สวัสดีครับ กราบขออภัยครับผมที่ลงช้าเหลือเกิน

สวัสดีสมาชิกร้านเกะรุ่นเดอะทุกท่าน และสวัสดีนักเที่ยวหน้าใหม่ด้วยครับ

ก่อนอื่นต้องขอยินดีกับ Reader หลายท่านครับที่อัพระดับของ ID

จาก Gold Member มาเป็น Senior Member แล้ว ยินดีด้วยคร๊าบ

ร้านเกะนี้เป็นเรื่องเล่าจากความทรงจำ ซึ่งมันก็ผ่านมาเกือบ 10 ปีแล้ว

หลายคนสงสัยว่าเฮ้ย 10 ปีแล้วนะทำไมจำได้ล่ะ

ถ้าคุณมีความทรงจำที่ดีมากๆสักครั้งนึง ผมเชื่อว่าคุณจะจดจำมันได้แน่ๆครับ

ความงี่เง่า ความติสต์แตก ความหัวร้อน ความเหลาะแหละ ชอบคิดมาก

ที่เกิดในเนื้อเรื่องมันเป็นของตอนนั้นจริงๆ

เพราะงั้นอย่าด่านายโทน ตอนนี้เล๊ยย 55555

ขอบคุณทุกคอมเมนต์จริงๆครับ  ผมอ่านทุกตอมเมนต์นะครับ สั้นยาวผมก็อ่านหมด

ขอบคุณที่คอมเมนต์กันมาเยอะมาก และขอบคุณทุก EDIT และแสดงความคิดเห็นเพิ่มหลังอ่านจบ 

มันเป็นกำลังใจอย่างดี

อย่างที่บอกครับกระทู้นี้ Free STYLE คอมเมนต์อะไรก็ได้ครับ เพื่อจะอ่านเนื้อหาที่ซ่อนไว้

ไม่จำเป็นต้อง EDIT ไม่ต้องกลัวผิดกฎใดๆ แต่ระวังกระทู้อื่นๆ หมวดอื่นๆด้วยนะครับ

เราต้องทำตามกฎของบอร์ดและกระทู้นั้นๆนะครับ เพราะเวลา MOD ลงดาบก็เด็ดขาดมาก




..............................



ปล. จำไว้ว่านี่คือดาวครับ สาวสวยทรงโต หุ่น SEXY ชอบนุ่งกางเกงยีนขายาวตลอด







ปล.2 เจ้าหญิงน้ำแข็งของหลายๆคนครับ ยิ้มยาก แต่อย่าให้ยิ้มละบอกเลย ละลาย






ปล.3 นางมารตัวน้อยๆ







ปล.4  เผื่อ รีดเดอร์ท่านใดสนใจอยากลองอ่านเรื่องนี้ ลองอ่านย้อนหลังได้เลยครับ เผื่อจะชอบ[/b][/color]


Part 1







Part 2














Part 3








ปล.5  มีคำผิดตรงไหน ช่วยชี้เป้าด้วยครับ



ปล.6 ขอธิบายนิดนะครับ ไอ้คำว่าเทพโทน ที่หลายๆท่านพิมพ์กันเนี่ย จริงๆแล้วมันมาจากในเกมส์ครับ
เนื้อหาจะอยู่ในตอนที่1เลย คือด้วยความที่เล่นเกมส์ดี ซึ่งในสังคมเกมส์ Online ก็จะเรียกกัน
เทพแล้วตามด้วยชื่อเล่น ซึ่งไม่ได้หมายความผมเย ขั้นเทพนะครับ ผมเป็นแค่หนุ่มน้อยผู้โชคดีเท่าน๊านนน



ปล.7 อ่ะแถม พี่เตย พี่หมิว





...............



ย้อนความแบบเร่งด่วน



แก้มและมิ้นต์มาที่ห้องพักของผมครับ ซึ่งผมเองก็พลาดที่ไม่เด็ดขาด

และให้พวกเธอเข้ามา และสุดท้ายผมก็ไม่อาจต้านทานความอยากได้

ซึ่งหลังจากที่ปลดปล่อยความหงี่ ที่เก็บมาครึ่งเดือนไปแล้ว

เช้าวันต่อมา่ในขณะที่ผมกำลังนั่งกินขนมปังนั้น แก้มก็ได้รับสายใครบางคน

และคนนั้นก็คือ ......



...............


ไดอารี่ของนายโทน ตอนที่ 24



ฮัลโหลค่ะพี่ดาว



คำสั้นๆแค่5คำ เชื่อไหมว่ามันทำให้ผมแทบจะคายขนมปังนั้นทิ้ง แต่นึกๆแล้วก็เสียดายครับเลยกินต่อ ผมจับใจความได้ว่า ดาวโทรมาถามว่าอยู่ไหนและซักพักแก้มก็บอกว่า



[ แก้ม ]   :   อื้ออ แก้มอยู่กับมิ้นต์ค่ะพี่ดาว


เฮ้อออ ผมโล่งอกครับ ดีจังที่แก้มไม่บอกว่าอยู่กับผม ไม่งั้นคงปวดกบาลแน่ๆ แต่ว่าผมก็อุ่นใจได้แปปเดียวเพราะว่า


[ แก้ม ]  :  อื้อ อยู่กับพี่โทนค่ะ


นั่นไงชิบหายแล้วแก้มจ๋า ไปพูดแบบนั้นทำไม แล้วแก้มก็ยังพูดไม่หยุดนะ เหมือนเธอเองก็ไม่คิดจะปิดบังดาวสักนิดที่มาที่นี่ พอคุยจบวางสาย แก้มก็บอกมิ้นต์ว่า


เดี๋ยวพี่ดาวจะมารับกลับ


มิ้นต์ก็บอกอื้มๆรู้แล้ว และก็ไปเตรียมอาหารต่อ คือพูดยังไงดีล่ะ เหมือนว่าพวกเธอทั้งสอง ตั้งใจจะให้ดาวรู้ว่าอยู่ที่นี่ และผมเองก็ต้องทำใจว่าจะเจอดาวแน่ๆล่ะวันนี้


พอผมถามว่าจะมาเมื่อไร แก้มก็บอกว่าพี่ดาวจะมาเย็นๆ ผมก็แบบเอ้อสบายใจ อย่างน้อยก็อีกราวๆ 8 ชั่วโมง อยู่ดีๆมิ้นต์ก็ถามครับว่าพี่โทนชอบแตงโมเหรอ ผมก็งงว่าอยู่ดีๆถามทำไม


