คราวที่แล้วถึงไหนนะ ผมเล่าเรื่องน้ำให้ฟังแล้ว เรามีอะไรกันต่อจากนั้นอีกหลายครั้งแต่ต้องแอบกลับไปมีอะไรกันที่บ้านผมนะ เพราะไม่มีสถานที่รองรับ ผมสอนเธอหลายท่าหลายวิธีแม้แต่การใช้ปาก ตอนแรกนึกว่าเธอจะไม่ยอม แต่พอถึงเวลาจริงๆ เธอก้มหน้าลงไปอมของผมเฉยเลย แต่ไม่เคยออกในปากเธอหรอกเพราะกลัวเธอรับไม่ได้ ผมขอให้เธอกินยาคุม ตอนแรกเธอไม่ยอมเพราะแม่ของเธอชอบเข้ามาในห้องนอน กลัวว่าจะเจอ แต่ผมขอร้องและบอกว่าให้เอาไปซ่อนตรงไหนก็ได้ กล่อมนานมากกว่าเธอจะยอม...
เพื่อนๆเคยไปซื้อยาคุมหรือเปล่า ผมต้องเป็นคนซื้อเพราะน้ำไม่ยอมเข้าไปในร้านขายยา ครั้งแรกในชีวิตที่เข้าไปซื้อ ตอนที่บอกเจ้าของร้านว่าเอายาคุมแผงนึง มันถามว่าเอาแบบไหน ใครจะไปรู้วะว่ามันมีแบบไหนบ้าง มันก็อธิบายว่ามีแบบ21เม็ดและแบบ28เม็ด แล้วมันต่างกันยังไงวะ มันบอกว่าแบบ21เม็ด พอเมนส์มาก็ไม่ต้องกิน พอเมนส์หมดก็เริ่มแผงใหม่เลย ส่วนแบบ28เม็ด เวลาเมนส์มาก็กินไปเรื่อยๆเพราะเม็ดหลังๆมันเป็นน้ำตาล พอครบ28เม็ด เมนส์ก็หมดพอดี แล้วเริ่มแผงใหม่เลย ผมเอาแบบปลอดภัยเพราะกลัวว่าน้ำจะลืมกินเลยเอาแบบ28เม็ด ให้กินทุกวันไปเลยดีกว่า มันก็ถามอีกว่าเอายี่ห้อไหน โห...แม่ง กูจะรู้หรือเปล่าวะเนี่ย เจ้าของร้านมันคงเห็นผมเริ่มรำคาญ ก็เลยหยิบยี่ห้อpreme มาให้ ซึ่งต่อมาจนถึงทุกวันนี้ผมก็มักจะใช้ยี่ห้อนี้เสมอ เพราะมีside effectน้อยมาก (ไม่ได้ค่าโฆษณานะ) ผมจ่ายเงินแล้วเดินออกมาหาน้ำที่รออยู่ข้างนอก แล้วเริ่มให้เธอกิน แต่ก็น่ารำคาญเหมือนกันนะเพราะคู่มือมันบอกว่าเดือนแรกของการกินยา ให้ใช้วิธีอื่นช่วยคุมด้วย นั่นก็หมายความว่ายาแผงแรกเนี่ย เวลาผมจะเอากับเธอต้องใช้ถุงยางจนกว่าจะเริ่มแผงที่สอง ยุ่งยากชิบหาย แต่ตอนที่น้ำเริ่มกินยาแผงแรก ทั้งผมและน้ำก็อึดอัดเหมือนกันเพราะรู้สึกว่ารูปร่างเธอเปลี่ยนไป ถ้าใครสังเกตก็จะเห็นว่านมเธอใหญ่ขึ้นจนเสื้อเธอที่พอดีตัวมันกลายเป็นค่อน ข้างคับไปเลย...
