โอ้พี่สาวที่รัก ตอนที่ 3

[err]

ตอนที่ 3 สุดคอหอยภา
ไกรวิทย์สะดุ้งตื่นตอนสาวิตรีนั่งลงข้างเขาบนเตียง เขาหลับสนิทในสภาพเปลือยเปล่ามา 4 ชั่วโมงตั้งแต่ได้ร่วมรักกับพรรณวดีพี่สาวคนสวย
"พ่อน้องชายตัวดี เธอทำอะไรหลังพี่ออกไปข้างนอก หือ" สาวิตรีถามอย่างเอ็นดู พร้อมกับนวดไหล่เขาเบา ๆ
ไกรวิทย์ส่งยิ้มให้ เขายังคงอ่อนเพลียจากการร่วมรักอย่างดุเดือดเมื่อหลายชั่วโมงก่อน "ไม่มีอะไรนี่ครับ" เขาตอบพี่สาวคนโตสุดเซ็กซี่ยิ้ม ๆ
"อ้อ งั้นที่ยัยพรรณมาเม้ากับพี่ว่าเธอสองคนได้เอากันมันส์หยดน่ะคงเป็นเรื่องโกหกน่ะสิ" เธอดุนตัวเขาอย่างขี้เล่น
"โอ๊ย พี่พรรณบอกพี่สาเหรอครับเนี่ย" ไกรวิทย์พรวดพราดลุกขึ้นนั่ง
สาวิตรีพยักหน้าตอบคำถามของน้องชาย
"ขอโทษจริง ๆ ครับพี่สา ผมไม่อยากให้เรื่องระหว่างเรามีปัญหาเลยจริง ๆ" ไกรวิทย์พูดกระสับกระส่าย
"ไม่เป็นไรจ้ะวิทย์ พี่ไม่ได้ว่าอะไร ตอนยัยพรรณบอกเรื่องนี้กับพี่ ดูเธอมีความสุขมาก พี่ก็เช่นกัน" สาวิตรีลูบแขนน้องชายด้วยความรักใคร่
ไกรวิทย์ค่อยยิ้มออกมาอย่างโล่งอกที่พี่สาวคนโตไม่ได้โกรธที่เขานอกใจไปมีความสัมพันธ์กับพี่สาวคนอื่น เฮ้อ ชีวิตเรานี่มันช่างวุ่นวายสับสนเสียเหลือเกิน เขารำพึงรำพันในใจเมื่อคิดถึงสถานการณ์ในปัจจุบัน
"เอาล่ะ พี่ว่าตอนนี้เธอน่าจะหลับต่ออีกสักหน่อย พี่จะบอกคนอื่น ๆ ว่าเธอไม่ค่อยสบายอยากนอน จะได้ไม่มีใครมารบกวน ดูเธอเหนื่อยเอามาก ๆ นะ" สาวิตรีจูบหน้าผากไกรวิทย์แล้วดึงผ้าห่มมาคลุมให้ เขาผล็อยหลับไปตั้งแต่ตอนที่สาวิตรีจับผ้าห่ม เธอยิ้มแล้วเดินออกไปจากห้อง หันมาส่งจูบให้เขาก่อนจะปิดประตู
ไกรวิทย์ตื่นขึ้นมาตอน 9 โมงเช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดที่สาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาทำให้เขาต้องหรี่ตามองหาเสื้อผ้า จนในที่สุดก็เจอเสื้อยืดสีขาวและกางเกงยีนส์สีซีด หลังจากใส่เสื้อผ้าแล้วก็เดินลงมาชั้นล่าง
"อรุณสวัสดิ์จ้ะวิทย์ เช้านี้เป็นไงบ้าง" ภาวิณีพี่สาวคนสุดท้องนี่เอง
"ก็.. ก็ดีอยู่ครับ" ไกรวิทย์นั่งลงที่โต๊ะ "คนอื่น ๆ ไปไหนกันหมดล่ะครับ"