แล้วมิ้นต์ก็ถือแตงโมออกมาจากตู้เย็นครับ ผมก็เลยนึกได้ว่าพี่เตยเอามาให้นี่หว่า ผมก็อื้มๆชอบกินน่ะ ผมบอกมิ้นต์ไปแบบนั้นแหละครับ และไม่นานหลังจากนั้นอาหารทั้งหมดก็เสร็จ


ผม แก้ม มิ้นต์ ก็นั่งกินมื้อเช้าด้วยกัน เราคุยกัน กินไปเรื่อยๆครับ ไม่ได้เร่งรีบอะไรมากนัก ส่วนมากจะคุยเรื่องที่มันเป็นกลางๆ อย่างเช่นเรื่องเรียน ซึ่งมิ้นต์บอกว่าหลังกินข้าวเสร็จ จะมีต้องตามกลุ่มติวใน BB


แก้มก็บอกงื้อๆๆๆใช่ๆๆ พึ่งนึกได้ จากนั้นสองคนก็รีบหม่ำข้าวเช้าและเก็บจานครับ ผมเลยบอกว่าไปติวหนังสือเหอะ เดี๋ยวพี่เก็บเอง ตอนแรกแก้มก็ดื้อๆนะ ผมเลยบอกว่าให้ไปเลย ไม่งั้นโดนตีก้นนะ



แก้มรีบวิ่งแจ๋นเข้าห้องไปเลย ส่วนมิ้นต์ก็มองๆแล้วก็เดินตามไปครับ ไม่นะ ไม่ อย่ากลับไปเป็นเจ้าหญิงน้ำแข็งนะมิ้นต์จ๋า หลังจากอาหารมื้อเช้าผ่านไป ผมก็เล่นเกมส์ คือหลายคนอาจจะคิดในใจว่าเฮ้ย !!! หญิงสองคนอยู่ในห้องนะไอ้โทน มึงยังจะเล่นเกมส์เหรอ จิตใจมึงทำด้วยอะไรเนี่ย



คืออย่างที่บอกครับว่าเกมส์สำหรับผม มันคืออีกช่องทางการหารายได้ ผมเลยต้องเข้าไปเช็คว่าวันนี้มีกิจกรรมอะไรไหม มีล่าบอสหรือเปล่า และวันนั้นก็ไม่มีครับ จะมีก็เป็นกิจกรรมที่ลานประลอง



แต่ผมก็ไม่ได้เข้าไปหรอก เพราะมันได้รางวัลเป็นชุดปีกประกายแสง ซึ่งมันขายไม่ได้ แถมยังต้องเสียเวลารอจนหมดเวลาเป็นชั่วโมง ผมเลยออนเกมส์ขายของทิ้งไว้แบบนั้นแหละครับ



หลังจากที่เช็คว่าไม่ได้ตั้งขายของผิดราคา ผมเลยกลับเข้ามาในห้องและก็เห็นว่าสองสาวกำลังกด BB แต๊กๆๆ กันอยู่ พอเห็นผมเดินเข้ามาแก้มก็รีบโชว์ BB ให้ดูแล้วบอกว่า


[ แก้ม ]  :  คุยเรื่องวิชาเรียนนะ ไม่ได้คุยกับใคร แต่ไม่โสดแล้วเว้ย เนอะคุณ..... ( ตอนนั้นแก้มชะงักเลย )



[ ผม ]  :  หะ หือ  อ่อ อื้มๆ



[ แก้ม ]  :  ไม่โสดเว้ยย ไม่โสดดดดดดด



เอาจริงๆผมก็งง อะไรของแก้มวะอยู่ดีๆเป็นอะไร ไอ้ตัวผมก็ไม่ได้คิดจะว่าอะไรอยู่แล้ว และพอเห็นผมทำหน้าเหมือนไม่สนใจ แก้มก็ลุกมาเลยครับ



เธอเอามือถือมาจ่อตรงหน้าแล้วบอกว่า ดูๆๆๆไม่ได้คุยกับใคร ผมก็บอกจ้าๆๆ แล้วผมก็มองไปที่มิ้นต์ ตอนนี้เธอยังคงนิ่ง เห้ยๆๆๆๆ หรือว่าเธอจะกลับไปนิ่งเหมือนเดิม


นั่นไงใช่เลย ปกติถ้าผมมองเธอและเธอรู้ตัว มิ้นต์จะรีบพูดๆๆๆทันที แต่ตอนนี้มิ้นต์นิ่งเลย อ่าาาส์  Ice Queen is Back แล้วเหรอเนี่ย



พอผมยืนมึนได้สักพัก มิ้นต์ก็มองมาที่ผมแล้วตีลงที่พื้นปั้ปๆๆๆ อ้อจะให้ผมไปนั่งสิ่มันจะมากไปแล้วนะ ผมไม่ไปหรอก ไม่มีทาง


[ มิ้นต์ ]  :  ยังไม่มาอีก


มิ้นต์ขึ้นเสียงครับ โอยจบเลยกูความกล้าในฐานะเจ้าของห้อง ผมเดินไปหามิ้นต์ตามที่เธอเรียกครับ และพอนั่งลง เธอก็เอนตัวพิงไหล่และโชว์ข้อความให้ดู


ซึ่งมันเป็นข้อความที่คุยกันในกลุ่มเรียนหนังสือครับสมัยนัันเรียกอะไรนะ บอร์ดแคสป่ะ ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ผมไม่ชำนาญเรื่อง BB ถึงจะมีโอกาสใช้ทำงานก็ตาม


อ่ะกลับมาต่อ มิ้นต์ก็ถามผมนะว่าเห็นยัง ผมก็อื้อๆๆ แล้วนั่งตัวแข็งเลย ตัวแข็งนะครับไม่ใช่หำแข็ง โดนรีดไปขนาดนั้น ถ้ายังแข็งขึ้นมาอีก ผมก็เกินมนุษย์ไปแล๊ววว



แล้วตอนนั้นในความคิดของผมคือ " กู จะทำอะไรดี " อย่างที่บอกครับว่าตอนนั้นไม่มีเหมือนสมัยนี้ เทคโนโลยีก็ยังค่อยล้ำ ถ้าเป็นสมัยนี้เวลาประหม่า เวลาเขิน ผมก็มักจะหยิบมือถือขึ้นมาทำเป็นสไลด์ ดูนู่นนั่นนี่



