เช้าตื่นขึ้นมาดิฉันค่อนข้างอ่อนระโหยพอสมควร ก็เนื่องจากนอนน้อยไปหน่อย
เจอพ่อในตอนเช้า
"เป็นไงวิ..เมื่อคืน..."
"เรียบร้อยพ่อ..หุ่นเป็นตัวเรียบร้อย.."
"อื้อ..ลูกนี่มีแววนะ..ถ้าเป็นผู้ชายคงรับสืบทอดวิชาจากพ่อได้ทั้งหมด น่าเสียดายจัง..."
"ลูก..สืบทอดพ่อไม่ได้เหรอ..."
"เป็นผู้หญิงมันค่อนข้างลำบากนะลูก เย็นนี้มาเรียนวิชาที่ 3 กันดีกว่า"
"เหรอพ่อ..วิชาอะไรละ.."
"ปล่อยคุณไสยกับกันคุณไสยไง เอาไว้ตอนเย็นพ่ออธิบายให้ละเอียด"
"งั้นเดี่ยวลูกเตรียมตัวไปมหาลัยนะพ่อ.."
"จ้า..."

ดิฉันขับรถไปมหาลัยตั้งแต่เช้า
ไปถึงเพื่อนยังไม่มากันเลย ภาพหุ่นคู่ของแก้วกับอ๊อด จากเหตุการณ์เมื่อวานวนเวียนเข้ามาในสมอง
ดิฉันไม่อยากเชื่อว่าแก้วเพื่อนดิฉันยอมอ๊อดง่าย ๆ แบบนั้น

ขณะนั่งคิดหาเหตุผลโน้นนี่วุ่นวาย ทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองซักนิด
"วิ..วิ.."
ดิฉันหันไปตามเสียง
"อ้าว..แก้วนะเอง..กำลังอยากคุยด้วยอยู่เลย..."
แก้ว หรือ กาญจน์กรอง เพื่อนสนิทของดิฉันรีบนั่งลงข้าง ๆ แล้วจับแขนดิฉันเขย่าถามว่า

"มีไรเหรอวิ..."
ดิฉันส่ายหน้า จ้องตาแก้วเขม็งแล้วพูดว่า
"เมื่อคืนแก้วไปนอนกับอ๊อดมาใช่หรือเปล่า..."
แก้วมีอาการตกใจ ตาเบิกโพรง
"วิ..เอาอะไรมาพูด..."
"วิรู้นะแก้ว..เมื่อคืนเราฝึกวิชาของพ่อเราเห็นอ๊อดกับแก้ว บอกเราซิว่าจริงหรือเปล่า.."
แก้ว..หันรีหันขวาง ก้มหน้ามองพื้นแล้วกระซิบบอกดิฉันเสียงแหบ ๆ ว่า
"ใช่..วิ..เมื่อคืนเราไปมีอะไรกับอ๊อดจริง ๆ ตัวเห็นอะไรมั่งละ..."
"เราเห็นอ๊อดซุกตรงนั้นของเธอ..แล้วก็เธอนั่งทับเค้า..."
แก้วเงยหน้าขึ้นมองแล้วพยักหนักรับ พร้อมสารภาพว่า

"อื้อ..วิ..เรา..เรา..ทำกันอย่างที่เธอว่าเลย..เธอนี่เก่งจริง ๆ เห็นหมดเลยเหรอ..."
"บ้า..เธอปล่อยตัวเกินไปหรือเปล่า..อ๊อดนะไว้ใจได้เหรอ.."
"เรารักเค้านะวิ..อ๊อดเค้าดูแลเราทุกอย่างเลย ไม่ว่าพ่อ-แม่ พี่น้องเรา แล้วก็ตัวเราเองเค้าช่วยเอาไว้แล้วเค้าขอเรา.."
"เธอเลยยอม..."
แก้วพยักหน้า
"แล้วเธอสนใจอนาคตตัวเองมั่งหรือเปล่า..."
แก้วพยักหน้าอีกนั่นแหละ
"สนใจสิวิ...เราต้องทำเพื่อพ่อแม่พี่น้องเรานะ..."
แก้วมองหน้าเรานิ่ง แล้วพูดว่า
"งั้น..วิช่วยเราหน่อยซิ..ช่วยทำเสน่ห์ให้เราหน่อยนะวิ.."

