เป็นไงเป็นกันวะ.......
ที่จริงไม่ชอบแกล้งใคร เพราะใจไม่แข็งพอ
ไหน ๆ ก็ตอนจบแล้ว อ่านเลยละกันค่ะ

====================
ตอนที่ 5 The End
====================
ความเดิมตอนที่แล้ว ..............................
"แล้ววัชนอนไหน" เบลเคลื่อนตัวออกจากอ้อมกอดวัช
"แถว ๆ นี้ก็นอนได้ บ้านผมเอง แล้วก็มีอีกห......."
วัชชะงักกับภาพตรงหน้า.....
เบลกำลังรูดซิบถอดแจ็คเก็ตตัวเองออก
ตามด้วยเสื้อเอวลอย
ปลดกระดุมรูดซิบกางเกงยีนส์ .....
เธอถอดออกจนเหลือแต่ชุดชั้นใน....
เผยผิวขาว ๆ สะท้อนกับแสงดาว
เบลค่อนข้างเขินเธอก้มหน้าแล้วพูด
"ช่วยดูแล ลูกแกะน้อย...ด้วยได้ไหมคะ......"

...............................................................

เบลเงยหน้ามาอีกที วัชก็เข้ามาใกล้
"นะคะ...."

วัชกอดเบลไว้ พร้อมกับจูบที่ริมฝีปากเธอ
เต็มไปด้วยความรู้สึกดื่มด่ำ 

จากนั้น วัชก็ละมือจากอ้อมกอด และหยุดจูบเบล 
ก้มลงเก็บชุดเบล แล้วส่งให้เบลถือไว้
แล้ววัชก็อุ้มเบลขึ้น อย่างสบาย ๆ
พาเธอเข้าไปในบ้าน

"ตรงนี้เย็นมาก เข้าไปข้างในดีกว่าครับ"

วัชค่อย ๆ วางเบลลงบนเตียง ห่มผ้าให้ 
แล้วจุ๊บ เบา ๆ ที่หน้าผากเบล

"ฝันดีนะครับ ลูกแกะน้อยของผม.."

วัชเดินไปปิดไฟที่สวิทช์ข้างประตูห้อง

จากนั้น.........


































ก็เดินออกจากห้องไป..............

..............................


11.00 น. ที่สถานีขนส่งเชียงใหม่

สองสาวเพื่อนรัก โผเข้ากอดกัน...

"อีเบล ตกลงมึงไปตายห่าที่ไหนมาเนี่ย...ห๊าาาาา
กูห่วงมึงแทบตาย เงียบหายไปทั้งคืนเลย....."

"เออก็อยู่แถวนี้แหละ ... กูเจอปาฏิหารย์ของกูแล้ว...."

"จิงดิ๊.....นึ่มึงแน่ใจได้ไงเนี่ย"

"เออน่าาาาเรื่องมันยาวววว 
แต่ก็นะ มันก็ต้องให้เวลามาพิสูจน์นั่นแหละ ....
แต่กูรู้สึกดีมากเลยมึง.....
มากูแนะนำให้รู้จัก  .... ...

นี่พี่วัช   พี่วัชนี่มะลิ เพื่อนซี้เบลค่ะ"

"สวัสดีค่ะ "  "สวัสดีครับ"
...............






































































/ />....อ้าว เห้ย..เอางี้เลยเหรอ

-_- ก็บอกให้ดูแล  ก็ดูแลแล้วไงอ่ะ เอาไรอีกหล่ะ........

.....ไม่เอา  อย่างนี้ไม่เอา....

-_- แหม๋...จบเลยไม่ได้เหรอ แบบแตกต่างสักเรื่องนึง เอิ๊ก ๆ
คือจริงๆ คิดมุขไม่ออก ไม่ได้ค่าเรื่องมาหลายตอนแล้ว
คนที่จ่ายค่าเรื่องก็อ้างต้องช่วยทำเวป xonly อยู่นั้นแหละ
ไม่มีอารมณ์จะเขียนฉาก...................หวิว

