ตอนที่ 2 พรรณวดีจับผิด

ไกรวิทย์ลืมตาขึ้นและพบว่าตัวเองยังนอนเปลือยล่อนจ้อนอยู่บนเตียง เรื่องระหว่างเขาและสาวิตรีเมื่อบ่ายวานวาบเข้ามาในสมอง เขายิ้มออกมาเมื่อหวนคิดถึงเหตุการณ์อันซ่านเสียวนั้นท่อนควยก็พองตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาหันไปมองที่นาฬิกาข้างเตียงก็พบว่าเป็นเวลาเที่ยงตรง ป่านนี้คนอื่น ๆ คงออกจากบ้านไปหมดแล้วยกเว้นสาวิตรี
"พี่สา ผมเองครับ" เขาเดินเข้าไปในครัว เห็นสาวิตรียืนอยู่ตรงซิงค์น้ำก็เลยตรงเข้าไปกอดเอวเธอไว้แน่น
"ปล่อยนะ นายวิทย์!" สาวิตรีผลักเขาออก น้ำเสียงเธอออกโกรธและกลัวปนเปกัน
"เป็นอะไรไปล่ะครับ ก็เมื่อวานนี้...." ไกรวิทย์ยังถามไม่ทันจบก็ถูกตัดบทด้วยจูบของพี่สาวคนโต
"แค่นี้ก่อนนะ ที่เหลือขอต๊ะไว้ก่อน" สาวิตรีพยักเพยิดหน้าไปทางห้องนั่งเล่น
ไกรวิทย์มองตามแล้วก็เห็นปรียานุชนั่งดูทีวีอยู่บนโซฟา เขาหันกลับมามองสาวิตรีแล้วถามด้วยสายตาว่ามันเกิดอะไรขึ้น "วันนี้ทำไมพี่นุชอยู่บ้านล่ะครับ ปรกติน่าจะอยู่ที่ทำงานนี่นา"
"วันนี้ที่ร้านเขาปิดช่วงเช้าน่ะ นุชเขาก็คงจะอยู่บ้านจนถึงบ่ายสามโมง เธอคงจะต้องอดใจรอหน่อยนะจ๊ะ" สาวิตรีสอดมือลงไปตรงเป้าน้องชายแล้วบีบขยำท่อนเอ็นเขาผ่านกางเกงยีนส์
ไกรวิทย์พยักหน้า โล่งอกที่พี่สาวคนสวยไม่ได้โกรธเรื่องเมื่อวาน และเมื่อฟังจากน้ำเสียงแล้วยังมีเค้าว่าจะได้เล่นเสียวกับเธออยู่ ไกรวิทย์เดินเข้าไปนั่งข้าง ๆ ปรียานุชโดยเธอขยับตัวเว้นที่ให้ "วันนี้พี่นุชไม่ไปทำงานเหรอครับ?" เขาถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว
"ว่างถึงบ่าย 3 น่ะจ้ะ กะว่าจะนอนดูทีวีไปเรื่อย ๆ กว่าจะถึงเวลา" น้ำเสียงเธอนิ่ม ๆ หวาน ๆ ตามสไตล์ปกติของเธอ
ได้ยินแบบนั้น ไกรวิทย์ก็อดผิดหวังไม่ได้ วันนี้เขาคงไม่มีโอกาสอยู่เพียงลำพังกับสาวิตรีเพราะพรรณวดีเลิกงานในช่วง 3 โมงครึ่งถึง 4 โมงครึ่ง ถ้าเขากับสาวิตรีเย็ดกัน เธอก็อาจกลับมาเจอได้ "อ๋อ" ไกรวิทย์ใช้ความคิด "แล้วพี่นุชไม่ไปฟิตเนสเหรอครับ" เขาชี้นำ หวังว่าปรียานุชจะเห็นดีด้วย
"ไม่ล่ะจ้ะ ไม่อยากออกแรงเยอะ ๆ วันที่ทำงานกะบ่าย เพราะหมดแรงทุกทีตอนกลับบ้าน" ปรียานุชทำลายความหวังของพ่อน้องชายที่จะได้มีรอบสองกับสาวิตรี