แต่ แต่ แต่  แต่ตอนนั้น N72 ของผมมันทำไม่ด๊ายย และอีกอย่าง BB ที่มี ผมก็เอาไว้ใช้งาน มันเป็นของแผนก ผมจะเอามาใช้ส่วนตัวไม่ได้ และที่สำคัญเลย ถ้าสองคนนี้ถามว่ามี BB แล้วทำไมไม่ขอ Pin พวกเธอ ผมคงลำบากใจที่จะตอบครับ



มันเลยทำให้ผมนั่งตัวแข็งเลย เอาไงดี ทำไรดี ตอนนั้นผมก็นึกขึ้นได้ว่า เอ้อ ผมมี CD หนังที่ซื้อมาจากตลาดนี่หว่า ( พฤติกรรมไม่เหมาะสมนะครับ ควรสนับสนุนของถูกลิขสิทธิ์ )



ผมเลยบอกมิ้นต์ว่า เดี๋ยวขอไปรื้อหาหนังดูก่อนนะ แก้มก็บอกไปด้วยๆๆ ผมเลยบอกว่าให้อ่านหนังสือเลย แก้มก็พูดสวนมาครับว่าอยากพักสายตาบ้าง


กล่องที่ผมไปรื้อนั้นเรียกว่ากล่องมหาสมบัติก็ได้ครับ มันเป็นกล่องที่ผมเอาไว้เก็บพวกแผ่นเกมส์ ตั้งแต่สมัยเพลย์ 1 และเพลย์2 แต่ตอนนั้นผมก็ไม่ได้เล่นแล้วนะ เพราะติดเกมส์ PC มากกว่า


ในนั้นมีทั้งแผ่น Memory Card ทั้งสีขาวที่เป็นของเพลย์1 ทั้งสีดำที่เป็นของเพลย์2  มีแผ่นเกมส์หลายๆเกมส์เลยนะ เฮ้อออ ทั้ง


PepsiMan



.....

Tenchu ทุกภาค ( แต่ผมชอบเล่นภาค2 ด่านที่เจอเทนงู กับ ด่านหมู่บ้านโดนบุก )





.....


BloodyRoar2-4  ( ผมใช้ไอ้ตุ่น บาคุริว กับ หมาป่า ยูโกะ )




.....


ร็อคแมน X – X6  ( ชอบภาค X6 เป็นพิเศษ ผมชอบเกราะ Shadow ชาร์จยิงเป็นเพราะจันทร์เสี้ยว )




.....


Black




.....


Onimucha3-4





.....

Devil May Cry1-3





เฮ้อ คิดถึงสมัยที่เล่นจัง แต่เฮ้ย !!! เดี๋ยว ซะ ซะ ซวยละ เพราะแผ่นหนังที่มีมัน มัน มัน !!!  ขัง8 ปอบหวีดสยิว น้ำตาลแดง ผู้หญิง 5 บาป ชิบ ชิบ ชิบหายแล้วไง และที่สำคัญ แผ่น CD ที่ผมฝากเพื่อนไปไรต์มา




มันมีของแอนนา และน้องแนตด้วย งามใส้เลยมึง แผ่น Princo เขียนไว้ตัวโตๆเลยว่า น้องแนตกับแอนนา งานเข้าแล้วไงกู แก้มกับถึงร้องว้ายย จนมิ้นต์ต้องเดินมาดู


และทันทีที่เห็นเท่านั้นแหละครับ มิ้นต์มองผมด้วยสายตาที่แบบ เบิ๊ดคำสิ่ว่าว เธอพูดด้วยคำสั้นๆว่า บ้ากาม โอยยยย ทำไมมันเจ็บจี๊ดแบบนี้ มิ้นต์พูดแล้วแบบหันหน้าเชอะแล้วไปนอนเลย


ส่วนแก้มนั้นก็แบบทำหน้าขำๆ ก่อนที่จะเดินตามมิ้นต์ไปครับ ทั้งสองทำเป็นซุบซิบนินทาครับว่า มิน่าล่ะถึงหื่นแบบนั้น ชอบดูหนังพวกนี้นี่เอง สงสัยเก็บกดเนอะ เมื่อคืนถึงใส่เอา ใส่เอา


โอ๊ยยย ทั้งสองคนคร๊าบบบบ อะไรเนี่ย แล้วพอผมเงียบๆไปสักพัก มิ้นต์ก็ลุกขึ้นมาครับ แก้มก็ลุกขึ้นมาด้วย พวกเธอสองคนลงมานั่งข้างๆผมนั่นแหละ


นั่นไงชิบหายละ อย่าบอกนะว่าจะมาพูดเรื่องวันนั้น ผมจะทำไงดีวะถ้าเกิดทั้งสองพูดเรื่องวันนั้นขึ้นมา


[ มิ้นต์ ]  :  ที่แก้มผอม เพราะกินข้าวไม่ลงหลายวันเลย พอพี่หายไป


นั่นไงตัวเปิดฝั่งธนฯมาแล้ว มิ้นต์เป็นคนพูดเองเลยครับเรื่องแก้มไม่กินข้าว มันเป็นเพราะผมงั้นเหรอ ไม่อ่ะไม่มั้ง ผมไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้นหรอกน่า แล้วมิ้นต์ก็บอกต่อว่า


[ มิ้นต์ ]  :   ที่วันนั้น มิ้นต์ออกไปตอนเช้าแล้วไม่ได้ปลุกพี่ เพราะไม่อยากพูดต่อหน้าว่า กลับแล้วนะ ต้องทำงาน



ผมนึกถึงวันจันทร์วันนั้นเลย ที่ผมตื่นมาแล้วมิ้นต์ก็กลับไปแล้ว ผมมานั่งคิดนะแ ถ้ามิ้นต์ต้องพูดว่า ไปทำงานแล้วนะ ผมจะรู้สึกยังไงวะ ผมต้องยืนส่งผู้หญิงคนนึงไปทำงานที่ต้องนั่งกับผู้ชายเหรอ โอ๊ย ทำไมผมอ่อนแอแบบนี้วะ เฮ้ยไอ้โทน เขาทำงานนั้นมาก่อนที่มึงจะรู้จักเขานะเว้ย