......น่านะ ต่ออีกหน่อยนะ กำลังจะฟินเบย น๊า นะ นะ นะ

-_- อืม...อ่ะนะ เฮ้อ!....ก็ด้าย.....มะ เอากันใหม่

/ />




















เบลเงยหน้ามาอีกที วัชก็เข้ามาใกล้
"นะคะ...."  เบลออดอ้อน

วัชกอดเบลไว้ พร้อมกับจูบที่ริมฝีปากเธอ
เต็มไปด้วยความรู้สึกดื่มด่ำ 

จากนั้น วัชก็ละมือจากอ้อมกอด และหยุดจูบเบล 
ก้มลงเก็บชุดเบล แล้วส่งให้เบลถือไว้
แล้ววัชก็อุ้มเบลขึ้น อย่างสบาย ๆ  พาเธอเข้าไปในบ้าน

"ตรงนี้เย็นมาก เข้าไปข้างในดีกว่าครับ"

เมื่อถึงห้องที่เบลเปิดไฟทิ้งไว้
วัชค่อย ๆ วางเบลลงบนเตียง แล้วนั่งลงที่พื้นข้างเตียง
เอามือท้าวคาง นั่งคุยกับเบล

"ผมรอได้นะ ... จนกว่าคุณจะทำใจได้"

เบลนอนตะแคงหันหน้ามาทางวัช

"จะแกล้งเบลเหรอ ให้เบลอารมณ์ค้าง เล่นรึเปล่า"

"เปล่า....แต่อยากบอกจริง ๆ ว่าทนได้ รอได้"

วัชมองหน้าเบล แล้วเลื่อนสายตาไปยังส่วนอื่น ๆ
เบลที่มองตาวัชอยู่ จึงค่อย ๆ เอามือลูบหน้าอกตัวเอง
เริ่มขยำนมตัวเองทั้งเสื้อใน
วัชเผลอตัว..กลืนน้ำลายเบาๆ

เบลเอามืออีกข้างค่อย ๆ ลูบไล้เนินด้านบน
เขี่ยสายเสื้อในลงมาที่แขน
แล้วล้วงเข้าไปควักทั้งสองเต้าออกมา
นวด ขยำ เค้น นมเล่น 
โดยมีวัชมองตามตาไม่กระพริบ

"บ...เบล แน่ใจนะว่า ไม่ได้ประชดตัวเอง"...   วัชถามเสียงแผ่ว

เบลลุกขึ้นนั่ง จับแขนวัช แล้วดึงขึ้น

"มานั่งบนเตียงสิ บนพื้นเย็นนะ"
วัชขึ้นมานั่งอย่างว่าง่าย

เบล..เอื้อมมือไปปลดตะขอเสื้อในตัวเอง
ถอดออกวางไว้บนเตียง
แล้วคลานเข้าหาวัช...ช้าๆ..

"วัชก็บอกเองนะ ว่าเบลไม่ได้อ่อนต่อโลก"

เบลถึงตัววัชแล้ว  เธอคุกเข่าตรงหน้าวัช
กอดคอเขาไว้ จูบที่ริมฝีปากวัช เบา ๆ
แล้วกอดศีรษะวัชไว้กับอก ....

จนวัชเอง  ก็เผลออ้าปาก
ไล่งับหัวนมตั้งเต่งที่พุ่งเข้าหา
สองมือเริ่มไขว่คว้า หาเต้าและบีบเค้น

"เบลเป็นอย่างนี้น๊าาาา   .....

กับคนที่ชอบ...ที่ใช่...ถ้าแน่ใจแล้ว....จะสุด ๆ ไปเลย

พี่วัชคิดว่าเป็นคนที่  'ใช่' หรือเปล่าคะ"

พูดเสร็จเบลก็ถอดเสื้อวัชออก
และจัดการกับกางเกงของวัชต่อ

วัชเองก็ถอดกางเกงในเบลออก เหมือนกัน
ร่างเปล่าเปลือยของทั้งคู่คุกเข่า
หันหน้าเข้าหากันบนเตียง

วัชช้อนจูบไปที่ริมฝีปากเบล
เขาลูบไล้เบลด้วยสองมืออย่างถนุถนอม

จากนั้นก็เริ่มงับปลายใบหูเบลเบาๆ เลีย ๆ
ซึ่งทำให้เบลขนแขนลุก ร้องครางออกมาเบา ๆ

"พี่วัชทำอะไรเบลค่ะเนี่ย"

"เค้าเรียกเล้าโลมไง"

"ดีจังเลย.....เบลสยิวมากเลย...อื้ออ.. อือ..."