สาวิตรีเดินเข้ามาตอนปรียานุชพูดจบพอดี "เฮ้อ เสร็จซะที" เธอเดินไปนั่งเก้าอี้ตรงข้ามกับน้องชายและน้องสาวของเธอ
ไกรวิทย์หันไปมองและได้รับรอยยิ้มหวานซึ้งจากพี่สาวคนโตกลับมา เขายิ้มตอบ สาวิตรีหันไปมองปรียานุชที่กำลังดูทีวีโดยไม่สนใจเธอและไกรวิทย์ เธอส่งจูบให้พ่อน้องชายซึ่งก็ยิ้มกว้างแล้วส่งจูบกลับมา โดยพยายามไม่ให้มีเสียงจุ๊บปาก
สาวิตรีรู้สึกกางเกงในเธอเริ่มเปียกแฉะจากการที่เธอกับน้องชายเล่นหูเล่นตากัน ยิ่งมีน้องสาวที่ไม่รู้เรื่องมานั่งอยู่ข้าง ๆ ด้วยแล้วมันยิ่งเร้าอารมณ์มากขึ้นไปอีก
สองชั่วโมงผ่านไป ทั้งคู่ยังคงหยอกเย้าเร้าอารมณ์กันโดยไม่รู้เบื่อ ยิ่งนานสาวิตรีก็ยิ่งกล้ามากขึ้น เธอเริ่มลูบคลำบีบเคล้นส่วนต่าง ๆ บนเรือนร่างตัวเองในขณะที่ไกรวิทย์จ้องมอง เขาได้แต่หวังว่าสาวิตรีคงจะได้ใช้ความระมัดระวังไม่ให้ปรียานุชเห็นการกระทำที่ค่อนข้างโจ๋งครึ่มของเธอ
พอบ่ายสองโมงครึ่ง ปรียานุชก็ลุกขึ้นบอกว่าเธอต้องไปทำงานแล้ว ทำเอาไกรวิทย์ดีใจเนื้อแทบเต้นที่กำลังจะได้มีโอกาสลิ้มลองของจริงเสียทีหลังจากที่ได้แต่โลมเลียด้วยสายตามานาน เขากระวีกระวาดส่งปรียานุชออกไปนอกประตูก่อนจะรีบเดินกลับมานั่งข้างสาวิตรีที่ย้ายมานั่งบนโซฟาตอนที่ปรียานุชเดินออกไป "เมื่อเช้าเธอทำอะไรจ๊ะ หือ" สาวิตรีถามน้องชายขณะที่เขาเดินมานั่งข้างเธอบนโซฟา
"ผมลืมตัวครับ พอเห็นพี่ผมก็เงี่ยนขึ้นมาเลย" ไกรวิทย์ขยับเข้าใกล้เธอ
"จริงหรือจ๊ะ บังเอิญจัง พี่เองพอเห็นเธอก็เกิดอารมณ์ขึ้นมาเหมือนกัน" มือของพ่อน้องชายมาป้วนเปี้ยนอยู่ตรงเต้านมอวบอิ่มของเธอ ริมฝีปากเขาจูบไซ้ซอกคอเธอ
"โอวว์" ไกรวิทย์ครางเมื่อพี่สาวคนสวยวางมือแหมะลงตรงหว่างขาเขา สาวิตรีบีบควยที่แข็งจนปวดเบา ๆ ไกรวิทย์จูบไซ้ซอกคอเธอหนักขึ้นและเริ่มลูบคลำขยำขยี้ปทุมถันที่ไม่มีชุดชั้นในห่อหุ้มของเธอผ่านเสื้อยืดสีฟ้าตัวบางที่เธอสวมอยู่
"อูยยย ดีจังเลยวิทย์จ๋า" สาวิตรีสูดปากครางกระเส่าด้วยความเสียวซ่านที่แล่นไปทั่วตัวเมื่อไกรวิทย์บีบบี้หัวนมเธอใต้เนื้อผ้าบาง ๆ
สาวิตรีเลื่อนมือไปที่หลังศีรษะของน้องชายแล้วรั้งลงมาข้างหน้าเธอ ไกรวิทย์ยังซุกไซ้ซอกคอหล่อนโดยไม่หยุดชะงักจนสาวิตรียกศีรษะเขาขึ้นมา ริมฝีปากเขาบดกับริมฝีปากเธอแล้วทั้งคู่ก็แลกจูบกันอย่างดูดดื่ม "ไปต่อกันที่ห้องพี่ดีไหมจ๊ะ" สาวิตรีถอนริมฝีปากแล้วมองสบตาน้องชายแน่วนิ่ง
