เมืองลับแล ตอน5

[align=center]ตอนที่ ๕[/size]

เมื่อเนยได้เรียกเอวามาทำพิธีของเจ้าแม่แล้วก็ต้องพบกับความแปลกใจและเสียวซ่านอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนด้วยท่าทีและอำนาจลึกลับของหญิงสาวผู้นี้ ทำให้เนยและเอวาไม่กล้าขัดคำสั่งหลังจากจบพิธีแล้ว ต่างไม่รู้เลยว่าสิ่งที่พวกตนเพิ่งผ่านไปนั้นเป็นความต้องการตามธรรมชาติของมนุษย์แม้แต่ตัวเจ้าแม่เองซึ่งอึดอัดในใจตลอดมาเนยและเอวาพากันออกมาให้ห่างจากสถานที่พักของเจ้าแม่ พวกเธอเดินไปที่ในป่าโดยการนำของเอวา
"นี่นะปกติฉันจะเดินมานั่งเล่นในป่านี้บ่อย ๆ มันจะมีอยู่ที่นึงฉันชอบขึ้นไปนั่งดู จากตรงนั้นจะเห็นอนาเขตกว้างไกลของพื้นที่นี้ล่ะดูแล้วสบายตาดี"
"แล้วมันไกลแค่ไหนล่ะ"
"ไกลมาก ๆ ฉันเองก็ไม่รู้หรอก ถึงบอกไงว่าเกาะนี้น่ะมีขนาดใหญ่"สองสาวเดินคุยกันมา จนในที่สุดก็ถึงที่ที่เอวาบอก
"ต้นไม้นี้ล่ะ"
"หมายความว่าต้องปีนขึ้นไปเหรอ"
"ใช่แต่ไม่ต้องห่วงนะ ข้างบนน่ะ ฉันได้ทำที่เอาไว้นั่งแล้ว นอนยังได้เลยเหนื่อยแทบตายกว่าจะแบกไม้ปีนขึ้นปีนลง แต่ก็คุ้มนะ เพราะสบายไปนานเลย"คุณหนูอย่างเนยไม่เคยเล่นซน เรื่องปีนต้นไม้ไม่เป็นแน่นอน
"เราปีนต้นไม่ไม่เป็นน่ะ"
"อ้าว... แล้วจะเอาไงล่ะทีนี้ ก็ไม่ยากหรอก ก็เอามือจับเอาเท้าปีน หาที่จับที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ เดี๋ยวก็ถึงแล้ว"
"ก็ไม่เป็นนี่ ไม่ขึ้นได้มะ"
"เฮ้... น่าเกลียดน่ะ เอางี้ เดี๋ยวฉันสอนละกัน ดูให้ดีนะ"แล้วเอวาก็บอกให้เนยถอยไป สังเกตลักษณะท่าทางของเธอประกอบกับการอธิบายทุกขั้นตอน เธอปีนขึ้นไปอย่างชำนาญเนยซึ่งยืนแหงนคอดูอยู่ด้านล่าง เมื่อมองขึ้นไปก็เห็นเอวากำลังปีนอยู่แต่เพราะเอวามิได้ใส่ชั้นในหรืออะไรที่ปกปิดของลับจากมุมมองด้านล่างได้หีอันใหญ่ก็แสดงต่อสายตาของเนยอีกครั้ง แม้จะเป็นหญิงเหมือนกันแต่ก็ทำให้เนยหน้าแดงเพราะอายแทนได้
"นี่ถึงแล้วนะ เห็นไหม ไม่ยากเลย" เอวาตะโกนลงมาเมื่อถึงที่พักแล้ว
"ตาเธอแล้วน่ะ ลองดูนะ"
"เอ่อ.... จะลองดูจ้ะ" ว่าแล้วเนยก็ลองทำตามอย่างที่เอวาสอน เธอทำอย่างกล้า ๆ กลัว ๆเอวาลุ้นอยู่ข้างบนอยู่นาน ในที่สุดเนยก็ไม่อาจขึ้นได้เพราะกลัวความสูงนั่นเอง
"ว้า... แล้วจะได้ขึ้นไหมนี่" เอวาบ่นออกมา
"เอางี้ละกัน เดี๋ยวฉันลงไปช่วยดันก้นเธอก็ได้ จะได้ขึ้นได้"
"ว้าย... ไม่เอานะ" เนยอุทานขึ้นทันที เพราะเธอรู้แล้วว่าการอยู่ด้านล่าง มันมองเห็นอะไรต่อมิอะไรได้ชัดเจน เธอยังคงอายอยู่ ตามประสาเด็กสาวลูกผู้ดี
"แล้วจะทำไงล่ะ ขึ้นเองก็ไม่ได้ ให้ช่วยดันก็ไม่เอา" เอวาบ่นอีก เนยคิดอยู่พักหนึ่งแล้วบอกว่า
"ไม่มีที่อื่นให้ไปแล้วเหรอ เราไม่กล้าขึ้นน่ะ"เอวาก็ไม่ค่อยพอใจนัก แต่ก็ตามใจเพื่อน