วัชงับปลายใบหูทั้งสองข้างอย่างใจเย็น
โดยมีเบลครางให้กำลังใจตลอดเวลา

แสดงว่าคงจะเสียวมาก ....
วัชจึงค่อยๆ โอบกอดเบลแล้วสลับที่ ให้เบลค่อย ๆ
ล้มตัวลงนอนหงาย ......

แล้วเขาก็จับมือทั้งสองข้างของเบลยกขึ้นเหนือหัว
เขาใช้มือซ้ายข้างเดียว รวบมือทั้งสองไว้
มืออีกข้างลูบไล้ไปตามร่างกายของเบล

แล้วเขาก็ค่อย ๆ จูบไล้ ไปตามท้องแขน
เบลสยิว จนแขนกระตุก ตัวสั่นสะท้าน
ร้องครวญครางออกมา มันช่างเร้าใจวัชยิ่งนัก

วัชจูบไล้ตามเนื้อราบลื่นเนียนนุ่ม ไปเรื่อย ๆ
ตั้งแต่ท้องแขน..รักแร้ ..ข้างลำตัว...ใต้ราวนม...
แล้ววนขึ้นไปจูบ ที่ยอดปทุม
ดูดเลียปลายถันทั้งที่อ่อนนุ่ม จนชูชัน

เขาทำอย่างนั้นทั้งสองข้าง
เบลเสียวสยิว ร้องครางตลอด
ฟังดูเหมือนแทบจะขาดใจ

แล้ววัชก็ไล่จูบไล้มาจนถึงท้อง.....ท้องน้อย  ...สะโพก
และโคกเนินนาง....

วัชปล่อยมือซ้ายจากแขนเบล
แล้วเลื่อนตัวลงล่างจับขาของเบล...
ยกขึ้น และอ้าออก

เขาจูบไล่ไปตามเรียวขา และท้องขาด้านใน ไล่มาเรื่อย
จนถึงปากประตูสวรรค์

วัชใช้นิ้วเขี่ยกลีบหอยแสนสวยของเบลที่อวบอูมอิ่ม
มีขนปกคลุมอยู่พอประมาณ
แสดงว่าได้รับการดูแลอย่างดี

มีน้ำหล่อลื่นไหลเยิ้มเอ่อออกมาจนถึงกลีบหอย
วัชลองเอานิ้วเขี่ยไปมา 
มันลื่นมาก ๆ เขาเลยใช้สองมือ
แหวกกลีบหอยจนบานออก...

แล้วใช้ลิ้นเลียปุ่มสวาท...

เบลเสียวร้องเสียงหลง ขึ้นคีย์เสียงสูงตลอด

"พี่วัชขาาาาา ทำอารายยยย....
เบลลลเสียวววว...จนถึงปลายนิ้วเท้าาาเลยยย
ซี้ดดดดดดดดดดด......โอยย......
พี่.......ขาาาาาา หนูเสียววววววว
เย็ดหนูเถอะ...........
หนูยอมแล้วววววววเสียวววววเหลือเกิน"

แต่วัชก็ยังเลียต่อไป....
จนเขาสังเกตเห็นว่าหน้าท้องเบล
กระตุก เป็นลอนคลื่น 
และเบลก็ส่งเสียงหอบจนตัวโยนนน

วัช เคลื่อนตัวขึ้นมาจูบริมฝีปากเบล  อย่างดูดดื่มมมอีก
ขณะเดียวกัน ก้อขยับกายท่อนล่างของตัวเอง
มาประชิดประตูชัยเตรียมปล่อยตัว....
แล้วเขาก็กระซิบข้างหูเบล

"เล้าโลมแบบนี้....ชอบไหมจ๊ะ ที่ร้าาาก...."

