"คุณพ่ออิ่มแล้วหรือคะ" พัชถามเมื่อเห็นพ่อของเธอรวบช้อนกับส้อม
"จ้ะ ลูก"
"ทำไมวันนี้ทานน้อยจัง คุณพ่อจะรับเงาะเพิ่มมั๊ย พัชคว้าใส่ตู้เย็นเตรียมไว้ให้แล้ว"
"เอ..สงสัยต้องมีอะไรจะขอพ่อแล้วเนี่ย ถึงเอาใจพ่อขนาดนี้" พ่อของพัชเย้า
"แหม คุณพ่อก็..ไม่ใข่ซะหน่อย พัชอุตส่าห์ทำให้" พัชบ่น
ยังไม่ทันที่พ่อจะตอบ เสียงน้าเล็กก็ดังขี้น
"คุณท่านคะ มีแขกมาขอพบท่านค่ะ"
"ใครกันน่ะเล็ก"
"ไม่ทราบค่ะไม่เคยเห็นหน้า มาสามคนคนนึงใส่ชุดตำรวจ"
"อืมมม เอา!...เดี๋ยวฉันไปพบ พัชทานข้าวไปคนเดียวก่อนนะ เดี๋ยวพ่อมา"
พัชคุ้ยเขี่ยข้าวเล่น 'คงจะมาขอให้พ่อช่วยบริจาคอะไรอีกมั๊ง' พัชคิด พ่อของพัชเป็นพ่อค้า มีตำแหน่งในสังคมระดับสูง แต่ละเดือนจะมีคนมาขอให้บริจาคช่วยนั่นช่วยนี่อยู่เป็นประจำ พัชนั่งกินข้าวคนเดียวจนใกล้อิ่ม พ่อก็ยังไม่กลับเข้ามา จนกระทั่งน้าเล็กวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาระล่ำระลักบอก
"แย่แล้วค่ะคุณหนู คุณท่านถูกจับ ตำรวจกำลังจะพาไปขึ้นรถแล้ว"
"อะไรนะ" พัชตกใจรีบวิ่งออกไปทันที แล้วภาพที่พัชเห็นก็คือ ภาพของพ่อที่ถูกตำรวจสองคนประกบพาขึ้นรถ พ่อหันมาตะโกนบอกพัช
"พัช ไม่ต้องตกใจ พ่อไม่ผิดนะ พ่อจะต้องถูกปล่อยตัว... พ่อจะกลับมาหาลูกเร็วๆนี้"
พัชเข่าอ่อน ได้ยินเสียงน้าเล็กร้องก่อนที่สติจะดับวูบลง "ว๊าย มาช่วยกันหน่อยเร็ว.. คุณหนูเป็นลม"

วันต่อมา หนังสือพิมพ์พาดหัวไม้ตีข่าวครึกโครมไปทั้งประทศ พ่อของพัชถูกจับด้วยข้อกล่าวหาว่าฉ้อโกง และเป็นการโกงครั้งใหญ่ที่ผู้เสียหายมีมากมาย รวมถึงพ่อของเพื่อนๆของพัชในโรงเรียนก็โดนกันไปหลายคน เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ชีวิตของพัชตกต่ำสู่เหวนรก จากคนที่เคยเป็นที่รักของเพื่อนๆ พัชกลายเป็นคนที่ถูกเพื่อนๆรังเกียจเพียงชั่วข้ามคืนในฐานะลูกสาวของคนคดโกง พัชถูกแอนตี้จากเพื่อนๆ ไม่มีใครคบหา แต่พัชรู้ว่าพ่อไม่ได้เป็นอย่างที่กล่าวหาแม้แต่น้อย มีการคดโกงเกิดขึ้นจริง แต่พ่อถูกใส่ร้ายและกลายเป็นแพะของคดีนี้

