แปดปียี่สิบสี่คน ตอนโกอินเตอร์ 1 ที่สุดแห่งความคิดถึง

อ่านเรื่องก่อนหน้า "แปดปียี่สิบสี่คน ตอนเพื่อนคุย"  จะได้เข้าใจเรื่องคับ


และถ้าอยากรู้ที่มาที่ไปของนายก้อง เชิญทางนี้



หลังจากที่ซาย่า เอมี่และมิซ่ากลับไป  ผมก็กลับไปใช้ชีวิตเซ็งๆแบบเดิม  พี่ต่ายโอนเงินมาให้ตามที่บอกคือ 60,000 บาท  นับเป็นอาชีพที่เงินดีมากทีเดียว  แต่ผมไม่ค่อยสนใจเงินเท่าไร   ผมคิดถึงซาย่าและน้องๆมากกว่าครับ  ผมเสร็จภารกิจนี้ก็ใกล้เปิดเทอม ผมกลับเข้ากรุงเทพวันศุกร์ก่อนเปิดเทอมวันจันทร์  เก๋และแบมยังคงอยู่ที่คอนโดเหมือนเดิม จะว่าไปทั้งสองคนดีกะผมมากนะครับ  โดยเฉพาะเก๋ เธอเป็นผู้หญิงที่โดนผมทำมากที่สุดแล้ว  ในบรรดาสาวๆทั้งหลาย  กลับมาเก๋ก็ทำกับข้าวให้กิน  กินข้าวเสร็จผมก็กินเก๋กะแบมไปหลายที  แก้คิดถึงสามสาวญี่ปุ่นของผม   เปิดเทอมปลายก็ยังไม่มีสาวๆคนไหนครับ ผมไปโรงเรียนเรียนหนังสือ เรียนพิเศษ กลับคอนโดตามปกติทุกวัน  เจนแม้ว่าจะเป็นของผมแล้ว แต่เจนยังไม่รับผมเป็นแฟน  วันเวลาของเราห่างกันมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะ เจนต้องไปกลับสัตหีบทุกวัน  ทุกย่างก้าวของเจนอยู่ในสายพี่ทหารที่มารับส่ง   

ผมคิดถึงสามสาวมาก  วันไหนคิดถึงสามสาวมาก  ผมก็จบที่เก๋หรือแบม  ซาย่าเขียนอีเมลมาหา ไลน์คุยกันทั้งสามคน  แต่มักจะคุยไม่พร้อมกันทั้งสามคน  คนที่ไลน์มาหาผมบ่อยสุดเหมือนจะเป็นเอมี่แทบจะเรียกได้ว่าทุกวันและทุกคำเธอเรียกผมว่า Boyfriend (แฟน) ตลอด   ที่ผมกลัวก็นี่แหละ ผมจะไปทำให้เค้าผิดใจกัน ผมเริ่มชอบซาย่าแม้ว่าเธอแก่กว่าผม  คงเป็นผมชอบเพราะคนที่เป็นเมียผม มีคนเป็น"พี่"หลายคน  ผมคงชอบแบบนั้น

ใกล้ปีใหม่แล้วครับ โรงเรียนผมหยุดยาวช่วงนั้น ผมดีใจมาก  ผมไปขอที่บ้านว่าจะไปเที่ยวญี่ปุ่น ก่อนไปผมไลน์ไปถามซาย่าว่าผมจะไปได้มั๊ย   ซาย่าดีใจสุด จากแววตาของเธอดีใจมากๆ  พอที่บ้านผมรู้ งงทั้งป๊าและแม่  ถามว่าผมไปกับใคร ผมตอบว่าไปคนเดียว  เที่ยวคนเดียว  ป๊าบอกคำเดียว "ไอ้นี่มันประหลาด"  แต่ก็ให้เงินผมมาเที่ยว 3 หมื่น อยู่ได้กี่วันก็เรื่องของผม ผมจัดการเรื่องตั๋วเรียบร้อย ก็รอแต่วันไปหาซาย่า  ผมคิดถึงซาย่า  ซาย่าดีใจมาก แม้เธอจะใกล้สอบ แต่เมื่อสอบแล้ว มหาลัยเธอปิดช่วงคริสต์มาสปีใหม่พอดี เราตกลงรายละเอียดวันเวลาเรียบร้อย  ก็แค่รอเวลาเท่านั้นครับ  เธอขอแค่ว่าอย่าบอกเอมี่กะมิซ่านะ  ผมโอเคครับ

