมจะอัพเดทให้เดือนละตอนนะครับ ทุกวันที่หนึ่งของเดือน ส่วนในกลุ่มลับจะอับลงทุก 1-3 วันจนกว่าจะทันต้นฉบับ
ใครอยากเข้ากลุ่มลับสามารถแอดมาพูดคุยได้ที่ FB : Art atowai 
ค่าเข้า 150 บาทราคาเดิม และอ่านได้ล่วงหน้าแบบไม่ต้องรอนาน[/size]
[/size]

--------------------------------------------------------------------------------------------

แนะนำตัวละคร

----------------------------------------------------------------------------------------------------
[/size]
บทที่ 10 ความเปลี่ยนแปลงของชิงถาน
   
     เมื่อปีใหม่คล้อยมาเยือน ความคึกคักของเมืองชิงหยางก็ยิ่งค่อย ๆ พุ่งทวี มวลชนจำนวนมากในรัศมีหนึ่งร้อยลี้ต่างหลั่งไหลเข้ามาในเมือง ทำให้ประชากรในเมืองชิงหยางมีความหนาแน่นมากที่สุดในรอบหลายปีมานี้
   
     ในการแข่งล่าสัตว์อสูร แม้นว่าผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่จะเป็นขุมกำลังในเมืองชิงหยาง แต่ก็ยังมีกลุ่มอำนาจอื่นเข้ามาผสมโรงมากมาย อย่างไรก็ตาม ความต้องการในชัยชนะของกองกำลังภายนอกมิได้เข้มข้นเท่าขุมกำลังหลักทั้งสี่ของเมืองชิงหยาง เนื่องจากพวกเขาต้องการเพิ่มพูนชื่อเสียงให้แก่วงศ์ตระกูลหรือหมู่บ้านของตนผ่านการแข่งล่าสัตว์อสูรครานี้
   
     แต่ไม่ว่าจะด้วยจุดประสงค์ใด การล่าสัตว์ในเมืองชิงหยางก็เป็นการแข่งขันที่ใหญ่ที่สุดในรอบปี คนรุ่นใหม่ที่โดดเด่นในงานนี้จะเป็นที่จับตามองและสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองพร้อมต้นตระกูลอย่างมหาศาล　　
　　
     การล่าสัตว์อสูรมีกำหนดจัดขึ้นในวันแรกของปีใหม่ตามจันทรคติ สถานที่ตั้งอยู่ใน 'หุบเขาสัตว์อสูร' นอกเมืองชิงหยาง นี่คือดินแดนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเมืองชิงหยาง ครอบคลุมอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาล ใจกลางป่ามีภูเขาเล็ก ๆ ที่ถูกดัดแปลงให้เป็นเวทีขนาดยักษ์ ซึ่งทุกคนจะจับตามอง และผู้ชนะจากการล่าก็จะถือกำเนิด ณ ที่แห่งนั้น
   
     ภายใต้การจับจ้องของตระกูลหลิน หลินต้งเองก็เข้าร่วมการแข่งขันล่าสัตว์อสูรเช่นกัน แน่นอนว่านั้นเป็นเพียงร่างแยกที่หลินต้งสร้างขึ้นเท่านั้น ถึงอย่างไร จุดประสงค์ในการสร้างโลกนี้ไม่ใช่เพื่อสัมผัสช่วงชีวิตในอดีต เขาปลอมเป็นคนอื่นและยืนข้างชิงถานต่างหาก
　   
     "พี่หลินต้ง รู้สึกยังไงบ้างที่ได้ดูตัวเองเข้าร่วมการแข่งจากข้างสนาม"ชิงถานมองหลินต้งด้านข้างด้วยรอยยิ้มและกล่าวกระซิบ มีผู้คนอยู่รายรอบทั้งสองมากเกินไป หากมีใครได้ยินว่าหลินต้งไม่ได้เข้าร่วมจริง ๆ อาจมีปัญหาตามมาได้ แม้ว่าการถูกเปิดเผยจะไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับทั้งสองก็ตาม
　　
     "ข้าต้องรู้สึกอะไร? มันหาได้สำคัญนัก"หลินต้งเม้นริมฝีปาก
　　
     "แต่ข้าจะได้ดูพี่หลินต้งแสดงความสามารถอีกครั้ง...อึก"ชิงถานยังไม่ทันพูดจบ นางพลันส่งเสียงประหลาดออกมา ก่อนจะหน้าแดงและก้มหัวลง
　　
     "หืม เป็นอะไรไป?"หลินต้งพบว่าชิงถานจู่ ๆ ก็เงียบงันก็รู้สึกแปลกใจ ต่อมาเขาถึงสัมผัสได้ว่าชิงถานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ถูกมือลึกลับจากด้านหลังสอดเข้าไปใต้กระโปรง
   