ผมก็อยู่อย่างนั้นกับน้ำจนตอนหลังๆผมเริ่มกล้ามากขึ้น เวลาทำรายงานกันในห้องเรียนตอนเย็นๆ ผมทั้งล้วงทั้งควักจนเราแทบไม่ได้ทำรายงานเลย มีอยู่วันนึง ระหว่างที่ผมนั่งจูบไซ้เธออยู่ในห้อง น้ำก็นั่งนิ่งให้ผมไซ้ทั่วทั้งใบหน้าและลำคอ ก็ตามเคยล่ะ ผมดึงชายเสื้อน้ำออกจากกระโปรงและปลดไอ้กระดุมใหญ่ๆออกเพื่อจะได้สอดมือเข้า ไปหาสองเต้าที่คุ้นมือ น้ำไม่ได้ใส่เสื้อทับแล้วเพราะผมขอตรงๆไม่ให้เธอใส่อีก พอปลดกระดุมออกผมก็เอื้อมมือไปปลดตะขอชั้นในจนมันคลายการรัดตัว ผมลูบไล้ร่างนั้นจนทั่วก่อนจะวกมือกลับมาด้านหน้า ลอดเข้าไปในชั้นในจนพบสองเต้าเต็มมือ ผมไม่ได้ถอดเสื้อชั้นนอกกับชั้นในเธอออกเพราะป้องกันเหตุสุดวิสัย อาศัยแค่ล้วงมือลอดเข้าไปในชั้นในเธอก็พอ เดี๋ยวนี้น้ำไม่ได้นั่งนิ่งเหมือนสมัยก่อน เธอเรียนรู้เร็วมากสมกับเป็นเด็กเรียนจริงๆ พอมือผมสัมผัสถูกนมเธอ มือเธอก็วางลงบนต้นขาผมและลูบไปมาอยู่บนเป้ากางเกง ไอ้นั่นผมตอบรับสัมผัสของเธอทันที น้ำใช้มือบีบขยำท่อนเนื้อจากนอกกางเกงผมเบาๆ แค่นั้นก็เสียวจะแย่แล้ว ผมรีบดึงชั้นในเธอขึ้นไปอยู่บนเนินอกและลงไปซบกับสองเต้าของเธอทันที ปลายลิ้นพุ่งเข้าหายอดเม็ดทับทิมขนาดน่ารักและ ตวัดลิ้นเข้าใส่ น้ำสะดุ้งแอ่นอกให้ ผมทั้งดูดทั้งเลียจนมันแข็งชันขึ้นมา เสียงน้ำครางเบาๆ ทั้งมือเธอและมือผมทำงานหนักมากเพราะต่างคนต่างลูบไล้อีกฝ่ายนึงตลอด...
พอนึกย้อนกลับไปวันนั้นแล้วหวาดเสียวจริงๆ ผมไม่รู้ว่ากินดีหมี หัวใจเสืออะไรมา ทั้งๆที่รู้ว่าโทษของเรื่องชู้สาวในมหาวิทยาลัยมีโทษถึงไล่ออก แต่ตอนนั้นมันไม่กลัวแล้ว ผมจับเธอยืนและดันเธอไปติดข้างฝา น้ำเดินถอยหลังไปติดข้างฝาผนังตามแรงดันของผม เธอยังงงๆอยู่ว่าผมจะทำอะไร ผมทรุดตัวลงไปนั่งคุกเข่าหน้าเธอแล้วเลิกกระโปรงเธอขึ้นไปไว้ที่เอว ได้ยินเสียงเธอร้องห้ามเหมือนกันแหล่ะแต่ไม่อยากฟัง ผมซบหน้าลงกับกางเกงในของเธอและใช้ปลายลิ้นตวัดขึ้นลงตรงรอยผ่านอกกางเกงใน น้ำสะดุ้งเฮือก ทำท่าเหมือนจะดันศีรษะผมออก