"อืมมม.. ก็มีอีกที่ให้เล่นนะ เธอว่ายน้ำเป็นไหมล่ะ"เนยเคยถูกส่งไปเรียนว่ายน้ำตั้งแต่เด็ก เธอจึงว่ายน้ำได้พอเป็น
"ก็พอเป็นจ้ะ"
"ก็ดี งั้นเราไปเล่นลอยแพกัน จะมีแม่น้ำอยู่อีกด้านหนึ่ง"กล่าวจบ เอวาก็รีบลงจากต้นไม้เนยซึ่งอยู่ด้านล่างก็เห็นหีอันใหญ่กลางระหว่างขาของเอวาอีกแล้วเล่นเอาเธอต้องหันหน้าหนี เมื่อเอวาลงมาถึงก็พาเนยเดินไปตามทางระหว่างนั้นเนยเอ่ยถามขึ้นมา
"นี่.. แล้วเมื่อไหร่เราจะได้เจอน้องชายเราซักทีล่ะ"
"เฮ้อ... ก็คงอีก 3 ปีแหล่ะ ถึงจะถึงวันนัดพบ วันนั้นผู้ชายและผู้หญิงจะมาพบเจอกันที่ลานนัดพบเฉพาะพวกที่อยากไปเท่านั้นนะ ใครไม่ไปก็ไม่มีใครว่าอะไรวันนั้นมหาผู้เฒ่าก็จะลงมาด้วย คิดว่าน้องชายเธอก็คงต้องมาเหมือนกัน"
"ก็หมายความว่าอีก 3 ปีเลยเหรอ ถึงจะเจอน้องชายน่ะ"
"ใช่จ้ะ... อย่าคิดมากเลย เดี๋ยว ๆ ก็ผ่านไปแล้ว"ระหว่างทางนั้น เนยดูเศร้าลงไปเล็กน้อย คงเพราะเธอคิดถึงน้องชายนั่นเอง
"นี่ หิวมะ แถวนี้มีผลไม้อยู่ ลองเก็บ ๆ ไปกินบ้างดีกว่า เผื่อหิว" เนยสังเกตเห็นมีผลไม้อยู่ระแวกนี้มากมาย แต่เธอไม่รู้จักซักชนิดเลย
"มันคืออะไรอ่ะ กินได้เหรอ?"
"ได้สิ พวกนี้มันขึ้นตามธรรมชาติน่ะ เอาไปซัก 2-3 ลูกละกัน" กล่าวจบเอวาก็เดินไปเด็ดออกมา ผลไม้นี้มีลักษณะคล้ายกับแอ็ปเปิ้ลมากแต่กลิ่นและรสชาดต่างกัน เนยลองชิมดูก็รู้สึกว่าอร่อยประกอบกับไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เช้า จึงกินจนหมดเอวาเห็นเนยกินหมดก็รู้สึกดีใจ
"อ่ะนี่ล่ะ แม่น้ำนี้ลึกนะ ถ้าว่ายน้ำเป็นก็ไม่ต้องเป็นห่วงมาก" เอวาชี้ให้เนยดูแม่น้ำสายนี้ ก่อนจะเดินไปลากแพที่เตรียมไว้ก่อนออกมา
"อ่ะนี่ พวกเราจะนั่งบนแพนี้ ลอยไปเรื่อย ๆ มันจะพาพวกเราไปและก็วนกลับมาที่นี่ จริง ๆ มันมีแตกแยกออกไปอีก แต่ฉันไม่เคยไป"
"จ้ะ.. งั้นก็เอาความปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า"เนยและเอวาช่วยกันลากแพนี้ลงไปในน้ำ แพนี้มีขนาดใหญ่ประมาณเสื่อ นั่งได้ประมาณ 3-4 คนเมื่อลงไปแล้ว เอวาหยิบไม้ติดมือไปท่อนหนึ่ง เพื่อไว้เป็นไม้พายความสนุกสนานของสองเด็กสาวเริ่มขึ้น เมื่อแพลอยไปเรื่อย ๆ สำหรับเนยแล้วมันน่าตื่นเต้น มันเหมือนเป็นอะไรที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน ธรรมชาติที่สวยงามความสงบของบรรยากาศ และอากาศที่เย็นสบาย คงหาไม่ได้ในตัวเมืองแน่นอนเนยนั่งพับเพียบอยู่ด้านหน้า ส่วนเอวานั่งขัดสมาธิอยู่ด้านหลังใช้ไม้พายเป็นตัวควบคุมทิศทางของแพน้อยนี้ ระหว่างทางก็คุยกันไปเรื่อยเอวาก็ชี้ให้ดูที่นั่นที่นี่ เนยก็ให้ความสนใจอย่างมากและทันใดนั้นสายตาของทั้งสองก็ไปสะดุดอยู่ที่จุดจุดหนึ่งมันเป็นร่างของเด็กผู้ชายคนหนึ่ง นอนสลบอยู่ ท่าทางของเขานั้นคงมีอายุไม่เกินหรือเท่ากับเอวา