"ถึงเราจะเรียนมาจากพ่อ..แต่เราก็ยังไม่เคยเอามาใช้เลยแก้ว..."
"ก็เธอช่วยเราไงละ จะได้ทดลองวิชาของเธอไปด้วย.."
ดิฉันคิดดูก็ดีเหมือนกัน เป็นการทดลองวิชาที่เรียนมา
ความจริงเพียงดิฉันทำหุ่นขึ้นมา 3 คู่เท่านั้นเอง
ดิฉันมองตาแก้วแล้วพยักหน้า แต่ก็แกล้งพูดแซวว่า

"เมื่อคืนเธอเร่าร้อนเหลือเกินนะเพื่อน..."
แก้วหัวเราะแล้วทุบแขนฉันเบา ๆ แล้วพูดว่า
"เธอไม่เคย...เธอไม่รู้หรอก..เสียวใจแทบขาด.."
"จริงอ๊ะแก้ว..เธอสุด ๆ ละซิ..."
แก้วพยักหน้าแล้วกระซิบบอกดิฉันว่า

"เธอจะดูหรือปล่าวละ..แก้วให้อ๊อดถ่ายคลิ๊ปเอาไว้ตั้งหลายคลิ๊ป.."
"บ้า..เธอกล้าถ่ายด้วยเหรอ.."
"อื้อ..อยู่ในเครื่องเรานี่แหละ.."

แก้วเอาหูฟังโทรศัพท์มาเสียบที่หูดิฉันแล้วจัดการเปิดคลิ๊ปยื่นส่งให้ดิฉันดู
"ตอนนี้กำลังปลอดคน..ไม่เชื่อก็ดูซิ..."
พอแก้วกดเพลย์คลิ๊ปเท่านั้น เสียงซี้ดซ๊าด ๆ ดังเข้าไปในหูดิฉันทีที

ภาพของอ๊อดคร่อมสะโพกเพื่อนดิฉัน แล้วโหย่งก้นขย่มเธอจนมีเสียงดังพ๊าบ ๆ
เลนส์กล้องซูมไปที่เต้านมไม่โตนักของแก้วที่กระเพื่อมขึ้น ๆ ลง ๆ

จากนั้นคนถ่ายก็เอากล้องไปจ๋อที่เนินสาว
เค้าถ่ายให้เห็นท่อนของเค้าที่เสียบเข้าไปภายในของแก้ว
อ๊อดขยับชักเข้าชักออกอย่างเมามัน พร้อมมีเสียงเอฟเฟกซ์ซี้ดซ้าด ๆ ดังระงม

กล้องมาอยู่ในใกล้ ๆ ตัวอ๊อดเสียงครางซี้ด ๆ ๆ ชัดเจน
ดิฉันเงยหน้าขึ้นมองแก้วแล้วพูดว่า
"เธอนี่เหลือเกินเลยนะเพื่อน..."

"ก็บอกแล้วเรารักเค้า..แล้วเค้าก็ดีกับเรามาก ๆ แล้วก็ถึงใจเราด้วย"
"ใช่ซิ..ครางใหญ่เลยเธอ.."
"ก็มันเสียวนิวิ..เธอไม่เคยไม่รู้หรอก มันยิ่งกว่ายาเสพติด..เราขาดมันไม่ได้แล้วหละ.."
"ดูซิกระแทกใหญ่เลย..."
"นั่นนะเราจะถึงสวรรค์แล้ววิ... เออ..เดี่ยวเรามา..เธอเปิดดูไปก่อนก็แล้วกัน มีอยู่เกือบ 10 คลิ๊ป"

