โดนน้องนุชปล้ำแล้ว

ในที่สุด น้องนุช ก็ไม่รอดจากมือ ลุงบุญไปได้ 

ซาดิสนี่เอง ลุงบุญแย่แน่ๆ คางเหลืองแน่

น้องนุชไม่เบาเลยเก็บกดจากการแอบดูอิจฉา

สองพ่อลูกนี่แผนสูงกันจริงๆเลย

ลุงบุญเป็นไรนะทำไมสู้น้องนุชไม่ได้

 

ผู้ใหญ่หลอกเด็ก ตอนที่ 18
ไกล้จบแล้วนะครับ เหลืออีกเพียง 2 ตอน


น้องปลาย


น้องอิ๋ว


น้องมาย


น้องฝ้าย


ครูนรินธร


น้องกุ้ง


น้องอีฟ


น้องนุช

ในจำนวนดารารับเชิญที่ร่วมแสดงในซีรี่นี้ ท่าชอบใครครับ


"อ้าวนุช.....จะไปไหนลูก......."   เป็นคำกล่าวทักของลุงบุญที่บังเอิญขับรถผ่านมาเห็นพอดี
"หนู.....เออ......"   น้องนุช กล่าว ขณะคิดไม่ออกว่าจะตอบคำถามลุงบุญอย่างไรดี............
"มา ๆ ขึ้นมา เดี๋ยวลุงไปส่ง....." ลุงบุญกล่าวพลางเปิดประตูรถให้น้องนุช เด็กสาวมีท่าทีลังเล
"ขึ้นมา...โอ้ย...ไม่ต้องกลัวลุงหรอก......."  ลุงบุญย้ำ น้องนุชก้าวขึ้นมานั่งคู่บนกระบะ
"ว่าแต่หนูนุช ไปไงมาไงละ แล้วจะไปไหน.."  ลุงบุญคำยิงคำถาม
"เปล่าค่ะ แค่เซ็ง ๆ เลยออกมาเดินเล่น...."
"เดินเล่น....ลุงว่า ตอนนี้มันห่างบ้านหนูเกือบสองกิโลแล้วนะ...." ลุงบุญกล่าว น้องนุชเงียบ
"ว่าแต่หนูจะไปไหน  หรือจะกลับบ้าน ลุงจะได้ไปส่ง..." ลุงบุญแสดงท่าที จริงใจ ขณะที่สมองแกทำงาน การที่นุชเดินออกจากบ้านมาไกลขนาดนี้ต้องเกี่ยวกับน้องปลายแน่ เพราะเวลานี้ แกพอจะรู้ว่าปลายไปเรียนพิเศษ ที่บ้านครูสุพจน์  .........น้องนุชส่ายหน้า
"มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าลูก......"  ลุงบุญรุกต่อ.....
"เปล่าค่ะ....." น้องนุชปฏิเสธ
"คนเรามีเพื่อนสนิทได้หลายประเภท" ลุงบุญเริ่มเข้าหลักการ จากประสบการณ์ชีวิต  "เพื่อนบางคนเป็นเพื่อนเรียน เป็นเพื่อนเล่น  เป็นเพื่อนกิน เป็นที่ปรึกษา  หรืออาจเป็นแค่เพื่อนที่คอยรับฟัง..... บางครั้งเรามีเรื่องไม่สบายใจ แต่ถ้าเราได้ระบายมันออกมา ก็ทำให้เราสบายใจได้นะ  ถึงแม้เขาอาจช่วยอะไรเราไม่ได้..."
"ค่ะ......"  น้องนุชตอบสั้น ๆ
"ไว้ใจลุงได้นะ.....ถ้าหนูอยากพูดอะไร......"    น้องนุชนิ่งเงียบ รถลุงบุญวิ่งไปตามถนนออกนอกอำเภอ ด้วยความเร็ว เพียง 20 กม./ชั่วโมง
"เรื่องน้องปลายไช่ไหมลูก....."  ลุงบุญกล่าวแทงใจดำ
"ก็ไม่เชิง........" น้องนุชเริ่มตอบคำถาม
"ถ้าลุงเดาไม่ผิด   ส่วนลึกในใจ   นุชกำลังคิดว่าปลายมาแย่งความรักของพ่อไปจากนุช......"
"เปล่าค่ะ......."
"ถามใจตัวเองให้ดีลูก........"  นุชไม่ตอบแต่คิดตาม