อย่าทำเป็นสำออยไอ้เวน ยังไงมันก็ชีวิตเขามึงไม่เกี่ยว มิ้นต์นั่งซบที่ไหล่ครับ ผมก็สางผมมาทัดหูให้เธอเบาๆ มิ้นต์ก็พูดอีกว่าแก้มกินข้าว เหมือนแมวดม แถมกินไม่ครบ 3 มื้อด้วย


ซึ่งมันก็น่าเชื่อนะ เพราะดูๆแล้วแก้มเองก็ดูผอมลงไปจริงๆนะ เมื่อคืนตอนที่จับเอวแล้วซอย ผมรู้สึกได้เลยว่าเอวแก้มมันบางลง อีกทั้งตอนที่เธอขย่มๆๆๆ ผมก็รู้สึกว่าแก้มตัวเบาลงมากๆ


ผมเลยหันไปถามแก้มว่าจริงเหรอ แก้มก็ก้มหน้าพยักๆๆๆ แล้วมิ้นต์ก็บอกว่าอีกว่า เธอต้องคอยบอกให้แก้ม กินอีก กินอีก ไม่งั้นจะไม่มีแรง พอยิ่งพูดแก้มก็ยิ่งออกอาการครับ ผมก็ลูบหัวแก้มไปนะ


และตอนนั้นเองแก้มก็บอกเหมือนกันว่า มิ้นต์เองก็เหวี่ยงลูกค้าบ่อยกว่าเดิมอีก และแก้มก็ถามผมนะว่า โกรธมั้ยที่วันนั้นพวกเธอบอกว่าตัวเองโสด


เอาล่ะกูงานมาแล้ว ผมก็ได้แต่อ้ำๆอึ้งๆครับ ก่อนจะพูดอะไรโง่ๆออกไปว่า


[ ผม ]  :  จะโกรธได้ไง ก็ทั้งสองคนโสดจริงๆนี่นา



เท่านั้นแหละครับงานมาเลย มิ้นต์กัดที่แขน ส่วมแก้มก็ง่ำที่คอเลย ผมก็ร้องโอ๊ยๆๆๆ ทำอะไรกันเนี่ย พอทั้งคู่ทำจนหนำใจแล้ว ก็หยุดและหันมาพูดกับผมครับว่า ไม่โสดเว้ย ไม่โสดแล้ว และมิ้นต์ก็กระโดดขึ้นที่นอนเลยครับ เธอเอาผ้าห่มคลุมโปงแล้วพูดว่า วันหยุดหน้าจะมาอีก


แล้วก็นอนซะเฉยๆ ส่วนแก้มที่ยังนั่งอยู่ข้างๆ ก็เอนอิงที่แขนผมครับ เธอบอกนะว่ามีเรื่องอยากคุยมากๆเลย พี่หายไปตั้งครึ่งเดือน หนูกลัวจังว่าจะไม่เจอพี่แล้ว


นั่นไงมาแนวนางเอกน่าสงสารอีกแล้ว ผมก็ไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ เลยบอกไปว่าก็อยู่นี่แล้วไง หรือไม่อยากเจอแล้ว


[ แก้ม ]  :   อยากเจอสิ่ อยากเจอๆๆ


แก้มพูดแบบนั้นแล้วก็ตัวสั่นๆครับ ผมก็ไม่รู้หรอกว่าแก้มเป็นอะไรนะ พอมานั่งคิดๆแล้ว ทำไมตอนนั้นผมไม่พูดให้จบๆไปเลยวะ ฮู๊ว อยากย้อนเวลาไปตบตัวเอง อ่ะกลับมาต่อครับ



แก้มนั่งนิ่งแบบนั้นผมก็กอดไหล่เธอไว้แล้วบอกว่า พร้อมเมื่อไรค่อยพูดนะ เธอบอกผมนะว่าถ้าสบายใจแล้วจะเล่าให้ฟังนะ ผมก็แบบ พยักหน้าและบอกอื้มๆได้เลย


และแก้มก็คล้องคอผมครับ เธอเป็นฝ่ายเลื่อนตัวมาจูบผมเบาๆและถามว่า ขออีกทีได้มั้ย โอยหนักใจครับ ผมหนักใจเลย ไอ้จ้อนผมมันเหมือนว่ากำลังจำศีลอยู่ ผมคงอายแน่ๆถ้ามันไม่แข็งขึ้นมา


และทันใดนั้นเองมิ้นต์ก็พูดขึ้นมาครับว่าห้ามทำ ห้ามขอ วันนี้พักผ่อนเข้าใจมั้ย เท่านั้นแหละครับวงแตก 55555 แก้มก็แบบเขินมากเลยนะ เธอรีบกระโดดขึ้นไปบนเตียง แล้วเข้าไปหามิ้นต์เลย



ทั้งสองคุยกัน งุ๊งงิ๊ง งุ๊งงิ๊งไปเรื่อย ผมก็นั่งฟังไปเรื่อยๆนะ จนหลับไปเฉ๊ย ผมก็สงสัยนะทำไมผมหลับบ่อยจังหรือเพราะเมื่อวานปล่อยไปหลายดอก 




ผมตื่นมาอีกรอบก็เห็นว่า มิ้นต์นอนหลับไปแล้วครับโดยที่มีแก้มนั่งหลับอยู่ข้างๆ ส่วนผมพอมีเวลาว่างก็เดินไปดูหน้าจอคอมว่าตอนนี้ ผมขายอะไรออกไปแล้วบ้าง ตอนนั้นเกมส์ R เงิน M ขายได้ M ละ 15-20 บาท มันก็ช่วยเรื่องรายได้ ได้ดีเลยนะ


แต่ผมก็ต้องวางแผนไว้เผื่ออนาคตด้วย เพราะว่าถ้าในอนาคตคนเล่นกันเยอะขึ้น ล่าบอสกันได้มากขึ้น เงินเอ็มมากขึ้น ราคามันก็ตกแน่ๆ เหมือนเกมส์ RAK ในอดีตนั่นแหละ


ตอนนี้อะไรที่ทำได้ผมก็อยากจะทำมันไปก่อน และก็พอพี่ติมทักมาใน MSN ครับ ถามว่างานเยอะเหรอวะ พอจบกิจกรรมแล้วหายตัวแทบจะทันที คือต้องบอกก่อนนะครับว่าเกมส์ R นอกจากล่าบอสแล้ว ผมก็ยังช่วยกิจกรรมอื่นๆด้วย