แก้วลุกขึ้นแล้วเดินจากไป
ช่วงนั้นพอดีที่ยังเช้าอยู่คนอื่น ๆ ยังไม่มา ดิฉันเลยเปิดดูไปทีละคลิ๊ป ๆ จนหมด
แต่ละคลิ๊บมันไม่กี่นาทีเอง แล้วอ๊อดก็ถ่ายเฉพาะตอนสำคัญ ๆ เท่านั้น
ดูแล้วเลือดสาวของดิฉันก็ยิ่งซู่ไปทั้งตัว
ดิฉันรู้สึกว่าเหมือนมีอะไรวิ่งจี๊ดจากก้นกบไปตามกระดูกสันหลัง

ตรงนั้นของดิฉันคงแฉะอีกแน่นอน

"เป็นไงเธอดูแล้ว..."
"เธอนี่สุดยอดจริง ๆ ทำเอาอ๊อดร้องใหญ่เลย..."
"อ๊อดสอนให้เราทั้งนั้นแหละวิ...แล้วดีออกจะตายไป มันส์มาก ๆ เลย.."
"หลงเค้าละซิ..."
แก้วพยักหน้าส่งสายตาเว้าวอน
"ช่วยเราด้วยนะ..."
"เออ..เห็นแล้วสงสารแกแก้ว..เกิดเค้าทิ้งละก็แย่เลย...เราช่วยเธอเพื่อนเอง..."
แก้วยิ้มระรื่น
"ขอบคุณมากวิ..ป้องกันไว้ก่อนดีกว่าแก้นะ.."

วันนั้นเข้าเรียนมาตามปกติ ดิฉันอดหันไปมองอ๊อดไม่ได้
พอเห็นก็นึกไปถึงหุ่นขี้ผึ้ง แล้วก็ภาพในคลิ๊ป
ดิฉันอยากให้วันนี้รีบ ๆ ผ่านไปเร็ว เพราะมีสิ่งสำคัญ 2 อย่าง
อย่างแรก พ่อจะสอนวิชาปล่อยคุณไสย กับการป้องกันคุณไสย
อย่างที่สอง ดิฉันตัดสินใจจะทำหุ่น 3 คู่เพื่อช่วยแก้วเพื่อนรักของดิฉัน

พอเรียนวิชาสุดท้ายจบ ดิฉันรีบออกมาจากห้องเพื่อไปขึ้นรถและรีบขับเพื่อกลับบ้าน
ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงดิฉันก็เอารถเข้ามาจอดในบ้านเรียบร้อย
ดิฉันเดินเข้าไปหาพ่อ
"พ่อจ้า..สวัสดีจ้า..ลูกมาแล้ว..."
"โชคดีมีสุขลูก..."
"มาเรียนกันเลยดีกว่าพ่อ..เวลามีน้อย..."
"จะไม่นั่งพักมั่งเลยเหรอ.."
ดิฉันส่ายหน้า พ่อจึงจูงมือให้ดิฉันเดินตามไปเข้าห้องพิธีที่ดิฉันเคยเข้ามาตั้งแต่เด็ก

เมื่อนั่งกันเรียบร้อย พ่อก็พูดขึ้นว่า
"วิชาปล่อยคุณไสยคือวิชาที่เราสามารถนำเอาวัตถุสิ่งของโดยใช้พลังจิตสลายให้เป็นอนูแล้วส่งไปอยู่ในตัวของผู้อื่น"
ดิฉันนั่งฟังด้วยความตื่นเต้นสนใจ
"แต่การที่จะนำวัตถุเข้าไปนั้น เราจะต้องใช้พลังจิตของเราเข้าไปปลดปล่อยการเกาะเกี่ยวของโมเลกุล
ของวัตถุให้แยกออกจากก้นก่อน การทำแบบนั้นทำได้โดยพลังจิตกับพลังอาคมที่เป็นสื่อของจิต
เข้าไปกระทำการ สรุปขั้นแรกเราสลายโมเลกุล ขั้นที่สองคุมสภาพ ขั้นที่สามคือการส่ง"

