🧡 XONLY 🧡

### ตอนที่ 2 ###

พัชเดินโซเซออกมาจากห้อง
"อ้าว พี่พัช อยู่นี่เองหรอคะ "
"น้องเฟิร์น"
"ดีจังเลย วันนี้เรากลับบ้านด้วยกันนะคะ ."เฟิร์นชวนอย่างอารมณ์ดี แต่พอเห็นสีหน้าพัช ก็อุทานอย่าตกใจ ".เอ๊ะ พี่พัชเป็นอะไรรึเปล่าคะนี่ หน้าซี๊ด..ซีด"
"เปล่า เปล่า น้องเฟิร์น.พี่ไม่เป็นอะไร.พี่สบายดี" พัชรีบปฎิเสธ ฝืนยิ้มกลบเกลื่อน
"จริงรึเปล่าคะ สีหน้าพี่ไม่ดีเลยนะ " เฟิร์นยังเป็นห่วง
"ไม่เป็นไร พี่ไม่เป็นไรจริงๆ กลับกันเถอะจ้ะ"
เฟิร์นยังลังเล แต่เมื่อเห็นพัชเดินนำออกไปก่อน จึงรีบก้าวเท้าตาม
"พี่พัช พี่รู้มั๊ย เมื่อเช้าหนูเห็นพี่อ๊อฟแอบมองพี่พัชบนรถไฟฟ้าน่ะ พี่เค้ายิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลย แต่พี่หนูเค้าเป้นคนเงียบๆนะไม่ค่อยพูด หนูว่าพี่ชายหนูเค้าแอบชอบพี่นะ"
สาวน้อยคุยจ้อ เธออยากสานความสัมพันธ์ให้พี่ชายขี้อาย โดยหารู้ไม่ว่า พัชรินทร์กำลังใจลอยแทบไม่ได้ฟังเธอเลยซักนิด พัชครุ่นคิดอยู่แต่เหตุการณ์เมื่อครู่ เธอจะทำยังไงต่อ พัชถูกพวกเพื่อนๆรุมข่มขืน แต่ถ้าเธอร่ำร้องออกไปจะเกิดผลอะไรบ้าง ทุกคนกำลังเกลียดชังเธอ ถ้าเพื่อนๆทุกคนรู้ข่าวนี้ จะมีใครซักคนสงสารเธอไหม คงไม่! สะใจกันซะละมากกว่า พัชมันไอ้ลูกสาวคนขี้โกง พัชคิดอย่างขมขื่น ....
"พี่พัช ได้ยินรึเปล่าคะนี่ ทำไมใจลอยจัง" เฟิร์นถามด้วยความเป็นห่วง
พัชสะดุ้ง สติเริ่มกลับมา
"น้องเฟิร์น กลับไปก่อนนะ"
"อ้าว ทำไมล่ะคะพี่พัช" น้องเฟิร์นถามงงๆ
"ขอโทษนะ น้องเฟิร์น พี่ลืมเอากระเป๋ามา"
"อ้าว...พี่พัช พี่เริ่มความจำเสื่อมแล้วรู้ตัวมั๊ย " น้องเฟิร์นเย้าหัวเราะชอบใจ
"เดี๋ยวพี่ไปเอากระเป๋า น้องเฟิร์นกลับไปก่อนนะ" พัชขอตัวแล้วหันหลังกลับ เฟิร์นจึงยอมเดินจากไปแต่ไม่วายหันมามองตามหลังพัชด้วยสายตาเป็นห่วง


เข้าวันถัดมา ที่โรงเรียน

พัชรินทร์ยืนซึมเซาอยู่ที่หน้าต่าง ตาคู่งามเหม่อลอยมองออกไปอย่างไร้จุดหมาย ปล่อยให้ลมแรงๆพัดผ่านใบหน้า เรือนผมของเธอปลิวสยาย ลมแรงๆทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายขึ้น
"พัช"
เสียงหวานๆเรียก พัชหันไปมอง
"รุ้ง"
"พัชรู้มั๊ย มีใบปลิวแบบนี้กระจายไปทั้งโรงเรียนเลย"
รุ้งพูดด้วยท่าทีตื่นตระหนกพร้อมยื่นกระดาษพับแผ่นหนึ่งให้
จากประกายตาของรุ้งทำให้พัชสังหรณ์ใจว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับเธอ พัชยื่นมือน้อยๆมารับ บรรจงหยิบขึ้นมา แล้วคลี่ออกอ่าน

" ธาตแท้ของคุณหนูไฮโซ

วันนี้ทีมผู้สื่อข่าวของพวกเรา ขอเสนอข่าวเจาะลึกสุดยอดที่ทุกคนจะต้องตะลึง
เรื่องราว ของ พัชรินทร์ ศศินรินทร์ ห้องเอ เกรด 2 "