ไกรวิทย์พยักหน้า
ทั้งสาวิตรีและไกรวิทย์วิ่งขึ้นบันไดพร้อมกับถอดเสื้อไปด้วย เสื้อถูกเหวี่ยงทิ้งบนขั้นบันไดโดยไม่แยแส พอเปิดประตูเข้าไป ทั้งสองก็แลกจูบอย่างร้อนเร่า บดเบียดร่างเข้าหากัน ปลายลิ้นฉกเข้าไปควานหาความหอมหวานในปากของกันและกัน สาวิตรีเป็นฝ่ายผละริมฝีปากออกก่อนเช่นเดิม เธอยึดไหล่อันแข็งแรงของน้องชายเอาไว้แล้วดึงตัวเขาเข้าไปในห้องจากนั้นก็ปิดประตู ไกรวิทย์เดินไปสำรวจเตียงที่อยู่ด้านในทีละเตียง
"นั่นเตียงพี่" สาวิตรีชี้ไปที่เตียงทางขวาซึ่งเป็นเตียงเดี่ยวปูด้วยผ้าปูที่นอนสีขาว มีหมอนฟูนุ่มอยู่สองสามใบ
ไกรวิทย์มองเตียงที่เหลืออีกสองเตียง
"นั่นเตียงภาวิณี" สาวิตรีชี้ไปที่เตียงถัดจากเธอที่อยู่ห่างไปสามฟุต เป็นเตียงเดี่ยวเหมือนกันแต่ผ้าปูที่นอนเป็นสีแดง "ส่วนเตียงนั้นของวิภาวรรณ" สาวิตรีพาไกรวิทย์เดินไปที่เตียงคู่ที่อยู่มุมห้อง "ยัยวรรณได้นอนเตียงคู่เพราะเป็นคนนอนดิ้นอย่างร้ายกาจ" สาวิตรีอธิบาย เธอจูบที่หลังคอน้องชายพร้อมกับส่ายหน้าอกให้เต้านมและหัวนมถูไถกับแผ่นหลังเขา
ไกรวิทย์เพ่งมองเตียงของพี่สาวคนรอง กำลังตัดสินใจว่าจะใช้เตียงไหนเย็ดพี่สาวคนโตดี สาวิตรีเป็นฝ่ายตัดสินใจแทนโดยดันเขาไปที่เตียงของวิภาวรรณด้วยความรุ่มร้อนอยากจะเย็ดกันให้หายอยากก่อนที่พรรณวดีจะเลิกงานกลับบ้าน
พอถึงเตียง ไกรวิทย์ก็หมุนตัวในวงแขนพี่สาวในเวลาเดียวกับที่เธอบดอัดเต้าอวบกับตัวเขา ไกรวิทย์เลื่อนแขนไปหลังเอวเธอแล้วก้มหน้าลงไปดูดอมหัวนมข้างซ้ายไว้จากนั้นก็ช้อนตัวพี่สาวขึ้น สาวิตรีแหงนหน้าเริดเมื่อลิ้นของไกรวิทย์ตวัดเลียหัวนม เธอวางมือบนหลังหัวเขาในขณะที่เขาดูดนมเธอเหมือนเด็กทารกที่ดูดนมแม่ด้วยความหิวกระหาย เธอแอ่นตัวดันหน้าอกขึ้นในจังหวะที่เขากำลังจะเปลี่ยนไปดูดเลียหัวนมอีกข้างหนึ่งพอดี ทำให้ใบหน้าเขาจมหายไปในร่องอกอันอวบอิ่มของเธอ ไกรวิทย์วางร่างพี่สาวลงบนพื้นแล้วหันไปจู่โจมยอดถันอีกข้างโดยไม่รั้งรอ เขาทั้งดูดทั้งเลียอย่างเมามัน สาวิตรีผงกหัวขึ้นมาแล้วกระซิบที่ข้างหูเขา
"อูยย ซี๊ดดดดด วิทย์จ๋า ยังงั้นแหละจ้ะ ดูดนมพี่แรง ๆ สิจ๊ะคนดี พี่เสียวอร่อยเหลือเกิน อาววว์ว์ว์" เธอครางกระเส่าเสียงแผ่วโหยก่อนที่จะแหย่ปลายลิ้นที่อุ่นชื้นกวาดไปทั่วเนื้ออ่อนในรูหูเขา