     เป็นหลินหง ไม่รู้ว่าเขาไปยืนอยู่หลังชิงถานตั้งแต่เมื่อใด หลินต้งตระหนักรู้ทันทีโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ย เขามองชิงถานด้วยรอยยิ้มทะเล้น หลินหงยิ่งมายิ่งใจกล้าและไร้ยางอายมากขึ้นจากที่เคยแอบทำแบบลับหลัง ตอนนี้เขากล้าล่วงละเมิดชิงถานอย่างโจ่งแจ้งท่ามกลางคนจำนวนมาก　　　
   
     ชิงถานจ้องมองหลินต้งที่อยู่ด้านข้างซึ่งเอาแต่ดูนางถูกทำให้อับอายโดยไม่พยายามหยุดยั้ง ก่อนจะกลอกตาโดยไม่ให้ใครสังเกตเห็น
　   
     หลินหงทำเป็นเฝ้ามองการแข่งขันอย่างจริงจัง แต่มือของเขาที่สอดเข้าไปใต้กระโปรงของชิงถานก็ได้แนบกับบั้นด้านอวบอัดและเรียบเนียนของชิงถานโดยมีแค่เนื้อผ้าของกางเกงในที่บางเฉียบกั้นไว้
　　
     "หยุดนะ"ชิงถานหันไปหาหลินหงและร้องขอ
　　
     หลินหงไม่แม้แต่จะเหลือบหานาง เขามองการแข่งขันต่อไป มือของเขานวดก้นของชิงถานอย่างขมักขเม้น นิ้วทั้งห้าบางครั้งก็ขยำเบา ๆ บางครั้งก็ราวกับจะบดขยี้จนฝังนิ้วจมลงไปในก้อนเนื้อ เมื่อพอใจก็คลายมือปล่อยให้บั้นท้ายอันอ่อนนุ่มเด้งกลับสภาพเดิมด้วยตัวเอง เขาเพลิดเพลินกับแก้มก้นอันบอบบางของชิงถานตามอำเภอใจ แม้นว่าชิงถานจะยังเด็กและส่วนโค้งเว้าไม่ได้เติบโตเต็มที่ แต่ก็แลกมาด้วยความยืดหยุ่นที่สตรีโตเต็มวัยยากจะทัดเทียม
　　
     "แฮ่กแฮ่ก..."ดวงหน้าของชิงถานแดงก่ำและนางก็เริ่มพ่มลมหายใจที่ร้อนผ่าวออกมาอย่างช้า ๆ นางสอดส่องซ้ายขวาเป็นระยะเนื่องจากกลัวว่าจะไม่ใครตรวจพบสภาพที่น่าอับอายของนาง
   
     หลินหงลอบหัวเราะอยู่ข้างหลังและหยุดลูบก้นชิงถาน ฝ่ามือของเขาเปลี่ยนไปวางบนกลีบสงวนของชิงถานและค่อย ๆ เคลื่อนไหว　　
   