".....คลอดเวลา หนูอยากได้อะไร กว่าพ่อจะซื้อให้แต่ละที ยากเย็นแสนเข็ญ.... แต่ทีนัง....." นุ   ชสะดุดคำ เพราะนึกได้ว่า ปลายเป็นลูกลุงบุญ..."แต่นี่น้องปลายเพิ่งเข้ามา หนูเห็นซื้อสร้อยให้เป็นเส้น ๆ..." น้องนุชกล่าว น้ำเสียงเชิงน้อยใจ
"ความรักมันมีหลายแบบ  รับครอบครัว รักคนที่เรารัก แน่นอนการแสดงออกมันไม่เหมือนกัน.....อย่างลุง ลุงก็รักลูกของลุงนะ แต่ลุงก็ไม่เคยซื้ออะไรแพง ๆ ให้  แต่พอคนอื่นที่ลุงรัก ลุงก็พร้อมที่จะให้ได้ทุกอย่าง..."ลุงบุญกล่าว
"คงจะจริง..."  น้องนุชพึมพำ
"จริงแท้เลยละ......ไม่เชื่อน้องนุชลองขออะไรลุงสิ รับรองเท่าที่มีกำลังลุงจะจัดให้นุชทันที...เพราะว่าลุงรักน้องนุช....."   เสื่อเฒ่าเริ่มหยอดคำ
"หรา........งั้นหนูอยากให้พ่อกับปลายเลิกกัน.....ลุงช่วยจัดการที...." 
"ได้เลย....."  ลุงบุญตอบไม่ลังเล...." ลุงจะไปบอกสองคนนั่นให้เลิกกัน....อืมมมม....แต่เค้าจะเชื่อฟังหรือไม่ลุงไม่รู้นะ......"
"โอ้ย....ลุง...แบบนี้ใครก็พูดได้......"  น้องนุชถึงกับหัวเราะ
"เอ้า........"  ลุงบุญหัวเราะบ้าง  "ว่าแต่เรื่องพ่อหนูกับปลาย.....พวกเราต้องเก็บให้ดีนะ ไม่งั้น พ่อหนูจะเดือดร้อน....."
"ว่าแต่ลุงเถอะ  ไม่รู้สึกอะไรบ้างหรือไงที่ลูกตัวเอง........."
"ไม่หรอก....มันเป็นเรื่องของหัวใจ....มันห้ามไม่ได้......"
"แล้วลุงละ  ที่บอกว่ารักหนู...."
"ลุงรักหนูจริง ๆ น้องนุช...." ลุงบุญกล่าว น้องนุชเอียงหน้ามอง บรรยากาศการสนทนาเริ่มดีขึ้น
"แน่ใจหรือค่ะ....นุชว่ามันน่าจะเป็นความใคร่ เสียมากกว่า...." 
"ความรัก...บางครั้งมันก็นำไปสู่ความใคร่.........และความใคร่...หลายครั้งมันก็นำไปสู่ความรัก...."
"แล้วลุงละ....นุชถามจริง ๆ ...ว่าตอนนี้ลุงรู้สึกกับนุช...เป็นความรักหรือความใคร่....ห้ามโกหก..."
"ทั้งสอง....."  ลุงบุญตอบ ตามองไปที่ถนน
"ฮึ ๆ ....แล้วตอนนั้น วันนั้นทำไม...หนูก็ยอมให้ลุงแล้ว  ทำไมลุงไม่เอา...."
"ลุงบอกแล้ว  ถึงลุงเป็นคนแบบนี้....ลุงก็ไม่ฝืนใจใคร..."
"ขอบคุณค่ะ......"  น้องนุชกล่าว
"อยากกลับบ้านยัง....ลุงจะไปส่ง....."  ลุงบุญกล่าวตัดบท   น้องนุชยกมือถือมากดดูเวลา ชั่วโมงกว่าแล้วที่เธอออกจากบ้าน 
"ค่ะ......กลับไปส่งนุช หน้าเซเว่นนะคะ นุชจะเดินกลับเอง...."
"ได้ครับ....สาวน้อย...."  ลุงบุญตอบด้วยเสียงพระเอกหนังไทยสมัยก่อน น้องนุชหัวเราะ ดูอาการแล้ว เด็กสาวอารมณ์ดีขึ้นมาก
"ถามจริง....."  ลุงบุญกล่าว
"ว่าไงคะ..."
"น้องนุชมีแฟนยัง......" 