แต่กลายเป็นดึงศีรษะผมเข้าไปแนบกับกางเกงในของเธอ ผมเขี่ยปลายลิ้นไปมาอยู่ตรงนั้นจนรู้สึกว่าภายใต้กางเกงในสีครีมนั้นมัน เริ่มเปียกชื้น ลืมบอกไป น้ำมีชุดชั้นในอยู่แค่สองสีคือสีขาวกับสีครีม นี่เธอบอกผมนะ ผมแอบเงยหน้าขึ้นไป เห็นน้ำยืนหลับตานิ่ง สุดแสนจะทนจริงๆ ผมจับขอบกางเกงในเธอแล้วรูดลงมารวดเดียวมากองอยู่ที่ข้อเท้า น้ำสะดุ้งตกใจเพราะไม่คิดว่าผมจะกล้าทำขนาดนั้น เสียงเธอร้องห้ามยิ่งทำให้ผมตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก ผมฉกปลายลิ้นเข้าใส่ร่องรักที่มีขนปกคลุมบางๆอีกครั้ง คราวนี้น้ำยืนแอ่นให้ผมทั้งดูดทั้งเลีย เสียงครางเบาๆนี่มันเร้าอารมณ์จริงๆ ผมดูดเลียจนเห็นว่าร่องรักของเธอหลั่งน้ำออกมาพอสมควรแล้วก็ลุกขึ้นยืน จับร่างเธอพลิกหันหน้าเข้าข้างฝา คราวนี้น้ำตกใจจริงๆเพราะรู้แล้วว่าผมจะทำอะไร เธอพยายามขืนตัวไว้ แต่ผมสุดทนแล้ว บรรยากาศมันน่าเอาจริงๆ ยิ่งมีความรู้สึกว่ามันเสี่ยง ยิ่งตื่นเต้น พอจับร่างเธอยืนหันหน้าเข้าข้างฝาแล้ว ไม่ต้องปลดเข็มขัดหรือถอดกางเกงให้เสียเวลาหรอก ผมรูดซิปแล้วล้วงท่อนเนื้อออกมาจากกางเกง ดึงตัวเธอให้อยู่ในท่าโก้งโค้ง ใช้หัวเข่าแยกต้นขาเธอออกแล้วประกบติดหลังเธอ จับท่อนเนื้อจะดันเข้าไปในร่องรัก น้ำส่ายสะโพกไปมาทำท่าจะไม่ยอม ผมต้องไปกระซิบข้างหูเธอว่าอย่ามัวเสียเวลาเลย รีบๆทำให้เสร็จเถอะ ไม่งั้นเดี๋ยวใครมาเห็นจะเดือดร้อน ร่างของน้ำที่บิดหนีไปมาจึงยอมอยู่นิ่ง ผมก็ไม่ยอมเสียเวลาจริงๆ พอท่อนเนื้อจ่อตรงร่องรักของเธอก็ดันเข้าไปทันที น้ำกระตุกนิดนึงเพราะถึงแม้เราจะเอากันบ่อย แต่มันก็ไม่บ่อยมากจนถึงกับทำให้ร่องรักของเธอเสียรูป พอดันเข้าไปจนมิดแล้วผมก็เร่งเครื่องกระแทกท่อนเนื้อเข้าใส่ร่องรักเธอทันที ไม่ต้องค่อยๆทำเพื่อสร้างอารมณ์แล้วเพราะเวลามีน้อย ผู้หญิงอวบก็ดีอย่างนึงเพราะเนื้อตรงแก้มก้นเธอมันค่อนข้างมากเพราะฉะนั้น เวลากระแทกเอวเข้าใส่ร่างเธอ มันจะหยุ่นๆตรงหน้าท้องเหมือนกระแทกตัวเข้าใส่เตียงสปริงยังไงอย่างงั้น...