พัชตาเบิกกว้างอุทาน
"พัชนี่!" พัชเงยหน้าขึ้น เห็นรุ้งยังมองด้วยสายตาเป็นห่วง พัชก้มลงอ่านอีกครั้ง มือน้อยๆสั่นระริก

"ทุกคนคงรู้จัก พัชรินทร์ สาวสวย บริสุทธิ์ ไร้เดียงสา ทั้งสวยทั้งรวย หวานใจหนุ่มๆทั้งโรงเรียน
....เรามีข่าวลับสุดยอดจะรายงานให้คุณทราบ
หลังจากเลิกเรียนเมื่อวานนี้ .. พัชรินทร์ถูกพาตัวไปโดยเพื่อนนักเรียนหกคน ...
...เธอถูกบังคับให้เล่นเซ็กส์หมู่ในโรงเรียนแห่งนี้ ...
แต่ถ้ามีใครจะสงสารพัชรินทร์เราขอบอกว่าจงคิดใหม่
เพราะที่จริงพัชรินทร์รู้อยู่แก่ใจแล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าตามผู้ชายหกคนไปเพียงลำพัง
....แต่เธอยังคงตามมันไป โดยแสร้งทำเป็นว่าไม่รู้"

หญิงสาวมือสั่นเทา นัยน์ตาพร่าพราย แต่ยังฝืนอ่านต่อ

"เธอหาความสนุกด้วยการเล่นเซ็กส์หมู่กับเพื่อนๆ ทั้งๆที่เมื่อสองสามวันก่อน พ่อของเธอเพิ่งถูกจับด้วยข้อหาฉ้อโกง
...แค่นี้ใครๆก็รู้ว่าเธอคือหญิงแพศยา หาใช่คุณหนูผู้ใสซื่อบริสุทธิ์อย่างที่เธอเสแสร้งทำไม่
ทีมข่าวของโรงเรียนจะเจาะลึกเบื้องหลังมานำเสนอต่อไป"

"พวกมันโกหก พ่อของพัชไม่ได้โกง" พัชพูดอย่างโกรธๆ น้ำตาคลอ
"อย่าไปสนใจข่าวนี้เลยพัช" รุ้งปลอบรู้สึกสงสารเพื่อนจับใจ "ไม่รู้ว่ามันสนุกตรงไหนที่มาล้อเล่นกันอย่างนี้ ไม่เอาสิพัชอย่างร้องไห้...พัชต้องสู้เขานะ อย่ายอมแพ้ รุ้งเชื่อว่าพ่อของพัชต้องถูกปล่อยตัวเร็วๆนี้"
พัชร้องไห้ รุ้งหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาช่วยซับน้ำตาให้
"ขอบใจนะรุ้ง" เสียงสั่นเครือ
รุ้งเอื้อมไปกุมมือน้อยๆของพัชไว้
'รุ้งจะช่วยให้พัชผ่านวิกฤตครั้งนี้ให้ได้' หญิงสาวคิดในใจ 'เราเป็นเพื่อนกันนะพัช'