ไกรวิทย์ดึงมือออกจากเอวพี่สาวแล้วลงมือปลดขอกางเกงยีนส์เธอออกจนมันหลุดลงไปกองที่พื้น สาวิตรีก้าวออกจากกางเกงที่กองอยู่แล้วเขี่ยมันกระเด็นห่างไป ในตอนนี้เธอเหลือแต่กางเกงในสีชมพูตัวน้อยปกปิดร่างสาว เธอเริ่มจูบน้องชายอีกครั้ง ลิ้นอุ่นนุ่มเลียไล้ริมฝีปากเขาก่อนที่จะแทรกเข้าไปตวัดรัดพันกับลิ้นเขาในปาก ไกรวิทย์รับรู้ได้ถึงเต้านมแท้ ๆ ของพี่สาวที่บดเบียดกับหน้าอกของเขาในขณะที่เธอโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อให้ใบหน้าทั้งคู่แนบชิดกันยิ่งขึ้น มือเธอไต่ขึ้นไปตามแผ่นหลังจนถึงสะบักไหล่ในขณะที่มือเขากำลังง่วนอยู่กับการปลดขอกางเกงยีนส์ของตัวเอง
เมื่อเหลือเพียงกางเกงในที่กั้นระหว่างเขาและเธอ สาวิตรีก็กดตัวไกรวิทย์ให้นั่งลงที่ขอบเตียงแล้วเธอก็คุกเข่าอยู่ตรงหว่างขาเขา เธอยื่นมือไปยึดเอวน้องชายไว้ ปากเธอแนบชิดกับหน้าท้องเขา แล้วก็เริ่มพรมจูบ ไล้ลิ้นไปรอบ ๆ สะดือและระดมจูบไปทั่วหน้าท้องเหนือขอบกางเกงใน ทำให้ไกรวิทย์แทบสำลักความสุขจนเป็นบ้า
สาวิตรีลุกขึ้นยืนอีกครั้งในขณะที่ไกรวิทย์ยังคงนั่งอยู่บนเตียง เขาจับขอบยางยืดของกางเกงในพี่สาวยอดเซ็กส์แล้วรูดบิกินี่สีชมพูตัวน้อยลงไปตามเรียวขาอันแข็งแรงแล้วปล่อยให้มันหล่นลงไปกองที่พื้น ในตอนนี้ไกรวิทย์ได้เห็นเนินหีพี่สาวอย่างเต็มตา กระจุกขนหมอยที่เขาได้เห็นเมื่อวานได้มาปรากฏอยู่เบื้องหน้าเขาอีกครั้ง เขาแทรกมือขวาเข้าไประหว่างเรียวขาพี่สาวแล้วเลื่อนมือขึ้นไปบีบขยำเนื้อนุ่มของก้นจนล้นออกมาตามซอกนิ้ว
"โอววว อาววว" สาวิตรีร้องครางออกมาเมื่อเธอรู้สึกว่ามืออีกข้างของเขาลอดตามเข้าไประหว่างเรียวขาแล้วบีบคลำเคล้นคลึงแก้มก้นอีกข้างของเธอ สาวิตรียันมือทั้งสองข้างบนไหล่เขาแล้วเขย่งตัวขึ้นบนปลายเท้าจนเนินหีเธอตรงกับปากของน้องชาย ไกรวิทย์หลับตาลง ปล่อยให้สัญชาติญาณพาไป เขายื่นหน้าแนบปากกับเนินโหนกของพี่สาว ใช้แขนแยกขาอ่อนเธอออกจนแคมหีปลิ้น ลิ้นเขาจะได้สำรวจซอกหลืบเธอได้ถนัดขึ้น สาวิตรีช่วยถ่างขากว้างยิ่งขึ้นอีกเมื่อลิ้นของน้องชายเข้าใกล้แคมหีเธอ กลิ่นหอมหวานของน้ำเมือกโชยมาแตะจมูกเขาในขณะที่ลิ้นของไกรวิทย์สัมผัสกับหีที่ฉ่ำเยิ้มของพี่สาวเป็นครั้งแรก