"พ่อ..นี่เป็นวิทยาศาสตร์เลยนะ..."
"ก็วิทยาศาสตร์เค้ายังทำแบบนี้ไม่ได้..แต่พลังจิตที่เค้าพิสูจน์ชัดไม่ได้ทำได้มานานชั่วกัปกัลป์แล้ว"
ดิฉันพยักหน้ารับอย่างตื่นตระหนก

ต่อมาพ่อให้ดิฉันจดจำอาคมที่กำกับซึ่งมีทั้งหมดแค่ 9 คำเท่านั้นเอง
วิธีการท่องก็เหมือนเดิม คือ ท่องให้อาคมกับจิตรวมเป็นหนึ่งเดียว
ซึ่งก็ใช้เวลาไม่กี่วันดิฉันก็สามารถที่จะเดินอาคมที่ว่านี้ได้

...................

"วิ..เธอว่าไงละที่จะทำเสน่ห์ให้เรานะ..."
"เออ..เราต้องไปขออนุญาตพ่อก่อนนะแก้ว..."
"ถือว่าช่วยเรานะ..."
"เออ ๆ แกถ่ายคลิ๊ปมาให้เราดูอีกก็แล้วกันนะ..ถือเป็นค่าทำพิธีะ..."
ดิฉันพูดแล้วก็หัวเราะขำ ๆ แก้วเขยิบเข้ามาชิดตัวดิฉันแล้วกระซิบที่ข้างหู
"แก้ว..วันนี้ตอนเย็นเรานัดกับอ๊อดไว้แล้ว..เราจะตั้งกล้องถ่ายให้เธอดู.."
"เออ..ดี..อย่าให้ตายคาอกละ..."
"วิเองละ..ไม่คิดจะมีแบบเรามั่งเหรอ..."

ดิฉันส่ายหน้า..แก้วหัวเราะร่วนแล้วพูด
"มีแล้วจะรู้ว่ามันส์พญาคะ..."
แก้วหัวเราะหึ ๆ ก่อนที่จะรีบเดินจากไป

ตั้งแต่ได้เห็นหุ่นแก้วกับหุ่นอ๊อด ต่อมาก็ได้ดูคลิ๊ปของจริงเสียงจริง
เฮ่อ..มันครั่นเนื้อครั่นตัวยังไงก็ไม่รู้...แต่ก็กลัว ๆ กล้า ๆ
ไม่ใช่ไม่มีรุ่นพี่ เพื่อน ๆ หรือหนุ่ม ๆ มาจีบหรอกนะ ความจริงนะมีเยอะไป
แต่ดิฉันไม่ให้ความสนใจ มุ่งหน้าแต่เรียนกับฝึกไสยของพ่อเท่านั้น
ดิฉันจึงมีแต่เพื่อน

เย็นนั้นดิฉันขับรถกลับมาบ้าน
พอดีคุณพ่อกำลังรับแขก ก็ไม่ใช่ใครหรอกนักการเมืองใหญ่นั่นเอง
แต่ไม่ทราบว่าเจ้านักการเมืองสากกระบือดินคนนั้นมันมาทำอะไร
หรือจะมาให้พ่อช่วยมันสำรวจหาทองอีก
ดิฉันทราบว่าพ่อปฏิเสธมันไปหลายครั้งแล้วตั้งแต่ 3-4 ปีก่อน

ดิฉันเลี่ยงไปอีกทางเพื่อไม่ให้เจอกับแขกที่มาหาพ่อ
เข้ามาอยู่ในห้องแล้วเรียบนั่งสมาธิ
ทบทวนอาคมที่พ่อสอนมาทั้งหมด
ไปทีละบท ๆ จนจิตดิฉันเข้าสู่สมาธิเต็มภูมิ