ผมเดินทางไปเองคนเดียว  ผมไม่เคยไปต่างประเทศคนเดียว  ผมไปลงโอซาก้า  เครื่องบินออกเช้าถึงโอซาก้าราว 5 โมง  พอลงจากเครื่องผมงง ทำไรไม่ค่อยถูก เพราะไม่เคยมาสนามบินนี้  เดินตามคนเค้าไปเรื่อยๆ  เอากระเป๋าออกมาแล้วเดินออกประตูมา  ซาย่ามารอรับผม เธอกระโดดดีใจที่เจอผม  วิ่งเข้ามากอดผมอย่างแน่น เชื่อแล้วครับว่าเธอคิดถึงผมมาก  ผมหอมแก้มน่ารักของเธอไปหนึ่งที  เราทักทายกันราวกันรู้จักกันมานานแสนนาน   ซาย่าพาผมไปที่รถเธอ  โอ๊ะ..แม่เจ้า  มันคือ BMW Z4 สีฟ้า  เธอบอกว่า จริงๆ เธอใช้อีกคัน (ห๊า..อะไรนะ)  ตอนนี้เธอมาเรียนเลยขับคันนี้มา  เราขึ้นรถปิดประตูเรียบร้อย สิ่งแรกที่ทำคือ ผมดึงซาย่ามาจูบอย่างแรงเลยครับ เอาให้หายคิดถึง   ซาย่าก็คิดถึงจูบตอบอย่างร้อนแรง เราจูบกันเกือบ 5 นาที  ซาย่าบอกว่ารีบไปเหอะใกล้มืดแล้ว   แล้วเธอก็ขับรถไปบ้านเธอ  บ้านเธออยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ ฟ้ามันเริ่มมืด  เธอบอกว่าอยู่ระหว่างโอซาก้ากับเกียวโต  ซึ่งมันอยู่ตรงไหนของโลกผมก็ไม่รู้  ระหว่างทางผมจับมือซาย่าตลอดเวลา  ซาย่าหันมามองหน้าผมและบอกว่า เธอคิดถึงผมมาตลอดเลยตั้งแต่กลับมาเมื่อตุลา  เธอตั้งใจว่าจะไปหาผมหลังจากปิดเทอมแต่มันอีกหลายเดือน เมื่อกลับมาแล้วเธอก็แยกไปเรียน  เธอเรียนที่มหาวิทยาลัยโอซาก้าครับ  เธออยู่อพาร์ทเม้นต์  แต่วันนี้เธอจะพาผมไปบ้าน  พ่อแม่เธอรออยู่  ผมไปหมดแหละครับถ้าซาย่าพาไป เราไปไกลแสนไกลถึงสวรรค์ 7 ชั้นเราก็ไปมาแล้ว  แค่นี้สบายมากครับ  ผมรู้สึกว่า เราสื่อสารกันได้เก่งขึ้น ทั้งซาย่าและผม  บางทีก็ไม่ต้องพูดไรกันมาก

ผมมาถึงบ้านซาย่าก็มืดมากแล้ว  ผมพอจะรู้ว่ามันไม่ได้อยู่ในเมือง มีบ้านแถวนี้น้อยมาก  เธอเลี้ยวรถเข้าไปในบ้าน ซึ่งผมแทบช้อค  วังหรือบ้านกันเนี่ย เธอขับรถไปที่โรงรถ  โห..รวยจริง  ที่จอดรถของเธอจอดได้ 8 คัน  เธอบอกว่าเป็นรถบริษัทของพ่อ 2 คัน รถพ่อ 1 คัน รถแม่ 2 คัน ของเธออีก 2 คัน และรถตู้หน้าตาคล้าย Alphardอีก 1 คัน  บ้านนี้คงใช้เป็นแต่เบนซ์กับ BMW  เธอพาผมเข้ามาในบริเวณตัวบ้าน บ้านเธอมีสามส่วนต่อเนื่องกัน  บ้านพ่อแม่ บ้านเธอกะมิซ่า และบ้านของคนงานบ้านเธอ  เธอพาผมมาที่ห้องนึง บอกผมว่านอนห้องนี้ได้มั๊ย  ไม่มีเตียง มีแต่เสื่อญี่ปุ่นทาทามิ  ผมบอกว่าได้ (จริงๆผมอยากถามเธอว่านอนห้องซาย่าได้มั๊ย)  เธอมีคนรับใช้มาเตรียมปูที่นอนให้  เธอบอกให้ผมอาบน้ำก่อนเดี๋ยวเธอมารับนะ  ผมอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย  คนรับใช้เธอเอาชุดยูกาตะมาให้ผม แล้วพูดภาษาญี่ปุ่น  ผมทำท่างง ซาย่าเดินมาพอดี บอกว่า เปลี่ยนเป็นชุดนี้นะ เดี๋ยวจะพาไปหาพ่อแม่ 