สาวิตรียึดหลังหัวไกรวิทย์ไว้ในขณะที่เธอโน้มลำตัวท่อนบนไปข้างหน้าจนปทุมถันคู่งามวางอยู่บนหัวเขาโดยหีเธอยังคงอยู่ที่เดิมให้น้องชายคนดีจูบและสำรวจถ้ำโพรงที่น่าหลงใหลนั้นต่อไป
"อาววว์ โอววว์ อูยยย์" เธอร้องครวญครางขณะที่มือเขาลูบคลำบีบเคล้นก้นอันกลมกลึงพร้อมกับแยงลิ้นเข้าไปสำรวจในโพรงหีเธอ สาวิตรีแหงนหน้าเริดเมื่อเขาสัมผัสกับจุดเสียวพร้อมกับร้องลั่นขอให้เขาช่วยเร่งมือยิ่งขึ้น เธอเสียวจนแข้งขาหมดเรี่ยวแรงร่ำ ๆ จะหงายหลังล้มไปเสียให้ได้ สาวิตรีดึงตัวไกรวิทย์ลงมาคุกเข่าอยู่ข้างเตียงซึ่งเขาก็ไม่ยอมปล่อยก้นงอนงามของเธอให้เป็นอิสระในช่วงที่เปลี่ยนท่า หน้าเขายังคงฝังอยู่กับเนินสวาทส่วนแขนยังคงแทรกอยู่ระหว่างขาเรียวยาวของเธอ สาวิตรีครางดังและถี่ขึ้นเมื่อเขาเริ่มบีบขยำเคล้นคลึงแก้มก้นนุ่มเต่งตึงจนเธอต้องแอ่นตัวดันโคกหีบดขยี้เข้ากับใบหน้าเขาซึ่งก็ยังผลให้ลิ้นเขาทะลวงเข้าไปในรูหีเธอลึกเพิ่มขึ้นอีก "โอววว์ อูยยย์ย์ อาววว์ว์ว์ ซี๊ดส์ส์ส์" สาวิตรีร้องระงมลั่นห้องเมื่อหล่อนใกล้ถึงสวรรค์ เธอจับหัวน้องชายไว้แน่นแล้วขยับให้ไปตรงบริเวณที่เธออยากให้ลิ้นเขาสัมผัส
ลิ้นของไกรวิทย์ไปสัมผัสตรงจุดพอดีทำให้เธอถึงจุดสุดยอดน้ำแตกทะลักตัวสั่นระริก มือเธอยังคงจับหัวน้องชายไว้แน่น น้ำหีเปียกเลอะทั่วใบหน้าเขาและไหลย้อยลงไปตามขาอ่อนเธอและท่อนแขนเขา
หลังความเสียวผ่านพ้นไป สาวิตรีดึงตัวน้องชายขึ้นยืนแล้วดันเขาไปนั่งบนขอบเตียง จากนั้นเธอก็ก้าวขึ้นไปยืนคร่อมตักเขาอย่างรวดเร็วโดยเธอต้องเขย่งตัวบนปลายเท้าเพราะขาไม่ยาวพอที่จะวางฝ่าเท้าให้ราบไปกับพื้นได้ไกรวิทย์เป็นฝ่ายนั่งมองขณะที่สาวิตรีทิ้งตัวลงบนควยเขาซึ่งมันก็ลื่นไหลเข้าไปในตัวเธอได้โดยง่าย "อาวว์ อาวว์ โอวว์..." เธอครางออกมาขณะที่เริ่มบดขยี้หนอกหีเข้ากับลำควยเขา ไกรวิทย์จับเอวเธอไว้แล้วใช้ข้อลำที่แข็งแรงช่วยยกตัวเธอเสียบขึ้นลงบนท่อนควยเขา โดยเขายกตัวเธอขึ้นจนถึงเงี่ยงหัวหยักแล้วกดตัวเธอลงมาอย่างแรงจนควยจมหายเข้าไปในรูหีที่ตีบคับจนมิดลำ เสียงครวญครางและเสียงหอบหายใจดังระงมไปทั้งห้องในขณะที่ทั้งคู่ขยับกระเด้ากันอย่างพร้อมเพรียง ไกรวิทย์อมหัวนมของพี่สาวพร้อม ๆ กับบีบขยำแก้มก้นเธอไปด้วยขณะเดียวกันนั้นเขาก็รู้สึกได้ว่าลำควยของเขากำลังถูกโพรงหีของพี่สาวขมิบตอดรัดอย่างแรง ทั้งคู่กำลังใกล้จะถึงสวรรค์ ทั้งเขาและเธอร้องลั่นในเวลาเดียวกับที่พรรณวดีเปิดประตูบ้านเข้ามา
สาวิตรีถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง ส่วนไกรวิทย์ก็กำลังฉีดน้ำควยเข้าไปในโพรงหีพี่สาวคนสวยตอนที่พรรณวดีมาถึงบันได ทั้งสองคนอ่อนระโหยโรยแรงจนไม่ได้ยินเสียงพรรณวดีเดินขึ้นบันไดมา เธอมองเห็นเสื้อยืดถูกทิ้งอยู่บนขั้นบันไดก็เลยหยุดดูอย่างพินิจพิเคราะห์ก่อนจะก้าวขึ้นบันไดต่อไปช้า ๆ เมื่อไปถึงบันไดขั้นบนสุดเธอก็เงี่ยหูฟัง มีเสียงดังลอดมาจากห้องนอนของสาวิตรี ภาวิณีและวิภาวรรณ เธอจึงค่อย ๆ ย่องไปตามทางเดินจนถึงประตูห้องแล้วหมุนลูกบิดประตูเปิดผลั่วเข้าไปข้างใน
"ไงจ๊ะพรรณ" เสียงสาวิตรีทักทายน้องสาว เธอนั่งอยู่ที่ขอบเตียงของตัวเองหันหน้าเข้าหาประตูห้อง
"หวัดดีค่ะ" พรรณวดีมองไปรอบ ๆ ห้อง เห็นไกรวิทย์ยืนอยู่ตรงหน้าต่างกำลังมองลงไปที่ถนน
"วันนี้กลับเร็วกว่าทุกวันนะครับพี่พรรณ" ไกรวิทย์ถอยห่างจากหน้าต่าง
"จ้ะ วันนี้ที่ร้านขายไม่ค่อยดีเลยได้กลับก่อน" พรรณวดีเดินเข้ามาในห้องแล้วมองสำรวจไปรอบ ๆ
"มีอะไรหรือจ๊ะ?" สาวิตรีถามน้องสาวเมื่อเห็นเธอเดินสำรวจไปรอบห้อง
"เปล่าค่ะ" พรรณวดีสั่นหัวปฏิเสธ เธอกล้าสาบานว่าเธอได้ยินเสียงอะไรบางอย่างที่ชั้นสองนี่แหละแต่ไม่รู้ว่ามันมาจากไหน"พี่ทำงานค้างอยู่ ไปก่อนนะ" สาวิตรีเดินผ่านน้องสาวแล้วก้าวลงบันไดไป
"ผมด้วยครับ" ไกรวิทย์ตามพี่สาวคนโตไปติด ๆ
พรรณวดีคิดว่ามันมีอะไรแปลก ๆ แต่ก็นึกไม่ออกว่ามันคืออะไร เธอเดินสำรวจอีกรอบนึงและแล้วกลิ่นอะไรบางอย่างก็ลอยมาแตะจมูก เอ กลิ่นนี้มันคุ้น ๆ นะ พรรณวดีคิดในใจ เธอสูดลมหายใจลึก ๆ อีกครั้ง ชัดเลย กลิ่นนี่มันเป็นกลิ่นเฉพาะที่ได้จากการเย็ดกันเท่านั้น พรรณวดีนั่งลงบนเตียงแล้วใช้ความคิด
ที่ชั้นล่าง สาวิตรีกับไกรวิทย์ปรึกษากันในครัว "เกือบไปแล้วซิ" ไกรวิทย์ใช้หลังมือปาดเหงื่อบนหน้าผาก
"ไม่ต้องกลัวขนาดนั้นหรอกนายวิทย์ พรรณเขาจับผิดเราไม่ได้หรอก" สาวิตรีพูดอย่างมั่นใจ พยายามจะปลอบน้องชายที่กำลังกังวล
"แต่ก็เกือบไปนะพี่สา ถ้าเราใส่เสื้อผ้าช้าไปกว่านี้อีกนิดเดียว พี่พรรณคงเข้ามาเจอตอนเรากำลังเย็ดกันพอดี" ไกรวิทย์เถียงพี่สาว