"นั่น!! เด็กผู้ชายนี่" เอวาอุทานลั่น
"เขาตายหรือยังอ่ะ แล้วทำไมมาอยู่ที่นี่ได้.." เนยก็ตกใจไม่แพ้กันด้วยความมีมนุยธรรม เอวาบังคับแพให้ลอยเข้าไปใกล้ฝั่งนั้นเมื่อถึงฝั่งแล้ว เนยและเอวารีบลุกไปดูร่างของเด็กชายผู้นั้นทันที
"เขายังไม่ตาย" เอวาเอ่ยขึ้นหลังจากเอามือไปสัมผัสที่คอของเด็กชายนั้นเด็กชายผู้นั้นนอนสลบอยู่ตามเนื้อตัวมีรอยบาดแผลจากการขูดเกี่ยวกับกิ่งไม้เสื้อผ้าของเขาอยู่ในระดับเดียวกับเอวา หากแต่ไม่มีผ้าพันคอ
"จะทำไงดีล่ะ" เนยถามเอวา
"ลองทำให้เขาฟื้นก่อนค่อยถามกันดีกว่า" กล่าวจบเอวาก็เดินไปยังแม่น้ำ เอามือห่ออุ้มน้ำขึ้นมาและรีบเดินมาเอาน้ำนั้นปล่อยลงที่หน้าของเด็กชาย แต่เขาก็ยังไม่ฟื้นขึ้น
"สงสัยเป็นหนักอ่ะ ทำไงดีล่ะ ถ้าปล่อยไว้เขาต้องตายแน่เลย จะหาใครมาช่วยก็ไม่ได้" เอวาพูดขึ้น
เด็กชายผู้นี้มีผิวสองสี ไม่ขาวไม่ดำ มีผมสั้นเกรียนคล้ายทรงนักเรียนหน้าตาจัดว่าค่อนข้างดีทีเดียว เนยยิ่งมองก็รู้สึกว่าเขาหน้าตาดีด้วยความอยากรู้อยากเห็นส่วนตัว เนยจึงได้พูดขึ้นว่า
"เอวา ... เธอเคยเห็นควยผู้ชายมั๊ย"
"อะไรนะ... อะไรคือควย"
"ก็ที่มันทำหน้าที่เดียวกับหีของพวกเราอ่ะ"
"บ้า... ฉันจะไปเห็นได้ยังไงล่ะ ฉันไม่เคยไปที่ลานนัดพบหรอกนะ มีแต่คนเขามาเล่าให้ฟังว่าผู้ชายเป็นยังไง ถึงได้รู้ไง"
"เราเคยเห็นของน้องชายอ่ะ อันเล็ก ๆ น่ารักดี"
"เหรอ..." เอวาเริ่มลังเล เธอเองก็เริ่มอยากเห็นเหมือนกันและผู้ชายที่นอนอยู่ตรงหน้านี้ก็ยังไม่ฟื้นคืนสติหากจะเปิดดูคงไม่ใช่เรื่องยากเนยและเอวามองตากันอย่างเข้าใจ โดยเอวาซึ่งนั่งอยู่ทางด้านขาของเด็กชายจึงได้เอื้อมมือช้า ๆ ไปเลิกชายผ้าของเขาออกอย่างตื่นเต้นและเมื่อผ้าถูกเปิดออก สิ่งที่สองสาวได้เห็นคืออวัยวะเพศของเด็กชายวัย 15 ปีควยของเขายังนอนสงบนิ่งไม่ต่างจากเจ้าของ ลูกอัณฑะคู่เล็ก ๆก็ซุกตัวอยู่ไม่ไกลกัน แถมยังไม่มีหมอยขึ้นซักเส้นเนื่องจากยังไม่ถึงวัยอันควร เอวานั้นตื่นเต้นกว่าเนยเพราะไม่เคยเห็นของจริงมาก่อนที่ผ่านมาก็แค่เห็นจากภาพวาดจากหญิงสาวที่ได้เห็นในวันนัดพบเท่านั้นสำหรับเด็กสาวอย่างเอวาแล้ว เหมือนกับเด็กหนุ่มได้ดูหนังสือโป๊เป็นครั้งแรก
"ไม่เหมือนของเราเลยอ่ะ" เอวาพูดขึ้น
"รู้สึกจะใหญ่กว่าน้องเราอีกอ่ะ ... ก็ใช่สินะ เขาโตกว่านี่"ขณะที่เด็กชายยังคงสลบอยู่ เนยและเอวาก็ใช้เวลาพิจารณาควยของเขาต่อไปโดยเฉพาะเอวานั้ ทั้งลูบคลำจับขยับไปมา ด้วยความแปลกใหม่ การกระทำต่าง ๆของสองสาวนี้ ได้ทำให้เขาเริ่มมีสติและตื่นขึ้นในที่สุด...[/size][/align][align=center]จบตอนที่5[/size][/align][align=center]โหวตให้ด้วยนะ[/size][/align]

ข่าว:

เมืองลับแล ตอน5