ความรักของผม ตอนที่ 14 ยัยอิงเธอนี่มัน...........

วันนี้คือวันอังคารครับ ผมลืมตาตื่นขึ้นมาสิ่งแรกที่ผมเห็นคือ สุดที่รักของผมครับ พี่พลอยเธอหลับอยู่ในอ้อมแขนของผมครับ ร่างกายเราทั้งคู่เปลือยเปล่ามีเพียงผ้าห่มผืนเดียวเท่านั้นที่ปิดบังร่างกายของเราสองคน ผมค่อยๆก้มหน้าลงไปมองดูเธอที่กำลังหลับอย่างมีความสุข เธอช่างเป็นผู้หญิงที่งดงามหมดจด ใบ้หน้าของเธอไม่ว่าจะยามหลับหรือยามตื่นก็งดงามไร้ที่ติ เวลาที่เธอยิ้มรอยยิ้มที่แสนหวานของเธอสามารถทำให้ใจที่ว่าแข็งแกร่งดังภูผาของบุรุษ พังทะลายลงเหมือนเม็ดทรายได้ในพริบตา เธอคือผู้หญิงที่อยู่เหนือผู้หญิงจริงๆ ถึงในใจของผมจะรักผู้หญิงอยู่หลายคนแต่พี่พลอยเธอคือที่1ในใจของผม ผมรักเธอมาก มากกว่าอะไรทั้งหมด ผมจ้องมองดูพี่พลอยอย่างหลงใหล ผมค่อยๆเอานิ้วเลื่อนขึ้นมาลูบแก้มของเธออย่างแผ่วเบา แก้มของเธอมันช่างขาวนวลอมชมพูและนุ่มนิ่มไม่เปลี่ยน เมื่อวานหลังจากที่ผมกับน้องพิมกลับมาถึงบ้านผมก็ทำตามสัญญาที่ผมให้ไว้กับพี่พลอยครับ ผมวิ่งขึ้นบันไดไปหาเธอที่ห้องทันที พอผมเปิดประตูเข้าไปพี่พลอยเธอก็โผลเข้ามากอดผมเลยครับ เธอบอกว่าคิดถึงผมมากและเมื่อคืนเธอก็เหงามากด้วยเธอก็เลยเกี่ยวเบ็ดช่วยตัวเองไปตี้ง3รอบ เมื่อคืนผมก็เลยชดเชยให้เธออย่างถึงพริกถึงขิงจนเราสองคนหมดแรงนอนกอดกันจนหลับไป แต่ถึงแม้ว่าผมรักพี่พลอยที่สุด ผมก็รัก ยัยแพ็ท น้องหลิน และน้องพิมเหมือนกันพวกเธอทั้ง4คนคือผู้หญิงที่ผมรัก พวกเธอเปรียบเสมือนหัวใจของผมทั้ง4ห้อง ผมขากพวกเธอคนใดคนหนึ่งไม่ได้ เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรผมจะต้องทำให้ผมและผู้หญิงที่ผมรักทุกคนอยู่ร่วมกันให้ได้ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าพวกเธอรู้เรื่องนี้เข้าเธอจะยังรักผมอยู่มั๊ย แต่มันก็เป็นทางเดียวที่ผมเหลืออยู่  ผมจะต้องหาทางให้ได้
เวลา 7นาฬิกา ณ โต๊ะอาหาร
"เป็นไงบ้างยัยพิม เที่ยวกับพี่เหลียงสนุกมั๊ย" เสียงน่ารักๆ ของน้องหลินครับ