"แต่สุดท้ายพรรณเขาก็จับเราไม่ได้ ถ้าเธอกลัวนักล่ะก็ เราเลิกยุ่งกันก็ได้นะจะได้ไม่ต้องเกิดปัญหา เอาแบบนั้นมั้ยล่ะ นายวิทย์" สาวิตรีถาม ในใจอยากได้ยินไกรวิทย์ตอบปฏิเสธแต่ก็เผื่อใจไว้ถ้าเขาตอบตกลง
"ไม่ครับ" ไกรวิทย์สั่นหน้าปฏิเสธ "ผมไม่อยากเลิก"
"พี่เองก็เหมือนกันจ้ะ งั้นต่อไปเราก็ระมัดระวังกันให้มากกว่านี้ละกันเนอะ" สาวิตรีหัวใจพองโตด้วยความดีใจที่น้องชายไม่อยากเลิกยุ่งกับเธอ
หลังจากนั้นอีกไม่นาน พรรณวดีก็เดินลงบันไดมา "ไงจ๊ะสองคน วันนี้ทำอะไรกัน" เธอเอ่ยปากถาม
"ก็นิดหน่อยน่ะจ้ะ" สาวิตรีตอบอย่างอารมณ์ดีขณะอุ่นพิซซ่าในไมโครเวฟ
"ง้านเหรอ" พรรณวดีลากเสียงยาวแล้วส่งยิ้มแบบมีเลศนัยให้ไกรวิทย์ซึ่งสีหน้าเต็มไปด้วยรอยพิรุธ
"อาหารเย็นเสร็จแล้วจ้า" สาวิตรียกถาดพิซซ่าออกจากไมโครเวฟมาวางบนโต๊ะ "ลงมือกันได้เลย" ไกรวิทย์กับพรรณวดีหยิบไปคนละชิ้น ส่วนสาวิตรีเดินไปสวมชุดฟิตเนสตรงประตู
"อ้าว พี่สาไม่เอาสักชิ้นเหรอ" พรรณวดีถามพี่สาวคนโต
"ไม่ล่ะจ้ะ พี่กินไปบ้างแล้ว ต้องไปฟิตเนสเอามันออกไปเสียหน่อย" พูดจบก็สวมชุดเสร็จพอดี หิ้วกระเป๋าสะพายพร้อมออกเดินทาง
"แน่ใจเหรอครับว่าจะไม่เอาสักชิ้นน่ะ" ไกรวิทย์ถามเสียงสั่นเมื่อรู้ว่าต้องอยู่กับพรรณวดีสองคน และต้องปกปิดความลับระหว่างเขากับสาวิตรีโดยไม่มีสาวิตรีคอยช่วยเหลือ
"ไม่ล่ะจ้ะ ไม่ต้องเป็นห่วง" สาวิตรีบุ้ยปากส่งซิกฯ ให้ไกรวิทย์รู้ว่าที่เธอพูดไปนั้นมีความหมายว่า 'ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก เธอทำได้อยู่แล้ว'
"ปล่อยพี่สาเขาไปเหอะนายวิทย์ ให้เขาเอาไขมันส่วนเกินออกไปบ้างก็ดีเหมือนกัน" พรรณวดีพูดแบบหยิกแกมหยอกพี่สาวคนโต
ไม่นานนัก สาวิตรีก็ออกไปนอกบ้านทิ้งให้พรรณวดีอยู่กับไกรวิทย์เพียงลำพังที่โต๊ะอาหาร ไกรวิทย์ออกอาการกระสับกระส่ายอย่างเห็นได้ชัด "ไงจ๊ะ วันนี้สนุกไหม?" พรรณวดีถาม
"ก็ดีครับ" ไกรวิทย์พยักหน้า
"แล้ววันนี้เธอทำอะไรบ้างล่ะ"
"ก็ไม่มีอะไรมากครับ"
"เธอเข้าไปทำอะไรในห้องพี่สา?"
"เอ่อ...คือว่า..พี่สาเขาจะให้ผมดูอะไรตรงถนนน่ะครับ"
"บนถนนเหรอ อ้อ อะไรล่ะ?"
"อะไรน่ะอะไรเหรอครับ?"
"ก็อะไรที่มันอยู่บนถนนที่พี่สาเขาอยากให้เธอดูน่ะ"
"เอ่อ ก็ไม่มีอะไรหรอกครับ ผมคิดว่า เอ้อ พี่สาเขาบอกว่ามีคนชกกันแต่พอผมไปดูเขาก็เลิกชกกันไปแล้ว"
"คนชกกัน?"