ผมกระแทกร่างเข้าใส่ร่างของน้ำที่ยืนพิงผนังห้องเรียนอย่างรวดเร็ว บรรยากาศตอนนั้นและความรู้สึกว่ามันต้องหลบๆซ่อนๆทำให้อารมณ์ผมพุ่งขึ้น อย่างรวดเร็ว ใจอยากจะรอให้เสร็จพร้อมๆกับน้ำ แต่ทนไม่ไหว ผมกระแทกเอวเข้าใส่ร่องรักของน้ำอีกสองสามครั้งแล้วประกบร่างเข้าติดหลังเธอ แน่น น้ำรักฉีดเข้าใส่ร่างเธอพรวดๆ น้ำสะดุ้งเฮือก ผมยืนนิ่งปล่อยให้น้ำรักในตัวฉีดเข้าใส่ร่องรักเธอจนหมด แล้วจึงค่อยๆถอนท่อนเนื้อออกจากร่องรักของเธอ คราวนี้มีปัญหาอีก บรรดาน้ำอะไรต่อมิอะไรมันไหลออกมาจากร่องรักลงมาตามต้นขาเธอ ผมตัดใจยอมสละผ้าเช็ดหน้าเช็ดคราบทั้งหมดออก แม้กระทั่งตรงบริเวณร่องรักของเธอจนสะอาด พอเรียบร้อยแล้วก็รูดซิปเก็บและรีบช่วยเธอแต่งตัว เราไม่รอให้นักการมาเยี่ยม พอน้ำแต่งตัวเสร็จเราก็ออกจากห้องเรียนแล้วกลับบ้านทันที...
ผมอยู่กับน้ำในฐานะบัดดี้ ช่วยกันเรื่องเรียน เรื่องกิจกรรมในคณะและเรื่องบนเตียง ไม่น่าเชื่อว่าผ่านไปหนึ่งปีแล้ว จนกระทั่งปิดเทอม แต่ช่วงปิดเทอมผมไม่ได้เจอเธอเลยเพราะที่บ้านเธอไปอังกฤษทั้งบ้าน ผมก็ไม่ว่าอะไรเพราะเดี๋ยวเปิดเทอมก็ได้เจอกันอีก ช่วงปิดเทอมผมก็เฮฮากับเพื่อนๆตามปกติ ก็ต้องฉลองกันหน่อยเพราะในเทอมสองผมสามารถแก้เกรดจนพ้นวิกฤติมาได้ แต่ก็น้อยใจเหมือนกันนะว่าเป็นบัดดี้ภาษาอะไรวะ เทอมแรกเธอได้ 3.2 ผมได้ 1.8 เทอมสองดีขึ้นมาหน่อย เธอได้ 3.3 ผมได้ 2.4 เฉลี่ยแล้วก็พ้นโปรอย่างหวุดหวิด...
น้ำกลับมาก่อนลงทะเบียนประมาณสองอาทิตย์ เรานัดเจอกัน เธอบอกที่บ้านว่าขอไปคุยกับเพื่อนเรื่องเรียน แล้วก็มาอยู่ที่บ้านผม ผมเข้าใจแล้วว่าเวลาที่เขาบอกว่าขลุกกันอยู่แต่บนเตียงหมายถึงอะไร ตั้งแต่สิบโมงเช้าถึงเกือบๆสี่โมงเย็น พอเราถอดเสื้อผ้าแล้วเราก็แทบไม่ได้ลุกออกมาจากเตียงเลย เอาเสร็จก็นอน นอนแล้วก็ตื่นขึ้นมาเอาต่อ วนเวียนอยู่อย่างนี้ เรียกว่ากินนอนบนเตียงเลยล่ะ เราเล่นแม้กระทั่งเป่ายิงฉุบหรือเอาไพ่มาจับใหญ่(เพื่อนๆรู้จักหรือ เปล่า)ว่าใครแพ้ต้องเป็นคนอยู่ข้างบน เพราะบ่อยๆเข้าผมก็เกี่ยงเหมือนกันนะเพราะมันเมื่อย เราลุกขึ้นมาก็แค่เข้าห้องน้ำและตอนกินข้าวเท่านั้น ตลอดทั้งอาทิตย์ น้ำมาอยู่ที่บ้านผมทุกวัน ผมไม่เบื่อที่จะเอาเธอเลย ยิ่งเอา เธอยิ่งเก่ง แล้วตอนเธอกลับบ้าน ผมต้องรีบเอาผ้าปูที่นอนลงเครื่องซักผ้าแล้วปูผืนใหม่เพราะผืนเก่ามันเปียก โชกไปหมด ถ้าแม่เห็นต้องรู้แน่ๆเลย และตอนนั้นผมไม่สนใจแล้วว่าคนในรั้วจะคิดยังไง ช่างหัวมัน มึงอยากฟ้องพ่อกูก็เรื่องของมึง...
