🧡 XONLY 🧡

กลับมาอีกครั้งนะครับกับโชคชะตา กามารมณ์ ภาคใหม่ 2019 เพื่อมาแก้ไขข้อผิดพลาดที่ผมทำไฟล์หาย จึงขอไถ่โทษด้วยการเขียนเนื้อเรื่องใหม่ทั้งหมด มันจะต่างออกไปจากเดิมมากเลยล่ะครับ ณ ปัจจุบันมีถึง 10 ตอนแล้ว ใครที่อ่านก็เข้ามาพูดคุยกันได้นะครับ ต้องขอบคุณเป็นอย่างมาก หากใครที่ยังไม่ได้อ่าน ก็สามารถเข้าไปอ่านได้ตามลิ้งค์ด้านล่างนี้เลยครับ



หากต้องการพูดคุย ติดตามข่าวสารนิยายเรื่องใหม่ๆ ก็สามารถเข้าไปเจอกันได้ที่เพจด้านล่างนี้ ผมรอพูดคุยกับทุกคนอยู่นะครับ



----------------------------------------------------

อาเป็ดนั่งรอบนขอบเตียงอย่างใจจดใจจ่อ สายตาจ้องมองไปที่ประตูห้องน้ำไม่ปล่อย รอการปรากฏตัวของสาวน้อยว่าที่หลานสะใภ้ด้วยใจเต้นระรัว ราวกับเด็กหนุ่มที่กำลังจะขึ้นครู มันตื่นเต้นจนแทบคุมตัวไม่อยู่

ไม่นานดรีมก็เดินออกมาด้วยท่าทางไม่มั่นใจ เธอสวมผ้าขนหนูผืนใหญ่มัดขึ้นมาเหนือเนินอก แอบเห็นสายเสื้อในสีดำแสดงว่าด้านในยังมีสิ่งปกป้องอยู่ ดรีมเดินหอบเสื้อผ้าตัวเกร็งหน้าหงอมานั่งข้างอาเป็ดบนเตียง เธอยังคงสับสนและลังเลกับสิ่งที่จะทำอยู่ อาเป็ดไม่ยอมปล่อยให้เธอคิดนาน

"มา ไหนข้าขอดูรูปไอ้เอกกับผู้หญิงคนนั้นอีกทีซิ"
"ค่ะ..."

ดรีมเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่บนกองเสื้อผ้าแล้วเปิดภาพบาดใจให้อาเป็ดดูอีกครั้ง เธอพยายามที่จะไม่มองมัน ดูกี่ทีมันก็เจ็บไปถึงในทรวง อาเป็ดพิจารณาอยู่ครู่เดียวก่อนส่งคืน

"ถ้างั้นเราลองทำตามในรูปดูมั้ย แล้วถ่ายภาพเก็บไว้"
"ด..ได้ค่ะ" ดรีมไม่อยากคิดถึงมัน แต่อาเป็ดยังให้ทำตามเสียอีก
"แต่อย่าให้เห็นหน้าข้านะ ไม่งั้นเอกมันไม่เชื่อหรอก"
"เข้าใจค่ะ.."
"ถ้างั้นเอ็งจุ๊บแก้มข้าสักทีมา"
"ห้ะ...ว่าไงนะคะ" ดรีมตกใจตาโต
"ก็จะได้เหมือนในรูปไง ที่แก้มเอกมันมีรอยลิปสติก"

อาเป็ดปั้นหน้าจริงจังที่สุดในชีวิต สาวน้อยด้อยประสบการณ์ตกหลุมพรางเข้าอย่างจัง เธอหันหน้ามามองอีกฝ่ายอย่างเกร็งๆ ก่อนจะค่อยๆยื่นหน้าเข้ามา ลมหายใจของดรีมมันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ อาเป็ดนั่งจิกผ้าขนหนูที่เอวแน่น ริมฝีปากอันนุ่มนวลสัมผัสบางเบาแต่ทำเอาอาเป็ดแข็งตึง ดรีมรีบดึงหน้าออก เธอไม่คิดว่าชีวิตนี้จะต้องมาหอมแก้มอาของว่าที่สามี

"อืมมม....มันไม่เหมือนในรูปแฮะ" อาเป็ดมองตัวเองในกระจกบนเพดาน
"ย..ยังไงเหรอคะ?" ดรีมไม่เข้าใจ
"มันไม่มีรอยลิปสติกอะ อีหนูลองไปทาลิปสติกแล้วมาจุ๊บอีกทีสิ"