บ้านหลังใหญ่เงียบเหงาลงทันตา เนื่องจากทรัพย์สินทุกอย่างถูกอายัติห้ามเคลื่อนย้าย พัชจึงจำเป็นต้องเลิกจ้างคนรับใช้ทั้งหมด พัชเป็นลูกสาวคนเดียว ดังนั้นเมื่อพ่อถูกจับพัชจึงต้องอยู่ในบ้านหลังใหญ่เพียงลำพัง ถูกตัดขาดจากญาติมิตร เพราะไม่มีใครยุ่ง ไม่มีใครอยากจะเกี่ยวข้องกับลูกสาวคนขึ้โกง ชีวิตของพัชตกต่ำถึงขีดสุด
------------------
วันหนึ่งที่โรงเรียน

"พ่อของพัชไม่ได้โกงนะ"
พัชพูดกับแมคขณะที่เขามากับเพื่อนอีก 6-7 คน แมคเคยเป็นคนหนึ่งที่เคยตามจีบพัช ถึงแมคจะเป็นคนหน้าตาดี และเป็นนักฟุดบอลของโรงเรียน แต่พัชไม่สนใจ ไม่ใช่เพราะพัชรังเกียจเขาหรอก แต่พัชคิดว่ายังไม่ถึงเวลาที่จะคิดเรื่องนี้ พัชถูกสอนมาตั้งแต่เล็กให้ระวังเรื่องผู้ชาย พัชตั้งใจว่าจะขยันเรียนแล้วสอบเข้าให้ได้คณะดีๆ พัชอยากเป็นหมอจะได้ดูแลพ่อได้ตอนแก่ แต่แมคไม่เข้าใจ เขาคงรู้สึกเสียหน้าที่จีบพัชไม่ติด อีกทั้งพ่อของเขาเป็นหนึ่งในคนที่ถูกโกงเขาเลยทั้งแค้นทั้งเกลียดพัชจับใจ และมันเป็นทีของเขาที่จะได้เยาะเย้ยพัช
"ทำเป็นแก้ตัวแทน...เธอรู้อยู่แก่ใจแล้วนี่!" แมคพูด
"พ่อของพัชถูกใส่ร้ายนะแมค เรื่องนี้มันมีเบื้องหลังที่แมคไม่รู้"
"แต่เราว่าเราเข้าใจไม่ผิดนะ" แมคยิ้มแบบเหยียดๆ "คงจะแก้ตัวลำบากหน่อยนะพัช พ่อของเธอถูกจับตามกฎหมาย"
"และพวกเราก็คิดว่าสิ่งที่ของพวกเราจะต้องทำต่อไปก็คือ ลงโทษเธอลูกสาวคนขี้โกง เราจะทำให้เธอสำนักบาป" แมคย้ำหนักๆ
"สำนึกบาป" พัชทวนคำอย่าง "อะไรนะ ..ไม่.. พวกเธอจะทำอะไร...อย่าเข้ามานะ"
พัชตกใจ เพราะอยู่ๆพวกมันก็เข้ามารุมจับตัวพัชไว้ พวกมันสี่คนเข้ามาจับแขนจับขาเธอไว้แล้วถอดเสื้อผ้าเธอออก
"อย่านะ..ช่วยด้วย...ช่วยด้วยค่ะ" พัชตะโกนอย่างตกใจ พวกมันถอดเสือผ้าพัชออกหมดจนเปลือยเปล่าล่อนจ้อน แล้วเอาโต๊ะเรียนสองตัวมาต่อกัน จากนั้นก็ลากพัชขึ้นไปนอนบนโต๊ะ ช่วยกันจับแขนขาไว้ พัชไม่สามารถดิ้นหนีได้เลย พัชหน้าแดงด้วยความอายและตกใจ ไม่เคยเลยที่เธอจะต้องตกอยู่ในสภาพที่น่าอับอายเช่นนี้ พัชเป็นคนเรียบร้อย หญิงสาวและแต่งตัวมิดชิดอยู่เสมอ แม้กระทั่งรุ่นพี่มาขอให้เป็นเชียร์ลีดเดอร์พัชก็ไม่ยอมเป็น เพราะเธออายไม่อยากที่จะใส่ชุดสั้นๆ แต่ตอนนี้เธอต้องล่อนจ้อนอยู่ต่อหน้าพวกผู้ชาย พวกมันจ้องดูร่างงามของพัชอย่างหื่นกระหาย แม้ว่าตัวของพัชจะดูผอมบาง แต่นมของเธอไม่เล็กเลย มันสวยได้รูป หัวนมเล็กๆสีชมพูอ่อนๆ ชูชันอวดอยู่เหนือเต้านมสั่นระริกเหมือนกับจะท้าทายพวกมัน ส่วนด้านล่างของเธอมีขนบางๆอ่อนนุ่มน่าลูบไล้