เขาพูดไป ก็ขยับเอวให้อาวุธถูไถเขี่ยกลีบหอยไปมา
เพื่อให้หัวเห็ดบาน ๆ ของเขา
ได้รับความชุ่มชื้นอย่างทั่วถึง...
ดุ้นเอ็นนั้นแข็งเกร็ง เล็งตรงไปยังร่องสวาท
โดยไม่ต้องใช้มือช่วยจับจ่อเลย


เบลลืมตามองหน้าวัช ด้วยสีหน้าเสียววว....สยิว....สุดๆ....
ผมเผ้ายุ่งเหยิง แต่ก็ยิ่งดู น่ารัก น่าเย็ด ยิ่งนัก

"สยิววววว  มาก ๆ เลยค่ะพี่วัชขา....
เสียววววถูกใจจริง ๆ ....พี่รู้ได้ไง
ว่าแบบบไหน เบลลจะเสียววววว...."

เบลเอามือสองข้างเกาะที่กล้ามแขนวัชไว้
รู้สึกว่าต้องหาจุดเกาะไว้ให้ดี
เพราะพี่วัชใกล้จะเริ่ม
ทำเสียววววอีกแล้ววววว

วัชอมยิ้ม อย่างได้ใจ...

"ก็เบลส่งเสียงบอกพี่ตลอด
พี่ก็ทำตามเสียงครางของเบล เองนั่นแหละ...
แต่เบลครางได้ใจพี่เหมือนกันนะ......พี่ชอบบบบ
เสียงครางของเบล ได้อารมณ์มาก...."

สิ้นสุดคำวัช เขาก็กดสะโพก
เสียบส่งอาวุธเข้าไปช้า ๆ
ภายใน....รู้สึกแน่นเอียด เบียดครูดข้างในร่องสวาท
ที่เต็มไปด้วยน้ำเมือกลื่นใสๆ ช่วยให้หัวเห็ดดอกใหญ่ผ่านเข้าไปโดยง่าย

เบลร้องครางกระเส่าต่อเนื่อง
"โอยยยยยย ซี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด"

"ดะ....เดี่ยววววๆๆ อ๊ะะะะ อื้อออออมมมม"

"เดี๋ยวอะไรจ๊ะที่รัก"

"ตอนนี้เดี๋ยวไม่ได้แล้วววว... เข้าไปมิดแล้วววว"

แต่วัชก็หยุด...ให้เบลพัก...ปรับตัวให้เข้ากับอาวุธเขา
ด้วยการจูบ และนวดขยำเนินนม

ไม่นาน... ร่องของเบลก็เริ่มตอดรัด....
ดุ๊บๆๆ  อยู่ข้างใน...

วัชก็เริ่มจังหวะเด้าเด้ง เสยอาวุธใส่ร่องเบล
เขาใช้กำลัง รักษาจังหวะพอประมาณ

เบลบีบ กำ กล้ามแขนล่ำ ๆ ของวัชไว้
และบีบแรงขึ้นทุกครั้งที่วัชเร่งจังหวะขึ้น
หน้าท้องเบลกระตุกเป็นลอนคลื่น
ครั้งแล้วครั้งเล่า...

เสียงครางของเบล ก็ เรียกได้ว่า ร้องระงม
แข่งกับเสียงเด้าตามจังหวะ ตับๆๆๆๆๆๆ ของวัช

อยู่อย่างนั้น เนิ่นนานน...
ไม่รู้สึกถึงเวลา นาทีที่ผ่านไป

จนในที่สุดเบลก็กระตุกเกร็งไปทั้งร่าง 
เธอโผเข้ากอดวัช จนวัชเสียจังหวะในการซอยต่อ
และต้องหยุดให้เบลผ่อนคลาย ความเสียว
ที่เธอต้องร้องครวญคราง.....
กระตุกเกร็ง จนหอบเหนื่อย...
แต่ดุ้นเอ็นแข็งเกร็งนั้น ยังคงคาค้างอยู่ข้างใน

"พี่วัช แข็งแรงจังเลย.....
โอยยยยย เบลใจจะขาดด.....เลยรู้ไม๊
เสียวนานเหลือเกิน...."

"ชอบไหมละจ้ะ....."

เบลเม้มปาก อมยิ้ม  พยักหน้า....... ซึ่งน่ารักมาก....