ดรีมแทบไม่รู้ตัวเลยว่าปากเธอไร้ลิปสติกแล้ว เธอเพิ่งนึกได้ว่าก่อนหน้านี้ที่ห้างสรรพสินค้า รสจูบของพี่ต้นคงดูดกลืนสีบนริมฝีปากไปหมดแล้ว พอแอบคิดถึงเรื่องนั้น ดรีมก็เหนื่อยหัวใจ เธอเจ็บปวดและเสียวกระสันในเวลาเดียวกัน ทั้งที่มันไม่น่าจะเป็นไปได้ คราวของอาจารย์ณัฐวุฒิก็เช่นกัน ราวกับตนเองเสพติดความอันตราย

ดรีมพยายามลืมแล้วหยิบลิปสติกสีชมพูขึ้นมาทาเข้มๆ กะจะจุ๊บแก้มทีเดียวให้ติดนาน อาเป็ดก็นั่งรออย่างสบายใจ สายตาแอบดูทรวดทรงโค้งเว้าหลานสะใภ้อย่างสนุกตา ดรีมเป็นเด็กที่โตเกินวัย เกินชาติพรรณไปมาก เขาอยากจะสัมผัสภูเขาลูกโตคู่นั้นอีกครั้ง คราวนี้จะขยี้ให้เละคามือเลยทีเดียว

"ส..เสร็จแล้วค่ะ"

ดรีมพูดส่งสัญญาณ ก่อนจะจุ๊บแก้มอาเป็ดอีกครั้ง คราวนี้จมูกของดรีมแอบไปได้กลิ่นกายของชายผิวคล้ำร่างกำยำว่า มันคล้ายกับกลิ่นของเอก แฟนหนุ่ม มันเป็นกลิ่นฮอร์โมนเฉพาะตัวที่บางคนจะบอกว่าเหม็น แต่สำหรับดรีมที่คลุกคลีมาหลายปีเธอรู้สึกว่ามันดึงดูดเย้ายวนใจ สาวน้อยรีบสะบัดความรู้สึกเหล่านั้นทิ้ง

"ติดมั้ยคะ?"
"ดีๆ แบบนี้ล่ะเห็นชัด งั้นต่อไปก็กกหูหนูดรีมนะ" อาเป็ดเขยิบเข้ามาหาดรีม เธอรีบเอามือยันไว้
"เดี๋ยวค่ะ จะทำอะไรคะ"
"ก็ทำให้เอ็งเหมือนอีผู้หญิงที่นอนกกหลานข้าไง หูมันแดง คอมันแดงไม่เห็นรึ" ดรีมไม่เคยสังเกตุอะไรละเอียดขนาดนั้นเลย
"เขาอาจจะกินแอลกอฮอลล์แล้วหูแดงคอแดงก็ได้"
"เด็กน้อยนะ ไม่แปลกที่เอ็งจะถูกผู้หญิงคนอื่นสวมเขา เอกมันถึงไม่หลงสเน่ห์" ดรีมถึงจะชะงัก เธอทั้งโกรธทั้งเสียใจ นี่เธอดูอะไรไม่ออกเลยงั้นหรือ
"ก็ได้ค่ะ..."

และเป็นอีกครั้งที่สาวน้อยถูกเสือสูงวัยต้มเสียสนิท อันที่จริงอาเป็ดรู้ว่าในภาพมันคืออะไร แต่การจะมาปกป้องหลานตอนนี้ไม่ใช่เรื่อง ปล่อยให้มันไปเคลียที่หลังกันเอง ถ้าเกิดจะเป็นหมาตอนท้าย ก็ขอเป็นหมาที่อิ่มหมีพลีมัน อาเป็ดเขยิบเข้ามาชิดก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างโอบเอวไว้แล้วยื่นหน้าเข้าไป ดรีมหลับตาเกร็งมือดันอกอาเป็ดไว้เพียงแผ่วเบา ไม่ให้แนบชิดกันเกินไป

"หอมจังเลยนะ"

อาเป็ดแอบหอมแก้มไปหนึ่งที ดรีมไม่ทันจะหันมาว่าแกก็เอื้อมปากไปงับติ่งหู ก่อนจะเริ่มลงลิ้นเลียไล่ตั้งแต่ปีกหูไปยันหลังหู สาวน้อยเกร็งจนขนลุก เธอแอบจั้กกะจี๋ปนสยิว ลมหายใจที่พ่นออกมาพร้อมกับลีลาการดูดการลงลิ้นของอาเป็ด ทำเอาสาวน้อยด้อยประสบการณ์เรื่องบนเตียงระทวย

จากมือที่ดันอกแน่นเริ่มอ่อนลง อาเป็ดซุกไซ้ไล่ลงมาที่ซอกคอขาวนวลที่ยังมีกลิ่นน้ำหอมปนกับกลิ่นเหงื่อสาว มันหอมเกินจะทนไหว อาเป็ดอยากจะแปลงกายเป็นหมาป่าขย้ำให้จมคาเตียงเสียตั้งแต่ตรงนี้ แต่ก็ทำไม่ได้ รสนิยมส่วนตัวของแกไม่ชอบปลุกปล้ำสาวที่ไม่ยินยอม เขาชอบที่จะต้อนหว่านล้อมเหยื่อให้สั่นระริกจนทนไม่ไหว อ้อนวอนให้แกกลืนกิน แบบนั่นล่ะที่แกต้องการ