     "อือ...อ่า.."ชิงถานส่ายหน้าไปมา ถึงแม้นางจะต่อต้าน น้ำรักก็เริ่มไหลออกมาจากช่องคลอดและหยดลงบนกางเกงในของชิงถานเป็นดวง　　
　   
     หลินหงสัมผัสได้ว่าบริเวณที่นิ้วของเขาลูบไล้กำลังเปียกชุ่มและส่วนที่เปียกก็ค่อย ๆ ขยายวงกว้างขึ้นเรื่อย ๆ
　　
     "ชิงถาน เจ้าแฉะแล้ว"หลินหงเอนตัวไปด้านหน้าเล็กน้อยและกระซิบข้างหูชิงถาน
　　
     "พอ พอแล้ว..หยุดได้แล้ว อ๊ะ...หยุด...อ่า..."ชิงถานเอียงศีรษะไปหาหลินหงซึ่งส่ายหน้าตอบ แล้วค่อย ๆ ดึงมือออกจากหว่างขาของนาง ชิงถานถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ก่อนที่นางจะได้สบายใจ การจู่โจมครั้งใหม่ของหลินหงก็เริ่มต้นอีกครั้ง
　　
     หลินหงดึงมือออกมา จากนั้นล้วงเข้าไปในกางเกงในจากด้านหลัง ลอดผ่านร่องก้นของชิงถาน และสอดนิ้วกลางของเขาเข้าไปในอวัยวะเพศษของนางโดยตรง
　　
     "อ๊า..."นางร้องครางเสียงหลง จากนั้นกัดฟันแน่นและบีบขาทั้งสองข้างเข้าด้วยกันเพื่อป้องกันการรุกรานของหลินหง ขณะเดียวกัน นางก็มองไปรอบ ๆ และถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อพบว่าไม่ใครสังเกตเห็นเสียงครางของนาง
　　
     หลินหงหมายจะถอนนิ้วออก แต่กลับพบว่าฝ่ามือของเขาถูกขาของชิงถานบีบไว้แน่นจนขยับไม่ได้ เขาจึงยิ้มเล็กน้อยและสะบัดนิ้วแตะบนกลีบสาวอย่างซุกซน ก่อนจะดันนิ้วเข้าไปในช่องคลอดของชิงถานและลูบไล้ด้วยความร้อนแรง
   
     "อื๊อออ...."ชิงถานรู้สึกถึงนิ้วของหลินหงที่กำลังลุกคืบ รวมถึงความสุขที่สร้างความปั่นป่วน เมื่อความรู้สึกดังกล่าวปรากฏขึ้น ขาของนางก็อ่อนยวบ ไม่สามารถบีบมือของหลินหงได้อีกต่อไป　　
　　
     มือของหลินหงเป็นอิสระ เขาก็เริ่มเคลื่อนไหวช้า ๆ โดยกระตุ้นจุดที่อ่อนไหวบนร่างกายส่วนล่างของชิงถานอย่างต่อเนื่อง พริบตาเดียว เขาก็รู้สึกว่าต้นขาของเด็กสาวกำลังสั่นสะท้าน
　　
     "อร๊าง..."ขาของชิงถานสั่นเทา ของเหลวในช่องคลอดของนางหยกลงสู่พื้นผ่านกางเกงในที่ซับน้ำไม่ไหว ยามที่ถึงจุดสุดยอด ชิงถานก็นำมือทั้งสองข้างปิดปากตัวเองเพื่อไม่ให้ผู้อื่นได้ยินเสียงกรีดร้องของนาง
　　
     หลังจากร่างแยกของหลินต้งกลับมาเพื่อพยัคฆ์เพลิงหางอสรพิษ หลินต้งก็เปิดฉากสู้กับเล่ยหลี่ตามเรื่องราวในอดีต หลินหงไม่ก่อกวนชิงถานอีกต่อไปและเฝ้าดูการประลองอย่างจริงจัง