"พี่วัชขา...เบลเรียกพี่วัชน๊าาาา"

"จ้า...พี่ก็ชอบ"

วัชจับขาข้างขวาของเบลขึ้น
เพื่อหมุนตัวเบลให้นอนตะแคงเล็กน้อย
แล้วก้มลงงับใบหูของเบลอีก
มือขวาก็นวดขยำนมของเบล
โดยเอานิ้วเขี่ยตรงหัวให้หัวนมชูชันขึ้นมาอีก
เบลครวญครางต่อด้วยความสยิว

วัชกระซิบถามข้างหูเบล

"ต่อเลยนะจ้ะ...ที่รัก"

เบล อมยิ้มหวาน ๆ แล้วเธอก็...พยักหน้า.....
............
......


....... แว่วเสียงเพลง...จากที่ใดที่หนึ่งมาตามสายลม...........

ฉันไม่ใช่ผู้วิเศษณ์
ที่จะเสกปราสาทงามให้เธอ....
ไม่มีฤทธิ์เดช ไม่มีราชรถ เลิศเลอ
แต่ฉันมีใจพิเศษ จะพาเธอผ่าน  คืนนี้  ไป...
ฉันเป็น...เพียงผู้ชาย... คนนี้ที่มีใจมั่นรักเธอ......

โอบกอดฉันไว้ หลับตาผ่อนคลาย ให้สมฤดี....
เราจะบินหนี...ข้ามน้ำทะเลและแดนกว้างใหญ่.....
ดาวพราวดังฝัน....กลางคืนยาวนาน..ราญหัวใจ...
ปล่อยความเหงาไป....ทอดทิ้งใจ....รักจะพาแต่เราไปสองคน......


..................................................................................




11.00 น. ที่สถานีขนส่งเชียงใหม่

สองสาวเพื่อนรัก โผเข้ากอดกัน...

"อีเบล ตกลงมึงไปตายห่าที่ไหนมาเนี่ย...ห๊าาาาา
กูห่วงมึงแทบตาย เงียบหายไปทั้งคืนเลย....."

"เออก็อยู่แถวนี้แหละ ... กูเจอปาฏิหารย์ของกูแล้ว...."

"จิงดิ๊.....นึ่มึงแน่ใจได้ไงเนี่ย"

"เออน่าาาาเรื่องมันยาวววว 
แต่ก็นะ มันก็ต้องให้เวลามาพิสูจน์นั่นแหละ ....
แต่กูรู้สึกดีมากเลยมึง.....
มากูแนะนำให้รู้จัก  .... ...

นี่พี่วัช   พี่วัชนี่มะลิ เพื่อนซี้เบลค่ะ"

"สวัสดีค่ะ "  "สวัสดีครับ"


====================The End====================

สวัสดีค่ะ...

จบไปอีก 1 เซทนะคะ  สำหรับ การเดินทางไกลครั้งนี้
ขอบคุณคุณพัดลมที่ยังตามมาแก้ไขบางจุดให้
ขอบคุณคุณไก่ที่อุตส่าห์ทำลิงค์วาปให้

ขอบคุณทุก ๆ เม้นท์ที่ส่งเข้ามาให้กำลังใจจิ๋วนะคะ
จิ๋วดีใจมากค่ะที่เม้นกันมายาว ๆ เยอะ ๆ  สนุกดีค่ะ
แซวได้  อำได้  ไม่มีปัญหาค่ะ  เพราะถ้าติชมไม่ได้
ก็คงไม่มาเล่นเว็บบอร์ดกัน  เรื่องพวกนี้เข้าใจได้ค่ะ
ดังนั้นไม่ต้องกลัวที่จะเม้นท์กันนะคะ  ตามสะดวกเลยค่ะ

จิ๋วยังคงเข้ามาดูเรื่อย ๆ แต่ยังเขียนไม่ได้
เพราะมันต้องใช้เวลากะอารมณ์ เยอะ  เอิ๊กๆๆๆ
และจะกลับมาลงได้อีกทีในอีกสามอาทิตย์ข้างหน้าน่ะค่ะ
คือน่าจะประมาณสิ้นเดือนถึงจะว่างเขียนเรื่องใหม่
ช่วงนี้ต้องไปเคลียร์งานก่อน  ก่อนเจ้านายจะสอยร่วง