"อ๋อ แม่ พี่วิ พี่พรรณ พี่นุชไปทำงาน พี่ดาไปมหา'ลัย ส่วนพี่สาบอกว่ามีธุระที่ไหนก็ไม่รู้ เห็นบอกว่าจะกลับมาตอนค่ำ ๆ" ภาวิณีบอกน้องชายขณะที่เธอหยิบชามและกล่องคอร์นเฟลกส่งให้น้องชาย
"ขอบคุณครับพี่ภา" เขาเริ่มเตรียมอาหารเช้าของตัวเอง ภาวิณียกนมสดมาให้ เธอวางมันลงบนโต๊ะข้าง ๆ ไกรวิทย์ "ขอบคุณครับ" เขาคว้าขวดนมแล้วเทลงไปในชามแบบไม่ยั้ง
ภาวิณียิ้มตอบ "ไม่เป็นไรจ้ะ น้องชายคนดีของพี่ สำหรับเธอ แค่นี้เรื่องเล็ก" เธอนวดหลังให้เขา ตาเธอเป็นประกาย เปลือกตาสั่นระริก แต่น่าเสียดายที่ไกรวิทย์มองไม่เห็น
"ทำไมวันนี้พี่ภาอยู่บ้านล่ะครับ" ไกรวิทย์ถามพี่สาว สวาปามอาหารเช้าไปด้วย
"วันนี้พี่ไม่มีเล็กเช่อร์ ทางมหา'ลัยเขามีปัญหาในการสอนวิชานี้ก็เลยงด ทำไมเหรอ"
"เปล่าครับ แค่สงสัยเฉย ๆ ไม่มีอะไรหรอก" เหตุผลจริง ๆ ก็คือ เขาหวังจะได้มีโอกาสงาม ๆ กับสาวิตรีหรือพรรณวดี แต่ก็คงเป็นไปไม่ได้ เพราะภาวิณีอยู่บ้านคนอื่น ๆ ออกไปข้างนอกกันหมด
"อือม์ แล้ววันนี้เธอมีแผนทำอะไรหรือเปล่า" ภาวิณีถาม มือก็ปัดปอยผมเล่น
"เอ่อ อืม ก็คงเหมือนเคยแหละครับ นั่งย่อยอาหารสักพัก แล้วทำงานบ้าน แล้วก็นั่งพักเหนื่อย" ไกรวิทย์สาธยายชีวิตประจำวันให้พี่สาวฟัง
"ไม่เอาน่าวิทย์ ข้างนอกอากาศดีออก ไปทำอะไรนอกบ้านกันดีกว่าน่า" เธอชี้ไปนอกหน้าต่าง แสงแดดจ้า ท้องฟ้าไร้เมฆ
"ไม่ล่ะครับ" ไกรวิทย์พูดหงอย ๆ
"ไม่รู้ล่ะพี่จะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว ในบ้านอบอ้าวจะตายไป พี่ว่าจะออกไปอาบแดดซะหน่อย เธอจะอาบแดดกับพี่ด้วยก็ได้นะ" ภาวิณีเอื้อมข้ามไหล่ไกรวิทย์ไปหยิบชามที่ว่างเปล่าแล้วเอาไปวางที่ซิงค์น้ำ
นี่พี่ภากำลังให้ท่าเรารึเปล่าเนี่ย ไกรวิทย์คิดในใจขณะมองตามพี่สาวที่เดินไปที่บันได เธอเหลียวหลังมามองแล้วยิ้มอย่างน่ารักเมื่อเห็นไกรวิทย์มองตาม
ไกรวิทย์ใจหายวาบมือเท้าเย็นวูบเมื่อเห็นภาวิณีเดินกลับลงมาในชุดบิกินี่ เนื้อผ้าสีส้มของบิกินี่มันแนบเนื้อจนเหมือนกับไม่ได้ใส่อะไรเลย ภาวิณียิ้มขณะเดินผ่านพ่อน้องชายที่จ้องมองเรือนร่างเธอตาไม่กะพริบ หน้าอกเธอถึงจะไม่ใหญ่เท่ากับสาวิตรีแต่ก็ยังถือว่าอวบอิ่มน่าดูน่าภูมิใจ