"สนุกที่สุดเลย พี่เหลียงน่ารักที่สุดเลยหลิน"  น้องพิมเธอยิ้มและตอบอย่างร่าเริง น้องพิมเธอดูมีความสุขมากครับ เธอลืมเรื่องร้ายๆที่มันเกิดขึ้นกับเธอได้หมดแล้ว ตอนนี้เธอกลับมาร่าเริงยิ่งกว่าเมื่อก่อนอีกและเธอก็สนิทสนมกับผมคอยเอาใจผมจนออกนอกหน้าเลย แต่ก็ไม่มีใครสงสัยอะไรครับเพราะผมกับน้องพิมเราสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก แม่ฝ้ายเองพอเธอเห็นน้องพิมกลับมาเป็นปรกติเธอก็ขอบใจผมยกใหญ่เลย นี่ถ้าเธอรู้ว่าลูกสาวที่เธอทั้งรักทั้งหวงเป็นเมียผมหมดแล้วเธอยังจะขอบใจผมอยู่อีกมั๊ยเนี่น เห้อออ  ส่วนยัยแพ็ทพอผมกลับมาเธอก็ทำการสืบสวนสอบสวนผมยกใหญ่เลยว่าผมไปเที่ยวจีบผู้หญิงที่ไหนอีกรึเปล่า ถ้าเธอรู้ว่าผมได้พี่กับน้องของเธอหมดล้วเธอฆ่าผมแน่ไม่ต้องห่วง และส่วนน้องหลินของผมเธอก็ดีกับผมไม่ต่างจากน้องพิมเลย เธอบอกว่าเธอรักผมมาก ผมคิดแล้วก็อดละอายใจไม่ได้ครับ ผมจะทำยังไงดี  แล้วจู่ๆ ผมก็นึกถึงเรื่องเมื่อวานขึ้นมาได้ ผมเกือบลืมไปแล้วสิครับ ไม่ว่ายังไงวันนี้ผมจะต้องเตือนไอ้เจให้ได้ว่ามันกำลังโดนผู้หญิงหลอก  พอออกจากบ้านผมก็รีบบึ่งรถมาโรงเรียนทันทีเลย ผมไปหาไอ้เจที่ห้องเรียนของมันแต่ก็ไม่เจอ ผมก็เลยโทรหามัน ที่จริงผมอยากจะบอกมันต่อหน้าของผมเองครับ  แต่ว่ามันก็ปิดเครื่อง ผมหมดปัญญาครับแล้วตอนนี้ก็มีเสียงเรียกเข้าแถวเคารพธงชาติแล้วด้วย ผมก็กะว่าค่อยบอกกับมันตอนกลางวันก็ได้  
เวลา11นาฬิกา 30นาที
"ไอ้เหลียงกูมีมีข่าวดีจะบอกมึงวะ"  เสียงไอ้ต้นเพื่อนตัวดีของผมพูดกับผมครับ มันคงมีเรื่องไร้สาระตามเคย
"เออ แต่กูมีข่าวร้ายจะบอกมึงวะ" ผมกะว่าจะบอกมันเรื่องของไอ้เจ
"งั้นไอ้ต้นมึงบอกกูก่อน " ผมให้มันบอกผมก่อน ผมก็อยากรู้ว่ามันมีเรื่องไร้สาระอะไรจะบอกผมอีก เพราะตั้งแต่เช้าผมเห็นมันอารมณ์ดีผิดปรกติขนาดโดนตีไป3ที เพราะไม่ส่งการบ้านแล้วมันยังยิ้มได้ไม่หุบ
"อิงเค้ายอมคบกับกูแล้ววะ" อะไรนะ มันพูดเรื่องอะไร
"มึงว่าอะไรนะ!!"  ผมตาโตด้วยความที่ไม่เชื่อหูตัวเองผมจึงถามมันซ้ำอย่าง
"โถ่แค่นี้ทำเป็นตกใจ เมื่อวานน้องอิงบอกเลิกไอ้เจแล้วมาคบกับกูวะ" เป็นไปไม่ได้ อิงเค้าไม่เคยสนใจมันเลยแล้วจู่ๆเธอมาคบกับมันได้ยังไง
"ไอ้ต้นอิงเค้าเป็นแฟนไอ้เจไม่ใช่หรอ?" ผมถามมันอย่างเสียงแข็ง
"ก็กูบอกแล้วไงว่าเค้าบอกเลิกกับไอ้เจแล้วมาคบกับกู ช่วยไม่ได้วะไอ้เจมันไม่มีน้ำยาเอง" ตอนนี้ไอ้ต้นเปลี่ยนเป็นคนละคนกับไอ้ต้นที่ผมรู้จัก น้ำเสียงของมันฟังดูไม่แยแสเพื่อนเลย
"มึงเหี้ยต้น!! มึงพูดอะไรออกมาหะ" ผมพูดพร้อมกับลุกขึ้นมากระชากคอเสื้อมัน
"มึงแย่งแฟนเพื่อนได้ไง มึงเป็นคนอยู่รึเปล่า"  ผมด่ามันต่อ