ไกรวิทย์พยักหน้า"พี่ไม่ยักเห็นใครอยู่บนถนนตอนกลับมาถึงบ้าน"
"ผม เอ้อ ไม่รู้ อ้า ไม่รู้สิครับ"
"เลิกโกหกได้แล้วนายวิทย์ เธอน่ะโกหกไม่เก่งเอาซะเลยนะ" พรรณวดีพูดตรง ๆ จ้องเขม็งไปที่น้องชายที่นั่งกระสับกระส่ายอยู่บนเก้าอี้
"หมายความว่าไงครับ ผมไม่ได้โกหกนะพี่พรรณ จริง ๆ นะครับเชื่อผมเถอะ" ไกรวิทย์ระล่ำระลักตอบ
"เธอกำลังโกหกพี่ ไม่ต้องมาปฏิเสธเลย" พรรณวดีบอกกับน้องชายที่เห็นชัด ๆ ว่ากำลังโกหกเพื่อเอาตัวรอดไปแบบน้ำขุ่น ๆไกรวิทย์ทนแรงกดดันต่อไปไม่ไหว เขาวิ่งขึ้นบันไดไปที่ห้องตัวเองแล้วปิดประตูดังโครม จากนั้นก็กระโจนขึ้นไปบนเตียงซุกหัวลงกับหมอน พรรณวดีเปิดประตูเดินเข้าไปในห้อง เธออดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นเขานอนคว่ำหน้าซุกกับหมอน เธอเดินช้า ๆ เข้าไปหาเขา วางมือลงบนหลังขาอ่อนแล้วออกแรงบีบ หัวของไกรวิทย์สะบัดออกจากหมอนแล้วหันไปมองพี่สาวที่กำลังยิ้มให้เขาอย่างอ่อนหวาน
"ไม่ต้องกลัวหรอกนายวิทย์ พี่รู้ว่าเธอไปทำอะไรมาและอยากบอกให้เธอรู้ว่าพี่ไม่คิดว่ามันเสียหายอะไร" พรรณวดีบีบนวดขาอ่อนเขาต่อ
"โอ๊ยพี่พรรณ ผมขอโทษครับ"
"ไม่ต้องขอโทษหรอก ก็พี่บอกเธอแล้วไงว่าพี่ไม่สนเรื่องระหว่างเธอกับยัยนุช"
"ว่าไงนะ ผมกับพี่นุชเหรอ ไม่ใช่หรอกครับ" ไกรวิทย์ส่ายหน้า "ผมกะพี่สาตะหากล่ะ"
"เธอกับพี่สางั้นเหรอ! ตายจริง พี่คิดว่าเธอแอบไปมีอะไรกับยัยนุชแล้วถูกพี่สาจับได้ซะอีก" พรรณวดีตกใจมากกับคำสารภาพของน้องชาย
"แล้วทำไมพี่พรรณถึงคิดว่าเป็นผมกับพี่นุชล่ะ?"
"ก็ยัยนุชชมเธอให้พี่ฟังออกบ่อย ว่าเธอน่ารักบ้างล่ะ โตเป็นหนุ่มแล้วหล่อบ้างล่ะ สารพัดจะชื่นชมเธอ พี่ก็เลยเดาเอาว่าเป็นยัยนุชตอนที่ได้กลิ่นในห้องพี่สา คิดว่ายัยนุชกลับมากินข้าวเย็นที่บ้านแล้วเธอสองคนก็...แต่กลับเป็นเธอกับพี่สา..." พรรณวดียังทำใจไม่ได้
"ขอโทษครับพี่พรรณ ผมไม่น่าทำให้พี่เสียใจเลยครับ" ไกรวิทย์ขอโทษพี่สาวอีกครั้ง
"ไม่ต้องขอโทษพี่หรอก วิทย์" พรรณวดีลุกขึ้นจากเตียง ไกรวิทย์รีบลุกขึ้นแล้วขยับไปชิดหลังพี่สาวเพื่อจะได้อธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น "พี่พรรณครับ ผมเสียใจที่เกิดเรื่องนี้ขึ้นแต่..อือม์ม์ม์..." คำพูดของไกรวิทย์ขาดหายไปเมื่อริมฝีปากของพรรณวดีปิดปากเขาเสียสนิท ลิ้นอุ่นนุ่มของเธอตวัดรัดพันกับลิ้นของเขาแล้วควานไปรอบ ๆ โพรงปาก
"นี่พี่ทำอะไรผมน่ะ?" ไกรวิทย์โพล่งออกมาเมื่อพรรณวดีถอนริมฝีปากออกแล้วสบตาเขายิ้ม ๆ
"ถ้าเธอไม่รู้ว่านี่คือการจูบ เธอกับพี่สาคงไปไม่ถึงไหนกันละมั้ง" เธอโอบแขนรอบคอน้องชายเบียดบดตัวเองเข้ากับตัวเขา
"แล้วพี่จะทำอะไรผม" ไกรวิทย์ถามเสียงสั่น

ขอบคุณครับ

ทั้งหมดกะกินน้องชายตัวเองทั้งหมดเลยหรือนี่