-----------------

      
　　 ตระกูลหลิน ข่าวที่ว่าหลินต้งแสดงพลังเหนือสามัญสำนึกและเอาชนะเล่ยหลี่จากตระกูลเล่ยได้แพร่กระจายไปถึงหูของทุกคนในเมืองราวกับไฟลามทุ่ง ข่าวที่น่าตกใจนี้ไม่เพียงทำให้ผู้คนตกตะลึงเท่านั้น แต่ยังทำให้หลายคนรู้สึกภาคภูมิใจ การกระทำของหลินต้งทำให้สมาชิกตระกูลหลินต่างหน้าชื่นตาบาน
　　
     ยามราตรีมาถึง ลานกว้างของตระกูลหลินสว่างไสวและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ
　　
     ในห้องโถง หลินเจิ้งเทียน(ปู่ของหลินต้ง)นั่งที่ตำแหน่งแรกพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า ที่นั่งด้านขวาของเขาไม่ใช่ผู้อาวุโส แต่เป็นหลินต้ง
　　
     หลินต้งรู้สึกไร้ทางเลือกกับตำแหน่งพิเศษนี้ แต่เขาไม่สามารถทัดทานความต้องการของหลินเจิ้งเทียนได้ จึงจำใจนั่งอยู่ตรงนี้ราวกับนั่งบนแท่งเข็มที่เรียงตัวเป็นพรม
　　
     เขาอยากนั่งกับชิงถานและเล่นสนุกกับร่างกายชิงถานมากกว่า
　   
     ที่นั่งด้านหลังเป็นตำแหน่งของคนรุ่นเยาวน์ตระกูลหลิน แม้นว่าพวกเขาจะอยู่ห่างไกล แต่ทุกคนก็ต่างกระตือรือร้นเมื่อมองดูหลินต้งซึ่งเปล่งรัศมีร้ายกาจ ชิงถานย่อมเป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน
　　
     หลินหงนั่งอยู่ตรงข้ามชิงถานและรู้สึกอิจฉาเมื่อเห็นสายตาอันคลั่งไคล้ของชิงถานขณะจ้องมองหลินต้ง เขาจึงมองไปที่โต๊ะตรงหน้าซึ่งผ้าปูโต๊ะยาวจรดพื้น ก่อนจะแสยะยิ้มและสอดส่องโดยรอบเพื่อให้มั่นใจว่าไม่มีใครสังเกตเห็นตน เขาก็ตัดสินใจมุดเข้าไปใต้โต๊ะทันที
   
     "พี่หลินต้งยังคงโดดเด่นอยู่เสมอ"ชิงถานมองหลินต้งเบื้องหน้าด้วยความรักที่เอ่อล้นในแววตา　　
　　
     "อึก..."ร่างอ้อนแอ้นของชิงถานสั่นกระตุกอย่างฉับพลัน
　　
     "หืม? ชิงถาน เจ้าเป็นอะไรไป?"หลินเซี่ย ญาติสาวผู้พี่ได้ยินเสียงอุทานเมื่อครู่ จึงมองไปที่ชิงถานอย่างฉงน
　　
     "ไม่มีอันใด ข้าแค่เหม่อไปหน่อย"ชิงถานเห็นหลินเซี่ยจ้องมองมา ก็รีบส่ายหน้าอย่างเร็วรี่
　　
     "แล้วไปเถอะ มากินข้าวกันดีกว่า"พบว่าชิงถานสบายดี หลินเซี่ยก็ไม่สนใจมาก
　　
     ในเวลานี้ หลินหงมุดอยู่ที่หว่างขาชิงถาน เขาจับต้นขาของชิงถานด้วยมือทั้งสองและแยกออกจากกัน
　　
     

ชอบ

โอ้โดนมุดโต๊ะ

มุดโต๊ะ จะเสร็จใครนะชิงถาน

 

 

อั้ยยะ

 

ชิงถานเริ่มติดใจแล้วนะ

หลินหงพร้อมหื่นทุกสถานการณ์

ลำบากเลย

ขอบคุณครับ

โต๊ะจีนมุดลงไปน่าจะลำบากหน่อยนะ

 

 

เล่นทุกสถานที่