พ่อแม่ซาย่ายังไม่แก่เลยครับ น่าจะวัยเดียวกะพ่อแม่ผม  หน้าตาใจดีมากๆ  พอซาย่าพามาแนะนำเป็นภาษาญี่ปุ่น  พ่อแม่ยิ้มให้ จับมือกับผม เชิญผมนั่ง จากนั้นท่านก็พูดภาษาอังกฤษเลย  เริ่มจากขอบคุณที่ผมดูแลสามสาวช่วงไปเมืองไทย  พ่อบอกว่าผมเก่งมากที่ทำให้ทั้งสามคนกลับมาแล้วคิดถึงเมืองไทย  ผมแอบมองซาย่า  เธอก้มหน้านิดๆ  พ่อบอกว่า ไม่ต้องห่วงนะ มาที่นี่เดี๋ยวซาย่าจะจัดการทั้งหมด จะอยู่กี่วันก็ได้  ผมกำลังจะถามถึงมิซ่า  มิซ่าเดินเข้าห้องอาหารมาพอดี  เธอเห็นหน้าผมถึงกับช้อค  และเปลี่ยนสีหน้าแววตาเป็นประกายดีใจ  วิ่งเข้ามากอดผมต่อหน้าพ่อและแม่เธอ  เธอหันไปชี้ซาย่าพูดญี่ปุ่น ซาย่าแปลให้ว่า ทำไมไม่บอกเธอ  จะไปรับด้วย  พ่อแม่เห็นอาการของลูกสาวคนเล็กแล้วยิ่งพอใจในตัวผมมาก  เพียงแค่ไม่กี่วันผมทำให้พวกเธอชอบผมและประเทศไทยอย่างมาก (ความลับครับ...บอกไม่ได้)  เราทักทายคุยกัน มิซ่าจองที่นั่งข้างผมเลยครับ ถามๆสารพัดอย่างแบบตะกุกตะกัก ซาย่าพยายามช่วยแปล  เราคุยได้ไม่นานก็ได้ยินเสียงรถวิ่งเข้ามาอีกคับ  มิซ่าหันมาบอกผมว่า "เอมี่..." ซาย่าทำท่าจุ๊บปาก ประมาณว่าให้เอมี่ประหลาดใจ  เอมี่เดินเข้ามาเรียกมิซาโกะลั่นบ้าน ตามประสานิสัยเปิดเผยของเธอ  เธอผ่านเข้าห้องอาหาร เห็นผมเท่านั้นแหละ ตาลุกวาว  วิ่งพรวดเข้ามากระโดดกอดแล้วหอมแก้มผมต่อหน้าพ่อแม่มิซ่าเลย  พูดเสียงดังฟังชัด My boyfriend ก้องคุง  มีคนเดินตามเข้ามาอีก 2 คน  ซาย่าพาผมมารู้จักกับฮานะ พี่สาวแท้ๆของเอมี่ และแฟนของฮานะคือนาโอโตะ  เราจับมือทักทายกัน  ฮานะและนาโอโตะรุ่นเดียวกับซายาโกะคือมหาลัยปี 2   พ่อบอกให้พวกเรานั่งลงและเริ่มกินข้าว  อาหารอร่อยครับ ผมจำไม่ได้แล้วมีไรมั่ง รู้ว่าเต็มโต๊ะ  นั่งกินกัน 8 คน แต่เสียงดังลั่น เด็กน้อยทั้งสองแย่งพี่ซาย่านั่งซ้ายขวาผม  คุยถามสารทุกข์ เล่าวีรกรรมของผมที่ต้องคอยเก็บพวกเธอจากรถขึ้นมาส่งห้อง อย่างเดียวที่พวกเธอไม่เล่าคือเธอผ่านอะไรมากะผมมั่ง  ผมนั่งฟังไม่ค่อยรู้เรื่องแต่ซาย่า ฮานะ นาโอโตะ ภาษาใช้ได้เหมือนกันครับ ก็ช่วยกันแปลให้ฟัง  ผมไม่รู้สึกแปลกที่หรือเหงาเลย