อย่างวอร์ และกิจกรรมของกิลด์อื่นๆ แต่พอช่วยเสร็จผมก็จะออกเลยทันที ไม่ได้เดินเล่นหรือคุย หรือโข่งด่ากันไปมาเหมือนที่ผ่านมา คือใครที่เคยเล่นเกมส์ R จะรู้ดีว่าโข่งด่ากันบรรลัยเลย ไม่มีแบนข้อหาคำหยาบด้วย


อ่ะกลับมาเรื่องพี่ติมครับ ผมก็บอกไปว่าช่ายครับงานเยอะมากเลยพี่ พี่ติมก็บอกครับว่างานมิตติ้ง เลื่อนนะ เพราะว่าหลายๆคนไม่ว่างและเก็บตังส์ยังไม่ได้ด้วย


ซึ่งผมเข้าใจนะ เพราะน้องๆหลายคนมันก็ยังไม่ได้ทำงานบ้าง บางคนเรียนมัธยมค่าขนมก็นิดเดียว กว่าจะเก็บได้มันก็นานหน่อย ผมเลยบอกว่าถ้าไม่สะดวก เรายกเลิกงานมั้ย


พี่ติมบอกว่าไม่เอาเว้ย พี่อยากเจอน้องหมวย นั่นไงกูว่าละ หลายท่านคงเดาได้ไม่ยากครับว่าพี่ติมมันก็เล็งน้องหมวยไว้ ซึ่งจะว่าไปผมก็ไม่ได้คุยกับน้องหมวยนานแล้วเหมือนกันนะ แต่ช่างเถอะผมไม่ได้สนใจอะไร


และตอนนั้นเองครับก็มีใครบางคนมายืนข้างๆ ก็เป็นแก้มนั่นแหละครับ เธอยืนมองๆๆว่าคุยกับใครอยู่ พอเธอมองเห็นว่าผมคุย MSN กับพี่ติม แก้มก็หน้านิ่งเลย ซึ่งก็รู้ๆกันแหละครับ


ว่าพี่ติมคือคนที่เคยซื้อบริหารจากแก้ม คือคนที่เคยได้สัมผัสเรือนร่าง และได้เสพสุขจากร่างกายของเธอ มันคงเป็นความรู้สึกแปลกๆเนอะ ที่มายืนมองผู้ชายที่เคยมีอะไรด้วย นั่งคุยกันแบบนั้น


ผมเองก็ไม่รู้หรอกว่าแก้มคิดยังไง แก้มเป็นอะไร และรู้สึกยังไง แต่ตอนนั้นแก้มดูหน้าเสียแปลกๆนะ พอเห็นแบบนั้นผมก็สงสารเธอขึ้นมาแปลกๆ แต่มันก็เป็นอย่างที่มิ้นต์เคยบอก


ถ้าแก้มไม่ทำอะไรเกินตัวอย่างการออกรถใหม่ เธอเองก็คงไม่ต้องดิ้นรนแบบนั้น แต่ก็นะความอยากได้อยากมีของคนเรามันไม่เท่ากันแหละครับ ผมตัดบทคุยกับพี่ติมไปว่า


งั้นเดี๋ยวผมขอไปนอนก่อนนะพี่ พี่ติมตอบกลับว่า เอ้อ พี่ไป PK ก่อน เอ่อ PK เป็นช่วงเวลาที่ไล่ฆ่ากันในเกมส์ได้ โดยที่ไม่โดนหักคะแนนครับ อ่ะกลับมาต่อ พอพี่ติมตอบมาแบบนั้น ผมก็กดปิดหน้าจอคอมทันที


แก้มยืนนิ่งเลยตอนนั้น ผมก็ยิ้มๆให้และบอกว่าไปนอนเถอะ แก้มก็ยังนิ่งๆอยู่ และพอผมทำเป็นไม่สนใจและจะเดินเข้าห้อง แก้มก็คว้าแขนมั่บทันที เธอก้มหน้าเขย่าๆๆๆแขน และพูดขึ้นมาว่าทำไมผมไม่พูดอะไรสักคำ


ผมก็ถามนะว่าจะให้พูดอะไรหืม แก้มก็เงียบครับ ผมเลยเคาะหัวไปทีแล้วบอกไปพักผ่อนเถอะ แก้มก็ไม่ไป ยังเขย่าๆๆๆ แขนผมแล้วยังพูดอีกว่า ทำไมไม่ถามอะไรสักคำ


คือพูดได้เลยนะว่าตอนนี้แก้มออกแนวงี่เง่ามากเลย ผมก็บอกว่าไม่รู้จะถามอะไรนิ แก้มก็เงียบเลย ไอ้ตอนนั้นฝนมันก็ฮึมฮัมมาอีกแล้ว สมัย 10ปีก่อน โอยย ฝนตกบ่อยครับ



มลภาวะ มลพิษ มันไม่เหมือนตอนนี้ ผมก็ดูนาฬิกานะ มันก็จะเที่ยงแล้วนี่หว่า เดี๋ยวพอตอนเย็นๆดาวก็คงมารับล่ะมั้ง ผมเลยบอกว่าให้แก้มไปนอนพักกับมิ้นต์เถอะ แก้มไม่ไปครับแก้มยังเกาะเอวของผมอยู่


ซึ่งตอนนั้นผมรู้ตัวเลยนะว่า ผมใช้พลังงานไปเยอะมาก เพราะขนาดเกาะแนบชิดขนาดนี้ ไอ้จ้อนของผมมันยังไม่ตื่นเลย ถึงมันจะรู้สึกว่ากำลังแข็งก็เถอะ ผมเลยบอกว่าปล่อยก่อนพี่จะไปโซฟา


อ่ะพอเป็นอิสระ ผมก็เดินมานั่งที่โซฟาครับ และแน่นอน น้องแก้มของรีดเดอร์ก็ตามมานั่งด้วยและแบบมานั่งเสร็จก็ซุกๆๆๆ ไอ้ผมก็แบบอะไรอีกวะ มาไม้ไหนนิ ผมก็ถามว่าเป็นอะไรหืม ทำไมไม่นอนกับมิ้นต์ล่ะ


[ แก้ม ]  :  ก็อยากอยู่ด้วยแบบนี้ง่ะ


ก็นั่นแหละครับคำตอบ พอผมถามก็ได้คำตอบกลับมาแบบนี้ มันเป็นความรู้สึกแปลกๆนะ ผมเคยคิดนะ เคยคิดเมื่อตอนที่อยู่มหาวิทยาลัย ผมเคยคิดว่าอยากรู้จัง ว่าถ้ามีแฟนหรือคู่รักเป็นสาว Side Line มันจะมันส์ขนาดไหน