ไกรวิทย์ไม่อยากเชื่อเลยว่าตัวเองจะไม่เคยสังเกตเห็นว่าภาวิณีเป็นสาวน้อยที่หวานหยาดเยิ้มเช่นนี้มาก่อน เขามองตามสะโพกที่บิดไหวไปมาขณะที่เธอเดินออกไปที่สวน แสงแดดที่สาดส่องยิ่งช่วยเน้นส่วนโค้งส่วนเว้าในร่างกายเธอให้เด่นสะดุดตายิ่งขึ้น ไกรวิทย์หลับตาลงแล้วสะบัดหัวแรง ๆ พยายามจะสลัดภาพพี่สาวออกไปจากสมอง แต่เพราะเธอเป็นสาวน้อยที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจชาย มันจึงยากกว่าที่คิด แถมควยเขาก็ดันคิดแบบเดียวกันซะอีก เพราะในตอนที่ภาวิณีตะโกนเรียกเขาจนสะดุ้งตื่นจากภวังค์ ท่อนเอ็นของเขากำลังพยายามจะดันตัวเองออกมาจากกางเกงให้ได้
"นี่วิทย์ เธอจะมาหรือไม่มากันแน่" เสียงภาวิณีดังมาจากสวน
"เอ้อ เอาไว้ก่อนดีกว่าครับพี่ภา ตอนนี้ผมยังไม่มีอารมณ์" ไกรวิทย์ตะโกนตอบ พยายามคิดถึงเรื่องที่ไม่เจริญหูเจริญตาเพื่อลดอาการตุงที่หว่างขา
"หือ พี่บอกให้เธอมาช่วยทาครีมกันแดดให้ นี่แสดงว่าไม่ได้ฟังที่พี่พูดเลยใช่ไหม" ภาวิณีตะโกน ไกรวิทย์เพิ่งรู้สึกตัวว่าเขาไม่ได้ใส่ใจฟังจริงๆ นั่นแหละ
"ได้ครับพี่ภา ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ ขอเวลาแป๊บเดียว" เขาตะโกนตอบ พยายามสูดลมหายใจเข้าออกลึก ๆ ยาว ๆ เพื่อให้ท่อนควยอ่อนตัวลง ใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าเขาจะสามารถสลัดภาพพี่สาวสุดเซ็กซี่ออกไปจากสมองได้นานพอที่จะทำให้ควยเขากลับสู่สภาพปกติ เมื่อเดินออกไปที่สวนก็ได้ยินเสียงพี่สาวตะโกนเรียก เขายกมือขึ้นป้องตากันแดด "มาแล้วครับ จะให้ผมทำอะไรเหรอ"
"ก็มาช่วยทาครีมกันแดดให้พี่ไงล่ะ" เธอพูดเนิบ ๆ ฉุนเฉียวที่พ่อน้องชายตัวดีไม่ได้ใส่ใจฟังที่เธอพูด
"อ๋อ เหรอครับ แล้วครีมอยู่ไหนล่ะ" ไกรวิทย์พยายามเลี่ยงไม่มองพี่สาวที่นอนหงายอยู่บนผ้าที่ปูบนพื้นหญ้า
"นั่นไง" ภาวิณีชี้ขวดเล็ก ๆ ที่อยู่ด้านซ้ายของเธอห่างไปประมาณสองสามฟุต "ช่วยทาบาง ๆ ที่หลังพี่นะ"