จนกระทั่งประกาศผลสอบเข้ามหาวิทยาลัย รุ่นเราตื่นเต้นมากเพราะปีนี้เราจะมีน้องใหม่แล้ว รู้สึกว่าเราไม่ใช่เด็กใหม่อีกแล้ว ทุกคนใจจดจ่อว่าเด็กปีหนึ่งจะเป็นยังไงบ้าง จนวันแรกของการพบกัน ก็เห็นเด็กๆยืนกันในคณะหน้าสลอนไปหมด ตอนนั้นทุกคนยังไม่ได้แต่งชุดนักศึกษา ผมมองแวบแรกแล้วอิจฉาเด็กรุ่นนี้มากเพราะน้องๆผู้หญิงรุ่นนี้สวยกว่ารุ่นของ ผมอย่างเทียบกันไม่ได้เลย หลายๆคนในนั้นน่ารักมากจนผมต้องสวดภาวนาในใจขอให้ได้น้องรหัสน่ารักๆกับเค้า ซักคน เพื่อนๆผมเป็นหนักกว่าอีก เห็นมันยืนเถียงกันว่าคนนี้กูจองแล้ว มึงไปดูคนอื่นสิ เสียงพวกมันเถียงกันดังไปหมด วันนั้นก็ไม่มีอะไรมากแค่ทักทายปกติเพราะการเลือกพี่รหัสจะเลือกหลังจากลง ทะเบียนเรียนแล้ว...
จนเมื่อทุกคนลงทะเบียนเรียนเรียบร้อยแล้ว ก็มาถึงวันตื่นเต้นอีกครั้ง เราลุ้นกันว่าจะได้เป็นพี่รหัสใคร จนมาถึงคิวผม พอเลือกน้องรหัส(ไม่บอกวิธีนะครับเพราะแต่ละสถาบันไม่เหมือนกัน ขืนบอกก็รู้สิว่าที่ไหน) และเห็นหน้า ผมถอนหายใจเพราะไม่ตรงกับคนที่ผมเลือกไว้ในใจ น้องรหัสผมชื่อจุ๋ม มาจากตระกูลสาธิตเหมือนกัน ไม่ได้ขี้เหร่นะ อย่างที่เคยบอกไงว่าเด็กตระกูลฝรั่งกับตระกูลสาธิตหาคนขี้เหร่ยาก เหมือนกับว่าเวลาเลือกนักเรียน โรงเรียนเค้าเลือกหน้าตาด้วยอย่างงั้นแหล่ะ แต่ที่เสียดายเพราะจุ๋มดูกระโดกกระเดกคล้ายผู้ชายซึ่งเป็นอะไรที่ผมไม่ค่อย ชอบ แต่ก็ช่างมัน คิดซะว่าทำบุญมาแค่นี้ก็ได้แค่นี้ แต่ดูๆแล้วน้ำจะค่อนข้างพอใจนะที่ผมได้จุ๋มเป็นน้องรหัสเพราะเธอรู้ว่าผมไม่ ชอบผู้หญิงสไตล์นี้ ส่วนเธอได้น้องรหัสชื่อแจและเป็นน้องจากโรงเรียนเก่าของเธอด้วย ซึ่งน้ำก็ดีอกดีใจใหญ่ ในขณะที่ผมโคตรเซ็งเลย น้ำยังมีหน้ามากระซิบสมน้ำหน้าผมอีก ผมได้แต่คิดในใจว่ามาสมน้ำหน้าอย่างนี้ เดี๋ยวเย็นนี้ผมจะเอาคืน แต่บอกก่อนนะว่าที่หวังเรื่องน้องรหัสอย่างโน้นอย่างนี้ ไม่ใช่หวังเรื่องทุเรศๆนะ เพียงแต่มันเป็นความรู้สึกเท่านั้นเองว่าถ้าน้องรหัสน่ารัก เวลาเอาไปอวดใครก็พูดได้เต็มปาก แค่นั้น...