"ไอ้เหี้ยเหลียง!! มึงปล่อยกูดีกว่าถ้าไม่อยากมีเรื่อง ของอย่างนี้ใครดีใครได้วะ" มันพูดกับผมเสียงแข็ง ตอนนี้มันไม่ใช่ไอ้ต้นเพื่อนผมแล้ว
"กูบอกมึงแล้วไง ไอ้เจมันไม่มีน้ำยา มันกระจอกเองอิงเค้าก็เลยเบื่อมัน พอกูยุเข้าหน่อยเค้าก็โทรไปบอกเลิกไอ้เจเลย"  อะไรกัน ความจริงที่อิงบอกเลิกไอ้เจเป็นเพราะไอ้ต้นหรอเนี่ย ผมไม่อยากจะเชื่อ ไอ้ต้นเพื่อนผมมันไม่ใช่คนแบบนี้นิ
"ไอ้ต้นกูจะบอกอะไรมึงให้นะ เมื่อวานกูเห็นอิงเค้าควงแขนผู้ชายคนอื่นไปกินข้าว อิงเค้าไม่จริงใจกับมึงหรอก มึงเชื่อกูเหอะ มึงถอนตัวยังทันนะ" ผมบอกความจริงมันด้วยความหวังดี ผมว่าที่อิงเธอไม่จริงใจกับใครแน่
"ฮึ ไอ้เหลียงมึงอิจฉากูละสิ ที่อิงเค้าชอบกู มึงหยุดเห่าได้แล้ว กูไม่สนคำพูดมึงหรอก"  ไอ้ต้นเพื่อนของผม มันเป็นอะไรไป
"โถ่โว๊ย!!" ผมโมโหอย่างสุดๆ เงื้อกำปั้นจะชกหน้ามัน
"ไอ้เหลียงพอเหอะ อย่ามีเรื่องกันเลย" ไอ้กายพูดกับผมพร้อมกับมารั้งมือผมไว้
"หมดคาบเรียนแล้วกูไปก่อนนะเว้ย พอดีต้องไปกินข้าวเที่ยงกับน้องอิง" ไอ้ต้นมันพูดแล้วก็หยิบกระเป๋าเดินลอยชายออกจากห้องไป
"ไอ้กายไอ้ต้นมันเป็นอะไรของมัน" ผมถามไอ้กาย
"ไอ้เหลียงก็อย่างที่มันบอก เมื่อวานอิงเค้าบอกเลิกไอ้เจแล้วก็มาคบกับมัน แล้วไม่ใช่มึงคนเดียวหรอกที่เห็นอิงเค้าควงคนอื่น" ไอ้กายพูดกับผมเหมือนว่ามันมีเรื่องบางอย่างจะบอกผม
"มึงอย่าบอกนะว่า....."
"เออ หลายวันก่อนกูก็เห็นอิงเค้าเดินควงแขนกับพี่โจ้ ม5 ตอนที่ไอ้ต้นมาบอกกูว่ามันคบกับอิง กูก็เตือนมันเหมือนมึงนะแหละแต่มันก็ไม่ฟังกูเลย" ไอ้กายบอกผม
"แต่เมื่อวานผู้ชายที่กูเห็นอิงเค้าควงไม่ใช่พี่โจ้นะเว้ย" เมื่อวานผู้ชายที่ผมเห็นอิงเธอเดินควงเข้ามาในร้าน มันไม่ใช่พี่โจ้ครับ ผู้ชายคนนั้นเท่าที่ดูอายุน่าจะสัก20
"กูว่าอิงเค้าคงมีผู้ชายหลายคนวะ"
"แล้วไอ้เจละ" ผมถามไอ่กายเพราะวันนี้ผมยังหามันไม่เจอเลย
"ไอ้เจมันก็เฮิดไปเลย เห็นเพื่อนห้องมันบอกว่าวันนี้มันหยุด" มิน่าผมถึงหามันไม่เจอมันคงจะเสียใจมาก
ไอ้กายบอกผม และผมก็เห็นด้วยครับ ผู้หญิงคนนี้ถึงแม้หน้าตาจะดี(มาก) แต่นิสัยก็สุดจะทน แต่ทำไมถึงได้มีแต่คนต้องการจะยุ้งเกี่ยวกับเธอ และทำไมไอ้ต้นเพื่อนของผมมันถึงได้เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้าได้ มันเพราะอะไรกันแน่ ผมต้องหาคำตอบให้ได้  