คืนนั้นพัชกลับมาถึงบ้าน หญิงสาวผลักประตูห้องนอน แล้วทรุดฮวบลงกับเตียงอย่างหมดแรง เธอนอนก่ายหน้าผากอยู่บนเตียงทั้งที่ๆยังอยู่ในชุดนักเรียน
"ฉันไม่เสนใจข่าวนั้นหรอก" พัชพึมพำซ้ำไปซ้ำมา
กริ๊ง
พัชสะดุ้ง สติเริ่มกลับมา เธอรู้สึกแปลกใจที่มีคนมาในเวลานี้ หญิงสาวเดินไปเปิดประตู แล้วก็ต้องตกตะลึงจนอ้าปากค้าง เมื่อเห็นแมคและเพื่อนๆยืนออกันอยู่เต็มไปหมด
"ล็อคเธอไว้ แล้วพาไปที่เตียง" แมคสั่ง
ไอ้หมูอ้วนกับพวกตรงเข้าล็อคคอ พัชพยายามดิ้นสะบัด แต่สู้แรงผู้ชายไม่ได้ พวกมันลากเธอกลับไปที่เตียง เพียงชั่วอึดใจเดียว พวกมันก็ถอดทึ้งเสื้อผ้าออกจากร่างของพัชจนเหลือแต่ตัวเปล่าล่อนจ้อน แล้วให้เธอนอนคว่ำโก้งโค้งอยู่บนเตียง ไอ้สองคนจับแขนทั้งสองข้างของเธอไว้ อีกคนจับขา ใน ไอ้หมูอ้วนกลืนน้ำลายเอื๋อกเมื่อบั้นท้ายกลมกลึงขาวผุดผาดของพัชปรากฏให้เห็นอย่างเด่นชัด ก็รู้สึกว่าเป้ากางเกงตัวเองแข็งปั๋งขึ้นมาทันตา มันยิ้มอย่างลิงโลด
"สวยเหลือเกิน" มันว่า "สวยบาดตา"
"น่ารักมาก" ไอ้ปอพูดบ้าง
"...พัชจ๋า...หันมาดูซิจ๊ะ เราอยากทำอย่างนี้มานานแล้วพัช" ไอ้วีพึมพำ
พัชเหลียวไปมอง ไอ้หมูถือดุ้นที่มีลักษณะคล้ายอวัยวะเพศชายอยู่ในมือ ไม่ผิดแน่! เธอหนาวสะท้านไปทั้งตัว แววความตื่นตระหนกฉายขึ้นมาอยู่บนใบหน้า
"ปล่อยฉันนะ" พัชตะโกน พยายามสะบัดเหวี่ยง แต่เรี่ยวแรงผู้หญิงอย่างพัชหรือจะสู้พวกมันได้
"เธอไม่มีสิทธิจะปฎิเสธ" แมคตะคอก "หุบปากซะ ไอ้วีจัดการเลย"
"ได้เลยพี่แมค" ไอ้หมูอ้วนวีตอบ มันยื่นดุ้นปลอมเข้าไปสำรวจความสวยที่อยู่ตรงหน้า พัชใจหายวาบเมื่อพบว่าสิ่งแปลกปลอมค่อยๆซุกเข้ามา ความเจ็บปวดทำให้เธอดิ้นรนอีกครั้งอย่างไม่ยอมสิ้นฤทธิ์ง่ายๆ ทั้งสะบัดและดิ้นรนทุกวิถีทาง จนแขนข้างหนึ่งหลุด เธอเหวี่ยงศอกกะรแทกจนฟันของไอ้ปอหลุดเลยทีเดียว แต่ในที่สุดพวกมันก็ล็อคแขนขาเธอไว้แน่นอีกครั้ง
"ตัวผอมๆขนาดนี่ยังฤทธิ์มากอีกนะนังนี่"
"เฮ้ย...ยัดมันเข้าไปเร็วๆซิวะ เดี๋ยวแม่งก็ดิ้นอีก" ไอ้เก่งรำคาญ

"ใจเย็นๆ โว๊ย ปลุกอารมณ์คนสวยก่อน " ไอ้หมูวีตอบอย่างใจเย็น มันขยับไปมาอย่างนุ่มนวลด้วยความชำนาญ ในที่สุดมันกระตุ้นอารมณ์ของพัชให้ปั่นป่วนขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