ด้วยความเคารพ+ชอบกวนท่านผู้อ่าน (^-^)
(จิ๋ว)
===บันทึกเพิ่มเติม===
โพสครั้งแรก จิ๋วซ่อนไว้เยอะ แล้วก็ทนไม่ได้เอง
เพราะทำให้ขาดอรรถรสในการคอมเมนต์ของผู้ชม
ไม่ได้เป็นความผิดของคนคอมเม้นท์แต่อย่างใด
เพราะจิ๋วซ่อนไม่ดีเอง เลยกลัวว่าจะเข้าใจผิดไปกันใหญ่ (บอกไปเลยดิว่าพี่พัดลมหาที่ซ่อนแอบให้  )
เลยยกเลิกการซ่อนค่ะ  ไม่มีไรมาก 
ก็แค่ตามประสา คนอ่อนไหวคนนึง
'คนอะไรแอบซ่อนได้ ซาดิสมากกกกกกก' อยากใช้มุกเขา มันต้องใจแข็ง + ซาดิส
ให้คนอ่านร้องครวญครางแข่งกับเบลไปเลย 
มุกนี้เคยใช้มาก่อนแล้วน๊า (padlom)

จิ๋วยังเชื่อว่า ถ้าเขียนงานดี คนก็อยากจะเม้นท์
อยากจะบอกความรู้สึกกับเราเองแหละ .... สักวันต้องมีวันนั้น




-----------------------------------------------------------------------------------------
---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---
ติดตามผลงานย้อนหลังได้ที่นี่ค่ะ ( ^-^ )
================================================

เดินทางไกล....
       



เวลากับวันฝนพรำ
                        ending


เกมส์ตระกร้าปริศนา
               
               

ค.ถ.จ. คนถูกใจ
                                       
       


-----------------------------------------------------------------------------------------
---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---
( ^-^ ) ขอบคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่มาให้กำลังใจค่ะ ( ^-^ )
================================================

นึกว่าจะแต่งคู่ต่อไปเลยอิอิ
ตกลงพระนางเสดกันแล้วชิมิ 

  จบแบบนี้เลยเหรอ เอาจริงดิ

จบแบบนี้เลยเหรอ  ไม่เอานะ

ขอบคุณครับ เรื่องราวดีๆระหว่างทาง

ครือว่า มันมีซ่อนอยู่ด้วยน่ะค่ะ ตอบแล้วอย่าลืมดูนะคะ  อิอิ 

จบซะแล้วน่าจะต่ออีกหน่อยนะครับ กำลังฟินเลย ขอบคุณครับ

นึกว่าจะยาวจบซะงั้น แต่ผมชอบนะ
ถ้าอ่านแล้วอารมณ์คล้อยตามเนื้อเรื่อง
ก้อOK แล้ว
ขอบคุณมากๆครับ

ครือ...จบ...แล้ว...เหรอ...อืมมม.ขอบคุณนะครับ สำหรับเรื่องราวดีๆ สนุกครับ แต่..จบแบบ..เฮ้อ!

แบบนี้ก็แย่สิครับ

....... แว่วเสียงเพลง...จากที่ใดที่หนึ่งมาตามสายลม...........

ฉันไม่ใช่ผู้วิเศษ......
ที่จะเสกปราสาทงามให้เธอ....
ไม่มีฤทธิ์เดช..... ไม่มีราชรถ เลิศเลอ....
แต่ฉันมีใจพิเศษ จะพาเธอผ่าน  คืนนี้  ไป...
ฉันเป็น...เพียงผู้ชาย... คนนี้ที่มีใจมั่นรักเธอ......

โอบกอดฉันไว้... หลับตาผ่อนคลาย ให้สมฤดี....
เราจะบินหนี...ข้ามน้ำทะเลและแดนกว้างใหญ่.....
ดาวพราวดังฝัน....กลางคืนยาวนาน..ราญหัวใจ...
ปล่อยความเหงาไป....ทอดทิ้งใจ....รักจะพาแต่เราไปสองคน......