"อา...เป็ด อืมม"

ความนุ่มนวลของอาเป็ดทำให้สติของดรีมเริ่มเลอะเลือน เธอแอ่นคอเงยหน้าให้อาว่าที่สามีลงมาซุกไซ้ใต้คาง ก่อนจะยอมให้เขาแอบแวะไปงับไหปลาร้าอยู่หลายที อาเป็ดก็ชำนาญจัด พอดรีมจะรู้สึกตัวแกก็เลื่อนขึ้นมาซุกซอกคอและกกหูอีกข้าง ตอนนี้ไม่ใช่แค่คอ หน้าดรีมก็เริ่มแดงแล้ว

มือที่ดันอกอาเป็ดก็กลายมาเป็นเกาะไหล่อย่างยินยอม อาเป็ดถอนปากออกมาสบตากับสาวน้อย หน้าของทั้งคู่ห่างกันไม่กี่เซ็นติเมตร สายตาของดรีมเริ่มหรี่เล็ก หายใจแรงเล็กน้อย แถมกล้าจ้องตาคืนแบบนี้ แสดงว่าอีกฝ่ายเริ่มตกอยู่ในภวังค์แห่งกามารมณ์แล้ว

"ด...ได้หรือยังคะ" ดรีมพยายามควบคุมลมหายใจ ให้พูดออกมาน้ำเสียงปกติที่สุด
"ยังแดงไม่พอ ข้าขออีกรอบนะ"

สาวน้อยกัดริมฝีปากพยักหน้า เธอไม่มั่นใจในตัวเองเหมือนกันว่าอยากให้ตนคอแดงหูแดงแบบในรูปหรือกำลังเพลิดเพลินกับการโดนไซ้คอแล้วอยากโดนอีก คราวนี้อาเป็ดออกแรงงับดูดแรงขึ้น เสียงดังจ๊วบจ๊าบ หลายครั้งที่อาเป็ดเลื้อยขึ้นมาเม้มกกหู แกจะแอบเลื่อนปากมาหอมแก้มอันขาวเด้งของดรีมเต็มฟอด บางจังหวะที่แกหอม ก็หอมข้างริมฝีปากจนแทบจะจูบกัน

"น่าจะแดงพอละ"
"ค..ค่ะ"

อาเป็ดรู้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังมีอารมณ์ แต่มันยิ่งสนุกถ้าทำให้อีกฝ่ายอยากแล้วหยุดกลางคัน เพราะเธอจะต้องการต่ออย่างแน่นอน ดรีมที่เริ่มมองอาเป็ดเปลี่ยนไป ใบหน้าของเอกเริ่มมาซ้อนทับแบบเลือนลาง อาเป็ดหยิบมือถือของดรีมมาดูรูปต่อ

"ในภาพผู้หญิงที่นอนอยู่ใส่ผ้าขนหนูเหมือนเอ็งก็จริง แต่มันไม่มีสายเสื้อในว่ะ ถอดสักนิดสิ จะได้เหมือนกัน" อาเป็ดวางมือถือแล้วเอื้อมมือจะจับสายเสื้อใน แต่ดรีมยังพอมีสติห้ามเอาไว้
"ด..เดี๋ยวหนูถอดเอง อาเป็ดช่วยหันหลังแปปนึงได้มั้ย?"
"อืม...ได้สิ"

อาเป็ดแอบเซ็งเล็กน้อย ตอนแรกนึกว่าหลานสะใภ้จะขาดสติจนยอมเป็นของตนแล้ว เธอยังคงควบคุมตัวเองอยู่ได้บ้าง แต่ไม่มากหรอก ถ้าหากควบคุมได้เต็มร้อยคงไม่คิดจะถอดเสื้อในออกแบบนี้ ดวงของอาเป็ดท่าทางจะมาไม่หยุด เพราะเมื่อแกหันหลังก็พบกับกระจกบานใหญ่สะท้อนด้านหลังให้เห็นชัดเจนแจ่มแจ้ง

ดรีมกำลังหันหลังปลดปมผ้าขนหนูที่มัดไว้ตรงออกแล้วใช้ปากคาบผ้าเอาไว้ ผ้าขนหนูด้านหลังก็ร่วงลงเผยให้เห็นหลังที่ขาวเนียนมีขนเพียงรำไร และบราสีดำด้านหลังที่ไม่นานสาวน้อยก็ปลดออก อาเป็ดกลืนน้ำลายอึกใหญ่ที่แอบเห็นเนื้อเต้าทรงโตที่แอบห้อยออกมาข้างตัว ถึงเห็นไม่ชัดเจนแต่ก็ทำเอาหัวใจชายมีอายุเต้นระรัว

ดรีมมัดผ้าขนหนูกลับไปเหมือนเดิมแล้วหันมาเรียกอาเป็ด เธอคงลืมไปแล้วว่าตนไม่มีอะไรปกป้องช่วงบนอยู่เลย มีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวเท่านั้น แล้วเจ้าปทุมถันที่เริ่มแข็งตัวก็ดันผ้าออกมาจนเกือบเห็น

"เสร็จแล้วค่ะ อาเป็ด" ดรีมยังหอบหายใจแรง
"ดี งั้นเรามาถ่ายรูปกันเถอะ"

อาเป็ดเขยิบตัวขึ้นไปนอนหงายบนเตียง แล้วกวักมือเรียกให้สาวน้อยขึ้นมานอนทับตัว แกยังคงทำหน้าตาเคร่งขรึมจริงจังล่อลวงให้อีกฝ่ายเชื่อสนิทใจ ดรีมหันไปมองแกแล้วต้องรีบเบือนหน้าหนี เพราะเสากระโดงเรือยังคงตั้งตระหง่าน และมีทีท่าว่าจะใหญ่ขึ้นอีกด้วย

เธอทำเป็นไม่มองแล้วขึ้นคร่อมเอวของอาเป็ดอย่างทุลักทุเล เพราะมือก็ต้องประคองไม่ให้ผ้าหลุด เอวก็ต้องไม่ให้โดนเสากระโดงเรือ ดรีมค่อยๆนอนลงไปบนอกที่ใหญ่แน่นของอาเป็ด เวลาที่แนบลงไป ความรู้สึกไม่เหมือนกับนอนบนอกของเอกเลย เพราะเอกจะเป็นคนที่ตัวเล็กสไตล์นักบอล คล่องแคล่วว่องไว

"ดรีมจะถ่ายแล้วนะคะ"
"เดี๋ยวนะ ข้าว่ามันยังไม่เหมือน"
"อ..อะไรเหรอคะ?" ดรีมที่นอนอยู่บนอก เงยหน้ามามอง
"หัวนมข้ามันไม่เหมือนไอ้เอก"
"หัวนม? มันทำไมเหรอคะ"
"ของไอ้เอกมันดูตั้งๆแดงๆ อย่างกับมีใครดูดมา มันโดนอีผู้หญิงคนนั้นดูดมาแน่นอน ถ้าหนูอยากให้เหมือน...ก็ช่วยอาทีนะ"

 

อาเป็ดนี้เหลี่มยเยอะจิงๆ น้ดรีมจะรอดไหมเนี่ย

เสร็จ อาเป็ดแน่ๆ ไม่น่ารอด

 ::YehYeh::ชอบมากครับ เป็นเรื่องเป็นราวดีมากๆๆ ช่างแต่งได้ถึงอารมณ์มากเลยครับ ผมขอเป็นกำลังใจให้นะครับ

แบบเดิมก็เสียวปนปวดร้าวหัวใจ แบบใหม่แค่เริ่มต้นก็ควยกระดกแล้ว ขอบคุณท่าน pekopon66 มากครับ ผมยังกลับไปอ่านชีวิตหลังแต่งงานอยู่บ่อยๆ เงี่ยนดีแท้ ถือเป็นนักประพันธ์ที่แต่งเรื่องเสียวพร้อมเสียดสีได้ดีหาตัวจับยากจริงๆครับ

อยากให้อาเป็ดได้จริง ภาคเก่าก็ลุ้น ขอให้โดน

เด็ดดวงจิงๆคู่นี้
คงไม่รอดแน่ๆ

ไม่รู้ว่าดรีมไม่ทันเหลี่ยมอาเป็ด หรือดรีมแกล้งทำไม่รู้เพื่อะได้ไปให้สุดทางของความต้องการของเธอ

 ::WooWoo::เจอคุณอาเหลี่ยมจัดหลอกล่อ เดี๋ยวคงแก้หมดตัว 

เวอร์ชั่นนี้ขอให้ดรีมโดนอาเป็ดจัดด้วยนะครับ

อาเป็ดเหลี่ยมเยอะดรีมจะรอดหรือป่าวนะยิ่งอาเป็ดอยากล่อแฟนหลานซะด้วย

สิงห์เฒ่าลวดลาย แพรวพาว

โอ้ หนุงดรีม เสร็จลุงแน่นวลแบบนี้ 

ดรีมรอดยากละอาเป็ดเลห์เหลี่ยมแพรวพราวยากที่กรีมจะตามเกมทัน

คารมเป็นต่อจริงๆ​ ลื่นไหลมาก