"เฮ้ย มันดิ้นอีกแล้วว่ะ มึงว่ามันเจ็บหรือมันเสียวกันแน่ว่ะ"
"กูว่ามันเสียวว่ะ ดูแม่งสั่นระริกเลย อีร่านเอ๊ย"
"อย่างนั้นแหละดีแล้วไอ้วี เฮ้ย พวกมึง ลูบคลำไปให้ทั่ว จับต้องไปให้หมด มอบความสุขจริงๆให้มัน" แมคยิ้มอย่างสะใจที่เห็นเธอหลับตาพริ้มไม่ขัดขืน ไอ้วีสาวดุ้นปลอมเข้าออกสักพักก็โยนทิ้ง เห็นละอองไอความชุ่มฉ่ำเร่าร้อนของหญิงสาวไหลลงไปตามต้นขา
"อูยยย..แฉะๆไปหมดเลย หอมเหลือเกิน ออกมาเยอะอย่างนี้ต้องขอชิมหน่อยนะน้องพัชจ๋า" แล้วไอ้หมูอ้วนก็ก้มลง ส่งปลายลิ้นที่อ่อนไหวพลิกพลิ้วไปที่จุดหมาย มันซุกซ่อนผ่านพื้นผิวภายนอกเข้าสู่ความชุ่มฉ่ำภายในอย่างรวดเร็ว แล้วทันใดนั้นเธอก็สะดุ้งไปทั้งตัว เมื่อมันถูกลากย้อนขึ้นมากระทบกับจุดเด่นที่เต้นระริก น้ำเธอซึมออกมาตลอดเวลา ปล่อยให้มันดูดดื่มความหอมหวานของเธอ
"อือ ..อร่อย...หอม.." ไอ้วีพึมพำ แล้วลากปลายนิ้วของมันไปที่รักแร้ เรื่อยไปตามชายโครง แล้วล้วงล้ำผ่านซอกมุมของบั้นท้ายเข้าไป
"โอ.."หญิงสาวหลุดปากอุทานออกมา
"เสียวใช่มั๊ยน้องพัช เสียวแล้วจะไปฝืนอยู่ทำไม ร้องออกมาเลย ไม่ต้องอายพวกเราหรอก ตอนนี้ ใครๆก็รู้กันหมดแล้วว่าพัชน่ะร่าน จะเสแสร้งเป็นคนดีไปอีกทำไม หือ"
"ไม่ ปล่อยฉันนะ" พัชร้องคร่ำครวญ
"อย่าทำดัดจริตไปหน่อยเลย ถ้าเธอไม่เงี่ยน ทำไมเธอแฉะขนานนั้นล่ะพัชจ๋า"
พัชไม่ตอบ สติกระเจิดกระเจิง ปล่อยให้เนื้อตัวอ่อนปวกเปียกอยู่ในวงล้อมพวกมัน ครั้งนี้พวกมันไม่ได้ทำกับเธอรุนแรงเหมือนเมื่อครั้งที่อยู่ในโรงเรียน พวกมันจงใจกระตุ้นอารมณ์เธอ หญิงสาวรู้สึกหัวใจเต้นโครมคราม ทรวงอกสะท้อนขึ้นลงถี่ยิบ ขณะที่พวกมันคนหนึ่งก้มลงไปสวมกอดอย่างหื่นกระหาย พัชร้องไห้โฮราวกับคนที่กำลังหัวใจแตกสลาย
ไอ้ปอก้มลงคว้าเอาทรวงอกอวบอิ่มของพัชแล้วขยำอย่างมันส์มือ แล้วเขี่ยเล่นไปมาที่หัวนม ไอ้เก่งขยับเข้ามาเบียดไอ้หมูวีเพื่อแย่งมันดูดน้ำหวาน พัชตัวสั่น ทั้งเหงื่อและน้ำตาผุดขึ้นเต็มใบหน้าผุผาด
"เสียวแล้วก็สนุกไปเลยพัช"
"ดอกทองแท้ๆนะพัช ทำเป็นไร้เดียงสา"
"ปากสวย ดูดให้เราหน่อยนะ" ไอ้เก่งพูด ขยับตัวขึ้นไป ของมันตั้งผงาดอยู่ตรงหน้าพัช มันป้อนเข้าริมฝีปากบางเข้าไป ส่วนไอ้วีเลื่อนไปอยู่ข้างล่าง ย่อเข่าลงเล็กน้อย ให้ความหนุ่มแน่นของมันอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะเหม็ง นั่นคือลากไปตามเส้นทางอันชุ่มฉ่ำภายนอก ผ่านจุดเล็กๆอันเปรียบประดุจหัวใจสำคัญ แล้วก็ผลุบหายเข้าไปข้างใน

เมื่อไม่มีประโยชน์ที่จะขัดขืน พัชจึงหยุดดิ้นรนอย่างสิ้นเชิง ความรู้สึกรักนวลสงวนตัวเริ่มสูญเสียไปทีละน้อย จนในที่สุดก็ไม่สามารถจำแนกได้ระหว่างความเจ็บและความเสียว มันผสมปนเปกันไปหมด ...
'อูยย...ทำไมมันเสียวขนาดนี้ .นี่....นี่..เรากำลัง.จะกลายเป็น...ร่านไปจริงๆแล้วหรือ'

หญิงสาวคิดในใจอย่างขมขื่น ไม่มีครั้งไหนเลยที่เธอจะหมดความเชื่อมั่นในตัวเองแบบนี้
''รักนวลสงวนตัวคือศักดิ์ศรีลูกผู้หญิง' มันเคยเป็นความเชื่อมั่นที่ทำให้เธอหยิ่งผยอง ไม่เคยหวาดหวั่นอะไรเลย แม้จะตกอยู่ภายใต้สถานการณ์ยากลำบากอย่างไร เธอไม่เคยต้องวิตกกังวลเพราะในอดีตที่ผ่านมามีแต่ผู้ชายจำนวนนับไม่ถ้วนที่พยายามมารบเร้าหรือทำกรุ้มกริ่มจะหาเศษหาเลยด้วย
แต่บัดนี้เธอต้องตกเป็นผู้แพ้โดยสิ้นเชิง พวกมันทำให้เธอรู้สึกเช่นนั้น มันเป็นภาวการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกจริง เธอยอมรับการจัดการทุกประการของพวกมันอย่างน่าละอาย

"พัชจ๋า..ความสนุกเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นนะจ๊ะ"

. . . . . . .

ในขณะที่พัชกำลังโดนรุมข่มขืนอยู่นั้น รถบีเอ็มทรงสปอร์ทสีดำคันงามก็แล่นเข้ามาจอดในบริเวณบ้าน แล้วหญิงสาวตาคม ในชุดสวยเก๋สุดเฉี่ยวยิ่งกว่ารถ ก็ผลักบานประตูออกมา เธอคือ "อรรุจิ" อาสาวสุดเซ็กส์ซี่ของพัชรินทร์นั่นเอง

==========