"ก็มีคุย ๆ บ้างค่ะ...แต่ไม่ถึงกับเป็นแฟน..ลุงคะ นุชเพิ่ม ม.2 เองนะคะ..."  น้องนุชตอบตามความเป็นจริง
"แล้วอย่างลุงละ มีโอกาสเป็นแฟนน้องนุชได้ไหม  น้า......"  ลุงบุญกล่าวเหมือนพูดกับตัวเอง
"นุชบอกตามตรงนะคะ.... อย่างลุง...ไม่ว่าจะเป็นความรักหรือความใคร่  .... ลุงไม่มีวันได้จากนุชหรอกค่ะ"
"ก็ไม่แปลก...." ลุงบุญกล่าว พ่นลมออกจากปาก แสดงอาการผิดหวังเล็กน้อยแล้วกลับคืนสู่ปกติ
"วันใหน น้องนุช ไม่สบายใจเรื่องอะไร หรือเดือดร้อนเรื่องอะไร  ถ้าไม่มีใครก็ให้คิดถึงลุงนะ...คิดเสียว่าลุงเป็นญาติละกัน...."  ลุงบุญกล่าว  แล้วทำความเร็วมากขึ้น มุงหน้ากลับตัวอำเภอ
   สองคน ต่างเพศ ต่างวัย พูดคุยเรื่อยเปื่อย
"แน่ใจนะน้องนุช  ว่าไม่ให้ลุงไปส่งที่บ้าน..."
"ค่ะลุง... ขอบคุณมากนะคะ..." น้องนุชตอบ  พร้อมยกมือไหว้
"ลุงคะ..."   น้องนุชกล่าวขณะที่รถจอดสนิท 
"ว่าไงครับ....."
"เปล่าค่ะ....ไม่มีอะไร...."   น้องนุชกล่าวแล้วเดินจากไป
......................................
......................................
"เที่ยวนี้เป็นไง....."  กุ้งสอบถามปลาย เหมือนเป็นเรื่องธรรมดา
"ดีขึ้นเยอะเลย   .......  "
"กี่ดอก......."  กุ้งซักต่อ
"สอง......"  น้องปลายตอบ
"วางแผนหลอกล่อเอาเงิน เอาสิ่งของจากคนอื่น แม่ว่าไม่ดีนะ มันจะติดเป็นนิสัยถึงตอนโต " กุ้งใช้คำแทนตัวว่าแม่กับน้องปลายได้เต็มปากเต็มคำ เพราะเธอถือว่าปลายเป็นลูกของสามี  "อีกอย่าง เราก็ไม่เดือดร้อนชนิดที่ต้องไปทำแบบนั้น...."  กุ้งกล่าวต่อ
"ก็รู้อยู่    แต่มันสนุกดี อะ.....   เหมือนได้แสดงความสามารถ....."  น้องปลายกล่าว
"ถ้าไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใครก็ดีไป  เห็นว่า  ครูนั่น ถึงกับไปเอ่ยปากขอน้องปลายกันแม่น้อย..."
"อืมมมม....ค่ะ...." 
"ท่าจะเอาจริง......แล้วเราละคิดยังไงกับครูนั่น..."
"เฉย ๆ ค่ะ เอาก็ได้ ไม่เอาก็ได้...แต่เออ..ตาครูนั่น..ถึงลีลาต้องปรับปรุง..ควยใหญ่..กว่าของพ่อนะ....."
   น้องปลายกล่าว ขณะที่กุ้งทำท่าจะเขกหัว ในความทะเล้น
"วันนี้จะนอนที่นี่ หรือกลับบ้าน....."   กุ้งถาม
"กลับไปนอนบ้านคร้า....... รู้อยู่.... ศุกร์- เสาร์  เป็นวันของแม่กุ้ง ที่ต้องกลับมาเติมน้ำเชื้อ หนูไม่อยู่เป็น กขค. หรอกคร้า 
"นังเด็กนี่ ทลึ่งทุกวัน....." กุ้งกล่าวพลางหัวเราะ
"ระวังน้า.......วันที่แม่กุ้งไม่อยู่..อ่ะ  นังอีฟมันจะแอบรีดน้ำเชื้อพ่อกินหมดเสียก่อน  ยิ่งตอนนี้เห็นพ่อกำลังคั่ว พี่นุช ลูกสาวครูสุพจน์อยู่นา....."  น้องปลายกล่าวยั่ว