นี่แหละใช่เลย......
ชอบเพลงนี้มากๆค่ะ เพลงนี้เป็นเพลงประจำตัวของคุณผัว ตอนแรกก็ฟังแค่เพราะๆ แต่นานเข้าก็จับความหมายได้

ช่วงเวลาหนึ่งยาวนานแค่ไหนไม่เคยจับเวลา   โอบกอดฉันไว้.....หลับตาผ่อนคลายให้สมฤดี.....
เหมือนตัวจะลอยล่องไปบนฟ้า หาที่เหนี่ยวรั้งไม่เจอ   เราจะบินหนี....ข้ามน้ำทะเลและแดนกว้างใหญ่.....
เหมือนอยู่ในความฝันที่แสนจะสวยงามจนไร้กาลเวลา   ดาวพราวดังฝัน....กลางคืนยาวนาน...ราญหัวใจ.......
ทำนองเพลงรักบรรเลงต่อไปไม่มีที่สิ้นสุด ตรงนี้ ตอนนี้มีแค่เราเพียงสองคนที่ได้รับรู้สัมผัสรักนั้น   ปล่อยความเหงาไป....ทอดทิ้งใจ....รักจะพาแต่เราไปสองคน......

ขอบคุณค่ะพี่จิ๋ว ตอนก่อนสุดท้ายนี่โดนใจมากสุด ชอบค่ะ ชอบมากๆ     

....... แว่วเสียงเพลง...จากที่ใดที่หนึ่งมาตามสายลม...........

ฉันไม่ใช่ผู้วิเศษ......
ที่จะเสกปราสาทงามให้เธอ....
ไม่มีฤทธิ์เดช..... ไม่มีราชรถ เลิศเลอ....
แต่ฉันมีใจพิเศษ จะพาเธอผ่าน  คืนนี้  ไป...
ฉันเป็น...เพียงผู้ชาย... คนนี้ที่มีใจมั่นรักเธอ......

โอบกอดฉันไว้... หลับตาผ่อนคลาย ให้สมฤดี....
เราจะบินหนี...ข้ามน้ำทะเลและแดนกว้างใหญ่.....
ดาวพราวดังฝัน....กลางคืนยาวนาน..ราญหัวใจ...
ปล่อยความเหงาไป....ทอดทิ้งใจ....รักจะพาแต่เราไปสองคน......

นี่แหละใช่เลย......
ชอบเพลงนี้มากๆค่ะ เพลงนี้เป็นเพลงประจำตัวของคุณผัว ตอนแรกก็ฟังแค่เพราะๆ แต่นานเข้าก็จับความหมายได้

ช่วงเวลาหนึ่งยาวนานแค่ไหนไม่เคยจับเวลา   โอบกอดฉันไว้.....หลับตาผ่อนคลายให้สมฤดี.....
เหมือนตัวจะลอยล่องไปบนฟ้า หาที่เหนี่ยวรั้งไม่เจอ   เราจะบินหนี....ข้ามน้ำทะเลและแดนกว้างใหญ่.....
เหมือนอยู่ในความฝันที่แสนจะสวยงามจนไร้กาลเวลา   ดาวพราวดังฝัน....กลางคืนยาวนาน...ราญหัวใจ.......
ทำนองเพลงรักบรรเลงต่อไปไม่มีที่สิ้นสุด ตรงนี้ ตอนนี้มีแค่เราเพียงสองคนที่ได้รับรู้สัมผัสรักนั้น   ปล่อยความเหงาไป....ทอดทิ้งใจ....รักจะพาแต่เราไปสองคน......

ขอบคุณค่ะพี่จิ๋ว ตอนก่อนสุดท้ายนี่โดนใจมากสุด ชอบค่ะ ชอบมากๆ   

ขอบคุณแพตตี้มากที่เข้าใจ สิ่งที่ต้องการจะสื่อ.....

นะ ตามประสาคนอ่อนไหว....

มุกต้นเรื่องนี่ฮาจริงจังครับ

แหม่ ดูแลได้น่ารักจริงๆ

เห็นด้วยครับว่าถ้าเขียนงานดีคนจะเม้นเอง

แต่ถ้าเขียนงานไม่เสร็จแล้วลงทีละขยักแบบผม คนก็เม้นเยอะเหมือนกันนะครับ
.
.
.
.
.
.
.
....เม้นบ่น   

พออ่านตอนแรก ร้องอุทานในใจ
เห้ยย จบงี้จริงดิ !!
พอไล่อ่านลงมาอีกก็โล่งอกว่าเป็นมุก
แต่ยังไงก็ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านนะครับ
ถือว่าสนุกใช้ได้เลย