ไกรวิทย์เดินตรงเข้าไปหยิบครีมกันแดดขึ้นมา หลังจากอ่านวิธีใช้ เขาก็เดินไปคุกเข่าลงข้างๆ ตัวพี่สาว ภาวิณีลุกขึ้นนั่งโน้มตัวไปข้างหน้า หันหลังให้ไกรวิทย์ทาได้ถนัด ๆ ตอนที่เธอลุกขึ้นนั่ง ปทุมถันคู่งามทิ้งตัวลงมาสั่นกระเพื่อม มันช่างงามตระการตาเสียนี่กระไร เต้านมเต่งตึงคัพ DD คลุมด้วยเนื้อผ้าสีส้มเบาบางของบิกินี่ ยอดถันดันตัวใต้เนื้อผ้าดึงดูดความสนใจ สายตาไกรวิทย์ถูกเต้าอวบที่กำลังไหวกระเพื่อมของพี่สาวดึงดูดไว้เสียแล้ว เขานั่งคุกเข่าอยู่ข้าง ๆ โดยไม่สามารถละสายตาไปจากเรือนกายอันน่าพิศวงนั้นได้
ภาวิณีเอี้ยวตัวกลับไปก็เห็นน้องชายตัวดีกำลังมองสำรวจเรือนร่างของเธอ เธอยิ้มด้วยใบหน้าที่แดงซ่านอย่างเขินอายที่ถูกจ้องมองปานจะกลืนกิน โดยปกติแล้วภาวิณีเป็นคนขี้อาย เธอไม่ชอบให้ใครมาจ้องมองหรือเข้ามาทำก้อร่อก้อติกกับเธอ ก็เลยไม่คุ้นเคยกับการถูกจ้องตรง ๆ แบบนี้
ไกรวิทย์หน้าแดงด้วยความอายที่ถูกจับได้ว่าจ้องมองเรือนร่างของพี่สาว "ทาได้หรือยังครับ" ไกรวิทย์ถามพร้อมกับเทครีมลงในมือ
"จ้ะ" ภาวิณียิ้มแบบไม่ค่อยแน่ใจในตัวเอง
ไกรวิทย์ถูมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกันเพื่อให้เนื้อครีมกระจายทั่วฝ่ามือแล้ววางมือลงบนหลังของพี่สาวผู้น่ารัก เขาเริ่มนวดครีมลงบนไหล่ ภาวิณีก้มหัวและแยกผมที่ปรกคอออกเพื่อให้ไกรวิทย์สามารถทาครีมบนหลังคอเธอได้ถนัด เขานวดไล่จากไหล่ที่ขาวเนียนขึ้นไปยังลำคอก่อนจะลากมือลงไปตามร่องกลางหลัง
"โอววว" เธอครางออกมาเมื่อรู้สึกว่ามือน้องชายกำลังนวดหลังเธอเน้น ๆ ภาวิณีเอื้อมไปข้างหลัง ดึงมือเขามาวางบนหน้าท้องที่เนียนเรียบของเธอ "ช่วยทาตรงนี้ด้วยนะจ๊ะ"
ไกรวิทย์พยักหน้าแล้วเริ่มลงมือนวดหน้าท้องพี่สาว ภาวิณีครางออกมาอีกครั้ง
อารมณ์ของไกรวิทย์เริ่มคุโชนขึ้นมาอีกเมื่อได้ยินพี่สาวครวญคราง มือเขาเริ่มเคลื่อนตัวเข้าใกล้เต้านมของเธอด้วยความลืมตัว แต่เขาก็หยุดมือเมื่อสัมผัสกับปทุมถันของภาวิณี
ภาวิณีแหงนหน้าร้องครางออกมาด้วยความสุขเมื่อมือน้องชายสัมผัสเต้าอวบของเธอ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอถูกมือชายสัมผัสลูบไล้ ในวันคล้ายวันเกิดครบ 18 ปี เธอเคยยอมให้เพื่อนชายลูบคลำหน้าอกเธอนอกบราตอนที่อยู่ในรถหลังงานเลี้ยงวันเกิด เขาเกิดอารมณ์อยากจะร่วมรักกับเธอ แต่เนื่องจากเธอเป็นคนขี้อายและไม่เคยมีประสบการณ์ทำนองนี้มาก่อนพอเขาถอดบราออกแล้วเริ่มบรรเลงเพลงจูบ เธอก็ตกใจกลัวจนผลักเขาออก ในตอนนั้นดูเขาไม่ค่อยพอใจนัก แต่ภาวิณีก็ขอเจรจาต่อรองโดยเธอจะดูดควยให้เขาแต่จะไม่ให้ทำมากไปกว่านั้น เขาตอบตกลงและเธอก็พยายามดูดควยให้ดีที่สุดแม้ว่าใจจริงจะไม่อยากทำก็ตาม เขากดหัวเธอไว้แน่นในขณะที่น้ำควยแตกทะลักไหลลงคอเธอจนเธอสำลักและต้องกลืนมันลงไป ถัดจากนั้นอีกสองสามวัน เขาก็บอกเลิกกับเธอโดยบอกเหตุผลว่าเขาพบคนใหม่ที่ยอมทำตามใจเขาทุกอย่าง ในตอนนั้นภาวิณีเสียใจมากแต่ก็ทำใจได้ในที่สุด ณ.เวลานี้ น้องชายแท้ ๆ ของเธอกำลังสัมผัสเต้านมเธอ แม้ว่าเจตนาจะไม่เหมือนกัน แต่มันก็เป็นสัมผัสที่เธอชอบอยู่ดี
ไกรวิทย์ลูบมือที่เปรอะครีมกันแดดไปทั่วปทุมถันคู่งาม ทิ้งรอยฝ่ามือขนาดใหญ่ไว้บนเนื้อผ้าเบาบางที่ปกปิดกายเธอ เขารู้สึกได้ถึงยอดถันที่เริ่มแข็งตัวสู้มือเขาในขณะที่พี่สาวคนงามสูดปากครางกระเส่า พอรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่ เขาก็รีบชักมือกลับทันที เขาอยากจะลุกขึ้นแล้วเดินหนีไปเดี๋ยวนั้นเลย แต่สภาพควยเขาในตอนนี้มันไม่เอื้ออำนวยให้ทำเช่นนั้นได้ เพราะถ้าเขาลุกขึ้นยืน ภาวิณีก็คงเห็นควยเขาตุงกางเกงและคงรู้ว่าเขาก็กำลังรู้สึกแบบเดียวกับเธอ
ภาวิณีหันไปมองน้องชาย เขาหลบหน้าเธอด้วยความรู้สึกผิดส่วนเธอเองก็ยิ้มอย่างเคอะเขินแล้วขบริมฝีปากล่างของตัวเอง ไกรวิทย์หันกลับไปมองจ้องตาเธอตรง ๆ เตรียมจะขออภัยในสิ่งที่ทำลงไปก็พอดีกับที่ภาวิณีโน้มตัวไปข้างหน้าวางมือบนไหล่แล้วประทับจูบลงบนริมฝีปากเขา
ดวงตาของไกรวิทย์เบิกกว้างเมื่อเขาถูกพี่สาวจุมพิตอย่างนุ่มนวลโดยมีเพียงริมฝีปากสัมผัสกันเท่านั้น ไม่มีการใช้ลิ้น เขารู้ว่าพี่สาวคนนี้ไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเองเท่าไหร่นักและไม่ค่อย (หรือไม่เคย) มีประสบการณ์ด้านนี้กับใครมาก่อน ดังนั้นเขาจึงประหลาดใจที่เธอกล้าทำแบบนี้แต่ก็ไม่กล้าจะรุกเร้าเธอให้มากเกินไป ตัวเขาเองก็ยังตกใจไม่หายกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น