ดิฉันแน่วแน่อยู่ในสมาธิจิตขั้นสูงนานนับชั่วโมง จึงถอนออกมาภูมิปกติ
ตอนนี้จิตใจดิฉันปลอดโปร่งแจ่มใจอย่างที่สุด เรียกแม้เข้มปกก็แทบจะได้ยิน
ซึ่งไม่ใช่ได้ยินด้วยหูนะ แต่เป็นการได้ยินด้วยจิตที่ฝึกมาดีแล้ว
ดิฉันนั่งสงบนิ่งในภาวะปกติครู่หนึ่ง จึงลุกขึ้นเดินออกจากห้อง

สส.สากกระบือดินที่มาหาพ่อกลับไปแล้ว
"พ่อ..แขกพ่อกลับไปแล้วเหรอ..."
พ่อพยักหน้า
"เค้ามาทำอะไรละ..."
"มันจะให้พ่อช่วยนายมัน..."
พ่อพูดแล้วส่ายหน้าอย่างระอา
"พ่อเบื่อไอ้พวกนี้เต็มที่แล้วลูก.."
"พ่อปฏิเสธมันเหรอ..."
พ่อพยักหน้าแล้วพูดว่า
"พ่อบอกมันไปว่า..กฎแห่งกรรมฝืนไม่ได้...อย่าให้ต้องไปเกี่ยวข้องเลย..."
"แล้วมันยอมเหรอพ่อ..."
"มันทั้งขู่ทั้งปลอบพ่อ แล้วบอกว่าถ้าพ่อช่วยนายมันกลับมาได้สำเร็จจะได้ค่าแรง 10 ล้าน..."
"พ่อปฏิเสธ..เราจะเดือดร้อนไหมเนี๊ยะ..."
พ่อส่ายหน้า แล้วหันมาบอกว่า
"พ่อไม่อยากยุ่งกับไอ้พวกนี้หรอก..."
เราเงียบกันไปครู่หนึ่ง

"อื้อ..เออ..พ่อ..เพื่อนลูก..เค้าอยากให้ลูกทำเสน่ห์ให้เค้า ลูกทำให้ได้หรือเปล่า.."
"วิชานี้ลูกเป็นเต็มร้อยแล้วนิ พ่อว่าดีเหมือนกันนะ..ลูกจะได้ทดลองวิชา จะได้มั่นใจ
แต่อย่าไปแยกผัวแยกเมียเค้าละ บาป..."
"คะ..เพื่อนลูก..เค้าไม่อยากให้ผู้ชายคนที่เค้ารักทิ้งเค้านะคะ"

"งั้นทำได้ลูก ลูกแค่ทำหุ่นกำกับจิต กับหุ่นผังจิต 2 คู่ก็พอแบบนี้"
"ทำแค่หุ่นผูกกับหุ่นฝังเหรอพ่อ"
พ่อพยักหน้าแล้วพูดว่า
"ทำเสร็จแล้วเอาไปฝังดินที่ท้ายสวน ฤกษ์คืนนี้ทำได้เลย"
แล้วพ่อลุกขึ้นไปหยิบขี้ผึ้งแท้ในถุงมาให้ดิฉัน

ดิฉันรับถุงผ้าจากพ่อแล้วลุกขึ้นเดินกลับไปห้อง
"พ่อ..วันนี้ลูกจะงดข้าวเย็นนะ..พ่อไม่ต้องรอ.."
"งดอาหารเย็นก็ดีลูก...โอเค.."