แต่อย่างที่บอกไงว่าโชคมักจะเข้าข้างคนดีเสมอ น้องน่ารักคนที่ผมแอบมองเป็นเพื่อนโรงเรียนเดียวกันกับจุ๋ม พึ่งรู้ว่าเธอชื่อริน รินไม่ใช่คนสวยนะแต่เป็นคนน่ารัก ตัวเล็กๆ ซอยผมสั้น ท่าทางยังเด็กอยู่เลย แล้วยังกินข้าวกับน้องรหัสผมซะด้วย ผมเลยรู้สึกว่าควรจะเป็นพี่รหัสที่ดีซะหน่อยโดยการพาน้องรหัสไปเลี้ยง ก็เลยชวนจุ๋มไปกินข้าวเพราะรู้อยู่แล้วว่าจุ๋มต้องชวนรินไปด้วยแน่ๆ ผมเลือกวันที่ดีที่สุดในการพาน้องรหัสไปเลี้ยง นั่นคือวันที่น้ำต้องเข้าเล็คเชอร์เต็มวันซึ่งเป็นวิชาที่เธอโดดไม่ได้ น้ำหน้าหงิกมาก แต่ผมบอกว่าน้องเค้าเลือกวันกันเอง ผมไม่เกี่ยว แหะ แหะ...
เอ๊ะ! ยืดเยื้อเกินไปหรือเปล่าเนี่ย ก็อย่างที่บอกนะว่าถ้าอยากอ่านเรื่องเอากันมันๆก็ดูเรื่องอื่นไปก่อน ผมไม่อยากข้ามขั้นตอนเพราะเวลานึกถึงช่วงนั้นแล้วมีความสุขจังเลย
ก็มานั่งกินข้าวกันที่ร้านนอกมหาวิทยาลัย กินไปคุยไป ผมอยากคุยกับริน แต่จุ๋มเหมือนเป็นเด็กเก็บกด พอมีโอกาสพูด เธอพูดไม่หยุดเลย ผมอยากบอกว่ารำคาญชิบหาย แต่ก็ได้แต่ยิ้มแล้วก็อือออไปกับน้องรหัสตัวเอง สรุปว่าวันนั้นไม่ค่อยได้ประโยชน์หรอก แต่ก็พอจะรู้ว่ารินเป็นลูกสาวคนเดียว ยังไม่มีแฟนอีกต่างหาก เรากินกันเสร็จก็กลับคณะ คนหน้าคุ้นๆนั่งรออยู่ หน้าหงิกสุดชีวิต ผมก็ได้แต่ทำไม่รู้ไม่ชี้เข้าไปชวนคุย แล้วแอบกระซิบบอกว่าวันนี้อยู่ทำรายงานด้วยกันนะ ตอนแรกน้ำจะไม่ยอมเพราะงอนมาก แต่ผมตื๊อซักพัก น้ำก็หายงอน แล้วเย็นนั้นผมก็ทำรายงานกับน้ำไปทีนึงจนเธออารมณ์ดีเหมือนเดิม แต่จะบอกว่าช่วงหลังๆผมไม่ค่อยชอบทำอะไรในสาขาแล้วเพราะไม่มีความจำเป็นต้อง เสี่ยงอย่างนั้นอีก อยากทำอะไรก็หาโอกาสกลับไปทำที่บ้านดีกว่า ไม่ต้องรีบร้อนด้วย...