"ลองดูสิ.....มีคนอื่นนะ แม่ ไม่ว่า  แต่ถ้าหมดแรงไม่เหลือให้แม่.... ละก็.....แม่ตัดโยนให้เป็ดกินทันที......"
.............................................
   ไม่ถึงกับเป็นดาวเด่น ที่ครูทุกคนต้องรู้จัก ดังนั้นการที่เด็กผู้หญิงมานอนปวดท้องในห้องพยาบาล แล้วเด็กบอกให้ครูผู้หญิงแก่ ๆ ในห้องพยาบาล โทรเรียกผู้ปกครองมารับจึงไม่ใช่เรื่องยาก เบอร์ที่ให้ครูช่วยโทร ไม่ไช่ของพ่อ แต่เป็นเบอร์ลุงบุญ .......... เป็นลุงบุญมารับน้องนุช แต่ครูพยาบาลเข้าใจว่าลุงบุญเป็นผู้ปกครองของนุช
"ขอบใจมากนะ ที่ไว้ใจให้ลุงมารับ  แต่ลุงก็ไม่เข้าใจอยู่ดี ว่าทำไม่ไม่เรียกพ่อ แต่กลับเรียกลุง....."
"ไม่มีอะไรคะ  แค่ไม่อยากรบกวนพ่อ  อีกอย่างลุงก็บอกเองว่า ถ้าไม่มีใครให้คิดถึงลุง...."
"อืมมมมม........ แล้วอาการเป็นงบ้าง..ที่บอกว่าปวดท้องนะ.."
"หายแล้ว......"  น้องนุชกล่าว
"เอ้า....งั้นจะกลับไปเรียน หรือกลับไปบ้านดี...."  ลุงบุญถาม
"ที่ไหนก็ได้ค่ะ.....ยกเว้นไปบ้าน  กับไปเรียน....."  น้องนุชตอบ ลุงบุญหันไปมองหน้าเด็กสาว
"นุช....หนูไม่ได้เจ็บท้องไช่ไหม....." 
"ค่ะ.....แค่ เบื่อ ๆ...อยากลองโดดเรียนสักวัน....."
"ไปไหนดี......."
"แล้วแต่ลุงละกัน....."
   ลุงบุญพยักหน้า แล้วเร่งความเร็วของรถ  ตาเฒ่าจอดรถร้านสะดวกซื้อ ให้น้องนุชรอ แกออกมาพร้อมของกินหลายอย่าง
"อ้าว....ลุง....นึกว่าจะพาไปไกล ๆ ที่แท้มาบ้าลุง...."
"ที่นี่ปลอดภัยที่สุด  ไปที่อื่นเดี๋ยวคนที่รู้จักเราเห็นมันจะยุ่ง....."
"จริงของลุง...."  น้องนุชกล่าว แล้วเดินเข้าไปในบ้านลุงบุญทันที ลุงบุญพานุชขึ้นไปชั้นบน เพราะชั้นล่างเป็นที่ที่ครูนรินธรใช้สอนพิเศษให้กับนักเรียน
"ตามสบายนะ น้องนุช.."   ลุงบุญกล่าวพร้อมวางจานของกินลงต่อหน้าน้องนุช
"พ่อไม่เคยไส่ใจนุชแบบนี้เลย...." เด็กสาวลำพึง
"พ่อเค้าอาจงานยุ่งก็ได้....."
"คะ...คงยุ่งมาก  ลุงรู้ไหม วันที่ลุงไปส่งหนู พอหนูเดินเข้าบ้าน หนูไม่เห็นใครสักคน  ....  พ่อพาปลายไปกินข้าวนอกบ้าน กลับมา พ่อไม่รู้ ไม่ไส่ใจ...ด้วยซ้ำว่าหนูหายไปใหน..." น้องนุชกล่าว ตาแดงทำท่าจะร้องให้
   ลุงบุญค่อย ๆ เอามือลูบหัวน้องนุชด้วยความเข้าใจความรู้สึก
"ไม่เป็นไรนะ....."  ลุงบุญปลอบสั้น ๆ " เอ้านั่งลงดู ทีวีดีกว่า ลุงบุญกดเปิด TV เข้าโหมดเชื่อมต่อกับ wifi แล้วเลื่อนไปที่ช่อง ยูทูป จากนั้นก็ส่งรีโมทให้น้องนุช   เด็กสาวนั่งลงที่พื้น โดยเอาหลังพิงโซฟา