ซาย่าบอกแผนการต้อนรับไว้ว่าเธอจะสอบวันจันทร์-วันพฤหัสนี้  ดังนั้น คืนนี้วันศุกร์จะนอนบ้าน พรุ่งนี้จะพาก้องคุงไปที่โอซาก้า  ให้รู้จักหอเธอแล้วจะให้นอนที่โรงแรม 2 คืน เสาร์กะอาทิตย์ ส่วนวันจันทร์เอมี่และพี่ฮานะอาสามารับไปเที่ยวเพราะบ้านเอมี่อยู่โอซาก้าและให้ค้างที่บ้านจันทร์-พฤหัสก็เลยชวนมิซ่าไปอยู่บ้านด้วย  แล้วจะมาส่งคืนซาย่าวันพฤหัส  ที่เหลือยังไม่ได้คุย  โปรแกรมขนาดนี้ คนมากมายขนาดนี้ ผมจะเอาเวลาที่ไหนไปแสดงความคิดถึงอย่างลึกซึ้งกับสามสาวของผมล่ะเนี่ย

พ่อกับแม่ขอตัวไปพักผ่อนเมื่อทานข้าวเสร็จ  พวกเรานั่งคุยกัน ฮานะสนใจมากที่จะไปเที่ยวเมืองไทยกะนาโอโตะ  สองสาวเอมี่กะมิซ่าอยู่ติดผมเลยครับ  จนเกือบสี่ทุ่ม ฮานะขอตัวกลับเพราะนาโอโตะขับรถมาให้เดี๋ยวกลับดึกเกินไป  ก่อนกลับ เอมี่มากระซิบพี่ซาย่าครั้งนึงและมิซ่าครั้งนึง  มิซ่าเอามือปิดหน้าหัวเราะแล้วเอามือผลักเอมี่  ซาย่าบอกว่า เธอพูดว่า "อย่าทำเสียงดังกันนะ"

เราส่งสามคนที่รถ  เอมี่มากระซิบผมเป็นคนสุดท้าย "Mr. dangerous be careful" คุณตัวอันตราย ระวังตัวนะ  แปลว่าไรวะ..เอมี่   จากนั้น ซาย่าพาผมมาส่งที่ห้อง มิซ่ามาด้วยบอกว่าทำไมไม่ให้ไปนอนห้องซาย่าหรือห้องเธอ  ซาย่าบอกว่าเดี๋ยวพ่อเธอรู้  มิซ่าพยักหน้า  หลังจากนั้นก็ส่งภาษาญี่ปุ่นกันมิซ่ามากอดผมแล้วหอมแก้ม  บอกผมว่า good night แล้ววิ่งขึ้นไปห้องเธอ  ส่วนซาย่าก็บอกว่าให้ผมนอน  ผมเหนื่อยแล้ว พรุ่งนี้เธอจะกลับโอซาก้า จะพาผมไปด้วย

ผมกลับเข้ามาก็เปลี่ยนเป็นชุดนอน กางเกงวอร์มเสื้อยืดตัวเดียวครับ ผมเหนื่อยเหมือนกัน ที่นอนดูน่าจะแข็งแต่พอนอนลงไปแล้วนุ่มมาก  อากาศหนาวทีเดียวครับแต่ฮีทเตอร์ทำงานอย่างดีมันเย็นกำลังดีครับ  ไม่นานผมก็หลับไป.....