แต่จะบอกว่าตั้งแต่วันนั้นมา ผมรู้สึกว่าตัวเองชักจะเขวยังไงชอบกล กิจกรรมนอกหลักสูตรที่ผมเรียนกับน้ำแค่สองคนเริ่มลดน้อยลงไปเรื่อยๆ จนกลายเป็นว่าช่วงหลังๆ น้ำเป็นคนสะกิดเพื่อชวนผมไปออกกำลังกายเอง อาจเป็นเพราะโดยพื้นฐานแล้ว ผมไม่ได้รักน้ำ เหมือนกับเราเป็นแฟนเฉพาะกิจกันมากกว่า ที่จริงน้ำก็ดีนะ แต่ข้อเสียบางอย่างของน้ำที่ผมไม่ค่อยชอบคือเธอค่อนข้างดูถูกคน ซึ่งเป็นอะไรที่ผมค่อนข้างเกลียดนิสัยอย่างนี้ และอีกอย่างนึงคือเธอชอบแสดงอาการหงุดหงิด ก้าวร้าว โดยเฉพาะเวลาที่ผมนั่งคุยกับผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่เธอ แต่จะทำยังไงเพราะสาขามันก็ไม่ได้ใหญ่ ขยับตัวทำอะไรนิดเดียวก็รู้กันหมดแล้ว ก็ได้แต่อยู่ไปวันๆอย่างงั้น...
คนมีโชค ทำยังไงมันก็มีโชค มีเหตุการณ์อย่างหนึ่งที่ทำให้ผมได้มีโอกาสอยู่ใกล้ริน เนื่องจากมีรุ่นพี่ปี3คนนึง เขามาทำหมาหยอกไก่กับริน ทำนองว่าอยากจะขอเป็นแฟน แต่ดูเหมือนรินจะไม่เล่นด้วย วิธีแก้ปัญหาของรินก็คือมาใช้เวลาอยู่กับจุ๋มมากขึ้น ไอ้น้องรหัสคนนี้ขอให้มันเจริญๆเถอะ จุ๋มคงรู้ว่าผมคงจะชอบๆริน ประกอบกับน้องรหัสผมไม่ค่อยชอบหน้าน้ำด้วย เพราะน้ำชอบแสดงอาการหงุดหงิดใส่ เวลาถ้าจุ๋มนั่งคุยกับผมนานๆ จุ๋มเคยถามผมตรงๆว่าน้ำเป็นแฟนผมเหรอ ผมก็ตอบแบ่งรับแบ่งสู้ เพราะถ้าตอบว่าไม่ใช่ เดี๋ยวถ้าถึงหูน้ำ ผมซวย แต่ถ้าตอบว่าใช่ เดี๋ยวถึงหูริน ผมอด ก็เลยตอบแบบคลุมเครือไป คราวนี้พอรินมานั่งคุยด้วย จุ๋มก็จะขยิบตาเรียกให้ผมไปนั่งด้วยทันที แม่พระในร่างน้องรหัสแท้ๆ...