ผมรอพี่พลอยอยู่นานแล้วนะ วันนี้ทำไมมาช้าจัง แล้วโทรศัพท์ของผมก็มีสายโทรเข้า
"ครับพี่พลอย...หรอครับ...ไม่เป็นไรครับ...พี่ไม่ต้องห่วงครับ" เป็นพี่พลอยโทรมาหาผมครับเธอบอกว่าวันนี้เธอต้องอยู่ช่วยอาจารย์ทำบัญชี ก็เลยไปกินข้าวกับผมไม่ได้และก็กลับบ้านพร้อมผมไม่ได้ด้วย
"ไอ้กายแดกข้าวกัน" ผมก็เลยไปกินข้าวกับเพื่อนๆครับ พวกเราซื้ออาหารกันเรียบร้อยแต่ว่าตอนนี้โต๊ะที่จะนั้งกินข้าวมันเต็มหมดทุกโต๊ะเลยครับ สงสัยต้องเอาออกไปกินที่สวนหย่อมแล้วสิ แต่แล้ว
"เห้ย...ไอ้เหลียงมานั้งนี่ก็ได้" ผมหันหน้าไปมองตามเสียงที่เรียกผม
"เออวะ ไอ้เหลียงไปนั้งกับไอ้ต้นเหอะ" ไอ้กายบอกผม เป็นไอ้ต้นครับที่มันตะโกนเรียกผม แต่เอ๊ะเดี๋ยวก่อนมันไม่ได้นั้งคนเดียวนิ ใช่แล้วครับมันบอกว่ามันจะไปกินข้าวกับยัยอิง ตอนนี้มันนั้งกับอิงอยู่ครับ ผมละไม่อยากไปนั้งกับมันเลย  แต่ก็จำใจต้องไปนั้งเพราะมันไม่มีโต๊ะอื่น พวกเราก็ไปนั้งที่โต๊ะครับ ท่าทางของอิงเธอดูไม่สนใจพวกเราเลย เธอยังนั้งไขว่ห้าง ท่าทางหยิ่งเหมือนเมื่อวานไม่มีผิด
"อิง ต้นจะแนะนำให้รู้จักนะ นี่ไอ้กาย นี่ไอ้ต่อ นี่ไอ้ปอ แล้วนี้ก็ไอ้....." ไอ้ต้นมันแนะนำเพื่อนทุกคนให้อิงรู้จัก และไอ้ต้นก็กำลังจะแนะนำผม
"นาย แกนี่เอง ผู้ชายคนเมื่อวานนิ"  เธอเหมือนจะจำผมได้แล้วครับ
"อ้าวจำผมได้ด้วยหรอครับ แล้วยังเจ็บอยู่มั๊ยละครับ" ผมถามเธอแบบกวนตีนๆ
"อิงรู้จักไอ้เหลียงมาก่อนหรอ" ไอ้ต้นถาม
"คนแบบนี้อิงไม่อยากรู้จักให้เสียเวลาหรอก" เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความรังเกียจอย่างไม่มีมารยาท แต่ผมก็ไม่ได้ตอบโต้กลับไปครับ ผมไม่อยากมีต่อความยาวสาวความยืด พวกเราก็นั้งทานข้าวไปคุยกันไป ผมพึ่งจะได้มีโอกาสมองเธอใกล้ๆก็วันนี้เอง หน้าตาเธอออกหมวยๆ ตาชั้นเดียว ทำผมซอยซึ่งมันผิดกฏโรงเรียน หน้าตาก็ทั้งสวยทั้งน่ารัก แต่ผมว่าถ้าเอามาเปรียบกับพี่พลอยสุดที่รักของผมก็คนและชั้นกันเลยครับ เหมือนนางฟ้ากับซาตานเลย ผมไม่บอกก็น่าจะรู้นะครับว่าใครเป็นนางฟ้าใครเป็นซาตาน ตอนนี้เพื่อนผมมันเริ่มจะจีบอิงแล้วสิไม่เว้นแม้แต่ไอ้กาย เพื่อนผมมันพูดหวานกับอิงสารพัดเลยมันคงกะจะจีบแน่ๆ ผมละไม่รู้ว่าเพื่อนๆผมมันพิเรนอะไรถึงได้มาสนใจยัยอิงคนนี้ ถึงหน้าตาจะดีแต่นิสัยทั้งหยิ่ง ทั้งเอาแต่ใจ อวดเบ่งอีกต่างหาก