"อื้อฮือ อีลูกคนโกงนี่สวยอย่างกับนางฟ้าเลยว่ะ ขาวไปทั้งตัว อูยยย วันนี้ได้สนุกกันใหญ่แล้ว" มันพูด พัชหลับตา หน้าแดงซ่านด้วยความอับอาย น้ำตาไหลพรากไม่หยุด พยายามจะขยับตัวดิ้นรน แต่เรียวแรงของสาวน้อยบอบบางหรือจะสู้พวกมันได้
"อย่าดิ้นเลยพัช...พวกเราวางแผนมาดีแล้ว ไม่มีใครช่วยเธอได้หรอก จำเราได้มั๊ย"
"เธอ..คือ.." พัชพยายามนึก
"ปอ ห้อง 5/1 พัชเชิดใส่เราเมื่อสามเดือนก่อน จำไม่ได้ละซิ " พูดไปก็ลูบไล้ไปมาบนหน้าของพัช แล้วก็ก้มลงระดมจูบไปที่แก้มและตามหน้าของพัช
"หอมจังเลยพัช หอมมาก" มันพึมพำ
"อย่า..อย่า.. ปล่อยพัชเถอะ"
"ปล่อยเหรอ ฝันไปเถอะ" มันพูดไปมือก็ลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างบอบบางของพัช ผิวกายขาวนวลของเธอนุ่มไปทั้งตัวเพราะเจ้าของบำรุงรักษาอย่างดี
"ทำไมไม่หยิ่งแบบตอนนั้นล่ะ คุณหนู หยิ่งต่อไปซิ ฮะฮะ นึกไม่ถึงใช่มั๊ยว่าเธอจะมาลงเอยอย่างนี้ ฮ่า ฮ่า" มันหัวเราะชอบใจ มือก็ขยำที่เต้านมอย่างรุนแรงจนพัชร้อง
"อย่า พัชขอโทษ อย่าทำพัชเลย ปล่อยพัชเถอะ" เด็กสาวร้องวิงวอน แต่ไม่มีประโยชน์ มันค่อยๆเอาของมันสอดเข้ามาทันที พัชร้องลั่นด้วยความเจ็บ รู้สึกเหมือนจะฉีกขาด พยายามอ้อนวอนมัน แต่มันไม่สงสารเลย ยิ่งดิ้นก็ยิ่งกระตุ้นอารมณ์สะใจของมัน ให้ทำไปพูดพร่ำไปเหมือนคนบ้า
"เรารักพัช ตามหัวปักหัวปำ แต่พัชไม่ให้โอกาสเราเลย ไม่มองเราเลยด้วยซ้ำ" มันพูดในขณะที่กระแทกอย่างรุนแรง ถ้อยคำเริ่มหยาบคายขึ้นเรื่อยๆ
"วันนี้มึงโดนรุมหีบานแน่ นางฟ้าคนสวย"
พัชเจ็บปวดจนพูดไม่ออก น้ำตาไหลพราก
"หยุดเถอะ"
"มึงบอกว่าหยุด แต่ทำไมของมึงแฉะวะ อีดอก...มึงอยากโดนมากกว่า ดัดจริตทำเป็นร้อง...ฮ่า ฮ่า" ไอ้หมูตอนคนหนึ่งเยาะเย้ย มันชื่อว่าวี พัชไม่เคยชอบมันเลย มันยกแขนเธอขึ้นแล้วซุกหน้าลงที่ใต้วงแขนขาวๆ