เดินกลับไปห้อง เอาถุงผ้าที่บรรจุขี้ผึ้งแท้จากป่าวางไว้บนโต๊ะ
ดิฉันนึกขึ้นมาได้ แก้วบอกดิฉันว่าวันนี้เค้านัดกับอ๊อดตอนเย็น ๆ
ดิฉันหยิบถุงบรรจุขี้ผึ้งลงมา ไปนั่งขัดสมาธิบนเบาะแล้วจัดการปั้นหุ่นชาย-หุ่นหญิง
ขณะที่ปั้นก็บริกรรมกำกับกระแสจิตของดิฉันกับอาคมลงไปในขี้ผึ้ง
จากนั้นจารชื่อพร้อมวันเดือนปีเกิดของแก้วลงบนหุ่นหญิง
จารชื่อพร้อมวันเดือนปีเกิดของอ๊อดลงบนหุ่นชาย
พร้อมกับบริกรรมอาคมกำกับอีกครั้ง

ดิฉันลืมตาขึ้นก็เห็นหุ่นทั้งสองขณะนี้กำลังสมสู่กันอย่างดุเดือด
โดยหุ่นอ๊อดกำลังยืนจับบั้นเอวของหุ่นแก้วแล้วโหย่งทอยก้นของเธออย่างเมามัน
หุ่นแก้วเองฟุบหน้าลงกับอะไรก็ไม่ทราบอาจจะเป็นโต๊ะหรือเก้าอี้
สบัดก้นยักย้ายเป็นดอกไม้ไหวทีเดียว
มันเหมือน ๆ เวลาหมาสมสู่กันยังไงยังงั้น

ดิฉันเห็นกริยาอาการประกอบกับที่ได้ดูคลิ๊ปที่แก้วให้ดิฉันดู
แม้ตัวเองจะไม่มีประสบการณ์มาก่อน แต่ก็โตพอที่รู้อะไร ๆ พอสมควร
หนังเอ๊กซ์ก็แอบเอามาดูบ้างเหมือนกัน

น่าเสียดายที่มีแต่กริยาอาการของหุ่นขี้ผึ้งไม่มีซาวด์ประกอบ
ทำให้ขาดอรรถรสไปมากทีเดียว
แต่พรุ่งนี้แก้วจะเอาคลิ๊บมาให้ดูประกอบ

ดิฉันนั่งดูหุ่นแก้วกับหุ่นอ๊อดสมสู่ไปเรื่อย ๆ อย่างตื่นตาตื่นใจ
จากท่าโก้งโค้ง มาเป็นท่าอุ้ม โดยหุ่นอ๊อดยืนตรง
หุ่นแก้วใช้มือโอบรอบคอ แล้วให้ขาทั้งสองรัดรอบเอวของหุ่นอ๊อด
มือทั้งสองของหุ่นอ๊อดสอดมาโอบรัดสะโพกของหุ่นแก้วเอาไว้
ดูเหมือนท่านี้ ไอ้หนึ่งเคยบอกว่า "ท่าลิงอุ้มแตง"

หุ่นอ๊อดพาหุ่นแก้วที่ขารัดเอวเค้าไว้แน่น จึงเดินเขย่ากันไปเรื่อย ๆ รอบห้อง
ใจก็หวนนึกถึงตัวเองนี่ก็เกือบ 20 แล้วยังไม่เคยแม้แต่ครั้งเดียว
อย่างดีก็แค่บี้เล่นเท่านั้นเอง นึก ๆ แล้วก็อดสงสารตัวเองอยู่บ้างเหมือนกัน

ขณะนี้หุ่นแก้วกับหุ่นอ๊อดเปลี่ยนท่าใหม่อีกแล้ว
โดยหุ่นแก้วอยู่ล่างหุ่นอ๊อดประกบคว่ำหน้าอยู่บน
ส่วนก้นของหุ่นอ๊อดกระดกขึ้นลงเป็นจังหวะรัว ๆ
ในที่สุดหุ่นทั้งก็มีอาการเหยียดเกร็ง จากนั้นก็สงบนิ่งไม่ไหวติง

ดิฉันหยิบไม้รักที่เหลาเป็นปลายแหลมขนาดยาว 3 นิ้วเศษ
ปากดิฉันท่องอาคมด้วยเสียงค่อนข้างดัง
บรรยากาศภายในห้องเหมือนหยุดทุกอย่างนิ่งสนิท
ตรงปลายไม้รักปรากฎประกายเรืองรอง