"เห็นไอ้ต้นบอกว่าอิงคบกับมันอยู่หรอครับ" ไอ้กายถามอิงอย่างสุภาพ ซึ่งผมก็อยากรู้เหมือนกัน
"ใช่ อิงคบกับต้นอยู่" อิงเธอตอบอย่างไม่ค่อยเต็มใจจะตอบ
"แล้วทำไมถึงเลิกคบกับไอ้เจละ" ผมถามขึ้นบ้างด้วยความสงสัย
"มันก็เรื่องของฉัน ฉันจะเลิกกับเจเพราะอะไรก็ไม่เกี่ยวกับนาย" เธอกำลังหาว่าผมเสือกอยู่ครับ
"ผมแค่ดีใจกับไอ้เจมัน มันจะได้ตาสว่างสะที" ผมตอบอย่างที่ใจของผมคิด เพราะผมเกลียดผู้หญิงที่หลายใจไม่ซื่อสัตย์ต่อคนรักที่สุดเลย(ว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเอง)
"นี่แกจะหาเรื่องฉันใช่มั๊ย " อิงเธอเริ่มขึ้นเสียงกับผมครับ
"ต้น อิงขอตัวก่อนนะ อิงกินไม่ลง"  อิงเธอคงจะเกลียดผมมากๆ ถึงกับลุกจากโต๊ะเลยแต่ก่อนไปเธอก็......
"นี่สำหรับนาย นายเหลียง!!" นี่เธอ ทำกับฉันแบบนี้ เธอนี่มันแสบจริงๆ
"กินข้าวให้อร่อยนะ นายเหลียง" อิงเธอพูดจบแล้วก็ถือกระเป๋าเดินออกจากกลุ่มพวกเราไป แต่สิ่งที่เธอทำก่อนไปนะสิครับ แสบจริงๆ
"เดี๋ยวอิงรอต้นด้วย ไอ้เหลียงมึงจำไว้นะ!!" ไอ้ต้นมันหันมาพูดกับผมอย่างไม่พอใจครับ แล้วมันก็เดินตามอิงไป
"โอ้โหไอ้เหลียง แล้วคราวนี้มึงจะแดกยังไงละเนี่ย" ไอ้กายพูดกับผมครับ  ก็ยัยอิงเธอเอาแก้วน้ำเทน้ำลงมาในจานข้าวผมหมดแก้วเลยครับ น้ำเต็มจานข้าผมเลยทั้งข้าวทั้งกับข้าวเละผสมกันเป็นโจ๊กเลยครับ หนอย ยัยอิงเธอนี่มัน........!!
ผมก็ต้องไปซื้อข้าวมาใหม่ แต่ก็ยังแค้นใจไม่หาย พอทานเสร็จผมก็ขึ้นไปเรียนต่อ ตลอดเวลาผมไม่มีสมาธิเรียนเลยครับนึกถึงแต่ยัยอิง เธอมันช่างแสบจริงๆ แต่ไม่รู้ทำไมผมคิดถึงยัยอิงแล้วมันก็เกิดอารมณ์จนควยผมมันตั้งเด่ดันเป้ากางเกงจนนูนออกมา ตอนนี้ผมอยากเหลือเกิน ผมพยายามสงบสติอารมณ์ตัวเองไว้รอจนหมดคาบเรียนสุดท้ายและแล้ว
"อ้าวนีกเรียน อย่าลืมอ่านหนังสือนะ ใกล้สอบแล้ว ครูไปนะ" และแล้วเวลานี้ก็มาถึงจนได้ถึงเวลากลับบ้านแล้วครับ ผมรีบวิ่งออกจากห้อง ว่าแต่ผมจะไปหาใครดี พี่พลอย ยัยแพ็ท น้องหลิน หรือน้องพิม  ผมคิดออกแล้วครับ ผมรีบไปหาเธอที่ห้อง
"น้องหลินจ๊ะ วันนี้กลับบ้านกับพี่นะ" ผมมาหาน้องหลินครับ เพราะผมได้เย็ดเธอไม่กี่ครั้งเอง
"ทำไมหรอค๊ะ" น้องหลินถามผม ผมก้มลงไปกระซิบที่ข้างหูเธอ
"พี่ขอเย็ดหลินนะจ๊ะ" ผมขอเธออย่างหน้าด้านเหมือนทุกครั้ง