" เอากดเลือกดูเลย ลุงไม่ค่อยถนัดหรอก  เป็นแม่กุ้งเค้าซื้อมา...."
   นุชรับรีโมท แล้วเลือกดูหนังเกาหลี  เป็นหนังเกี่ยวกับเรื่องราวความรัก  ลุงบุญถือโอกาสนั่งลงข้าง ๆ ตัวน้องนุช สังเกตอาการ นุชไม่มีอาการที่จะขยับหนี  เด็กสาวใช้สมาธิดูหนัง  ลุงบุญจึงไม่ชวนคุย
   ถึงบทเศร้าก็เศร้าตาม บทตลกก็หัวเราะตาม บทซึ้งก็ซึ้งตาม  ลุงบุญขยับเบียดตัวเข้าไปหาน้องนุช เด็กสาวหันมองแต่ไม่ว่าอะไร มือขวาลุงบุญค่อย ๆ โอบกอดรอบไหลแทนที่น้องนุชจะขัด เด็กสาวกลับขยับตัว เอียงหัวพิงไหล่ลุงบุญเสียเอง เด็กสาวรู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น...... แต่ก็มาที่นี่ด้วยความเต็มใจ.....  ความรักหรือความใคร่ หรือเพียงเพราะเธอต้องการประชดคนเป็นพ่อ.... นุชเท่านั้นที่จะบอกได้ ว่าเพราะอะไร
"ขอดูหนังให้จบก่อนนะคะ...."  นุชกล่าว เมื่อลุงบุญซุกหน้าลงที่ซอกคอ
"อืมมม  นุชก็ดูไปสิลูก  ......."  ลุงบุญงึมงำ ถึงขั้นนี้   แกรู้แล้วว่าน้องนุชไม่ขัด แกจึงเริ่มเป็นฝ่ายรุกทันที มือขวากอดหลัง มือซ้ายลูบไล้ตามเรียวขาของน้องนุช แล้วไปอยุดอยู่ที่เนินอวบอูมในง่ามขาของเด็กสาว  ปากหนาซุกไซ้ซอกคอ  แล้วต่ำลงมาที่อกอูม   เสื้อนักเรียนของเด็ก ม.ต้น กับชั้นในที่กั้นอยู่ ไม่อาจกั้นปากและลิ้นของลุงบุญได้ ตาเฒ่าอมและดูด    .....  ดูดด้วยความสุขสุด ๆ  แต่สาวน้อยอย่างน้องนุชกลับออกอาการอึดอัด  นุชขยับตัวแล้วดึงเสื้อนักเรียนพร้อมยกทรงออกจากตัวเสียเอง  ป้านนมสีน้ำตาลอ่อนขนาดใหญ่ แต่หัวนมเล็ก ๆ ปรากฏต่อหน้าลุงบุญ ชายวัย 54 ประกบปากและลิ้นลงทันที ลิ้นทำงานกับหัวนมแผ่วเบา ปากดูดเบา ๆ มือขวาลูบไล้แผ่นหลัง มือซ้ายสอดเข้ากางเกงในของเด็กสาว.......... ความนุ่มนวลใช้ได้เสมอกับเด็กสาวที่แกเคยผ่านมา....
"อืมมมม.....ลุง...กัดด้วยค่ะ....กัด...เลย....."   น้องนุชกล่าว พลางแอ่นนมเข้าปากลุงบุญ เสือเฒ่าสนองทันที ขบกัดยอดนมของนุช สลับดูดแรงขึ้น
"แรงอีก....อูยยยยย....กัดแรง ๆ.....อืมมมมม....กูบอกกัดแรง ๆ....อา......"    น้องนุชครวยคราง แสดงอาการร่าน สุด ๆ  จนลุงบุญตกใจ  จากที่เป็นฝ่ายรุก กลับตก  เป็นฝ่ายรับ เมื่อน้องนุช ขยับดึง ทึ้งทั้งเสื้อผ้าตนเองและลุงบุญออก จนเหลือแต่ตัว   ร่างเปลือยเปล่าว กอดรัด ฟัดด้วยความรุณแรง 

และแล้วก็เสร็จลุงบุญจนได้

ง่วงมากๆนั่งอ่าน

สุดยอดเลยน้องนุช

งานนี้ตาลุงเจอของจริงเข้าแล้วแน่ๆ

 

น้องนุชมให้ลุงบุญ จนได้

 

งานนี้สงสัยลุงบุญจะโดนจัดหนักเองซะแล้ว