เพราะขึ้นชื่อว่า SIDELINE ยังไงก็ต้องลีลาดีแน่ๆ และผมคงจะสำลักความสุขจนกระฉูดแน่นอน แต่พอถึงเวลาจริงๆ ตอนนี้ผมมีสาว SIDELINE มานั่งข้างๆ และยังได้มี SEX กับเธอ ผมกลับรู้สึกแปลกๆ


คือถามว่าเสียวมั้ย โคตรเสียวครับ อะไรที่ผมเคยฝันว่าจะได้ทำ น้องแก้มทำให้ได้หมด รสจูบที่โคตรขนลุก ลีลาทั้งร่อนทั้งขย่ม ตอบรับได้ทุกท่าที่ขอ โม๊กสด เสียบสด แตกใน และที่สำคัญได้เปิดประตูหลังอีกต่างหาก


เฮ้ยนี่มันความฝันของชายไทยผู้ซื้อบริการเลยนะ ว่าอยากได้บริการแบบนี้ ถ้าไม่ใช่ member ระดับ VIP คงยากแน่ๆที่จะได้ แต่พอเอาเข้าจริงๆแล้วความรู้สึกมันหน่วงจริงๆว่ะครับรีดเดอร์


อย่างที่บอกไอ้คนวัย 22 ที่กำลังจะ 23 ในตอนนั้นมันไม่ได้มีความหนักแน่นอะไรจริงๆ คือผมรู้สึกดีที่มีเธออยู่ข้างๆ ไม่ใช่แค่ตอนบนเตียงนะ เวลาปกติผมก็มีความสุขและยิ้มได้


แต่พอมานึกถึงว่า เธอก็ยังรับงานอยู่ เธอยังทำเสียวให้กับผู้ชายคนอื่นอยู่ ความรู้สึกมันก็ดิ่งลงเลยครับ และแน่นอนผมในตอนนั้นยังไม่สามารถที่จะทำใจ หรือเปิดใจได้จริงๆ แต่ถามว่าผมรังเกียจพวกเธอมั้ย


พูดตรงๆจากใจเลยนะ ไม่รังเกียจเลย ฟังแล้วอาจจะดูหล่อ ฟังแล้วอาจจะดูน่าหมั่นใส่ แต่เชื่อผมเถอะ ถ้าทุกท่านเป็นแบบผมตอนนั้น ถ้าท่านเจอความน่ารักสดใสแบบนั้น ท่านจะไม่รังเกียจสาว SIDELINE แบบเธอเลย


หรือว่าผมโชคดีวะที่เจอคนนิสัยแบบนั้น เพราะนอกเวลางาน นอกเวลาที่เธอต้องเอนกายแลกเงิน แก้มก็เป็นเด็กสาวที่โคตรน่ารัก ร่าเริงสดใส ถ้าไม่นับเรื่องที่เจอมักจะจับจ่ายเกินตัว ผมว่าเธอเป็นคนที่ So nice มากๆ


อ่ะกลับมาที่โซฟาต่อ แก้มนั่งซุกๆๆๆๆที่แขนและมุดมานอนหนุนตัก เธอทำงับๆๆๆที่เป้าของผม ผมก็บอกเฮ้ยไม่ต้องก็ได้ แก้มเธอนิ่งนะ เธอถามผมครับว่า


[ แก้ม ]  :  ถ้าไม่.... ถ้า  ถ้าแก้มไม่ทำให้  พี่โทนจะให้แก้มอยู่นี่ป่ะ


ผมก็งงนะ พูดอะไรของมัน ผมเลยถามไปอีกรอบและก็ได้คำตอบว่า บางทีเธอเองก็อยากจะอ้อน จะทำตัวง๊องแง๊ง ( ศัพท์โคตรเก่า )  โดยที่ไม่ต้องขึ้นเตียง อยากคุยปกติบ้าง คือพูดง่ายๆเลย ถ้าไม่ให้เอา ไม่ให้เย แล้วผมจะยังให้เธอมานี่ไหม


ผมก็เลยบอกไปว่า โอ้ยยย พี่ก็ไม่ได้อยากจะทำอะไรขนาดนั้น ไม่ใช่ว่าจะหื่นได้ตลอดเวลานี่หว่า เธอบอกกลับมาครับว่าก็กลัวจะไม่ให้อยู่นี่นา เฮ้ย !!!  หรือว่าที่ผ่านๆมาเธอแกล้งครางแกล้งเสียวเพื่อเอาใจวะ


[ ผม ]  :   เอ่อ งั้นที่ผ่านมาก็ไม่ได้เต็มใจให้ทำอ่ะดิ่ ถ้าไม่ได้อยากทำไม่ต้องฝืนใจหรอก


เท่านั้นแหละครับ ยัยนังมารตัวน้อยแปลงร่างเป็นพจมานเลย น้ำตาไหลมาปานนางเอกเลย ตอนแรกผมก็ไม่รู้หรอกว่าร้องไห้ พอมารู้อีกทีตอนที่ขาผมมันเปียกนั่นแหละ พอก้มมาดู เอ้าชิบหายแล้วร้องไห้นี่หว่า


ผมถามเฮ้ยๆๆ เป็นไรแก้ม แก้มก็ส่ายหัวครับ ผมก็คิดว่าชิบหายละหรือกูทำอะไรผิด ซึ่งพอมานั่งมองตัวเองในอดีตแล้วก็ได้แต่ด่าตัวเอง ว่าไอ้ควายเอ๊ยไปถามแบบนั้นทำไม


อ่ะย้อนกลับไปวันนั้นต่อ พอรู้ว่าแก้มร้องไห้ ผมก็ตกใจว่าเป็นอะไรวะ ผมเขย่าๆตัวถามว่าแก้มเป็นอะไรหืม แก้มก็สะอื้น ฮึกๆๆ ปาดน้ำตาและลุกขึ้นมาบอกว่าเสียใจ


แก้มเสียใจเพราะผมพูดว่าเธอไม่ได้เต็มใจให้ทำ ทั้งๆที่เธอทั้งที่เต็มใจและมีความสุข เอาล่ะจากเจ้าของบ้าน กลายเป็นจำเลยซะแล้วผม ผมทำไงดีวะตอนนั้น ทำไมว๊า ทำไมผมต้องเอาเรื่องปวดหัวมาใส่ตัววะ