"พี่เหลียงอ่ะ!! พูดอะไรก็ไม่รู้" น้องหลินทุบหน้าอกผมเต็มแรงเลยครับ เธออายหน้าแดงเลยครับ  ผมจูงมือเธอมาที่รถแล้วก็ขับออกมาจากโรงเรียน ซิ่งกลับบ้าน
พอมาถึงบ้านผมก็พาน้องหลินขึ้นห้องปิดประตู ผมดึงน้องหลินเข้ามาไซร้ซอกคอ กลิ่นตัวเธอช่างหอมยั่วยวนผมจริงๆ ผมใช้ลิ้นเลียติ่งหูของเธออย่างคนหื่นกระหาย
"อื้ออออ...พี่เหลียง....อ้าาา...ทำสิค่ะ...หนูไม่ไหวแล้ว...อือออ" เธอครางเสียอ่อน ผมจัดการกดเธอลงกับเตียงจับขาเธอถ่างออกและถกกระโปรงเธอขึ้น ดึงกางเกงในสีครีมของเธอออก แล้วก็ถอดกางเกงของตัวเองออกงัดท่อนควยของผมออกมาและจ่อมันที่ปากรูหีของเธอ
"ทำสิค่ะ...หนูอยากตั้งแต่พี่ขอเย็ดหนูแล้ว..เย็ดหนูเลยค่ะ"  น้องหลินเธอพูดกับผมอย่างออดอ้อนเสียงเธอมันช่างยั่วยวนผมจริงๆ ผมก็กดท่อนควยเข้าไปอย่างแรง
"โอ๊ยยยย...พี่...อ๊อยยยย...มันแน่นไปหมด...อื้ออออออ..." ผมเร่งดันท่อนควยเข้าไป ท่อนควยของผมมันครูดกับผนังรูหีของเธอ ผมเสียวหัวควยมากมันทั้งคับทั้งแน่นและตอดรัดท่อนควยของผมเหมือนจะบีบให้มันระเบิดคารู
"โอ้ววววว...ทั้งครับทั้งแน่น...อ้าาาาาา...หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว....อือออ...ซี๊สสสสส"  ผมเริ่มซอยช้าๆ และเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ ผมก้มหน้าลงไปดูท่อนควยของผมมันมุดเข้ามุดออกรูหีของน้องหลิน มันเป็นภาพที่ไม่ว่าผมมองทีไรก็เพิ่มอารมณ์เงี่ยนให้ผมเป็นเท่าทวี ผมเร่งซอยเอวกระเด้าเธอเต็มแรง
"อ๊อยยยยย....ผัว...ผ...ผัวขา..โอ้วววววว...แรงๆ...โอ๊ยยยยยยย....เย็ดเมียแรงๆ....อื้ออออออ...อ๊อยยยยย" น้องหลินเธอครางอย่างได้อารมณ์ เธอกอดเอวผมแน่น เม้มปากอย่างเคลิบเคล้มไปกับความมันและความเสียวที่ผมมอบให้เธออย่างเต็มกำลัง
"อูยยยยส....หีเมียมัน...โอ้วววว...มันฟิตจริงๆ...ขมิบแรงสิ...อู้วววว...ขมิบแรงๆ...อ้าาาาา...ซี๊สสสสส" น้องหลินเธอขมิบรูหีอย่างแรงตามที่ผมบอก รูหีเธอมันมั้งตอดทั้งรัดท่อนควยของผมจนน้ำแทบจะแตก  ผมเริ่มเมื่อยจึงจับให้เธอขึ้นควบผมบ้าง น้องหลินเธอแปลงเป็น จ็อกกี้สาวควบผมแบบไม่คิดชีวิตเลย
"โอ๊ยยยยย...อื้ออออ...เสียว....เสียวหีอะไรอย่างนี้...อู้ววววว..มันจริงๆ...อ๊อยยยยยย"  น้องหลินเธอทั้งขย่มทั้งร่อนเอวส่ายบดรูหีกับท่อนควยของผม เธอเก่งขึ้นมากจริงๆ