ผมหลับสนิทมากจนรู้สึกตัวอีกที รู้สึกเหมือนมีคนมานอนซุกใกล้ๆผมและโอบกอดผมอยู่ ผมลืมตาขึ้นมา  ซาย่าเองครับ  เธอเห็นผมตื่นแล้ว เธอจูบผมทันที จุดไฟราคะในตัวผม  ผมจูบตอบเธอ  ผมรู้สึกว่าการกอดจูบครั้งนี้ มันเต็มไปด้วยความคิดถึงของเราทั้งสองคน  มันมากกว่าความเงี่ยนนะครับ  เป็นอะไรที่ผมไม่เคยคิดกับผู้หญิงอื่น  ซาย่านุ่มนวลน่ารัก แต่ว่าแฝงไปด้วยความเร่าร้อน  จากการจูบผมรู้ได้เลยว่าเธอไม่ได้ยุ่งกะใครอีกตั้งแต่กลับมา  ผมบอกเธอว่าคิดถึงเธอมากๆ  ผมอยากกอดเธอตลอดไป  เธอพยักหน้า แล้วซุกมาที่อกผม  ผมถามเธอว่า  เราทำกันได้หรือเปล่า  เธอพยักหน้าเบาๆ บอกผมว่า เธออดทนรอวันพรุ่งนี้ไม่ได้ เธอคิดถึงและต้องการมัน  เธอถอดกางเกงผมและกางเกงนอนของเธอออก  ผมจูบเธอตลอดเวลาพร้อมกับเอามือล้วงไปในเต้านมที่แสนน่ารักของเธอ ผมจำมันได้และชอบมันตั้งแต่เห็นครั้งแรก  ผมถึงเสื้อเธอขึ้นถอดเสื้อเธอออก  เต้านมที่แสนน่ารักนั้นก็อยู่หน้าผมอีกครั้ง  ผมซุกไซร้มันด้วยความคิดถึง  มันตอบสนองโดยการตั้งหัวนมแข็งชัน  รอรับปากอุ่นๆของผมที่ประกบลงไปดูเลีย  ซาย่าร้องครางในคอด้วยความเสียว  กลิ่นที่ผมคุ้นเคยกลับมาอีกครั้ง ซาย่าตัวหอมมากและสะอาดสุดๆ  มือของซาย่าลงไปที่กางเกงในผมแล้ว  เธอลูบท่อนลำของผมนอกกางเกงใน  ตอนนี้เธอคิดอะไรกะมันบ้างนะ ผมอยากรู้เหมือนกัน มันเคยมอบความเจ็บปวดและสุขสมให้เธอมาหลายครั้ง  แต่ที่รู้คือตอนนี้มันแข็งตัวสู้กับมือของเธอแล้ว 

 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

งดงามด้วยความรักและเสน่หาครับ  รอว่ากับเอมีคงดุดันและเร่าร้อนขนาดไหน

รออ่านตอนจัดพร้อมกันสามสาวอีกครับ

ความอยาก เปลี่ยนความรู้สึกที่ดี ถึงขนาดบินไกลถึงญี่ปุ่น
ตินแรกคิดว่าจะจบเรื่องแค่นั้นแล้ว มีมาต่อเดินทางไกลถึงญี่ปุ่น และ ยังสนุกเช่นเดิม
จบทริปนี้ ก้องจัได้เป็นเขยไหมเนี่ย

เซ็กส์บนความรักหวานฉ่ำเสมอ

กินของญี่ปุ่น มันก็จะฟินๆอ่ะนะ

โกอินเตอร์แล้วนายก้องเรา ไปญี่ปุ่นคราวนี้จะได้เมียเพิ่มอีกไหมนะ....5555

นอกจาก 3 สาว จะได้เพื่อนๆ ของ 3 สาวแถมด้วยมั้ยเนี่ย

ปล มีตอนของแบมกับเจนมั้ยครับ น่าจะยังไม่ได้ลงครับ

มาถึงปุ๊บ จัดเลยนะ ยาวไปครับ อีกหลายวัน สู้ๆครับ

ละมุนมากครับ ชอบมากแบบนี้

คุ้มกับเงินสามหมื่นที่พ่อให้  สาว ๆ ญี่ปุ่นขาวน่ารัก

เสน่ห์สาวญี่ปุ่นนี่ต้องยอมเลย จะเร่าร้อน รุนแรง แรดเงียบ เร้าใจตลอดครับ อิจฉาจริงๆ

ขาดตอนไปหน่อยครับ  อยากรู้เรื่องของ แบม กะ เจน ด้วยครับ

วันแรกก็เหนื่อยแล้ว

นอกจาก 3 สาว จะได้เพื่อนๆ ของ 3 สาวแถมด้วยมั้ยเนี่ย

ปล มีตอนของแบมกับเจนมั้ยครับ น่าจะยังไม่ได้ลงครับ

อยู่ภาคสองนะค้าบ ยังสร้างไม่เสร็จ  กำหนดออกฉายต่อหลังจากตอนนี้นะค้าบ