ถ้าวันศุกร์ตอนเจอกันที่มหาวิทยาลัย มิ้นต์ถามว่าว่างมั้ย และผมตอบว่าไม่ว่าง มีธุระ มันก็คงจบแล้ว เป็นผมเองนี่แหละที่เสือกไปบอกว่าว่าง และพาไปกินข้าวอีก สุดท้ายก็มาจบที่ห้อง


และตัวผมเองก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้ด้วย โอยยย ไอ้ควายเอ๊ย อยากด่าตัวเอง แล้วนี่ยังมาเป็นอะไรอีกเนี่ยแก้มเอ๊ย ผมขยับตัวลงมานั่งกับพื้น และพยุงให้แก้มขึ้นมานั่งครับ


ชิบหายแล้วร้องไห้จริงๆด้วย ผมถามเป็นอะไรแก้ม แก้มส่ายหัวบอกไม่ได้เป็นไร แต่ไอ้การปาดน้ำตาและซื๊ดน้ำมูกเนี่ย มันเหมือนว่าผมกลายเป็นผู้ร้ายเฉยเลย ผมพูดนะว่ามีอะไรก็พูดกันสิ่


แก้มบอกเสียใจ เอ้าชิบหายแล้วไอ้โทนอะไรวะเนี่ย แก้มบอกแก้มเสียใจที่ผมคิดว่าเธอฝืนใจทำ เธอบอกเธอไม่ได้ฝืนใจ เธอยอมผมจริงๆ เธอเต็มใจที่จะมี SEX เต็มใจที่จะทำอะไรหลายๆอย่าง ทำไมผมต้องพูดกับเธอแบบนี้ด้วย


เอ๊า !!!  ซวยอีกกู เฮ้อ เอาจริงๆนะผมก็ผิดจริงๆแหละที่ไปถามแบบนั้น ที่ไปพูดแบบนั้น ถ้ามองในมุมมองผู้หญิงที่เต็มใจ คำพูดที่ผมพูดไปมันก็เหมือนกันทำร้าย ทำลายหัวใจของเธอเลยล่ะ


โอย อะไรของผมวะเนี่ย ผมจึงขอโทษแก้มไปครับ ผมถามว่าทำไมเดี๋ยวนี้ร้องไห้ง่ายจัง เมื่อก่อนเห็นยิ้มตลอดเลย รู้มั้ยว่าแก้มบอกผมว่าอะไร


[ แก้ม ]  :  ไม่มีใครยิ้มได้ตลอดหรอกพี่ ตอนนี้แก้มก็ไม่อยากจะยิ้มแล้ว


งานหยาบเลยคร๊าบ ทำไมผมเหมือนกลายเป็นผู้ร้ายไปแล้ววะ ตอนนั้นคิดว่าเอาไงดี เอาไงดี เอาไงดี เพราะผมไม่เด็ดขาดไง มันเลยกลายเป็นแบบนี้ โอย อยากจะด่าตัวเอง


และพอผมโดนกดดันมากๆ นิสัยเสียอย่างที่มักจะปรากฏออกมาคือเงียบและถอยออกไปตั้งสติ แต่ตอนนั้นไม่ได้มีโอกาสที่จะเดินออกมาเลยครับ แก้มคว้ามั่บที่แขนทั้งๆที่ยังน้ำตาคลอเบ้าอยู่


[ แก้ม ]  :  มาง้อก่อนสิ่ ไอ้พี่โทน ง้อเลย แก้มงอนพี่อยู่นะ


เอ้า !!!  อิหยังวะ คือผมพูดเลยนะถ้าทุกท่านเป็นผม ท่านก็คงจะงงเหมือนกันว่า อะไรกันวะ มาไม้ไหนอีก แต่ว่าถ้าแก้มเปิดมาแบบนี้ผมก็ไม่รอล่ะครับ เพราะยังไงซะก็คงต้องทำให้เธอหยุดร้องไห้ก่อน


[ ผม ]  : อื้ม พี่ขอโทษนะ พี่จะไม่พูดแล้ว


ผมนี่แบบอึนเลยนะ กินเหล้าเพียวๆยังไม่มึนขนาดนี้ คือคุณผู้อ่านเข้าใจผมใช่มั้ย ผมจะง้อยังไง คือถามว่าเคยง้อแฟนมั้ย มันก็เคยครับ แต่ไอ้สถานการณ์ สถานะแบบนี้น่ะ ผมจะง้อยังไง


เพราะถ้าให้พูดแบบหยาบคายเลยนะ ผมกับเธอตอนนี้ไม่ได้มีอะไรพัฒนาไปมากกว่าคู่นอนเลย คือไม่ใช่ทั้งกิ๊ก ไม่ใช่ทั้งเพื่อน สถานะของเราสองคนมันไม่ชัดเจนเอาซะเลย  แล้วผมจะง้อยังง๊ายยยย


เวลาง้อแฟนผมก็จะอื้ม อื้มๆขอโทษนะคร๊าบ จะไม่ทำแบบนั้น แบบนี้แล้วนะ แล้วก็จะเอาใจเธอสารพัด แต่กับแก้มล่ะจะยังไง แฟนก็ไม่ใช่ กิ๊กก็ไม่เชิง มันอาจจะฟังดูเห็นแก่ตัวนะ แต่สถานการณ์ของผมตอนนี้มันเป็นแบบนั้นจริงๆ


ผมนี่นั่งแดรกจุด จุด จุด อยู่เกือบนาที จนกระทั่งแก้มเองต้องสะกิดผมครับ แล้วถามว่าจะง้อได้ยังไง ไม่งั้นจะร้องไห้อีกนะ


[ ผม ]  :  จ้ะ ๆ ๆ  ง้อแล้วจ้ะ เอ่ออ เอ่อออ


เอ่อ ผมจะง้อยังไงดีครับทุกคน ผมสามารถพูดกับเธอได้ถึงขั้นไหนกันนะ แม่งโคตรตลก ทั้งๆที่ทำอะไรต่อมิอะไรกันหลายครั้ง หลายดอก แต่ดันไม่รู้ว่าเราสองคนสามารถพูดกันได้ถึงขั้นไหน


นี่แม่งตลกร้ายชัดๆ ผมก็แบบเอ่อ เอ้ออ เอ่ออ พี่จะไม่พูดแบบนั้นแล้วนะขอโทษนะ คือติดอ่างไปหมดละครับตอนนี้ แต่แก้มก็พูดมาคำนึงว่า