ดิฉันท่องคำสุดท้ายพร้อมกับปักไม้รักลงบนด้านหลังหุ่นอ๊อด
ท่องอาคมพร้อมกับกดไม้รักลงไปเรื่อย ๆ จนทะลุตัวหุ่นอ๊อดไปยังหุ่นแก้ว
จากนั้นดิฉันรีบเอาด้ายขาวที่เตรียมเอาไว้ก่อนแล้วมัดพันหุ่นทั้งสองที่ถูกเสียบเอาไว้ด้วยไม้รัก

ปากดิฉันท่องอาคมรัวถี่เร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนจบลงที่ "โอมมะกะ"
แล้วเอาหุ่นทั้งสองใส่ลงไปในถุงผ้าสีดำมัดปากถุงทันที
แค่นี้ก็จบพิธีทำหุ่นผูกแล้ว ต่อไปก็เป็นหุ่นผังจิต

ดิฉันหยิบขี้ผึ้งจากในถุงออกมาก้อนหนึ่ง จัดการปั้นหุ่นอ๊อดกับแก้วขึ้นมาอีกชุดหนึ่ง
ปั้นเสร็จก็เอาเข็มจารชื่อและวันเดือนปีเกิดเหมือนเดิม
แต่ที่เพิ่มมาคือดิฉันต้องทำ "ยันต์เก้า" ที่กลางกระหม่อมของหุ่นทั้งสอง
โดยต้องจารทีละนิด ๆ กำกับด้วยอาคมเพื่อผูกจิตของคนทั้งสองเข้าด้วยกัน

ขั้นต่อไปดิฉันจะต้องเอาหุ่นทั้งสองให้หันหน้ากอดกัน
จากนั้นค่อย ๆ นวดขี้ผึ้งทีละนิด ๆ
ขณะนวดต้องกำกับด้วยอาคมบทฝังจิต

บทนี้ค่อนออกเสียงลากยาว ๆ เหมือนโหยหวน
แต่ขณะท่องอาคมด้านนอกมีเสียงลมพัดตึง ๆ เหมือนจะเกิดพายุ
ต่างจากตอนแรกที่ทุกสิ่งทุกอย่างเงียบสนิทไม่ไหวติงใด ๆ

ดิฉันค่อย ๆ นวดหุ่นทั้งสองไปเรื่อย ๆ จนเป็นเนื้อเดียวกันแล้วปั้นเป็นรูปหัวใจ
จากนั้นก็จารชื่อและวันเดือนปีเกิดของพวกเค้าทั้งสองลงบนหัวใจ
แล้วทับด้วยยันต์ผนึกอีกครั้ง

ดิฉันระบายลมหายใจออกจากปาก
เนื่องจากการทำพิธีนี้เป็นครั้งแรกของดิฉัน
แม้จะฝึกกับพ่อมาจนคล่องแล้วก็เถอะ
แต่พอทำจริงก็ยังเกร็ง ๆ ทำให้เสียกำลังมากไปหน่อย
อีกอย่างมันเสียว ๆ กับการสมสู่ของหุ่นอ๊อตกะหุ่นแก้วด้วย

เมื่อไหร่จะมีใครมาทำกับดิฉันแบบนี้บ้างนะ..
แต่ต้องเป็นคนดี ๆ และเป็นคนคนที่รักเราจริง ๆ
เฮ่อ..ไม่แตะตาต้องใจใครสักกะคน...

อ้าว...เมื่อวานพ่อจะสอนวิชาที่ 3 ให้ เรื่องนักการเมืองกับเรื่องทำเสน่ห์ของแก้วทำให้ลืมไปเลย
ไงเย็นวันนี้..ต้องคะยั้นคะยอให้พอสอนให้ได้
วิชาปล่อยคุณไสยกับกันคุณไสยเนี๊ยะ...น่าสนใจจริงวิสาระเอ๊ย..
อิอิอิ
----------------------------------------------------------------

เปลี่ยนจากหุ่นมาเป็นของจริง