"อ้าาาา...เมียเก่งจริงๆ....โอ้วววว...อย่างงี้ต้องเย็ดบ่อยๆ...อืออออ...ซ๊สสสสส." ผมเริ่มจับจังหวะได้จึงกระแทกท่อนควยสวนเธอขึ้นไปเต็มแรง
"โอ๊ยยยยย....ผัวขา....อ๊อยยยยย...อื้อออออ....ซี๊สสสสซ" เราสองคนเร่งกระแทกใส่กันจนใกล้เสร็จเต็มที  
"อื้ออออ...เมียเสร็จแล้ว....อู้วววววว...ซีสสส" น้องหลินเธอเสร็จไปแล้วครับผมก็เร่งกระแทกสวนเธอจนผมใกล้จะแตก
"อู้ววววว...เมียจ๋า..ผัวจะแตกแล้ว...อ้าาาาา...ซี๊สสสสส" น้องพิมเธอรู้ว่าผมกำลังจะแตกก็ยกตัวขึ้นและเลื่อนลงมาใช้มือรูดท่อนควยผมสองสามทีน้ำรักของผมก็พุ้งปรี๊ดขึ้มา เธอใช้ปากอมไปจนมิดท่อนควยผมและก็จัดการดูดเลียใช้ลิ้นตวัดเลียน้ำรักของผมและกลืนมันลงคอไปอย่างอร่อย เธอดูดทำความสะอาดท่อนควยผมจนสะอาดเหมือนใหม่ ผมต้องยอมรับครับว่าลีลาของเธอยังสู้น้องพิมไม่ได้แต่ว่าเธอใช้ปากและลิ้นได้เก่งกว่าน้องพิมครับ
"หลินน่ารักที่สุดเลยจ้ะ "
"หนูรักพี่ที่สุดเลยค่ะ หนูมีความสุขที่สดเลย" เราสองคนหายใจหอบอย่างเหนื่อยล้าเหมือนคนพึ่งวิ่งมาราธอนมา
เวลา 18นาฬิกา30นาที
"นี่ค่ะ พี่เหลียงกินเยอะๆนะค่ะ หนูตั้งใจทำเพื่อพี่โดยเฉพาะเลย" น้องหลินบอกผมพร้อมกับตัก ผัดผักที่เธอทำให้ผม
"ขอบใจจ่ะ"
"น้องพิมนี่จ๊ะ" ผมตักไก่ทอดกระเทียมให้น้องพิม
"ขอบคุณค่ะ พี่น่ารักที่สุดเลย"  น้องพิมพูดพร้อมกับมาหอมแก้มผมครับ  พี่พลอยเธอก็ยิ้มอย่างดีใจครับที่น้องพิมเธอกลับมาร่าเริงเหมือนเดิม แต่ว่าอีกคนสิครับจ้องผมตาลุกเป็นไฟเลย
"ยัยพิม มัวแต่อ้อนนายเหลียงอยู่ได้กินข้าวสิ"  เสียงดุๆของผู้หญิงคนนึงดุน้องสาว
"โถ่พี่แพ็ทก็หนูรักพี่ของหนูนิ" เป็นยัยแพ็ทครับ เธอจ้องผมตาลุกเป็นไฟเลย พิษรักแรงหึงคงกระจายทั่วร่างเธอแล้วแหละ สงสัยคืนนี้ผมคงต้องถอนพิษให้เธอทั้งคืนแน่เลย



ช่วยกันกดแนะนำเวปข้างล่างด้วยนะครับ ขอบคุณครับ
ถ้าชอบก็ให้คะแนนกันด้วยนะครับ วันหลังจะหามาให้อีก
ปล.เพื่อนๆคนไหนมี    รักยม โดย Assasin008 จอมแพทย์นิรนามภาค 2 โดย กระปี่หัก นักศึกษาฝึกงานถ่ายภาพ โดย ลองแต่งสักนิด  ดงสลัม
ตอนใหม่ๆช่วยลงให้หน่อยนะครับ ขอบคุณล่วงหน้า

ขอบคุณครับ พิษรักแรงถึงมากกว่า 555

โดนไม่กี่ที น้องหลินเก่งขึ้นมากเลย ควบเองก็เป็น แถมปากก้เยี่ยม สุดสุดเลยนะ นายเหลี่ยง

แหท๋ท่านพระยาก้อ จัดให้ทั่วถึงหน่อยช่วงนี้จัะดแต่คนอื่น ไม่ถึงแพทเลยอ่ะ คืนนี้จัดไป