[ แก้ม ]  :  คุณแฟน ง้อดีๆหน่อยสิ่ ง้อแบบนี้ไม่หายโกรธนะ


อยู่ดีๆแก้มที่กำลังซื๊ดน้ำมูกก็เรียกผมว่าคุณแฟน ซึ่งก็ดีนะมันทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นเลยล่ะ ถ้างั้นผมจะแสดงบทคุณแฟนเพื่อง้อแล้วกัน


[ ผม ]  :  พี่ขอโทษนะ ก็ไม่รู้นี่ครับว่าที่ทำๆกันน่ะ เพราะแก้มเต็มใจหรือเพราะอยากเอาใจ


[ แก้ม ]  :  เฮ๊อะ เพราะเต็มใจเหอะถึงยอมให้ทำน่ะ เชอะ


เอาล่ะใจชื้นละตู ถึงตอนนี้แก้มจะพูดไปน้ำตาคลอๆไป แต่ด้วยน้ำเสียงและภาษากายที่สื่อออกมา มันก็ทำให้ผมใจชื้นขึ้นมาบ้างแล้วล่ะ ผมขยับตัวเข้าไปนั่งอยู่หว่างขาและแทรกตัวไปใกล้ๆ


[ ผม ]  :  งั้นหายโกรธเนอะ ไม่ร้องเนอะ


ผมพูดแล้วถือวิสาสะเช็ดน้ำตาของแก้มไปพลางๆครับ แก้มจับมือของผมไปแนบแก้มแล้วพูดว่า งืมๆเธอพูดสั้นๆแค่นั้นและเงียบไปแปปนึง จากนั้นแก้มก็ดึงตัวผมขึ้นมานั่งบนโซฟาครับ


ผมก็งงนะๆทำอะไร แต่แค่แปปเดียวเท่านั้นแหละรู้เลย แก้มเลื่อนมานั่งคร่อม และจูบรุกเข้ามาเลย ไอ้ผมเองก็ไม่ใช่ว่าจะอายหรือเขินเหมือนในการ์ตูนอะไร


ผมตอบรับรสจูบของแก้มทันที เราจูบ บด เม้ม ดูดปากกันเกือบ นาที จนมันได้ที่ละมั้ง  มือผมมันก็เลื่อนลงไปบีบตูดแน่นๆของแก้มจนเธอคราง อ๊า !!!  และทันใดนั้นเธอก็ถลกเสื้อ และถอดมันออกไปทันที


ตอนนี้เสื้อกล้ามของเธอปลิวไปแล้ว ตรงหน้าของผมคือสาวสวย หน้าตาน่ารัก ผมยาวดัดลอน มีเพียงเสื้อในเท่านั้นที่กำลังปกป้องเนินเขาสงวนนั้น แก้มคล้องคอผมแล้วบอกว่า


[ แก้ม ]   :  อยากให้แก้มหายโกรธเหรอ พี่โทนต้องลองทำอะไรที่มากกว่าพูดคะ



เอาแล้วไง แก้มเป็นคนเปิดมาแบบนี้ผมจะไปไงต่อ ผมบอกแก้มไปตรงๆว่าตอนนี้ของพี่ยังไม่แข็งเลยนะ แต่ว่าแก้มก็บอกว่า




[ แก้ม ]  : ไม่ไรค่ะ เดี๋ยวแก้มปลุกเอง




 

นี่คือวันแรกที่ได้อ่านสดๆหลังจากที่ตอนนี้ไดลง ประทับใจกับเนื้อเรื่องมาก 555
ความจริงไอ้งี่เง่ามันก็งี่เง่าจริงๆแหละนายโทน ทำไมสามสาวยังติดใจได้ขนาดนี้ ไม่รู้มีดีอะไร
หวังว่าจะเคลียร์ปัญหาคาใจกับดาวได้ไวๆนี้นะครับ

เอาแล้วไงดูท่าแล้วน่าจะไม่ได้พักผ่อนแล้วสิ เจอน้ำตา+ลูกอ้อนเข้าไป เป็นใครใครก็ต้องแพ้เป็นธรรมดา

ดาวคงจะอึดอัด เก็บกดมานาน
พอได้เจอเลยแบบขอเคลียๆ ให้มันรู้เรื่อง จบๆ ไป


ปล. นึกว่าเจ้าหญิงน้ำแข็งจะคัมแบ๊คซะแล้ว เสียวหลังแว๊บเลยนะโทน  ฮ่าฮ่า

น่าน.. ใช้ไอติมแท่งง้อแทนซะแร๊ว... เดวนะ... มะใช่ว่าทำกันเสร็จปั๊ป.. ดาวมาพอดีนะ5555

นางมารตัวน้อย ยังไงก็ไม่ทิ้งลาย ป่วนซะจนตั้งตัวไม่ติด
ตอนนี้รู้สึกสงสารดาว คงอยากคุยกันให้รู้เรื่องเลยบุกมาหา แบบนี้ปรับความเข้าใจกันยาวทั้งคืนแน่ ยาจากพี่เตยเหลือไหมจะได้มีแรงคุณโทน

นางมารร้าย รุกหนักเลยตอนนี้


ที่ช้ำๆ นี่ซ้อมกีฬา หรือโดนระเบิดจากดาวกับเจ๊เตยกันแน่ โดนไปหลายลูกล่ะ

โดน 2 สาวหลงรักแล้วแบบนี้ แต่เมื่อทั้ง 2 ก็เข้าใจดีนะว่าอาชีพที่ทำมันทำให้โทนยอมรับเป็นแฟนยาก

ขอบคุณ​สําหรับ​เรื่อง​ราว​สนุก​มาก​น่ะครับ​

แก้มนี่ยังไงนะคุณแฟนอิอิ

แก้มปลุกเอง ก็ได้เวลาเสียวสิค่ะ รอไร จัดโลด

แก้มปลุกเอง 555 เสร็จกันนายโทน

ไม่ชัดเจนก็กระอักกระอ่วนใจอย่างนี้แหละครับ

แก้มนี้รุกหนักจิงๆ เดวเจอดาวละดาวจะว่ายังไงมั่งเนี่ย

น้องแก้มรีบจัดการเทพโทนเลย เดี๋ยวมิ้นต์ตื่นก่อนนะ  fcน้องแก้ม