จากการที่คุยกันสามคนจนเริ่มสนิทกันมากขึ้น ไม่นานผมก็เริ่มที่จะได้คุยกับรินสองคนบ้าง แม่พระจุ๋มจะอ้างว่าติดเรียนบ้าง ติดทำบอร์ดบ้าง อย่างนี้เป็นประจำ จนตอนหลังน้องรหัสผู้ประเสริฐก็ไม่ต้องมาอีก ปล่อยให้ผมคุยกับรินกันเอง แต่ต้องทำเป็นเดินไปคุยนอกสาขา ทำนองว่าผมมีธุระนอกสาขาพอดี พอกลับเข้าสาขา น้ำถามละเอียดยิบเลยว่าหายไปไหนมา ผมก็บอกว่าผมไปหาเพื่อนคณะอื่น คุยเสร็จก็พึ่งกลับมานี่แหล่ะ ดูคล้ายๆกับน้ำไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่นัก แต่ของอย่างงี้ ไม่มีหลักฐาน กล่าวหาไม่ได้นะ
ผมได้ความรู้จากน้ำข้อนึง ว่าเวลาผู้หญิงมีอารมณ์แล้วไม่ได้เอา ก็หงุดหงิดเป็นเหมือนกัน ผมนึกว่าจะเป็นเฉพาะผู้ชายเสียอีก น้ำตัดพ้อกับผมว่าช่วงหลังๆมานี่ ผมไม่ค่อยพาเธอไปเที่ยวบ้านเลย ก็คงเป็นอย่างนั้นจริงๆเพราะผมมัวแต่ไปนึกถึงเพื่อนน้องรหัสซะจนไม่ค่อยได้ นึกถึงน้ำ ตอนเย็นผมก็เริ่มไม่ค่อยจะได้ทำรายงาน ทั้งรายงานจริงและรายงานส่วนตัว น้ำเคยแม้กระทั่งเดินมาโต๊ะที่ผมนั่งกินข้าวกับเพื่อนๆผู้ชาย กระแทกกระเป๋าถือของเธอกับโต๊ะแล้วบอกว่าตอนเย็นให้อยู่ช่วยเธอทำรายงานด้วย หน้าตาเธอหงุดหงิดมาก เพื่อนๆผมที่นั่งกินข้าวอยู่ งงทั้งโต๊ะเลย ว่าแค่ทำรายงาน ทำไมต้องหงุดหงิดขนาดนี้ด้วย ก็ถ้าเธอหงุดหงิดขนาดนี้ ขืนผมยังอ้อยสร้อยทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ กลัวว่าน้ำจะทำหรือแสดงอะไรบ้าๆออกมาที่ผมไม่อยากเห็น ก็อยู่ช่วยเธอทำรายงานจนอารมณ์ดีนั่นแหล่ะ แต่ผมรู้ตัวเองว่ามันไม่ได้เกิดจากความต้องการจริงๆของผม...
ผมคุยกับรินบ่อยมากขึ้น จนวันนึงที่สาขาต้องทำบอร์ดของสาขา ทุกคนต้องอยู่ช่วยกัน โชคหล่นใส่กบาลผมอีกครั้งจนเจ็บไปหมด พ่อของน้ำมานั่งรอรับลูกสาวกลับบ้านตอนเย็น น้ำหน้าหงิกไม่พูดไม่จาเพราะไม่คิดว่าพ่อจะรอรับ เธอกะว่าจะอยู่กับผมจนเลิกแล้วค่อยให้ผมไปส่งที่หน้าบ้าน ผมก็ได้แต่ปลอบว่าไม่เป็นไร พรุ่งนี้ก็เจอกัน อย่าหงุดหงิดมากนักเดี๋ยวพ่อจะสงสัย เธอจึงยอมสงบ แต่ผมเนื้อเต้นเลยล่ะ รีบไปประกบแม่พระจุ๋มทันที กระซิบกับน้องรหัสผู้น่ารักว่าให้ช่วยบอกรินหน่อยว่าเดี๋ยวทำบอร์ดเสร็จ ผมจะไปส่งที่บ้านนะ ผู้มีพระคุณของผมรับคำทันทีและไปกระซิบบอกรินตามที่ผมขอ ผมเห็นรินหันมามองซักพักแล้วพยักหน้า ถ้าตอนนั้นน้องจุ๋มคนดีขออะไร ผมให้หมดเลยนะ ยังคิดอยู่เลยว่าตอนเลือกน้องรหัส ผมมองข้ามคนดีอย่างนี้ไปได้ยังไงวะ..

ขอบคุณมากครับ

ใครจะเป็นรายต่อไปอิอิ

บรรยาย เห็นภาพ เลยครับ ปูทาง สนุกดี

มาแล้วสินะ รายถัดไป