"อื้อฮือ หอมไปทั้งตัว..ขนาดรักแร้ยังหอมแลยว่ะ อูยยย"
"ทำตัวดีๆหน่อยคนสวยจะได้ไม่เจ็บ ฮ่า ฮ่า " อีกคนหนึ่งขู่ ในขณะที่มือไม่รู้กี่ข้างขยำฟอนเฟ้นไปทั่งร่างขาวๆของพัช จนตัวเธอเป็นรอยแดงไปหมดแล้ว
"ปล่อยพัชเถอะนะ พัชผิดไปแล้ว..ฮือ..ฮือ"
"มึงต้องคิดใหม่แล้วว่ะ มึงรู้ตัวมั๊ยว่ามึงไม่ใช่นางฟ้าเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ...อีพัช" อีกคนเยาะ "ไอ้ปอมึงเร็วๆหน่อยซิวะ กูก็เงี่ยนนะโว๊ย"
"อูย...ฟิตดีว่ะ" ไอ้ปอพูดเสียงกระเส่า หน้าแดงก่ำ "อวว...คุณหนุนี่เยี่ยมสุดยกนิ้วให้เลย" มันกระแทกไม่หยุด
"อูย...กูทนไม่ไหวแล้ว..น้ำจะแตกแล้วโว๊ยยยย"
"ไม่ต้องเกรงใจเพื่อน แตกใส่หีมันเลย..." แมคยืนกอดอกยิ้มอยู่ข้างๆอย่างสะใจ แมคเป็นคนเดียวที่ไม่ได้รุมจับตัวพัช "เอาน้ำมึงใส่อีลูกสาวคนชั่ว..ไม่ต้องลังเล"
"อูยย..งั้นกูปล่อยเลยนะ" ไป้ปอหลับตาร้องเสียงแหบๆ พัชรู้สึกร้อนวาบ น้ำของมันไหลเข้ามาเต็มๆ
"ได้พวกชั่ว ปล่อยกูนะ.." พัชร้องไห้ ทั้งเจ็บทั้งแค้นพวกมันจริงๆ แต่พัชป้องกันตัวไม่ได้เลย
"OK! ตากูมั่งโว๊ย" ไอ้หมูตอนวีขยับเข้ามาแทน ร่างใหญ่ของมันกระแทกไอ้ปอกระเด็นออก แล้วขยับทำพัชทันที
"มันส์มั๊ยพัช! มันส์ก็ร้องครางออกมาเลย" แมคพูดเยาะเย้ย
พวกมันรุมพัชไม่ปราณี จับพัชพลิกให้อยู่ในท่าคลาน คนหนึ่งเข้าด้านหลัง อีกคนอยู่ที่ด้านหน้าบังคับให้พัชใช้ปากทำให้มัน พัชลืมตามองไปที่แมค เขายังยืนอยู่หน้าหอ้ง แม้สิตสตังในตอนนั้นของพัชจะยังไม่สมบูรณ์นักแต่พัชก็ยังอดสงสัยไม่ได้
".แปลก..ทำไมแมคยืนเฉยๆ ทำไมแมคไม่ทำพัชเหมือนไอ้พวกนี้"
'ต่อให้พ่อของพัชผิดจริง แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพัชล่ะ ทำไมทำกับพัชอย่างนี้' พัชหลับตาคิด ..หมดแรง...หมดกำลังใจ รู้สึกน้าตาไหลพรากไม่ยอมหยุด
'อีกอย่าง...พ่อของพัชเป็นคนดี พ่อไม่โกงใครแน่นอน...ไม่มีทางที่พ่อจะทำอย่างนั้น..'
'พ่อจ๋า..พัชเชื่อพ่อเสมอ..' พัชคิดอย่างขมขื่นในขณะที่พวกมันยังสนุกอยู่กับการหาความสุขจากเรือนร่างของพัช

==========

ภัยมาถึงตั้งแต่ตอนแรกเลย

เอ้านคกว่าจะมีคนมาช่วย